Μείωση ακόμα και στην κατώτατη σύνταξη ζητούν οι θεσμοί | AP Photo/Jose Luis Magana
Σε τρεις ψευδείς αναφορές στηρίζεται η πίεση του ΔΝΤ για μείωση των συντάξεων, όπως σαφώς αναγράφεται σε κείμενο του ΔΝΤ που προσυπογράφει ο πολύς Πολ Τόμσεν. Λαμβάνει έτσι διαστάσεις εξαπάτησης η θεώρηση των δανειστών μας για το θέμα του ασφαλιστικού, με το ΔΝΤ αυτή τη φορά να δείχνει ότι έχει στρεβλά στοιχεία που καταδεικνύουν ότι δήθεν η Ελλάδα «σκορπά» χρήματα από τον κρατικό προϋπολογισμό για τη διάσωση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης…
Ούτε λίγο ούτε πολύ από τη θεώρηση του ΔΝΤ που αποκαλύπτει σήμερα η «Εφ.Συν.» προκύπτει εναργώς πώς χρησιμοποιήθηκαν οι αριθμοί από τους Ελληνες υπουργούς των μνημονιακών κυβερνήσεων προκειμένου να πείσουν τους τεχνοκράτες της τρόικας ότι το μόνο πρόβλημα είναι οι μισθοί και οι συντάξεις και έτσι να στρέψουν τις αποφάσεις στην κατεύθυνση της μείωσής τους.
Οπως αποκαλύπτει σήμερα η «Εφ.Συν.», οι εκπρόσωποι του ΔΝΤ ζητούν μειώσεις στις συντάξεις (ακόμη και της κατώτατης των 486 ευρώ!) στηριζόμενοι σε τρεις ψευδείς παραδοχές που δεν μπορεί παρά να τους έχουν μεταφέρει βέβαια συγκεκριμένοι Ελληνες υπουργοί οι οποίοι χειρίζονταν τις διαπραγματεύσεις για το ασφαλιστικό.
Αναλυτικότερα οι ψευδείς παραδοχές όπου στηρίζεται το ΔΝΤ για να ζητά επιτακτικά τη μείωση των συντάξεων είναι οι εξής:
♦ Πολύ υψηλές συνταξιοδοτικές δαπάνες. Σε επίπεδο αριθμών οι Ελληνες μνημονιακοί διαπραγματευτές έχουν πείσει τους δανειστές μας ότι η Ελλάδα για την κάλυψη του ελλείμματος των συντάξεων χορηγεί μέσω του κρατικού προϋπολογισμού το 9% του ΑΕΠ της, ενώ η Γερμανία δίνει μόλις το 3% του ΑΕΠ.
Το αληθές είναι ότι στην Ελλάδα του περίπου 40% της ανασφάλιστης εργασίας, δίδεται για κάλυψη ελλειμμάτων το 4,45% του ΑΕΠ, όταν στη Γερμανία για την κάλυψη των ελλειμμάτων του συνταξιοδοτικού συστήματος δίδεται το 3%. Αυτό σημαίνει ότι η διαφορά της Γερμανίας (του περίπου 2% της ανασφάλιστης εργασίας) και της Ελλάδας βρίσκεται στο 1,45%. Επίσης συνολικά η Ελλάδα πράγματι δαπανά περί το 9% του ΑΕΠ για συνταξιοδοτικές δαπάνες, ωστόσο το 4,55% αποτελεί τη θεσμοθετημένη (άρθρο 22 Ν. 2084/1992 και άρθρο 4 Ν. 3029/2002) τριμερή χρηματοδότηση. Ωστόσο και η Γερμανία χορηγεί το 6,9% του κρατικού προϋπολογισμού προς το συνταξιοδοτικό της σύστημα.
Παραπλανητικές οι αναφορές των προηγούμενων κυβερνήσεων στο ΔΝΤ | EUROKINISSI
Σε νέα αποκάλυψη για τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων προχώρησε το πρωί της Παρασκευής ο γενικός γραμματέας Κοινωνικής Ασφάλισης Γιώργος Ρωμανιάς.
Ο κ. Ρωμανιάς μετά τη βόμβα περί μειώσεων συντάξεων μέσω νοθευμένων αναλογιστικών μελετών, μιλώντας στην πρωινή εκπομπή του ΑΝΤ1 κι έπειτα από σκληρή κόντρα με τον Γεράσιμο Γιακουμάτο, κατήγγειλε ότι το συνολικό «κούρεμα» των αποθεματικών των Ταμείων αγγίζει το 75%!
Συγκεκριμένα, δήλωσε: «Έγινε το PSI. Γνωρίζουμε ότι "κουρεύτηκαν" τα αποθεματικά και κόπηκε από 45% μέχρι 55% των αποθεματικών. Αυτά που έμειναν, τα υπόλοιπα που έμειναν, την επομένη, άλλαξε ο τρόπος αποτίμησης και είχαμε νέο "κούρεμα". Είχαμε "κούρεμα" του "κουρέματος". 75% ήταν το συνολικό κούρεμα». Είναι «κάτι που δεν έχω πει και το λέω επειδή με προκάλεσες» κατέληξε ο κ. Ρωμανιάς απευθυνόμενος στον κ. Γιακουμάτο.
«Θα αποδοθούν ευθύνες το θέμα δεν είναι πολιτικό, είναι ποινικό» επέμεινε στον ΑΝΤ1 ο γγ. Κοινωνικών Ασφαλίσεων.
Τα διυλιστήρια της Motor Oil, ιδιοκτησίας του κ. Βαρδινογιάννη
Βαριές κατηγορίες εναντίον των εταιρειών Μότορ Οϊλ και ΕΛΠΕ, που ανήκουν σε δύο από τις μεγαλύτερες επιχειρηματικές οικογένειες της χώρας (Βαρδινογιάννη και Λάτση), εξαπέλυσε χθες στη Βουλή ο Δημήτρης Στρατούλης, με αφορμή «χαριστική», όπως είπε, ρύθμιση που είχε ψηφίσει η προηγούμενη κυβέρνηση και τώρα το ΠΑΣΟΚ προκαλεί τη σημερινή να την καταργήσει.
«Η τροπολογία χάριζε φόρους και πρόστιμα για το 2010, ύψους 1,2 δισ. ευρώ, τα οποία είχαν επιβληθεί σε δύο εταιρείες που έχουν διυλιστήρια, τη Μότορ Οϊλ και τα ΕΛΠΕ, ιδιοκτησίας Βαρδινογιάννη και Λάτση», επισήμανε χθες ο αναπληρωτής υπουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων στην κοινή συνεδρίαση των αρμόδιων επιτροπών της Βουλής για το νομοσχέδιο της ανθρωπιστικής κρίσης.
Αναφερόμενος στην ίδια τροπολογία που είχε κατατεθεί πρώτη φορά στις 2 Δεκεμβρίου 2013, σε άσχετο νομοσχέδιο, και τελικά ψηφίστηκε με την… τρίτη, σε άλλο νομοσχέδιο, στις 13 Μαρτίου του 2014 λόγω εσωτερικών αντιδράσεων του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Στρατούλης κατηγόρησε τις δύο εταιρείες ότι «είχαν πραγματοποιήσει τριγωνικές συναλλαγές για πώληση και αγορά πρώτων υλών με ενδιάμεσες offshore που είχαν στην Κύπρο. Τους εντόπισαν, μπήκαν τα πρόστιμα και μετά τους τα χάρισαν».
Στην ίδια τροπολογία υπήρχε διάταξη και για την απορρόφηση των υποκαταστημάτων των κυπριακών τραπεζών από την Τράπεζα Πειραιώς, με την οποία, όπως είπε ο αναπληρωτής υπουργός, επίσης χαρίζονταν φόροι λόγω «ειδικής και όχι καθολικής διαδοχής» των κυπριακών τραπεζών.
Ο Δημήτρης Στρατούλης έκανε την καταγγελία στη Βουλή | EUROKINISSI
Όπως και να χει, ένα είναι τελικά βέβαιο: ότι ο Γερμανός πρόεδρος του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς επέλεξε, δέκα ημέρες πριν από τις εκλογές, να «εκτελέσει» στα τρία μέτρα την ελληνική κυβέρνηση με τη φράση του «Τα μέτρα λιτότητας στην Ελλάδα ήταν αποκλειστική επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης και δεν ήμασταν εμείς (οι Ευρωπαίοι) που τα επιβάλλαμε». Φράση άλλωστε ψευδή.
Αυτό είπε την Παρασκευή μιλώντας στο γαλλικό τηλεοπτικό σταθμό Canal Plus, για να προσθέσει ευθύς αμέσως ότι «δεν πρέπει βέβαια να ξεχνάμε ότι η Ελλάδα έχει χρέος 180% του ΑΕΠ της, αλλά πολλά από αυτά τα μέτρα πρέπει να αλλάξουν γιατί είναι "ανυπόφορα"».
Συνεπώς, ο Σουλτς δεν «εκτέλεσε» μόνον την πρώτη κυβέρνηση Παπανδρέου που πήγε την Ελλάδα σε αυτή την κόλαση, αλλά και όλες τις επόμενες, της νυν κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου περιλαμβανομένης.
Πιο βαρύ χτύπημα δεν ήταν σε θέση να επιφέρει ο ίδιος, σε πιο «κατάλληλη» στιγμή.
Όπως ήταν φυσικό, ο ΣΥΡΙΖΑ έπιασε τη δήλωση Σουλτς και την έκανε «σημαία» λέγοντας ότι κατέρρευσε ο μύθος της διαπραγμάτευσης. Είναι φυσικό. Το αντίθετο θα ήταν παράδοξο, κάτι που ο Γερμανός πολιτικός γνώριζε πολύ καλά ότι θα συμβεί την ώρα που μιλούσε.
Γιατί, φυσικά, το αρχικό ερώτημα είναι ρητορικό: ασφαλώς και ήξερε ο Σουλτς τι έκανε όταν μιλούσε.
Στην κυβέρνηση πρέπει τώρα να αναρωτηθούν το γιατί.
Αλλά και στην αντιπολίτευση, όσο κι αν αυτή την ώρα είναι μια δήλωση που τους έρχεται γάντι και μάλιστα από πολλές απόψεις καθώς και την κυβέρνηση χτυπάει και τους ίδιους «στηρίζει» ως προς την ανάγκη αλλαγών, πρέπει να διδαχθούν κάτι βαθύτερο από αυτήν, για το μέλλον.
Εχουν να διδαχθούν να προσέχουν ανθρώπους, χώρες και συμφέροντα που πρέπει να το καταλάβουν από τώρα και να το εμπεδώσουν ότι σίγουρα δεν πιάνονται φίλοι...
Λίγες μέρες πριν από τις εκλογές, η κυβέρνηση κατάφερε να προκαλέσει και πάλι τους μηχανικούς, που είναι ήδη εξοργισμένοι μαζί της, λόγω των τεράστιων προβλημάτων που τους έχει δημιουργήσει με τις υπέρογκες αυξήσεις των ασφαλιστικών τους εισφορών
Η Διοικούσα επιτροπή του ΤΕΕ κατήγγειλε με ανακοίνωσή της εχθές το βράδυ παράνομους κομματικούς διορισμούς στο Δ.Σ του ταμείου τους (ΕΤΑΑ) και καλούν τον αρμόδιο υπουργό να τις ανακαλέσει και τους πολιτικούς αρχηγούς να παρέμβουν άμεσα.
Όπως καταγγέλλει το ΤΕΕ, «ο υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας, Ιωάννης Βρούτσης, μαζί με τον εγκάθετο του στο ΔΣ ΕΤΑΑ Αντώνη Σελλιανάκη» έσπευσαν να διορίσουν το νέο ΔΣ του ΕΤΑΑ την ώρα που η χώρα πάει σε εκλογές και λίγο πριν παραιτηθεί η κυβέρνηση, προκειμένου να προλάβουν να τοποθετήσουν τους δικούς τους κομματικούς φίλους.
Η θητεία των μελών του Δ.Σ του ΕΤΑΑ είναι τριετής και οι μηχανικοί τους καταγγέλλουν ότι έσπευσαν να διορίσουν σε αυτό τους κομματικούς φίλους της ηγεσίας του υπουργείου, αντί να δώσουν τρίμηνη παράταση, όπως προβλέπει ο νόμος. Η σκοπιμότητα της κίνησης αυτής, λένε, αφορά τον έλεγχο του ταμείου τους, τόσο την περιουσία του, όσο και τη διαχείριση των αποθεματικών τους, αλλά και την Τράπεζα Αττικής στην οποία συμμετέχουν.
Οι διορισμοί αυτοί έγιναν σχεδόν εν κρυπτώ και η απόφαση εμφανίζεται ότι εστάλη στο Εθνικό Τυπογραφείο προς δημοσίευση σε ΦΕΚ στις 30 Δεκεμβρίου 2014, ημερομηνία κατά την οποία, όπως λένε οι μηχανικοί, ήταν γνωστή σε όλους η έναρξη της προεκλογικής περιόδου, κατά την οποία απαγορεύονται οι διορισμοί.
Επίσης, η απόφαση αυτή, κατά παράβαση του νόμου, ενώ υποτίθεται ότι αναφέρει κωδικό ανάρτησης, δεν έχει αναρτηθεί εντός των νόμιμων προθεσμιών στην ΔΙΑΥΓΕΙΑ.
Σχολιάζοντας τα όσα καταγγέλλει, η διοίκηση του ΤΕΕ μιλά για «πανικό της αποχώρησής τους και για το «ήθος» τους που παραβιάζει και την δημοκρατική δεοντολογία και τη νομιμότητα για να συνεχίσουν το καταστροφικό έργο εξαθλίωσης και περιθωριοποίησης των Διπλωματούχων Μηχανικών».
Η διοίκηση του ΤΕΕ έχει ανακηρύξει τον πρόεδρο τους ταμείου τους (ΕΤΑΑ) κ. Σελλιανάκη ως «ανεπιθύμητο πρόσωπο», αλλά όπως ισχυρίζονται τα ίδια λέει για αυτόν το σύνολο των επιστημονικών φορέων- ασφαλισμένων των κλάδων του ΕΤΑΑ, (γιατροί, φαρμακοποιοί, δικηγόροι, συμβολαιογράφοι της χώρας), που έχουν ζητήσει την απομάκρυνση του.
Είναι γνωστό ότι οι μηχανικοί έχουν πληγεί έντονα από την κρίση και ότι είναι από τους πιο χτυπημένους κλάδους. Πριν από έναν μήνα, μέσα στις γιορτές, η διοίκηση του ταμείου τους, με τη σύμφωνη γνώμη της κυβέρνησης, έστειλε στις αρμόδιες ΔΟΥ «ανείσπρακτες οφειλές των μηχανικών από το 2011» οι οποίες σχετίζονται με την υπέρογκη αύξηση των ασφαλιστικών τους εισφορών που οι μηχανικοί έχουν χαρακτηρίσει παράνομη και για την οποία έχουν προσφύγει στη Δικαιοσύνη, καταγγέλλοντας και τον τρόπο που αυτές υπολογίστηκαν, αλλά και παρουσιάζοντας στοιχεία που καταδεικνύουν ότι δεν είναι σε θέση να σηκώσουν τα βάρη που ζητά η κυβέρνηση.
Οι εισφορές αυτές μάλιστα ήταν ακόμα πιο επιβαρυμένες καθώς τους επέβαλλαν και πρόστιμο αλλά και τόκους από το 2011, γεγονός που εξαγρίωσε τον κλάδο. Οι περισσότεροι μηχανικοί διαπίστωναν έκπληκτοι και εξοργισμένοι τις οφειλές αυτές -αρκετών χιλιάδων ευρώ για τον καθένα- το προηγούμενο διάστημα, μέσα στις γιορτές των Χριστουγέννων, όταν πήγαιναν να ζητήσουν φορολογική ενημερότητα .
Σε αυτό το κλίμα οργής των μηχανικών απέναντι στην κυβέρνηση, ήρθε τώρα ο υπουργός Εργασίας, λίγο πριν παραδώσει, να προκαλέσει ξανά, διορίζοντας τους κομματικούς του φίλους στο ταμείο του ΕΤΑΑ που διαχειρίζεται μια τεράστια περιουσία.
Επιπλέον η διοίκηση του ΤΕΕ καταγγέλλει και κλίμα εκφοβισμού, αφού ότι «τις τελευταίες ημέρες και μετά από ανώνυμη καταγγελία, καλούνται από τον ανακριτή μέλη του ΔΣ του ΕΤΑΑ για να αναγνωρίσουν από φωτογραφίες το πρόσωπο του προέδρου ΤΕΕ Χρήστου Σπίρτζη, από παλιότερες κινητοποιήσεις που οργάνωσαν το ΤΕΕ, οι επιστημονικοί σύλλογοι και οι συλλογικότητες των μηχανικών για την αποτροπή των εξωπραγματικών εισφορών και την ισοπέδωση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των μηχανικών».
Στην τελευταία παράγραφο της ανακοίνωσής της η διοίκηση του ΤΕΕ αναφέρει χαρακτηριστικά:
«Ευχόμαστε καλό ταξίδι στους κκ Βρούτση και Σελλιανάκη και σε όσους τους στήριξαν και τους στηρίζουν. Ο ελληνικός λαός και οι διπλωματούχοι μηχανικοί έχουν πάρει τις αποφάσεις τους, ώστε στις 26 του μηνός, μετά τις εκλογές, να αποτελούν παρελθόν οι πολιτικές εξαθλίωσης και ισοπέδωσης μας, οι τακτικές που θίγουν την κοινωνική, κλαδική, προσωπική μας αξιοπρέπεια και οι εκφραστές τους μαζί με τα «κάγκελα» στο Ταμείο μας, στην κοινωνία και στη Δημοκρατία».
Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς -ο οποίος έθεσε το Σάββατο ένα ουσιαστικά προεκλογικό πλαίσιο με τη συνέντευξη του στη ΝΕΡΙΤ- θα συγκαλέσει σήμερα στις δύο το μεσημέρι το υπουργικό συμβούλιο εάν η ψηφοφορία στις 12 αποβεί άκαρπη.
Η τρίτη και τελική ψηφοφορία για Πρόεδρο Δημοκρατίας πραγματοποιείται σήμερα στις 12 το μεσημέρι, με τις πιθανότητες να εκλεγεί ο Σταύρος Δήμας ισχνές και την κυβέρνηση έτοιμη για κάλπες.
Το Μαξίμου έχει ήδη ενημερώσει τα μέλη της κυβέρνησης ότι ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς θα συγκαλέσει σήμερα στις δύο το μεσημέρι το υπουργικό συμβούλιο, δρομολογώντας τις εκλογικές εξελίξεις, με πιθανές ημερομηνίες προσφυγής στις κάλπες την 25η Ιανουαρίου ή την 1η Φεβρουαρίου. Το δεύτερο σενάριο φαντάζει μάλιστα πιο ισχυρό, ώστε το εκλογικό δίλημμα να βρίσκεται χρονικά πιο κοντά στη λήξη της δίμηνης παράτασης του τρέχοντος μνημονίου και την ανάγκη λήψης αποφάσεων για τη χρηματοδότηση της χώρας.
Το πολιτικό πλαίσιο ενόψει της σημερινής ψηφοφορίας, αλλά κυρίως ενόψει πιθανών εκλογών, είχε θέσει άλλωστε ο κ.Σαμαράς με τη συνέντευξη του στη ΝΕΡΙΤ το απόγευμα του Σαββάτου. Ουσιαστικά κήρυξε την έναρξη της προεκλογικής περιόδου, όπως σχολίαζαν και πολλά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, επιβεβαιώνοντας εμμέσως πλην σαφώς τα σενάρια αριστερής παρένθεσης για τα οποία είχε γράψει το news247- αν και βεβαίως τόνισε ότι δεν επιθυμεί εκλογές και ότι αυτές θα ήταν καταστροφικές για τη χώρα.
Εξ ου και η έμφαση στην πόλωση με το ΣΥΡΙΖΑ, με τον ίδιο τον πρωθυπουργό να μιλά για πιστωτικό γεγονός σε περίπτωση εκλογικής νίκης της σημερινής αξιωματικής αντιπολίτευσης, γεγονός που δημιούργησε αίσθηση δεδομένου ότι πρόσφατα αντίστοιχες δηλώσεις της κυβερνητικής εκπροσώπου Σοφίας Βούλτεψη είχαν προκαλέσει αντιδράσεις και είχαν αναγκάσει σε διευκρινίσεις.
Η στρατηγική της πόλωσης είναι βεβαίως χρήσιμη σε κάλπες καθώς στόχος είναι το περαιτέρω κλείσιμο της ψαλίδας, δε διευκολύνει όμως την αναζήτηση ψήφων για εκλογή Πρόεδρου της Δημοκρατίας επιπλέον των 168 της δεύτερης ψηφοφορίας. Χαρακτηριστικό είναι ότι η ανεξάρτητη πλέον βουλευτής Νίκη Φούντα μετά την τηλεοπτική εμφάνιση του πρωθυπουργού το απόγευμα του Σαββάτου έκανε λόγο για “αυθόρμητη συνέντευξη Σαμαρά ως απάντηση σε όσους πίστευαν πως δε θέλει τις εκλογές. Αφού δήλωσε πως τον βολεύουν αλλά δε βολεύουν τη χώρα επιδόθηκε σε ρεσιτάλ αντισυριζαισμού. Η υποτιθέμενη εθνική συνεννόηση και συναίνεση πήγαν περίπατο. Κατά τα άλλα η ψήφος του βουλευτή έχει ονοματεπώνυμο.”
Αλλά και εκ των δεξιών του κοινοβουλευτικού φάσματος η κυβέρνηση φαίνεται πως έχει κατά βάση εξαντλήσει τα όποια “μαξιλαράκια”. Ο Βύρων Πολύδωρας με άρθρο του απορρίπτει κάθε πιθανότητα να ψηφίσει Σταύρο Δήμα επιτιθέμενος σφόδρα στον κ.Σαμαρά.
Από τους 25 συνολικά ανεξάρτητους βουλευτές, οι 13 έχουν ήδη υπερψηφίσει τον κ.Δήμα και με δεδομένο ότι έξι με επτά εκ των υπόλοιπων έχουν καταστήσει σαφές πως θα καταψηφίσουν, θα απαιτείτο η διάσπαση των κοινοβουλευτικών ομάδων της ΔΗΜΑΡ και των Ανεξαρτήτων Ελλήνων (τουλάχιστον δέκα ψήφοι) για να εκλεγεί Πρόεδρος. Ο Φώτης Κουβέλης όμως κλίνει προς το ΣΥΡΙΖΑ και ο Πάνος Καμμένος επενδύει στην προσπάθεια εισόδου του στη Βουλή.
Εντύπωση προκάλεσε πάντως και το γεγονός ότι ο κ.Σαμαράς ερωτηθείς από τη ΝΕΡΙΤ έδειξε να μην ενοχλείται από τα σενάρια μεταβολής στάσης της Χρυσής Αυγής στην τρίτη ψηφοφορία, αλλά ούτε βεβαίως να τα υποδαυλίζει.
Στη δημοσιότητα και μεταφρασμένο στα ελληνικά έδωσε το υπουργείο Οικονομικών το μνημόνιο έξι μήνες μετά την επικαιροποίησή του.
Πρόκειται για τρία κείμενα του μνημονίου (τεχνικό μνημόνιο, η συμφωνία με την ΕΕ, η συμφωνία με το ΔΝΤ) αλλά και οι συνοδευτικές επιστολές.
Στις 181 σελίδες του, καταγράφονται οι εκατοντάδες εκκρεμότητες που εμποδίζουν - τόσους μήνες μετά την υπογραφή του - την συμφωνία επικαιροποίησης με την τρόικα που θα οδηγήσει στην νέα πιστοληπτική γραμμή. Επιβεβαιώνουν όσους φέρουν ως επιχείρημα ότι πλέον είναι τόσο «συμπυκνωμένες» οι δεσμεύσεις αναλογικά με τα πρώτα μνημονιακά κείμενα των 15 σελίδων, που δεν είναι εφικτό να εκπληρωθούν.
Παρατίθενται όμως και πολλές «εκκρεμότητες» που δεν οδηγούν σε νέα μέτρα αλλά σε παρεμβάσεις που στηρίζουν την πρόοδο της οικονομίας που «μεταφέρονται» από επικαιροποίηση σε επικαιροποίηση, δημιουργώντας αυτόν τον «σωρό» δεσμεύσεων: εκτείνονται από τους στόχους για φορολογικούς ελέγχους και αποπληρωμή οφειλών του κράτους, έως κινήσεις απελευθέρωσης αγορών, επαγγελμάτων, επιτάχυνση της δικαιοσύνης και πάταξη της γραφειοκρατίας.
Τα 12 εκκρεμή διαρθρωτικά ορόσημα Μεταξύ των εκκρεμοτήτων, εξέχουσα θέση έχουν τα «διαρθρωτικά ορόσημα», δηλαδή οι παρεμβάσεις που πρέπει να γίνουν για να κλείσει η συμφωνία, με βάση πάντα όσα είχαν αποφασιστεί και υπογραφεί από την κυβέρνηση την προηγούμενη Άνοιξη, μετά από τις πολύμηνες διαπραγματεύσεις που ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο του 2013. Τα ορόσημα αναφέρουν:
Τέλος Σεπτεμβρίου 2014. * Θέσπιση νομοθεσίας για την ένταξη στον ΚΦΕ μεταξύ άλλων όλων των φορολογικών δαπανών εισοδήματος (κατάργηση ανεπαρκών ή αδίκων). * Ευθυγράμμιση μη μισθολογικών επιδομάτων με τις βέλτιστες πρακτικές της ΕΕ.
Τέλος Οκτωβρίου 2014 * Θέσπιση μεταρρύθμισης του ΦΠΑ για τον εξορθολογισμό των συντελεστών και την απλούστευση της διοίκησης. * Θέσπιση μεταρρύθμισης στο μισθολόγιο με ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2015. * Θέσπιση τροποποιήσεων στον Οργανικό Νόμο του Προϋπολογισμού. * Η Κυβέρνηση θα ενισχύσει το προσωπικό και το εταιρικό πλαίσιο αφερεγγυότητας. * Θέσπιση νομοθεσίας για την ευθυγράμμιση του πλαισίου για τις ομαδικές απολύσεις με τις βέλτιστες πρακτικές της ΕΕ. * Θέσπιση νομοθετικών αλλαγών για την εναρμόνιση του πλαισίου για τη συνδικαλιστική δράση στην Ελλάδα σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές της ΕΕ.
Τέλος Νοεμβρίου 2014 * Θέσπιση πακέτου μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού συστήματος με βάση τις αναλογιστικές μελέτες που ολοκληρώθηκαν το Σεπτέμβριο για το σύνολο του συνταξιοδοτικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένων των επικουρικών ταμείων και των εφάπαξ. * Θέσπιση νομοθεσίας για την αντιμετώπιση όλων των θεμάτων που έχουν προσδιορισθεί στην αναμενόμενη έκθεση του ΟΟΣΑ για τα νομοθετικά εμπόδια στον ανταγωνισμό στο χονδρικό εμπόριο, τις κατασκευές, τις τηλεπικοινωνίες και το ηλεκτρονικό εμπόριο.
Τέλος Δεκεμβρίου 2014 * Θέσπιση όλου του παράγωγου δικαίου για τον νόμο αδειοδότησης επενδύσεων.
Τέλος Μαρτίου 2015 * Θέσπιση αναθεωρήσεων στο Λογιστικό Σχέδιο της Κυβέρνησης.
Θα εξασφαλιστεί η "πολιτική σταθερότητα", αν αποφευχθούν οι εκλογές και η κυβέρνηση συνεχίσει το έργο της; Ή μήπως η συνέχιση μιας πολιτικής που προκαλεί κοινωνική εξάντληση, μοιραία θα οδηγεί και σε πολιτική αστάθεια;
Τις τελευταίες ημέρες και ενόψει της συνεχιζόμενης διαδικασίας για την εκλογή προέδρου Δημοκρατίας, χρησιμοποιείται ολοένα και περισσότερο η φράση «πολιτική σταθερότητα», με την έννοια ότι αυτή θα εξασφαλιστεί αν αποφευχθούν οι εκλογές και η κυβέρνηση συνεχίσει το έργο της.
Αν αυτό ίσχυε, τότε θα έπρεπε η πολιτική σταθερότητα να μην ήταν ζητούμενο αλλά, ήδη, δεδομένο, καθώς εδώ και δυόμιση χρόνια η κυβέρνηση εφαρμόζει τη σκληρή δημοσιονομική πολιτική που συμφώνησε με την Τρόικα, έχοντας ψηφίσει δεκάδες μέτρα λιτότητας.
Ήταν, το ίδιο το εφαρμοζόμενο οικονομικό πρόγραμμα της ελληνικής κυβέρνησης και οι συνέπειες του, σε συνδυασμό με αυτά των κυβερνήσεων από το 2010 και μετά, που προκάλεσαν την κοινωνική αστάθεια αρχικά και την πολιτική αστάθεια ως αναπόφευκτο αποτέλεσμα στη συνέχεια και έτσι ακούγεται οξύμωρο αλλά και ουτοπικό να περιμένουμε από τη συνέχιση της εφαρμογής του ίδιου προγράμματος να προκύψει κοινωνική και ως εκ τούτου και πολιτική σταθερότητα.
Είναι, λοιπόν, συνετό να υποθέσουμε πως αν δεν εξαλειφθούν τα αίτια που οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση δε θα τροποποιηθεί και το αποτέλεσμα. Όμως, έτσι όπως τα έχει φέρει η κυβέρνηση, η Ελλάδα αντιμετωπίζει εκ νέου χρηματοδοτικό κενό και προκειμένου να ξεμπλοκάρουν οι διαπραγματεύσεις με την Τρόικα και να ενεργοποιηθεί η ασφάλεια της πιστοληπτικής γραμμής στήριξης που θα μπορέσει να το καλύψει, θα πρέπει να υπογράψει τη λήψη νέων μέτρων λιτότητας και να συνεχίσει την εφαρμογή όλων των προηγούμενων.
Το θετικότερο σενάριο για το 2015 που θα προκύψει από αυτήν την επιλογή, σύμφωνα με τις προβλέψεις του προϋπολογισμού, είναι η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος της τάξης του 3,00%, ανάπτυξη της τάξης του 2,9%, ανεργίας κοντά στο 24% και αυτά σε ένα περιβάλλον με αρνητικό πληθωρισμό.
Όπως δείχνει η διαφορά αναμενόμενου πρωτογενούς πλεονάσματος και προβλεπόμενου ρυθμού ανάπτυξης, με το πρώτο να συνδέεται με τη λιτότητα και να συνεπάγεται μεγαλύτερη κοινωνική και πολιτική αστάθεια και με το δεύτερο να συνδέεται, προφανώς, με την ανάπτυξη και να συνδράμει στην κοινωνική και πολιτική σταθερότητα, η ζυγαριά γέρνει και στο 2015 υπέρ της λιτότητας και άρα υπέρ της αστάθειας.
Μάλιστα, το πρωτογενές πλεόνασμα που αναμένει να επιτύχει η κυβέρνηση στο 2015, θα είναι, ως ποσοστό του ΑΕΠ, το μεγαλύτερο στην ευρωζώνη και το 15ο μεγαλύτερο μεταξύ των 215 κρατών του κόσμου για τα οποία παρέχονται σχετικά στοιχεία. Από τη λίστα των δεκαπέντε αυτών κρατών, θα πρέπει να αφαιρέσουμε το Κουβέιτ, τη Νορβηγία, το Μπρουνέι, το Κατάρ, τη Σαουδική Αραβία και τα Αραβικά Εμιράτα, καθώς πρόκειται για μερικά από τα πλουσιότερα κράτη του κόσμου όπου το πρωτογενές πλεόνασμα προκύπτει ως αποτέλεσμα της μεγάλης ανάπτυξης και των εσόδων του κράτους από την εκμετάλλευση των τεράστιων φυσικών του πόρων και όχι συνεπεία μέτρων λιτότητας.
Αυτό αφήνει χώρες όπως το Μακάο, το Κονγκό και την Αγκόλα, μεταξύ των κρατών που ξεπερνούν το πρωτογενές πλεόνασμα της Ελλάδας και δεν είναι πάμπλουτες και δυστυχώς οι χώρες αυτές μοιράζονται ένα αρνητικό χαρακτηριστικό μεταξύ τους, είναι πάμπτωχες. Ακόμη και σε αυτήν την περίπτωση, ωστόσο, οι ρυθμοί ανάπτυξης τους είναι πολύ μεγαλύτεροι από τους προβλεπόμενους για την Ελλάδα.
Η διαφορά, λοιπόν, αναμενόμενου πρωτογενούς πλεονάσματος και προβλεπόμενου ρυθμού ανάπτυξης φέρνει την Ελλάδα στη χειρότερη θέση διεθνώς, για το 2015, ως προς το βαθμό λιτότητας που θα υποστεί και άρα ως προς την κοινωνική και πολιτική αστάθεια που θα αντιμετωπίσει.
Ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες κοινωνικής και πολιτικής αστάθειας, όμως, είναι και η ανεργία. Και από την πρόβλεψη για τα ποσοστά ανεργίας στην Ελλάδα το 2015, η χώρα αναμένεται να βρεθεί στη χειρότερη θέση μεταξύ των αναπτυγμένων κρατών του κόσμου και στην 24η μεταξύ των 203 κρατών για τα οποία υπάρχουν σχετικά στοιχεία, με τη λίστα των κρατών αυτών να περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, το Κόσσοβο, το Αφγανιστάν, την Υεμένη, την Κένυα, την Αϊτή, τη Βοσνία – Ερζεγοβίνη, το Νεπάλ, τη Σενεγάη, το Κονγκό, το Τουρκμενιστάν, τη Λιβερία και τη Ζιμπάμπουε, δηλαδή μερικά από τα φτωχότερα και πιο εξαθλιωμένα κράτη διεθνώς. Έτσι, ο παράγοντας ανεργία αναμένεται να ενισχύσει την κοινωνική και έτσι και την πολιτική αστάθεια στο 2015.
Τέλος, ένας παράγοντας για την κοινωνική και πολιτική αστάθεια είναι ο αρνητικός πληθωρισμός, ο οποίος μπορεί να έχει τόσο μεγάλες συνέπειες όσο και υπερβολικός πληθωρισμός. Με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία η Ελλάδα σε αυτόν τον τομέα κατακτά σήμερα την τρίτη χειρότερη θέση στον κόσμο, την οποία αναμένεται να διατηρήσει και στο 2015.
Το πρόβλημα, γίνεται ακόμη μεγαλύτερο γιατί η παραπάνω λογική του προγράμματος αναμένεται να συνεχιστεί, τουλάχιστον, μέχρι το 2022, με τα χρόνια από εκεί και πέρα να αναμένονται ιδιαίτερα δύσκολα αφού θα έχει ξεκινήσει και η αποπληρωμή των δανείων προς την ΕΕ και το ΤΧΣ τα οποία και έχουν επιμηκυνθεί. Τουτέστιν, αν η κυβέρνηση ενδιαφέρεται, πράγματι, για την αποκατάσταση της πολιτικής σταθερότητας τότε θα πρέπει να επιδιώξει την αλλαγή πολιτικής και αυτό συνεπάγεται σκληρή διαπραγμάτευση με την Τρόικα με στόχο μία ευνοϊκότερη συμφωνία. Οτιδήποτε άλλο θα συνεπάγεται περισσότερη εφαρμογή ενός προγράμματος που έχει οδηγήσει, προ πολλού, στην κοινωνική εξάντληση και θα προμηνύει περισσότερη κοινωνική και πολιτική αστάθεια.
* Ο Πάνος Παναγιώτου είναι τεχνικός αναλυτής χρηματιστηριακών αγορών, εκδότης τουwww.analitis.gr , διευθυντής της Ελληνικής Κοινότητας Τεχνικών Αναλυτών στην Αγγλία (www.ekta.gr) και διευθυντής εκπαίδευσης και έρευνας της Enalos LTD στο Λονδίνο. Είναι δημιουργός λογισμικών αυτοματοποίησης της τεχνικής ανάλυσης (3F, ModiStock) και συγγραφέας χρηματιστηριακών και οικονομικών βιβλίων. Άρθρα και συνεντεύξεις του δημοσιεύονται για μιάμιση δεκαετία σε πληθώρα ΜΜΕ ενώ είναι συχνός καλεσμένος σε τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές.
Στην επιφάνεια έφεραν οι εκπρόσωποι της ΓΣΕΕ (Μιχάλης Κουρουτός) και της ΑΔΕΔΥ (Οδυσσέας Δριβαλάς) στον ΕΟΠΠΕΠ σκάνδαλο με προεκλογικό άρωμα που φέρει την υπογραφή του Υπουργού Διοικητικής Μεταρρύθμισης κ. Μητσοτάκη.
Ο κ. Μητσοτάκης έφερε στη Βουλή νομοθέτημα σύμφωνα με το οποίο η πιστοποίηση του ίδιου προσόντος για γνώση και καλή χρήση Η/Υ για διορισμό στο δημόσιο θα πρέπει να επαναλαμβάνεται ανά τριετία! Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος του παραλογισμού της ρύθμισης, αναφέρουμε ως παράδειγμα ότι αν αυτή η ρύθμιση ίσχυε για το χώρο των ξένων γλωσσών, κάτοχος proficiency θα έπρεπε ανά τρία έτη να δίνει, επ’ αμοιβή φυσικά, εξετάσεις για να επαναπιστοποιεί τον τίτλο του!
Όπως γίνεται αντιληπτό, η ρύθμιση αυτή αποτελεί δώρο εξ ουρανού για μερικές δεκάδες επιχειρηματίες που ελέγχουν το χώρο και εκμεταλλεύονται βάναυσα τις ελπίδες και την αγωνία χιλιάδων εργαζόμενων και άνεργων.
Το εντυπωσιακό της υπόθεσης είναι ότι πριν από μερικούς μήνες ο νυν Υπουργός Παιδείας κ. Λοβέρδος είχε αποσύρει ΚΥΑ με το ίδιο ακριβώς περιεχόμενο, αναφέροντας μάλιστα ότι οι συντάκτες της θα έπρεπε να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη. Δυστυχώς οι κατάπτυστες αυτές ρυθμίσεις έρχονται σήμερα άρον άρον στη Βουλή προς ψήφιση για να ικανοποιηθούν ρουσφέτια «ημετέρων».
Για το ιδιαίτερα σοβαρό αυτό ζήτημα οι δύο εκπρόσωποι των κοινωνικών φορέων απέστειλαν επιστολές προς τους Υπουργούς Παιδείας και Διοικητικής Μεταρρύθμισης, ενώ εξέδωσαν κοινό Δελτίο Τύπου.
Τις επιστολές και το Δελτίο Τύπου μπορείτε να τα δείτε εδώ.
Έτοιμος να σπάσει είναι και ο τελευταίος μεγάλος διαθέσιμος «κουμπαράς» του ασφαλιστικού-συνταξιοδοτικού συστήματος της χώρας, το Ασφαλιστικό Κεφάλαιο Αλληλεγγύης Γενεών (ΑΚΑΓΕ), προκειμένου να πληρωθούν οι συντάξεις το 2015, αντί εκείνων του... 2019, όπως προβλέπει ο «ιδρυτικός» νόμος του εν λόγω φορέα. Στον ΑΚΑΓΕ συσσωρεύονται οι εισφορές αλληλεγγύης που κρατούνται από τις κύριες και επικουρικές συντάξεις για να καλυφθούν ανάγκες του ασφαλιστικού συστήματος... έπειτα από πέντε χρόνια.
Σύμφωνα με πληροφορίες του «Κ», ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Γιάννης Βρούτσης, μετά τις επίμονες εισηγήσεις αρμοδίων υπηρεσιακών παραγόντων να αλλάξει άμεσα τον νόμο 3655/2008 (θεσμοθετήθηκε επί υπουργίας Δημήτρη Σιούφα) που διέπει το ΑΚΑΓΕ, αντιμετωπίζει ως εναλλακτική διέξοδο το ενδεχόμενο να αναχαιτίσει με τα λεφτά του Ταμείου την πίεση της τρόικας για άμεσες περικοπές στις κύριες συντάξεις το επόμενο έτος.
Κάτι τέτοιο «κάθε άλλο παρά έχει –προς το παρόν– αποκλειστεί», σύμφωνα με στενούς συνεργάτες του κ. Βρούτση, βλέποντας την πορεία των εσόδων από ασφαλιστικές εισφορές στο τέλος του 2014 και, πιθανότατα, μέχρι το α΄ τρίμηνο του 2015 να ξεφεύγουν εντελώς από τις αρχικές εκτιμήσεις. Συγκεκριμένα, οι ασφαλιστικές εισφορές μειώθηκαν το 10μηνο του 2014 κατά 2,3%, έναντι πρόβλεψης για μείωσης 1% καθ΄ όλο το 2014, αλλά και την απρόβλεπτη αύξηση των συνταξιοδοτικών δαπανών.
Τι συγκεκριμένα ζητούν υπηρεσιακοί παράγοντες από τον κ. Βρούτση, βλέποντας αυτή την κατάσταση στα ασφαλιστικά ταμεία; Να επιτρέψει τη μερική (από τους πόρους του ΑΚΑΓΕ που προέρχονται από τις εισφορές στις συντάξεις) ή ακόμα και ολική χρήση των αποθεματικών (και από τους πόρους του ΑΚΑΓΕ που προέρχονται από την εισφορά στο ΦΠΑ), ύψους 3,1 δισ. ευρώ, που έχουν συγκεντρωθεί από εισφορές επί του ΦΠΑ και επί των υψηλών συντάξεων, για να κλείσουν οι «τρύπες» στους προϋπολογισμούς των Ταμείων κύριας και επικουρικής ασφάλισης το 2015-2016 και να μην «περιμένει» τον διάδοχό του το 2019 για να ανοίξει τον εν λόγω «κουμπαρά» και να πληρώσει τις τότε συντάξεις.
Νόμος και πραγματικότητα
Τι ακριβώς προβλέπει ο νόμος για το ΑΚΑΓΕ; Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ο νόμος αναφέρει πως οι πόροι του ΑΚΑΓΕ και βασικά εκείνοι που προέρχονται από τις εισφορές επί των συντάξεων (Εισφορά Αλληλεγγύης Συνταξιούχων σε κύρια και επικουρική σύνταξη) μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να καλυφθούν πλεονάζουσες ανάγκες για την πληρωμή συντάξεων μόνο κατά το χρονικό διάστημα 2011-2014 και όχι για την περίοδο 2015-2018.
Έτσι, η τελευταία χρονιά που αντλήθηκαν πόροι από το ΑΚΑΓΕ είναι η φετινή (200 εκατ. ευρώ, σύμφωνα με την εισηγητική έκθεση του Προϋπολογισμού του 2015), όπως προβλέπει ο νόμος. Από εκεί και πέρα, απαγορεύεται οποιαδήποτε χρήση τους μέχρι και την 31η Δεκεμβρίου του 2018. Συνεπώς, ο «κουμπαράς» του ΑΚΑΓΕ, ο οποίος αναμένεται να έχει συγκεντρώσει έως τότε περί τα 8 δισ. ευρώ, μιας και στα 3,1 δισ. ευρώ που έχουν ήδη συγκεντρωθεί θα έλθει να προστεθεί άλλο περίπου 1 δισ. ευρώ κάθε χρόνο κατά την περίοδο 2014-2018 (450 εκατ. ευρώ από τον ΦΠΑ και 550 εκατ. ευρώ από τις συντάξεις) θα πρέπει να «σπάσει» σταδιακά, με βάσει όσα προβλέπει ο νόμος, την 1η του Ιανουαρίου του 2019, για να ενισχύσει την ταμειακή ρευστότητα των φορέων κοινωνικής ασφάλισης.
Ωστόσο, υπηρεσιακοί παράγοντες του υπουργείου Εργασίας οι οποίοι «ματώνουν» ολοένα και περισσότερο κάθε μήνα για να συγκεντρώσουν τους πόρους από τις ασφαλιστικές εισφορές και την κρατική χρηματοδότηση που απαιτούνται για την πληρωμή των συντάξεων, απορούν «για το γεγονός ότι μαζεύεται ένα 1 δισ. ευρώ κάθε χρόνο το οποίο μένει στην άκρη για το... απώτερο μέλλον». Εξάλλου, όταν ψηφίστηκε ο νόμος Σιούφα για το ΑΚΑΓΕ, σημειώνουν οι ίδιες πηγές, δηλαδή το 2008, «οι προβλέψεις για τη μακροπρόθεσμη εξέλιξη της οικονομίας, της απασχόλησης και του Ασφαλιστικού ήταν –προφανώς– πολύ καλύτερες σε σχέση με τις σημερινές και, γι΄ αυτό, πρέπει να προσαρμοστούμε στην πραγματικότητα».
Εδώ και λίγο καιρό το φάντασμα του ΣΥΡΙΖΑ πλανάται πάνω από την Ευρωζώνη και τρομοκρατεί την Γερμανία. Οι δανειστές μαζί με τους Αντώνη Σαμαρά και Βαγγέλη Βενιζέλο ξεκίνησαν ήδη να ναρκοθετούν το πεδίο για την περίπτωση που δεν θα αποτραπούν οι εκλογές , οι οποίες -σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, θα δώσουν τη νίκη στον ΣΥΡΙΖΑ. Το σχέδιο που μπαίνει σε εφαρμογή δεν είναι άλλο από το περιβόητο σχέδιο της «αριστερής παρένθεσης».
Της Βασιλικής Σιούτη
Πληροφορίες των τελευταίων ημερών μιλούν για επιχείρηση «φυγάδευσης» των 11 δισεκατομμυρίων ευρώ του ΤΧΣ (το περίφημο μαξιλάρι, που είναι ομόλογα σε ηλεκτρονική μορφή, άμεσα ρευστοποιήσιμα και που κατέχει το ΤΧΣ ). Αυτή θα είναι η τελευταία πράξη της κυβέρνησης με προφανή σκοπό να τραβήξει το χαλί κάτω από τα πόδια του Αλέξη Τσίπρα , προκειμένου αυτός να μην μπορέσει να υλοποιήσει το πρόγραμμα των πρώτων ημερών που είχε εξαγγείλει στην Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης, για το οποίο είχε υπολογίσει ως πηγή χρηματοδότησης και μέρος των χρημάτων αυτών .
Η κυβέρνηση έχει οδηγηθεί εδώ και καιρό σε αδιέξοδο και σε κάθε περίπτωση δεν διαφαινόταν ότι μπορούσε να αντέξει για πολύ ακόμα. Για αυτό και άρχισε να βάζει σε εφαρμογή την στρατηγική της επόμενης περιόδου, που αφορά κυρίως το πώς θα παγιδεύσει τον ΣΥΡΙΖΑ πριν καν αυτός αναλάβει την διακυβέρνηση της χώρας.
Βασική επιδίωξή του Αντώνη Σαμαρά και των δανειστών είναι να μην καταφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ να εφαρμόσειούτε καν το πρόγραμμα που εξήγγειλε στη Θεσσαλονίκη. Ένα πρόγραμμα ελάχιστων (σε σχέση με το κανονικό) μέτρων των πρώτων ημερών , που παρουσιάστηκε ως σχέδιο άμεσης ανακούφισης των θυμάτων της λιτότητας και αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης. Σύμφωνα με όσα έχει ανακοινώσει ο ΣΥΡΙΖΑ ,αυτό θα εφαρμοστεί αμέσως μόλις αναλάβει την εξουσία, πριν αρχίσει η διαπραγμάτευση και μέρος της χρηματοδότησης , είχε πει ότι θα προερχόταν από το περίφημο μαξιλάρι του ΤΧΣ , που «περίσσεψε» από την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι Σαμαράς και Βενιζέλος μαζί με τους δανειστές σχεδιάζουν τη «φυγάδευση» των 11 δισεκατομμυρίων του ΤΧΣ, ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ να μην μπορεί να τα αξιοποιήσει όταν αναλάβει.
Η Γερμανία θα κάνει τα πάντα για να ναρκοθετήσει το πεδίο και να μην επιτρέψει στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να σταθεί, παρά μόνο αν αρνηθεί το πρόγραμμά της και μεταλλαχθεί και αυτή σαν την «αντιμνημονιακή» Ν.Δ του Α. Σαμαρά. Το Βερολίνο θα επιμείνει στους 19 όρους που βάζει η τρόικα στο πλαίσιο της τελευταίας αξιολόγησης και στους 7 όρους των δανειστών για την πιστοληπτική γραμμή (για να μας ξαναδανείσουν τα χρήματα που έχουμε ήδη δανειστεί με σκληρούς όρους) . Όσο για τον Σόιμπλε, κανείς δεν αμφιβάλλει ότι στην περίπτωση που ο Αλέξης Τσίπρας γίνει πρωθυπουργός και του μιλήσει για κούρεμα, θα απαντήσει με τη γνωστή ατάκα, αλλάζοντας απλώς το μικρό όνομα: «Forget it Alexis”.
Υπό αυτές τις συνθήκες, οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ οφείλουν να καταθέσουν άμεσα ερώτηση προς την κυβέρνηση για το που βρίσκονται τα λεφτά του ΤΧΣ και για το ποιες ασφαλιστικές δικλείδες υπάρχουν.
Εντωμεταξύ , τεράστια επιχείρηση δυσφήμησης του ΣΥΡΙΖΑ ξεκινά στα γερμανικά ΜΜΕ εντός των επόμενων ημερών, κωδικός της οποίας θα μπορούσε να είναι η λέξη “ Schreckgespenst”, που σημαίνει κάτι σαν το «φάντασμα του τρόμου» και πρόκειται για μία λέξη με την οποία άρχισαν ήδη να περιγράφουν την προοπτική διακυβέρνησης της Ελλάδας από την αριστερά.
Ήδη τα πρώτα δημοσιεύματα της περιόδου που εγκαινιάζεται, μιλούν για τον Αλέξη Τσίπρα ως ένα «πρώην μέλος σταλινικού κόμματος», γράφουν ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ είναι ένας κομμουνιστής που θέλει να κουρέψει το ελληνικό χρέος, δηλαδή «να χάσουν οι γερμανοί φορολογούμενοι τα χρήματά τους». Γράφουν ακόμα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να σταματήσει την εξυγίανση των δημοσιονομικών (εννοούν την λιτότητα) και ότι αν και λέει ότι αυτά θα τα κάνει εντός ευρώ, οι αναγνώστες να μην έχουν καμία αμφιβολία ότι θέτει την Ελλάδα εκτός Ευρωζώνης. Με δυο λόγια: ισχυρίζονται ότι εάν ο ΣΥΡΙΖΑ εφαρμόσει το πρόγραμμά του και υλοποιήσει όσα υποσχέθηκε στον ελληνικό λαό, η Γερμανία θα τους πετάξει έξω από το ευρώ.
Όλα δείχνουν ότι δανειστές και κυβέρνηση αρχίζουν έναν ανελέητο πόλεμο προκειμένου είτε να ηττηθεί η αριστερά πριν καν αναλάβει την εξουσία, είτε αν αναλάβει να αποτελέσει μία πολύ σύντομη παρένθεση. Τα «όργανα» αρχίσαν και είναι τα τύμπανα του πολέμου.
Η Ελλάδα και το φάντασμα του τρόμου χωρίς γραβάτα.
Παρά τις πιέσεις και από το εσωτερικό της δικομματικής προς το Μαξίμου για πολιτικές πρωτοβουλίες προκειμένου να διασφαλιστεί η αναγκαία συναίνεση για εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, ο πρωθυπουργός κινείται σταθερά στη λογική των καθαρών λύσεων. Στο τραπέζι και σενάριο εκλογών στις αρχές του 2016. Διαβάστε το ρεπορτάζ του news247
Παρά τις πιέσεις και από το εσωτερικό των δύο κομμάτων της συγκυβέρνησης προς το Μαξίμου για πολιτικές πρωτοβουλίες προκειμένου να διασφαλιστεί η αναγκαία συναίνεση για εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς κινείται σταθερά στη λογική των καθαρών λύσεων.
Ήταν χαρακτηριστικό άλλωστε ότι χθες από τις Βρυξέλλες δήλωσε ότι ούτε ο ίδιος, αλλά ούτε το ελληνικό πολιτικό σύστημα θα επιτρέψει σε κανέναν να παίξει με τις θυσίες και τα επιτεύγματα του ελληνικού λαού και πως “Η πολιτική αστάθεια στην Ελλάδα σύντομα θα επιλυθεί”.
Εν τω μεταξύ από προχθές το βράδυ στο νεοδημοκρατικό παρασκήνιο επικρατούσε εκλογικός και επικοινωνιακός πυρετός καθώς και οργασμός διεργασιών, οι οποίες πάντως πέραν της ζύμωσης δεν έχουν λάβει κάποιον άλλο χαρακτήρα.
Τα φώτα της δημοσιότητας σήμερα αναμένεται να τραβήξει η συνάντηση του επίτιμου προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, πρώην πρωθυπουργού, Κωνσταντίνου Μητσοτάκη με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια. Ραντεβού που ζήτησε ο πρώην πρωθυπουργός στο πλαίσιο των παρεμβάσεων του κατά των πρόωρων εκλογών, όπως η χθεσινή συνάντηση του με το κάποτε πολιτικό του τέκνο Πάνο Καμμένο, μετά την οποία εξέφρασε φόβους για Grexit εάν στηθούν άμεσα κάλπες.
Η Ντόρα Μπακογιάννη από την πλευρά της ξεκαθάρισε χθες στο Βήμα FM ότι οι πολιτικές πρωτοβουλίες για τις οποίες μίλησε δεν αφορούν στη συγκρότηση κυβέρνησης εθνικού σκοπού πρωθυπουργού), έβαλε όμως το τραπέζι το ερώτημα συμφωνίας για Πρόεδρο με ορισμό ημερομηνίας εκλογών μόλις τελειώσει η τουριστική περίοδος, δηλαδή το φθινόπωρο.
Συνεργάτες του πρωθυπουργού όμως έχουν ήδη αποκλείσει κάθε σενάριο, που προϋποθέτει εκλογές εντός του 2015, με το επιχείρημα της μακράς προεκλογικής περιόδου που θα έβλαπτε την οικονομία και την ανομολόγητη σκέψη ότι σε έξι μήνες η ήττα της Ν.Δ ενδεχομένως να είναι λιγότερο διαχειρίσιμη.
Νέα σενάρια όμως στο γαλάζιο παρασκήνιο θέτουν το ερώτημα συναινετικής εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας με συμφωνία για εκλογές σε ένα χρόνο δηλαδή στις αρχές του 2016, που είναι ούτως ή άλλως έτος εκλογικό.
Εκτός από την κ.Μπακογιάννη, και ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας, που επίσης λίγο μετά την ψηφοφορία είχε μιλήσει για ανάγκη ανάληψης πολιτικών πρωτοβουλιών, δήλωσε χθες (Παραπολιτικά FM) αντίθετος στα σενάρια κυβέρνησης ειδικού σκοπού και τόνισε ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιείται η προσέγγιση στην εθνική συνεννόηση ως έμμεσος τρόπος εκβιασμού αλλαγής του αρχηγού της κυβέρνησης και της κυβερνητικής πλειοψηφίας.
Τα σενάρια κυβέρνησης ειδικού σκοπού, τα οποία καλλιεργούνται και από την πλευρά του (παθόντα και μαθόντα από τέτοιες διεργασίες) Γιώργου Παπανδρέου, έχει ήδη απορρίψει όπως προαναφέρθηκε το Μαξίμου, δεν ισχύει όμως κατ ανάγκην το ίδιο και για την εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης που πρότεινε ο Ευάγγελος Βενιζέλος- κάτι πάντως που έτσι κι αλλιώς δεν έχει κανένα λόγο να δεχθεί τουλάχιστον ο ΣΥΡΙΖΑ.
Ο σκληρός πυρήνας των καραμανλικών παρακολουθεί τις εξελίξεις αποφεύγοντας να αναμειχθεί σε οποιαδήποτε κίνηση ή συζήτηση. Τα σενάρια πάντως μεταξύ των γαλάζιων πάνε και έρχονται, με ένα εξ αυτών να εκτιμά ότι το μόνο ενδεχόμενο κυβέρνησης εθνικής ενότητας τοποθετείται μετά τις εκλογές, λαμβάνοντας υπόψη και την πρόσφατη συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με τον πρώην διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γιώργο Προβόπουλο.
Όλοι όμως αναμένουν τις κινήσεις του κ.Σαμαρά, που ως πρωθυπουργός δίνει τον πολιτικό τόνο, δεν προεξοφλούν πάντως εξελίξεις πριν τη δεύτερη ψηφοφορία, που θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 23 Δεκεμβρίου στις 12 το μεσημέρι.
«Αν η ψηφοφορία ήταν μυστική, ο ίδιος ο Σαμαράς δεν θα ψήφιζε τον Δήμα». Το έλεγε στην παρέα του πεπειραμένος πολιτικός – εκτός Βουλής σήμερα, αλλά με θητεία στις κυβερνήσεις τεσσάρων Πρωθυπουργών.
Εννοούσε ότι αυτό που επιθυμεί στην πραγματικότητα ο σημερινός ένοικος του μεγάρου Μαξίμου, είναι να μην εκλεγεί πρόεδρος. Να προκύψουν - χωρίς δική του υπαιτιότητα - πρόωρες εκλογές, τις οποίες να κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ, για να πάρει την καυτή πατάτα του προσεχούς Φεβρουαρίου ο Αλέξης Τσίπρας.
«Καλομελέτα κι έρχεται», θα μπορούσε να πει κανείς, αναλύοντας το απογοητευτικό για την κυβέρνηση αποτέλεσμα της πρώτης ψηφοφορίας για τον πρόεδρο της Δημοκρατίας σε συνδυασμό με τις δημοσκοπικές προβλέψεις.
Βέβαια στην πολιτική ποτέ μη λες πότε. Όσο μεγάλη και αν είναι η διαφορά ως τους εκατόν ογδόντα, όλα μπορούν να συμβούν - τουλάχιστον αν λάβουμε υπόψη την ιστορία της Αποστασίας. Όσοι έλεγαν τη μια ημέρα ότι «δεν θα βρει ο βασιλιάς άλλους κατεψυγμένους Πρωθυπουργούς», μπήκαν οι ίδιοι στην κατάψυξη την επόμενη.
Λένε διορατικοί πολιτικοί, για να εκλεγεί πρόεδρος δεν αρκούν οι ψήφοι των ανεξάρτητων βουλευτών στις οποίες πόνταρε ως τώρα η κυβέρνηση
Ωστόσο όμως, λένε διορατικοί πολιτικοί, για να εκλεγεί πρόεδρος δεν αρκούν οι ψήφοι των ανεξάρτητων βουλευτών στις οποίες πόνταρε ως τώρα η κυβέρνηση.Πρέπει να προστεθεί στους 160 μια «κρίσιμη μάζα». Δηλαδή ολόκληρη η Κοινοβουλευτική Ομάδα ενός τρίτου κόμματος ή ίσος αριθμός βουλευτών από τουλάχιστον δυο άλλα κόμματα.
Για τη Χρυσή Αυγή είναι ντροπή και να το συζητάμε. Το ΚΚΕ έχει καθαρή και σαφή θέση, όποτε δεν υπάρχει περίπτωση. Μένουν οι ΑΝΕΛ και η ΔΗΜΑΡ. Ένα από τα δυο κόμματα πρέπει να αλλάξει στρατόπεδο ή βουλευτές και των δυο να ψηφίσουν διαφορετικά. Δηλαδή να αποστατήσουν από τα κόμματα τους - οι αποφάσεις των οποίων είναι αμετακίνητες: δεν ψηφίζουν.
Οι ίδιοι σημείωσαν με ενδιαφέρον ότι, ο άνθρωπος που γνωρίζει καλύτερα από κάθε άλλον τι σημαίνει Αποστασία - διότι στη μια περίπτωση την οργάνωσε και στην άλλη την υπέστη - δηλαδή ο Κ. Μητσοτάκης, προσπάθησε να δημιουργήσει συνθήκες για κάτι πρωτότυπο: αντί να αποστατήσουν οι βουλευτές από ένα κόμμα, να αποστατήσει ο... αρχηγός του. Αλλά, παρ’ ό τι πολιτικό τέκνο του, ο Παν. Καμένος δεν το δέχθηκε και η πρωτοβουλία – το είδαμε και αυτό: ο Μητσοτάκης να προσπαθεί να κρατήσει στην πρωθυπουργία τον ...Σαμαρά! - πήγε στράφι.
Για τον Φώτη Κουβέλη τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ο ίδιος δεν έχει περιθώριο να αλλάξει θέση σ’ αυτό το θέμα
Για τον Φώτη Κουβέλη τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ο ίδιος δεν έχει περιθώριο να αλλάξει θέση σ’ αυτό το θέμα, ούτε φαίνεται να του το ζητάει κανείς, αλλά δεν είναι καθόλου σίγουρος ότι δεν θα το κάνει κάποιος από τους βουλευτές του.Καθώς έχει χάσει ήδη το ένα τρίτο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του 2012,περιμένει με αγωνία τις επόμενες ψηφοφορίες, γιατί τότε θα κριθούν και οι επόμενες κινήσεις του και κυρίως η καρποφορία των επαφών του γραμματέα του, Θανάση Θεοχαρόπουλου, με τους Συριζαίους…
Η λογική λέει πάντως ότι και στην περίπτωση των ΑΝΕΛ αλλά και σε ότι αφορά τη ΔΗΜΑΡ, τα όποια ρήγματα υπάρξουν πλέον δεν θα είναι μεγάλα και συνεπώς δεν θα αρκέσουν για να συμπληρωθούν τα τρία πέμπτα της Βουλής και να εκλεγεί πρόεδρος.
Θέλει ο Σαμαράς να εκλεγεί πρόεδρος; Είναι ένα ερώτημα που αρχίζει να αποκτά όλο και πιο ευκρινές περιεχόμενο
Εδώ όμως μπαίνει κανείς στον πειρασμό να σκεφθεί περισσότερο την ουσία της ατάκας του πρώην υπουργού που αναφέρεται στην αρχή: θέλει ο Σαμαράς να εκλεγεί πρόεδρος; Είναι ένα ερώτημα που αρχίζει να αποκτά όλο και πιο ευκρινές περιεχόμενο.
Παράγοντες που παρακολουθούν με προσοχή τις εξελίξεις προβληματίζονται. Αν ήθελε, τότε με βάση τον προηγούμενο συλλογισμό – δηλαδή ότι μόνο με τη συνδρομή του Καμένου ή του Κουβέλη μπορεί να το πετύχει - δεν θα φρόντιζε να τους διευκολύνει; Ή μάλλον, δεν θα ήταν λογικό να μην κατεβάσει υποψήφιο που δεν τους αφήνει περιθώριο να τον ψηφίσουν; Ο Σταύρος Δήμας, είναι ευπρεπής πολιτικός, αλλά είναι και αντιπρόεδρος της ΝΔ - δηλαδή αμιγώς κομματική επιλογή.
Τι στην ευχή συναίνεση είναι αυτή που ζητάει ο Πρωθυπουργός, αλλά και ο αντιπρόεδρός του, όταν προτάσσουν μια αυστηρά κομματική υποψηφιότητα; Δεν θα έρχονταν σε δύσκολη θέση και ο Κουβέλης και ο Καμένος, αν η κυβέρνηση πρότεινε μια υπερκομματική προσωπικότητα ευρύτερου βεληνεκούς;
Γιατί, ο ίδιος ο Δήμας δεν έσπευσε να παραιτηθεί από το κομματικό του αξίωμα, όταν ανακοινώθηκε η υποψηφιότητά του; Και γιατί το ΠΑΣΟΚ, που τάχα διαχωρίζει τη θέση του από τη ΝΔ όπου μπορεί, δέχθηκε με τόση ευκολία να προταθεί ένας εμβληματικός κομματικός παράγων της;
Στην αρχή αυτές οι απορίες φαίνονται να μην έχουν εύκολες εξηγήσεις... Αλλά αν μελετηθούν λίγο τα πραγματικά δεδομένα της συγκυρίας, προκύπτει ότι η απάντηση είναι τόσο δύσκολη όσο και να βρει κανείς τι κάνει «νιάου» στα κεραμίδια.
Η κυβέρνηση προτείνει έναν υποψήφιο που δεν μπορεί να εκλεγεί, γιατί απλούστατα δεν θέλει να εκλεγεί
Η κυβέρνηση προτείνει έναν υποψήφιο που δεν μπορεί να εκλεγεί, γιατί απλούστατα δεν θέλει να εκλεγεί. Για τους διεισδυτικούς αναλυτές των πραγμάτων, ο θόρυβος που κάνει για το ενδεχόμενο «να τιναχτεί η χώρα στον αέρα αν δεν εκλεγεί πρόεδρος», δεν αφορά την εκλογή προέδρου: αφορά την τύχη των δυο κυβερνητικών κομμάτων στις εκλογές που θα ακολουθήσουν. Είναι μέρος της προεκλογικής καμπάνιας τους, με στόχο να ηττηθούν με όσο το δυνατόν μικρότερη διάφορα - και την άρχισαν ήδη από τώρα.
Τα κίνητρα αυτής της στρατηγικής είναι οφθαλμοφανή. Ο Αντώνης Σαμαράς δεν μπορεί να εμφανιστεί στο επόμενο Συμβούλιο Κορυφής και ο Γκίκας Χαρδούβελης δεν μπορεί να παραστεί στην επομένη συνεδρίαση του Γιούρογκρουπ.
Ο λόγος; Σε αυτές τις συνεδριάσεις πρέπει να δηλώσουν οριστικά ανδέχονται να πάρουν τα μέτρα που τους ζήτησε η Τρόικα, ώστε να κλείσει το δεύτερο Μνημόνιο και να αρχίσει η συζήτηση για τη συνέχεια της χρηματοδοτικής υποστήριξης και για το ελληνικό χρέος.
Αν δεν δεχθούν, τότε οι δανειστές θα αντιδράσουν σκληρά καθόσον θα θεωρήσουν ότι εμπαίζονται. Αλλά και να ξεπερνούσαν αυτό το εμπόδιο, θα βρεθούν σε αδιέξοδο, γιατί είναι ήδη θύματα της γραμμής «το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο» - στην οποία από ότι φαίνεται ώθησε και τον Πρωθυπουργό ο αντιπρόεδρος του.
Αν είναι βιώσιμο, τότε οι δανειστές θα πουν απλώς «σκάστε και πληρώστε», προσφέροντας απλώς κάποιες διευκολύνσεις. Αντικείμενο συζήτησης δεν υπάρχει, αν η Ελλάδα δηλώνει ότι μπορεί να εξυπηρετήσει το χρέος της.
Αν δεχθούν να πάρουν τα μέτρα - τα οποία άλλωστε είχαν υποσχεθεί προτού «βγάλουν» τη χώρα από το Μνημόνιο και διώξουν το ΔΝΤ- θα βρεθούν αντιμέτωποι με την ελληνική Βουλή. Ιδίως όταν ακόμη και τώρα δηλώνουν ότι δεν πρόκειται να πάρουν άλλα μέτρα και θα πέσουν με τρόπο που τους θέτει και εκτός ηγεσίας των κομμάτων τους στη συνέχεια…
Πολιτικοί παρατηρητές πιστεύουν ότι οι επικεφαλής της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, προτιμούν λοιπόν να «αποσυρθούν» μετά από τη δήθεν «τελευταία μάχη για τη σωτηρία της χώρας»
Πολιτικοί παρατηρητές πιστεύουν ότι οι επικεφαλής της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, προτιμούν λοιπόν να «αποσυρθούν» μετά από τη δήθεν «τελευταία μάχη για τη σωτηρία της χώρας» – την οποία όμως ήδη έχουν χάσει. Να αφήσουν στον Τσίπρα τα κάστανα του Φεβρουαρίου,υπολογίζοντας ότι οι εξελίξεις θα τον καταστήσουν παρένθεση. Αυτό ήταν το αληθές νόημα της δίμηνης παράτασης που ζήτησαν.
Ξέρουν τι κάνουν. Στις συνεδριάσεις του Φεβρουαρίου δεν θα αναμένονται ο Αντώνης Σαμαράς και ο Γκίκας Χαρδούβελης ονομαστικώς και αυτοπροσώπως. Θα αναμένονται ο Πρωθυπουργός και ο υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας.
Αν είναι ο Αλέξης Τσίπρας και αυτός τον οποίο ο ίδιος θα εγκαταστήσει στην πλατεία Συντάγματος, θα ισχύσει απλώς αυτό που έλεγαν πριν από μερικές δεκαετίες στην Αμερική: «Ο Τζόνσον ήταν υποχρεωμένους να φάει τη σούπα που μαγείρεψε ο Κένεντι».
Μείωση ακόμα και στην κατώτατη σύνταξη ζητούν οι θεσμοί | AP Photo/Jose Luis Magana
Παρά τις πιέσεις και από το εσωτερικό της δικομματικής προς το Μαξίμου για πολιτικές πρωτοβουλίες προκειμένου να διασφαλιστεί η αναγκαία συναίνεση για εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, ο πρωθυπουργός κινείται σταθερά στη λογική των καθαρών λύσεων. Στο τραπέζι και σενάριο εκλογών στις αρχές του 2016. Διαβάστε το ρεπορτάζ του news247
Αναρτήσεις
