Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φύση/περιβάλλον/ταξίδια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φύση/περιβάλλον/ταξίδια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη 12 Αυγούστου 2010
Κυριακή 5 Απριλίου 2009
Τρίτη 30 Σεπτεμβρίου 2008
Όλα είναι δρόμος
Έρχονται στιγμές που σου περνάνε από το μυαλό τέτοιες σκέψεις. Ίσως η συγκλονιστικότερη στιγμή του νεότερου ελληνικού κινηματογράφου, από την ταινία "όλα είναι δρόμος" του Παντελή Βούλγαρη.
Αφιερωμένο στον φίλο blogger resident.
doctor
Πέμπτη 7 Αυγούστου 2008
Εκειά που κλαψουρίζει ο Δίας
Υπάρχουν στιγμές που διαβάζεις κάτι και εύχεσαι να το είχες γράψει εσύ, ή καλύτερα να το είχες ζήσει εσύ.
Υπάρχει όμως και η "απόλυτη στιγμή" που εύχεσαι και τα δύο. Ένα τέτοιο "σοκ" υπέστην σήμερα διαβάζοντας ένα από τα καλύτερα ποστ που έχω διαβάσει ποτέ μου, μία από τις πιο ταξιδιάρικες ιστορίες, ένα από τα πιο μαγικά οδοιπορικά.
Ο ..δράστης;
Ο φίλος blogger vasikos metoxos .
Διάβασα το ποστ 3 φορές και πραγματικά δεν το χορταίνω.
Σας το παραθέτω παρακάτω χωρίς περεταίρω σχόλια.
Απλώς απολαύστε το:
doctor
Παρασκευή 1 Αυγούστου 2008
Ποιότητα ζωής
Αφορμή για το σημερινό ποστ ήταν τα πολύ ανθρώπινα ποστ του φίλου blogger περαστικού και οι συζητήσεις σε αυτά σχετικά με την ανθρωπιά, την ποιότητα ζωής και το επίπεδο των ανθρώπων που ζούνε δίπλα μας.
Στην Σουηδία πηγαίνω ανελλιπώς κάθε χρόνο από το 2001, μπορεί και δύο φορές το χρόνο. Αμέσως μου ήρθαν στο μυαλό κάποιες φωτογραφίες που έχω πάρει κατά καιρούς, σχετικές με τα όσα έχουμε συζητήσει στο blog του περαστικού. Θα δείτε πράγματα που σε άλλες χώρες είναι αυτονόητα, ενώ εδώ παραμένουν ζητούμενα ή σε πολλές περιπτώσεις όνειρα θερινής νυκτός...

Parking ποδηλάτων στην παλιά πόλη (gamla stan) της Στοκχόλμης.


Διαδρομή Stockholm-Norrtälje. Τα δύο ρεύματα κυκλοφορίας χωρίζονται με νησίδα πρασίνου που σε κάποιες περιπτώσεις είναι τόσο μεγάλη που ούτε καν βλέπεις το αντίθετο ρεύμα.
Το οδόστρωμα τέλειο σε όλη τη διαδρομή. Οι δρόμοι δεξιά και αριστερά πεντακάθαροι.

Στο επαρχιακό δίκτυο, όταν στενεύει ο δρόμος γίνεται το εξής: για κάποια χιλιόμετρα (1-2) πας σε μια λωρίδα και οι απέναντι σε δύο (για να γίνουν οι προσπεράσεις). Μετά, γίνεται το αντίθετο κ.ο.κ. και έτσι πάντα υπάρχει διαχωριστικό και δεν μπαίνεις ποτέ στο αντίθετο ρεύμα για να προσπεράσεις.

Δρόμος-χαλί...

Φανάρι για ...ποδήλατα!

Uppsala. Parking ποδηλάτων έξω από τον σιδηροδρομικό σταθμό.
Φυσικά εμείς δεν χρειαζόμαστε τίποτα από τα παραπάνω διότι ...όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες αυτοί τρώγαν βελανίδια και τα λοιπά...
Το ποστ είναι αφιερωμένο στον φίλο ελληνοσουηδό blogger pølsemannen .
doctor
Στην Σουηδία πηγαίνω ανελλιπώς κάθε χρόνο από το 2001, μπορεί και δύο φορές το χρόνο. Αμέσως μου ήρθαν στο μυαλό κάποιες φωτογραφίες που έχω πάρει κατά καιρούς, σχετικές με τα όσα έχουμε συζητήσει στο blog του περαστικού. Θα δείτε πράγματα που σε άλλες χώρες είναι αυτονόητα, ενώ εδώ παραμένουν ζητούμενα ή σε πολλές περιπτώσεις όνειρα θερινής νυκτός...
Parking ποδηλάτων στην παλιά πόλη (gamla stan) της Στοκχόλμης.
Αριστερά αυτοκινητόδρομος, δεξιά ποδηλατόδρομος και πεζόδρομος στο Gustavsberg (Höjdhagen).
Το ίδιο και εδώ.
Ποδηλατόδρομος στο κέντρο της Στοκχόλμης (Kungsträdgården).
Διαδρομή Stockholm-Norrtälje. Τα δύο ρεύματα κυκλοφορίας χωρίζονται με νησίδα πρασίνου που σε κάποιες περιπτώσεις είναι τόσο μεγάλη που ούτε καν βλέπεις το αντίθετο ρεύμα.
Το οδόστρωμα τέλειο σε όλη τη διαδρομή. Οι δρόμοι δεξιά και αριστερά πεντακάθαροι.
Στο επαρχιακό δίκτυο, όταν στενεύει ο δρόμος γίνεται το εξής: για κάποια χιλιόμετρα (1-2) πας σε μια λωρίδα και οι απέναντι σε δύο (για να γίνουν οι προσπεράσεις). Μετά, γίνεται το αντίθετο κ.ο.κ. και έτσι πάντα υπάρχει διαχωριστικό και δεν μπαίνεις ποτέ στο αντίθετο ρεύμα για να προσπεράσεις.
Δρόμος-χαλί...
Φανάρι για ...ποδήλατα!
Uppsala. Parking ποδηλάτων έξω από τον σιδηροδρομικό σταθμό.
Φυσικά εμείς δεν χρειαζόμαστε τίποτα από τα παραπάνω διότι ...όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες αυτοί τρώγαν βελανίδια και τα λοιπά...
Το ποστ είναι αφιερωμένο στον φίλο ελληνοσουηδό blogger pølsemannen .
doctor
Δευτέρα 28 Απριλίου 2008
Ασύμμετρη Βλακεία

Κάλπηκες οι ασύμμετρες απειλές [1]
«Ανθρακας» αποδείχθηκε από την πολύμηνη έρευνα των αρχών ασφαλείας και δη της Αντιτρομοκρατικής το άλλοθι περί «ασύμμετρων απειλών» που αναζήτησε η κυβέρνηση, προφανώς για να καλύψει τις τεράστιες αδυναμίες τις οποίες επέδειξε ο κρατικός μηχανισμός κατά το φονικό, πύρινο καλοκαίρι του 2007 που στοίχισε δεκάδες ζωές αλλά και τη μεγαλύτερη οικολογική καταστροφή των τελευταίων ετών.
Σύμφωνα με το πόρισμα των αρμόδιων υπηρεσιών, που παραδόθηκε στον εποπτεύοντα εισαγγελέα Δημ. Παπαγγελόπουλο και αποκαλύπτει η «Κ.Ε.», μετά από την έρευνα και επεξεργασία δικογραφιών 3.000 σελίδων, προκύπτουν τα ακόλουθα:
Πόρισμα ναι μεν, αλλά«Από την συνολική έρευνα, πράγματι διαπιστώθηκε "ασύμμετρη" αύξηση των εμπρησμών σε σχέση με άλλες χρονικές περιόδους, πλην όμως υπήρξε "συμμετρική" γεωγραφική εξέλιξη, χρονική συγγένεια και σε ό,τι αφορά τα πειστήρια διαπιστώθηκαν ομοιότητες κατασκευής σε διαφορετικές περιοχές.
Σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, δεν εντοπίστηκαν τα συνδετικά εκείνα στοιχεία που να εντάσσουν τους εμπρησμούς του καλοκαιριού του έτους 2007 στις επιμέρους διατάξεις του άρθρου 187Α Π.Κ [2].
Η έκταση, το μέγεθος, η τοπική και χρονική συγγένεια και τέλος το είδος αρκετών εκ των πειστηρίων προσδιορίζουν ανάπτυξη οργανωμένου σχεδίου.
Ωστόσο, οι ενδείξεις αυτές δεν είναι αρκετές και συγκεκριμένες που να "ικανοποιούν" δικονομικά τις απαιτήσεις της ειδικής αντιτρομοκρατικής νομοοθεσίας.
Παρά τα «...ναι μεν, αλλά» των συμπερασμάτων της έρευνας είναι σαφές ότι δεν υπήρξαν στοιχεία που να εντάσσουν τους φονικούς εμπρησμούς και τις πυρκαγιές του 2007 στις διατάξεις περί οργανωμένου εγκλήματος και δη της τρομοκρατίας, όπως ορίζει το άρθρο 187Α του ποινικού κώδικα.
[...]
Η επίπονη και πολύμηνη έρευνα δεν αποκάλυψε ούτε τρομοκράτες, ούτε «ξένους δακτύλους», ούτε πράκτορες.

«Συγκεκριμένα, όπως διαπιστώθηκε, οι πυρκαγιές οφείλονταν κυρίως σε εμπρησμούς από πρόθεση με γνωστά ή άγνωστα αίτια κατά περίπτωση και σε αμέλεια.
Και στις δύο περιπτώσεις υπήρξαν συνολικά 75 συλλήψεις δραστών εκ των οποίων 45 από πρόθεση και 30 από αμέλεια.
Οι... γνωστοί δάκτυλοι
Τα κίνητρα, κυρίως στις περιπτώσεις της αμέλειας, οφείλονταν σε αποτσίγαρα, υπαίθριες ψυχαγωγικές εκδηλώσεις, εργασίες κοπής μετάλλων και σπινθήρες της ΔΕΗ».
Και αυτό παρ' ότι συγκεντρώθηκε «όλο το προανακριτικό υλικό με καταθέσεις μαρτύρων, μελετήθηκαν τα πειστήρια, ενώ πραγματώθηκε επεξεργασία 450.000 περίπου τηλεφωνικών επικοινωνιών που προέκυψαν έπειτα από τις αντίστοιχες κατά περίπτωση άρσεις απορρήτου των αρμόδιων Δικαστικών Αρχών.
Επιπρόσθετα, εξετάσθηκαν λεπτομερώς πληροφορίες, οι περισσότερες από τις οποίες αφορούσαν υπόπτους και κυρίως αλλοδαπούς».
Ολα λοιπόν βοούν πως η κυβέρνηση «έπαιξε» με το σενάριο των ασύμμετρων απειλών και τις εκδοχές πως «η χώρα δέχεται επίθεση» προκειμένου να αντιστρέψει το κλίμα από τη βιβλική φυσική καταστροφή. Μ' αυτά τα τεχνάσματα και το περίφημο «τριχίλιαρο εξπρές» πέτυχε μια «επικοινωνιακή νίκη» πάνω στα αποκαΐδια.
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ- 27/04/2008
***

Haze of the smoke over Greece, covering in particular the area of Olympia.
The image was acquired on 27 August 2007
by Envisat's Medium Resolution Imaging Spectrometer (MERIS) optical instrument,
while working in Full Resolution mode to provide a spatial resolution of 300 metres.
Όλοι θυμόμαστε τις φωτιές του περασμένου καλοκαιριού.
Χιλιάδες στρέμματα δάσους και καλλιεργειών έγιναν στάχτη.
Χωριά κάηκαν, και δυστυχώς πολλοί συνάνθρωποί μας έχασαν τη ζωή τους μέσα σε αυτή την κόλαση.
Επίσης, όλοι θυμόμαστε την ανεπάρκεια της κυβέρνησης, την ανυπαρξία των αρμοδίων φορέων και την αδιαφορία των ίδιων των πολιτών όσον αφορά την πρόληψη.
Αυτό που δεν θα ξεχάσουμε όμως είναι η προσπάθεια της εξουσίας να κρύψει την ανικανότητά της μέσα από σενάρια επιστημονικής φαντασίας.
Είναι μνημειώδης πλέον η φράση περί "ασύμμετρης απειλής" [3] από τον τότε υπουργό Δημοσίας Τάξεως, κ.Πολύδωρα.
Επίσης είναι αξέχαστη (και γελοία συνάμα) η εμφάνιση του πρωθυπουργού στις πληγείσες περιοχές με αντιανεμικό μπουφάν εν μέσω καύσωνα. Εμφάνιση α λά Μπους που ήθελε να περάσει στον κόσμο ότι η Ελλάδα δέχεται επίθεση.
Όλοι στην κυβέρνηση συστρατεύθηκαν σε αυτή την άθλια προπαγάνδα.
Και όλα αυτά για να κρύψουν την ανικανότητά τους, την ανεπάρκειά τους.
Στο πλευρό της κυβέρνησης, ο φιλοκυβερνητικός τύπος και οι περισσότεροι δημοσιογράφοι.
ο ANT1 μάλιστα, ακολούθησε τη λογική των αμερικανικών μέσων την 11η Σεπτεμβρίου και έπαιζε με τον τίτλο "ΣΤΟΧΟΣ Η ΕΛΛΑΔΑ", ενώ ύψωσε στην οθόνη του μια ελληνική σημαία, κατά τα πρότυπα των τουρκικών σταθμών που κάνουν το ίδιο σε κάθε εθνική εορτή και επέτειο.
Ο κόσμος μαθαίνει ότι η χώρα δέχεται επίθεση, ότι στόχος είναι η πατρίδα, όπως λέει ο Ν. Ευαγγελάτος. Μιλάει για σχέδιο που είχε εκπονηθεί (άγνωστο από πού) εδώ και καιρό, με την ΕΥΠ ενήμερη εδώ και μήνες από σήμα της Europol, που ούτε λίγο ούτε πολύ έλεγε «Θα σας κάψουν». Και οι τηλεθεατές του ΑΝΤ1 διαβάζουν: «Πήγαν να κάψουν την Ιστορία μας» [4].
Από αυτό το ρεσιτάλ συνωμοσίας δεν θα μπορούσε να λείπει φυσικά ο μαιτρ της συνωμοσιολαγνείας: ο ΛΑΟΣ ο οποίος είτε έβλεπε γκρίζους λύκους μέσω του κ.Γεωργιάδη είτε έπαιζε ανάλογα τηλεοπτικά σποτ στο κανάλι ΤΗΛΕΑΣΤΥ:
Ο κ.Νικήτας Κακλαμάνης δήλωνε τότε στο MEGA ότι "ζούμε τη δική μας 11η Σεπτεμβρίου" συμμετέχοντας και αυτός στην προσπάθεια αποπροσανατολισμού του κόσμου.
«Εσείς δεν νιώθετε ότι κάτι στρέφεται εναντίον της νομιμότητας από κέντρα που επιδιώκουν την αποσταθεροποίηση της χώρας;» αναρωτιέται ο Γιώργος Τράγκας.
Ο Νίκος Χατζηνικολάου φροντίζει να έχει στο πάνελ του τον Αδωνι Γεωργιάδη, που έφτασε να ξηλώσει από το πάθος τα μικρόφωνα: «Υπήρξε δημοσίευμα πρόσφατα που έλεγε ότι οι "Γκρίζοι λύκοι" παραδέχονται ότι έκαψαν τη Σάμο. Εψαξε η κυβέρνηση να βρει αν αληθεύει αυτό;»
Από κοντά πέφτει σαν κεραυνός (σαν για να επιβεβαιωθεί ο ομιλών) και το«σουπεράκι»: «Συνελήφθησαν αλλοδαποί εμπρηστές».
Βιάστηκαν.
Σε δύο λεπτά στο δελτίο του ALPHA τα μάτια της Ελλης Στάη λάμπουν καθώς καγχάζει το αντίπαλο δελτίο, λέγοντας «Συνελήφθησαν αλλοδαποί εμπρηστές, αλλά πρόκειται για δύο εντεκάχρονους που είχαν πάει εκδρομή με τους γονείς τους».
Και συνεχίζει: «Να προσέχουμε, γιατί καίγονται και τα μυαλά μας σιγά σιγά. Μήπως πρόκειται για μικρανίψια του Μπιν Λάντεν;» Η ανκοργούμαν δεν επιδεικνύει ανάλογο ορθολογισμό στις «αποκαλύψεις» του Δήμου Βερύκιου για απόπειρα εμπρησμού σε στρατόπεδο της Αγίας Παρασκευής.
«Βρέθηκε στουπί» (τενεκεδάκι αναψυκτικού, τελικά), μας διαβεβαιώνει. Οι καρδιές σφίγγονται. Εμπρησμοί στρατοπέδων; Εκείνη την ώρα, όμως, χτυπάει το τηλέφωνό του. Απαντά και, με σαρδόνιο χαμόγελο, κοιτάζει την κάμερα:
«Ελλη, έχω εντολή από υψηλά ιστάμενους να σταματήσω αυτήν τη συζήτηση» λέει και αποσύρεται από τη σκηνή...[5].
Ο δε ανεκδιήγητος Άρης Σπηλιωτόπουλος, αποκάλυψε ότι τις φωτιές τις βάζουν οι ...αναρχικοί!
Οταν ο (τότε) βουλευτής (και νυν υπουργός) της Ν.Δ. ρωτήθηκε, αν έχει κάποια στοιχεία που τον οδήγησαν σ' αυτήν την καινοτόμο θεωρία αντέστρεψε την υποχρέωση απόδειξης: «εσείς», είπε, «έχετε κάποια στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι τις φωτιές δεν τις βάζουν οι αντιεξουσιαστές;»
Ο Πάσχος Μανδραβέλης έγραψε εύστοχα για την "λογική" του κ.Σπηλιωτόπουλου:
"Το πρόβλημα είναι πως το πολιτικό τοπίο μοιάζει πλέον με μαγική εικόνα, η οποία αντιστρέφει τους κανόνες της λογικής. Μόνο στη Χώρα των Θαυμάτων του Λιούις Κάρολ το βάρος της απόδειξης δεν βαρύνει εκείνον που ισχυρίζεται κάτι, αλλά εκείνους που τον ακούνε" [6].
Τι έχουν να πούνε σήμερα όλοι αυτοί;
Η κυβέρνηση της Ν.Δ. και όσοι την στήριξαν;
Το πόρισμα της Ασφάλειας και της Αντιτρομοκρατικής είναι μια δικαίωση για όσους το καλοκαίρι δεν τσίμπησαν από τα γελοία σενάρια της κυβέρνησης και όσων δημοσιογράφων/καναλαρχών/εκδοτών την υπηρέτησαν και την υπηρετούν.
Ξέρω ότι τίποτα δεν θα αλλάξει. Άλλωστε και επί ΠΑΣΟΚ τα ίδια έλεγε η τότε κυβέρνηση: πράκτορες της ΜΙΤ (τουρκικής υπηρεσίας πληροφοριών), γκρίζοι και κόκκινοι λύκοι, 17 Νοέμβρη, ΕΛΑ, αμερικάνοι, σκοπιανοί, αλβανοί, καίγανε τα δάση μας εκ περιτροπής ή και όλοι μαζί.
Αυτά τα γράφω για όσους λίγους σκέφτονται ακόμη και δεν ανήκουν σε αυτό το 80-85% της μάζας που με υποδειγματική συνέπεια και ευλάβεια δίνει την εξουσία σε αυτούς που έχουν ρημάξει τον τόπο.
Γι'αυτή την ευκολόπιστη μάζα, τα έχει πει έξοχα ο Μακιαβέλι στον "Ηγεμόνα":
"Δεν μπορεί λοιπόν ένας ηγεμόνας να τηρεί τον λόγο του, όταν αυτή η τήρηση στρέφεται εναντίον του και έχουν εκλείψει οι αιτίες που τον έκαναν να δώσει υπόσχεση.
Και, αν οι άνθρωποι ήταν όλοι καλοί, αυτό το δίδαγμα δεν θα ήταν καλό.
Αλλά επειδή είναι μοχθηροί και δεν θα κρατούσαν τον λόγο τους σε σένα, και εσύ δεν χρειάζεται να τον κρατήσεις προς αυτούς. [...]
Και είναι τόσο αφελείς οι άνθρωποι και υποκύπτουν τόσο εύκολα στις υπάρχουσες ανάγκες, ώστε εκείνος που εξαπατάει θα βρίσκει πάντοτε κάποιους που θα αφήνονται να εξαπατώνται"[7].
doctor
Y.Γ. Το επόμενο βήμα είναι να σηκωθούμε από την πολυθρόνα και να βρεθούμε εκεί: στην φύση, προστατεύοντάς την από όσους την επιβουλεύονται και κάνοντας ο καθένας αυτό το κάτι, αυτό το λίγο, που αν το κάνουμε όλοι τότε σίγουρα θα αλλάξουν πολλά: http://galatsi.blogspot.com/
Update: Βρήκα κι άλλα πρωτοσέλιδα. Τα παραθέτω για να θυμηθούμε όλοι μαζί τι σημαίνει παραπληροφόρηση:



_________________________________________________________
[1] Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 27/4/2008: http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=89468800
[2] Στον Ν. 2928/01 και κατ' επέκταση στον Ποινικό Κώδικα (άρθρο 187), προβλέπεται η ένταξη του ορισμού της τρομοκρατίας, που υποχρεωτικά θα πρέπει να προβλέπει -μεταξύ άλλων- ότι: "Θεωρούνται τρομοκρατικά εγκλήματα οι από πρόθεση πράξεις, οι οποίες από τη φύση τους ή λόγω των συνθηκών, είναι δυνατό να προσβάλουν σοβαρά τη χώρα ή διεθνή οργανισμό.
Οι πράξεις αυτές πρέπει να έχουν στόχο να εκφοβίσουν σοβαρά τον πληθυσμό ή να εξαναγκάσουν αδικαιολόγητα τις δημόσιες αρχές (ή ένα διεθνή οργανισμό) να εκτελέσουν οποιαδήποτε πράξη ή να απόσχουν από την εκτέλεσή της ή μπορούν ακόμη να έχουν σκοπό να αποσταθεροποιήσουν σοβαρά ή να καταστρέψουν τις θεμελιώδεις πολιτικές, συνταγματικές, οικονομικές ή κοινωνικές δομές της χώρας (ή διεθνούς οργανισμού).
Εφόσον εκπληρώνονται οι σκοποί αυτοί (του εκφοβισμού, της αποσταθεροποίησης κ.λπ.) τότε μπορούν να θεωρηθούν ως τρομοκρατικά διάφορα εγκλήματα, τα οποία απαριθμούνται σε συγκεκριμένο κατάλογο, έτσι ώστε να μπορούν να τιμωρηθούν αυστηρότερα.
Το πλήρες κείμενο το νόμου 2928/2001 : http://www.bbc.co.uk/greek/local/030328_17nspecial4.shtml
[3] Ασύμμετρη απειλή (Asymmetric threat) : ασύμμετρος θεωρείται ο πόλεμος που διενεργείται από οργανωμένες μη-συμβατικές ομάδες, βασίζεται στην αναίρεση των κανόνων του δικαίου και του δικαίου του πολέμου, ενώ χρησιμοποιεί κυρίως χαμηλού σχετικά κόστους όπλα και επιχειρησιακή δράση που προκαλεί όμως, δυσανάλογα, μεγάλου (ασύμμετρου) κόστους αποτελέσματα στον υπέρτερο αντίπαλο, τόσο σε ανθρώπινες ζωές και υλικό όσο και σε ψυχολογικό και κοινωνικό κόστος. Κύριος σκοπός του είναι η εξασθένιση/κάμψη της αποφασιστικότητας και της αποτελεσματικής χρήσης των συντελεστών ισχύος του υπέρτερου αντιπάλου.
Στις ασύμμετρες απειλές/συγκρούσεις συγκαταλέγονται ακόμη και οι επιθέσεις ανταρτών, τρομοκρατικών ομάδων ή άλλων οργανωμένων οντοτήτων που ενστερνίζονται τα ανωτέρω, και μπορεί να χρησιμοποιούν από συμβατικά ή αυτοσχέδια όπλα μέχρι όπλα μαζικής καταστροφής WMD (Weapons of Mass Destruction), πχ μικρά πυρηνικά (mini πυρηνικές βόμβες πλουτωνίου), ραδιολογικά (π.χ. dirty bombs), χημικά και βιολογικά όπλα. Ιστορικά, τέτοιες μεθόδους ακολούθησαν ασθενέστερες δυνάμεις εναντίον πολύ ισχυρότερων αντιπάλων (κυβερνήσεων κρατών ή πολυεθνικών οντοτήτων, πχ συλλογικών οργανισμών άμυνας και ασφάλειας).
[4] Ελευθεροτυπία, 02/09/2007: http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,dt=02.09.2007,id=10862744
[5] Ελευθεροτυπία, 02/09/2007, σύνδεσμος ο.π.
[6] «Καθημερινή» στις 31.7.2007: http://www.medium.gr/articles/1185876597879.shtml
[7] Νικκόλο Μακιαβέλι, "Ο Ηγεμόνας", εκδόσεις Κάκτος, σελ.114-115.
Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου 2008
H πιο μεγάλη χωματερή σε όλο τον κόσμο

Currents in the North Pacific move in a clockwise spiral, or gyre, which tends to trap debris originating from sources along the North Pacific rim.
Plastics and other waste have accumulated in the region, which includes the foraging areas of Pacific bird colonies, such as that of the Tern Island albatross, shown in blue, and that of the Guadalupe Island albatross, shown in green [1].
Στον... Ειρηνικό βρίσκεται η πιο μεγάλη χωματερή σε όλο τον κόσμο
ΗΜΕΡΗΣΙΑ 6/2/2008
Της Ντίας Ζάβρα
Ο μεγαλύτερος σκουπιδότοπος στον κόσμο βρίσκεται κάτω από την... επιφάνεια της θαλάσσης.
Μία «μάζα πλαστικών», διπλάσια ίσως των ΗΠΑ, που επιπλέει στον Ειρηνικό Ωκεανό, εκτείνεται από τις ακτές της Καλιφόρνιας, περνά τη Χαβάη και φτάνει έως την Ιαπωνία, σημαίνοντας συναγερμό και απειλώντας με οικολογική καταστροφή, όπως αποκαλύπτει η Independent.
Ο Τσαρλς Μουρ, ο Αμερικανός ωκεανογράφος που ανακάλυψε τη «Μεγάλη Χωματερή του Ειρηνικού», εκτιμά ότι περίπου 100 εκατομμύρια τόνοι από επιπλέοντα σκουπίδια βρίσκονται ακριβώς κάτω από την επιφάνεια της θαλάσσης -γι αυτόν τον λόγο δεν εντοπίζονται από δορυφόρους παρά μόνο από πλοία- και παραμένουν σε διαρκή κίνηση λόγω των υποθαλάσσιων ρευμάτων.
Η ανακάλυψη
Ο Μουρ ανακάλυψε αυτή την τεράστια μάζα σκουπιδιών το 1997, σε έναν αγώνα ιστιοπλοϊας από το Λος Αντζελες στη Χαβάη. «Κάθε φορά που ανέβαινα στο κατάστρωμα, έβλεπα γύρω μου να επιπλέουν απορρίμματα», δήλωσε χρόνια αργότερα ο Μουρ, ο οποίος τελικά αποφάσισε να εγκαταλείψει τις οικογενειακές επιχειρήσεις και να αφοσιωθεί στη διάσωση του περιβάλλοντος.
Τo 1/5 των απορριμμάτων -τα οποία περιλαμβάνουν τα πάντα, από ποδοσφαιρικές μπάλες έως τουβλάκια λέγκο και τσάντες- προέρχεται από πλοία ή πετρελαϊκές πλατφόρμες και τα υπόλοιπα από την ξηρά. Ένα συνονθύλευμα απορριμμάτων, άκρως επικίνδυνο για το θαλάσσιο οικοσύστημα αλλά και για οποιαδήποτε ακτή αγγίξει ο... κινούμενος σκουπιδότοπος. «Κινείται σαν ένα μεγάλο ζώο, δίχως λουρί.
Όταν αυτό το ζώο πλησιάσει την ακτή, τα αποτελέσματα είναι δραματικά...», δηλώνει χαρακτηριστικά ο ωκεανογράφος Κέρτις Εμπερσμέγιερ. Το πλαστικό πιστεύεται ότι αναλογεί στο 90% όλων των απορριμμάτων που επιπλέουν στους ωκεανούς.
Σύμφωνα με πρόσφατες εκτιμήσεις του Περιβαλλοντικού Προγράμματος του ΟΗΕ, κάθε τετραγωνικό μίλι του ωκεανού εμπεριέχει 46.000 κομμάτια πλαστικού, ενώ τα πλαστικά απορρίμματα ευθύνονται για τον θάνατο τουλάχιστον 1 εκατ. θαλασσοπουλιών και 100.000 θαλάσσιων θηλαστικών τον χρόνο. Οι συνέπειες όμως δεν σταματούν εκεί... Αυτή η ανεξέλεγκτη μάζα σκουπιδιών εγκυμονεί κινδύνους και για τον άνθρωπο, προειδοποιεί ο δρ Μάρκους Ερικσεν, υποστηρίζοντας ότι οι τόνοι πλαστικού που καταλήγουν στη θάλασσα και δρουν ως μαγνήτες χημικών, εντάσσονται στην τροφική αλυσίδα[2].
Τo 1/5 των απορριμμάτων -τα οποία περιλαμβάνουν τα πάντα, από ποδοσφαιρικές μπάλες έως τουβλάκια λέγκο και τσάντες- προέρχεται από πλοία ή πετρελαϊκές πλατφόρμες και τα υπόλοιπα από την ξηρά. Ένα συνονθύλευμα απορριμμάτων, άκρως επικίνδυνο για το θαλάσσιο οικοσύστημα αλλά και για οποιαδήποτε ακτή αγγίξει ο... κινούμενος σκουπιδότοπος. «Κινείται σαν ένα μεγάλο ζώο, δίχως λουρί.
Όταν αυτό το ζώο πλησιάσει την ακτή, τα αποτελέσματα είναι δραματικά...», δηλώνει χαρακτηριστικά ο ωκεανογράφος Κέρτις Εμπερσμέγιερ. Το πλαστικό πιστεύεται ότι αναλογεί στο 90% όλων των απορριμμάτων που επιπλέουν στους ωκεανούς.
Σύμφωνα με πρόσφατες εκτιμήσεις του Περιβαλλοντικού Προγράμματος του ΟΗΕ, κάθε τετραγωνικό μίλι του ωκεανού εμπεριέχει 46.000 κομμάτια πλαστικού, ενώ τα πλαστικά απορρίμματα ευθύνονται για τον θάνατο τουλάχιστον 1 εκατ. θαλασσοπουλιών και 100.000 θαλάσσιων θηλαστικών τον χρόνο. Οι συνέπειες όμως δεν σταματούν εκεί... Αυτή η ανεξέλεγκτη μάζα σκουπιδιών εγκυμονεί κινδύνους και για τον άνθρωπο, προειδοποιεί ο δρ Μάρκους Ερικσεν, υποστηρίζοντας ότι οι τόνοι πλαστικού που καταλήγουν στη θάλασσα και δρουν ως μαγνήτες χημικών, εντάσσονται στην τροφική αλυσίδα[2].
***
Άκουσα σήμερα στον Μελωδία την παραπάνω είδηση και μπήκα στο διαδίκτυο να δω περεταίρω πληροφορίες.
Ομολογώ ότι αυτό που με εξέπληξε είναι το μέγεθος αυτού του σκουπιδαριού και κυρίως το ότι κανείς δεν ασχολείται με αυτό το θέμα.
Και να σκεφτείς ότι οι εμπλεκόμενοι (Η.Π.Α., Ιαπωνία) είναι πλούσιες χώρες...
doctor
_________________________________________
[1] Trashed Across the Pacific Ocean, Plastics, Plastics, Everywhere CHARLES MOORE : http://www.mindfully.org/Plastic/Ocean/Moore-Trashed-PacificNov03.htm
Δευτέρα 27 Αυγούστου 2007
Ο Μύθος της Συνωμοσιολογίας των άσχετων
Οι επίσημοι πληροφορητές μας αυτές τις ημέρες σχετικά με τις πυρκαγιές είναι οι δημοσιογράφοι, σχετικοί με τις φωτιές όσο και εμείς οι απλοί πολίτες.
Άναψε, λέει η φωτιά, και ταυτόχρονα άναψαν άλλα 10 σημεία σε απόσταση λίγων εκατοντάδων μέτρων, άρα μιλάμε για καραμπινάτο εμπρησμό!
Λογικό συμπέρασμα για έναν παρατηρητή, λογικό για έναν άσχετο (του γράφοντος συμπεριλαμβανομένου).
Και όμως, η επιστήμη έχει αποδείξει ότι η ταυτόχρονη ανάπτυξη μετώπων σε μεγάλη απόσταση προέρχεται από την ίδια φωτιά και η πραγματικότητα δεν έχει σχέση με σενάρια επιστημονικής φαντασίας.
Ίσως θα έπρεπε το παρακάτω να το διαβάσουν πρώτοι από όλους οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι που παραπληροφορούν τον κόσμο, άλλοι εν γνώσει τους και άλλοι εν αγνοία τους.
Αξίζει να διαβάσετε το παρακάτω, αξίζει να αφιερώσετε 20 λεπτά επιστημονικής ανάγνωσης ώστε να είστε σε θέση να μην παραπληροφορείστε επί χρόνια από αυτόκλητους επιστήμονες και από αφελείς συνωμοσιολόγους:
ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΔΑΣΙΚΩΝ ΠΥΡΚΑΓΙΩΝ ΜΕ “ΚΑΦΤΡΕΣ”
Δρ. Γαβριήλ Ξανθόπουλος (δρ δασολόγος-ερευνητής, ειδικός στις δασικές πυρκαϊές στο Ινστιτούτο Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων και Τεχνολογίας Δασικών Προϊόντων του Εθνικού Ιδρύματος Αγροτικής Ερευνας).
Υπουργείο Γεωργίας
Γενική Γραµµατεία Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η µετάδοση των δασικών πυρκαγιών µε κάφτρες είναι χαρακτηριστικό φαινόµενο των µεγάλων πυρκαγιών και αποτελεί ένα µεγάλο κίνδυνο για τις δασοπυροσβεστικές δυνάµεις. Η εµφάνιση του φαινοµένου προϋποθέτει:
α. Την ύπαρξη κατάλληλων φλεγόµενων τεµαχιδίων καύσιµης ύλης (καφτρών),
β. Την ύπαρξη δυνάµεων για τη µεταφορά τους και
γ. Την πιθανότητα να δηµιουργηθούν νέες εστίες εκεί όπου εναποτίθενται οι κάφτρες.
Μετάδοση µε κάφτρες είναι δυνατή σε αποστάσεις που υπερβαίνουν τα 10 χιλιόµετρα σε ακραίες περιπτώσεις.
Η εµφάνιση και η έκταση του φαινοµένου διαφέρει µεταξύ δασικών τύπων και επηρεάζεται από την ένταση της φωτιάς, τα χαρακτηριστικά των καφτρών, τις επικρατούσες καιρικές συνθήκες και την τοπογραφία.
Η αντιµετώπιση του φαινοµένου είναι ιδιαίτερα δύσκολη και κάτω από ακραίες συνθήκες ουσιαστικά αδύνατη.
Προσπάθειες για αντιµετώπιση µιας τέτοιας πυρκαγιάς πρέπει να βασίζονται σε καλά σχεδιασµένη έµµεση προσβολή µε σωστή αξιοποίηση µέσων όπως οι επινώτιοι πυροσβεστήρες, τα επιβραδυντικά υγρά µακράς διάρκειας και τα εναέρια µέσα σε ρόλο επιφυλακής και άµεσης επέµβασης στις νεοδηµιουργούµενες εστίες.
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Από τους τρεις βασικούς µηχανισµούς µετάδοσης της θερµότητας, επαγωγή θερµών αερίων, ακτινοβολία και επαφή, µόνο οι δύο πρώτοι παίζουν σηµαντικό ρόλο στη µετάδοση των δασικών πυρκαγιών. Ο τρίτος δεν αποτελεί σηµαντικό παράγοντα εξαιτίας της χαµηλής θερµοαγωγιµότητας των δασικών καυσίµων. Ένας τέταρτος όµως µηχανισµός, η µετάδοση µε µικρά φλεγόµενα κοµµάτια καύσιµης ύλης, τις λεγόµενες “κάφτρες”, αποτελεί ένα σηµαντικό τρόπο µετάδοσης των πυρκαγιών που κάτω από συγκεκριµένες συνθήκες µπορεί να αποκτήσει κυρίαρχο ρόλο στην εξέλιξή τους.Μία νέα φωτιά που ανάβει από κάφτρα, µεταφραζόµενη από τον Αγγλικό όρο “spot fire“ σαν “σηµειακή φωτιά”, ορίζεται σαν µία “φωτιά που ανάβει έξω από την περίµετρο της κύριας πυρκαγιάς από σπινθήρες ή αναµµένα τεµάχια καύσιµης ύλης που µεταφέρονται από τον αέρα ή που κατρακυλούν”. Οι σηµειακές φωτιές είναι ένας από τους σηµαντικότερους κινδύνους που έχουν να αντιµετωπίσουν οι δασοπυροσβέστες. Κάτω από συνθήκες που ευνοούν τον τρόπο αυτό µετάδοσης ακόµη και σχετικά αργά κινούµενες πυρκαγιές είναι δυνατό να γίνουν επικίνδυνες και µάλιστα χωρίς προειδοποίηση καθώς µπορούν να υπερπηδήσουν και τις πλατύτερες αντιπυρικές ζώνες και να εγκλωβίσουν απλούς πολίτες καιδασοπυροσβέστες.Η κατανόηση της λειτουργίας του µηχανισµού αυτού µετάδοσης της πυρκαγιάς µπορεί να βοηθήσει στην πρόβλεψη της πιθανότητας για εµφάνιση του φαινοµένου και των διαστάσεών του, συµβάλλοντας έτσι στο να γίνει η δασοπυρόσβεση αποτελεσµατικότερη και ασφαλέστερη.
2. Ανάλυση του μηχανισµού μετάδοσης πυρκαγιάς με κάφτρες
Η µετάδοση πυρκαγιάς µε κάφτρες είναι ένα ιδιαίτερα πολύπλοκο φαινόµενο που η εµφάνιση και η έκτασή του εξαρτάται από την ύπαρξη τριών παραγόντων (Rothermel 1983):α. Την ύπαρξη κατάλληλων φλεγόµενων τεµαχιδίων καύσιµης ύλης (καφτρών),β. Την ύπαρξη δυνάµεων για τη µεταφορά τους καιγ. Την πιθανότητα να δηµιουργηθούν νέες εστίες εκεί όπου εναποτίθενται οι κάφτρες.
2.1. Ύπαρξη κατάλληλων καφτρών
Σε κάθε δασική πυρκαγιά υπάρχουν χιλιάδες µικρά τεµαχίδια καύσιµης ύλης που µπορούν σε κάποιο βαθµό να λειτουργήσουν σαν κάφτρες. Αρχικά, οι σπίθες µπορούν να παίξουν αυτό τον ρόλο αλλά προφανώς µόνο για µικρές αποστάσεις καθώς έχουν µικρή “διάρκεια ζωής”. Για µετάδοση πυρκαγιάς σε µεγάλες αποστάσεις οι κάφτρες πρέπει να έχουν κατάλληλαχαρακτηριστικά.
Για να είναι ένα τεµαχίδιο καύσιµης ύλης κατάλληλο για να λειτουργήσει σαν κάφτρα πρέπει να είναι εύκολο να αποκολληθεί από την υπόλοιπη καύσιµη ύλη και να ανυψωθεί µε τη δύναµη της επαγωγικής στήλης που δηµιουργεί η πυρκαγιά. Αυτό εξαρτάται από τη θέση του στο χώρο (απόσταση από το έδαφος, ύπαρξη καιγόµενης ύλης κάτω από αυτό), τον τρόπο προσκόλλησής του στην υπόλοιπη δασική ύλη µεγάλων διαστάσεων (όσο ευκολότερη η αποκόλληση τόσο µεγαλύτερος ο αριθµός από κάφτρες), αλλά και τα αεροδυναµικά του χαρακτηριστικά (υψηλός αεροδυναµικός συντελεστής). Ακόµη, το τεµαχίδιο πρέπει να είναι εύφλεκτο και αρκετά µεγάλο για να καίει για αρκετή ώρα ώστε να φθάσει αναµµένο στο έδαφος, ενώ παράλληλα πρέπει να είναι ελαφρύ (χαµηλό ειδικό βάρος) για να µεταφερθεί µακριά από τον άνεµο µόλις βγει από την άµεση άνωση της επαγωγικής στήλης της πυρκαγιάς.
Από τα παραπάνω είναι εµφανές ότι η πιθανότητα µετάδοσης µε κάφτρες σε µεγάλες αποστάσεις διαφέρει ανάλογα µε το δασικό τύπο εξαρτώµενη από την ευκολία δηµιουργίας καφτρών και τα χαρακτηριστικά αυτών.
Παραδείγµατος χάρη, ο φλοιός ορισµένων ειδών ευκαλύπτου (Eucalyptus sp.) δηµιουργεί ιδανικές κάφτρες: ευρίσκεται υψηλότερα από την παρεδάφια βλάστηση και νεκρή καύσιµη ύλη, ανάβει µε ετοιµότητα, αποκολλάται εύκολα σε µεγάλα τµήµατα που καίνε για πολλή ώρα, έχει χαµηλό ειδικό βάρος και παρουσιάζει αρκετά µεγάλη αντίσταση στον άνεµο (έχει υψηλό αεροδυναµικό συντελεστή).
Στις περίφηµες µεγάλες πυρκαγιές της 16ης Φεβρουαρίου του 1983 στην Αυστραλία (Ash Wednesday fires) στις οποίες χάθηκαν εβδοµήντα πέντε άτοµα, εκατοντάδες χιλιάδες ζώα και καταστράφηκαν 2.539 κατοικίες, παρατηρήθηκε µετάδοση µε κάφτρες σε αποστάσεις µέχρι 10 χλµ. κάνοντας ουσιαστικά αδύνατη τη δασοπυρόσβεση όσο επικρατούσαν οι ακραίες καιρικές συνθήκες που προκάλεσαν τη θεοµηνία (Dorgelo 1984).
Άλλη σηµαντική πηγή καφτρών είναι τα νεκρά ιστάµενα δέντρα. Ο φλοιός αυτών των δένδρων είναι ξερός και αποκολλάται εύκολα.
Επίσης τµήµατα του κορµού (κορυφή, κλαδιά) σε προχωρηµένη σήψη είναι ιδιαίτερα εύφλεκτα και έχουν χαµηλό ειδικό βάρος. Όλα αυτά γίνονται ιδανικές κάφτρες που µπορούν να µεταδώσουν την πυρκαγιά σε µεγάλες αποστάσεις ενώ παράλληλα όταν το ιστάµενο δένδρο ανάψει παράγει µεγάλο αριθµό από σπίθες που εύκολα δηµιουργούν νέες εστίες σε µικρή απόσταση (Brown and Davis 1973).Αξίζει να σηµειωθεί ότι οι πυρκαγιές που καίνε στον υπόροφο σπάνια προκαλούν µετάδοση µε κάφτρες σε σηµαντική απόσταση.
Ο ανώροφος αποτελεί εµπόδιο που σταµατάει τις κάφτρες αλλά και δυσκολεύει τη δηµιουργία ισχυρής επαγωγικής στήλης (Andrews and Chase 1989).
2.2. Απόσταση µεταφοράς καφτρών
Η µετάδοση της πυρκαγιάς µε κάφτρες γίνεται σε απόσταση από το µέτωπο που ποικίλλει από µερικά µέτρα µέχρι αρκετά χιλιόµετρα και περιγράφεται αντίστοιχα σαν µετάδοση µικρής (µερικές δεκάδες µέτρα) ή µεγάλης (εκατοντάδες ή και χιλιάδες µέτρα) εµβέλειας.
Η πιο σηµαντική διαφορά µεταξύ τους, εκτός από την ίδια την απόσταση µετάδοσης, είναι το εάν οι κάφτρες σηκώνονται υψηλά από την επαγωγική στήλη και µεταφέρονται σε σηµεία πέρα από εκεί όπου θα βρίσκεται το µέτωπο της κυρίως πυρκαγιάς σε µερικά λεπτά.
Η µετάδοση µικρής εµβέλειας γενικά δηµιουργεί πολύ λιγότερα προβλήµατα από ότι η µετάδοση σε µεγάλη απόσταση.
Η τροχιά που ακολουθεί µία κάφτρα και κατά συνέπεια η τελική απόσταση µετάδοσης εξαρτάται από πολλούς αλληλοεπηρεαζόµενους παράγοντες σηµαντικότεροι των οποίων είναι:
α. Η ένταση της φλόγας του µετώπου (kW/m). Όσο µεγαλύτερη αυτή τόσο µεγαλύτερο το αρχικό ύψος στο οποίο µπορούν να µεταφερθούν οι κάφτρες. Για το δασοπυροσβέστη το µέσο µήκος συνεχούς φλόγας αποτελεί την καλύτερη ένδειξη αυτής της έντασης.
β. Η ένταση, η φορά και τα χαρακτηριστικά του πεδίου του ανέµου. Όσο ισχυρότερος ο άνεµος τόσο µεγαλύτερη η απόσταση µεταφοράς για το ίδιο αρχικό ύψος.
γ. Τα χαρακτηριστικά της κάφτρας (αεροδυναµικός συντελεστής, µέγεθος, βάρος). Ο συνδυασµός τους επηρεάζει τόσο το µέγιστο αρχικό ύψος όσο και το ρυθµό πτώσης καθώς µεταφέρεται από τον άνεµο.
δ. Το ανάγλυφο. Ανάλογα µε το πόσο απότοµο είναι και σε συνάρτηση µε τη θέση στην πλαγιά από όπου προέρχεται η κάφτρα (βάση πλαγιάς, µέση, κορυφή), επηρεάζει σηµαντικά την τελική τροχιά της.
2.3. Η πιθανότητα δηµιουργίας νέων εστιών
Για να δηµιουργηθεί µια νέα εστία στο σηµείο όπου προσγειώνεται µία κάφτρα απαιτείται προφανώς να υπάρχει εκεί συνεχής νεκρή εύφλεκτη καύσιµη ύλη λεπτών διαστάσεων (ξερά χόρτα, βελόνες).
Η αποτελεσµατική όµως µεταφορά θερµότητας δεν είναι πάντα εξασφαλισµένη καθώς αυτό εξαρτάται από τον τρόπο και το ακριβές σηµείο στο οποίο εναποτίθεται η κάφτρα.
Η πιθανότητα Π(Ε) έναρξης καινούριας εστίας στο σηµείο αυτό κυµαίνεται πάρα πολύ εξαρτώµενη από τους εξής παράγοντες:
α. Τα χαρακτηριστικά της κάφτρας ως πηγής θερµότητας.
Εδώ περιλαµβάνεται το µέγεθος της κάφτρας, από το οποίο εξαρτάται η διάρκεια καύσης αλλά και η ένταση της εκλυόµενης θερµότητας. Ο άνεµος µπορεί να βοηθήσει στην αύξηση της έκλυσης θερµότητας όπως συµβαίνει στην περίπτωση των αναµµένων τσιγάρων.
β. Την ευκολία έναυσης της καύσιµης ύλης.
Η ζωντανή καύσιµη ύλη αλλά και η νεκρή καύσιµη ύλη µεγάλων διαστάσεων κατά κανόνα αναφλέγονται πολύ δύσκολα. Εξαίρεση αποτελούν οι νεκροί κατακείµενοι κορµοί που είναι σε κατάσταση προχωρηµένης σήψης. Για τη νεκρή λεπτή καύσιµη ύλη.
3. Μετάδοση µε κάφτρες στις δασικές πυρκαγιές στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα η µετάδοση µεγάλης εµβέλειας είναι συνηθισµένο φαινόµενο στις πυρκαγιές δασών χαλεπίου πεύκης (Pinus halepensis) ιδιαίτερα όταν υπάρχει πυκνός υπόροφος αειφύλλων πλατυφύλλων που η ανάφλεξή του προκαλεί ανάφλεξη και της κόµης των πεύκων ενώ παράλληλα δίνει την ενέργεια για τη δηµιουργία ισχυρής επαγωγικής στήλης. Οι πιο συνηθισµένες κάφτρες είναι οι λεπτές άκρες των κλαδιών (2-3 mm) µε τις βελόνες τους, φύλλα θάµνων και ιδιαίτερα αναρριχώµενων φυτών όπως ο αρκουδόβατος (Smilax aspera) και τµήµατα από τους κώνους των πεύκων (κουκουνάρες).
Εδώ πρέπει να σηµειωθεί ότι η επικρατούσα σε ορισµένους αντίληψη ότι οι κώνοι εκρήγνυνται και εκτοξεύονται σε απόσταση εκατοντάδων µέτρων δεν δικαιολογείται από τη γνώση των φυσικών δυνάµεων που ενεργούν αλλά και από παρατηρήσεις στην πράξη (Καϊλίδης 1990). Οι κλειστοί κώνοι πράγµατι ανοίγουν µε τη θερµότητα της πυρκαγιάς απελευθερώνοντας τους σπόρους τους. Φλεγόµενα τµήµατά τους ή και ολόκληροι κώνοι είναι δυνατό να αρπαχθούν από την επαγωγική στήλη χάρη στον υψηλό τους αεροδυναµικό συντελεστή και να γίνουν αποτελεσµατικές κάφτρες µεταφέροντας την πυρκαγιά µερικές εκατοντάδες µέτρα.
Ιδιαίτερα προβλήµατα δηµιουργεί η απόσπαση των κώνων από τα κλαδιά και η κύλισή τους µε τη βαρύτητα προς τα κατάντη της πλαγιάς, όταν υπάρχει µεγάλη κλίση. Αυτό έχει σαν αποτέλεσµα το άναµµα νέας φωτιάς χαµηλά στο βάθος της χαράδρας η οποία µε τη βοήθεια της κλίσης αρχίζει καινούρια εξάπλωση προς τα επάνω δηµιουργώντας κίνδυνο για τους δασοπυροσβέστες.
Εκτός από τους κώνους, κατακείµενοι κορµοί και κλαδιά µπορούν επίσης να κυλήσουν δηµιουργώντας αντίστοιχα προβλήµατα.Μικρότερα είναι κατά κανόνα τα προβλήµατα δηµιουργίας νέων εστιών σε µεγάλη απόσταση σε πυρκαγιές αειφύλλων πλατυφύλλων χωρίς ανώροφο τόσο από µεταφορά καφτρών µε τον άνεµο όσο και από κύλιση φλεγοµένων τεµαχιδίων προς τα κατάντη.
4. Πρόβλεψη της µέγιστης απόστασης δηµιουργίας νέων εστιών από κάφτρες
Η πρόβλεψη της µέγιστης απόστασης στην οποία είναι δυνατό να δηµιουργηθούν νέες εστίες από κάφτρες µπορεί να βοηθήσει σηµαντικά στο σχεδιασµό αντιµετώπισης µεγάλων πυρκαγιών και τη µείωση των κινδύνων για τους δασοπυροσβέστες. Επίσης, η γνώση αυτή µπορεί να βοηθήσει στην εκτίµηση για την πιθανή προέλευση µιας δεύτερης πυρκαγιάς (εµπρησµός ή μετάδοση µε κάφτρα).
Η πρόβλεψη του βεληνεκούς που µπορούν να έχουν οι κάφτρες είναι οπωσδήποτε περίπλοκη. Τα υπάρχοντα µοντέλα για το σκοπό αυτό είναι λίγα, περίπλοκα και ατελή και τα δεδοµένα που απαιτούνται είναι αρκετά.
Το πιο ολοκληρωµένο βοήθηµα που υπάρχει για το σκοπό αυτό είναι το σύστηµα πρόβλεψης συµπεριφοράς των δασικών πυρκαγιών BEHAVE της Δασικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ και συγκεκριµένα το υποσύστηµά του BURN-Part 2 (Andrews and Chase 1989). Στο υποσύστηµα αυτό περιλαµβάνεται ένα πολύπλοκο µοντέλο υπολογισµού της δυνατής απόστασης µετάδοσης πυρκαγιάς µε κάφτρες που προέρχονται από µεµονωµένα δέντρα (Albini 1979), καιγόµενους σωρούς δασικής καύσιµης ύλης (Albini 1981) αλλά και πυρκαγιές επιφανείας που οδηγούνται από τον άνεµο (Albini 1983).
Στην εργασία του Albini έγιναν αρκετές απλοποιήσεις από τους Chase (1984) και Morris (1987) για την αποτελεσµατική ενσωµάτωση του µοντέλου στο BEHAVE.[....]
Ο Καϊλίδης (1990) δείχνει σε φωτογραφίες φύλλα Smilax aspera που µεταφέρθηκαν µε µικρή ταχύτητα ανέµου σε απόσταση µέχρι 2 χλµ. και κλαδάκια διαµέτρου 2-3 mm που έφθασαν µέχρι 1 χλµ από το µέτωπο στη µεγάλη πυρκαγιά της Κασσάνδρας του Ιουλίου 1981.Συχνά η απόσταση µετάδοσης στην Ελλάδα φθάνει τα 500-900 m (κλαδάκια διαµέτρου 2-4 mm, άνεµος 6 µπωφόρ), µε περισσότερο συνηθισµένη την περίπτωση µετάδοσης στα 100-200 m (Καϊλίδης 1990).
5. Αντιµετώπιση των πυρκαγιών όταν υπάρχει µετάδοση µε κάφτρες
Η µετάδοση µε κάφτρες αποτελεί ένα από τα σηµαντικότερα προβλήµατα και κινδύνους πουαντιµετωπίζουν οι δυνάµεις δασοπυρόσβεσης. Σε περίπτωση µεγάλης πυρκαγιάς υψηλής έντασης συνοδευόµενης από µαζική µετάδοση µε κάφτρες σε µεγάλες αποστάσεις [ } 500-800 m] η αντιµετώπιση είναι ουσιαστικά αδύνατη (Brown and Davis 1973) όταν υπάρχει συνέχεια καύσιµης ύλης. Η τοποθέτηση δασοπυροσβεστικών δυνάµεων µπροστά από το κινούµενο µέτωπο είναι ιδιαίτερα ριψοκίνδυνη και κατά κανόνα αναποτελεσµατική. Ο εγκλωβισµός τους είναι πολύ πιθανός και γι’ αυτό πρέπει να επιχειρείται µόνο όταν υπάρχει ανάγκη προστασίας κάποιων ευαίσθητων εγκαταστάσεων και µε την προϋπόθεση ύπαρξης αποψιλωµένων ζωνών ασφαλείας και διεξόδων διαφυγής.
Οι δυνάµεις της δασικής και της πυροσβεστικής υπηρεσίας που λανθασµένα τοποθετούνται πάνω σε δρόµους µπροστά από το µέτωπο, συνήθως αναγκάζονται να τραπούν σε φυγή όταν πλησιάσουν οι φλόγες γιατί δέχονται καπνό, θερµά αέρια και ένταση ακτινοβολίας πέρα από τα ανεκτά όρια ενώ παράλληλα διαπιστώνουν ότι η πυρκαγιά έχει µεταδοθεί πίσω τους.Σε τέτοιες περιπτώσεις η σωστή αντιµετώπιση είναι η προσπάθεια κατάσβεσης των πλευρών και των νώτων της πυρκαγιάς ώστε να µειωθεί η καιγόµενη έκταση και να αποφευχθεί η µετατροπή τους σε νέα µέτωπα σε περίπτωση αλλαγής της κατεύθυνσης του ανέµου.
Παράλληλα, σε αναµονή βελτίωσης των συνθηκών (καιρικών, καύσιµης ύλης, τοπογραφίας), πρέπει να γίνεται προσπάθεια καλού σχεδιασµού για την αντιµετώπιση της πυρκαγιάς µε επαρκείς δυνάµεις από πλεονεκτική θέση.
Ταυτόχρονα, πρέπει να γίνεται έγκαιρα προσπάθεια αποµάκρυνσης των πολιτών γιατί µη γνωρίζοντας τον κίνδυνο µπορούν εύκολα να βρεθούν εγκλωβισµένοι από τις φλόγες.Τα παραπάνω συνήθως συµβαίνουν υπό ακραίες συνθήκες (ταχύτητα ανέµου >50 χλµ/ώρα για τη µεταφορά σε µεγάλες αποστάσεις, υγρασία λεπτής νεκρής καύσιµης ύλης <6-7%).>6. Συµπεράσµατα
Από τα παραπάνω είναι εµφανές ότι η µετάδοση πυρκαγιών µε κάφτρες αποτελεί ένα από τα µεγαλύτερα προβλήµατα που αντιµετωπίζουν οι δυνάµεις δασοπυρόσβεσης. Η επιπόλαιη αντιµετώπιση µιας τέτοιας πυρκαγιάς µπορεί στην καλύτερη περίπτωση να οδηγήσει στη σπατάλη προσπαθειών του προσωπικού και στη χειρότερη να θέσει ζωές και οχήµατα σε κίνδυνο εγκλωβισµού από τις φλόγες.
Απαιτείται καλός σχεδιασµός που να αναγνωρίζει τα όρια του εφικτού αλλά και τις υπάρχουσες ευκαιρίες και οπωσδήποτε καλός συντονισµός µε σωστή αξιοποίηση δυνάµεων για να εξασφαλίσει τον έλεγχο της πυρκαγιάς στον συντοµότερο δυνατό χρόνο.
Πηγή: http://floraattica.blogspot.com/2007/08/blog-post_26.html
doctor
_________________________________________________________
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Albini, F. A. (1979). Spot fire distance from burning trees - a predictive model. USDA For. Serv. Gen. Tech. Rep. INT-56. 73 p.
Albini, F. A. (1981). Spot fire distance from isolated sources - extensions of a predictive model. USDA For. Serv. Res. Note INT-309. 9 p.
Albini, F. A. (1983). Potential spotting distance from wind-driven surface fires. USDA For. Serv. Res. Paper INT-309. 27 p.
Anderson, H. E. 1969. Heat transfer and fire spread. USDA For. Serv. Res. Pap. INT-69. 20 p.Andrews, P. L. and Chase, C. H. (1989). BEHAVE: Fire behavior prediction and fuel modeling system - BURN subsystem, part 2. USDA For. Serv. Gen. Tech. Rep. INT-260. 93 p.
Blackmarr, W. H. 1972. Moisture content influences ignitability of slash pine litter. Res. Note SE-173. 7 p.
Brown, J. K. 1970. Ratios of surface area to volume for common fine fuels. For. Sci. 16 (1): 101-105.
Brown, A. A., and K. P. Davis. 1973. Forest fire: control and use. 2nd edition. McGraw-Hill Inc., New York. 686 p.
Chase, C. H. (1984). Spotting distance from wind-driven surface fires - extensions of equations for pocket calculators. USDA For. Serv. Res. Note INT-346. 21 p.
Dorgelo, T. H. 1984. The Ash Wednesday fires of 1983 in South Eastern Αustralia. pp. 38-52. In proceedings of the 2nd International Scientific-Technical Symposium on "Progress in Fighting Fires and Catastrophes from the Air", March 1984, Bremen, Germany. Deutscher Gemeindeverlag - Verlag W. Kohlhammer. 268 p.
Καϊλίδης, Δ. 1990. Δασικές πυρκαγιές. Εκδόσεις Γιαχούδη-Γιαπούλη, Θεσσαλονίκη. 510 σελ.
Morris, G. A. (1987). A simple method for computing spotting distance from wind-driven surface fires. USDA For. Serv. Res. Note INT-374. 6 p.
Rothermel, R. C. (1983). How to predict the spread rate and intensity of forest and range fires. USDA For. Serv. Gen. Tech. Rep. INT-143. 161 p.
Άναψε, λέει η φωτιά, και ταυτόχρονα άναψαν άλλα 10 σημεία σε απόσταση λίγων εκατοντάδων μέτρων, άρα μιλάμε για καραμπινάτο εμπρησμό!
Λογικό συμπέρασμα για έναν παρατηρητή, λογικό για έναν άσχετο (του γράφοντος συμπεριλαμβανομένου).
Και όμως, η επιστήμη έχει αποδείξει ότι η ταυτόχρονη ανάπτυξη μετώπων σε μεγάλη απόσταση προέρχεται από την ίδια φωτιά και η πραγματικότητα δεν έχει σχέση με σενάρια επιστημονικής φαντασίας.
Ίσως θα έπρεπε το παρακάτω να το διαβάσουν πρώτοι από όλους οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι που παραπληροφορούν τον κόσμο, άλλοι εν γνώσει τους και άλλοι εν αγνοία τους.
Αξίζει να διαβάσετε το παρακάτω, αξίζει να αφιερώσετε 20 λεπτά επιστημονικής ανάγνωσης ώστε να είστε σε θέση να μην παραπληροφορείστε επί χρόνια από αυτόκλητους επιστήμονες και από αφελείς συνωμοσιολόγους:
ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΔΑΣΙΚΩΝ ΠΥΡΚΑΓΙΩΝ ΜΕ “ΚΑΦΤΡΕΣ”
Δρ. Γαβριήλ Ξανθόπουλος (δρ δασολόγος-ερευνητής, ειδικός στις δασικές πυρκαϊές στο Ινστιτούτο Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων και Τεχνολογίας Δασικών Προϊόντων του Εθνικού Ιδρύματος Αγροτικής Ερευνας).
Υπουργείο Γεωργίας
Γενική Γραµµατεία Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
Η µετάδοση των δασικών πυρκαγιών µε κάφτρες είναι χαρακτηριστικό φαινόµενο των µεγάλων πυρκαγιών και αποτελεί ένα µεγάλο κίνδυνο για τις δασοπυροσβεστικές δυνάµεις. Η εµφάνιση του φαινοµένου προϋποθέτει:
α. Την ύπαρξη κατάλληλων φλεγόµενων τεµαχιδίων καύσιµης ύλης (καφτρών),
β. Την ύπαρξη δυνάµεων για τη µεταφορά τους και
γ. Την πιθανότητα να δηµιουργηθούν νέες εστίες εκεί όπου εναποτίθενται οι κάφτρες.
Μετάδοση µε κάφτρες είναι δυνατή σε αποστάσεις που υπερβαίνουν τα 10 χιλιόµετρα σε ακραίες περιπτώσεις.
Η εµφάνιση και η έκταση του φαινοµένου διαφέρει µεταξύ δασικών τύπων και επηρεάζεται από την ένταση της φωτιάς, τα χαρακτηριστικά των καφτρών, τις επικρατούσες καιρικές συνθήκες και την τοπογραφία.
Η αντιµετώπιση του φαινοµένου είναι ιδιαίτερα δύσκολη και κάτω από ακραίες συνθήκες ουσιαστικά αδύνατη.
Προσπάθειες για αντιµετώπιση µιας τέτοιας πυρκαγιάς πρέπει να βασίζονται σε καλά σχεδιασµένη έµµεση προσβολή µε σωστή αξιοποίηση µέσων όπως οι επινώτιοι πυροσβεστήρες, τα επιβραδυντικά υγρά µακράς διάρκειας και τα εναέρια µέσα σε ρόλο επιφυλακής και άµεσης επέµβασης στις νεοδηµιουργούµενες εστίες.
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Από τους τρεις βασικούς µηχανισµούς µετάδοσης της θερµότητας, επαγωγή θερµών αερίων, ακτινοβολία και επαφή, µόνο οι δύο πρώτοι παίζουν σηµαντικό ρόλο στη µετάδοση των δασικών πυρκαγιών. Ο τρίτος δεν αποτελεί σηµαντικό παράγοντα εξαιτίας της χαµηλής θερµοαγωγιµότητας των δασικών καυσίµων. Ένας τέταρτος όµως µηχανισµός, η µετάδοση µε µικρά φλεγόµενα κοµµάτια καύσιµης ύλης, τις λεγόµενες “κάφτρες”, αποτελεί ένα σηµαντικό τρόπο µετάδοσης των πυρκαγιών που κάτω από συγκεκριµένες συνθήκες µπορεί να αποκτήσει κυρίαρχο ρόλο στην εξέλιξή τους.Μία νέα φωτιά που ανάβει από κάφτρα, µεταφραζόµενη από τον Αγγλικό όρο “spot fire“ σαν “σηµειακή φωτιά”, ορίζεται σαν µία “φωτιά που ανάβει έξω από την περίµετρο της κύριας πυρκαγιάς από σπινθήρες ή αναµµένα τεµάχια καύσιµης ύλης που µεταφέρονται από τον αέρα ή που κατρακυλούν”. Οι σηµειακές φωτιές είναι ένας από τους σηµαντικότερους κινδύνους που έχουν να αντιµετωπίσουν οι δασοπυροσβέστες. Κάτω από συνθήκες που ευνοούν τον τρόπο αυτό µετάδοσης ακόµη και σχετικά αργά κινούµενες πυρκαγιές είναι δυνατό να γίνουν επικίνδυνες και µάλιστα χωρίς προειδοποίηση καθώς µπορούν να υπερπηδήσουν και τις πλατύτερες αντιπυρικές ζώνες και να εγκλωβίσουν απλούς πολίτες καιδασοπυροσβέστες.Η κατανόηση της λειτουργίας του µηχανισµού αυτού µετάδοσης της πυρκαγιάς µπορεί να βοηθήσει στην πρόβλεψη της πιθανότητας για εµφάνιση του φαινοµένου και των διαστάσεών του, συµβάλλοντας έτσι στο να γίνει η δασοπυρόσβεση αποτελεσµατικότερη και ασφαλέστερη.
2. Ανάλυση του μηχανισµού μετάδοσης πυρκαγιάς με κάφτρες
Η µετάδοση πυρκαγιάς µε κάφτρες είναι ένα ιδιαίτερα πολύπλοκο φαινόµενο που η εµφάνιση και η έκτασή του εξαρτάται από την ύπαρξη τριών παραγόντων (Rothermel 1983):α. Την ύπαρξη κατάλληλων φλεγόµενων τεµαχιδίων καύσιµης ύλης (καφτρών),β. Την ύπαρξη δυνάµεων για τη µεταφορά τους καιγ. Την πιθανότητα να δηµιουργηθούν νέες εστίες εκεί όπου εναποτίθενται οι κάφτρες.
2.1. Ύπαρξη κατάλληλων καφτρών
Σε κάθε δασική πυρκαγιά υπάρχουν χιλιάδες µικρά τεµαχίδια καύσιµης ύλης που µπορούν σε κάποιο βαθµό να λειτουργήσουν σαν κάφτρες. Αρχικά, οι σπίθες µπορούν να παίξουν αυτό τον ρόλο αλλά προφανώς µόνο για µικρές αποστάσεις καθώς έχουν µικρή “διάρκεια ζωής”. Για µετάδοση πυρκαγιάς σε µεγάλες αποστάσεις οι κάφτρες πρέπει να έχουν κατάλληλαχαρακτηριστικά.
Για να είναι ένα τεµαχίδιο καύσιµης ύλης κατάλληλο για να λειτουργήσει σαν κάφτρα πρέπει να είναι εύκολο να αποκολληθεί από την υπόλοιπη καύσιµη ύλη και να ανυψωθεί µε τη δύναµη της επαγωγικής στήλης που δηµιουργεί η πυρκαγιά. Αυτό εξαρτάται από τη θέση του στο χώρο (απόσταση από το έδαφος, ύπαρξη καιγόµενης ύλης κάτω από αυτό), τον τρόπο προσκόλλησής του στην υπόλοιπη δασική ύλη µεγάλων διαστάσεων (όσο ευκολότερη η αποκόλληση τόσο µεγαλύτερος ο αριθµός από κάφτρες), αλλά και τα αεροδυναµικά του χαρακτηριστικά (υψηλός αεροδυναµικός συντελεστής). Ακόµη, το τεµαχίδιο πρέπει να είναι εύφλεκτο και αρκετά µεγάλο για να καίει για αρκετή ώρα ώστε να φθάσει αναµµένο στο έδαφος, ενώ παράλληλα πρέπει να είναι ελαφρύ (χαµηλό ειδικό βάρος) για να µεταφερθεί µακριά από τον άνεµο µόλις βγει από την άµεση άνωση της επαγωγικής στήλης της πυρκαγιάς.
Από τα παραπάνω είναι εµφανές ότι η πιθανότητα µετάδοσης µε κάφτρες σε µεγάλες αποστάσεις διαφέρει ανάλογα µε το δασικό τύπο εξαρτώµενη από την ευκολία δηµιουργίας καφτρών και τα χαρακτηριστικά αυτών.
Παραδείγµατος χάρη, ο φλοιός ορισµένων ειδών ευκαλύπτου (Eucalyptus sp.) δηµιουργεί ιδανικές κάφτρες: ευρίσκεται υψηλότερα από την παρεδάφια βλάστηση και νεκρή καύσιµη ύλη, ανάβει µε ετοιµότητα, αποκολλάται εύκολα σε µεγάλα τµήµατα που καίνε για πολλή ώρα, έχει χαµηλό ειδικό βάρος και παρουσιάζει αρκετά µεγάλη αντίσταση στον άνεµο (έχει υψηλό αεροδυναµικό συντελεστή).
Στις περίφηµες µεγάλες πυρκαγιές της 16ης Φεβρουαρίου του 1983 στην Αυστραλία (Ash Wednesday fires) στις οποίες χάθηκαν εβδοµήντα πέντε άτοµα, εκατοντάδες χιλιάδες ζώα και καταστράφηκαν 2.539 κατοικίες, παρατηρήθηκε µετάδοση µε κάφτρες σε αποστάσεις µέχρι 10 χλµ. κάνοντας ουσιαστικά αδύνατη τη δασοπυρόσβεση όσο επικρατούσαν οι ακραίες καιρικές συνθήκες που προκάλεσαν τη θεοµηνία (Dorgelo 1984).
Άλλη σηµαντική πηγή καφτρών είναι τα νεκρά ιστάµενα δέντρα. Ο φλοιός αυτών των δένδρων είναι ξερός και αποκολλάται εύκολα.
Επίσης τµήµατα του κορµού (κορυφή, κλαδιά) σε προχωρηµένη σήψη είναι ιδιαίτερα εύφλεκτα και έχουν χαµηλό ειδικό βάρος. Όλα αυτά γίνονται ιδανικές κάφτρες που µπορούν να µεταδώσουν την πυρκαγιά σε µεγάλες αποστάσεις ενώ παράλληλα όταν το ιστάµενο δένδρο ανάψει παράγει µεγάλο αριθµό από σπίθες που εύκολα δηµιουργούν νέες εστίες σε µικρή απόσταση (Brown and Davis 1973).Αξίζει να σηµειωθεί ότι οι πυρκαγιές που καίνε στον υπόροφο σπάνια προκαλούν µετάδοση µε κάφτρες σε σηµαντική απόσταση.
Ο ανώροφος αποτελεί εµπόδιο που σταµατάει τις κάφτρες αλλά και δυσκολεύει τη δηµιουργία ισχυρής επαγωγικής στήλης (Andrews and Chase 1989).
2.2. Απόσταση µεταφοράς καφτρών
Η µετάδοση της πυρκαγιάς µε κάφτρες γίνεται σε απόσταση από το µέτωπο που ποικίλλει από µερικά µέτρα µέχρι αρκετά χιλιόµετρα και περιγράφεται αντίστοιχα σαν µετάδοση µικρής (µερικές δεκάδες µέτρα) ή µεγάλης (εκατοντάδες ή και χιλιάδες µέτρα) εµβέλειας.
Η πιο σηµαντική διαφορά µεταξύ τους, εκτός από την ίδια την απόσταση µετάδοσης, είναι το εάν οι κάφτρες σηκώνονται υψηλά από την επαγωγική στήλη και µεταφέρονται σε σηµεία πέρα από εκεί όπου θα βρίσκεται το µέτωπο της κυρίως πυρκαγιάς σε µερικά λεπτά.
Η µετάδοση µικρής εµβέλειας γενικά δηµιουργεί πολύ λιγότερα προβλήµατα από ότι η µετάδοση σε µεγάλη απόσταση.
Η τροχιά που ακολουθεί µία κάφτρα και κατά συνέπεια η τελική απόσταση µετάδοσης εξαρτάται από πολλούς αλληλοεπηρεαζόµενους παράγοντες σηµαντικότεροι των οποίων είναι:
α. Η ένταση της φλόγας του µετώπου (kW/m). Όσο µεγαλύτερη αυτή τόσο µεγαλύτερο το αρχικό ύψος στο οποίο µπορούν να µεταφερθούν οι κάφτρες. Για το δασοπυροσβέστη το µέσο µήκος συνεχούς φλόγας αποτελεί την καλύτερη ένδειξη αυτής της έντασης.
β. Η ένταση, η φορά και τα χαρακτηριστικά του πεδίου του ανέµου. Όσο ισχυρότερος ο άνεµος τόσο µεγαλύτερη η απόσταση µεταφοράς για το ίδιο αρχικό ύψος.
γ. Τα χαρακτηριστικά της κάφτρας (αεροδυναµικός συντελεστής, µέγεθος, βάρος). Ο συνδυασµός τους επηρεάζει τόσο το µέγιστο αρχικό ύψος όσο και το ρυθµό πτώσης καθώς µεταφέρεται από τον άνεµο.
δ. Το ανάγλυφο. Ανάλογα µε το πόσο απότοµο είναι και σε συνάρτηση µε τη θέση στην πλαγιά από όπου προέρχεται η κάφτρα (βάση πλαγιάς, µέση, κορυφή), επηρεάζει σηµαντικά την τελική τροχιά της.
2.3. Η πιθανότητα δηµιουργίας νέων εστιών
Για να δηµιουργηθεί µια νέα εστία στο σηµείο όπου προσγειώνεται µία κάφτρα απαιτείται προφανώς να υπάρχει εκεί συνεχής νεκρή εύφλεκτη καύσιµη ύλη λεπτών διαστάσεων (ξερά χόρτα, βελόνες).
Η αποτελεσµατική όµως µεταφορά θερµότητας δεν είναι πάντα εξασφαλισµένη καθώς αυτό εξαρτάται από τον τρόπο και το ακριβές σηµείο στο οποίο εναποτίθεται η κάφτρα.
Η πιθανότητα Π(Ε) έναρξης καινούριας εστίας στο σηµείο αυτό κυµαίνεται πάρα πολύ εξαρτώµενη από τους εξής παράγοντες:
α. Τα χαρακτηριστικά της κάφτρας ως πηγής θερµότητας.
Εδώ περιλαµβάνεται το µέγεθος της κάφτρας, από το οποίο εξαρτάται η διάρκεια καύσης αλλά και η ένταση της εκλυόµενης θερµότητας. Ο άνεµος µπορεί να βοηθήσει στην αύξηση της έκλυσης θερµότητας όπως συµβαίνει στην περίπτωση των αναµµένων τσιγάρων.
β. Την ευκολία έναυσης της καύσιµης ύλης.
Η ζωντανή καύσιµη ύλη αλλά και η νεκρή καύσιµη ύλη µεγάλων διαστάσεων κατά κανόνα αναφλέγονται πολύ δύσκολα. Εξαίρεση αποτελούν οι νεκροί κατακείµενοι κορµοί που είναι σε κατάσταση προχωρηµένης σήψης. Για τη νεκρή λεπτή καύσιµη ύλη.
3. Μετάδοση µε κάφτρες στις δασικές πυρκαγιές στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα η µετάδοση µεγάλης εµβέλειας είναι συνηθισµένο φαινόµενο στις πυρκαγιές δασών χαλεπίου πεύκης (Pinus halepensis) ιδιαίτερα όταν υπάρχει πυκνός υπόροφος αειφύλλων πλατυφύλλων που η ανάφλεξή του προκαλεί ανάφλεξη και της κόµης των πεύκων ενώ παράλληλα δίνει την ενέργεια για τη δηµιουργία ισχυρής επαγωγικής στήλης. Οι πιο συνηθισµένες κάφτρες είναι οι λεπτές άκρες των κλαδιών (2-3 mm) µε τις βελόνες τους, φύλλα θάµνων και ιδιαίτερα αναρριχώµενων φυτών όπως ο αρκουδόβατος (Smilax aspera) και τµήµατα από τους κώνους των πεύκων (κουκουνάρες).
Εδώ πρέπει να σηµειωθεί ότι η επικρατούσα σε ορισµένους αντίληψη ότι οι κώνοι εκρήγνυνται και εκτοξεύονται σε απόσταση εκατοντάδων µέτρων δεν δικαιολογείται από τη γνώση των φυσικών δυνάµεων που ενεργούν αλλά και από παρατηρήσεις στην πράξη (Καϊλίδης 1990). Οι κλειστοί κώνοι πράγµατι ανοίγουν µε τη θερµότητα της πυρκαγιάς απελευθερώνοντας τους σπόρους τους. Φλεγόµενα τµήµατά τους ή και ολόκληροι κώνοι είναι δυνατό να αρπαχθούν από την επαγωγική στήλη χάρη στον υψηλό τους αεροδυναµικό συντελεστή και να γίνουν αποτελεσµατικές κάφτρες µεταφέροντας την πυρκαγιά µερικές εκατοντάδες µέτρα.
Ιδιαίτερα προβλήµατα δηµιουργεί η απόσπαση των κώνων από τα κλαδιά και η κύλισή τους µε τη βαρύτητα προς τα κατάντη της πλαγιάς, όταν υπάρχει µεγάλη κλίση. Αυτό έχει σαν αποτέλεσµα το άναµµα νέας φωτιάς χαµηλά στο βάθος της χαράδρας η οποία µε τη βοήθεια της κλίσης αρχίζει καινούρια εξάπλωση προς τα επάνω δηµιουργώντας κίνδυνο για τους δασοπυροσβέστες.
Εκτός από τους κώνους, κατακείµενοι κορµοί και κλαδιά µπορούν επίσης να κυλήσουν δηµιουργώντας αντίστοιχα προβλήµατα.Μικρότερα είναι κατά κανόνα τα προβλήµατα δηµιουργίας νέων εστιών σε µεγάλη απόσταση σε πυρκαγιές αειφύλλων πλατυφύλλων χωρίς ανώροφο τόσο από µεταφορά καφτρών µε τον άνεµο όσο και από κύλιση φλεγοµένων τεµαχιδίων προς τα κατάντη.
4. Πρόβλεψη της µέγιστης απόστασης δηµιουργίας νέων εστιών από κάφτρες
Η πρόβλεψη της µέγιστης απόστασης στην οποία είναι δυνατό να δηµιουργηθούν νέες εστίες από κάφτρες µπορεί να βοηθήσει σηµαντικά στο σχεδιασµό αντιµετώπισης µεγάλων πυρκαγιών και τη µείωση των κινδύνων για τους δασοπυροσβέστες. Επίσης, η γνώση αυτή µπορεί να βοηθήσει στην εκτίµηση για την πιθανή προέλευση µιας δεύτερης πυρκαγιάς (εµπρησµός ή μετάδοση µε κάφτρα).
Η πρόβλεψη του βεληνεκούς που µπορούν να έχουν οι κάφτρες είναι οπωσδήποτε περίπλοκη. Τα υπάρχοντα µοντέλα για το σκοπό αυτό είναι λίγα, περίπλοκα και ατελή και τα δεδοµένα που απαιτούνται είναι αρκετά.
Το πιο ολοκληρωµένο βοήθηµα που υπάρχει για το σκοπό αυτό είναι το σύστηµα πρόβλεψης συµπεριφοράς των δασικών πυρκαγιών BEHAVE της Δασικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ και συγκεκριµένα το υποσύστηµά του BURN-Part 2 (Andrews and Chase 1989). Στο υποσύστηµα αυτό περιλαµβάνεται ένα πολύπλοκο µοντέλο υπολογισµού της δυνατής απόστασης µετάδοσης πυρκαγιάς µε κάφτρες που προέρχονται από µεµονωµένα δέντρα (Albini 1979), καιγόµενους σωρούς δασικής καύσιµης ύλης (Albini 1981) αλλά και πυρκαγιές επιφανείας που οδηγούνται από τον άνεµο (Albini 1983).
Στην εργασία του Albini έγιναν αρκετές απλοποιήσεις από τους Chase (1984) και Morris (1987) για την αποτελεσµατική ενσωµάτωση του µοντέλου στο BEHAVE.[....]
Ο Καϊλίδης (1990) δείχνει σε φωτογραφίες φύλλα Smilax aspera που µεταφέρθηκαν µε µικρή ταχύτητα ανέµου σε απόσταση µέχρι 2 χλµ. και κλαδάκια διαµέτρου 2-3 mm που έφθασαν µέχρι 1 χλµ από το µέτωπο στη µεγάλη πυρκαγιά της Κασσάνδρας του Ιουλίου 1981.Συχνά η απόσταση µετάδοσης στην Ελλάδα φθάνει τα 500-900 m (κλαδάκια διαµέτρου 2-4 mm, άνεµος 6 µπωφόρ), µε περισσότερο συνηθισµένη την περίπτωση µετάδοσης στα 100-200 m (Καϊλίδης 1990).
5. Αντιµετώπιση των πυρκαγιών όταν υπάρχει µετάδοση µε κάφτρες
Η µετάδοση µε κάφτρες αποτελεί ένα από τα σηµαντικότερα προβλήµατα και κινδύνους πουαντιµετωπίζουν οι δυνάµεις δασοπυρόσβεσης. Σε περίπτωση µεγάλης πυρκαγιάς υψηλής έντασης συνοδευόµενης από µαζική µετάδοση µε κάφτρες σε µεγάλες αποστάσεις [ } 500-800 m] η αντιµετώπιση είναι ουσιαστικά αδύνατη (Brown and Davis 1973) όταν υπάρχει συνέχεια καύσιµης ύλης. Η τοποθέτηση δασοπυροσβεστικών δυνάµεων µπροστά από το κινούµενο µέτωπο είναι ιδιαίτερα ριψοκίνδυνη και κατά κανόνα αναποτελεσµατική. Ο εγκλωβισµός τους είναι πολύ πιθανός και γι’ αυτό πρέπει να επιχειρείται µόνο όταν υπάρχει ανάγκη προστασίας κάποιων ευαίσθητων εγκαταστάσεων και µε την προϋπόθεση ύπαρξης αποψιλωµένων ζωνών ασφαλείας και διεξόδων διαφυγής.
Οι δυνάµεις της δασικής και της πυροσβεστικής υπηρεσίας που λανθασµένα τοποθετούνται πάνω σε δρόµους µπροστά από το µέτωπο, συνήθως αναγκάζονται να τραπούν σε φυγή όταν πλησιάσουν οι φλόγες γιατί δέχονται καπνό, θερµά αέρια και ένταση ακτινοβολίας πέρα από τα ανεκτά όρια ενώ παράλληλα διαπιστώνουν ότι η πυρκαγιά έχει µεταδοθεί πίσω τους.Σε τέτοιες περιπτώσεις η σωστή αντιµετώπιση είναι η προσπάθεια κατάσβεσης των πλευρών και των νώτων της πυρκαγιάς ώστε να µειωθεί η καιγόµενη έκταση και να αποφευχθεί η µετατροπή τους σε νέα µέτωπα σε περίπτωση αλλαγής της κατεύθυνσης του ανέµου.
Παράλληλα, σε αναµονή βελτίωσης των συνθηκών (καιρικών, καύσιµης ύλης, τοπογραφίας), πρέπει να γίνεται προσπάθεια καλού σχεδιασµού για την αντιµετώπιση της πυρκαγιάς µε επαρκείς δυνάµεις από πλεονεκτική θέση.
Ταυτόχρονα, πρέπει να γίνεται έγκαιρα προσπάθεια αποµάκρυνσης των πολιτών γιατί µη γνωρίζοντας τον κίνδυνο µπορούν εύκολα να βρεθούν εγκλωβισµένοι από τις φλόγες.Τα παραπάνω συνήθως συµβαίνουν υπό ακραίες συνθήκες (ταχύτητα ανέµου >50 χλµ/ώρα για τη µεταφορά σε µεγάλες αποστάσεις, υγρασία λεπτής νεκρής καύσιµης ύλης <6-7%).>6. Συµπεράσµατα
Από τα παραπάνω είναι εµφανές ότι η µετάδοση πυρκαγιών µε κάφτρες αποτελεί ένα από τα µεγαλύτερα προβλήµατα που αντιµετωπίζουν οι δυνάµεις δασοπυρόσβεσης. Η επιπόλαιη αντιµετώπιση µιας τέτοιας πυρκαγιάς µπορεί στην καλύτερη περίπτωση να οδηγήσει στη σπατάλη προσπαθειών του προσωπικού και στη χειρότερη να θέσει ζωές και οχήµατα σε κίνδυνο εγκλωβισµού από τις φλόγες.
Απαιτείται καλός σχεδιασµός που να αναγνωρίζει τα όρια του εφικτού αλλά και τις υπάρχουσες ευκαιρίες και οπωσδήποτε καλός συντονισµός µε σωστή αξιοποίηση δυνάµεων για να εξασφαλίσει τον έλεγχο της πυρκαγιάς στον συντοµότερο δυνατό χρόνο.
Πηγή: http://floraattica.blogspot.com/2007/08/blog-post_26.html
doctor
_________________________________________________________
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Albini, F. A. (1979). Spot fire distance from burning trees - a predictive model. USDA For. Serv. Gen. Tech. Rep. INT-56. 73 p.
Albini, F. A. (1981). Spot fire distance from isolated sources - extensions of a predictive model. USDA For. Serv. Res. Note INT-309. 9 p.
Albini, F. A. (1983). Potential spotting distance from wind-driven surface fires. USDA For. Serv. Res. Paper INT-309. 27 p.
Anderson, H. E. 1969. Heat transfer and fire spread. USDA For. Serv. Res. Pap. INT-69. 20 p.Andrews, P. L. and Chase, C. H. (1989). BEHAVE: Fire behavior prediction and fuel modeling system - BURN subsystem, part 2. USDA For. Serv. Gen. Tech. Rep. INT-260. 93 p.
Blackmarr, W. H. 1972. Moisture content influences ignitability of slash pine litter. Res. Note SE-173. 7 p.
Brown, J. K. 1970. Ratios of surface area to volume for common fine fuels. For. Sci. 16 (1): 101-105.
Brown, A. A., and K. P. Davis. 1973. Forest fire: control and use. 2nd edition. McGraw-Hill Inc., New York. 686 p.
Chase, C. H. (1984). Spotting distance from wind-driven surface fires - extensions of equations for pocket calculators. USDA For. Serv. Res. Note INT-346. 21 p.
Dorgelo, T. H. 1984. The Ash Wednesday fires of 1983 in South Eastern Αustralia. pp. 38-52. In proceedings of the 2nd International Scientific-Technical Symposium on "Progress in Fighting Fires and Catastrophes from the Air", March 1984, Bremen, Germany. Deutscher Gemeindeverlag - Verlag W. Kohlhammer. 268 p.
Καϊλίδης, Δ. 1990. Δασικές πυρκαγιές. Εκδόσεις Γιαχούδη-Γιαπούλη, Θεσσαλονίκη. 510 σελ.
Morris, G. A. (1987). A simple method for computing spotting distance from wind-driven surface fires. USDA For. Serv. Res. Note INT-374. 6 p.
Rothermel, R. C. (1983). How to predict the spread rate and intensity of forest and range fires. USDA For. Serv. Gen. Tech. Rep. INT-143. 161 p.
Παρασκευή 3 Αυγούστου 2007
Stockholm and Hamburg
Δεν ξέρω πόσο σας παιδεύει ο blogger όταν ανεβάζετε φωτογραφίες, εμένα πάντως μου σπάει τα νεύρα.
Ειδικά όταν κάτω από κάθε φωτογραφία θέλω να βάλω μια περιγραφή. Εκεί μου'ρχεται να σπάσω τον υπολογιστή.
Ενώ στην προεπισκόπηση όλα φαίνονται καλά, μόλις κάνω δημοσίευση, τα κείμενα "φεύγουν" δεξιά και αριστερά.
Τέλος πάντων, ας δώσω τόπο στην οργή.
Λόγω καλοκαιριού και για να δροσιστούμε λίγο, δημοσιεύω μερικές φωτογραφίες που έχω πάρει σε Στοκχόλμη και Αμβούργο.
Hamburg, Germany.

Ειδικά όταν κάτω από κάθε φωτογραφία θέλω να βάλω μια περιγραφή. Εκεί μου'ρχεται να σπάσω τον υπολογιστή.
Ενώ στην προεπισκόπηση όλα φαίνονται καλά, μόλις κάνω δημοσίευση, τα κείμενα "φεύγουν" δεξιά και αριστερά.
Τέλος πάντων, ας δώσω τόπο στην οργή.
Λόγω καλοκαιριού και για να δροσιστούμε λίγο, δημοσιεύω μερικές φωτογραφίες που έχω πάρει σε Στοκχόλμη και Αμβούργο.
Hamburg, Germany.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)