Εγκύκλιος δια το μυστήριον του Γάμου

Προς
Τον ιερόν Κλήρον και τον ευσεβή Λαόν της Ιεράς Μητροπόλεως ημών
Πατέρες  και χριστιανοί μου αγαπητοί ,
Είναι σ’ όλους μας γνωστόν, ότι η Εκκλησία μας στέκεται πάντοτε κοντά στον άνθρωπο και στις δυσκολίες του, όπως κάθε Μάνα στα παιδιά της. Όμως δια να στηριχθή η οικογένεια και η κοινωνία μας δεν αρκεί η αγάπη της Εκκλησίας στα παιδιά της. Χρειάζεται και τα παιδιά να σέβωνται την Μάνα τους και να υπακούουν στις συμβουλές της. Αλλιώς και η αγάπη της Εκκλησίας πάει χαμένη και οι άνθρωποι θα βασανίζωνται.
Στις ημέρες μας, τις κρίσιμες μέρες που περνάει ολόκληρη η ανθρωπότητα και εμείς οι Έλληνες, οι άνθρωποι έχουν χάσει «τα πασχάλια» τους και τον προσανατολισμόν τους. Όχι μόνον δεν συμμορφώνονται στο ειρηνικό και ψυχωφελές μήνυμα του Ευαγγελίου, αλλά και έχουν βαλθή, να μη ακούετε καν, με αποτέλεσμα την αυτοκαστροφή των ανθρώπων. Έτσι ειπώθηκε και εγράφηκε, ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απεφάσισε να διαθέση 80.000.000 (εκατομύρια) Ευρώ για δαπάνες εκτρώσεων των εγκύων γυναικών!!
Από την άλλη μεριά σ’ εμάς εδώ άρχισε η μόδα να συζούν τα νέα ζευγάρια χωρίς γάμο ή με πολιτικό γάμο, να κάνουν το πρώτο τους παιδί και τότε να ζητούν να τους κάνουμε τον γάμο τους και την βάπτισι του παιδιού τους μαζί. Να γίνεται δηλαδή αυτό, που ειρωνικά έλεγαν παλιότερα· «Στο γάμο σου βαπτίσια».
Χριστιανοί ευλογημένοι ,
Ακούσατε την φωνή του Επισκόπου σας, που επί πενήντα και πλέον χρόνια σας διακονεί.
Ο γάμος είναι μεν χαρά, αλλά η χαρά του γάμου δεν στηρίζεται στον στολισμό, στα κουφέτα και τα ρύζια ούτε στις πολλές φωτογραφίες και τις τηλεοπτικές κάμερες. Στηρίζεται στην μεταξύ των νεονύμφων αληθινή αγάπη, στην αλληλοκατανόησι, στην εκπλήρωσι των συζυγικών και οικογενειακών τους καθηκόντων. Στην επίκλησι της βοηθείας του Θεού και στις προσευχές των συγγενών και όλων των προσκεκλημένων τους.
Σας παρακαλώ, λοιπόν, να παύσουν οι υπερβολικοί στολισμοί, τα μπαλόνια, τα βεγγαλικά έξω από τον Ναόν, αλλά και το ρύζι και τα κουφέτα. Διότι αυτά όχι μόνον ουδεμίαν σχέσιν έχουν με τα μυστήρια του γάμου και της βαπτίσεως, αλλ’ απεναντίας είναι υπολείματα μαγικών αντιλήψεων, αντιχριστιανικά και αντικοινωνικά, αφού στην ανέχεια των ημερών και στην πείνα πολλών, εμείς σπαταλάμε και σκορπάμε άσκοπα χρήματα και αγαθά.
Χριστιανοί μου ,
Είναι δίδαγμα της χριστιανικής μας ιστορίας. Όταν οι άνθρωποι απομακρύνωνται από τον Θεόν και το θέλημά Του, τότε πόλεμοι, θάνατοι, πείνα και όλα τα κακά επικρατούν σ’ αυτούς. Όμως όταν είμεθα κοντά στον Θεό και ζούμε κατά το θέλημά Του, τότε όλα τα αγαθά του Θεού για μας. Ακούσατέ με και θα ωφεληθήτε και θα ωφελήσετε.
Με θερμές πατρικές ευχές
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ο Ηλείας ΓΕΡΜΑΝΟΣ
Αναδημοσίευση από:  http://www.imilias.gr/enimerosi-eidiseis/eidiseis/515-eggyklios-dia-to-mystirio-tou-gamou.html

Τι είναι οι μικτοί Γάμοι;

Στο ερώτημα «Τι είναι οι μικτοί γάμοι;», ο καθ. Ανδρέας Θεοδώρου απαντά[1]:

Είναι κατ’ οικονομίαν γάμοι μεταξύ ορθοδόξων και ετεροδόξων. Είναι γάμοι ανάγκης, ορθοδόξου μέλους της Εκκλησίας με μη ορθόδοξο χριστιανό, ρωμαιοκαθολικό ή προτεστάντη, κατ’ οικονομίαν τελούμενοι, τους οποίους επιβάλλουν οι σύγχρονες συνθήκες ζωής και οι ειδικές σχέσεις που δημιουργούνται σε χώρες στις όποιες ορθόδοξοι συγχρωτίζονται με ετεροδόξους και τανάπαλιν.

Στις περιπτώσεις αυτές η Εκκλησία αποκλίνει από τη δογματική της ακρίβεια, επιτρέποντας σε κάποιον που δεν είναι μέλος της να μετέχει σε δικό της μυστήριο, πράγμα φυσικά όχι ευχάριστο. Είναι φανερό ότι την πρακτική των μικτών γάμων, ως ανάγκη και πρόβλημα ποιμαντικό, δημιουργούν οι δυσκολίες της σύγχρονης ζωής και οι πολλές αδυναμίες των ανθρώπων.

Κατ’ ακρίβεια δογματική οι γάμοι αυτοί δεν πρέπει να γίνονται. Εφόσον ο ετερόδοξος δεν είναι μέλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, πώς μπορεί να δεχθεί ορθόδοξο μυστήριο; Ή πρέπει να γίνει και αυτός ορθόδοξος, ή αυτό που γίνεται δεν έχει ουσιαστικά κανένα κύρος και καμιά αξία.

Η Εκκλησία όμως οικονομεί τα πράγματα επιτρέπουσα το ανεπίτρεπτο, για να προλάβει μεγαλύτερα κακά, έναν πολιτικό γάμο ή μια παράνομη συμβίωση ή την προσχώρησή  του ορθόδοξου μέλους σε μια ετερόδοξη κοινότητα.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία προκειμένου να ευλογήσει έναν τέτοιο γάμο, θέτει σαν προϋπόθεση την τέλεση του σε ορθόδοξο ναό και κατά το ορθόδοξο τυπικό, με γραπτή υπόσχεση του άλλου μέρους ότι τα τέκνα, που ενδεχομένως προκύψουν από το γάμο, θα βαπτισθούν και θα ανατραφούν ορθόδοξα, σύμφωνα με το ορθόδοξο δόγμα και τις ορθόδοξες παραδόσεις.

Στα παραπάνω, προσθέτει ο Παναγιώτης Τρεμπέλας και μία ακόμη παράμετρο, ότι το μέλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας «δεν θα παρεμποδίζεται υπό του ετέρου μέλους από του να μείνη πιστόν εις αυτήν»[2].

            Επίσης, στον Κώδικα Εκκλησιαστικής Νομοθεσίας της Εκκλησίας της Ελλάδος στην ενότητα «Αναγκαστικός Νόμος 2250/1940», άρθρο 1367 αναφέρεται:

«Γάμος των ανηκόντων εις την ανατολικήν ορθόδοξον εκκλησίαν, δεν υφίσταται άνευ ιεροτελεστίας τελουμένης υπό ιερέως της εκκλησίας ταύτης. Το αυτό ισχύει και επί γάμου χριστιανού του ανατολικού δόγματος μετά χριστιανού άλλου δόγματος (ετεροδόξου). Η συναίνεσις των εις γάμον συνερχομένων δηλούται υπ' αμφοτέρων συγχρόνως προ του ιερέως κατά την τέλεσιν του γάμου»[3].

Κωλύματα και Οικονομία

Ο κανονολόγος καθ. Μπούμης Παναγιώτης, σχετικά με τις αρνητικές προϋποθέσεις («Κωλύματα») τέλεσης του γάμου, αναφέρει τα εξής[4]:

Η δογματική ακρίβεια στα ζητήματα τέλεσης του γάμου, θεωρεί ως κώλυμα την ετεροθρησκεία. Κατά τους κανόνες απαγορεύεται η σύναψη γάμου ενός χριστιανού με έναν ετερόθρησκο, εκτός και υποσχεθεί το πρόσωπο αυτό ότι θα προσέλθει στην Ορθοδοξία. Ο ιδ΄καν. Της Δ΄ Οικουμ. Συνόδου ορίζει:

«Επειδή εν τισιν επαρχίαις συγκεχώρηται τοις αναγνώσταις και ψάλταις γαμείν, ώρισεν η αγία σύνοδος, μη εξείναί τινι αυτών ετερόδοξον γυναίκα λαμβάνειν […] μήτε μην συνάπτειν (τέκνον) προς γάμον αιρετικώ, ή Ιουδαίω, ή Έλληνι [ειδωλολάτρη], ει μη άρα επαγγέλλοιτο μετατίθεσθαι εις την ορθόδοξον πίστιν το συναπτόμενον πρόσωπον τω ορθοδόξω». Πρβλ. και ι΄και λα΄καν. Λαοδικείας, κα΄ (κθ΄) καν. Καρθαγένης και οβ΄ καν. Πενθέκτης.

Κώλυμα σύναψης γάμου, αποτελεί επίσης και η αίρεση. Ιδίως ο οβ΄ καν. Της Πενθέκτης Οικουμ. Συνόδου ορίζει: «Μη εξέστω ορθόδοξον άνδρα αιρετική συνάπτεσθαι γυναικί, μήτε μην αιρετικώ ανδρί γυναίκα ορθόδοξον συζεύγνυσθαι. Αλλ’ ει και φανείη τι τοιούτον υπό τινος των απάντων γινόμενον, άκυρον ηγείσθαι τον γάμον, και το άθεσμον διαλύεσθαι συνοικέσιον».

Και προσθέτει ο Π. Μπούμης:

«Σήμερα όμως η Εκκλησία κατ’ οικονομίαν δέχεται τους γάμους με ετερόδοξο (μεικτοί γάμοι)»[5].

 

Ιστορία

Σύμφωνα με τον καθ. Ιωάννη Καρμίρη, η κατ’ οικονομία ανοχή των μικτών γάμων ξεκινά τον 19ο αιώνα:

«Περαιτέρω η Ορθόδοξος Καθολική Εκκλησία δεν αναγνωρίζει μεν ουδ’ επιδοκιμάζει τους μικτούς γάμους μεταξύ Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών, συμφώνως τω 72 κανόνι της Πενθέκτης οικουμενικής Συνόδου και άλλοις ιεροίς κανόσιν, είναι όμως υποχρεωμένη να ανέχηται αυτούς προς αποτροπήν μειζόνων κακών. Όθεν κατ’ εκκλησιαστικήν οικονομίαν επιτρέπει τους τοιούτους μικτούς γάμους, υπό τον όρον πάντοτε ότι το μη ορθόδοξον μέλος θα δώση έγγραφον υπόσχεσιν περί τελέσεως του γάμου υπό ορθοδόξου ιερέως και περί ορθοδόξου βαπτίσεως και ανατροφής των τέκνων. Ούτω το Οικουμενικόν Πατριαρχείον εν έτει 1878 απεφήνατο: ‘’Η Εκκλησία δεν αναγνωρίζει τους μικτούς γάμους, αλλά πολλάκις προς πρόληψιν δυσαρέστων συνεπειών συγχωρεί κατά συγκατάβασιν και τέλεσιν αυτών αθορύβως’’. Ομοίως και η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος εν έτει 1869 ανεγνώρισε τους μεταξύ Ορθοδόξων και Ετεροδόξων και ειδικώς των Ρωμαιοκαθολικών και των Διαμαρτυρομένων μικτούς γάμους, γράψασα ότι ‘’παραδέχεται μεν κατ’ εκκλησιαστικήν οικονομίαν την τέλεσιν των μικτών γάμων, υπό τον όρον όμως να τελώνται ούτοι υπό ορθοδόξου ιερέως κατά τας διατυπώσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας, τα δε εκ τούτων γεννώμενα τέκνα αμφοτέρων των φύλων να βαπτίζωνται και ανατρέφωνται κατά το ανατολικόν ορθόδοξον δόγμα’’»[6].
 

Σημειώσεις

---

[1] Το κείμενο της επόμενη παραγράφου αποτελεί δική μας σύνθεση από αναφορές του Ανδρέα Θεοδώρου στους μεικτούς γάμους, στα εξής βιβλία: 1) Θεοδώρου Ανδρέας, «Βασική Δογματική Διδασκαλία - Απαντήσεις σε ερωτήματα Δογματικά», 3η έκδ., Αποστολική Διακονία, Αθήνα 2006, σελ. 180-181. 2) Θεοδώρου Ανδρέας, «Βασική Δογματική Διδασκαλία - Απαντήσεις σε ερωτήματα Συμβολικά», 2η έκδ., Αποστολική Διακονία, Αθήνα 2006, σελ. 281. 3) Θεοδώρου Ανδρέας, «Βασική Δογματική Διδασκαλία - Πιστεύω εις ένα Θεόν», 2η έκδ., Αποστολική Διακονία, Αθήνα 2007, σελ. 198.

[2] Τρεμπέλας Ν. Παν., «Δογματική της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας», τόμ. Γ΄, 3η έκδ., Ο Σωτήρ, Αθήναι 2003, σελ. 341-342.

[3] Πρόδρομος Ι. Ακανθόπουλος, «Κώδικας Εκκλησιαστικής Νομοθεσίας της Εκκλησίας της Ελλάδος», έκδ. Γ΄, Βάνιας, Θεσσαλονίκη 2006, σελ. 793.

[4] Βλ. Μπούμης Ι. Παναγιώτης, «Κανονικόν Δίκαιον», έκδ. 3η επηυξημένη, Γρηγόρης, Αθήνα 2002, σελ. 134-135.

[5] Βλ. Μπούμης Ι. Παναγιώτης, «Κανονικόν Δίκαιον», ό.π., σελ. 135.

[6] Καρμίρης Ιωάννης, «Τα δογματικά και συμβολικά μνημεία της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας», τόμ. Β΄, Αθήνα 1953, σελ. 1003-1004.

Πηγή

"Όταν κάποιος αγαπάει, αλλάζει. Δεν αλλάζω σημαίνει δεν αγαπάω"

ΛΕΩ ΣΤΑ ΖΕΥΓΑΡΙΑ ΠΟΥ ΠΑΝΤΡΕΥΩ: «ΣΗΜΕΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ Ο ΕΓΩΙΣΜΟΣ ΣΑΣ" Tι σημαίνει ένα διαζύγιο; Την ανικανότητά μας να αγαπήσουμε. Αυτό βασικά σημαίνει. Όλα τα υπόλοιπα είναι οι δικαιολογίες μας. Την αποτυχία να αγαπηθούμε. Τη λαθεμένη αντίληψη που είχαμε για τον γάμο. Ο γάμος δεν είναι βίος ανθόσπαρτος. [...] Μελετήστε με προσοχή την ακολουθία του Μυστηρίου [ενν. του γάμου]. Υπάρχει και μεταφρασμένη. Εκεί μέσα λοιπόν υπάρχουν όλα τα στοιχεία και όλες οι προϋποθέσεις που αν τις ζήσεις φθάνεις στην πληρότητα της σχέσης σου. 

Η Εκκλησία από την αρχή μας δείχνει τον δρόμο: «Ευλογημένη η Βασιλεία του Πατρός...». Κι εκείνη τη στιγμή με το Ευαγγέλιο κάνει ο ιερέας το σημείου του Σταυρού. Τι σημαίνει αυτό; Τρία πράγματα βασικά. Ξέρετε, παιδιά μου, για πού ξεκινάτε; Δεν ξεκινάτε για το άγνωστο με βάρκα την ελπίδα. Ξεκινάτε για τη Βασιλεία του Θεού. Αυτή είναι η πορεία του γάμου. Ποιος θα είναι ο οδηγός σας σ' αυτήν την πορεία; Το Άγιο Ευαγγέλιο. Ποια είναι η πορεία σας; Η Σταυρική! Λέω στα ζευγάρια που παντρεύω: «Αν το καταλάβατε, παιδιά μου, σήμερα πρέπει να πεθάνετε, πρέπει να πεθάνει ο εγωισμός σας. Ξεκινήσατε καθένας από το σπίτι του και ήρθατε εδώ και τώρα φεύγετε από εδώ μαζί σε ένα καινούργιο σπίτι. Πολύ ωραία. Τι σημαίνουν όλα αυτά; Ο κάθε ένας πρέπει να φύγει από τον εαυτό του πια. Από αυτό που ήταν μέχρι τώρα. Κι εδώ η Χάρις του Θεού σάς ένωσε.»

Βλέπετε κάποια στιγμή ενώνουμε τα χέρια και τους λέω: «Έχετε δει δύο κλειδιά περασμένα σε κρίκο; Όπου και να 'ναι, θα είναι μαζί.

Στην τσέπη μας ευρίσκονται ή μας πέσαν στον δρόμο ή τα πετάξαμε στη θάλασσα, θα είναι πάντα μαζί γιατί τα ενώνει ένας κρίκος. Αν όμως βγουν από τον κρίκο είναι ζήτημα τύχης, αν θα μείνουν και τα δύο κοντά και μαζί. Ποιος είναι ο κρίκος; Η χάρη του Θεού. Βάλτε τα χέρια σας, βάλτε τις καρδιές σας και οι δυο σας στο χέρι του Θεού. Ο Θεός δεν μας παίρνει με το ζόρι, απλώνει το δικό Του χέρι και εάν εσείς με τη θέληση βάλετε τα δικά σας χέρια ο Θεός θα σας ενώσει σε μια ενότητα τέλεια και αγία και έτσι να πορευτείτε.»

Όταν στην Ελλάδα καθιερώθηκε ο πολιτικός γάμος, εγώ πανηγύριζα. Είπα, «επιτέλους, θα αποφύγω την ταλαιπωρία να παντρεύω ανθρώπους που δεν ξέρουν τι κάνουν.» Να πας στον Δήμαρχο κι όπου θέλεις. Όχι όμως εδώ! Γιατί ο χώρος αυτός εδώ είναι για αυτούς που ξέρουν τι θέλουν και πιστεύουν τι κάνουν. Ένα διαζύγιο μπορεί να έχει πολλές αφορμές, αλλά οι αιτίες του είναι λίγες. Πώς προετοιμάζονται δύο νέοι άνθρωποι για να παντρευτούν; Από 'κεί θα καταλάβεις ποια θα είναι η συνέχεια. Πόσο καλά γνωρίζονται; Ή πόσο βαθιά αγνοούνται; Έχω ακούσει πολλές φορές την παρατήρηση «δεν ήτανε έτσι στην αρχή». Έτσι ήτανε, παιδί μου, αλλά εσύ δεν τον είδες. 

Ο αρραβώνας δεν είναι μια χαζοχαρούμενη περίοδος που θα κοιτάξουμε πώς θα περάσουμε καλά. Είναι ακριβώς μια περίοδος που οι άνθρωποι μιλάνε σοβαρά για το μέλλον τους, βλέπουν αν συμφωνούν, αν ταιριάζουν, αν έχουν την ίδια πλεύση μέσα στη ζωή τους, ακόμα μερικές φορές σε μερικά πράγματα, που φαίνονται πιο ρηχά, πιο εύκολα. Κάποτε έλεγα σε δυο παιδιά που συνδεόντουσαν: - Παιδιά χωρίστε τώρα γιατί θα χωρίσετε αύριο. - Μα γιατί; - Γιατί δεν έχετε καμία σχέση μεταξύ σας. Τα ενδιαφέροντα του ενός είναι τελείως διαφορετικά κι εξειδικευμένα, του άλλου είναι -τα παιδιά χρησιμοποιούν σήμερα αυτή τη λέξη- «μπάζα». Σε λίγο εσύ θα αρχίσεις να τη ζηλεύεις και εσύ σε λίγο θα αρχίσεις να κουράζεσαι. Λοιπόν, μην κάνετε λάθη! Ευτυχώς κατάλαβαν έγκαιρα. Γιατί είναι πάρα πολύ σημαντικό να βλέπεις την αλήθεια. Το σ' αγαπώ και μ' αγαπάς είναι εύκολο να το λες, δύσκολο όμως να το ζεις. Εμείς μάθαμε ότι η αγάπη είναι σαρκωμένη. Κι αν δεν σαρκώνεται, δεν σταυρώνεται, τότε ακριβώς δεν προχωράει. Το Διαζύγιο τελικά είναι μια αποτυχία. Το ερώτημα όμως είναι το εξής: Πώς θα αντιμετωπίσουμε ένα διαζύγιο; Διδασκόμεθα από τα λάθη μας; Καταλάβαμε γιατί φτάσαμε εδώ; Πρώτα-πρώτα έχουμε τη συνείδηση ότι αποτύχαμε; Και δεν αποτύχαμε τυχαία, αποτύχαμε για συγκεκριμένους λόγους, καθαρούς και ορατούς ή πιστεύουμε ότι φταίει μόνο ο άλλος;

Στα ζευγάρια που παντρεύω τους εύχομαι: «Παιδιά μου, σας εύχομαι να μάθετε στη ζωή σας να φταίτε πάντα και οι δυο μαζί. Γιατί αν πιστέψετε ότι φταίει μόνο ο άλλος, κάτι δεν πάει καλά μεταξύ σας.» Παντρεύομαι σημαίνει δέχομαι τον άλλο όπως είναι γιατί τον αγαπάω. Παντρεύομαι σημαίνει ότι αγωνίζομαι, κάνω τα πάντα για να δίνω χαρά σ' αυτόν που αγαπάω. Άρα λοιπόν υπάρχει μια κοινή πορεία και των δύο, δηλαδή το ότι ο άλλος με δέχεται, δεν γεννάει ασυλία του εγωισμού μου, αφού με δέχεται όπως είμαι. Σε δέχεται γιατί σε αγαπάει, εσύ αγαπάς; Τότε διορθώσου. Τότε αφού βλέπεις ότι κάτι ενοχλεί τον άλλο, διόρθωσέ το. Όταν ακούω ανθρώπους να λένε: «εγώ αυτός είμαι ή εγώ αυτή είμαι, δεν αλλάζω», τους λέω: «Κακώς παντρευτήκατε, γιατί όταν κάποιος αγαπάει, αλλάζει.» Δεν αλλάζω σημαίνει δεν αγαπάω. Τα υπόλοιπα είναι περιττά. 

 του Μητροπολίτου, Σισανίου και Σιατίστης Παύλος Για μια υγιή και ζωντανή οικογένεια, έκδ. Σχολής Γονέων Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου  

Πηγή