Στην Ελλάδα, εννοείται. Γιατί οπουδήποτε αλλού. ακόμη και στις πιο υποανάπτυκτες τριτοκοσμικές μπανανίες, πηγαίνουν.
Σε μας όμως όχι. Αντίθετα, γίνονται υπουργοί, υποψήφιοι πρόεδροι κομμάτων εξουσίας και αν χάσουν αντιπρόεδροι. Επιπλέον δίνουν συχνά πυκνά βαρυσήμαντες συνεντεύξεις στην κυριακάτικη Παπαχελινή. Για να μας εξηγήσουν πως θα σωθεί η πατρίδα από τα φοβερά και τρομερά δεινά που την απειλούν. Και, ασφαλώς, περιμένουν πανέτοιμοι και πρόθυμοι στην ουρά για να θυσιασθούν και αναλάβουν και άλλα, πιο υψηλά αξιώματα, επειδή τώρα με την κρίση χρειαζόμαστε τους καλύτερους και τους αξιότερους από εμάς. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με την σειρά.
Την 14-4-2009 το Υπουργείο Υγείας, -που όπως όλοι γνωρίζουν βρισκόταν ακόμη υπό την φωτισμένη ηγεσία του εκλαμπρότατου πρέσβη Δημητρίου-, εξέδωσε το υπ΄ αριθμ. οικ. 50339/14-4-2009 έγγραφο, που απευθύνονταν στην Βουλή των Ελλήνων. Το έγγραφο απαντούσε σε ερώτηση κοινοβουλευτικού ελέγχου του βουλευτή Μ. Σκουλάκη και περιείχε αναλυτικά τις ανεξόφλητες οφειλές των δημόσιων νοσοκομείων της χώρας προς τους προμηθευτές τους μέχρι την 31/12/2008/. Το συνολικό ποσό ανήρχετο στο δυσθεώρητο ύψος των 5.225.568.597,87 €. Για όσους δεν γνωρίζουν είναι σκόπιμο να σημειωθεί ότι οι οφειλές αυτές είθισθαι να επιβαρύνουν το μέγεθος εκείνο που στην γλώσσα της οικονομίας και της στατιστικής αποκαλούμε Έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης.
Την επόμενη μόλις ημέρα, από το Υπουργείο Υγείας, εκδόθηκε ένα άλλο έγγραφο. Το α.π. 51816/15-4-2009 αυτή την φορά, που απευθύνονταν προς την Ε.Σ.Υ.Ε. (έτσι ονομάζονταν τότε η Εθνική μας Στατιστική Υπηρεσία) και που κατά σατανική σύμπτωση περιείχε πληροφορίες ακριβώς για το ίδιο ακριβώς θέμα. Τις οφειλές των δημόσιων νοσοκομείων προς τους προμηθευτές τους μέχρι την 31/12/2008/. Τούτου δοθέντος λοιπόν, κάθε λογικός άνθρωπος θα μπορούσε να υποθέσει ότι το ποσό που αναφέρονταν σε αυτό, το δεύτερο έγγραφο, θα ήταν ακριβώς ή πάνω - κάτω το ίδιο. Λάθος! Διότι το ποσόν που εμφανίζονταν τώρα ήταν κατά 3.000.000.000 € χαμηλότερο. Με λίγα λόγια κατά 1,5 περίπου μονάδα του ΑΕΠ.
Το έγγραφο αυτό όμως είχε και κάποια άλλα, παράξενα χαρακτηριστικά.
Πρώτον, παρά το γεγονός ότι αποτελούσε στοιχείο εσωτερικής αλληλογραφίας δύο ελληνικών δημόσιων υπηρεσιών, ήταν γραμμένο στην αγγλική γλώσσα. Παράξενο αλήθεια. Ναι, παράξενο, αλλά κανείς δεν αναρωτήθηκε γιατί. Δεύτερον, το περίεργο αυτό χαρτί δεν διέθετε στοιχεία για τον φυσικό του συντάκτη, ο οποίος ακόμη και μέχρι σήμερα αγνοείται. Και όχι μόνον. Παρά το γεγονός ότι αναφέρονταν στο ίδιο ακριβώς ζήτημα με την πρώτη β
εβαίωση, -την α.π. 50339, που μια μέρα μόλις πριν είχε εκδοθεί για να σταλεί στην Βουλή των Ελλήνων-, περιείχε πολύ διαφορετικά στοιχεία. Τέλος έφερε την υπογραφή μιας γενικής διευθύντριας του Υπουργείου Υγείας, ονόματι Αλεξάνδρα Παπαδιά, η οποία λίγους μήνες αργότερα, στα πλαίσια μιας ανάκρισης, που έγινε χωρίς ποτέ να ολοκληρωθεί και να καταλήξει σε συγκεκριμένο πόρισμα, δήλωσε ότι δεν ήξερε γρι αγγλικά, αλλά υπέγραψε το επίμαχο χαρτί για να κάνει χάρη σε κάποιους συναδέλφους της.
Είναι βέβαιο ότι πολλοί ήδη θα αναρωτιέστε. Τι ήταν το έγγραφο α.π. 51816 της 15/4; Ποιοι ακριβώς το εξέδωσαν και για ποιον λόγο; Γιατί γράφτηκε σε γλώσσα άλλη από αυτήν που χρησιμοποιούν οι ελληνικές δημόσιες υπηρεσίες στην εσωτερική τους επικοινωνία; Γιατί δεν εκδόθηκε από την διεύθυνση του υπουργείου που έχει νόμιμα την ευθύνη του οικονομικού ελέγχου των νοσοκομείων αλλά από κάποιους άλλους, άγνωστους συντάκτες και γιατί υπογράφηκε από μια ανώτερη υπάλληλο, που όχι μόνον ήταν άσχετη με το αντικείμενο, αλλά, επιπλέον, και σύμφωνα με μεταγενέστερη δήλωση της, δεν ήξερε την αγγλική, στην οποία ήταν γραμμένο και, όπως είναι φυσικό, δεν μπορούσε να εκτιμήσει το περιεχόμενο του; Γιατί, τέλος, περιείχε άλλο ποσό, κατά πολύ χαμηλότερο από αυτό που είχε μια μόλις μέρα πριν δηλωθεί ως οφειλή του κράτους, ως μέρος του δημοσιονομικού έλλείμματος δηλαδή, ενώπιον της Βουλής των Ελλήνων;
Τα ερωτήματα αυτά απαντώνται αβίαστα και το μυστήριο διαλύεται αυτομάτως όταν μάθει κάποιος τι έκανε με το περίεργο αυτό χαρτί η Ε.Σ.Υ.Ε.. Σωστά μαντέψατε! Το δίπλωσε, το έβαλε σε φάκελο και το έστειλε συστημένο στην Eurostat. Την πολύ γνωστή μας πλέον Στατιστική Υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λίγους μήνες μετά, όλη η Ευρώπη, έκπληκτη και περιδεής, μιλούσε για τα Greek Statistics και για τον αναξιόπιστο λαό των απατεώνων, τους Έλληνες. Η σύγχρονη Οδύσσεια της χρεοκοπίας, που μας βασανίζει ακόμη, με άδηλο και σκοτεινό τέλος, άρχιζε.
Η Eurostat είναι η Στατιστική Αρχή της Ευρώπης. Υπηρεσία μεγίστης σπουδαιότητας και σημασίας, αφού όλοι ξέρουμε πόσο σημαντικές είναι οι κάθε είδους μετρήσεις και οι στατιστικές αναλύσεις για τον καλό χειρισμό των πολύπλοκων υποθέσεων που χειρίζονται τα σημερινά δημοκρατικά και φιλοπρόοδα κράτη. Σύμφωνα με τους εσωτερικούς κανονισμούς της Ε.Ε. η Eurostat λειτουργεί με αποκλειστική συνεργασία με τις ομόλογές της υπηρεσίες, που διατηρεί κάθε κράτος μέλος, και, σε καμία περίπτωση, δεν δικαιούται να έχει απευθείας επαφές συναλλαγές με τους επί μέρους εθνικούς δημόσιους φορείς. Τα στοιχεία λοιπόν που λαμβάνει και διατηρεί προέρχονται μόνον από τις εθνικές στατιστικές αρχές, οι οποίες είναι υπεύθυνες για την συλλογή και επεξεργασία τους σύμφωνα με τους κοινά συμφωνηθέντες επιστημονικούς κανόνες. Η Eurostat, τέλος, μπορεί να υποβάλλει διευκρινιστικά ερωτήματα και να ζητά πρόσθετες πληροφορίες, αλλά δεν επιτρέπεται με κανέναν τρόπο να διεξάγει δικές της έρευνες και να αμφισβητεί τα στοιχεία που της παρέχουν οι εθνικές στατιστικές αρχές. Η απαγόρευση αυτή βασίζεται στην Αρχή της Έντιμης Συνεργασίας, (ή Αρχή της Αξιοπιστίας), που διέπει την λειτουργία του συνόλου των μηχανισμών της Ένωσης και τις σχέσεις των μελών της.
Με την σειρά της η Ε.Σ.Υ.Ε. (που σήμερα έχει πλέον αλλάξει επωνυμία) είναι η Ελληνική Στατιστική Αρχή. Αποστολή της είναι η συλλογή των πάσης φύσεως στοιχείων που αφορούν τις οικονομικές ή άλλες δραστηριότητες στην χώρα, η επεξεργασίας τους, με τις δόκιμες επιστημονικές μεθόδους, και η αποστολή τους στην ομόλογή της Ευρωπαϊκή υπηρεσία, που εδρεύει στο Λουξεμβούργο. Ένας ρόλος που σε καμία περίπτωση δεν διαθέτει η Ε.Σ.Υ.Ε. είναι αυτός του διαβιβαστή εγγράφων και του ενδιάμεσου μεταξύ των Κοινοτικών Υπηρεσιών και των Εθνικών Κυβερνήσεων. Αυτά όμως αλλού. Όχι στην μακαρία χώρα μας.
Και κάτι τελευταίο και ιδιαίτερα σημαντικό. Η Ε.Σ.Υ.Ε., στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν αντλεί τα στοιχεία της από τις κεντρικές υπηρεσίες των υπουργείων. Αντίθετα διατηρεί επαφή με τις αποκεντρωμένες δομές της δημόσιας διοίκησης, οι οποίες σε τακτά χρονικά διαστήματα συμπληρώνουν τυποποιημένα ερωτηματολόγια που περιέχουν όλες τις σχετικές με τις δραστηριότητες τους πληροφορίες. Τα έγγραφα αυτά συμπληρώνονται κατά πάγια πρακτική και από τα νοσοκομεία. Ως εκ τούτου, υπό φυσιολογικές συνθήκες, η Στατιστική Υπηρεσία δεν χρειαζόταν τις καλές υπηρεσίες της κεντρικής υπηρεσίας του εκλαμπρότατου πρέσβη και υπουργού Δημητρίου για να γνωρίζει το ποσόν των οφειλών του τομέα υγείας και την αντίστοιχη επιβάρυνση του δημοσιονομικού ελλείμματος.
Γιατί λοιπόν χρειάστηκε η αποστολή του επίμαχου εγγράφου α.π. 51816/15-4-2009 και γιατί αυτό περιείχε άλλα οικονομικά στοιχεία, πολύ χαμηλότερου μεγέθους από αυτά που το υπουργείο υγείας δήλωνε απευθυνόμενο προς την Βουλή των Ελλήνων;
Να γιατί.
Την 18/3/2009/ το γραφείο του τότε Επιτρόπου Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων έλαβε μια επιστολή με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Η επιστολή, σταλμένη από έναν απλό πολίτη, ήταν γραμμένη στην ελληνική γλώσσα, μια και ο διευθυντής του κ. Αλμούνια, ο κ. Γεράσιμος Θωμάς, τύχαινε να είναι Έλληνας, και ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής:
... Πράγματι, το ελληνικό δημόσιο, το οποίο μέχρι σήμερα δεν έχει εμφανίσει τα χρέη και τα ελλείμματα των νοσοκομείων σε κανέναν επίσημο απολογισμό του, επιχειρεί τώρα να εξοφλήσει εν κρυπτώ τους πιστωτές του με δανειακά κεφάλαια τα οποία φαινομενικά θα εμφανίζονται ως ιδιωτικός δανεισμός. Στην πραγματικότητα όμως οι κρυφές αυτές υποχρεώσεις θα επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο την ήδη βαριά κλονισμένη δημοσιονομική υγεία της χώρας σε απροσδιόριστο βάθος χρόνου.
Το πρόβλημα αυτό δεν αφορά μόνον τους έλληνες πολίτες, από τους οποίους αποκρύπτεται συστηματικά η απελπιστική οικονομική κατάσταση του κράτους. Αφορά και τις αρχές που ασκούν την οικονομική εποπτεία και την νομισματική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πολλώ δε μάλλον την στιγμή κατά την οποία οι Κοινοτικές Αρχές είναι πολύ πιθανόν να κληθούν στο μέλλον να αναλάβουν το κόστος της οικονομικής κατάρρευσης κάποιων χωρών μελών.
Εν κατακλείδι, πιστεύουμε ότι η ακριβής αποτύπωση της οικονομικής κατάστασης μιας χώρας αποτελεί θεμελιώδη προϋπόθεση για την εξεύρεση των κατάλληλων και βιώσιμων λύσεων των προβλημάτων της. Κάθε αντίθετη πρακτική, όπως εν προκειμένω αυτή που ακολουθεί στο συγκεκριμένο ζήτημα η ελληνική κυβέρνηση, επιβαρύνει τις συνθήκες και οδηγεί στην δημιουργία νέων και βαρύτερων αδιεξόδων.
Εν όψει των παραπάνω θεωρούμε ότι η παρέμβαση της υπηρεσίας σας, με σκοπό την αποφυγή της στρεβλής απεικόνισης των οικονομικών μεγεθών της Ελλάδας, είναι όσο ποτέ άλλοτε επιβεβλημένη.
Ο κ. Θωμάς, (σαν καλός έλληνας ;;;) δεν έλαβε σοβαρά υπ΄ όψη του τις σοβαρές αυτές προειδοποιήσεις. Και περιορίσθηκε να απαντήσει (οι κοινοτικοί βλέπετε πάντα απαντούν) ισχυριζόμενος ότι το επίμαχο ζήτημα δεν ανήκε στην αρμοδιότητα του Επιτρόπου Αλμούνια. Έτσι, λίγες ημέρες αργότερα, ο καλός πολίτης επανέρχεται με ένα νέο μήνυμα, στα αγγλικά αυτή τη φορά και με περισσότερους, πολύ περισσότερους, παραλήπτες. Το νέο αυτό μήνυμα έλεγε μεταξύ άλλων τα παρακάτω:
This attempt of concealing the real dimensions of the Public Health Care System deficits, -which have accumulated over the period of the last 2-3 years and which are not less than 2% of the country’s GDP-, from the Greek citizens and from the authorities that are responsible for the supervision of the right application of the Stability and Growth Pact is contrary to the common efforts for the achievement of fiscal discipline in the eurozone.
It also shows that the decision of today, with which the Greek economy was placed under excessive deficit surveillance, is based on inaccurate and underestimated
facts and by those means in may not have the expected results. In addition to that the concealing of the serious problems in the area of the management of the health care system (which are already mentioned by the European Authorities as part of the country’s inefficiencies) will delay the application of the appropriate measures and will worsen our problems in the very near future.
According to the above I believe that this issue falls into the responsibility of Commissioner Almunia.
Το αποτέλεσμα ήταν άμεσο. Ο κ. Θωμάς απάντησε στον πολίτη ευχαριστώντας τον και ενημερώνοντας τον ότι ο Επίτροπος Αλμούνια έδωσε εντολή στην Eurostat για την διενέργεια σχετικής έρευνας. (I have asked Eurostat to investigate the information provided in your e-mail). Η Eurostat δεν καθυστέρησε καθόλου και απευθύνθηκε αμέσως στην δική μας ΕΣΥΕ.
Ήδη το πρώτο ηλεκτρονικό μήνυμα περιείχε μια φράση η οποία εκ των υστέρων θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως δυσοίωνη προφητεία. Έλεγε επί λέξει το εξής:
"Το πρόβλημα δεν αφορά μόνον τους έλληνες πολίτες, από τους οποίους αποκρύπτεται συστηματικά η απελπιστική οικονομική κατάσταση του κράτους. Αφορά και τις αρχές που ασκούν την οικονομική εποπτεία και την νομισματική πολιτική της Ε.Ε.. Πολλώ δε μάλλον την στιγμή κατά την οποία οι Κοινοτικές Αρχές είναι πολύ πιθανόν να κληθούν στο μέλλον να αναλάβουν το κόστος της οικονομικής κατάρρευσης κάποιων χωρών μελών."
Δεν χρειάστηκαν περισσότεροι από 12 μήνες για να γίνει η υπόθεση αυτή μια δυσάρεστη πραγματικότητα.
(η συνέχεια, όμως, στο επόμενο)
Αναρτήσεις
