-Όταν η ανοησία είναι χειρότερη από τον δόλο

update της τελευταίας στιγμής.

Δεν θα μπορούσε να λείψει ο σεβάσμιος μαϊντανός από το σούσουρο. Μας κέρασε λοιπόν κι αυτός ένα φοντάν για να πάνε κάτω τα φαρμάκια μας. Και για να συμπαρασταθεί στον καλό του φίλο και δοκιμαζόμενο πολιτικό άνδρα που βγήκε από τα σπλάχνα του λαού.

*******************************

Με την πρώτη ματιά, και μέσα σ' αυτή την σκηνή του παραλόγου που βρεθήκαμε θεατές, φαίνεται ασήμαντο. Δεν είναι όμως.

Και δεν είναι, όχι επειδή μέσα στην καθολική απαξίωση του πολιτικού συστήματος και την σιχασιά που γεννά το οικτρό θέαμα της ανευθυνότητας και της χυδαίας ιδιοτέλειας αυτών των ανθρώπων, αποτελεί ακόμη μια προσπάθεια θεσμοθέτησης της παραβατικότητας και της ατιμωρησίας στους κόλπους τους.

Ούτε επειδή δείχνει ότι, μόλις ένα βήμα πριν από τον γκρεμό, αυτοί που διαλέγουμε για να νομοθετούν, να δίνουν το παράδειγμα και να κυβερνούν τις ζωές μας δεν έχουν κατορθώσει ακόμη να διαισθανθούν την παρακμή και να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων.

Ούτε, τέλος, επειδή αποτελεί αδιάψευστο μάρτυρα της πλήρους απομάκρυνσης της κοινωνίας μας από κάθε ηθική διάσταση του νόμου. Μια και οι "νομοθέτες" δεν κρύβουν την πρόθεση τους να αποδεσμεύσουν την φύση του εγκλήματος από την ηθική συγκρότηση και την ποιότητα του ατόμου που το διαπράττει και να το μετατρέψουν σε μια γραφειοκρατικά ελεγχόμενη πειθαρχική παράβαση. Που θα ρυθμίζεται με τον ανούσιο τύπο και τα δικονομικά τερτίπια. Έτσι θα μπορούν να γίνονται κυβερνήτες ακόμη και βιαστές μικρών παιδιών ή δολοφόνοι, μια και το παράπτωμα τους δεν θα έχει σχέση με την υπηρεσιακή τους ύλη και η λάσπη της ψυχής τους δεν θα ακουμπά τα στεγανά της αρμοδιότητας τους.

Το χειρότερο από όλα είναι ότι οι διανοητικά ανεπαρκείς βουλευτές του ΛΑΟΣ κάνουν αυτό που κάνουν επειδή προσδοκούν πολιτικά οφέλη. Μέσα σε αυτήν την καταιγίδα συνεχίζουν να θεωρούν τον χυδαίο λαϊκισμό και την κολακεία σαν μέσο που θα δώσει μια ακόμη μικρή ώθηση στα νούμερα του κόμματος τους στις δημοσκοπήσεις. Με κάθε κόστος.

Αλλά υπάρχει και κάτι ακόμη, περισσότερο τραγικό. Το ενδεχόμενο οι άνθρωποι αυτοί να έχουν εκτιμήσει σωστά. Και να υπάρχουν "πολίτες" έτοιμοι να επιβραβεύσουν τον πιο ελεεινό και τον πιο πρωτόγονο λαϊκισμό. "Πολίτες" που, προκειμένου να μην χάσουν από τα πρωϊνάδικα τον καραγκιόζη της καρδιάς τους, αυτό το απίθανο φαινόμενο αισθητικής παρακμής και ευτέλειας, δέχονται να θυσιάσουν ακόμη και το ίδιο το μέλλον των παιδιών τους.

Η Νέα Δημοκρατία, ασφαλώς, δεν έδειξε να έχει διαφορετικές απόψεις. Απλά για ακόμη μια φορά απέδειξε τα αργά αντανακλαστικά της και την έλλειψη πνευματικής εγρήγορσης των κουρασμένων και μαλθακών, από την χρόνια έκθεση στην εξουσία, στελεχών της. Την πρόλαβε πάλι στην στροφή ο δαιμόνιος συνένοικος στην πολυκατοικία. Ο πρόεδρος Καρατζαφέρης. Με την διορατικότητα του και το αλάνθαστο πολιτικό του αισθητήριο. Καημένε Αντώνη.

Tweet

-Βουλευτές (με σταυρό)

Άρθρο 39

Στο τέλος του δευτέρου εδαφίου της δεύτερης παραγράφου 4 του άρθρου 114Α του Κανονισμού της Βουλής (Μέρος Β', ΦΕΚ 51 Α'/10-4-1997), όπως προστέθηκε με την παράγραφο Δ4 του άρθρου 14 της απόφασης 6483/6-12-2001 της Ολομέλειας της Βουλής "για την τροποποίηση διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής" και αντικαταστάθηκε με την παράγραφο 2 του άρθρου 5 της απόφασης 6573/4060/18-6-2003 της Ολομέλειας της Βουλής "τροποποίηση διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής", προστίθεται εδάφιο ως εξής:

"Τα προηγούμενα εδάφια εφαρμόζονται αναλόγως για τους μετακλητούς και απεσπασμένους υπαλλήλους που υπηρετούσαν στην Βουλή κατά τον χρόνο λήξης των εργασιών της ΙΑ' περιόδου της Βουλής καθώς και για τους υπαλλήλους, απεσπασμένους και μετακλητούς που υπηρετούν στην Βουλή κατά τον χρόνο δημοσίευσης του παρόντος ή και κατά τον χρόνο λήξης των εργασιών της ΙΒ' περιόδου της Βουλής, ανεξάρτητα από την υπηρεσία από την οποία προέρχονται και τον χρόνο υπηρεσίας τους στην Βουλή. Η σχετική αίτηση των ανωτέρω υποβάλλεται το αργότερο μέχρι την συμπλήρωση τριών (3) μηνών από την λήξη των εργασιών της ΙΒ' περιόδου της Βουλής.

(από το ΦΕΚ 126 Α'/2-7-2008).

Αυτή λοιπόν είναι η διάταξη που είναι υποχρεωμένος άνευ ετέρου να εφαρμόσει ο νομοταγής κ. Πετσάλνικος, για να αποκτήσει το εθνικό μας Κοινοβούλιο άλλους 232 φρέσκους και γεμάτους όρεξη για παραγωγική εργασία νέους υπαλλήλους. Έτσι όπως την βλέπετε. Στο τέλος της παραγράφου Α, που τροποποιήθηκε με την απόφαση Β, που είχε αντικατασταθεί από την διάταξη Γ, που συμπληρώθηκε με την προσθήκη Δ', προστίθεται εδάφιο Ε' ως εξής: "Φέρτε και σεις 100 δικούς σας και κάντε τουμπεκί για να τελειώνουμε. Λεφτά υπάρχουν".

Δεν χρειάζεται να πάει κανείς μακρυά και να ασχοληθεί με το κατάπτυστο περιεχόμενο. Και μόνον ο βιασμός της ελληνικής γλώσσας θα ήταν αρκετός για να διαπιστώσει κανείς το επίπεδο των ανθρώπων που κρατούν στα χέρια τους το μέλλον αυτής της χώρας. Μετρήστε πόσες φορές παρατίθεται η λέξη "βουλή" μέσα σε μια μόνο πρόταση. Πέντε. Ενώ θα αρκούσε μόνο μία.

Έψαξα να βρώ και την αιτιολογική έκθεση της διάταξης. Ζητείται βλέπετε υποχρεωτικά από το άρθρο 74 του Συντάγματος. Πλην ματαίως. Μάλλον θα την ξεχάσανε πάνω στις φούριες τους. Κοίταξα και την παράγραφο 4 του ίδιου άρθρου. Που ορίζει ότι "δεν εισάγεται για συζήτηση νομοσχέδιο ή πρόταση νόμου που αποσκοπεί στην τροποποίηση διάταξης νόμου, αν δεν έχει καταχωρηθεί στην αιτιολογική έκθεση ολόκληρο το κείμενο της διάταξης που τροποποιείται, και στο κείμενο του νομοσχεδίου ή της πρότασης ολόκληρη η νέα διάταξη, όπως διαμορφώνεται με την τροποποίηση". Πίκρα και εκεί. Τίποτε.

Μετά διάβασα στην πρώτη σελίδα της κυριακάτικης Süddeutsche Zeitung κάτι προβοκατόρικα που λέγανε ότι, στην Αθήνα, κάποιοι μασκοφόροι νεανίες δείρανε έναν αρχισυνδικαλιστή ονόματι Yannis Panagopoulos, γιατί τα παιδιά θέλανε την κρίση να την πληρώσει το μεγάλο κεφάλαιο και οι τραπεζίτες και αυτός μάλλον δεν συμφωνούσε και τους νευρίασε. Ωραία δουλειά κι αυτή. Να φορτώνονται τα βάρη αυτοί που δεν φταίνε.

Μετά σκεφτόμουν εκείνο το παλικάρι τον Κουκοδήμο. Τι να σου κάνει το παιδί, ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη, προσπαθεί αλλά άμα αντιστέκεται το σύστημα. Και η Ράπτη έκανε στην Θεσσαλονίκη εκδήλωση της οργάνωσης Αγάπη που την έχει επίτιμο πρόεδρο και ήρθε και μίλησε στις κυρίες και ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Ο Τζιτζικώστας δεν ήταν γιατί είχε πάει ταξίδι στην Μελβούρνη να τακτοποιήσει την ομογένεια. Ούτε ο Γκιουλέκας, γιατί είχε πολλές πίτες στις τοπικές και έτρεχε και δεν έφτανε. Εν τω μεταξύ την Όλγα την Κεφαλογιάννη την έκανε σκιώδη υπουργό ο Σαμαράς και άφησε απέξω τον Μιλτιάδη τον Βαρβιτσιώτη γιατί ήταν με την Ντόρα. Και η Όλγα δηλαδή με ποιον ήτανε; Δεν κατάλαβα. Θα κάνει και τον Σταϊκούρα τώρα. Είχε και ένα άρθρο στην Καθημερινή προχθές η κόρη της Πετραλιά. Δεν μασούσε τα λόγια της. Να στρωθούμε στην δουλειά, αλήθειες έλεγε. Πάντως στην Αθήνα αν δεν τα βρει με τον αρχηγό ο Κακλαμάνης μάλλον ο Άρης θα κατέβη. Διάβασα και κάτι που έγραψε σε ένα σάιτ τις προάλες, ότι είναι περήφανος που πάνω από τα μικρά και μίζερα βάζει πάντα τα συλλογικά και τα εθνικά. Καλά κάνανε και τον δείραν τον Panagopoulos. Δεν θα πληρώνει ο κοσμάκης τις μαλακίες των άλλων.

Tweet

-Περί αισθητικής ο λόγος

Δεν μπορώ πραγματικά να αντισταθώ στον πειρασμό να παραθέσω τα δύο σημερινά σχόλια της Πανδώρας, (του "Βήματος" ασφαλώς), σε σχέση αφενός με την δήλωση που έκανε ο προσφάτως αναδειχθείς αστήρ Κουκοδήμος κατά την έξοδο του από το ανακριτικό γραφείο και αφετέρου με το ξύλινο μήνυμα που "εξαπέλυσε" ο επί της παιδείας και θρησκευμάτων υπουργός μας προς την μαθητιώσα νεολαία εν όψει της εορτής των Τριών Ιεραρχών.

Προς στιγμήν αναρωτήθηκα εάν το αποκρουστικό θέαμα που προσφέρουν τα πρόσωπα που κινούνται κυρίαρχα στην δημόσια σκηνή της χώρας μας (και ας μην μιλάμε μόνον για τους πολιτικούς, αδικούμε τους δημοσιογράφους) θα ήταν ελαφρά καλύτερο, στην περίπτωση που εκτός των άλλων, όλοι αυτοί, δεν ήταν και εμφανώς ολιγογράμματοι.

Αλλα το ερώτημα είναι μάλλον άτοπο. Διότι εάν δεν ήταν ολιγογράμματοι δεν θα ήταν κατ΄ αρχήν αυτοί που είναι. Θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι τα βαθύτερα προβλήματα της χώρας δεν έχουν να κάνουν ούτε με την ανικανότητα των ταγών, ούτε με την διαφθορά, ούτε με την κακοδιοίκηση. Όλα αυτά δεν είναι παρά συμπτώματα της πραγματικής, βαριάς μας αρρώστιας. Το κυρίαρχο πρόβλημα της Ελλάδας είναι αμιγώς πρόβλημα αισθητικής.

Tweet

-Τα θύματα της ορφάνιας

Η πλήρης απώλεια της αίσθησης του γελοίου.

Η ανάγκη αυτών των ανθρώπων να γίνονται αρεστοί, -ασφαλώς με όποιον τρόπο και με όποια εργαλεία διαθέτει ο καθένας-, και η βαθειά υποταγή της ύπαρξης τους στην σκοπιμότητα της διατήρησης τους στην σκηνή, έχει αλλοιώσει ολοκληρωτικά την φύση τους και τους έχει αποστερήσει από κάθε δυνατότητα λογικής σκέψης.
Υπό αυτήν την έννοια είναι μάταιο να αναρωτηθούμε εάν πραγματικά πιστεύουν ή όχι αυτό που λένε. Για τον απλούστατο λόγο ότι, από την στιγμή που δεν είναι σε θέση να σκέφτονται, δεν είναι και σε θέση να πιστεύουν. Η κολακεία είναι ο μόνος τρόπος μέσω του οποίου μπορούν να αντιληφθούν την επικοινωνία τους με τους άλλους. Οι δε αντιδράσεις τους είναι πάντοτε μηχανικές. Όπως οι αντιδράσεις της αμοιβάδας στα ερεθίσματα που δέχεται από το περιβάλλον.

Στο σημείο αυτό πρέπει να γίνει μια χρήσιμη παρατήρηση. Τα υποκείμενα αυτά έχουν την δυνατότητα να συνεχίζουν να υπάρχουν με τον τρόπο αυτό, επειδή, υπό τις παρούσες συνθήκες της απόλυτης απουσίας του λόγου, (λόγου ως reason, Vernunft), κανείς από αυτούς που τους επιλέγουν δεν είναι επίσης σε θέση να έχει άλλες, άλλου είδους, απαιτήσεις.

Οι λίγοι εχέφρονες που έχουν απομείνει, αυτοί που μπορούν ακόμη να αντιληφθούν την θλιβερή πραγματικότητα, είτε συντάσσονται από σκοπιμότητα είτε σιωπούν συνειδητά φοβούμενοι την σύγκρουση τους με το κυρίαρχο ρεύμα. Ή ακόμη και επειδή θεωρούν ότι κάθε τέτοια σύγκρουση θα ήταν ατελέσφορη και μάταιη.
Έτσι το κύμα των πολλών γίνεται σαρωτικό και κάθε αντίθετη σε αυτό κίνηση, (δεν μπορούμε να μιλάμε για άποψη για τον απλούστατο λόγο ότι η αντιπαράθεση του λόγου με τό ά-λογο μπορεί να είναι μόνον αντιπαράθεση ισχύος που καταλήγει στην εξαφάνιση του ενός από τα δύο μέρη), είτε καταδικάζεται ως αιρετική είτε, στην χειρότερη περίπτωση, εξουδετερώνεται ως γραφική.

Τι όμορφη εικόνα!!!

Ο επί της παιδείας πρώτος έλλην αναζητεί τον πατέρα ιεράρχη!!! Την ίδια την ενσάρκωση της συνείδησης του Έθνους!!! Να μας βλέπει, όλους και μαζί, λέει βαθιά συγκινημένος πάνω στην σκηνή!!!

Ο επί της υγείας πρώτος έλλην, η φιλόκαλος, η ευλαβής, η φιλακόλουθος αυτή χριστιανική ψυχή, βιώνει οδυνηρά την τραγική στέρηση και νοσταλγεί τις προς ώρας χαμένες ευχαριστιακές απολαύσεις!!!

Και λίγο πιο πέρα νάσου και ο άγιος Ζακύνθου στο προσκέφαλο του μακαριοτάτου, πλημμυρισμένος από αισθήματα ανεξικακίας και ανθρωπιάς!!! Αυτός, ο Χρυσόστομος, ο μέχρι χθές σκληρός και ανυποχώρητος αντίπαλος. Έφθασε μάλιστα και στάθηκε πρώτος από όλους δίπλα στο κρεβάτι του πόνου!!!

Και εκεί έξω να παρακολουθεί μαγεμένος και συνεπαρμένος ένας στερημένος από πραγματικές αξίες και οράματα λαός, που για τό λόγο αυτό διψάει για μεγάλες ιδεες και συγκινήσεις και δέχεται με ανακούφιση και ευγνωμοσύνη κάθε φθηνό υποκατάστατο. Με αποτέλεσμα να βυθίζεται όλο και περισσότερο στην ευτέλεια και να μειώνει όλο και περισσότερο τα όρια των απαιτήσεων του.

Μιλάμε πλέον για καθολική ηλιθιοποίηση της χώρας.

Tweet