Τ' ΑΓΚΑΘΙ (ΤΟ ΑΓΚΑΘΙ)

Του Αλ. Δαμιανού

ΓΕΝΙΚΕΣ-ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:

Δράμα σε τρεις πράξεις.

Εκδόθηκε και ανέβηκε το 1959. Αντίτυπο του έργου φαίνεται να διαθέτει η Κεντρική βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

ΥΠΟΘΕΣΗ: Ο γιός του μπάρμπ’ Αντώνη, ο Πέτρος, έχει καταταγεί στον κυβερνητικό στρατό. Έχει όμως κι ένα ψυχογιό τον Θανάση, που έχει ανέβει στα βουνά. Η οριστική σύγκρουση ανάμεσα στα δύο αδέρφια φτάνει, όταν ο κυβερνητικός στρατός, με επικεφαλής τον Πέτρο, κυκλώνει μια ομάδα του Δημοκρατικού στρατού όπου ανήκει ο Θανάσης.

ΑΓΓΕΛΑ

Του Γ.Σεβαστίκογλου

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:

Γράφτηκε στη Μόσχα,και ανέβηκε στο θέατρο Βαχτάνγκοφ το 1958.Αργότερα παραστάθηκε σε πολλά θέατρα της Σοβιετικής Ενωσης και της Ανατολικής Ευρώπης.Στην Ελλάδα παρουσιάστηκε από τον Κ.κούν και το Θέατρο Τέχνης το 1964.

Υπόθεση: Το δράμα ξεκινά με τη μυστηριώδη αυτοκτονία μιας νεαρής υπηρέτριας. Τη θέση της έρχεται να πάρει μία ακόμα κοπέλα από την επαρχία, η Αγγέλα. Μόνη στον κόσμο, σαν αμέτρητες άλλες κοπέλες που έφθασαν στην Αθήνα για να πιάσουν δουλειά σαν υπηρέτριες, θα βρεθεί αντιμέτωπη μ' έναν κόσμο, όπου πλάι στα όνειρα για μια καλύτερη ζωή, ζουν η εκμετάλλευση, η φτώχεια, ο υπόκοσμος και η απελπισία. Μέσα από τις σχέσεις και τη ζωή των υπηρετριών της πολυκατοικίας, σκιαγραφείται η μετεμφυλιακή εποχή της Αθήνας του '50, όπου επικρατεί, η φτώχεια, η ανέχεια, η ανεργία, οι διωγμοί των αγωνιστών και των συγγενών τους.

ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ: 1.ΑΓΓΕΛΑ, 2.ΓΙΩΡΓΙΑ, 3.ΑΝΝΑ, 4.ΦΑΝΗ, 5.ΝΕΡΑ, 6.ΣΤΡΑΤΟΣ, 7.ΛΑΜΠΡΟΣ, 8.ΜΕΝΙΟΣ, 9. ΚΥΡΙΑ ΠΑΠΑ, 10.ΚΥΡΙΑ ΤΗΣ ΦΑΝΗΣ, 11.ΓΚΑΡΣΟΝΙ, 12.ΓΙΑΤΡΟΣ, 13.ΕΪΒΑΛΑΔΕΣ

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ:
1995, Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, σκηνοθεσία Π.Βούλγαρη
2005, ΔΗΠΕΘΕ Βορείου Αιγαίου, σκηνοθεσία Κ.Καπελώνης
2010, Θέατρο Σφενδόνη, σκηνοθεσία Δημήτρης Μπίτος

ΣΧΕΤΙΚΑ VIDEO

ΦΩΝΑΖΕΙ Ο ΚΛΕΦΤΗΣ

Του Δ.Ψαθά

Μ.Αρώνη-Ντ.Ηλιόπουλος

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
1958. Κωμωδία σε τρεις πράξεις και τέσσερις εικόνες.
Πρωτοπαίχτηκε από τον θίασο Μαίρης Αρώνη-Ντίνου Ηλιόπουλου τον Οκτώβριο του 1958.
Έγινε κινηματογραφική ταινία το 1965, σε σκηνοθεσία Γ.Δαλιανίδη, με τους Ντ.Ηλιόπουλο, Ρ.Βλαχοπούλου, Δ.Παπαγιαννόπουλο.

«Φωνάζει ο κλέφτης για να φύγει ο νοικοκύρης…Και το δυστύχημα είναι ότι πολύ συχνά –προπάντων στην εποχή μας- φωνάζει τόσο δυνατά και τόσο θρασύτατα ο κλέφτης ώστε φεύγει ο νοικοκύρης πανικόβλητος,για να μη βρεί τρικούβερτους μπελάδες! Οι κάπηλοι των ηθικών αξιών είναι την βοήν αγαθοί και επικίνδυνοι… Το φαινόμενο είναι συνηθέστατο.Κοντά στους τίμιους ανθρώπους που αγωνίζονται απεγνωσμένα για την αποκατάσταση των ηθικών αρχών και αξιών που κλόνισε ο πόλεμος, υπάρχει πάντα και η ποικιλία των κραυγαλέων μακρυχέρηδων που τους σιγοντάρουν- τάχα υψώνοντας τη φωνή περιπαθώς και απλώνοντας το χέρι ιεροκρυφίως. Είναι αυτοί που -όπως λέει η ηρωίδα του έργου- «από τη μιά μεριά φωνάζουν υπέρ πίστεως και πατρίδας και από την άλλη της αλλάζουνε την πίστη της πατρίδος»….[..]..,Από αντίδραση για κάτι τέτοιες περιπτώσεις ,-για να μην πω αηδία και αγανάκτηση-,βγήκε η κωμωδία «φωνάζει ο κλέφτης». Ισως το θέμα να μην είναι τόσο κατάλληλο για την τέρψη του κοινού, όμως στο θέατρο δεν ξέρω άλλη γλώσσα από την γλώσσα της κωμωδίας που τα λέει όλα πάιζοντας ή γελώντας.» ΔΗΜ.ΨΑΘΑΣ [ΘΕΑΤΡΟ 59]

Ντ.Ηλιόπουλος-Δ.Παπαγιαννόπουλος

Υπόθεση:Ολα αρχίζουν όταν ο Τιμολέων βρίσκει στο δρόμο το πορτοφόλι του στρατηγού Καραλέοντος, το παραδίδει, κι ο στρατηγός εκτιμώντας την τιμιότητά του τον προσλαμβάνει στον Οργανισμό.Ο Τιμολέων έχει την «αδυναμία» να είναι τίμιος και να λέει την αλήθεια.Για να βρει όμως την τόλμη που του λείπει και να αποκαλύψει τις απάτες που ανακαλύπτει, παίρνει «το φάρμακο του θάρρους», όπως λέει κι ο ίδιος, το κρασί.Ο άλλος τίμιος του έργου, είναι ο στρατηγός Σόλων Καραλέων.Στον Οργανισμό που διευθύνει έχει τοποθετήσει σ΄εμπιστευτική θέση τον μακρυχέρη κουνιάδο του, ο οποίος τον κλέβει ασύστολα χάρη στο καμουφλάρισμα που του εξασφαλίζει η αδερφή του η κυρία Καραλέοντος.

Κριτικές: «…Το φωνάζει ο κλέφτης είναι έργο διασκεδαστικό με δραματικό υπόστρωμα που του δίνει ουσιαστικότερη γεύση.Και κάτι άλλο: Οι συχνοί αφορισμοί του συγγραφέως ,οι σχετικοί με διάφορα ζητήματα δημόσιας οικονομίας και κρατικής διοικήσεως-καταχρήσεις, φόροι ,ανακριτικαί μεθόδοι κ.τ.λ.-προσφέρουν πρόσθετη τέρψη σε μια μερίδα του κοινού, που φαίνεται να πιστεύει ότι το πολιτικοκοινωνικό μας καθεστώς είναι το χειρότερο που μπορεί να γίνει..» [ΣΤΑΘΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ]

ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ: 1.ΣΟΛΩΝ ΚΑΡΑΛΕΩΝ (στρατηγός εν αποστρατεία), 2.ΛΙΑ(γυναίκα του), 3.ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (αδελφός της), 4.ΛΕΛΑ (γυναίκα του), 5.ΤΙΜΟΛΕΩΝ ΛΑΜΠΡΟΣ, 6.ΤΑΣΙΑ(υπηρέτρια), 7.ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΑΣΤ.ΤΜΗΜΑΤΟΣ, 8.ΑΡΧΙΦΥΛΑΚΑΣ

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ:
1958,(Οκτώβριος) Θίασος Ηλιόπουλου-Αρώνη, σκηνοθεσία Μαίρης Αρώνη
2010, (23 Οκτωβρίου) Θέατρο Ήβη, σκηνοθεσία Π.Φιλιππίδη
[Ακρόπολις, από θέατρο 59]

ΣΧΕΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ (VIDEO)
Φωνάζει ο Κλέφτης - κινηματογραφική ταινία


Φωνάζει ο Κλέφτης - Θεατρική ομάδα Πυλίου


Φωνάζει ο Κλέφτης - ΓΕΛ Χανίων

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Του Αγγ.Τερζάκη

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Κωμωδία.
Παραστάθηκε στο Εθνικό Θέατρο τη θερινή περίοδο του 1944, σε σκηνοθεσία Πέλου Κατσέλη.

«Tο «Mεγάλο παιχνίδι» ξεπετάχτηκε σαν κομήτης στο τέλος της Kατοχής και μας θάμπωσε σαν το πρώτο γνήσιο έργο τέχνης που από χρόνια είχε να δει η aθήνα. Για πλαίσιο του παιχνιδιού και της ζωηρής του δράσης χρησιμοποιούσε τη νεοελληνική αυλή. H αυλή αυτή -έξω επιτέλους απ' την πλακιώτικη ηθογραφία και την επιθεώρηση- αποχτούσε στην κωμωδία του Tερζάκη μορφή και υπόσταση τρίστρατου και πλατείας, αλωνιού και θυμέλης - αρχέγονου τόπου δράσης του θεάτρου» [ΑΛΕΞΗΣ ΣΟΛΩΜΟΣ]

"..Παραξήγηση ίσον πλάνη. Ίσως χίμαιρα. Πάνω σ' αυτό το θέμα έχει βλαστήσει η κεντρική ιδέα του έργου που παρουσιάζεται απόψε στο αθηναϊκό κοινό. Μέσα από την πιο ωμή πραγματικότητα, έναν υπόκοσμο που μορφάζει, δακρύζει, οραματίζεται, καυγαδίζει κι αναβράζει σαν υποχθόνια μυρμηγκιά, η φαντασία προβάλλεται καθώς ένα κοινωνικά νώθο κι όμως αδιαμφισβήτητα γνήσιο, κατά τους φυσικούς νόμους, παιδί του. Το συνειδητά γκροτέσκο, πλέκεται εδώ αυτόματα με το φανταστικό. Ο ουρανοκατέβατος ταχυδακτυλουργός που θα αναταράξει τον κοσμάκη της μικρής αυλής, όσο κι αν ξιπάζει τ' αδικημένα τούτα πλάσματα, δεν είναι παρά η προβολή κάποιων μύχιων πόθων του. Γύρω του θα στήσουν, ασυνείδητα μα και πρόθυμα, το χορό τους όλες αυτές οι υπάρξεις που, ξεπεσμένες βαθμιαία ως το ύστατο σκαλί της απελπισίας, κατάντησαν να φιγουράρουν στη ζωή σαν απλοϊκές, εφιαλτικές καρικατούρες..." [ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ]

ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ: 1.ΙΟΡΔΑΝΗΣ ΣΑΜΙΑΜΙΘΗΣ, 2.ΠΕΛΟΠΙΔΑΣ ΦΕΚΛΑΣ, 3.ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ, 4.ΔΗΜΗΤΡΑ, 5.ΦΙΦΗ, 6.ΧΑΡΑΛΑΜΠΗΣ, 7.ΛΟΥΚΑΣ ΧΑΡΒΑΝΗΣ, 8.ΧΑΡΒΑΝΑΙΝΑ 9.ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΓΙΔΑΡΑΣ, 10.ΑΡΕΤΗ ΓΙΔΑΡΑ, 11.ΜΑΘΙΟΣ ΤΡΙΒΕΛΗΣ, 12.ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΑΡΤΕΜΙΣ, 13.Α ΑΣΤΥΦΎΛΑΚΑΣ, 14.Β ΑΣΤΥΦΥΛΑΚΑΣ, 15.ΜΑΝΤΑΜ ΣΟΥΡΛΟΥ, 16.Ο ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΣ, 17.Η ΓΡΙΑ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ, 18.ΕΝΑΣ ΣΑΚΑΤΗΣ, 19.ΕΝΑΣ ΕΡΓΑΤΗΣ, 20.ΜΙΑ ΧΟΝΤΡΗ, 21.ΕΝΑΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΡΗΣ

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ:
1944, Εθνικό Θέατρο, σκηνοθεσία Π.Κατσέλη
1970, Κρατικό Θέατρο του Μπάντεν-Μπάντεν
1981, Εθνικό Θέατρο, Κεντρική Σκηνή, σκηνοθεσία Κανέλλου Αποστόλου.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ (VIDEO)
Το Μεγάλο Παιχνίδι - Θεατρική ομάδα Ράμματα

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ

Του Γ.Σεβαστίκογλου

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Σύγχρονη σάτιρα σε δύο πράξεις.
Το έργο με το οποίο γίνεται γνωστός σαν θεατρικός συγγραφέας,ο Γ.Σεβαστίκογλου, ανέβηκε από τον Κ.Κούν και το Θέατρο Τέχνης ,την Ανοιξη του 1943. Το πρώτο νεοεεληνικό έργο που ανέβασε το Θέατρο Τέχνης. Ο Γρ.Ξενόπουλος στο άρθρο του «Το νεοελληνικό θέατρο και η δήθεν παρακμή του» ,ξεχωρίζει* ανάμεσα σε άλλους και τον Γιώργο Σεβαστίκογλου.

Πρόκειται για την σύγκρουση δύο διαφορετικών κόσμων,μέσα από την αντίδραση των νεαρών κοριτσιών στο συνοικέσιο που σχεδιάζει η μητέρα τους. Στη σύγκρουση αυτή, δίνει έμφαση η υπερβολή της σάτιρας, που διεισδύει μέσα στην παραδοσιακή, μικροαστική οικογένεια και στις συμβατικές συμπεριφορές και αντιλήψεις της επικρατούσας ηθικής τάξης.

ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ: 1.ΕΛΕΝΗ (μικρή κόρη), 2.ΤΡΕΛΟΓΙΩΡΓΗΣ, 3.ΚΩΤΣΟΣ ΤΣΟΡΜΠΑΤΖΗΣ, 4.ΖΩΗ, 5.ΡΑΝΙΑ, 6.ΠΡΟΞΕΝΗΤΡΑ, 7.ΓΕΙΤΟΝΙΣΣΑ, 8.ΖΗΤΙΑΝΑ, 9.ΦΑΙΔΩΝ, 10.ΔΑΣΚΑΛΑ ΓΑΛΛΙΚΩΝ, 11.Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΟ ΓΥΛΙΟ, 12.ΘΕΙΟΣ ΑΘΗΝΟΓΕΝΗΣ, 13.ΜΙΚΡΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ, 14.ΔΗΜΗΤΡΟΣ ΣΕΡΙΦΗΣ, 15.ΡΩΜΥΛΟΣ, 16.ΑΜΑΛΙΑ, 17.ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ, 18.ΠΕΡΙΒΟΛΑΡΗΣ

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ:
1943, Θέατρο Τέχνης
1991, Εθνικό Θέατρο, Νέα Σκηνή (σκηνοθεσία Νίκος Αρμάος)

ΚΑΠΕΤΑΝ ΜΙΧΑΛΗΣ

Των Γερ.Σταύρου-Κ.Κοτζιά,από το βιβλίο του Ν.Καζαντζάκη

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Ανέβηκε το 1958 στο υπαίθριο θέατρο Ν.Χατζίσκου
«Η διασκευή αυτή[1958] του μυθιστορήματος του Καζαντζάκη,έγινε μ’ ευσυνειδησία και σεβασμό,περιόρισε όμως αναγκαστικά το ‘όραμα’ και τα σύμβολα του Κρητικού σε μιάν ερωτική ιστορία γύρω στην Τσερκέζα Εμινέ,που την διεκδικούν ο Καπετάν Μιχάλης και ο Νουρήμπεης.Μ’ όλη την καλή ‘οικονομία’ του θεατρικού έργου,η σύγκριση με το πρωτότυπο είναι μοιραία συντριπτική..»ΘΕΑΤΡΟ59

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΡΟΥΣΣΟΣ

[1910-1984]

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Δημοσιογράφος και θεατρικός συγγραφέας.Σύζυγος της ηθοποιού Κ.Λαμπροπούλου. Γεννήθηκε στην Αντίπαρο το 1910.Στο θέατρο εμφανίζεται με τον «Πρωτευουσιάνο». Σαν δημοσιογράφος εργάστηκε στο Ελεύθερον Βήμα, τα Αθηναϊκά Νέα, τη Φωνή του Λαού κ.ά. εφημερίδες της εποχής. Τα θεατρικά του έργα διασκευάστηκαν για το ραδιόφωνο και τον κινηματογράφο, με μεγάλη επιτυχία.

ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Πρωτευουσιάνος , 2.Προικοθήρας , 3.Δε Θυμάμαι Τίποτα , 4.Ευθεία και Τεθλασμένη , 5.Ερωτικές Βιταμίνες , 6.Σκληρός Αντρας , 7.Ο Εραστής Ερχεται , 8.Τρίτη και 13 , 9.Το Πρώτο Ψέμα , 10.Τ’ Αγρια και τα Ήμερα , 11.Ευτυχώς Τρελλάθηκα , 12.Ο Πραματευτής , 13. Η Γούνα της Αλλης , 14.Μεγάλα Χρόνια , 17.Βασιλικό Ρομάντζο , 18.Μαντώ Μαυρογένους, 19.Φόνος στο ιερό παλάτι, 20.Θεοδώρα η Μεγάλη

ΤΟ ΦΩΤΙΣΜΕΝΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ

του Δ.Ιωαννόπουλου

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Κομεντί σε τρεις πράξεις.
Ανέβηκε για πρώτη φορά από τον Θίασο Μαρίκας Κοτοπούλη, στις 4 Ιουνίου 1945, στο θέατρο Κοτοπούλη. Οι παραστάσεις συνεχίστηκαν στο θερινό Θέατρο Μουσούρη, στην οδό Μαυροματαίων.
Διαδραματίζεται στην Αθήνα εκείνης της εποχής.
ΚΡΙΤΙΚΕΣ: "...Η Ρένα είναι δημιουργημένη συμβατικά, ρητορεύει από την πράτη στιγμή της γνωριμίας των, μα έχει το ελαφρυντικό του αγνού αισθήματος κι έτσι γίνεται συμπαθητική. Το έργο αυτό ως "κομεντί" θα είχε συνολική αξία, αν στην τρίτη πράξη δεν είχε τα ελαττώματα της πολυλογίας και μερικών σκηνών μεταξύ τραπεζίτη και χρηματιστή κατωτέρας εμπνεύσεως, αναξίων για συγγραφέα με τα ιδανικά της τέχνης..." [ΜΙΧ.ΡΟΔΑΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΒΗΜΑ, 6 ΙΟΥΝΙΟΥ 1941]
"...Είναι η δραματοποιημένη ιστορία μίας δακτυλογράφου... Πολύ κοινό θέμα που έχει όμως αρκετή τεχνικήν επεξεργασία, ώστε να δικαιολογεί τρεις πράξεις. Μένουν εν τούτοις, αδικαιολόγητα ή τουλάχιστον ανεξήγητα τα παιδαριώδη τραπεζοχρηματιστικά κόλπα, εις τα οποία στηρίζεται μία παρ' ολίγον απάτη κι ένας παρ' ολίγον εκβιασμός πυ αποτελούν τη δραματική υπόκρουσι του βασικού θέματος.." [Ι.ΣΤΟΓΙΑΝΝΗΣ, ΒΡΑΔΥΝΗ, 5 ΙΟΥΝΙΟΥ 1941]
"...Απομένει τότε ένα έργο όπου η σύμπτωσις δημιουργεί γεγονότα απροσδόκητα και λύσεις μη αναμενομένας. Δια την οργάνωσιν και συντήρησιν της συμπτώσεως εργάζεται ο απατεών Καδράς, ο νεαρός ερωτευμένος Σκαλίδης και ο αισιόδοξος φίλος Αυγουστίδης. Και υπό τας προϋποθέσεις αυτάς το απίθανον γίνεται πιθανόν και το θαύμα δίνει διέξοδον εκεί όπου δεν υπάρχει...Ο κ.Ιωαννόπουλος έχει αρκετήν πείραν της σκηνής, κατέχει την συνθετικήν τέχνη του λόγου και διαπνέεται από ωραίον λυρισμόν. Με τα προσόντα αυτά στολίζει τα κενά..., ώστε ν' ακούεται μ' ενδιαφέρον και να παρακολουθείται με άνεσιν" [ΑΓΓΕΛΟΣ ΔΟΞΑΣ, ΒΡΑΔΥΝΗ, 6 ΙΟΥΝΙΟΥ 1941]

ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ: 1.ΣΤΑΥΡΟΣ ΡΕΝΕΣΗΣ (διευθυντής Τραπέζης), 2.ΠΕΤΡΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΗΣ (φίλος του), 3.ΡΕΝΑ ΝΤΕΛΗ, 4.ΝΤΟΡΑ ΝΤΟΡΗ (ένας δεσμός του Ρένεση), 5.ΚΑΔΡΑΣ (επιχειρηματίας), 6.ΝΙΚΟΣ ΣΚΑΛΙΔΗΣ (υπάλληλος της τράπεζας), 7.ΜΠΑΡΜΠΑ ΣΤΑΘΗΣ (κλητήρας)

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΟΘΗΚΑΝ:
1945 [4 Ιουνίου], ΘΙΑΣΟΣ ΜΑΡΙΚΑΣ ΚΟΤΟΠΟΥΛΗ
1973 [2 Ιουλίου] Προβλήθηκε στην ΥΕΝΕΔ, στην εκπομπή ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΘΕΑΤΡΟ, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μυράτ.

ΣΕΒΑΣΤΙΚΟΓΛΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ

[1913-1990]

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Γεννήθηκε το 1913 στην Κωνσταντινούπολη.Σε ηλικία έντεκα ετών ήρθε με την οικογενειά του στην Αθήνα[1924].Σπόυδασε νομικά, στο πανεπιστήμιο Αθηνών,ενώ ταυτόχρονα έκανε μεταφράσεις για εφημερίδες και περιοδικά.
Η πρώτη του θεατρική απόπειρα ,γίνεται το 1940 μ’ ένα έργο που θα μείνει άπαιχτο και αδημοσίευτο, το «Κόκκινη Κλωστή Δεμένη»
Εφεδρος ανθυπολοχαγός ,το 1940 ,πολέμησε στο αλβανικό μέτωπο,ενώ στα χρόνια της κατοχής,συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση.Συμμετέχοντας στον πυρήνα το νεοιδρυθέντος Θεάτρου Τέχνης,του Κ.Κουν,μεταφράζει έργα συγγραφέων όπως οι Στριντμπεργκ, Σω, Λόρκα.Γνωστός σα θεατρικός συγγραφέας ,γίνεται το 1943 με το έργο «Κωνσταντίνου και Ελένης».Παράλληλα,με μιά ομάδα νέων ηθοποιών,δημιουργεί ένα θεατρικό εργαστήρι ,του οποίου η ημιπαράνομη λειτουργία γίνεται στα πλαίσια του Γαλλικού Ινστιτούτου.Με την απελευθέρωση[1944] συνεργάστηκε με το Θέατρο του Λαού,ενώ υπήρξε σημαντικός παράγοντας στην ίδρυση και λειτουργεία του θιάσου των Ενωμένων Καλλιτεχνών στα μεταπολεμικά χρόνια.
Με το τέλος του εμφυλίου πολέμου ,αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Ελλάδα.Εζησε στην Τασκένδη [1949-56] και τη Μόσχα,μέχρι το 1965,οπότε επέστρεψε στην Ελλάδα, αλλά όχι για πολύ.Στην Τασκένδη ,οργάνωσε τον θίασο των πολιτικών προσφύγων.
Στα χρόνια της δικτατορίας,ζει στο Παρίσι,επανέρχεται μετά την μεταπολίτευση, αλλά εγκαθίσταται μόνιμα το 1980.Στο Παρίσι,υπήρξε βασικό στέλεγχος στο Θεατρικό εργαστήρι του Ιβρύ [theatre des Quartiers d’Ivry]. Δίδαξε επίσης στο Ινστιτούτο Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Σορβόνης.
Πέθανε στην Αθήνα το 1990.

ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Κόκκινη Κλωστή Δεμένη , 2.Κωνσταντίνου και Ελένης , 3.Να λευτερώσουμε τους Αλυσσομένους , 4.Η Μαρούσω η Βαγγέλαινα, 5.Σε Μαρμαρένια Αλώνια , 6.Αγγέλα , 7.Ο Θάνατος Βασιλικού Επίτροπου

ΨΑΘΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

[1907-1979]

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Κατάγεται από την Τένεδο.Γεννήθηκε στην Τραπεζούντα του Πόντου το 1907.Μετά την μικρασιατική καταστροφή ήρθε στην Αθήνα.Ξεκίνησε από τη δημοσιογραφία,ενώ επιδόθηκε ιδιαίτερα στο ευθυμογράφημα.Εγραψε ακόμη πολλά βιβλία και θεατρικά έργα.Από τα βιβλία του, τα : «χειμώνας του ΄41», «αντίσταση», «το χιούμορ μιας εποχής», και «από την εύθημη πλευρά» είναι εμπνευσένα από τα χρόνια της κατοχής, ενώ τα «Παρίσι –Σταμπούλ», «κάτω από τους ουρανοξύστες», και «στη χώρα των μυλόρδων» είναι βιβλία με χιουμοριστικές ταξιδιωτικές εντυπώσεις.
Πάρα πολλά από τα θεατρικά του έργα έγιναν επιτυχημένες κινηματογραφικές ταινίες.
Πολυγραφότατος, με αφοπλιστική απλότητα στο λόγο, παραμένει αποκαλυπτικά επίκαιρος ακόμα και σήμερα.

ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1.Το Στραβόξυλο , 2.Ο Εαυτούλης μου , 3.Μαντάμ Σουσού , 4.Οι ελαφρόμυαλοι , 5.Η Ζωή είναι ωραία, 6.Φον Δημητράκης, 7.Δε Θυμάμαι Τίποτα , 8.Ευθεία και Τεθλασμένη , 9.Ζητείται ψεύτης , 10.Μικροί Φαρισαίοι , 11.Φαύλος Κύκλος , 12.Ενας Βλάκας και Μισός , 13.Προς Θεού Μεταξύ μας ,14.Φωνάζει ο Κλέφτης , 15.Ξύπνα Βασίλη , 16.Η Χαρτοπαίχτρα , 17.Ο Αχόρταγος, 18.Ο Κηφισοφών*, 19.Γαλάζια χελώνα*, 20.Νευρικός κύριος*, 21.Τρελοί της εποχής*, 22.Ιφιγένεια. . . εν Μαύροις*, 23.Προς Θεού Μεταξύ μας, 24. Εταιρεία Θαυμάτων, 25.Εξοχικόν Κέντρον ο Έρως, 26.Η Μαίρη τα λέει όλα, 27.Εμπρός να γδυθούμε, 28.Ο Κουτσομπόλης, 29.Προίκα μου Αγαπημένη, 30.Οι Ατίθασοι, 31.Ο Αφελής, 32.Το Ανθρωπάκι
*μονόπρακτά που περιλαμβάνονται στα Σκίτσα της Εποχής

ΑΛΛΑ ΕΡΓΑ: Χειμώνας του 41(1945), Αντίσταση(1945), Το χιούμορ μιας εποχής(1946), Κάτω από τους ουρανοξύστες(1950), Στη χώρα των μυλόρδων(1951), Παρίσι, Σταμπούλ κι άλλα εύθυμα ταξίδια(1951), Οικογένεια βλαμμένου(1956), Παρ ολίγον να γελάσουμε(1960), Από την εύθυμη πλευρά, Στο καρφί και στο πέταλο, Πέρα βρέχει(1960), "Γη του Πόντου"(1966), η Θέμις έχει κέφια, Η Θέμις έχει νεύρα, Ορκίζομαι να είπω την αλήθεια, Μαντάμ Σουσού» , Χειμώνας του ΄41, Αντίσταση

ΤΟ ΤΑΒΛΙ

Του Δ.Κεχαϊδη

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
1972.Σ’ ένα μικρό σπίτι στο Θησείο, στην αυλή, ο Φώντας και ο Κόλιας, παίζουν την τύχη τους στο τάβλι.

ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ

Του Δ.Κεχαϊδη

Υπόθεση:
Ο Στρατής είναι παπλωματάς,ήρωας της Μικρασιατικής εκστρατείας, η γυναίκα του,η Δέσποινα, εργάτρια κι ο γιός ,ο Τριαντάφυλλος,πλανόδιος φωτογράφος.Ζούνε στο Θεσσαλικό κάμπο,όμως η κατοικία τους δεν είναι σταθερή.Ο Στρατής ζει τη ζωή του μέσα απ’ τις μνήμες της μικρασιατικής εκστρατείες.Μετά το θάνατο της Δέσποινας,ο Τριαντάφυλλος αναγκάζεται απ’ τις συνθήκες να γυρίσει στο Αργος και να δουλέψει εργάτης.

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Τρίπρακτο, 1963

ΠΡΟΑΣΤΙΟ Ν. ΦΑΛΗΡΟΥ

Του Δ.Κεχαϊδη

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Μονόπρακτο,1960.Παρουσιάστηκε το 1988 από την τηλεόραση [ΕΡΤ 1],σε μιά πιο ολοκληρωμένη μορφή, σε σκηνοθεσία Αντ.Αντύπα
Υπόθεση:Το ένδοξο και ρομαντικό παρελθόν ,έχει στοιχειώσει τη ζωή της ηρωίδας του έργου, μιας γεροντοκόρης, που αρνείται την πεζή και απομυθοποιημένη πραγματικότητα, στη μάταιη προσδοκία των υποσχέσεων του παρελθόντος.

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ

Του Δ.Κεχαϊδη

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Ανέβηκε από το Θ.Τέχνης το 1958-59.Δίπρακτο έργο.
«..ήταν κάποιο καλοκαίρι ,κοντά στην πόλη μας στο Θεσσαλικό κάμπο που γύριζα ανάμεσα στους φωτογράφους και τις φωνές των μικροπωλιτάδων του πανηγυριού.Εκεί σε μια ξύλινη πλατφόρμα,δίπλα από το τσαντήρι κάποιου παπλωματά,είδα για πρωτη φορά,ένα κοριτσάκι να χορεύει και μια γυναίκα να τρώει λαίμαργα καρπούζι και να βογγάει από τα νεφρά της.Κάθισα λίγο εκεί και τους είδα αυτούς τους ανθρώπους που γύριζαν από πανηγύρι σε πανηγύρι χρόνια ολόκληρα,, να μιλάνε,να κλαίνε, να τρώνε και ναχορεύουν κι αισθάνθηκα πως ήμουν τόσο κοντά τους,πως σκεφτόμουν κι εγώ σαν κι αυτούς…Ετσι άρχισε μέσα μου ο Μεγάλος Περίπατος…..»Δ.ΚΕΧΑΪΔΗΣ
Η ιστορία μερικών απόκληρων του θεσσαλικού κάμπου.Το τρίτο του έργο,χαρακτηρίζεται από στοιχεία ποιητικού ρεαλισμού, και αποτελεί τον πυρήνα στο μελλοντικό τρίπρακτο έργο του «Το Πανηγύρι».

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΤΙΣ ΑΛΥΚΕΣ

Του Δ.Κεχαϊδη

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Μονόπρακτο,1957-58.Η γλώσσα του εμπεριέχει στοιχεία ποιητικού ρεαλισμού.

ΜΑΚΡΥΝΟ ΛΥΠΗΤΕΡΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Του Δ.Κεχαϊδη

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Μονόπρακτο,1957-58.Η γλώσσα του εμπεριέχει στοιχεία ποιητικού ρεαλισμού.

ΚΕΧΑΪΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

[1933]

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:
Ο Δημήτρης Κεχαϊδης ,γεννήθηκε στα Τρίκαλα το 1933, μεγάλωσε στο Βόλο και σπούδασε νομικά στην Αθήνα. Εμφανίζεται στο θέατρο το 1957,φοιτητής ακόμη, με τα μονόπρακτα «Μακρυνό Λυπητερό Τραγούδι»[57-58] και «Παιχνίδια στις Αλυκές»,που παρουσιάστηκαν από το Θ.Τέχνης του Κ.Κουν, έργα μη αντιπροσωπευτικά του μελλοντικού θεάτρου του.
Εργα του παραστάθηκαν στο Εθνικό Θέατρο,στο Κ.Θ.Β.Ε., σε Δημοτικά Περιφειακά Θέατρα, από διάφορους επαγγελματικούς και ερασιτεχνικούς θιάσους.Μεταδόθηκαν ακόμη από το ραδιόφωνο και την τηλεόραση της Ελλάδος και του εξωτερικού.
Η άρνηση του παρόντος, η ζωντανή ανάμνηση του παρελθόντος, τα προσδοκούμενα ,άπιαστα όνειρα του μέλλοντος, είναι τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τους ήρωες των έργων του.

ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ:
1. Μακρυνό λυπητερό τραγούδι, 2. Παιχνίδια στις Αλυκές , 3 .Ο Μεγάλος Περίπατος 4. Προάστειο Ν.Φαλήρου , 5.Το Πανηγύρι, 6.Η Βέρα , 7.Το Τάβλι , 8. Δάφνες και Πικροδάφνες , 9.Με Δύναμη απ’ την Κηφισιά

*«Επειδή μ’ ενδιαφέρουν οι λαϊκοί άνθρωποι, προσπαθώ να βρίσκομαι στους χώρους που ζούν.Ακόμα τα κοινά στοιχεία που βρίσκω σ’ όλους αυτούς τους ανθρώπους, με βοηθούν πάρα πολύ στην προσπάθειά μου νε βρώ μερικά από τα κύρια χαρακτηριστικά του Έλληνα…» Δ.ΚΕΧΑΪΔΗΣ [ΒΗΜΑ 3/1972]

ΣΥΝΟΔΟΣ

Του Στ.Καρρά

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Το 1970 έλαβε το Κρατικό Βραβείο Θεάτρου.Το 1971 παραστάθηκε από το Κ.Θ.Β.Ε., και από το Ντάλλας Θήατερ Σέντρα.Το 1973 στο Λαμποράτου Θήατερ Η.Π.Α. και το Εθνικό Θέατρο.

ΝΥΧΤΟΦΥΛΑΚΕΣ

Του Στ.Καρρά

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Το πρώτο του έργο, για το οποίο έλαβε το Κρατικό Βραβείο Θεάτρου το 1967.Παραστάθηκε από το Εθνικό Θέατρο το 1969, και το 1970 από το Κρατικό θέατρο Τουρκίας[Αγκυρα, Σμύρνη].Παραστάθηκε στο Ντάλλας Θήατερ Σέντρα το 1970, και στο Ουάσιγκτον Θήατερ Κλάμπ το 1972.Μεταδόθηκε από το ραδιόφωνο του Βουκουρεστίου το 1971 και από το ΒΒC [Λονδίνο 1973].

ΠΑΛΑΙΣΤΕΣ

Του Στ.Καρρά

Γενικές-ιστορικές πληροφορίες:
Παραστάθηκε από τον θίασο Κ.Παξινού-Αλ.Μινωτή το 1969. Τιμήθηκαν με κρατικό έπαινο. Ακόμη παραστάθηκε το 1972 ,στο Γουέστμπεθ Θήατερ οφ, οφ Μπρόντγουεϊ.Το 1973 Νούρντερ Κόμπανυ στην Ολλανδία, και το 1973 από τον θεατρικό οργανισμό Κύπρου.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ (VIDEO)