Η κυβέρνηση και ο άσπονδος εχθρός της: Η ενημέρωση

Του Γιάννη Σιδέρη 

Η κυβέρνηση οδεύει προς τον αυταρχισμό με επιταχυνόμενη πορεία. Χθες αστυνομικοί του τμήματος εκβιαστών μπούκαραν στα γραφεία εφημερίδας και συνέλαβαν τον  διευθυντή, Π. Τζένο, μετά από μηνυτήρια αναφορά που κατέθεσε ο υπουργός Άμυνας Πάνος Καμμένος, με αιτιολογία την απόπειρα εκβίασης.

Τα περί της σχετικής απόπειρας, θα τα αποδείξει η δικαστική διαδικασία. Η συγκυρία ωστόσο δημιουργεί εντυπώσεις. Η μηνυτήρια αναφορά έγινε μετά από τις αποκαλύψεις που έκανε η εφημερίδα για το χλιδάτο ξενοδοχείο στο οποίο διέμενε ο υπουργός, στις Αυστριακές  Άλπεις, κατά τη διάρκεια των εορταστικών διακοπών του, όπου και είχε το γνωστό ατύχημα στο σκι.

Είναι ένα από τα επεισόδια κατά δημοσιογράφων, με τα οποία έχει διανθίσει την πορεία του ο κ. Καμμένος. Αύριο εκδικάζεται και η δίωξη που έχει ασκήσει κατά του σκιτσογράφου - δημοσιογράφου Αντρέα Πετρουλάκη, για κείμενο που έγραψε τον πρώτο καιρό της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Ήταν τότε που ο κ. Πετρουλάκης, όπως και πολλοί δημοσιογράφοι, αντιμετώπιζαν τον ΣΥΡΙΖΑ με έναν ρομαντικό ιδεαλισμό. Τον θεωρούσαν συνέχεια του πολιτικώς «αβροδίαιτου» ΚΚΕεσωτερικού και της ΕΑΡ, με τις λεπτεπίλεπτες πολιτικές εμβαθύνσεις, τον πλούτο ιδεών, την διαρκή διερεύνηση μορφών αριστερής πολιτικής και κρατικής συγκρότησης. Έτσι ο κ. Πετρουλάκης έγραψε ένα άρθρο, στο οποίο κατέθετε την άποψη ότι «έχουν αρχίσει και του μοιάζουν» - οι συριζαίοι του Καμμένου - και εισέπραξε την αγωγή.

Πριν καιρό επίσης, ο υπουργός είχε ζητήσει την σύλληψη του δημοσιογράφου Γιώργου Παπαχρήστου, ο οποίος και συνελήφθη.  

Παραδειγματικά αναφέρουμε τον κ. Καμμένο, επειδή η χθεσινή σύλληψη έδωσε το έναυσμα. Έχουμε και  στο παρελθόν διατυπώσει την άποψη ότι η σημερινή κυβέρνηση επιδεικνύει μια παροιμιώδη δυσανεξία προς την κριτική, η οποία αποκτά τη δική της δυναμική, και τείνει να καταστεί - ανεξαρτήτως προθέσεων - δυσανεξία  προς την ελευθερία των ΜΜΕ.

Επίθεση κατά ξένων μέσων

Πρόσφατη ήταν οι κυβερνητική επίθεση κατά του Guardian, μιας εφημερίδας που είχε θετική στάση απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ, και η οποία με την ακτινοβολία της είχε παίξει τον ρόλο του πολιτικού image maker του ΣΥΡΙΖΑ σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Η κυβέρνηση τον κατηγόρησε ότι δημοσίευσε ψεύτικα στοιχεία για την Υγεία, γιατί αφορούσαν την περίοδο του 2011-12. Φυσικά τα στοιχεία τα είδε δώσει η ΠΟΕΔΗΝ και δεν γνωρίζουμε αν ήταν ψεύτικα ή όχι, αλλά το θέμα είναι η κυβερνητική αντίδραση.

Λίγο πιο πριν, υπήρξε επίθεση κατά των Financial Times, για το όντως σκληρό άρθρο τους «Ελλάδα: ένα ζήτημα ανεξαρτησίας», όπου γινόταν περίπου παραλληλισμός  με τις ακροδεξιές κυβερνήσεις της Πολωνίας και της Ουγγαρίας, κατηγορώντας την ότι επιχειρεί να ελέγξει τις Ανεξάρτητες Αρχές, με αναφορά στην τράπεζα της Ελλάδος.

Η κυβέρνηση, αντί να υπερασπιστεί τον εαυτό της, απαντώντας ότι με την πράξη της αποδεικνύει  πως δεν ισχύουν οι ισχυρισμοί της εφημερίδας, απάντησε με την κεκτημένη ταχύτητα του εσωτερικού τοπίου, σα να απαντούσε... σε αγαπημένο της διευθυντή Ομίλου που τελευταίως ταλανίζεται από προβλήματα. Έτσι με χοντροκομμένη εκφραστική, κατηγόρησε το ενημερωτικό οικονομικό μεγαθήριο για «πολιτική σκοπιμότητα», και με υστερόγραφο υποστήριζε ότι οι ερωτήσεις προς την κυβέρνηση εστάλησαν ελάχιστη ώρα πριν το δημοσίευμα προκειμένου «να αποτελέσουν άλλοθι, και πέρα από προσβλητικές, δεν άφηναν  καν το χρονικό περιθώριο για απάντηση».

Παρενθετική σημείωση α): θεωρούμε  εντελώς αφελή την ελληνοκεντρική προσέγγισηότι οι Financial Times, με τη δύναμη που έχουν, χρειάζονταν άλλοθι για να κρίνουν την - όποια - ελληνική κυβέρνηση. β) Κάνουμε γνωστό στους συγγραφείς της κυβερνητικής απάντησης, ότι δεν υπάρχουν «προσβλητικές ερωτήσεις». Κάθε ερώτηση είναι ηθικά νόμιμη, υποχρεωτικά αποδεκτή - και - δικαιωματικά «μη απαντήσιμη». Ούτως ή άλλως στο τέλος κρίνονται και οι δύο από τον αναγνώστη, ακροατή, θεατή: Ερωτών και ερωτώμενος).     

Προϊστορία

Τα ανωτέρω έλαβαν χώραν λίγο καιρό μετά την αποτυχία της κυβέρνησης στον διαγωνισμό που προκήρυξε για τα κανάλια, όπου με τον μέγιστο αριθμό 4, έδωσε - όχι αδίκως - την εντύπωση ότι με προσχηματική προμετωπίδα τη μάχη κατά της διαπλοκής, ήθελε απλώς να κλείσει κάποια λειτουργούντα κανάλια, να δημιουργήσει δικά της, και να ελέγξει την ενημέρωση. 

Η δυσανεξία έναντι του τύπου, φάνηκε από τις πρώτες ημέρες της πρώτης κυβέρνησης της Αριστεράς, καθώς τα τηλέφωνα των κριτικών δημοσιογράφων και σχολιαστών, δέχονταν τα παράπονα υπουργών.  Ο γράφων το είχε αποδώσει στην απειρία τους, στο γεγονός ότι πρώτη φορά βρίσκονταν εκτεθειμένοι στο φως των ΜΜΕ ως αντικείμενα κριτικής, ενώ καθ΄ όλη την αντιμνημονιακή «εποποιία» τους, ήταν υποκείμενα δριμείας καταγγελίας.  

Στο παρελθόν έχουμε αναφερθεί και στη στοχευμένη ηθική απαξίωση που υπέστησαν σοβαρά δημοσιογραφικά «μαγαζιά», και αξιόλογοι δημοσιογράφοι, επειδή τολμούσαν να έχουν άλλη άποψη από αυτή του ΣΥΡΙΖΑ. Χαρακτηρίστηκαν παπαγαλάκια, προδότες, τσιράκια των αφεντικών τους. Τέτοιες απόψεις ήταν και είναι πάνδημες στον ΣΥΡΙΖΑ, συμπυκνώνονταν στο γνωστό «Πάς μην ων  μεθ’ ημών, καθ’ ημών». Απλώς στο μεγάλο κοινό,  εκφράστηκαν βιαίως και αγενώς,  λόγω ιδιοσυγκρασίας,  κυρίως από τον κ. Πολάκη.

Τα social media  αποτέλεσαν έναν από τους προμαχώνες στον πόλεμο του ΣΥΡΙΖΑ για την κατάληψη της εξουσίας. Τα ανακάλυψε γρήγορα, τα αξιοποίησε με θαυμαστή αποτελεσματικότητα (και ανηθικότητα στοχοποιώντας ανθρώπους), αλλά πλέον δείχνει να μην έχει κατανοήσει τη νέα πραγματικότητα: Δεν αλωνίζει μόνος του σε αυτό το πεδίο. Ο αντίπαλος οργανώθηκε και αντεπιτίθεται. Εύκολο άλλωστε: έχει τάξει τόσα πολλά ο ΣΥΡΙΖΑ και έχουν πει τόσα πολλά τα στελέχη του, που πλέον όλα τους γίνονται  μπούμερανγκ.

Έτσι, η όποια επιθετική συμπεριφορά στα mainstream media έχει πολλαπλούς αρνητικούς κραδασμούς, για την κυβέρνηση, στο κοινό των social. Αν δεν κατανοήσει ότι είναι αντιπαραγωγικό και φθοροποιό να προσπαθεί να ελέγξει τα παραδοσιακά Μέσα, θα χάσει και στα δύο.

http://www.liberal.gr/arthro/106228/politiki/2017/i-kubernisi-kai-o-aspondos-echthros-tis-i-enimerosi.html

Διαβάστε περισσότερα ...

Όταν δεν ανέχεσαι ακόμα και την κακόβουλη κριτική είσαι είτε ανήλικος είτε φασίστας

Υπάρχουν δύο τύποι ανθρώπων που δεν ανέχονται την κριτική. Εκείνοι που είναι αυταρχικοί και εκείνοι που είναι πολύ καλομαθημένοι. Οι συνεταίροι της συγκυβέρνησης ανήκουν και στις δύο κατηγορίες. Το πρόβλημα μ’ αυτές τις κατηγορίες είναι ότι δεν ξέρουν και δεν πιστεύουν στην πράξη στις αρχές της Δημοκρατίας. Ρέπουν προς το φασισμό.  

Μια βασική αρχή της Δημοκρατίας είναι να ανέχεσαι την κριτική, ακόμα και αυτή που θεωρείς κακόβουλη. Επειδή κι εσύ για να αναρριχηθείς στην πολιτική σου θέση έχεις ασκήσει κακόβουλη κριτική. Και επειδή η σοβαρότητα απαιτεί να μην ασχολείσαι με ό,τι θεωρείς ανοησίες, αλλά με τη δουλειά σου. Αυτή είναι η σοβαρή πολιτική.

Στις δικτατορίες και στα φασιστικά καθεστώτα δεν μπορείς να ασκήσεις ούτε κακόβουλη ούτε καλοπροαίρετη κριτική. Πας φυλακή. Αυτή είναι μία διαφορά δημοκρατίας και φασισμού.

Το πρόβλημα με τον πρωθυπουργό, τον υπουργό Άμυνας, τον υπουργό Τύπου και τους περισσότερους από τους συριζανελ είναι ότι θεωρούσαν δικαίωμά τους να σπέρνουν τσουβάλια από συκοφαντίες και ψέματα κατά των πολιτικών τους αντιπάλων όταν ήταν στην αντιπολίτευση. Και ήταν καλός και άγιος ο Τύπος για να σπέρνει όλον αυτό τον οχετό.

Αν στην πολιτική ίσχυε η νοοτροπία Τσίπρα- Καμένου για τον Τύπο, και οι δυό τους έπρεπε να είναι με πολλάκις ισόβια στη φυλακή για τις δεκάδες συκοφαντίες, ψέμματα και διαστρευλώσεις, με τις οποίες εξαπάτησαν το λαό εναντίον αντιπάλων τους, αλλά και των συμφερόντων του λαού.

Αλλά τους έχει πιάσει η ευαισθησία για την ελευθεροτυπία και τη δημοσιογραφία και τον Τύπο τώρα που είναι στη θέση του κρινόμενου και εισπράττουν τα αντίστοιχα σκύβαλα με αυτά που έσπειραν. Για να μην πω, ότι αντικειμενικά η εδώ και 2 χρόνια καλοπροαίρετη ή κακόβουλη κριτική που δέχονται είναι χάδι μπροστά στις χοντράδες με τις οποίες είχαν γεμίσει τα προ του 2015 ΜΜΕ.

Στις δημοκρατίες, αν κάποιος θεωρήσει ότι τον συκοφάντησες σου κάνει μήνυση και αν βρεθείς ένοχος καταδικάζεσαι σε αποζημίωση και λεκτική ή γραπτή επανόρθωση. Στη δικτατορία και στον φασισμό όποιος αξιωματούχος νομίζει ότι θίγεται στέλνει το στρατό ή την αστυνομία, σε συλλαμβάνει και σε στέλνει στο δικαστήριο τρομοκρατούμενο.

Στη δημοκρατία κανένας πρωθυπουργός δεν προτρέπει σαν τον κ Τσίπρα πολίτες να μη διαβάζουν εφημερίδες «για να έχουν την υγειά τους»! Επειδή αυτές οι απόψεις είναι φασιστικές. Ο πρωθυπουργός που έχει την ελαφρότητα ή την αντιδημοκρατική νοοτροπία να απαξιώνει το ρόλο του Τύπου, είτε δεν έχει σκεφτεί ποτέ του πώς θα ήταν μια χώρα χωρίς Τύπο είτε έχει σκεφτεί ότι μια χώρα πρέπει να έχει μόνο τον αρεστό στην εξουσία Τύπο. Το πρώτο μαρτυρά έναν ανώριμο πρωθυπουργό και το δεύτερο έναν αντιδημοκράτη. Και τα δύο εξ ίσου επικίνδυνα για το λαό.

Εξ ίσου επικίνδυνο για το λαό είναι να μην αντιδρά καμιά δημοσιογραφική οργάνωση γι αυτή την απαράδεκτη δήλωση του πρωθυπουργού σε συμβασιούχους εργαζόμενους στις 5 Ιανουαρίου στην Καλαμαριά! Επικίνδυνο, γιατί οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι έχουν αφήσει την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους εδώ και χρόνια στα χέρια διαπλεκόμενων κομματικά και εκδοτικά συνδικαλιστών, που όχι μόνο έχουν καταστρέψει εργασιακά και οικονομικά τον Τύπο, αλλά έχουν απαξιώσει με την απαίδευτη παρουσία τους (απουσία τους καλύτερα) τους πραγματικά σκληρά εργαζόμενους δημοσιογράφους, στους πολίτες. Έτσι ώστε μια κλίκα στάρ της τηλεόρασης, συχνά καβαλημένων και ανεπαρκών, να θεωρείται από το λαό σαν αντιπροσωπευτικό δείγμα της δημοσιογραφίας! Αλοίμονο!

Τα «Παραπολιτικά» δεν είναι η εφημερίδα της αρεσκείας μου. Τα θεωρώ πολύ κίτρινα. Δεν είναι τα μόνα. Ας προσέχουν οι αναγνώστες τους. Κρίση ας έχουν. Σχεδόν όλες οι εφημερίδες, που κυκλοφορούν σήμερα, εκτός από μια-δυό πιο σοβαρές, είναι κίτρινες. Να μη μιλήσουμε για τις κομματικές. Τα σάιτς, ακόμα χειρότερα.

Στη σημερινή εποχή δεν υπάρχει είδηση ή γεγονός που να μην τρέχει στο διαδίκτυο. Και είναι ελάχιστοι οι πολίτες που δεν πληροφορούνται τα γεγονότα από 50 πηγές. Όλοι ξέρουν ή έχουν τις δυνατότητες να μάθουν. Επομένως, όποιος διαβάζει μια εφημερίδα την έχει επιλέξει για την οπτική της γωνία. Την πληρώνει γι αυτή και είναι ο μοναδικός έμπρακτος κριτής της. Αυτός της δίνει ζωή και το δικαίωμα να υπάρχει. Κανείς άλλος.

Η τραμπούκικης νοοτροπίας αντίδραση του υπουργού Άμυνας σε δημοσίευμα της εφημερίδας για τις διακοπές του στις Άλπεις (που προφανώς του χάλασε τη φιλολαϊκή μόστρα) και για ένα διάλογο συντακτών της στο ραδιόφωνο, όπου αναφερόταν και ο γιός του ως fan των Εξαρχείων, είναι τρανές αποδείξεις της αντιδημοκρατίας που έτσι κι αλλιώς εκφράζει ο στρατοχαρής υπουργός. Ακόμα και που έγινε με το μανδύα της νομιμότητας. Ας τους μήνυε. Όλο το άλλο είναι σώου, άχτι και απειλή. Τρία επικίνδυνα χαρακτηριστικά για τη Δημοκρατία.

Δημοσιογράφοι συλλαμβάνονται για δημοσιεύματα στη χώρα του Έρντοαν, με τον οποίο αγκαλιάζεται ο πρωθυπουργός την ώρα που ο σουλτάνος φυλακίζει δημοσιογράφους και κλείνει εφημερίδες. Στη χώρα όπου κυβερνάνε οι Ουκρανοί φιλοναζί και στη χώρα του φασίζοντα Ούγγρου προέδρου. Στη Ρωσία εκτελούνται.

Είναι η νοοτροπία που έστελνε την αστυνομία να κλείνει τα τυπογραφεία της Αυγής και της Δημοκρατικής Αλλαγής πρίν από τη χούντα ή να τρομοκρατεί με μηνύσεις τους δημοσιογράφους τους.

Είναι η νοοτροπία, που έστειλε επί Κ Μητσοτάκη στη φυλακή διευθυντές εφημερίδων γιατί δημοσίευαν τις προκηρύξεις της 17 Νοέμβρη.

Είναι η νοοτροπία που έστειλε πρίν από μήνες στο αστυνομικό τμήμα από το γραφείο του στον Σκάι τον δημοσιογράφο που αποκάλυπτε πιθανές παρανομίες πολύ ισχυρού ποδοσφαιρικού παράγοντα.

Είναι η νοοτροπία του υπουργού Βερναρδάκη, που δήλωσε από τη Βουλή ότι «τα ΜΜΕ έχουν αυτονομηθεί πολύ»!

Είναι η νοοτροπία του υπουργού Τύπου, που ήθελε- και θέλει- να κλείσει ΜΜΕ, όχι γιατί τον ενόχλησαν σε τίποτε, αλλά γιατί του χρειάζεται να πουλήσει ότι γκρεμίζει σύμβολα. Σε αγαστή συνεργασία με μερικούς από τους ιδιοκτήτες τους έναντι ανταλλαγμάτων πολιτικής υποστήριξης σε ό,τι φαίνεται καραμπινάτα τουλάχιστον.! Τα σύμβολα είναι η έγνοια του. Για τη Δημοκρατία δε δίνει δεκάρα.

Όπως δε δίνει δεκάρα και ένα μεγάλο μέρος του εσμού που κυβερνάει τη χώρα και που κόπτεται για τη Δημοκρατία!

Εκείνο που είναι σχεδόν άγνωστο σε πολλούς πολίτες είναι ότι ο Τύπος δεν έχει δική του γνώμη αν δεν στηρίζεται στη σύμφωνη γνώμη της πλειονότητας των αναγνωστών του. Επειδή ο Τύπος δεν υπάρχει χωρίς αναγνώστες και δεν υπάρχει αν εκφράζει αντίθετες αρχές από των αναγνωστών του. Ο Τύπος εκφράζει κοινό. Πολίτες. Αναγνώστες. Ακροατές. Τηλεθεατές.

Όποιος στρέφεται λοιπόν κατά της ελευθερίας έκφρασης του Τύπου στρέφεται κατά της ελευθερίας πληροφόρησης πολιτών. Ούτε εκδοτών, ούτε κυβερνήσεων, ούτε κομμάτων. Επειδή κανένας εκδότης δεν μπορεί να κερδίσει ούτε σεντς χωρίς αναγνώστες, ακροατές, τηλεθεατές. Δεν τους διαμορφώνει. Τους έχει επιλέξει από την αρχή. Κι αν δεν τους σεβαστεί τον κλείνουν. Εκτός αν έχει βρώμικες κυβερνητικές πλάτες με λεφτά.

Όλοι αυτοί οι πολίτες που παρακολουθούν εφημερίδες, για να ξαναέρθω στη νοοτροπία του πρωθυπουργού, του υπουργού Άμυνας και του υπουργού Τύπου, δεν είναι τόσο ανόητοι που να μην ξέρουν τι διαβάζουν. Το έχουν επιλέξει. Θέλουν να βρίζουν «την κυβέρνηση του Τσίπρα ή τη ΝΔ του Κούλη» ή θέλουν μια σοβαρή ενημέρωση. Δικαίωμά τους. Όπως δικαίωμα των φιλοκυβερνητικών είναι να διαβάζουν την Αυγή και την Εφημερίδα των Συντακτών.

Εκείνο που δεν είναι δικαίωμα κανενός αξιωματούχου είναι να αποπειράται να τρομοκρατήσει συλλαμβάνοντας δημοσιογράφους με έωλα επιχειρήματα περί εκβιασμών και άλλων κωμικοτραγικών, που δεν αποδεικνύονται καν από τις δηλώσεις και τα κείμενα και που είναι παιδαριώδη. Όσο παιδαριώδης είναι και ο υπουργός Άμυνας της χώρας.

Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης

http://www.liberal.gr/arthro/106228/politiki/2017/i-kubernisi-kai-o-aspondos-echthros-tis-i-enimerosi.html#.WHXe1wYpCNI.twitter

Διαβάστε περισσότερα ...

Της νύχτας τα καμώματα (του Νίκου Παππά) τα βλέπει η δημοκρατία και ντρέπεται

Η τροπολογία που κατατέθηκε αφνιδιαστικά, αργά το βράδυ της Παρασκευής από τον υπουργό Επικρατείας Ν. Παππά, ήρθε να προστεθεί στο μακρύ κατάλογο των κυβερνητικών ατοπημάτων που αφορούν στην ομαλή δημοκρατική λειτουργία και που επιβεβαιώνουν την καχυποψία και τις ανησυχίες όσων από καιρό διαβλέπουν μέσα από την κυβερνητική πρακτική, προσπάθεια ελέγχου και φίμωσης βασικών πυλώνων της Δημοκρατίας όπως η Δικαιοσύνη και η Ενημέρωση.

Η τροπολογία προέβλεπε να κλείσουν σε πέντε (5) ημέρες αντί για τρεις μήνες που προέβλεπε αρχικά ο νόμος, τα κανάλια που δεν πήραν άδεια μετά τη δημοσίευση σε ΦΕΚ της υπουργικής απόφασης.

Προέβλεπε επίσης, με έκθεση που τη συνοδεύει, ακόμη και ειδικό κονδύλι στον προϋπολογισμό (!) για τα έξοδα φυλάκισης όσων δεν θα συμμορφωθούν με την υπουργική απόφαση και θα συνεχίσουν να εκπέμπουν!

Μετά τον αναβρασμό και το σάλο των αντιδράσεων που ξεσήκωσε στα κοινωνικά δίκτυα και την σφοδρή αντίδραση των κομμάτων της αντιπολίτευσης (πλην ΧΑ και ΚΚΕ) ο υπουργός αναγκάστηκε σε άτακτη υποχώρηση. Και πάγωσε την τροπολογία, θέλοντας - όπως είπε ποιώντας την ανάγκη φιλοτιμία, πριν την κατάθεση - να εξαντλήσει κάθε περιθώριο συναίνεσης για τη δημιουργία του ΕΣΡ.
Όλα αυτά όμως, αφού είχε προηγηθεί τηλεφωνική "παρέμβαση" του προέδρου της Βουλής, Νίκου Βούτση.

Πρόκειται ουσιαστικά για το πρώτο δημόσιο "άδεισμα" του Νίκου Παππά, πράγμα παράξενο, αφού είναι μάλλον απίθανο να ενεργούσε χωρίς την έγκριση του πρωθυπουργού.

Πολλά μπορούμε να υποθέσουμε για το λόγο που επέβαλε μια τέτοια, επιπόλαια, σπασμωδική κίνηση.
Μια πιθανότητα είναι να ήθελε να πιέσει την αξιωματική αντιπολίτευση για τη συγκρότηση του ΕΣΡ βάζοντάς τη στο δίλλημα-παγίδα, συγκρότηση ΕΣΡ ή κλείσιμο καναλιών. Αν μεν η ΝΔ δεχτεί να βοηθήσει στη συγκρότηση του ΕΣΡ, αποδέχεται ντε φάκτο το νόμο Παππά και το θέμα τελειώνει. Αν πει όχι, θα κατηγορηθεί ότι είναι εκείνη υπέυθυνη για το (άμεσο) κλέσιμο των καναλιών αφού δεν συναινεί στην συγκρότηση του ΕΣΡ.

Πιθανόν επίσης, να ήθελε να πιέσει στη γρήγορη διαμόρφωση του νέου τηλεοπτικού σκηνικού, ευνοϊκού εννοείται προς την ίδια. Μετά τη σύγκρουση για το θέμα των τηλεοπτικών αδειών, οι ιδιοκτήτες του Star και του Alpha που μέχρι τότε είχαν βρει κοινό τόπο με την κυβέρνηση και τη στήριζαν, ξέχασαν τις αβρότητες και μετατράπηκαν σε σφοδρούς επικριτές της (έχοντας άφθονο υλικό από τις αλλεπάλληλές κυβερνητικές γκάφες και παλινωδίες) αφήνοντας τη, ουσιαστικά χωρίς τηλεοπτική υποστήριξη.

Εξαιρείται φυσικά η δημόσια ΕΡΤ και το Kontra Channel του πάντα πρόθυμου Γ. Κουρή. Να τονίσουμε εδώ ότι η κυβέρνηση στη βιασύνη της να προωθήσει τα δικά της συμφέροντα αδιαφορεί για την τύχη χιλιάδων εργαζομένων που εξομοιώνει για λόγους ευνόητους με τους ελάχιστούς παχυλά αμοιβόμενους μεγαλοδημοσιογράφους.

Μια άλλη πιθανότητα είναι το "κλίμα" που εισπράττει η κυβέρνηση από το ΣτΕ να μην είναι το επιθυμητό, και να προέβει σε μια τέτοια κίνηση ώστε δημιουργήσει τετελεσμένα.

Πέρα απ' όλα αυτά, μπορεί να ήταν απλώς μια άστοχη ενέργεια ή αμετροέπεια, μια κακή εκτίμηση της κατάστασης που προήλθε από υπερβολική αυτοπεποίθηση, από εσφαλμένη αίσθηση παντοδυναμίας που δημιουργεί η παραμονή στην κορυφή της εξουσίας.

Ανεξάρτητα από τους λόγους για τους οποίους έγινε, αυτό που μετρά και που χρεώνεται στη κυβέρνηση είναι το αποτέλεσμα, δηλαδή ένα ακόμη αντιδημοκρατικό ολίσθημα. Όπως επίσης και η ασέβεια προς το ΣτΕ, αφού το ανώτατο δικαστήριο δεν έχει ακόμα αποφανθεί για τη συνταγματικότητα ή μη του νόμου.

Αλγεινή εντύπωση, ενδεικτική της κυβερνητικής νοοτροπίας,  προκαλεί ακόμα και η  επιλογή  της ημέρας και της ώρας. Όσοι σέβονται τη δημοκρατική νομιμότητα - λειτουργία και δεν έχουν κάτι να κρύψουν νομοθετούν στο φως της ημέρας, δεν προσπαθούν να αιφνιδιάσουν κρυμμένοι στο σκοτάδι της νύχτας.

Δεν πρέπει να διαφεύγει της μνήμης ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, ως αντιπολίτευση, όταν δεν έβαζε τους διαδικτυακούς της "φίλους" να κατηγορούν τις προηγούμενες κυβερνήσεις ως χούντα, έβαζε τους βουλευτές και τα στελέχη της για ψύλλου πήδημα να μιλούν για συνταγματική και θεσμική εκτροπή, κοινοβουλευτικά και δικαστικά πραξικοπήματα κοκ. Όλοι αυτοί σήμερα, υπερασπίζονται και δικαιολογούν ανενδοίαστα τις αντιδημοκρατικές πρακτικές της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, (που δεν έχουν σύγκριση με άλλης μνημονιακής κυβέρνησης) προκαλώντας την έκπληξη και την οργή όσων δημοκρατικών πολιτών παρακολουθούν με μεγάλη ανησυχία τα όσα συμβαίνουν και προσπαθούν με εργαλεία τη λογική και τη νηφαλιότητα να προσσεγγίσουν και να ερμηνεύσουν τα γεγονότα.


Ζοφερό σκηνικό 

Η πραγματικότητα είναι ότι διαμορφώνεται ένα ζοφερό σκηνικό συνεχών εκτροπών που θέτουν σε αμφισβήτηση τον ίδιο τον πυρήνα λειτουργίας της αστικής δημοκρατίας και είναι ικανές αν δεν προληφθούν, να προκαλέσουν επικίνδυνες καταστάσεις.

Γι' αυτό, νομίζουμε, για πρώτη φορά στη διάρκεια της μνημονιακής εξαετίας, η οικονομική κρίση, οι κοινωνικές της επιπτώσεις, η αγωνία για την επίλυση και την κατάληξή της πρέπει να μπουν σε δεύτερη μοίρα και οι πολίτες να επικεντρωθούμε στη θωράκιση του πολιτεύματος από την προσπάθεια αλλοίωσης και χειραγώγησης που επιχειρείται.

Όπως φαίνεται από τα γεγονότα,  η περίφημη φράση του πρωθυπουργού "είμαστε κάθε λέξη του Συντάγματος", δεν ήταν παρά μιαν ακόμα δημαγωγία που στόχευε στον συναισθηματικό ερεθισμό των πολιτών, ώστε να καταστήσει ευκολότερη την παραπλάνηση και την εξαπάτηση. Και όχι απλά δεν γίνεται πράξη, όχι απλά δεν επιβεβαιώνεται, αλλά προστίθεται στη μεγάλη λίστα όλων εκείνων των υποσχέσεων, που η κυβέρνηση όχι μόνο δεν πραγματοποίησε, αλλά έπραξε τα ακριβώς αντίθετα.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

http://www.marketfair.gr/details.php?id=4448

Διαβάστε περισσότερα ...

Από το αντιμνημόνιο στο διαρκές μνημόνιο

Δημήτρης Κωνσταντίνου

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε ήταν γεμάτο με πολιτικές εξελίξεις, δυσάρεστες εκπλήξεις και κυβερνητικές αποφάσεις που θα καθορίσουν τη ζωή των Ελλήνων πολιτών για δεκαετίες. Με μια αιφνιδιαστική ανακοίνωση την εβδομάδα της Διακαινησίμου, η κυβέρνηση επέλεξε με τρόπο που άλλοτε θα κατηγορούσε ως κοινοβουλευτικό πραξικόπημα, να φέρει προς συζήτηση και ψήφιση στη Βουλή το ασφαλιστικό και φορολογικό νομοσχέδιο. 

Το διήμερο αυτό, καθώς και η συνεδρίαση του Eurogroup που ακολούθησε τη Δευτέρα, αφαίρεσαν απ’ την κυβέρνηση το φύλλο πολιτικής συκής και την ξεγύμνωσαν ολοκληρωτικά, αποκαλύπτοντας τις προθέσεις της για την πολιτική που πρόκειται να ακολουθήσει στο εξής. 

Για να συνοψίσουμε όσα διαδραματίστηκαν το σαββατοκύριακο, αρκεί να αναφέρουμε τον τίτλο του βρετανικού Guardian. «Η κυβέρνηση Τσίπρα, ψήφισε το πιο σκληρό πακέτο λιτότητας». 

Σ' αυτό προσθέστε το όργιο με την κατάθεση πλήθους φωτογραφικών τροπολογιών που τακτοποιούν, απαλλάσσουν και διευθετούν υποθέσεις ημετέρων.

Πράγματι είναι αλήθεια και τραγική ειρωνεία παράλληλα ότι η κυβέρνηση που πέρσι εκλέχτηκε με σύνθημα το σκίσιμο των μνημονίων, να ψηφίζει το πιο μνημονιακό πακέτο δημοσιονομικής προσαρμογής, όπως λέγεται κατ' ευφημισμόν η λιτότητα. Τα δύο κόμματα της συμπολίτευσης που οφείλουν τη δημιουργία, την εκτόξευσή τους, την πολιτική τους ύπαρξη και την αναρρίχηση στην εξουσία στο αντιμνημόνιο, ψήφισαν και καλούνται να εφαρμόσουν το πιο σκληρό μνημόνιο της εξαετίας 2010 - 2016.

Το σημαντικότερο όλων όμως, είναι η ποιοτική διαφορά που εντοπίζεται στη στάση και τον πολιτικό λόγο του πρωθυπουργού, των μελών και των βουλευτών της κυβέρνησης, που υπερασπίστηκαν το πακέτο μέτρων με τρόπο που θα ζήλευαν φανατικοί μνημονιακοί υποστηρικτές άλλων κομμάτων, εμφανίζοντας το λίγο-πολύ ως αναπτυξιακό και ευκαιρία ανάκαμψης για την οικονομία. Προχώρησαν δηλαδή σ' αυτό που από καιρό τους ζητούσαν δανειστές και ξένοι παράγοντες: έκαναν ιδιοκτησία τους το μνημόνιο.

Αν όμως η ψήφιση των νομοσχεδίων ήταν η αρχή, τα πιο σημαντικά συνέβησαν στο Eurogroup,  όπου μεταξύ πολλών άλλων δυσάρεστων αποφασίστηκε o περίφημος αυτόματος κόφτης δαπανών. Με λίγα λόγια,  αυτό σημαίνει ότι τον Απρίλιο εκάστου έτους, θα λαμβάνονται υπόψιν τα στοιχεία της Εurostat κι αν αυτά δείχνουν πως τα οικονομικά μεγέθη θα ξεφεύγουν των συμφωνημένων, ο αυτόματος κόφτης θα αναλαμβάνει, περικόπτοντας μισθούς και συντάξεις (!) να επαναφέρει τα μεγέθη στο σωστό δρόμο. Αυτό θα γίνεται με προεδρικό διάταγμα, παρακάμπτοντας τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες! 

Η δημοκρατία σε καραντίνα. 

Την ιστορία του κόφτη η κυβέρνηση την πλάσαρε  επικοινωνιακά σαν δική της ιδέα που έπεσε στο τραπέζι εναλλακτικά, ως προς τη νομοθέτηση πρόσθετων μέτρων συγκεκριμένης αξίας περίπου 3,4 δις που, όπως είπαν, ζητούσαν οι δανειστές. 

Στην πραγματικότητα, ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί ότι ο αυτόματος κόφτης είναι ιδέα του Β. Σόιμπλε και των επιτελών του, που προσπαθούν εδώ και χρόνια να την επιβάλουν στην Ευρώπη. Πρόκειται για το περίφημο δημοσιονομικό συμβούλιο που θα αναλαμβάνει να «συνεφέρει» τα οικονομικά μεγέθη των χωρών, όταν αυτά παρεκκλίνουν. Ο δαιμόνιος γερμανός υπ. οικονομικών έχει προσπαθήσει χωρίς αποτέλεσμα, να το περάσει πολλές φορές στο παρελθόν, συναντώντας έντονες αντιδράσεις απ’ τις άλλες χώρες. 

Ο Σόιμπλε έχει κάθε λόγο να τρίβει τα χέρια του: Οι «ακροαριστεροί» (όπως τους χαρακτήριζε) που πέρσι σήκωναν -έστω και στα λόγια- μπαϊράκι, φέτος μεταλλάχθηκαν σε προθυμότατους ξενιστές και εφαρμοστές των ιδεών του! 

Για να το πούμε απλά, αυτό που αποφασίστηκε χτες στο Eurogroup, είναι μνημόνιο στο διηνεκές, που απαλλάσσει μεν την εκάστοτε κυβέρνηση απ’ το πολιτικό κόστος και τους κλυδωνισμούς κάθε φορά που θα χρειάζονταν να ψηφίζει μέτρα λιτότητας, καταδικάζει δε τους πολίτες, με τις συνέπειές του.
Θυμάστε την παλιότερη διαφήμιση μιας τράπεζας για "το ανοιχτό δάνειο που δεν τελειώνει ποτέ;"  Εδώ έχουμε το διαρκές μνημόνιο που δεν τελειώνει ποτέ. 

Γι’ αυτό το… κατόρθωμα η κυβέρνηση πανηγυρίζει λέγοντας μάλιστα πως πρόκειται για δική της ιδέα.  Κι αυτό έναντι, πάλι, υποσχέσεων πως η ρύθμιση του χρέους θα συζητηθεί, «εφόσον υπάρχει ανάγκη» στο τέλος του προγράμματος, δηλαδή το 2018 και εφόσον εφαρμόσει στο ακέραιο, όλα τα συμφωνηθέντα. Εύλογα λοιπόν γεννάται η απορία προς τι οι πανηγυρισμοί, αφού ουσιαστικά πρόκειται για θεσμοθέτηση της δημοσιονομικής εποπτείας της χώρας που παραχωρείται, χωρίς το παραμικρό αντάλλαγμα!

Φυσικά τα ερωτήματα που εγείρονται από μια τέτοια απόφαση είναι πολλά και μεγάλα και δεν αφορούν μόνο το οικονομικό μέρος και τις επιπτώσεις των περικοπών στην κοινωνία. Αφορούν το ρόλο του κοινοβουλίου, τις ευθύνες και την υποβάθμισή του καθώς και την ποιότητα των δημοκρατικών λειτουργιών.
Οι πολίτες με την ψήφο τους, δεν εξουσιοδότησαν κάνενα εξωθεσμικό κέντρο να καθορίζει την οικονομική πολιτική, παρά μόνο την εκλεγμένη κυβέρνηση. 

Προς επίρρωση των ισχυρισμών μας σχετικά με τις αποφάσεις του Εurogroup αρκεί κανείς να ανατρέξει στα δημοσιεύματα, που αφορούν το  Εurogroup της 26ης Νοεμβρίου του 2012.  Από τις ανακοινώσεις, τις δηλώσεις των εμπλεκομένων και την αρθρογραφία των ημερών θα ανακαλύψει ότι η κυβέρνηση Τσίπρα, δεν πήρε τίποτα παραπάνω απ’ ότι πήρε τότε, η κυβέρνηση Σαμαρά.

Ίσα ισα, αυτοί που πήραν κάτι παραπάνω και έχουν κάθε λόγο να είναι περιχαρείς, είναι οι δανειστές,  που επισημοποίησαν τον αυτόματο κόφτη και εξειδίκευσαν τον τρόπο λειτουργίας του, αφού το Νοέμβριο του ’12 υπήρχαν μόνο ασαφείς αναφορές σ' αυτόν.

Μια άλλη σημαντική παράμετρος όσων συνέβησαν που αξίζει να τονιστεί, είναι το γεγονός ότι μετά την ολοκληρωτική και με τη βούλα προσχώρηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ στο μνημονιακό στρατόπεδο, το αντιμνημονιακό, μένει με μοναδικό κοινοβουλευτικό εκφραστή τη Χρυσή Αυγή - με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό, αφού το ΚΚΕ εντάσσοντας την αντιμνημονιακή του πολιτική σ' ένα ευρύτερο ιδεολογικό πλαίσιο, αν και προσμετράται στους αντιμνημονιακούς, δεν μπορεί να αποτελέσει εκφραστή τους.

Με δυο λόγια,  το περασμένο Σαββατοκύριακο σηματοδότησε τη δεύτερη και οριστική στροφή του πρωθυπουργού προς τον "πολιτικό ρεαλισμό". Η πρώτη ήταν πέρσι το καλοκαίρι. Αυτό άλλωστε απαιτεί και το νέο του πολιτικό ακροατήριο των σοσιαλδημοκρατών - κεντρώων στο οποίο απευθύνεται και μέσω του οποίου ελπίζει να μακροημερεύσει στην εξουσία.

Οι "αυταπάτες"  περί σκισίματος των μνημονίων και άλλων σχετικών, έλαβαν τέλος, αφού πουλήθηκαν φτηνά πέρσι, στους αφελείς κατοίκους του "αριστεροχωρίου".

http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/apo-antimnimonio-sto-diarkes-mnimonio

Διαβάστε περισσότερα ...

Το θέατρο μιας ακόμα διαπραγμάτευσης

Εδώ και μερικές ώρες οι πολίτες βρίσκονται για πολλοστή φορά απ΄ τον Απρίλιο του 2010 όταν και ξεκίνησε η συνεργασία με την Τρόϊκα, στο "ίδιο έργο θεατές". Ένα έργο με γνωστή υπόθεση και τέλος, αφού το μόνο που αλλάζει κάθε φορά, είναι ο θίασος που το ανεβάζει.

    Η υπόθεση με δυο λόγια περιλαμβάνει τη δραματοποίηση της διαπραγμάτευσης με την Τρόϊκα, φραστικές επιθέσεις και  χαρτοπόλεμο δηλώσεων μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και των πιστωτών, με την πρώτη να επιχειρεί θαρραλέα τάχα να αποφύγει τις "παράλογες απαιτήσεις" τους και να μην ξεπεράσει τις "κόκκινες γραμμές" της.

       Πλησιάζοντας στο τέλος κι αφού η κατάσταση θα έχει γίνει τόσο κρίσιμη,  ώστε τα ταμεία να είναι άδεια, όταν τα ΜΜΕ θα ενημερώνουν καθημερινά ότι μας τελειώνουν τα χρήματα και σε λίγο δεν θα μπορούμε να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις (ο ευαίσθητος κάλος που πατιέται την κατάλληλη στιγμή), η κυβέρνηση θα κάνει την κυβίστηση-συνθηκολόγηση.

    Με αφορμή μια ψευτοϋπόσχεση ή μια ανούσια μικρουποχώρηση απ' την άλλη πλευρά θα παριστάνει τον τροπαιοφόρο νικητή, αντί να φέρει την ντροπή του δαρμένου, όπως θα έπρεπε κανονικά.

   Σ' αυτό το κομμάτι του έργου που ανεβαίνει τώρα, η κυβερνηση Τσίπρα προέβη σε μια σεναριακή προσθήκη, βάζοντας εξωτερικά γυρίσματα στο Παρίσι, τις Βρυξέλλες όπου συναντήθηκε με τους Ολάντ και Σούλτς αντίστοιχα.

    Σκοπός της παράστασης, είναι να πειστούν με τη στρατηγική του φόβου και της ανασφάλειας, πρώτα η κοινωνία  και μετά  οι βουλευτές που σκέπτονται (άσχετα αν σπάνια το πράττουν) να καταψηφίσουν τα μέτρα,  να ξεπεράσουν τις επιφυλάξεις τους και να δεχτούν ευκολότερα το μοιραίο, αφού η κυβέρνηση "το πάλεψε σκληρά" και πήρε "ότι μπορούσε".

Από την υπεραισιοδοξία στο αδιέξοδο 

    Ενώ λοιπόν τις προηγούμενες μέρες η κυβέρνηση καλλιεργούσε κλίμα (υπερ)αισιοδοξίας ότι η υπόθεση της αξιολόγησης τελειώνει μέσα στην εβδομάδα και θα μπορούσε έχοντάς τη στο χέρι να τη…κραδαίνει στην εαρινή σύνοδο του ΔΝΤ, ξαφνικά οι θεσμοί αναχώρησαν χωρίς αποτέλεσμα, δηλώνοντας ότι η επιστροφή τους θα αποφασιστεί μετά τη σύνοδο, οπότε και θα συνεχιστούν οι συζητήσεις.

    Το ίδιο απόγευμα οι υπεύθυνοι για τη διαπραγμάτευση υπουργοί (πλην Χουλιαράκη- έχει τη σημασία του) έδωσαν συνέντευξη τύπου ενημερώνοντας,  για την πορεία των διαπραγματεύσεων. Αιφνιδιάζοντας, ενημέρωσαν επίσης πως η κυβέρνηση είναι κυρίαρχη (!) γι΄αυτό θα καταθέσει ασφαλιστικό και φορολογικό νομοσχέδιο, χωρίς την έγκριση της τρόϊκας. Η πρώτη πράξη του έργου ξεκίνησε.
Να θυμίσουμε ότι η αυλαία είχε ανοίξει άγαρμπα λίγες μέρες πριν, με τη διαρροή των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων Βελκουλέσκου - Τόμσεν στα Wikileaks.

    Όσο γνωστή  όμως είναι η υπόθεση του έργου,  άλλο τόσο γνωστό είναι και το τέλος της. Όσο περισσότερο τσαμπουκά πουλάει η κυβέρνηση, τόσο μεγαλύτερος έρχεται ο λογαριασμός στους πολίτες. Έτσι πορευόμαστε όλα αυτά τα χρόνια,  με τα γνωστά αποτελέσματα.
   Ενδεικτικά, ας θυμηθούμε το περσινό καλοκαίρι με τα φρέσκα στη μνήμη μας δραματικά γεγονότα, όπως και τον καυγά το Σεπτέμβριο του 2011 μεταξύ Βενιζέλου τρόϊκας, που έφερε ως "δώρο" στους πολίτες τον ΕΝΦΙΑ.

    Μετά από έξι χρόνια εξοντωτικής λιτότητας, δεκάδες δισεκατομμύρια μέτρων, μειώσεις μισθών/συντάξεων, συνεχείς αυξήσεις φόρων, μεσοπρόθεσμων προγραμμάτων που άλλαξαν τη ζωή των πολιτών βίαια , φτωχοποιώντας ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού, είμαστε "πάλιν και πολλάκις" στο σημείο μηδέν.

    Το βασανιστήριο του ελληνικού λαού μοιάζει μ' ένα διάδρομο γυμναστικής που, ενώ  "καταπίνουμε" χιλιόμετρα, βρικόμαστε συνέχεια στο ίδιο σημείο, με την κούραση να μεταβάλλεται σε εξάντληση απ' την υπερπροσπάθεια. Πάνω σ' ένα τέτοιο διάδρομο τρέχουν οι πολίτες κι η χώρα, έξι χρόνια τώρα. Αντί μετά από τόσες θυσίες και  "αίμα" ο λαός να δει έστω κάποιες απ' αυτές να πιάνουν τόπο, βλέπει ότι το πηγάδι που άνοιξε το 2010 η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου δεν έχει πάτο.

    Αντί η κατάσταση στην οικονομία μετά από τόση κοινωνική υπερπροσπάθεια και ανυπολόγιστες επιπτώσεις να παρουσιάζει βελτίωση, ικανή να ελαφρώσει τη ζωή του και να τον βάλει πλέον στην τροχιά της περίφημης κανονικότητας, βλέπει τις θυσίες του να πηγαίνουν χαμένες.

    Το πιο εύκολο για τη σημερινή κατάσταση, είναι να κατηγορήσουμε τους δανειστές. Δεν θα τους δώσουμε συγχωροχάρτι, έχουν κι αυτοί ένα σοβαρό μερίδιο ευθύνης. Ωστόσο απ' την έως τώρα δράση τους (ειδικά του ΔΝΤ) ξέρουμε, ότι πρόκειται για σκληρούς μονεταριστές που σπάνια υπολογίζουν στα μέτρα που προτείνουν/επιβάλλουν τις ιδιαιτερότητες κάθε οικονομίας κι αδιαφορούν αν θα χυθεί κοινωνικό αίμα.  Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να πάρουν τα λεφτά τους πίσω, όσο το δυνατόν πιο γρήγορα με όσο το δυνατόν περισσότερο κέρδος.Αλλά, αν αυτό το γνωρίζει κι ο τελευταίος (σκεπτόμενος) πολίτης,  πολύ περισσότερο οφείλουν να το γνωρίζουν οι κυβερνήσεις που τον  καλούν να συνδράμει με τα κεφάλαιά του και την…εμπειρία του και να προετοιμαστούν καταλλήλως.

Κανένα σχέδιο και προετοιμασία, ζέση μόνο για παραμονή στην εξουσία... 

  Δυστυχώς όμως,  καμιά ελληνική κυβέρνηση έως τώρα δεν ήταν ούτε στο ελάχιστο, κατάλληλα προετοιμασμένη. Γι΄αυτό και  φέρουν τη μεγαλύτερη ευθύνη για το σημερινό αδιέξοδο,  αφού όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης μέχρι και σήμερα, τρία πράγματα τους ενδιέφεραν: η προστασία της κομματικής τους πελατείας κι η δημιουργία νέας, η προστασία της οικονομικής ελίτ και η παραμονή τους στην εξουσία.

   Καμιά μνημονιακή κυβέρνηση, πολύ περισσότερο η σημερινή, δεν κατάρτισε σοβαρό, ρεαλιστικό, μελετημένο σχέδιο παραγωγικής/οικονομικής ανασυγκρότητησης και εξόδου από την κρίση. Σχέδιο που να μπορεί να το πάρει κανείς στα σοβαρά.

Έτσι,  ελλείψει σχεδίου, ήταν αναγκασμένες να "ψωνίζουν" πάντα σχέδια και λύσεις απ' το ράφι του Β. Σόϊμπλε και του ΔΝΤ και το Μνημόνιο να εμφανίζεται (και να είναι, απουσία άλλου) το μόνο σχέδιο εξόδου απ' την κρίση.

    Αφού λοιπόν, πολύ περισσότερο στη σημερινή κυβέρνηση, είναι ανίκανοι να παρουσιάσουν ένα σοβαρό και συγκροτημένο σχέδιο, ας αφήσουν κατά μέρους τους ψευτολεονταρισμούς που στο τέλος θα πληρώσει πάλι ο λαός κι αντί να παράγουν (ν)τροπολογίες που τακτοποιούν και αθωώνουν ημετέρους, αντί να επιδίδονται σε διαγωνισμό προσλήψεων συγγενών, να δουλέψουν σκληρά, μεθοδικά μέσα στο συγκεκριμένο πλαίσιο (όσο αυτό επιτρέπει), προσπαθώντας να προστατεύσουν και να ελαφρύνουν κυρίως τις κοινωνικές ομάδες που έχουν πληγεί περισσότερο απ' την οικονομική κρίση και την εξοντωτική δημοσιονομική προσαρμογή. Και να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις εκείνες που θα επιτρέψουν στους πολίτες να δουλέψουν με ηρεμία, να αγωνιστούν σκληρά, για να ξαναστήσουν, έστω ένα μέρος απ' τη χαμένη ζωή τους.

Τα υπόλοιπα είναι πομφόλυγες που χαϊδεύουν προσωρινά  τ' αυτιά των αφελών και θα έχουν σύντομα την τύχη των προεκλογικών υποσχέσεων του περσινού Ιανουαρίου.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

http://www.marketfair.gr/details.php?id=3226

Διαβάστε περισσότερα ...

Ο πρωθυπουργός ψεύδεται, τα ΜΜΕ σιωπούν!

Σοβαρό θέμα δημιουργήθηκε  μετά από χτεσινό δημοσίευμα των ΝΕΩΝ, το οποίο αναφέρεται στην τεχνική εταιρία που συστήθηκε το 2007 από τους Αλ. Τσίπρα και Ν. Παππά και λύθηκε στο τέλος του 2015.

Τα ΝΕΑ θέτουν ερωτήματα για τους λόγους που αυτή δεν δηλώθηκε στο πόθεν έσχες του σημερινού πρωθυπουργού το 2010 και το 2011, ενώ το Μέγαρο Μαξίμου απαντά κάνοντας λόγο για "παρακμή μιας ιστορικής εφημερίδας", χαρακτηρίζει "απελπισμένο" τον Στ. Ψυχάρη και σημειώνει ότι η εταιρεία έχει δηλωθεί κανονικά στις δηλώσεις πόθεν έσχες. 

Σύμφωνα με την εφημερίδα, ο Αλέξης Τσίπρας μεταβίβασε το μερίδιό του στην αδελφή του Ζαννέτ στις αρχές του 2010,  λίγο μετά την εκλογή του στη Βουλή, όμως τόσο η συμμετοχή του στην εταιρία, όσο και η μεταβίβαση του ποσοστού του δεν εμφανίζεται στα πόθεν έσχες του. 

Το χτεσινό πρωτοσέλιδο των Νέων

Η πρώτη παράλειψη αφορά τη μη δήλωση της συμμετοχής του στο πόθεν έσχες του 2011 (χρήση 2010) και η δεύτερη τη μη δήλωση της μεταβίβασης του μεριδίου του, όπως και του ποσού των 33.000 ευρώ που φέρεται να έλαβε από την αδελφή του για την απόκτηση του 1/3 της εταιρείας στο πόθεν έσχες του 2012 (χρήση 2011). 

Ο Νίκος Παππάς παρέμεινε στην εταιρία έως τη λύση της, δηλαδή τον Δεκέμβριο του 2015 και είναι άγνωστο εάν υπάρχει αναφορά για την εταιρία στα πόθεν έσχες του, καθώς δεν έχουν δοθεί στη δημοσιότητα τα πόθεν έσχες όλων των πολιτικών προσώπων μετά το (έτος χρήσης) 2011.

Η εταιρεία επίσης κι αυτό είναι σημαντικό, δεν δηλώθηκε ούτε στο Πόθεν Έσχες για το έτος χρήσης 2009.

Στην απάντηση που εξέδωσε το Μαξίμου, με το γνωστό πλέον κουτσαβακίτσικο ύφος που παραπέμπει όχι σε πρωθυπουργικό γραφείο τύπου, αλλά σε γραφείο τύπου ερασιτεχνικών πυγμαχικών αγώνων ισυχρίζεται ότι: "ΥΓ2: Άνθρακες ο θησαυρός. Στις δηλώσεις «πόθεν έσχες» του ο Πρωθυπουργός έχει δηλώσει κανονικά από το 2010 τη συμμετοχή του στην εν λόγω εταιρεία. Το ίδιο ισχύει και για την αντίστοιχη δήλωση του Υπουργού Επικρατείας."

Εδώ όμως το Μαξίμου, δηλαδή ο πρωθυπουργός, ψεύδεται. 

Κι αυτό γιατί στο Πόθεν έσχες του πρωθυπουργού, όπως και σεις μπορείτε διαπιστώσετε εδώ, η εταιρεία ΔΕΝ έχει δηλωθεί.

Θα περίμενε κανείς σύσσωμη η αντιπολίτευση αλλά και τα ΜΜΕ να "σηκώσουν" το θέμα αφού πρόκειται για μέγα ηθικό ατόπημα που επισύρει ακόμα και την παραίτηση. Αντ' αυτού είδαμε στην καλύτερη περίπτωση χλιαρές αντιδράσεις και στη χειρότερη πλήρη συγκάλυψη.

Είναι φαίνεται θεμιτό για την πλειοψηφία των ΜΜΕ και της αντιπολίτευσης, ο πρωθυπουργός της χώρας να ψεύδεται ωμά κι όταν αυτό αποκαλύπτεται να μη δίνει εξηγήσεις σε κανένα. 

Μάλλον θα πρέπει να αρχίσουμε να ανησυχούμε πολύ για το επίπεδο, την ποιότητα και τον τρόπο λειτουργίας της Δημοκρατίας και των ΜΜΕ στη χώρας μας, αλλά όχι φαρισαϊκά όπως κάνει η κυβέρνηση, θέλοντας μ' αυτότ ον τρόπο περισσότερο να τα εκβιάσει παρά να τα εξυγιάνει, αλλά πραγματικά. Κι ας αρχίσουμε απ' το μηδέν. 

Γιατί φαίνεται ότι στην χώρα μας, είναι τομή και τα αυτονόητα πλέον.

Με πληροφορίες από http://www.thetoc.gr/

Παρέμβαση

Διαβάστε περισσότερα ...

Ποιος μπορεί να αποκλείσει μια προβοκάτσια στην Ειδομένη;

Δημήτρης Κωνσταντίνου

Μέσα στο σάλο που ξεσήκωσε η δήλωση του Υφυπουργού  Εξωτερικών Δ. Μάρδα περί προσφύγων-επενδυτών πέρασε σχεδόν απαρατήρητη μια δήλωση με πολύ σοβαρότερο περιεχόμενο, ενός άλλου κυβερνητικού στελέχους, που έγινε την ίδια μέρα.

Πρόκειται για τη  δήλωση του εκπροσώπου τύπου της Συντονιστικής για το Προσφυγικό, Γ. Κυρίτση, που με αφορμή όσα γίνονται τις τελευταίες μέρες στην Ειδομένη, είπε σε πρωινή εκπομπή ότι "κάποιοι μπορεί να παίζουν παιχνίδια σε βάρος της χώρας".

Αυτό που δεν είπε βέβαια ο εκπρόσωπος, είναι τι κάνει η κυβέρνηση για να αποτρέψει αυτά τα παιχνίδια, αφού η δουλειά της δεν είναι να διαπιστώνει, αλλά να προτείνει και να εφαρμόζει λύσεις.

Κρίνοντας από το αποτέλεσμα, η κυβέρνηση δεν κάνει παρά ελάχιστα ή τουλάχιστον όχι αρκετά για αντιμετωπίσει ένα σοβαρό και πολυσύνθετο πρόβλημα που δεν κατάφερε να αντιληφθεί εγκαίρως και να δράσει αναλόγως.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η πολύπαθη Ειδομένηγίνεται θέατρο ανησυχητικών γεγονότων, ωστόσο δύο απ' αυτά ξεχωρίζουν.

Το πρώτο έλαβε χώρα δύο βδομάδες περίπου πριν, όταν κυκλοφόρησε μεταξύ των προσφύγων φυλλάδιο (με χάρτη και οδηγίες στα αραβικά) που τους ξεσήκωσε να περάσουν στα Σκόπια, με τα γνωστά αποτελέσματα.Χίλιοι περίπου πρόσφυγες επιχείρησαν και πέρασαν τελικά στη FYROM, αλλά συνελήφθησαν σχεδόν αμέσως κι αφού η αστυνομία των γειτόνων τους χτύπησε ανελέητα, τους έστειλε πίσω, ενεργοποιώντας τη συμφωνία του 2007 μεταξύ FYROM και Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ακόμα δεν έχει γίνει γνωστό από ποιον κυκλοφόρησε το φυλλάδιο. Κανείς δεν γνωρίζει αν γίνονται έρευνες και τι είδους είναι αυτές.

Το δεύτερο γεγονός, συνέβη πριν από λίγες μόλις μέρες, όταν πάλι μεταξύ των προσφύγων, διαδόθηκε η φήμη ότι από μέρα σε μέρα θα ανοίξουν τα σύνορα, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί αναστάτωση και αναβρασμός μεταξύ των εγκλωβισμένων. Όσοι διέσπειραν τις φήμες ήταν τόσο πειστικοί, ώστε πρόσφυγες καλούσαν συγγενείς τους από άλλους καταυλισμούς (Καβάλα), να έρθουν στην Ειδομένη για να φύγουν μαζί. Μέχρι στιγμής, ούτε και για αυτή την περίπτωση είναι γνωστοί οι υπαίτιοι.

Χαρακτηριστική της ανεξέλεγκτης (και γι' αυτό επικίνδυνης) κατάστασης που επικρατεί, είναι η χτεσινή δήλωση μιας προσφυγοπούλας, που ενημέρωσε σε άπταιστα αγγλικά, ότι "αυτός που έκανε το μεταφραστή (ποιός άραγε;) μας παρότρυνε να επιτεθούμε στην αστυνομία".

Τα γεγονότα από μόνα τους δίνουν το κλίμα.

Στον προσφυγικό καταυλισμό της Ειδομένης βρίσκονται αυτή τη στιγμή ΜΚΟ και "ΜΚΟ", διακινητές, τυχοδιώκτες, προβοκάτορες, πράκτορες, ανθρωπιστικές οργανώσεις και άνθρωποι που έχουν κάνει την ανθρωπιστική βοήθεια και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των προσφύγων, προσοδοφόρο επάγγελμα.

Με άλλα λόγια,  σ' αυτήν την ευαίσθητη περιοχή, μερικές εκατοντάδες μέτρα απ' τα ελληνικά σύνορα, βρίσκονται (και κατά την παραδοχή του Γ. Κυρίτση κάνουν παιχνίδι), οι πάντες, πλην της ελληνικής κυβέρνησης. Παρόλα αυτά μόλις πριν λίγες μέρες η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα στείλει στην Ειδομένη μεταφραστές και διερμηνείς.

Γιατί δεν το έκανε τόσο καιρό; Γιατί η κυβέρνηση δεν ανέλαβε εξ’ αρχής να ενημερώνει υπεύθυνα και άφηνε τους πρόσφυγες στο έλεος των φημών και των κάθε λογής επιτήδειων; Το δε πολυδιαφημισμένο αραβόφωνο δελτίο της ΕΡΤ, προφανώς δεν πέτυχε το σκοπό του, να ενημερώσει δηλαδή τους πρόσφυγες ώστε να προλαμβάνονται τέτοια φαινόμενα,  αφού περιορίστηκε κυρίως στο να  δημιουργήσει  εντυπώσεις,  αντί να παράγει ουσία.

Ανησυχία προκαλεί ακόμα το γεγονός ότι ανάλογα περιστατικά έχουν συμβεί στον επίσης πολυπληθή προσφυγικό καταυλισμό του Πειραιά, αλλά ευτυχώς δεν πήραν διαστάσεις. Τι θα συμβεί αν αντίστοιχα γεγονότα αρχίσουν να συμβαίνουν ταυτόχρονα και σε άλλες ευαίσθητες γεωγραφικά περιοχές, όπως τα νησιά;

Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι αμείλικτα και η κυβέρνηση καλείται να δώσει πειστικές απαντήσεις και να αναλάβει άμεσα δράση, γιατί η εικόνα παραλυσίας και απουσίας κρατικού ελέγχου που παρατηρείται μέχρι σήμερα, ενθαρρύνει όσους κατά τα λεγόμενα του Γ. Κυρίτση, παίζουν παιχνίδια σε βάρος της χώρας.

Ανεξάρτητα όμως από τις απαντήσεις, αυτό που διαφαίνεται είναι  πόσους κινδύνους μπορεί να εγκυμονείη παραμονή στη χώρα μεγάλου αριθμού προσφύγων, όταν η πολιτεία δεν έχει τον έλεγχο και αδυνατεί να τους προσφέρει αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης (στέγη, σίτιση, περίθαλψη κτλ) , τόσο για την εθνική ασφάλεια,  όσο και για τη κοινωνική σταθερότητα, αφού οι πολίτες παρότι πασχίζουν φιλότιμα να υποδεχτούν και να βοηθήσουν ετερόκλητες ομάδες πληθυσμού, ανησυχούν, βλέποντας πόσο εύκολο είναι όσοι εγκλωβίζονται, να γίνουν αντικείμενο χειραγώγησης, από στοιχεία που θα επιχειρήσουν να εκμεταλλευτούν τη δυστυχία και την ανασφάλειά τους για να πετύχουν τους σκοπούς τους.

Είναι προφανές ως τώρα ότι η κυβέρνηση δεν ελέγχει την  κατάσταση στην ευαίσθητη περιοχή των συνόρων και δεν είναι σε θέση να αποτρέψει δυσάρεστες καταστάσεις.

Εντέλει φάνηκε πόσο εύκολο είναι οποιοσδήποτε θέλει να δημιουργήσει απ' τη μια στιγμή στην άλλη, από σοβαρό διμερές επεισόδιο, μέχρι αποσταθεροποίηση.

Ποιός μπορεί να διαβεβαιώσει αν αυτά που συνέβησαν, είναι μεμονωμένα γεγονότα ή προβοκάτσια που δοκιμάζει τα όρια της κυβέρνησης;

Ποιός μπορεί να διαβεβαιώσει ότι δεν θα  ακολουθήσει και κάτι άλλο ακόμα σοβαρότερο;

http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/poios-mporei-na-apokleisei-mia-probokatsia-stin-eidomeni

Διαβάστε περισσότερα ...

Ο ανθρωπισμός και ο καιροσκοπισμός

Δημήτρης Κωνσταντίνου

Η συμφωνία που επιτεύχθηκε στη Σύνοδο Κορυφής της περασμένης Παρασκευής, επισφράγισε ουσιαστικά τρία πράγματα: 
 

Το πρώτο είναι η μετατροπή της Ελλάδας σε ευρωπαϊκό προσφυγικό καταυλισμό, τοδεύτερο το οριστικό κλείσιμο του βαλκανικού διαδρόμου και των βορείων συνόρων και το τρίτο τη στροφή προς το ρεαλισμό της γερμανικής πολιτικής στο προσφυγικό.

Παγίωσε επίσης μια σειρά από πολύ δυσάρεστες για την Ελλάδα καταστάσεις, όπως τη μετακύλιση του βάρους της διαχείρισης του προσφυγικού αποκλειστικά στη χώρα μας, τη μετατροπή του θέματος από Ευρωπαϊκό σε διμερές (Ελληνοτουρκικό), την τουρκική παρουσία στο Αιγαίο και τα νησιά κ.α.
 

Για να συμβούν όλα τα παραπάνω, που ο πρωθυπουργός σύμφωνα με δηλώσεις του χαρακτήρισε διπλωματική νίκη (!), χρειάστηκε η συνεργασία ή μάλλον καλύτερα η θυσιαστική προσφορά της Ελλάδας.
 

Η διαφορά είναι ότι τα ανταλλάγματα για όλες αυτές τις σοβαρές υποχωρήσεις (όπως συνήθως συμβαίνει στη διπλωματία), δεν τα πήρε η χώρα, αλλά η κυβέρνηση.

Όλα ξεκίνησαν πέρσι τον Οκτώβριο όταν Αλ. Τσίπρας, βρέθηκε πιεσμένος ανάμεσα σε σοβαρές Συμπληγάδες, του προσφυγικού απ' τη μία, που ήδη είχε πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις και των νέων σκληρών μέτρων που έφερνε η συμφωνία του καλοκαιριού, απ' την άλλη.

Την ίδια εποχή, η πολιτική των ανοιχτών συνόρων που εφάρμοζε η Γερμανία, είχε δημιουργήσει σοβαρά πολιτικά προβλήματα στην καγκελάριο Μέρκελ που ξεκινούσαν από μεγάλη πτώση της δημοτικότητάς της και έφταναν μέχρι την ευθεία αμφισβήτησή της στους κόλπους του κυβερνητικού συνασπισμού.
 

Για το λόγο αυτό αναζητούσε ένα εύσχημο τρόπο πολιτικής μεταστροφής, που θα της επέτρεπε να περιορίσει ή και να σταματήσει εντελώς τις προσφυγικές ροές προς τη χώρας της. Η συγκυρία ήταν τέτοια ώστε ο μοναδικός που θα μπορούσε να τη βοηθήσει να το πετύχει, ήταν η Ελλάδα κι ο άσπονδος φίλος της Αλ. Τσίπρας. 

Ο έλληνας πρωθυπουργός απ' την πλευρά του επιθυμούσε διακαώς να τελειώσει η αξιολόγηση το δυνατόν γρηγορότερα και ανώδυνα ώστε να αρχίσει σε ορατό ορίζοντα η συζήτηση για το χρέος. Έβλεπε όμως ότι ούτε το ένα θα μπορούσε να πετύχει ούτε το άλλο.

Η αξιολόγηση και τα νομοσχέδια που θα προέκυπταν απ' αυτή θα ήταν πολύ επώδυνα, τόσο που ίσως κλόνιζαν την κυβέρνηση σε σημείο κατάρρευσης. Οι αντιδράσεις είχαν αρχίσει ήδη, και στην κοινωνία επικρατούσε αναβρασμός. Η δε συζήτηση για το χρέος δεν θα ξεκινούσε στην καλύτερη περίπτωση, νωρίτερα απ' το Φθινόπωρο.

Όπου όμως λείπει η μεθοδικότητα κι ο σοβαρός πολιτικός σχεδιασμός, περισσεύει ο καιροσκοπισμός.
 

Έτσι το προσφυγικό, στο μυαλό των ηγετικών στελεχών της κυβέρνησης άρχισε επιπόλαια, από μεγάλο πρόβλημα να φαντάζει ως ανέλπιστο δώρο,αγνοώντας  εγκληματικά τις συνέπειες τόσο για τους πρόσφυγες που στοιβάζονται εξαθλιωμένοι απ' την έλλειψη υποδομών και προετοιμασίας, όσο και για τη χώρα.
 

Μετατρέποντας τη χώρα σε ευρωπαϊκό προσφυγικό καταυλισμό, όπως τελικά έγινε, διευκολύνει τη γερμανίδα καγκελάριο που με τη σειρά της βοηθάει τον Αλ. Τσίπρα να περάσει τον κάβο της αξιολόγησης, πείθοντας με την επιρροή της τους Θεσμούς να βάλουν νερό στο κρασί τους, σε ήσσονος σημασίας ζητήματα.
 

Επιπλέον κι υπόλοιποι ευρωπαίοι ηγέτες είναι διατεθειμένοι, αφού ουσιαστικά τον μουτζούρη της συνολικής διαχείρισης του προσφυγικού, τον αναλαμβάνει αποκλειστικά πλέον η Ελλάδα να κάνουν μια υποχώρηση στο θέμα της ελάφρυνσης του χρέους, δίνοντας ένα φτηνό πολιτικό δώρο στην κυβέρνηση, για να το χρησιμοποιεί ως «τυράκι» τόσο στην κοινοβουλευτική του ομάδα, όσο και στην κοινωνία και τους πολιτικούς του αντιπάλους.
 

Ίσως έτσι εξηγείται και η σπουδή του προηγούμενου Eurogroup να ανακοινώσει έναρξη συζήτησης για το χρέος τον Απρίλιο, με προοπτική να τελειώσει το Μάϊο!

Μ' αυτά τα δεδομένα, ποιός βουλευτής του κυβερνητικού συνασπισμού θα τολμήσει να καταψηφίσει τα νομοσχέδια που θα προκύψουν απ' την αξιολόγηση, όσο σκληρά κι αν είναι, αφενός μέσα στο εκρηκτικό περιβάλλον που έχει δημιουργήσει στη χώρα το προσφυγικό, αφετέρου έχοντας μπροστά του την (έστω άοριστη) υπόσχεση για ελάφρυνση του χρέους;

Την ώρα λοιπόν, που οι φτωχοί Έλληνες πολίτες δίνουν μαθήματα ανθρωπιάς και αλληλεγγύης η κυβέρνηση δίνει μαθήματα καιροσκοπισμού. 
 

Παρότι ομνύει στον ανθρωπισμό και προσπαθεί, κατακλύζοντας μέσω διαύλων της στα ΜΜΕ και στα social media με εικόνες ταλαιπωρημένων παιδιών, μανάδων, ακόμα και αναπήρων, να απευθυνθεί στο συναίσθημα των πολιτών, έτσι ώστε να χωνευτεί όσο γίνεται ομαλότερα η μετατροπή της χώρας σε στρατόπεδο προσφύγων, ουσιαστικά τους χρησιμοποιεί ως παίγνιο και αντάλλαγμα για να προσπορίσει μηδαμινά (σε σχέση με το δράμα των ανθρώπων) πολιτικά οφέλη. 

Το πιο επικίνδυνο όμως απ' όλα είναι ότι η κυβέρνηση κι ο πρωθυπουργός προκειμένου να εξασφαλίσουν την παραμονή τους στην εξουσία βάζουν τη χώρα και τους πολίτες, σε μια περιπέτεια που ούτε ο πιο οξυδερκής πολιτικός αναλυτής, είναι σε θέση να προσδιορίσει το μέγεθος και τις επιπτώσεις της.

http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/o-anthropismos-kai-o-kairoskopismos

Διαβάστε περισσότερα ...

Κλιμακώνεται η αγροτική πολιορκία στην κυβέρνηση

Κινητοποιήσεις: Ενισχύονται τα μπλόκα μετά το άκαρπο ραντεβού με τον πρωθυπουργό

INTIME NEWS/ΚΥΔΩΝΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

Στιγμιότυπο από τον χθεσινό αποκλεισμό της γέφυρας του Πηνειού από τους αγρότες των Τεμπών.

Της Δανάης Αλεξάκη 
dalex@naftemporiki.gr

Εικόνα αδιεξόδου επικρατεί στο αγροτικό μέτωπο, καθώς οι αγρότες δεν ικανοποιήθηκαν από το ραντεβού στο Μαξίμου και υιοθετούν σκληρότερη γραμμή κινητοποιήσεων, ενισχύοντας τα μπλόκα, ενώ την ίδια ώρα η κυβέρνηση διαμηνύει πως η μεταρρύθμιση θα προχωρήσει.

Ειδικότερα, απογοήτευση επικρατεί στις τάξεις των αγροτών μετά τη συνάντηση με τον πρωθυπουργό, μεγάλη μερίδα των οποίων χαρακτηρίζει «ψίχουλα» τα όσα δίνει η κυβερνητική πρόταση, ενώ ιδιαίτερη ενόχληση φέρεται να προκαλεί η άρνηση να αποσυνδεθεί το εισόδημα από τα ασφάλιστρα. Αργά το βράδυ της Δευτέρας, μετά το ραντεβού στο Μαξίμου, οι αγρότες των Τεμπών αποφάσισαν κλιμάκωση των κινητοποιήσεών τους, προχωρώντας άμεσα, μετά τη συνέλευση που πραγματοποίησαν, σε νέο αποκλεισμό της Εθνικής Οδού με τα τρακτέρ τους.

Η εισήγηση των εκπροσώπων των αγροτών, που έγινε ομόφωνα δεκτή, ήταν για συνέχιση και κλιμάκωση του αγώνα τους με κλείσιμο και της εναλλακτικής διαδρομής, μετακινώντας τρακτέρ στη γέφυρα του Στομίου, ενώ αφήνουν και ανοιχτό το ενδεχόμενο να αποκλείσουν και τη σιδηροδρομική γραμμή.

Οι αγρότες των Τεμπών αναμένουν νέα τοποθέτηση από την κυβέρνηση επί των αιτημάτων που κατέθεσαν και όχι επί της πρότασης που παρουσιάστηκε στο Μαξίμου.

Και οι αγρότες των Μικροθηβών αποφάσισαν τη δημιουργία ενός νέου μπλόκου στην Κεφάλωση Αλμυρού, ένα ακόμη πιο νευραλγικό σημείο επί του ΠΑΘΕ, που δεν προσφέρεται για σύντομες εναλλακτικές διαδρομές, ώστε να προκληθεί γενικό κυκλοφοριακό μπλακ άουτ.

Εντονα δυσαρεστημένος με το αποτέλεσμα της συνάντησης δήλωσε ο επικεφαλής της συντονιστικής επιτροπής του μπλόκου των Μαλγάρων Αχιλλέας Καμπούρης, αναφέροντας πως «δεν βγήκαμε ηττημένοι, είμαστε ακόμα πιο δυνατοί, ο κόσμος πήρε το μήνυμα και είναι εξαγριωμένος».

Μάλιστα, διευκρίνισε ότι η απόφαση της γενικής συνέλευσης των συμμετεχόντων στο μπλόκο είναι η κλιμάκωση των κινητοποιήσεων, ενώ επισήμανε πως «πλέον στο τραπέζι μπαίνουν και προτάσεις για εναλλακτικές μορφές κινητοποιήσεων, πέραν του επ’ αόριστον αποκλεισμού».

Οι αγρότες των ανεξάρτητων μπλόκων Πελοποννήσου δηλώνουν ότι «επιμένουμε στον αγώνα μας, στις προτάσεις μας και περιμένουμε συγκεκριμένες απαντήσεις».

Σε ανακοίνωση που εξέδωσαν επισημαίνουν ότι στη συνάντηση πήγαν με χαμηλές προσδοκίες αναλογιζόμενοι τη δύσκολη κατάσταση που βρίσκεται η χώρα μας και για το λόγο αυτό τα αιτήματα συνδυάζονταν με προτάσεις και σημειώνουν ότι «δυστυχώς η επικράτηση της συνηθισμένης λογικής των προηγούμενων κυβερνήσεων, αλλά και της σημερινής, των εύκολων λύσεων υπερφορολόγησης και υπερχρέωσης του παραγωγικού τομέα αποτελεί την ταφόπλακα για την ελληνική κοινωνία και το ελληνικό κράτος».

Τον επ’ αόριστον αποκλεισμό του τελωνείου του Προμαχώνα, σε πρώτη φάση για τα φορτηγά και τις νταλίκες, αποφάσισε η χθεσινή γενική συνέλευση των αγροτών του μπλόκου.

Σήμερα στο τελωνείο του Προμαχώνα πρόκειται να μεταβούν αγρότες και κτηνοτρόφοι από όλη την Ελλάδα.

Από χθες στην Κεντρική, Δυτική Μακεδονία και τη Βόρεια Ελλάδα πραγματοποιούνται γενικές συνελεύσεις στα μπλόκα και η γενική αίσθηση που επικρατεί είναι πως αφού γίνει η ενημέρωση όλων για τις τελευταίες εξελίξεις, αναμένεται να αποφασιστεί σκλήρυνση της στάσης των αγροτών.

Από την πλευρά τους οι αγρότες του μπλόκου της Νίκαιας εξακολουθούν να αναμένουν απάντηση από την κυβέρνηση στο αίτημα για ξεχωριστή συνάντηση με τον πρωθυπουργό, που τέθηκε την Κυριακή μετά τη συνεδρίαση των 69 μπλόκων στο Πνευματικό Κέντρο Νίκαιας. Το αίτημα έχει τεθεί από την πλευρά τους και επίσημα σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε ο Βαγγέλης Μπούτας με την ηγεσία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, αλλά μέχρι στιγμής απάντηση δεν έχει δοθεί.

Σε κάθε περίπτωση οι αγρότες της Νίκαιας παραμένουν σε «θέση μάχης» και σήμερα ετοιμάζονται με δύο λεωφορεία να μεταβούν στον Προμαχώνα για να δηλώσουν τη συμπαράστασή τους στον αγώνα των συναδέλφων τους του εκεί μπλόκου.

Τι λέει η ΠΑΣΕΓΕΣ

Σε ανακοίνωσή της η Πανελλήνια Συνομοσπονδία Ενώσεων Αγροτικών Συνεταιρισμών (ΠΑΣΕΓΕΣ) αναφέρει: «Η κυβέρνηση κάνει σαν να μην κατάλαβε τίποτα αυτές τις 30 ημέρες που είναι οι αγρότες στους δρόμους», επισημαίνοντας ότι «το μείζον πρόβλημα είναι η πρότασή της για το ασφαλιστικό, το οποίο είναι ένα παράλληλο φορολογικό σύστημα».

Για το ασφαλιστικό η ΠΑΣΕΓΕΣ σημειώνει ότι το αίτημα των αγροτών είναι ξεκάθαρο, να παραμείνει οΟΓΑ αυτόνομος ασφαλιστικός φορέας, να παραμείνουν οι ασφαλιστικές κλίμακες και επ’ αυτών να γίνει συζήτηση για οριακές αυξήσεις και τέλος το προνοιακό κομμάτι να διαχωριστεί πλήρως από το συνταξιοδοτικό των αγροτών.

Γεροβασίλη: Νέο μήνυμα

Την εκτίμηση ότι οι προτάσεις της κυβέρνησης που παρουσιάστηκαν στη συνάντηση του πρωθυπουργού με εκπροσώπους των μπλόκων για το ασφαλιστικό και το φορολογικό «επιφέρουν μικρότερη επιβάρυνση σε σχέση με το σημερινό καθεστώς για τους αγρότες που δηλώνουν εισόδημα μέχρι 20.000 ευρώ» εξέφρασε, ακόμα μια φορά χθες, η κυβερνητική εκπρόσωπος Ολγα Γεροβασίλη.

 

ΕΡΤ1

Ενημέρωση των πολιτικών συντακτών από την κυβερνητική εκπρόσωπο

«Το ποσοστό αυτό είναι πάνω από το 90% του συνόλου των αγροτών. Οι υπόλοιποι θα πρέπει να επιβαρυνθούν αναλογικά όπως όλοι οι Ελληνες πολίτες» τόνισε κατά την ενημέρωση των δημοσιογράφων.

Η κα Γεροβασίλη κάλεσε τους μικρούς και μεσαίους αγρότες να μελετήσουν τις προτάσεις της κυβέρνησης και να βγάλουν συμπεράσματα, σύμφωνα με τη δική τους κρίση.

Νωρίτερα τόνισε ότι μια από τις βασικές προτεραιότητες της κυβέρνησης, «παρά τις δεδομένες δυσκολίες και περιορισμούς, είναι η στήριξη του αγροτικού κόσμου και ιδιαίτερα των μικρών και μεσαίων αγροτών».

«Σε κάθε περίπτωση η μεταρρύθμιση θα προχωρήσει με στήριξη των πιο αδύναμων και των νέων αγροτών, με άρση των πελατειακών στρεβλώσεων που χαρακτήρισαν προηγούμενες δεκαετίες και με μέτρα για την παραγωγική ανασυγκρότηση του αγροτικού κλάδου» υποστήριξε.

naftemporiki.gr

Διαβάστε περισσότερα ...