Τετάρτη, Δεκεμβρίου 24, 2008
-Εντροπία
Πέμπτη, Δεκεμβρίου 18, 2008
-Μια πολύ σημαντική είδηση και ένα μικρό κουίζ

Η είδηση (για όσους ξέρουν να σκαλίζουν στα ψιλά γράμματα)
Ξεκινάει αύριο στο Εφετείο η δίκη ενός ακόμη αθώου θύματος των σκοτεινών μηχανισμών, που εδώ και μήνες βυσσοδομούν κατά του άξιου πρωθυπουργού μας Κώστα Καραμανλή. Ποιος δεν θυμάται άραγε την θλιβερή εκείνη συνωμοσία που, πριν από λίγους μήνες, είχε σαν αποτέλεσμα όχι μόνο να σπιλωθεί προσωρινά η τιμή και η υπόληψη ενός συμπολίτη μας αλλά και να στερηθεί ο ηγέτης μας (σε μια από τις πολλές εκείνες περιπτώσεις εκδήλωσης της αυτοθυσιαστικής πολιτικής ευαισθησίας του) τον βασικότερο και πολυτιμότερο σύμβουλό του.
Ευτυχώς όμως. Έχουσιν γνώσιν οι φύλακες. Η ανεξάρτητη δικαιοσύνη, διαισθανόμενη τον κίνδυνο που εγκυμονούσε για την κοινωνική γαλήνη και την πίστη των πολιτών προς τους θεσμούς εκείνη η μοιραία απόφασή της, ηγέρθη πάλι στο ύψος των περιστάσεων και φρόντισε να προσδιορίσει σε χρόνους και προθεσμίες που εκπλήσσουν την ημερομηνία διεξαγωγής της καθαρτήριας τελετής. Έτσι θα λάβει τέλος μια τόσο επικίνδυνη εθνική εκκρεμότητα. Στιγμές χαράς και αισιοδοξίας μέσα στον ζόφο των τελευταίων ημερών. Σε λίγα 24ωρα η αλήθεια θα λάμψει σαν πρώτα και ένας τίμιος στρατιώτης θα επιστρέψει και πάλι στις επάλξεις του χρέους.
Όσο για τα ψιλά γράμματα! Μα είναι αυτά που εξηγούν τους πραγματικούς λόγους του ξέφρενου ενθουσιασμού στις τάξεις του κυβερνητικού στρατοπέδου! Που πολλοί αφελώς -και τελείως λανθασμένα- αποδίδουν στην εξαιρετική προχθεσινή εμφάνιση, στο mea culpa του πρωθυπουργού. Όσοι σκέφτονται με τον τρόπο αυτό δείχνουν πόσο πολύ αγνοούν τον πραγματικό Καραμανλή. Που ήταν πάντα αυτός που μόλις είδαμε. Ένας γενναίος, ειλικρινής, διορατικός και υπεύθυνος ηγέτης.
Όχι λοιπόν! Δεν χαίρεται για τα αυτονόητα η γαλάζια παράταξη. Χαίρεται επειδή γνωρίζει ότι το κρίσιμο σημείο της αντίστροφης μέτρησης για την εκτίναξη της Νέας Δημοκρατίας προς τα παλιά νικηφόρα ποσοστά της, -και ίσως την φορά αυτή ακόμη πιο ψηλά-, δεν είναι παρά η επιστροφή του σοφού πρεσβύτη στην φυσική του θέση. Την θέση του αναντικατάστατου πρωθυπουργικού συμβούλου. Είδαμε άλλωστε πόσα δεινά επισώρευσε στην δόλια πατρίδα η ολιγόμηνη απουσία του από το πλευρό του πρωθυπουργού. Τώρα όμως όλα αυτά τελειώνουν, όπως θα έλεγε και ένας άλλος αθεράπευτος καραμανλικός, ένας άλλος άξιος έλληνας, ο Δημήτρης ο Αβραμόπουλος.
Το κουίζ (για τους δίκαιους, που σκέφτονται με το χέρι στην καρδιά)
Ποια θα είναι άραγε η απόφαση της ανεξάρτητης δικαιοσύνης;
(για να σας βοηθήσω λιγάκι σας θυμίζω μια κρίσιμη περικοπή από τον προχθεσινό δεκάρικο του καταλληλότατου: "δεν πρόσεχα και πολύ πολύ γιατί είχα απόλυτη εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη")
update: Τελικά η δικαιοσύνη στάθηκε. Αυτό είναι καλό. Πολύ καλό. Το μεγάλο όμως πρόβλημα παραμένει. Ο πρωθυπουργός (και μαζί με αυτόν και η χώρα) θα στερηθούν τις πολύτιμες συμβουλές του αδικηθέντος.
Τρίτη, Νοεμβρίου 11, 2008
-Αγαπητέ Αλέξη (επιστολή δεύτερη)
Μαρτίου 14, 2008
Αγαπητέ Αλέξη
Σε ευχαριστώ πολύ για την απάντηση.
Να μου επιτρέψεις όμως να επιμείνω σε αυτά που έγραψα και να ξανασημειώσω ότι η πολιτική σας είναι στραμμένη σε λάθος κατεύθυνση. Ως εκ τούτου αποδίδει μόνον λόγω της πρόσκαιρης δυναμικής που προκάλεσαν τόσο η κακή διακυβέρνηση της ΝΔκρατικής τετραετίας όσο και τα γεγονότα των τελευταίων μηνών. Μιας δυναμικής που σε πολύ μικρό βαθμό δημιουργήσατε οι ίδιοι και που δεν την ελέγχετε όσο νομίζετε. Και που σε κάθε περίπτωση δεν αποδίδει όσο θα μπορούσε ή όσο θα έπρεπε να αποδώσει. Το να είσαι στην πολιτική τυχερός δεν είναι απαραίτητα κακό. Αντίθετα μάλιστα η τύχη και η απροσδόκητη συγκυρία είναι από τους πιο καίριους και σημαντικούς ρυθμιστικούς παράγοντες μιας επιτυχημένης πολιτικής σταδιοδρομίας. Φτάνει αυτός που ευνοείται να μπορεί να χειριστεί σωστά τις ευκαιρίες που του δόθηκαν.
Επί του προκειμένου:
Το επιτελείο του Καραμανλή, που αναφέρεις, δεν χαμπαριάζει από πολιτική και ασχολείται αποκλειστικά με το ποιος θα πάει στον ένα οργανισμό και ποιος στον άλλο. Πίστεψε με. Πότε πότε κάνει και τον πυροσβέστη ή συνομιλεί με μεγαλοδημοσιογράφους για να αποφύγει ζουμερές αποκαλύψεις. Τα "συμφέροντα" αλλωνίζουν μόνα τους γιατί από όσους μπορούν θεσμικά να παρέμβουν κανείς δεν ξέρει την τύφλα του. Και όταν δεν κατανοείς τον τρόπο που δουλεύει μια μηχανή και δεν ξέρεις από πια βίδα μπορεί να φύγουν τα λάδια και να σε κάψουν κρατάς αποστάσεις και δεν την ακουμπάς. Ειδικότερα μάλιστα αν είσαι "ξύπνιος" και "καλός πολιτικός", τύπου Καραμανλή ή Αβραμόπουλου, και έχεις την τύχη να μην έχεις αντιπάλους και να μην πιέζεσαι με παρεμβάσεις συγκεκριμένου περιεχομένου από τα θεσμικά κέντρα αντίδρασης (λαό, αντιπολίτευση, τύπο), τότε είναι που δεν έχεις κανέναν λόγο να ανοίγεις μέτωπα δεξιά αριστερά.
Η ουσία της απρόσμενης και κατεπείγουσας ενασχόλησης Καραμανλή με το ασφαλιστικό μπορεί να γίνει αντιληπτή (και να αντιμετωπισθεί κατάλληλα και με αποτελεσματικότητα) μόνο αν ιδωθεί στην μια και μόνη πραγματική της διάσταση. Δηλαδή ως καθαρός "αντιπερισπασμός" που γίνεται με σκοπό την αντιμετώπιση μιας πρόσκαιρης και απρόσμενης κρίσης. Μια κρίσης η οποία ακούμπησε για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια το ίδιο το προφίλ του "ηγέτη" και απείλησε να κλονίσει στα μάτια των μικροαστικών μαζών την ισχυρή και προστατευτική εικόνα του. Το μόνο δηλαδή όπλο της ΝΔ.
Αυτό που γίνεται είναι σαφές. Ο Καραμανλής προσπαθεί να διορθώσει αυτό που χάλασε. Την εικόνα του, όχι το ασφαλιστικό που του είναι αδιάφορο. Ας μην ξεχνάμε ότι στην πολιτική όλα έχουν μια συνέχεια. Οι κύκλοι δεν ανοίγουν ανεξάρτητα ο ένας με τον άλλο. Ούτε τέμνονται. Είναι ομόκεντροι και επάλληλοι. Ο Καραμανλής δεν θα έμπαινε ποτέ στον κόπο να ασχοληθεί με το "ασφαλιστικό" και το κάθε "ασφαλιστικό" εάν δεν υπήρχε η ανάγκη του αντιπερισπασμού. Υπό την έννοια αυτή ότι πρόκειται να προκύψει από αυτήν την ιστορία και βρίσκεται εκτός της σφαίρας της προσωπικής του εικόνας (τα πραγματικά δηλαδή αποτελέσματα που εσείς αναφέρετε περί επιθέσεων σε λαϊκά συμφέροντα, περί προώθησης ιδιωτικών συμφερόντων κ.λ.π) τον αφήνουν αδιάφορο και λογίζονται ως παράπλευρες απώλειες. Απώλειες που είναι μεν ανεπιθύμητες αλλά τις αποδέχεται, εν όψει της προσπάθειας του να διατηρήσει το μείζον. Που είναι αυτό άλλωστε που θα του δώσει την νίκη στις επόμενες εκλογές.
Ο Καραμανλής ξέρει πολύ καλά κάτι που όλοι εσείς, ίσως και λόγω ιδιοσυγκρασίας, ξεχνάτε. Ότι οι μάζες έχουν ανάγκη από πολλά και μπορεί κατα καιρούς να τα ζητάνε με τον πιο έντονο τρόπο. Υπάρχει όμως ένα πράγμα που δεν αντέχουν να στερηθούν. Που η στέρηση του γεννά μέσα τους ένα πελώριο, ασυνείδητο και αρχέγονο φόβο και τις οδηγεί σε αναγκαστική και άνευ αντιστάσεων υποταγή. Αυτό το ένα είναι η βεβαιότητα ότι διαθέτουν αρχηγό, οδηγό και προστάτη.
Ο Καραμανλής μπορεί να μην ασχολείται ούτε λεπτό με την διακυβέρνηση της χώρας αλλά από το 1989 δεν κάνει τίποτε άλλο από το να "παίζει" έντονα σε αυτό το πεδίο. Όποιος λοιπόν θέλει να τον κερδίσει πρέπει αναγκαστικά να σκεφθεί με τον δικό του τρόπο. Πράγμα το οποίο σημαίνει ότι πρέπει να ανέβει ένα-δύο επίπεδα ψηλότερα από εκεί που γίνονται οι λογιστικές εγγραφές της καθημερινότητας.
Αν θέλεις διάβασε στο σημερινό ΒΗΜΑ (14/3/08/) τον Πρετεντέρη. Λέει, νομίζω, τα ίδια πράγματα με αυτά που σου έγραψα στο προηγούμενο μήνυμα μου.
Tweet
Σάββατο, Ιουλίου 05, 2008
-Επιτέλους επανίδρυση (μέσω Παρισίων αυτή τη φορά)
Χρειάζεται τις σοφές κεφαλές του ΟΟΣΑ, -και 2 εκατομμύρια ευρώ, ας μην τα ξεχνάμε και αυτά-, ο επιφανής καθηγητής και έμπειρος μεγαλοπολιτικός Πάκης Παυλόπουλος για να πληροφορηθεί έγκυρα τις παθογένειες της δημόσιας διοίκησης στην χώρα. Για να αποκτήσει έναν μπούσουλα που θα τον βοηθήσει να μας προσφέρει επιτέλους, όπως τόσο πολύ οραματίζονται, αυτός και ο άξιος πρωθυπουργός μας, ένα σύγχρονο και αποτελεσματικό κράτος.
Για να μάθει, ας πούμε, ότι στα σύγχρονα ευρωπαϊκά κράτη είναι άλλο πράγμα τα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών και άλλο τα βουλευτικά γραφεία, που έναντι της υπόσχεσης της οικογενειακής ψήφου όλα τα σφάζουν και όλα τα μαχαιρώνουν ασελγώντας πάνω στο σώμα της, σε κάθε περίπτωση πρόθυμης για ασελγείς πράξεις, δημόσιας διοίκησης.
Για να πληροφορηθεί ότι τα σύγχρονα ευρωπαϊκά κράτη προσλαμβάνουν τους υπαλλήλους τους μόνον όταν τους χρειάζονται. Και ότι για την αξιολόγησή τους λαμβάνουν υπ΄ όψιν τους αμιγώς τις υπηρεσιακές τους ανάγκες και διόλου τα σημειώματα της κομματικής παράγκας και των "ευγενώς ενδιαφερομένων" εθνοπατέρων.
Για να καταλάβει ότι στα σύγχρονα ευρωπαϊκά κράτη οι υποθέσεις μείζονος ενδιαφέροντος δεν ρυθμίζονται με ύποπτες τροπολογίες που συντάσσονται από ολιγογράμματους και ιδιοτελείς "υπουργικούς συμβούλους" και ψηφίζονται νύκτωρ σε άδειες αίθουσες. Για να ακυρωθούν, ενίοτε, από τα ανώτατα δικαστήρια, που τις χαρακτηρίζουν οιονεί διοικητικές πράξεις καλυμμένες με τον μανδύα του νόμου. Χωρίς ποτέ κανείς να ντρέπεται ή να απολογείται.
Για να συνειδητοποιήσει ότι στα σύγχρονα ευρωπαϊκά κράτη τα διοικητικά δικαστήρια δεν στενάζουν κάτω από τον ζυγό 309.174 εκκρεμών υποθέσεων. Που σχεδόν όλες δημιουργήθηκαν από μια ανέλεγκτη και πάντοτε ανεύθυνη διοίκηση, που κραδαίνοντας το τεκμήριο της νομιμότητας τελειώνει άμεσα τις "δουλειές" της και μετά προτρέπει σαδιστικά και χαιρέκακα τον τσακισμένο και απελπισμένο πολίτη να αναζητήσει το δίκαιο του μέσα από πανάκριβες και ψυχοφθόρες διαδικασίες, που καμιά φορά διαρκούν 5, 10 ή ακόμη και 15 χρόνια.
Για να αντιληφθεί ότι τα σύγχρονα ευρωπαϊκά κράτη δεν διαθέτουν πλυντήρια για την νομιμοποίηση των συμβάσεων και των λοιπών ανομιών τους, όπως καλή ώρα το ημέτερο Ελεγκτικό Συνέδριο. Αυτό το δοχείο όλων των αρετών, που σε λίγο, τρομάρα μας, θα ελέγχει με τους εμπειρογνώμονες του και τις δαπάνες των κομμάτων. Και ότι εκεί η "συγγνωστή πλάνη" ήταν και παραμένει έννοια στο πεδίο του ποινικού δικαίου και δεν κατάντησε σούπερ απορρυπαντικό για όλες τις χρήσεις (νομική κατασκευή το λέμε εύσχημα) στα χέρια των Ανώτατων Δημοσιονομικών Δικαστών για την διευκόλυνση των πληρωμών της Siemens και την ταχεία εξυπηρέτηση του πάντα κατεπείγοντος δημοσίου συμφέροντος.
Για να ξεδιαλύνει επιτέλους μέσα του την βαθειά και μυστηριώδη έννοια της διάκρισης των εξουσιών. Την έννοια που από παιδί ακόμη, από τον καιρό των πρώτων του αθώων νομικών αναζητήσεων, έβαλε υψηλό στόχο να κατακτήσει, για να την παραδώσει, δώρο ατίμητο, στις επερχόμενες γενιές της ανθρωπότητας.
Αυτά και άλλα πολλά από τα βαθιά κρυμμένα Διοικητικά Μυστήρια θα ψηλαφήσει και θα ανιχνεύσει με την πολύτιμη συνδρομή του ΟΟΣΑ ο καθηγητής Παυλόπουλος. Όσα δεν πρόλαβε να δει από τον καιρό που διακονούσε την γνώση στο τέμενος των μουσών. Πριν τον καταλάβει αυτή η ακόρεστη λαχτάρα της προσφοράς που τον έφερε στην σημερινή του θέση. Την θέση του εκούσιου πολιτικού πάθους, δίπλα σε έναν μεγάλο πολιτικό ηγεμόνα που τον καθοδηγεί και τον εμπνέει.
Αυτά και άλλα πολλά και θαυμαστά. Εμείς απλά θα πληρώσουμε τα 2.000.000 ευρώ. Για πολλοστή φορά.
Tweet
Δευτέρα, Ιανουαρίου 21, 2008
-Η κυβερνητική ακηδία και οι πρόσθετες ευθύνες της δικαιοσύνης

"Ο Γ. Αγγέλου δεν αναφέρθηκε στο όνομα του κομιστή, υποστηρίζοντας ότι ο ίδιος δεν γνώριζε το όνομα του δημοσιογράφου αλλά ούτε και το περιεχόμενο του βίντεο" (Ελευθεροτυπία 21/01/08)
Φοβερά πράγματα!
Όλη μέρα μαζί με τον Ανδριανό σε ένα γραφείο, έξω να καίγεται και να χτυπιέται ο κόσμος, και αυτός ο αθεόφοβος δεν έτυχε ρωτήσει τον διευθυντή του γραφείου τύπου από ποιόν στην ευχή πήγε και πήρε την βρωμοκασέτα (ας λέμε κασέτα διότι ως γνωστόν οι ένοικοι του Μεγάρου Μαξίμου δεν φημίζονται ιδιαίτερα για την εξοικείωση τους με την τεχνολογία - εδώ που τα λέμε τα DVD είναι νέες ανακαλύψεις που μετρούν ζωή το πολύ καμιάς δεκαετίας και όσο νάναι είναι λιγάκι δύσκολο για ανθρώπους τόσο σημαντικούς και πολυάσχολους να παρακολουθούν εντατικά τις τελευταίες εξελίξεις της επιστήμης).
Ας είναι. Ας τον πιστεύσουμε.
Υπό τις συνθήκες αυτές, όμως, ο κ. εισαγγελέας θα πρέπει να ζητήσει όλως εκτάκτως την ποινική δίωξη και του πρωθυπουργικού διευθυντού για βεβαιωμένη (καθότι ομολογημένη αβίαστα) παράβαση καθήκοντος σε βαθμό κακουργήματος. Το σοβαρότατο αυτό αδίκημα κωδικοποιείται στην περίπτωση του κ. Αγγέλου από την αδικαιολόγητη και πέραν κάθε λογικού και αποδεκτού μέτρου έλλειψη ανθρώπινης και εύλογης περιέργειας.
Είναι πλέον επιτακτική ανάγκη να αρχίσει κάποια στιγμή σε αυτή τη χώρα να διώκεται (προσέξτε, δεν λέμε να τιμωρείται, αυτά είναι προχωρημένα πράγματα) εκτός των άλλων και η διανοητική νωθρότητα. Ειδικά αυτών που κατέχουν υψηλά και υπεύθυνα αξιώματα και ως εκ της θέσεως τους οφείλουν τουλάχιστον να γνωρίζουν.
Για την προστασία όλων ημών από την αβελτηρία των ποιμένων.
Κυριακή, Δεκεμβρίου 23, 2007
-Κράτος κουρελού

"Σε αναζήτηση τεχνοκρατών με γνώσεις επί των ασφαλιστικών θεμάτων βρίσκεται η νέα υπουργός Απασχόλησης κυρία Φάνη Πάλλη-Πετραλιά που επιχειρεί να συγκροτήσει μια ομάδα κρούσης. Σύμφωνα με πληροφορίες θα αντικατασταθούν ο γενικός γραμματές Απασχόλησης κ. Δ. Κοντός και ο γενικός γραμματές Κοινωνικής Ασφάλισης κ. Δ. Μαμμωνάς".
Αυτά μας λέει, μεταξύ άλλων, το σημερινό κυριακάτικο ΒΗΜΑ, για την έντονη κινητικότητα που παρατηρείται χρονιάρες μέρες στο Υπουργείο Απασχόλησης.
Η κ. Πετραλιά, λοιπόν, βρίσκεται σε αναζήτηση πολιτικών στελεχών ανώτατης βαθμίδας που θα αναλάβουν τις θέσεις των Γενικών Γραμματέων. Και εξειδικευμένων τεχνοκρατών, με ειδικές γνώσεις, στους οποίους θα αναθέσει την εφαρμογή των πρωτοποριακών ιδεών της.
-Κατά τα λοιπά το εν λόγω υπουργείο είχε ήδη από καιρό έτοιμο ένα σοβαρό και πλήρως επεξεργασμένο σχέδιο για την επίλυση του προβλήματος της κοινωνικής ασφάλισης. Και βρισκόταν ένα μόλις βήμα, μια μικρή ανάσα, πριν από την πλήρη εφαρμογή του.
-Κατά τα λοιπά το σχέδιο αυτό δεν ήταν αποτέλεσμα τυχαίων εμπνεύσεων της στιγμής. Αντίθετα αποτελούσε μέρος ενός ευρύτερου και μακράς πνοής κυβερνητικού προγράμματος, που εκτυλίσσεται σε διάστημα τετραετιών και αντλεί έμπνευση από τα λαμπρά οράματα του άξιου ηγέτη και πρωθυπουργού μας.
-Κατά τα λοιπά η ατυχής συγκυρία που οδήγησε στην πρόσφατη ταπεινωτική αποπομπή ενός ανώτατου πολιτικού στελέχους, -για λόγους που ασφαλώς ήταν άσχετοι με την απολύτως επιτυχή άσκηση των καθεαυτό αρμοδιοτήτων του-, δεν επρόκειτο σε καμία περίπτωση να επηρεάσει την αδιατάρακτη εκτέλεση του κυβερνητικού έργου. Που θα παρέμενε, υποτίθεται, σταθερή και στενά συνδεδεμένη με τον σε βάθος χρόνου αρχικό προγραμματικό σχεδιασμό.
-Κατά τα λοιπά το κράτος επανιδρύθηκε και απέκτησε επιτέλους συνέχεια και αταλάντευτη συνέπεια. Με αποτέλεσμα η διοίκηση να ασκείται πλέον από έμπειρα στελέχη. Με τις γνώσεις και τις εμπειρίες που απέκτησαν στο διάστημα της μακράς παραμονής στις θέσεις ευθύνης τους. Και όχι από τίποτε τυχάρπαστους, ανεύθυνους και ιδιοτελείς μικροσυνωμότες που έτυχε για κάποια φεγγάρια να αποτελούν μέρος της αυλής των "έμπιστων" κολάκων του κάθε υπουργού.
-Κατά τα λοιπά είναι προφανές ότι η κυβέρνηση μας είχε έτοιμο για ψήφιση, (από τους άβουλους και άμοιρους βουλευτές της), ένα ακόμη νομοσχέδιο κουρελού που σκόπευε να μας σερβίρει για μείζονα μεταρρύθμιση. Και τώρα, υπό την απειλή της οσμής των σκανδάλων και μετά τις μείζονες πολιτικές παρεμβάσεις του κ. Λούλη και των λοιπών δημοσκόπων και άλλων σκοτεινών τεχνικών της εξουσίας, το παίρνει πανικόβλητη πίσω. Για να το αντικαταστήσει με μια νέα κουρελού, καθαρή και φρεσκομπαλωμένη αυτή τη φορά από τα επιδέξια χέρια της εθνικής μας σούπερ γιαγιάς.
Σάββατο, Δεκεμβρίου 15, 2007
-Ένας ειλικρινής άνθρωπος. Ένα αθώο θύμα των περιστάσεων.


Το δράμα της χώρας με δέκα μόνο λέξεις.
"Όμοια με όλες τις οικοδομικές άδειες που έχουν εκδοθεί στην περιοχή ...".
Ο δυστυχής υπουργός είναι απολύτως ειλικρινής. Και πιστεύει με όλη την δύναμη της πληγωμένης ψυχής του ότι αποτελεί στόχο και αθώο θύμα μιας άδικης και απρόκλητης επίθεσης. Διότι απλούστατα, όπως οι περισσότεροι συμπατριώτες μας, έτσι και ο αστείος αυτός άνθρωπος, που από ένα γύρισμα της τύχης βρέθηκε να απολαμβάνει για μερικά φεγγάρια τους χυμώδεις καρπούς της εξουσίας, δεν διαθέτει τους κατάλληλους αντιληπτικούς μηχανισμούς που θα τον καθιστούσαν ικανό να κατανοήσει την έννοια του νόμου.
Εξ ου και δικαίως ισχυρίζεται ότι η δημοσιότητα που έχει λάβει το ζήτημα είναι κατευθυνόμενη. Εξ ου και ειλικρινώς θεωρεί ότι δεν έκανε τίποτε κακό. Τίποτε περισσότερο από ότι έχουν κάνει όλοι οι υπόλοιποι. Και ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης παραβιάζουν κατάφωρα την θεμελιώδη αρχή της ισότητας. Της ισότητας στην παρανομία. Εννοείται. Την αρχή πάνω στην οποία στηρίζεται τα τελευταία 50 χρόνια το θαυμαστό οικοδόμημα της ευδαίμονος ελληνικής μας κοινωνιας.
Κυριακή, Δεκεμβρίου 09, 2007
-Η ιπτάμενη μαντάμ Σουσού και η αντιπυραυλική της προστασία

Διαβάζουμε στον ημερήσιο τύπο ότι την περασμένη εβδομάδα το ΚΥΣΕΑ (Κυβερνητικό Συμβούλιο Εξωτερικών και Άμυνας) ενέκρινε την αγορά δύο (ακόμη) κυβερνητικών αεροσκαφών μεταφοράς υψηλών προσώπων. Μέχρι εδώ η είδηση δεν ξενίζει και πολύ. Πληθαίνουν άλλωστε τα περιστατικά της θρασύτατης επίδειξης του νεοπλουτισμού της εξουσίας. Και της άσκοπης σπατάλης του δημοσίου χρήματος, εν μέσω διαπιστωμένης και γενικής δημοσιονομικής στενότητας. Είχαμε πεί βέβαια κάποτε "σεμνά και ταπεινά", αλλά ας μην το παρακάνουμε κιόλας. Ας μην στερούμεθα και τα απολύτως απαραίτητα.
Ένα σημείο όμως της είδησης προκαλεί εύλογη απορία. Τα νέα VIP αεροσκάφη, λέει η ανακοίνωση, θα διαθέτουν και υψηλής τεχνολογίας (και ανάλογης ασφαλώς αξίας) συστήματα αντιπυραυλικής προστασίας!!!
Γιατί ποιόν λόγο άραγε;;;!!! Υπάρχει σε αυτόν τον κόσμο κάποιος διεστραμμένος τρομοκρατικός εγκέφαλος που θα ήθελε να ξοδέψει τους πολύτιμους πυραύλους του για να καταρρίψει ένα ιπτάμενο παλάτι στο οποίο θα επιβαίνει με την συνοδεία του έλλην υπουργός;;;!!!
Υπάρχει ας πούμε κάποιος που θα ήθελε να εξαφανίσει από την παγκόσμια πολιτική σκακιέρα έναν Λιάπη, έναν Αλογοσκούφη ή έναν Παυλόπουλο; Γιατί; Για να πάρουν έτσι, εν τη απουσία αυτών των γιγάντων, άλλη τροπή οι διεθνείς υποθέσεις;;;!!!
Ή μήπως η γαλάζια εξουσία ωρίμασε πλέον. Και αφού ξεπέρασε με επιτυχία το σύνδρομο της "δεξιάς παρένθεσης" και μεγαλοπιάνεται πλέον με χαρακτηριστική αυτοπεποίθηση άρχισε να ξεδιπλώνει αδιάντροπα και την αφελώς χαριτωμένη μαντάμ Σουσού που τόσα χρόνια έκρυβε επιμελώς μέσα της. Με μόνη την διαφορά ότι την φορά αυτή τους λογαριασμούς δεν τους πληρώνει μόνος του εκείνος ο έρμος, ο πτωχός ψαράς, ο σαστισμένος Παναγιωτάκης.
Τετάρτη, Νοεμβρίου 21, 2007
-Η λαγνεία των (ανύπαρκτων) θεσμών ή άλλως η παπαρολογία των κατά τεκμήριο ειδικών
Είπα να γράψω κάτι σχετικά με τις δηλώσεις Του για τον "νέο" εκλογικό νόμο αλλά μετά είδα την φωτογραφία Του και είπα άσε, Τον τιμωρώ αλλιώτικα. Θα βάλω μόνο την ευειδή μορφή Του.
Τέλος πάντων όμως. Παρασύρομαι.
Τι δήλωσε λοιπόν ο Υπουργός;
"Ήμασταν θεσμικώς συνεπείς" είπε, "Οι αλλαγές γίνονται στην αρχή της τετραετίας, όπως πάγια υποστηρίζουν εδώ και πολλά χρόνια" (από το ΒΗΜΑ της 20ης Νοεμβρίου)
Συγγνώμη, αλλά ποιοί είναι αυτοί οι θεσμοί που έχουν σχέση με το δικαίωμα της Βουλής να ψηφίζει όποτε της κατέβει νέους εκλογικούς νόμους; Και τι ακριβώς προβλέπουν; Υπάρχει στην έννομη τάξη μας ειδική διάταξη που ορίζει χρονικούς περιορισμούς για την θέσπιση νόμων, όταν αυτοί αφορούν σε τροποποιήσεις εκλογικών συστημάτων; Διάταξη που επιβάλλει την κατάθεση των νόμων αυτών στην αρχή, στην μέση ή στο τέλος της κάθε τετραετίας;
Μήπως τελικά ο διαπρεπής μας διοικητολόγος, παρασυρόμενος προφανώς από την ασυγκράτητη θεσμολαγνεία του, μπερδεύει τους θεσμούς με την πολιτική δεοντολογία; Πολύ πιθανόν. Με τόσες δουλειές και αρμοδιότητες άλλωστε δεν είναι δύσκολο να τα χάνει κανείς πότε πότε.
Και πάλι όμως, γιατί τόση κουβέντα και τόσος κομπασμός κάθε φορά για τους θεσμούς; Δεν είναι αυτονόητη η τήρηση τους; Αποτελεί περίπτωση υπέρβασης καθήκοντος η υποταγή των πολιτικών και των πολιτών σε αυτούς; Εξαίρεση σπάνια και μοναδική; Εξαίρεση τέτοια που να αποτελεί λόγο για απονομές ξεχωριστών αυτοεπαίνων;
Τίποτε από όλα αυτά. Μόνο που είναι φανερό ότι ο κ. καθηγητής αισθάνεται άβολα κάθε φορά που αναλαμβάνει να κάνει ακόμη μια ματσαγκονιά προς την κατεύθυνση της πλήρους επιβολής του γαλάζιου καθεστωτισμού. Και τότε επιστρατεύει αυτό για το οποίο οι φουκαράδες τηλεθεατές, και οι ακόμη πιο φουκαράδες βουλευτές, τον θεωρούν ειδικό. Τους υπαρκτούς ή ανύπαρκτους νόμους, τα κακογραμμένα συντάγματα των βασικών μετόχων και τους ala cart φαντασιακούς θεσμούς μας. Που για να τα ξετρυπώσεις όλα αυτά και να βρείς τι κάθε φορά ισχύει πρέπει να συνδυάσεις καμιά σαρανταριά δυσνόητους νόμους της πυρκαγιάς, -που ο ένας τροποποιεί τον άλλον-, καμιά κατοσταριά διάτρητα προεδρικά διατάγματα και άλλες τόσες υπουργικές αποφάσεις και καμιά διακοσαριά κρυμμένες σε άσχετα νομοσχέδια (και άρα ευθέως αντισυνταγματικές) νυχτερινές τροπολογίες.
Πολύπλοκα πράγματα δηλαδή. Και περισσότερο πολύπλοκα όταν βγαίνουν από το στόμα του σοφού ακαδημαϊκού, που παρεμπιπτόντως, και προσωρινά μόνον, εγκατέλειψε την λατρεία των μουσών για να ασχοληθεί με την επανίδρυση του κράτους. Τεκμήριο νομιμότητας λέγεται αυτό στο διοικητικό δίκαιο, ας μας επιτραπεί ο διασταλτικός παραλληλισμός. Το ποιός δικαιούται η δεν δικαιούται να ομιλεί (ή να γνωρίζει, στην περίπωση μας) που έλεγε και ο μακαρίτης ο Κουτσόγιωργας.
Ασφαλώς στην ίδια μάχη επιστρατεύονται και οι κενές πληροφοριακού περιεχομένου ταυτολογίες και οι παπαρολογίες. Είναι ωραίο πράγμα άλλωστε η παπαρολογία. Argumentum ad ignoradiam που έλεγαν και οι λατίνοι. Επίκληση στην άγνοια. Λογική πλάνη που προκύπτει από την εκφορά "επιχειρήματος" που είναι άσχετο με αυτό που θέλουμε να υποστηρίξουμε. Ποιός όμως τολμάει να αποκαλέσει άσχετο έναν κοτζάμ καθηγητή; Και μάλιστα ελληνικού πανεπιστημίου.
Τετάρτη, Ιουνίου 27, 2007
-Ε ψιτ κύριος!!! Από που πάμε για την Επανίδρυση;
Αθήνα, 27- 6 -2007
ΕΠΙΧΟΡΗΓΗΣΗ 25.000 ΕΥΡΩ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ - ΒΟΥΛΕΥΤΗ Β΄ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Με παρέμβαση του Γιώργου Βασιλείου Βουλευτή Β΄ Πειραιώς εγκρίθηκε επιχορήγηση ποσού 25.000 ευρώ από το Υπουργείο Οικονομικών για την πληρωμή των υπαλλήλων της ΔΕΑΠ του Δήμου Περάματος. Ο Δήμαρχος Περάματος κ. Ιωάννης Γλύκας με προσωπικό του έγγραφο ευχαρίστησε τον Βουλευτή για την πρωτοβουλία του αυτή να στηρίξει τους υπαλλήλους του Δήμου.
Παρά τις μακροχρόνιες και επίμονες μελέτες του ημετέρου συντάγματος, αλλά και του κανονισμού της ημετέρας βουλής, δεν διεπίστωσα ότι δια την διεκπεραίωση των πράξεων της διοίκησης, με άλλα λόγια δια την εφαρμογή των νόμων του κράτους, απαιτείται (ή ακόμη και επιτρέπεται εάν θέλετε) η παρέμβαση βουλευτού.
Αυτό που σε άλλα κράτη της πολιτισμένης ανθρωπότητος θα εθεωρείτο δείγμα ελλιπούς κα παρακμιακής λειτουργίας του πολιτεύματος στην ημετέρα μπανανία έφθασε να αποτελεί τίτλον τιμής και αφορμήν κομπορρήμονος αυτοπροβολής. Και μάλιστα σε καιρούς που η κοινωνία συνταράσσεται από τους κραδασμούς που προκαλούν οι επαναστατικές μεταρρυθμιστικές τομές της ριζικής επανίδρυσης. Αλλοίμονο.
Και μια και πλησιάζουν εκλογές (;) άντε και καλούς Βασιλείου να έχουμε!!!
ουσιώδης σημείωση: Και όλα αυτά χωρίς να λάβουμε υπ΄ όψιν μας το ύψος του ποσού που εκταμιεύθηκε με την παρέμβαση του πολιτικού ανδρός. Tweet






