Μετά την γνωστή υπόθεση της Johnsοn & Johsnon οι αμερικανικές διωκτικές αρχές, και συγκεκριμένα το FBI, έκλεισαν, με συμβιβασμό και επιβολή προστίμου ύψους 16,8 εκ. $, μια ακόμη μεγάλη υπόθεση δωροδοκίας Ελλήνων γιατρών, από εταιρεία διάθεσης ορθοπεδικών υλικών.
Η τραγική ειρωνεία είναι ότι, στην σχετική ανακοίνωση του στο διαδίκτυο, το FBI ευχαριστεί τις ελληνικές ανακριτικές αρχές, καθώς και το ΣΔΟΕ, για την συνεργασία και την συνδρομή τους στις σχετικές έρευνες, την στιγμή που στην χρεοκοπημένη και καταρημαγμένη από την διαφθορά Ελλάδα δεν έχει ακόμη απαγγελθεί καμία συναφής κατηγορία και δεν έχει κινηθεί καμία διαδικασία.
Και όχι μόνο. Μετά από φιλότιμες και εργώδεις προσπάθειες των πρώην υπουργών των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, Γ. Παπακωνσταντίνου και Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου, αλλά και του νυν υπουργού Υγείας Ανδρέα Λοβέρδου, το σύνολο των επιχειρήσεων εμπορίας ιατρικών υλικών, - μεταξύ αυτών και των ορθοπεδικών- ξοφλήθηκε στο ακέραιο το υπόλοιπο των απαιτήσεων του με ομόλογα του ελληνικού δημοσίου. Και αυτό παρά το γεγονός ότι τόσο οι κ. υπουργοί, όσο και οι διωκτικές και δικαστικές αρχές του τόπου και ο Τύπος, είχαν από καιρό στην διάθεση τους επαρκή στοιχεία, που αποδείκνυαν ότι τα υλικά αυτά είχαν διακινηθεί υπό καθεστώς απάτης και είχαν τιμολογηθεί με τιμές πολλαπλάσιες (έως και 1000% σε αρκετές περιπτώσεις) σε σχέση με τις μέσες τιμές της ευρωπαϊκής και διεθνούς αγοράς. Το ιστορικό της υπόθεσης παρατίθεται αναλυτικά σε αυτό το ιστολόγιο, αρχής γενομένης από την ανάρτηση αυτή.
Μέρος των ομολόγων που δόθηκαν από το ελληνικό δημόσιο στις εταιρείες που, επί μία τουλάχιστον δεκαετία, καταλήστευαν συστηματικά το σύστημα υγείας, πληρώθηκαν ήδη την 23η Δεκεμβρίου του 2011, με την περίφημη 6η δόση του δανείου της κακής Τρόικας, ενώ το ποσό που υπολείπεται θα καταβληθεί σταδιακά τα επόμενα 2 χρόνια, από τα νέα δανεικά της "τοκογλυφικής διεθνούς".
Τα ποσά των υπερτιμολογήσεων είναι της τάξεως των αρκετών δισεκατομμυρίων, -μόνον ο υπερτιμολογημένος τζίρος των ορθοπεδικών της τελευταίας τριετίας, που διακανονίσθηκε με τα ομόλογα Παπακωνσταντίνου, πλησίαζε το 1 δις €-, και εάν το δημόσιο ήθελε να διεκδικήσει την επιστροφή τους (για όσα ήδη πληρώθηκαν) ή την μη καταβολή τους (για όσα ακόμη οφείλονται) θα μπορούσε θαυμάσια να αποφύγει την επιβολή πολλών από τα αιματηρά εισπρακτικά μέτρα και τα μέτρα περικοπής μισθών και συντάξεων, που λαμβάνει σε βάρος των ανυπεράσπιστων πολιτών, για την δήθεν σωτηρία της χώρας.
Ασφαλώς κάθε νομική ενέργεια κατά των καταχραστών του δημοσίου χρήματος θα πρέπει να συμπεριλάβει και την παράλληλη δίωξη των επιφανών εκείνων μελών του πολιτικού κόσμου, με ενέργειες και αυταπόδεικτα σκόπιμες παραλείψεις των οποίων κατέστη δυνατή η οργάνωση και συντήρηση της απάτης, ακόμη και δύο χρόνια μετά την καταδίκη της χώρας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και τις απειλές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για επιβολή προστίμων. Κάτι τέτοιο, όμως, φαίνεται να είναι αδιανόητο για την τριτοκοσμική Ελλάδα, όπου το συμφέρον της διεφθαρμένης πολιτικής τάξης προηγείται ακόμη και των στοιχειωδών αναγκών ζωής και επιβίωσης των απλών ανθρώπων του μόχθου.
Πολιτικοί και δημόσιοι λειτουργοί, που σε οποιαδήποτε χώρα του πολιτισμένου κόσμου θα έπρεπε να βρίσκονται ήδη στις φυλακές, ως κοινοί καταχραστές και εγκληματίες, κοσμούν σήμερα τους υψηλούς κρατικούς μας θώκους, προαλείφονται για αρχηγοί κομμάτων και μελλοντικοί κυβερνήτες, απολαμβάνουν τιμών και ξεχωριστών, σκανδαλωδών προνομίων και συνεχίζουν να αποφασίζουν ανενόχλητοι και ανέλεγκτοι για τις τύχες ενός ολόκληρου λαού, που έχει ήδη αρχίσει να νοιώθει τα πρώτα βαριά σημάδια της εξαθλίωσης και της ανέχειας.
Είναι τουλάχιστον ντροπή. Και έσχατη ταπείνωση για όλους εμάς. Που, μάρτυρες ανήμποροι της απίθανης αυτής τραγωδίας, παρακολουθούμε σιωπηλοί τις αλλεπάλληλες πράξεις του κακόγουστου θιάσου των "πολιτικών αρχηγών", που τώρα επείγεται να ολοκληρώσει ένα νέο επεισόδιο του έργου του, καταδικάζοντας σε αργό θάνατο κάποιους ακόμη από τους αθώους γέροντες, που δούλεψαν σκληρά για να στηθεί αυτή η χώρα, και ρίχνοντας στον καιάδα την άτυχη και αθώα νέα γενιά που ετοιμάζεται να ανατείλει.
Το ελληνικό δημόσιο μπορεί ακόμη να διεκδικήσει ένα μεγάλο μέρος των χρημάτων που σπαταλήθηκαν αναίτια και που πρόκειται το επόμενο διάστημα να πληρωθούν από τα νέα δάνεια που θα υποθηκεύσουν σε βάθος δεκαετιών το μέλλον της χώρας. Για να το πράξει, όμως, θα πρέπει πρώτα να τσακίσει κάποιους από τους ανάξιους, ασήμαντους και αχρείους ηγεμόνες. Σε εμάς δεν μένει παρά να το απαιτήσουμε.
Αναρτήσεις
