-Καμιά κρίση δεν φοβόμαστε! Βάζουμε μπροστά τους καλύτερους και προχωράμε!

Βαριά η κρίση, δεν λέω. Δύσκολοι οι καιροί. Ασυγκράτητη η μανία των ανθελλήνων, που 2.500 χρόνια τώρα προσπαθούν να υποτάξουν αυτόν τον μικρό αλλά περήφανο λαό. Χωρίς ποτέ να τα καταφέρουν.

Δεν έχουμε κανένα μεγάλο μυστικό. Απλά, αυτή είναι η κατασκευή μας. Είμαστε οι καλύτεροι. Και στις δύσκολες στιγμές, βάζουμε μπροστά τους πιο καλούς από τους καλούς και προχωράμε.

Από την μια οι φοβέρες και οι κεραυνοί της τοσοδούλας Μέρκελ, του συμπλεγματικού Στρος Καν και των ανάξιων χαρτογιακάδων του στρατού των επίδοξων κατακτητών. Και από την άλλη η ανακοίνωση του βουλευτή Σαλμά. Του "Υπεύθυνου του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Υγείας της Νέας Δημοκρατίας". Σταχυολογώ από το κρυστάλλινο κείμενο, της μισής σελίδας μόλις, και το φρόνημα μου ανορθώνεται.


"... θα παίρνει τιμή στην χώρα μας, ίση με τον μέσο όρο των τριών φθηνότερων χωρών της Ευρώπης". Ίση με τον μέσο όρο ποιου πράγματος; Της ηλιοφάνειας; Της μέσης θερμοκρασίας κατά τους θερινούς μήνες; Του ύψους των ενηλίκων ανδρών; Της "φθήνιας" των χωρών; Και ποια ακριβώς ιδιότητα κομίζει το κατηγορούμενο "φθηνός" στο υποκείμενο "χώρα"; Την κάνει αυτό που λέμε φθηνιάρικη; Θα μου πείτε, στην δική μας χώρα, την χώρα των έξυπνων και πρακτικών ανθρώπων, τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται. Μόνο που όταν τα παραλείπεις στα μικρά, μαθαίνεις μοιραία να τα παραλείπεις και στα μεγάλα.

"... αργότερα έρχεται τροπολογία, σε άσχετο με το θέμα νομοσχέδιο". Αυτό, υποτίθεται, είναι χοντρή μπηχτή κατά του κακού ΠΑΣΟΚ. Την στιγμή που το πτώμα του μακαρίτη δεν έχει προλάβει να κρυώσει στο υπόγειο. Γιατί ναι μεν το κόμμα του κ. Σαλμά αποχαιρέτισε την εξουσία, αφήνοντας πίσω του ένα μνημειώδες νομοθετικό έργο 23,562 τροπολογιών. Ήταν, όμως, όλες, σύμφωνα με το Σύνταγμα, ενσωματωμένες σε σχετικά με το θέμα νομοσχέδια.

"... ότι υπάρχει το πιο αξιόπιστο και μοναδικό στην Ευρώπη παρατηρητήριο τιμών φαρμάκων". Καλά, το αξιόπιστο δεν το συζητάμε. Αυτονόητο είναι. Στην χώρα της απόλυτης αξιοπιστίας ζούμε. Το ζήτημα είναι ότι είναι και μοναδικό. Κανείς άλλος μέχρι στιγμής δεν κατόρθωσε να έχει τέτοιο. Αλλά, σε κάθε περίπτωση, το δικό μας είναι το "πιο αξιόπιστο" από τα άλλα, που δεν υπάρχουν.

"... σε αντίθεση με ό,τι προβλέπει ο ισχύον νόμος". Όπως λέμε δηλαδή "ο ισχύον κανονισμός", "η ισχύον απόφαση", "μου πονάει το ισχίον" κ.λ.π. Είναι βλέπετε και ορθοπεδικός ο κ. Σαλμάς και ξέρει από ισχία. Α! Και ένα αξεδιάλυτο μυστήριο. Αν και είναι ολοφάνερο ότι ο βουλευτής δεν φοίτησε ποτέ σε σχολείο, είναι σε θέση να διακρίνει την διαφορά μεταξύ ενός συνδέσμου και μιας αντωνυμίας. Και την υπογραμμίζει μάλιστα εμφατικά ο μπαγάσας. Για να προλάβει προφανώς ενδεχόμενη σύγχυση μας.

Είχα έναν καθηγητή στο γυμνάσιο, ο Θεός να συγχωρέσει την ψυχούλα του, που όταν του έλεγες, "το ξέρω, αλλά δεν μπορώ να το πω" 'η "το ξέρω, αλλά δεν μπορώ να το πω καλά" σου απαντούσε: "αν δεν μπορείς να το πεις, δεν το ξέρεις καθόλου, ανόητε". Χρόνια τώρα, με ετοιμόρροπα λόγια, ετοιμόρροπες σκέψεις, ετοιμόρροπες ιδέες. Με ετοιμόρροπους νόμους και ετοιμόρροπες πράξεις. Έφθασε μάλλον η ώρα να μάθουμε να ζούμε και με ετοιμόρροπες ζωές.


-----------------------------------------------------------------------------------------------

Παρεμπιπτόντως. Από πολύ πρόσφατη Υπουργική Απόφαση με την οποία εγκρίνονται στο πόδι πιστώσεις 2,5 δις €. Από αυτά τα καινούργια, που θα μας δανείσουν οι βλάχοι οι Γερμανοί.

(Επιτρέπονται) αντικαταστάσεις ειδών, με άλλα είδη, διαφορετικού αριθμού, σε περιπτώσεις που εκτιμάται ότι τα είδη αυτά είναι απαραίτητα πλέον στον φορέα και προέκυψε η ανάγκη προμήθειας άλλων ειδών ή σε περιπτώσεις, που κατά την υποβολή των προδιαγραφών προκύπτει διαφοροποίηση κωδικοποιήσεως του είδους.

Αυτός που θα μπορέσει να ξεδιαλύνει το νόημα του κρυπτικού αυτού κειμένου θα κερδίσει ισόβια θέση αντιπροέδρου στο Συμβούλιο της Επικρατείας ή, εάν το προτιμά, Γενικού Επιτρόπου στο Ελεγκτικό Συνέδριο. Και αυτό διότι αυτά θα είναι τα δύο δικαστήρια που θα κληθούν στο άμεσο μέλλον να ερμηνεύσουν την διάταξη, -υπό το φως της προστασίας του δημοσίου συμφέροντος ασφαλώς-, και να νομιμοποιήσουν την κατά 200% υπέρβαση της προβλεπόμενης δαπάνης. Έξω παλιοαλήτες του ΔΝΤ!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Tweet

-Αν είχαμε λίγο μυαλό θα αρχίζαμε να κοιτάμε τα μικρά. Αυτά που μας φαίνονται ασήμαντα.

Με όλα όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες ήταν αποκαρδιωμένος και περίλυπος εχθές ο κ. Κ. Ζούλας της Καθημερινής. Μια μικρή είδηση, όμως, τον έκανε να ξαναβρεί το χαμένο ηθικό του. Μια είδηση που, μέσα από τις στήλες της εφημερίδας, είχε την καλοσύνη να μεταφέρει και σε μας, μήπως και αναθαρρήσουμε.

(Περιληπτικά μόνον, για όσους δεν έχουν την υπομονή να διαβάσουν το σχετικό άρθρο, η υπόθεση έχει ως εξής: Σε έναν αθηναϊκό δρόμο ένας τροχονόμος σταματάει για έλεγχο ένα μηχανάκι με οδηγό μια σκερτσόζα και χαριτωμένη κυρία. Η κυρία δεν έχει κανέναν χαρτί μαζί της. Είναι όμως από την Θεσσαλονίκη και αυτό για κάποιο λόγο συγκινεί το όργανο της τάξεως. Τα λέει και ωραία, χαμογελάει ακόμη πιο καλά και ξέρει γενικώς να γοητεύει. Για να μην τα πολυλογούμε ο τροχονόμος εγκαταλείπει κάθε αντίσταση, βάζει στην άκρη το υπηρεσιακό του ύφος, χαριεντίζεται μαζί της και τελικά την αποδίδει ελεύθερη και ακηλίδωτη στην κοινωνία. Μετά ζουν αυτοί καλά, εμείς καλύτερα και το δημόσιο ταμείο να πάει να κουρεύεται, χωρίς το προβλεπόμενο από τον ΚΟΚ πρόστιμο.)

Λυπάμαι που το λέω κ. Ζούλα, αλλά το "χαριτωμένο" περιστατικό που μας μεταφέρετε θα έπρεπε φυσιολογικά να σας προκαλέσει μεγαλύτερη αποκαρδίωση. Και όχι να λιγοστέψει την ήδη συσσωρευμένη. Και αυτό επειδή αποκαλύπτει μια από τις μεγαλύτερες παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας. Την ανεύθυνη και απαξιωτική στάση της απέναντι στον νόμο.

Ο υπάλληλος, μας λέει το διοικητικό δίκαιο, δεν διαθέτει βούληση. Διαθέτει αρμοδιότητα σαφώς προκαθορισμένη από τον νόμο. Η ατομική του κρίση, που καμιά φορά χρειάζεται να εφαρμοσθεί στο πλαίσιο της άσκησης των καθηκόντων του, δεν πρέπει να επηρεάζεται από προσωπικά στοιχεία και από τυχόν άλλους παράγοντες που εκφεύγουν των ορίων της διακριτικής του ευχέρειας. Της αναγκαστικής δηλαδή επιλογής μίας μόνον από τις ενδεχομένως πολλαπλές διαθέσιμες σε κάθε περίπτωση νόμιμες λύσεις. Η διακριτική ευχέρεια δεν νοείται ως απεριόριστη ελευθερία δράσης. Είναι και αυτή μια αρμοδιότητα που παρέχεται από τον νόμο και υπόκειται στις αναγκαστικές του δεσμεύσεις. Και ως τέτοια ελέγχεται.

Διαφορετικά δεν θα μπορούσε να γίνει. Η κρατική εξουσία εγγυάται την τήρηση του κοινωνικού συμβολαίου. Και για να το κάνει αυτό αποτελεσματικά απαγορεύει την αυτοδικία και κατέχει μονοπωλιακά το προνόμιο της άσκησης νόμιμης βίας. Όταν η βία αυτή ασκείται ανέλεγκτα, έξω από τις αυστηρά προκαθορισμένες προϋποθέσεις της, η εμπιστοσύνη των διοικουμένων κλονίζεται, η αίσθηση δικαίου αμβλύνεται και η συλλογικότητα εξασθενεί. Η βαθιά ρίζα του σημερινού προβλήματος της πατρίδας μας είναι ακριβώς αυτή.

Το περιστατικό που μας αναφέρετε είναι προφανώς ασήμαντο. Αλλά ο πειρασμός να σταθμίζουμε την φύση και την σημασία του νόμου κάτω από το υποκειμενικό πρίσμα της βαρύτητας του αδικήματος για το οποίο πρέπει αυτός να εφαρμοσθεί είναι εξαιρετικά επικίνδυνος. Τα μικρά και ασήμαντα γίνονται στην πορεία του χρόνου μεγάλα και σημαντικά. Η χαριτωμένη κυρία έμαθε ότι, χρησιμοποιώντας την γοητεία και το αθώο χαμόγελό της, μπορεί να ξεφεύγει εύκολα από τον έλεγχο του τροχονόμου. Δεν μας νοιάζει και πολύ, επειδή φαινομενικά η ζημιά για την κοινωνία είναι πολύ μικρή ή και ανύπαρκτη. Αύριο, όμως, τηρουμένων των αναλογιών, αυτά τα ίδια ακαταμάχητα όπλα θα χρησιμοποιηθούν για το κτίσιμο ενός αυθαιρέτου ή για την απόκρυψη του φορολογητέου εισοδήματος. Την θέση του μεγαλόκαρδου και ευαίσθητου αστυνομικού θα πάρουν ο φιλικός πολεοδόμος και ο συμπονετικός προϊστάμενος της εφορίας. Και η αλυσίδα ολοένα και θα μακραίνει. Για να αντιληφθούμε την κατάληξη, δεν έχουμε παρά να κοιτάξουμε γύρω μας.

Και ο αστυνομικός; Αυτός μαθαίνει ότι είναι ένας μικρός θεός. Που διαθέτει όχι αυστηρά προσδιορισμένη κρατική εξουσία, όπως θα έπρεπε, αλλά προσωπική ευχέρεια να απονέμει δίκαιο ανάλογα με τις ενορμήσεις της στιγμής. Σήμερα χαρίζεται στην κυρία με το όμορφο χαμόγελο. Αύριο θα κτυπήσει αλύπητα τον πεσμένο στο έδαφος και ήδη εξουδετερωμένο και ακίνδυνο πλέον διαδηλωτή, επειδή το πρωί έτυχε να ξυπνήσει άσχημα, να μαλώσει με την γυναίκα του και βρέθηκε να έχει οργή πολλή συσσωρευμένη μέσα του. Βάλτε στην θέση του οποιονδήποτε άλλο δημόσιο λειτουργό. Από τον πρωθυπουργό της χώρας, που κυβερνά ελέω Θεού με τους κολλητούς του, μέχρι τον θυρωρό του μικρότερου κρατικού κτιρίου, που ανοιγοκλείνει την πόρτα κατά το κέφι του, σε όποιον του φαίνεται συμπαθής και αρεστός. Τελικά τα πράγματα έχουν πιο απλές εξηγήσεις από όσο θέλουμε να πιστεύουμε.

Και κάτι τελευταίο. Τι έκανε άραγε ο ίδιος τροχονόμος, όταν δέκα λεπτά αργότερα σήκωσε το χέρι του και σταμάτησε για έλεγχο μια αντιπαθητική και κακομούτσουνη χονδρή από το Αγρίνιο, που οδηγούσε το μηχανάκι της χωρίς άδεια, δίπλωμα και ασφάλεια; Και πως αισθάνθηκε άραγε αυτή η ταπεινωμένη μέγαιρα όταν γύρισε στο σπίτι της, κουβαλώντας στην τσάντα την ισοδύναμη με 15 μεροκάματα "δίκαιη" και "νόμιμη" τιμωρία της δικής της πολιτείας; Βλέποντας μάλιστα στην οθόνη τον ωραιότατα μαυρισμένο πρωθυπουργό να της μιλάει για το ξεπέρασμα της κρίσης και να της ζητάει ομοψυχία, θυσίες και επίδειξη αλληλεγγύης;

Tweet

-Βουλευτές (με σταυρό)

Άρθρο 39

Στο τέλος του δευτέρου εδαφίου της δεύτερης παραγράφου 4 του άρθρου 114Α του Κανονισμού της Βουλής (Μέρος Β', ΦΕΚ 51 Α'/10-4-1997), όπως προστέθηκε με την παράγραφο Δ4 του άρθρου 14 της απόφασης 6483/6-12-2001 της Ολομέλειας της Βουλής "για την τροποποίηση διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής" και αντικαταστάθηκε με την παράγραφο 2 του άρθρου 5 της απόφασης 6573/4060/18-6-2003 της Ολομέλειας της Βουλής "τροποποίηση διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής", προστίθεται εδάφιο ως εξής:

"Τα προηγούμενα εδάφια εφαρμόζονται αναλόγως για τους μετακλητούς και απεσπασμένους υπαλλήλους που υπηρετούσαν στην Βουλή κατά τον χρόνο λήξης των εργασιών της ΙΑ' περιόδου της Βουλής καθώς και για τους υπαλλήλους, απεσπασμένους και μετακλητούς που υπηρετούν στην Βουλή κατά τον χρόνο δημοσίευσης του παρόντος ή και κατά τον χρόνο λήξης των εργασιών της ΙΒ' περιόδου της Βουλής, ανεξάρτητα από την υπηρεσία από την οποία προέρχονται και τον χρόνο υπηρεσίας τους στην Βουλή. Η σχετική αίτηση των ανωτέρω υποβάλλεται το αργότερο μέχρι την συμπλήρωση τριών (3) μηνών από την λήξη των εργασιών της ΙΒ' περιόδου της Βουλής.

(από το ΦΕΚ 126 Α'/2-7-2008).

Αυτή λοιπόν είναι η διάταξη που είναι υποχρεωμένος άνευ ετέρου να εφαρμόσει ο νομοταγής κ. Πετσάλνικος, για να αποκτήσει το εθνικό μας Κοινοβούλιο άλλους 232 φρέσκους και γεμάτους όρεξη για παραγωγική εργασία νέους υπαλλήλους. Έτσι όπως την βλέπετε. Στο τέλος της παραγράφου Α, που τροποποιήθηκε με την απόφαση Β, που είχε αντικατασταθεί από την διάταξη Γ, που συμπληρώθηκε με την προσθήκη Δ', προστίθεται εδάφιο Ε' ως εξής: "Φέρτε και σεις 100 δικούς σας και κάντε τουμπεκί για να τελειώνουμε. Λεφτά υπάρχουν".

Δεν χρειάζεται να πάει κανείς μακρυά και να ασχοληθεί με το κατάπτυστο περιεχόμενο. Και μόνον ο βιασμός της ελληνικής γλώσσας θα ήταν αρκετός για να διαπιστώσει κανείς το επίπεδο των ανθρώπων που κρατούν στα χέρια τους το μέλλον αυτής της χώρας. Μετρήστε πόσες φορές παρατίθεται η λέξη "βουλή" μέσα σε μια μόνο πρόταση. Πέντε. Ενώ θα αρκούσε μόνο μία.

Έψαξα να βρώ και την αιτιολογική έκθεση της διάταξης. Ζητείται βλέπετε υποχρεωτικά από το άρθρο 74 του Συντάγματος. Πλην ματαίως. Μάλλον θα την ξεχάσανε πάνω στις φούριες τους. Κοίταξα και την παράγραφο 4 του ίδιου άρθρου. Που ορίζει ότι "δεν εισάγεται για συζήτηση νομοσχέδιο ή πρόταση νόμου που αποσκοπεί στην τροποποίηση διάταξης νόμου, αν δεν έχει καταχωρηθεί στην αιτιολογική έκθεση ολόκληρο το κείμενο της διάταξης που τροποποιείται, και στο κείμενο του νομοσχεδίου ή της πρότασης ολόκληρη η νέα διάταξη, όπως διαμορφώνεται με την τροποποίηση". Πίκρα και εκεί. Τίποτε.

Μετά διάβασα στην πρώτη σελίδα της κυριακάτικης Süddeutsche Zeitung κάτι προβοκατόρικα που λέγανε ότι, στην Αθήνα, κάποιοι μασκοφόροι νεανίες δείρανε έναν αρχισυνδικαλιστή ονόματι Yannis Panagopoulos, γιατί τα παιδιά θέλανε την κρίση να την πληρώσει το μεγάλο κεφάλαιο και οι τραπεζίτες και αυτός μάλλον δεν συμφωνούσε και τους νευρίασε. Ωραία δουλειά κι αυτή. Να φορτώνονται τα βάρη αυτοί που δεν φταίνε.

Μετά σκεφτόμουν εκείνο το παλικάρι τον Κουκοδήμο. Τι να σου κάνει το παιδί, ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη, προσπαθεί αλλά άμα αντιστέκεται το σύστημα. Και η Ράπτη έκανε στην Θεσσαλονίκη εκδήλωση της οργάνωσης Αγάπη που την έχει επίτιμο πρόεδρο και ήρθε και μίλησε στις κυρίες και ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Ο Τζιτζικώστας δεν ήταν γιατί είχε πάει ταξίδι στην Μελβούρνη να τακτοποιήσει την ομογένεια. Ούτε ο Γκιουλέκας, γιατί είχε πολλές πίτες στις τοπικές και έτρεχε και δεν έφτανε. Εν τω μεταξύ την Όλγα την Κεφαλογιάννη την έκανε σκιώδη υπουργό ο Σαμαράς και άφησε απέξω τον Μιλτιάδη τον Βαρβιτσιώτη γιατί ήταν με την Ντόρα. Και η Όλγα δηλαδή με ποιον ήτανε; Δεν κατάλαβα. Θα κάνει και τον Σταϊκούρα τώρα. Είχε και ένα άρθρο στην Καθημερινή προχθές η κόρη της Πετραλιά. Δεν μασούσε τα λόγια της. Να στρωθούμε στην δουλειά, αλήθειες έλεγε. Πάντως στην Αθήνα αν δεν τα βρει με τον αρχηγό ο Κακλαμάνης μάλλον ο Άρης θα κατέβη. Διάβασα και κάτι που έγραψε σε ένα σάιτ τις προάλες, ότι είναι περήφανος που πάνω από τα μικρά και μίζερα βάζει πάντα τα συλλογικά και τα εθνικά. Καλά κάνανε και τον δείραν τον Panagopoulos. Δεν θα πληρώνει ο κοσμάκης τις μαλακίες των άλλων.

Tweet

-Οι δήθεν αγωνιστικές φωνασκίες ως άλλοθι στην άγνοια

Με αφορμή σημερινό (19/3/2008/) δημοσίευμα του ΒΗΜΑΤΟΣ επανέρχομαι για λίγο στο ημέτερο ποστ της 7ης Μαρτίου και διερωτώμαι:

Γιατί άραγε κανείς από τους θρηνούντες και πολιτικολογούντες, εντός και εκτός κοινοβουλίου, (ειδικότερα από τους εντός), δεν αναφέρεται σε αυτές τις εξαιρετικά σημαντικές πτυχές του ασφαλιστικού ζητήματος; Τι κρύβεται πίσω από την εκκωφαντική σιωπή όλων αυτών που με τόσο πάθος ανέλαβαν τις τελευταίες εβδομάδες την υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων; Να κρύβεται άραγε η σύμπραξη και η συμπόρευση τους με τα κυκλώματα των φαρμακάδων, των κλινικαρχών, των γιατρών, των γραφειοκρατών και όσων άλλων λυμαίνονται το σύστημα υγείας και τις περιουσίες των ασφαλιστικών ταμείων; Να κρύβεται δόλος; Να κρύβεται σκοπιμότητα; Μάλλον όχι.

Το μυστικό είναι ένα και μόνο. Η τερατώδης άγνοια. Η άγνοια αυτών που πολιτεύονται, αυτών που δημοσιογραφούν και αυτών που συνδικαλίζονται. Και ασφαλώς η θεμελιώδης άγνοια αυτών που τους εμπιστεύονται και τους ψηφίζουν.

Όσο και αν φαίνεται παράδοξο (για αυτό άλλωστε και ισχύει - επειδή κανείς δεν μπορεί να πιστέψει ότι είναι αλήθεια) δεν υπάρχει ούτε ένας έλληνας βουλευτής (συμπεριλαμβανομένων και αυτών που κατά καιρούς διαχειρίστηκαν το σύστημα ως υπουργοί ή υφυπουργοί) που να είναι σε θέση να διατυπώσει για το επίμαχο ζήτημα μια άποψη που να ξεφεύγει έστω και λίγο από τις γενικόλογες πολιτικάντικες αναφορές περί "πιράνχας", "συμφερόντων" κ.λ.π. και μία πρόταση που να απέχει από τα βαρετά και μονότονα ευχολόγια περί καλής διαχείρισης, μηδενικής ανοχής, νέων δήθεν σκληρών και καινοτόμων συστημάτων επιβολής του νόμου και τα τοιαύτα. Δεν υπάρχει ούτε ένας δημοσιογράφος που να διαθέτει ολοκληρωμένη γνώση και άποψη για όσα συμβαίνουν και για τα κολοσσιαία ποσά που παίζονται στο τραπέζι της δήθεν περίθαλψης και της δήθεν προστασίας της υγείας του ελληνικού λαού. Για τους συνδικαλιστές είναι μάλλον αστείο να μιλάμε.

Και τελικά όλοι αυτοί, όσο περισσότερο δεν ξέρουν τόσο περισσότερο φωνασκούν. Το αποτέλεσμα είναι ο αυτός ο ανυπόφορος λευκός θόρυβος, που πνίγει την δημόσια ζωή και που χάριν αυτοκολακείας επιμένουμε να αποκαλούμε δημόσιο διάλογο.

Τελικά δεν μας λείπουν οι καλές προθέσεις. Αυτό είναι βέβαιο. Το πρόβλημα μας είναι η ανευθυνότητα. Η προχειρότητα, η τσαπατσουλιά και η ελαφρότητα με την οποία συζητούμε και χειριζόμαστε ακόμη και τα σοβαρότερα ζητήματα που αφορούν την ζωή μας. Όλοι μας. Από τον πρωθυπουργό μέχρι και τον τελευταίο πολίτη αυτής της χώρας.

Tweet

-Πω Πω ρε μάγκα μου ένα δόγμα!!!

Είναι από αυτά που λέμε "και γαμώ τα δόγματα".

Η αστυνομία, λέει το "δόγμα", θα πρέπει από τούδε και στο εξής:

α) να πατάσσει την εγκληματικότητα
β) να προλαμβάνει την εγκληματικότητα
γ) να χρησιμοποιεί τις νέες τεχνολογίες

Που τα σκέφτηκε ρε τον αθεόφοβο όλα αυτά!!! Μεγάλο μυαλό ο Προκόπης!!!
Έτσι είναι όμως άμα είσαι καθηγητής. Και έχεις και τον Καραμανλή από κοντά για να σε εμπνέει.
Είναι μετά να μην βγάζεις τέτοια δόγματα!!!

Tweet

-Πτωχέ Καραμάριε!!!

Κατά πρώτον, όλα αυτά ο Καραμανλής δεν τα ξέρει. Διότι εάν τα ήξερε ποιος θα ήταν αυτός, από τους φρικτούς απατεώνες των ζοφερών ημερών, που θα μπορούσε να ξεφύγει από την ιερή οργή του.

Δεύτερον και καλύτερο, ο φουκαράς βουλευτής δεν αντιλαμβάνεται κάτι πολύ βασικό. Ένας άνθρωπος σαν τον πρωθυπουργό μας, που είναι αναγκασμένος εκ των πραγμάτων, -και ως εκ των χαρίτων με τις οποίες τον έχει εφοδιάσει η φύση-, να συλλογάται για συμπαντικά μόνον ζητήματα, ποτέ δεν πέφτει στο ευτελές επίπεδο της εντολοδοσίας. Άνθρωποι σαν αυτόν δεν δίνουν εντολές. Φωτίζουν μόνον. Και εμπνέουν με την παρουσία τους.

Tweet