Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΒΥΖΑΝΤΙΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΒΥΖΑΝΤΙΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 9 Ιουλίου 2012

Γεύσεις από την Κων/πολη του 12ου αιώνα


Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων και η Μαριάνα Καβρουλάκη, ερευνήτρια Ιστορίας της Ελληνικής Διατροφής, σας προσκαλούν σε μια γαστρονομική βραδιά εμπνευσμένη από την Κων/πολη του 12ου αιώνα. 

Το δείπνο είναι μαγειρεμένο με βάση τις πληροφορίες που διαθέτουμε για τη διατροφή των κατοίκων της Κων/πολης εκείνης της εποχής. Το μενού περιλαμβάνει πιάτα που θα μπορούσαν να εμφανίζονται τόσο στις λαϊκές κουζίνες όσο και στα τραπέζια των ανώτερων τάξεων της πρωτεύουσας, μιας αυτοκρατορίας χριστιανικής, η οποία όμως υπήρξε χωνευτήρι γαστρονομικών παραδόσεων. Επίσης, παρουσιάζεται ένα αραβικό πιάτο για να πάρουμε μια ιδέα για το πως έτρωγαν οι Άραβες τις μελιτζάνες κατά την περίοδο που αυτές διαδόθηκαν στο Βυζάντιο.
Συμμετοχή-κρατήσεις: mkavroulakis@gmail.com ή στα 210-3252214 (11.00- 15:00) και 6970988908 (9:00-15:00 – 18:00-21:00). Τιμή 25 ευρώ/άτομο. Εξαιτίας του περιορισμένου αριθμού θέσεων η συμμετοχή είναι δυνατή μόνο μετά από κράτηση. Παρασκευή 13/07 στις 21:00, στο κτίριο του ΣΕΑ (Ερμού 134 – 136, Θησείο).

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ΜΕΝΟΥ

Μαύρες ελαίες οξομέλιτι και σίναπη
(Μαύρες ελιές, ξίδι, μέλι, σινάπι)

Φασούλιον αλεστόν, δίεφθον οξομέλιτι
(Φάβα μαυρομάτικων φασολιών, ξίδι, μέλι)

Φακή μεθ’ όξους, κοριάνδρου και ρου
(Φακή, ξίδι, κόλιαντρο, ρους)

Σφουγγάτο
(Αυγά σφουγγάτο)

Απάκι
(Χοιρινό παστό και καπνιστό)

Άρτος μεταξωτός
(Ψωμί φτιαγμένο με πολύ

Σάββατο 26 Μαΐου 2012

ΕΛΕΝΗ ΓΛΥΚΑΤΖΗ – ΑΡΒΕΛΕΡ “Είμαστε όλοι ”Βυζαντινοί”.



Μία πολύ ωραία συνέντευξη…
Γιατί οι Ελληνες οφείλουμε τα πάντα στο ”Βυζάντιο” τη Ρωμανία, όπως αποκαλούντο οι ίδιοι ακόμη κι όταν… τρώμε τον περίδρομο. Γιατί ο Σαλβαντόρ Νταλί είναι περισσότερο συγγενής με έναν αγιογράφο παρά με έναν σύγχρονό του.  Γιατί υπάρχουν ταμπού στη διδασκαλία της Βυζαντινής Ιστορίας.  
Εξηγήσεις από μια μεγάλη βυζαντινολόγο
Η ιδέα ήταν του Χρήστου Λαμπράκη. Μας το αποκαλύπτει η ίδια. Να γράψει ένα εκλαϊκευμένο βιβλίο για το Βυζάντιο. Και η Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ έγραψε το «Γιατί το Βυζάντιο» (εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα), το πρώτο της βιβλίο που γράφεται απευθείας στα ελληνικά. Μόλις κυκλοφόρησε μέσα σε τρεις μήνες έφτασε σε πωλήσεις τα 30.000 αντίτυπα, αριθμό που θα τον ζήλευε οποιοσδήποτε συγγραφέας του πιο ευπώλητου μυθιστορήματος. Γιατί λοιπόν τόσο μεγάλο ενδιαφέρον για το Βυζάντιο. Μας εξηγεί η ίδια. Η συνέντευξη δόθηκε  μετά την εκδήλωση για το Βυζάντιο στο Μέγαρο Μουσικής, όπου παρατηρήθηκε κοσμοσυρροή. Συναντηθήκαμε στον 6ο όροφο της Μιχαλακοπούλου 80, στα γραφεία μας, και με έπεισε ότι είμαστε όλοι Βυζαντινοί.
- Κυρία Αρβελέρ, γιατί μας ενδιαφέρει σήμερα τόσο πολύ το Βυζάντιο;
 
«Γιατί το “Βυζάντιο” είναι η ελληνική γλώσσα και η ορθοδοξία, δηλαδή τα δύο βασικά συστατικά της ελληνοσύνης. Βέβαια το Βυζάντιο ήταν μια πολυεθνική αυτοκρατορία, αλλά ήταν μια αυτοκρατορία ελληνόφωνη. Το ότι το Βυζάντιο ήταν ελληνόφωνο έσωσε όλον τον ελληνικό πολιτισμό. Οταν ο μεγάλος γάλλος ιστορικός Φερνάν Μπροντέλ έγραφε ότι δεν υπάρχουν Γάλλοι, υπάρχουν μόνο γαλλόφωνοι, και όποιος

Πέμπτη 17 Μαΐου 2012

Βυζάντιο & σταυροφορίες….1ο μέρος

O Βασίλειος Β’ ο Μακεδών, άφησε στους απογόνους του μία κληρονομιά ανταξια του Μεγάλου Αλεξάνδρου, την επονομαζόμενη τότε Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, γνωστότερη ωςΒυζαντινή Αυτοκρατορία.
Ήταν το μεγαλύτερο κράτος του τότε γνωστού κόσμου και οι επαρχίες της εκτείνονταν από την Καππαδοκία – Πόντο, μέχρι τη Σικελία – Απουλία και από την Κύπρο- Κρήτη μεχρι την Ρουμελία και την Κριμαία.

Ως αυτοκρατορία δεν ήταν δυνατον να αποτελείται αμιγώς από μία εθνότητα, αλλά επειδή βρίσκονταν σε περιοχές ελληνικές από αρχαιοτάτων χρόνων, οι κάτοικοί της ήταν κυρίως Έλληνες (Ρωμιοί). Ακολουθούσαν οιΑρμένιοι,

Δευτέρα 9 Αυγούστου 2010

ΑΡΧΑΙΟΛΑΤΡΙΑ ΚΑΙ ΡΩΜΙΟΣ : Η ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ



  

Το λάθος που γίνεται από τους περισσότερους όταν πάνε να συγκρίνουν αρχαία Ελλάδα και "Βυζάντιο" είναι ότι (ασυνείδητα) πιστεύουν πως ΟΛΗ η αρχαιότητα έμοιαζε με την Αθήνα του 5ου π.Χ. αιώνα, δίχως καμιά εξέλιξη ή αλλαγή στη νοοτροπία, και αυτό ύφος συνεχίστηκε ως τον 3ο μ.Χ. αιώνα, οπότε ξαφνικά επικρατεί ο Χριστιανισμός και έρχονται τα πάνω κάτω.
Λόγω αυτής της αντίληψης περί συνέχειας αρκετοί στρέφονται κατά του χριστιανικού Ελληνισμού, κατηγορώντας τον πως διέκοψε την "ομαλή ροή, και την πολιτισμική συνέχεια" της ελληνικότητας.
Αυτή η αντίληψη είναι παιδαριώδης και δείχνει το πόσο στατικά αντιλαμβάνονται ολόκληρες εποχές αυτοί οι άνθρωποι.
 Η ελληνικότητα μετεξελίχθηκε: από την εποχή του Περικλή περάσαμε στην παρακμή των πόλεων-κρατών τον 4ο. π.Χ. αιώνα, μετά περάσαμε στην ελληνιστική εποχή, με τις οικουμενικές αυτοκρατορίες, για να καταλήξουμε

Free Blog Counter