Ο Θεός να μας φυλάει. Δεν ξέρει πλέον κανείς αν πρέπει να κλάψει ή να γελάσει. Ο όρος "τσίρκο" δεν περιγράφει την χώρα μεταφορικά. Αποδίδει με τρομακτικά κυριολεκτική ακρίβεια την πραγματική κατάσταση.
Το αστείο δε, είναι ότι υπάρχουν ακόμη αρκετοί αφελείς που τρομάζουν μπροστά στην προοπτική μιας ενδεχόμενης ακυβερνησίας. Δεν αντιλαμβάνονται οι δυστυχείς ότι, τηρουμένων των αναλογιών, ακόμη και η πιο πρωτόγονη μορφή αυτοοργάνωσης, αν με το καλό βοηθήσει η θεία πρόνοια και στερηθούμε την φωτισμένη ηγεσία των κλόουν που μας κυβερνούν, θα κάνει την χώρα να μοιάζει με εκείνες τις πειθαρχημένες μονάδες του πάλαι ποτέ ένδοξου πρωσικού στρατού.
Και όμως, μέσα στο πυκνό σκοτάδι το φως. Παρά τις τόσες συμφορές η ελπίδα δεν θέλει να πεθάνει και αντιστέκεται. Και πάντα υπάρχουν, όπως λέει ο ποιητής, "έλληνες" που "μέσα στα σκοτεινά δείχνουν τον δρόμο". Ένας μόνον απ' αυτούς είναι ο άξιος υπουργός μας επί των μεταφορών. Που δεν εδίστασε. Και διέταξε αμέσως έρευνα.
Έρευνα που αυτή τη φορά θα φτάσει σε βάθος. Που αν χρειαστεί θα ξύσει ακόμη και τον πάτο. Και ο πέλεκυς της τιμωρίας θα πέσει αμείλικτος επί των αδίκων.
Αυτά. Για όσους νομίζουν ότι παίζουμε. Και για όσους απαισιόδοξα πιστεύουν ότι το έθνος εξήντλησε τις πολύτιμες χρυσές εφεδρείες του.
Τώρα ξαναγυρίζω στην σιωπή μου. Παρακαλώ τον Θεό να μην με φέρει άλλη φορά σε παρόμοια ανάγκη να ξαναμιλήσω.
Αναρτήσεις
