«Το Γιάννη
το Νυφιώτη και τον Αργύρη της Μυλωνούς τους έκλεισε το χιόνι απάν στὸ
Κάστρο, τ΄ν πέρα πάντα, στο Στοιβωτό τον ανήφορο, τ’ ακούσατε;»
Ούτως ωμίλησεν ο παπα-Φραγκούλης ο Σακελλάριος,
αφού έκαμε την ευχαριστίαν του εξ οσπρίων και ελαιών οικογενειακού δείπνου, την
εσπέραν της 23ης Δεκεμβρίου του έτους 186... Παρόντες ήσαν, πλην της παπαδιάς,
των δυό αγάμων θυγατέρων και του δωδεκαετούς υιού, ο γείτονας ο Πανάγος ο
μαραγκός, πεντηκοντούτης, οικογενειάρχης, αναβάς δια να είπη μίαν καλησπέραν
και να πιή μίαν ρακιά, κατά το σύνηθες, εις το
