4 δις μέτρα

Παίρνουνε τα μέτρα μας κι εμεις κοιτάμε.

Μετράμε μέρες μέχρι τις δραματικές μειώσεις εισοδημάτων που ψηφίζουν αύριο.

Το έργο γνωστό, το περιγράφαμε από τον Φλεβάρη του 15:

Η "κυβέρνηση" κάνει μπλόφες για να εντυπωσιάσει με χαρτιά ανοιχτά. Όλοι βλέπουν το χέρι της κι ανεβάζουν τα πονταρίσματα.

Φυσικά, αυτή είναι η αφελής εκδοχή. Γιατί η τράπουλα είναι σημαδεμένη και το παιχνίδι στημένο.

Στο τέλος της κάθε παρτίδας οι δανειστές έχουν πάρει όλα όσα είχαν συμφωνηθεί κι ακόμη περισσότερα για εγγύηση.

Έτσι, από τα 3,6 δις μέτρα που ζητούσε το ΔΝΤ 2 μήνες πριν, η κυβέρνηση κατάφερε να κλείσει την αξιολόγηση με ... 4 δις (άλλοι τα κοστολογούν στα 5)

Κοινωνικό μακελειό: 2-3 συντάξεις κομμένες, κοινωνικά επιδόματα τσεκουρώνονται.

Κι όλα αυτά για μια και μόνο δόση των 6 δις.

Αντίμετρα; Τα ισοδύναμα του άλλου μισού του ΣΥΡΙΖΑ, της ΔΗΜΑΡ.

Οι πλούσιοι πλουσιότεροι, οι μεσαίοι φτωχοί και οι φτωχοί πένητες.

Αυτό είναι το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης.

Η πολιτική αλητεία έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο και τα προηγούμενα ήταν τόσο άσχημα που έλεγες πως δεν μπορεί να υπάρχουν χειρότερα από αυτά.

Οι πουστιές Κατράγκουλου, ο δόλος, η ταξική ιδιοτέλεια, ο μαρξισμός στην υπηρεσία των ελίτ, του κώλου τα εννιάμερα, το ξεπάστρεμα των μικρομεσαίων ελευθέρων επαγγελματιών κι επιχειρήσεων.

Για μια καρέκλα.

Μια καρέκλα που πρέπει να κάνουμε ηλεκτρική.

Αργήσατε Έλληνες. Κι αυτό θα το πληρώσουμε με αίμα εμείς και τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας.

Η εκλογή Μακρόν διασφαλίζει μια ακόμη 4ετία γερμανικής κυριαρχίας στην Ευρώπη. Απλά οι τραπεζίτες θα μίλαν με τον Σόιμπλε μέσω του ανθρώπου τους κι όχι μέσω κάποιου πολιτικού αγκιστρωμένου στο πρώην πολιτικό σύστημα της Γαλλίας που κατέρρευσε στις προεδρικές.

Αρχισε το παζάρι για τις νέες αντεργατικές ανατροπές

«Δεν κατανοούν ότι το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι το επίπεδο του χρέους της, αλλά το πρόβλημα της Ελλάδας είναι η έλλειψη ανταγωνιστικότητας και η αδυναμία της να συγκροτήσει (λειτουργική) διοίκηση», δήλωσε την περασμένη Πέμπτη ο Βόλφγκανγ Σόιμπλε σε εκδήλωση για την παρουσίαση βιβλίου. «Ολοι υποκρίνονται ότι κάποια μορφή ελάφρυνσης του χρέους θα έκανε καλύτερα τα πράγματα στην Ελλάδα. Το μόνο που θα άλλαζε είναι ότι θα μεινόταν έτι περαιτέρω κάθε βούληση να ασχοληθούν με μερικές μεταρρυθμίσεις», πρόσθεσε ο γερμανός υπουργός Οικονομικών.

Οσο κι αν φαίνεται παράξενο (υπό το φως της τρέχουσας φιλολογίας περί σφοδρής σύγκρουσης Γερμανίας-ΔΝΤ), ο Σόιμπλε στο «διά ταύτα» υποστηρίζει τα ίδια πράγματα μ' αυτά που υποστηρίζουν οι τεχνοκράτες του ΔΝΤ: ότι ο ελληνικός καπιταλισμός αντιμετωπίζει πρόβλημα «ανταγωνιστικότητας». Από κει και πέρα, ο μεν Σόιμπλε υποστηρίζει ότι το ζήτημα της διευθέτησης των λήξεων του χρέους (γιατί περί αυτού πρόκειται) μπορεί άνετα να ρυθμιστεί και μετά το 2018, το δε ΔΝΤ υποστηρίζει ότι η όποια επαναρύθμιση των τοκοχρεολυτικών δόσεων πρέπει να γίνει τώρα, ανεξαρτήτως του ότι θα αφορά την περίοδο μετά το 2021. Στο «πρόβλημα ανταγωνιστικότητας», όμως, υπάρχει πλήρης ταύτιση απόψεων ΔΝΤ-Σόιμπλε. Μάλιστα, για να είμαστε δίκαιοι, πρέπει να αναγνωρίσουμε στον γερμανό υπουργό περισσότερο «πολιτική στάση», έναντι των άκαμπτων τεχνοκρατών του ΔΝΤ. Ο Σόιμπλε δέχεται, για παράδειγμα, ότι τα μέτρα που αφορούν τη «βελτίωση της ανταγωνιστικότητας» πρέπει να λαμβάνονται με μια πολιτική λογική: να μπορεί το πολιτικό σύστημα να τα υποστηρίξει και να τα θεσπίσει. Αντίθετα, οι τεχνοκράτες του ΔΝΤ ακολουθούν τη λογική «αυτά είναι, κόψτε το λαιμό σας να τα θεσπίσετε». Βλέπετε, οι τεχνοκράτες ποτέ δεν πρόκειται να ζητήσουν ψήφο, ενώ ο Σόιμπλε αντιλαμβάνεται τι σημαίνει κοινοβουλευτική πολιτική. Πιέζει μεν το πολιτικό σύστημα μέχρις εσχάτων, ξέρει όμως πού τελειώνουν τα όριά του.

Τι εστί «ανταγωνιστικότητα»; Είναι ένας εύσχημος τρόπος περιγραφής του βαθμού κερδοφορίας του κεφαλαίου. Μια καπιταλιστική οικονομία θεωρείται  τόσο περισσότερο «ανταγωνιστική» όσο υψηλότερο είναι το ποσοστό του κέρδους που εξασφαλίζει στο κεφάλαιο που επενδύεται σ' αυτή. Με δεδομένους παράγοντες κόστους όπως οι τιμές των πρώτων υλών, τα μεταφορικά, η απόσταση από τις πηγές πρώτων υλών και από τις αγορές στις οποίες θα πωληθούν τα προϊόντα, τα κράτη καλούνται να διαχειριστούν την «ανταγωνιστικότητα» σε δύο βασικά τομείς: στο φορολογικό τομέα (ο οποίος συνδυάζεται και με την παροχή κάθε είδους «επενδυτικών κινήτρων») και στον τομέα του «κόστους εργασίας».

Θεραπεία σοκ σε πακέτο Σύριζα

Κ.Μαραγκός για το Avantgarde

Την Κυριακή 22/5 η κυβέρνηση Τσίπρα ψηφίσε ένα από τα πιο ελεεινά ν/σ κλιμακώνοντας την 5ετη μνημονιακή επίθεση της αστικής αντεπανάστασης. Κι αυτό μόλις 2 βδομάδες μετά την υπερψήφιση του νόμου ταφόπλακα για το ασφαλιστικό με το οποίο περικόπτονται οι συντάξεις, επικουρικά και εφάπαξ κατά 30% μ.ο., την ώρα που έχουν ήδη πετσοκοφτεί άλλο τόσο με τα δύο προηγούμενα μνημόνια. Αν σε όλα αυτά συνυπολογίσει κανείς τις τη νέα περικοπή του αφορολόγητου, την αύξηση του ΦΠΑ από 19% που ήταν το 2009 στο 24% και των ειδικών φόρων σε τσιγάρα, καύσιμα και ποτά, η μείωση των εισοδημάτων ξεπερνάει κατά μέσο όρο το 50%.

Είναι προφανές ότι οι σχεδόν ανύπαρκτες αντιδράσεις στο αντιασφαλιστικό νόμο έχουν αποθρασύνει εντελώς τα μνημονιακά επιτελεία και κάνουν ακόμα προκλητικότερη την κυβερνητική προπαγάνδα εξαπάτησης για τα δήθεν οφέλη που θα φέρει η νέα συμφωνία στο Eurogroup της 24/5 για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας. Πρόκειται για τερατώδη παραμύθια που μόνο κοινοί απατεώνες μπορούν να πλασάρουν σε ένα κοιμισμένο κοινό. Γιατί αν ήταν αλλιώς οι διαθέσεις του κόσμου τότε δεν θα ήξεραν από πού να φύγουν. Ας όψονται όμως. Έχουν οι καιροί γυρίσματα.

Το νέο πολυνομοσχέδιο που έρχεται και αυτό με τη διαδικασία του κατεπείγοντος κινείται σε 5 άξονες που θα ζήλευε ο κάθε νεοφιλελεύθερος ζηλωτής της κλάσης Θάτσερ, Τζήμερου και Μητσοτάκη μαζί. Πρόκειται για ένα αίσχος, αντιγραφή των μεθόδων που εφαρμόστηκαν στην ανατολική Ευρώπη μετά την πτώση του «υπαρκτού», πλιατσικολογώντας στη δημόσια περιουσία και ό,τι είχε απομείνει σε κοινωνικές κατακτήσεις για τα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα.

Κόφτης

Ο 1^ος άξονας ακούει στο όνομα «Αυτόματος Μηχανισμός Δημοσιονομικής Προσαρμογής του προϋπολογισμού της Γενικής Κυβέρνησης με σκοπό την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων που περιλαμβάνονται στο ν.4336/2015», σύμφωνα με το άρθρο 1 τροπολογίας που κατέβηκε τελευταία στιγμή, αφού πρώτα μας έλεγαν τα παπαγαλάκια του Μαξίμου ότι δεν θα περιλαμβάνεται στο πολυνομοσχέδιο. Πρόκειται για τον περιβόητο «κόφτη» περικοπής δαπανών από τον κρατικό προϋπολογισμό στο βαθμό που δεν θα επιτυγχάνονται οι στόχοι για τα εξωφρενικά πλεονάσματα που από το 2018 μέχρι το 2040 θα πρέπει να είναι 3,5% του ΑΕΠ (6,5 δις ευρώ) κάθε χρόνο. Οι μισθοί του δημοσίου και η συμμετοχή του κρατικού προϋπολογισμού στις συντάξεις ανέρχεται σήμερα κάπου στα 30 δις. Αν σκεφτούμε ότι πολλές δαπάνες εξαιρούνται από τον αυτόματο κόφτη μεταξύ των οποίων οι πληρωμές ιδιωτών που οφείλει το δημόσιο, το πρόγραμμα επενδύσεων κοκ, τότε η βασική δεξαμενή περικοπών θα είναι οι μισθοί και οι συντάξεις. Αυτό θα σήμαινε νέες περικοπές ακόμα και 20% προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι του 3ου μνημονίου που υπέγραψε η κυβέρνηση πέρσι τον 15αύγουστο. Όλα αυτά θα γίνονται στο τέλος του Μάη και στο βαθμό που η κυβέρνηση δεν βρίσκει τα ισοδύναμα για να καλύψει το στόχο του 3,5% πλεονάσματος.

«Φλέγεται» η Γαλλία (Βίντεο)

Σοκ: Απαγόρευση κυκλοφορίας σε πολίτες στη Γαλλία [έγγραφα]

οι αρχές απαγορεύουν σε ακτιβιστές να κυκλοφορούν σε συγκεκριμένα διαμερίσματα της πόλης σε συγκεκριμένες ώρες.

Οι κυβερνήσεις, ποτέ δεν απειλήθηκαν κατά μέτωπο από την τρομοκρατία, όσο από την οργή των λαών.

Μαρία Δεναξά f/b 

Σκεπτόμενη εδώ και καιρό τον τρόπο με τον οποίο ο Ολαντ κήρυξε την Γαλλία σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης -την οποία σχεδίαζε από καιρό- και την ευκολία με την οποία δίνει παράταση σ´ αυτό το καθεστώς, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι η γαλλική κυβέρνηση περίμενε μεγάλη κοινωνική ένταση απέναντι στα αντιλαϊκά σχέδια της πολιτικής την οποία έχει δεσμευτεί να εφαρμόσει.
Τους τελευταίους μήνες, παράλληλα με την κλιμάκωση της αστυνομικής βίας απέναντι σε πολίτες, η Δημοκρατία στην Γαλλία αποδυναμώνεται.

Άνδρας της γαλλικής αστυνομίας σημαδεύει με όπλο διαδηλώτες

 
Τελευταίο πλήγμα που σκορπά ανησυχία, είναι οι αστυνομικοί που από χθες το πρωί χτυπούν τις πόρτες ακτιβιστών και αντιφασιστών για να τους παραδώσουν επίσημο έγγραφο του Υπουργείου Εσωτερικών, με το οποίο τους απαγορεύεται να πάρουν μέρος στη μεγάλη διαδήλωση της Τρίτης.

Στάθης Σταυρόπουλος: Στη Βουλή ψηφίστηκαν αδιανόητα πράγματα…

«Δεν έχει νόημα να βαφτίζεις το κρέας ψάρι, διότι κάποια στιγμή το ψάρι γίνεται καρχαρίας και σε τρώει…». 

Με τον γνωστό, σκωπτικό του τρόπο, ο σκιτσογράφος – αρθρογράφος Στάθης Σταυρόπουλος σχολίασε την πολιτική επικαιρότητα, μιλώντας στο «Κόκκινο» και τον Κώστα Αρβανίτη.

Ανέφερε μεταξύ άλλων ο Στάθης:

«Χθες ψηφίστηκαν αδιανόητα πράγματα. Και θα ήταν αδιανόητα ακόμη και για ένα κόμμα αστικά προοδευτικό, πολύ περισσότερο δε για μια αριστερή κυβέρνηση».

Ως παράδειγμα ανέφερε τους πλειστηριασμούς, αλλά και το γεγονός ότι θεσμοθετείται η «εκχώρηση κάθε έννοιας δημοσίου συμφέροντος στις τράπεζες».

«Θα υπερασπιστούμε εκ των υστέρων ό,τι δεν κάναμε εκ των προτέρων;» διερωτήθηκε ο Στάθης, ο οποίος χαρακτήρισε απαράδεκτες τις περί «αποστασίας» κατηγορίες, όταν και όπου αυτές εκτοξεύονται εναντίον των αριστερών που αρνούνται το περιεχόμενο της νέας συμφωνίας.

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΝΕΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Μετά από 17 ώρες «διαπραγματεύσεων» οι ηγέτες των χωρών-μελών της Ευρωζώνης κατέληξαν σε ταπεινωτική για την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό συμφωνία.

Πρόκειται για νέο επαχθέστερο μνημόνιο, που επανεγκαθιδρύει και επεκτείνει την τροϊκανή κηδεμονία και τον κοινωνικό εξανδραποδισμό και διατηρεί τη χώρα σε καθεστώς αποικίας χρέους της υπό γερμανική κηδεμονία ΕΕ!

 

Πρώτοι έσπευσαν να ανακοινώσουν στο Twitter την τραγική κατάληξη των «διαπραγματεύσεων» οι πρωθυπουργοί του Βελγίου και του Λουξεμβούργου, αλλά και ο κύπριος κυβερνητικός εκπρόσωπος!\ Η επίσημη επιβεβαίωση ήρθε από τον ίδιο τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ, μέσω twitter.  

ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ

Να είσαι παράνομος και να κρύβεσαι, λογικό. Να επιμένεις όμως ότι είσαι νόμιμα εκλεγμένος στην εξουσία και να κρύβεσαι είναι ολίγον παράλογο. Γι’ αυτό, δε μπορούμε να αντιμετωπίσουμε λογικά την κυβέρνηση. Πρέπει να βρεθεί άλλος τρόπος. Δε μπορείς να αντικρούσεις κάποιο από τα «επιχειρήματά» τους με τη λογική. Δε μπορείς να αντιληφθείς με τη λογική τις κινήσεις που κάνουν, τα όσα λένε.

Κρύβονται από τη λογική, από την πραγματικότητα, από τις εκλογές κι από τον λαό. Διαδίδουν ότι είναι νόμιμη κυβέρνηση, αλλά καταγγέλλουν τις εκλογές. Επιμένουν ότι το δικαίωμα να καταστρέφουν τη χώρα τούς το έδωσε ο λαός, όμως στον λαό δεν απευθύνονται. Ψιθυρίζουν ότι υπερασπίζονται τα συμφέροντα των πολιτών, όμως κρύβονται από τους πολίτες. Κυβερνούν κρυμμένοι ως παράνομοι. Και ως παράνομους ήρθε η ώρα να τους αντιμετωπίσουμε, τώρα που η λογική δε βρίσκει χώρο να σταθεί.

Πριν μόλις 5 ημέρες η Ντόρα Μπακογιάννη ρωτήθηκε «Αν θα περάσουν από τη Βουλή τα νέα μέτρα». Η κ. Μπακογιάννη απάντησε λέγοντας: «Από τη στιγμή που έχουμε φτάσει στο τέλος της διαδρομής, δεν μπορούμε να τα τινάξουμε στον αέρα. Και αν θέλετε, προτιμώ να πέσω ηρωικώς, από το να πέσω ξεφτυλισμένη». Πριν μόλις 7 ημέρες ο ευρωβουλευτής της ΝΔ Γιώργος Κύρτσος δήλωνε «Ας υπογράφαμε λιγότερα, αλλά αυτά που υπογράψαμε, πρέπει να τα εφαρμόζουμε».

Πού βρίσκεται, λοιπόν, η διαπραγμάτευση σε όλο αυτό; Τι μπορεί να διαπραγματευτεί ο πρόεδρος ενός κόμματος από τη στιγμή που το κόμμα του δηλώνει ότι δεν πρέπει να διαπραγματευτεί τίποτα κι ότι πρέπει να αποδεχτεί τα πάντα; Σε ποια λογική στηρίζεται η πολιτική μιας συγκυβέρνησης από τη στιγμή που ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ δηλώνει ότι το μεγάλο πρόβλημα στις διαπραγματεύσεις με την Τρόικα είναι το δημοσιονομικό κενό ενώ ο πρόεδρος του συγκυβερνώντος ΠΑΣΟΚ δηλώνει ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η ύπαρξη του ΣΥΡΙΖΑ;

Πόσο λογικά να αντιμετωπίσεις το γεγονός ότι ενώ ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ δηλώνει ότι το πρόβλημα είναι το δημοσιονομικό κενό, έρχεται ο Άδωνις Γεωργιάδης να δηλώσει ότι «Για την αύξηση του ΦΠΑ στα ξενοδοχεία φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ που δεν συμφωνεί στην προεδρική εκλογή» και εντελώς συμπτωματικά ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ και ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι το ίδιο πρόσωπο; Αυτόν τον διχασμό πώς μπορείς να τον αντιμετωπίσεις με τη λογική;