Σήμερα η επίθεση στην μανάβισσα τελείωσε με μερικά κέρατα!!
Όχι τέτοια που κατάλαβες, για πιπεριές λέω....
Η πρόθεση, σκέψη της στιγμής, ήταν να γίνουν ψητές με λαδόξυδο, σαν συνοδευτικό σαλάτας. Στον δρόμο έγινε η επεξεργασία της πρώτης σκέψης και κατέληξα να τις κάνω γεμιστές, σαν ορεκτικό, ή σαν πρώτο πιάτο.
Και να το αποτέλεσμα
Υ Λ Ι Κ Α
8 Πιπεριές κέρατο 200 γραμ. Γιδοτύρι (ή φέτα) 1 Ντομάτα ξεφλουδισμένη, ξεσποριασμένη σε κυβάκια 2 κουτ.σουπ. Μαϊντανό ψιλοκομμένο Μείγμα 4 πιπεριών χοντροτριμμένο 4 + 3 κουτ.σουπ. Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο 2 σκελίδες Σκόρδο σε λεπτές φέτες 1 φλυτζανάκι νερό Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η Πλένω τις πιπεριές, κόβω περιφερειακά στο κοτσάνι και τραβώ τα σπόρια. Καθαρίζω τα εναπομείναντα με το δάκτυλο, σε τρεχούμενο νερό. Κόβω ελάχιστα και την ψιλή άκρη. Οι 8 πιπεριές ταίριαξαν ακριβώς σε πυρεξάκι 20x30 εκατοστά.
Σε μπωλ τρίβω το τυρί στο χοντρό του τρίφτη, ρίχνω τα κυβάκια της ντομάτας, πιπερώνω, ρίχνω τον μαϊντανό και τις 4 κουταλιές ελαιόλαδο. Ανακατεύω καλά και γεμίζω τις πιπεριές, με μικρό κουταλάκι και με την βοήθεια δάκτυλου, για να πάει η γέμιση βαθειά.
Τις στρώνω στο πυρεξάκι, ρίχνω το νερό και τις ραντίζω με τις 3 κουταλιές ελαιόλαδο. Ψήνω σε προθερμασμένο φούρνο 180 βαθμών για 20-25 λεπτά. Έτοιμες για άμεση απαλλοτρίωση
με ουζάκι, τσιπουράκι, κρασάκι ή ότι άλλο θέλει κανείς.....
Σκορδαλιά, ένα παρεξηγημένο συνοδευτικό. Και λέω παρεξηγημένο, γιατί οι περισσότεροι πιστεύουν ότι συνοδεύει μόνο τον παστό μπακαλιάρο, του Ευαγγελισμού και των Βαΐων. Λίγοι ξέρουν ότι μπορεί να συνοδεύσει πλήθος λαχανικών, όπως κολοκυθάκια ή μελιτζάνες , τηγανητές ή ψητές και ότι άλλο ταιριάζει με κάτι "σκορδούχο ".
Αύριο που είναι 25η Μαρτίου, κλασσικά, θα γίνει "το ψάρι του βουνού" τηγανητό. Ήδη από σήμερα ξαλμυρίζει και αλλάζω το νερό του κάθε τόσο.
Μια ιδέα ήταν να το κάνω φούρνου και σκορδαλιά με καρδιές αγγινάρας , αλλά λέω "Μην κάνετε επικίνδυνους πειραματισμούς" και χαλάσει το "αντέτι".
Έτσι έφτιαξα από σήμερα την σκορδαλιά, για να μείνει και στο ψυγείο, και ιδού το αποτέλεσμα
ΥΛΙΚΑ 150 γραμ. Ψωμί άσπρο καθαρό, χωρίς κόρα 2 φλ.τσ. Καρυδόψιχα ψιλοτριμμένη στο multi ή κοπανισμένη σε γουδί(**) 5+ σκελίδες Σκόρδο, κατά τα γούστα μας 1/2 φλ.τσ. Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο 3-4 κουτ.σουπ. Ξύδι (λευκό βάζω για να μη γίνει σκούρο) Πιπέρι και, αν θέλουμε, Αλάτι (δεν βάζω όταν θα πάει με ξερό μπακαλιάρο) ΕΚΤΕΛΕΣΗ Μουσκεύουμε την ψίχα του ψωμιού σε νερό, για λίγη ώρα, το στίβουμε στα χέρια καλά και το ρίχνουμε σε μπωλ. Ρίχνουμε μετά όλα τα υπόλοιπα υλικά και τα δουλεύουμε με το μπαστούνι-μπλέντερ, μέχρι να γίνουν αλοιφή. Στο ψυγείο για να σφίξει και να ενσωματωθούν τα υλικά και έτοιμη η Σκορδαλιά μας. Αν την δούμε πολύ σφιχτή, τότε πρσθέτουμε λίγο λάδι ή νερό, δουλεύοντας ξανά. Στα υλικά, το λάδι είναι μισό φλυτζάνι. Η μητέρα μου έβαζε ένα και γεμάτο.
(*) Εμείς κάνουμε την Πολίτικη συνταγή, που είναι και Βορειοελλαδίτικη, με ΚΑΡΥΔΙ. Γίνεται και με σκέτο ψωμί. Στη Νότιο Ελλάδα και στο Ιόνιο, σκορδαλιά λένε την ΑΛΙΑΔΑ, που είναι με βρασμένες πατάτες. Άλλη γεύση και χρώμα.
(**) Στο πατρικό μου είχαμε τρία γουδιά μεγάλα. Ένα μπρούντζινο, ένα Ξύλινο Αγιορείτικο και ένα μαρμάρινο, με ανάγλυφα σχέδια απ΄έξω, της γιαγιάς μου. Το μαρμάρινο, αφού άνοιξε μια τρύπα τον πάτο, η μητέρα μου το έκανε γλάστρα. Το μπρούντζινο "πλιατσικολογήθηκε" από γειτόνισσες, όταν πέθανε η μητέρα και το ξύλινο το έχω, μαζί με μια μινιατούρα, αποθηκευμένο. Αντικαταστάθηκε από την "τεχνολογία".
Ένα ψώνιο με σάλτσες και συνοδευτικά σίγουρα το έχω. Φαίνεται άλλωστε εδώ μέσα, τρία+ χρόνια τώρα.
Στις 3 αυτού του Ιουνίου, βλέπω στον ΣΚΑΪ την εκπομπή του συμπαθέστατου σεφ Βαγγέλη Δρίσκα, στην ενότητα "Γεύσεις στη Φύση". Μεταξύ άλλων είχε και τις πατάτες που θα περιγράψω, και με εντυπωσίασαν.
Τα Υ Λ Ι Κ Α που χρησιμοποίησα
4 μέτριες Πατάτες Πελοποννήσου (έχουν διαφορά από του Νευροκοπίου που παίρνω συνήθως)
1/2 φλ.τσαγ. Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο
Αλάτι χοντρό
Μείγμα 5 Πιπεριών χοντροτριμμένο
1 φλ.τσαγ. Κρητικά κρίθινα παξιμαδάκια, τριμμένα στο multi λίγο, σαν χοντρή φρυγανιά
2 φέτες Τυρί Dirollo καπνιστό, κομμένο σε πολύ μικρά κομματάκια (~2-3 χιλιοστά)
Τα φυλλαράκια από 3 κλωναράκια Δενδρολίβανο, ψιλοκομμένα
1 κουτ.σουπ. Ρίγανη άγρια αποξηραμένη και τριμμένη με το χέρι
Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η
Πλένω και ξεφλουδίζω τις πατάτες. Τις κόβω στα δύο κατά μήκος. Βάζω το κάθε μισό, από την κομμένη πλευρά στο ξύλο κοπής και χαράζω την κυρτή του επιφάνεια, κάθετα προς τον άξονα του, κάθε 5-10 χιλιοστά, χωρίς να φθάσω μέχρι κάτω.
Λαδώνω πυρεξάκι 20x30 εκατοστά και τοποθετώ τις πατάτες με το επίπεδο τμήμα κάτω (επάνω οι χαρακιές).
Ραντίζω με το υπόλοιπο λάδι, αλατοπιπερώνω, σκεπάζω με αλουμινόχαρτο και σε προθερμασμένο φούρνο 200 οC., για 40'.
Το λάδωμα προηγήθηκε από το αλατοπιπέρωμα, για να μείνει επάνω μεγαλύτερη ποσότητα, σε αντίθεση με την συνταγή που θα δείτε πιο κάτω.
Για να κάνω το μείγμα απλά ανακατεύω τα ψίχουλα, το τυρί και τα μυρωδικά.
Όταν περάσουν τα 40', βγάζω το αλουμινόχαρτο, πασπαλίζω το μείγμα και ψήνω ακάλυπτο για 10' ακόμη.
Έγιναν νοστιμότατες, αλλά πριν το πασπάλισμα είδα ότι είχαν κολλήσει στο ταψί. Μετά το τέλος τις ξεκόλλησα με προσοχή με μια κοφτερή σπάτουλα.
Και τώρα στη συνταγή.
Πολλές φορές έχω διαπιστώσει λάθη και παραλείψεις στις συνταγές των μεγάλων σεφ και το έγραψα και πολλές φορές σ'αυτό το blog, για να κάνω μερικούς αναγνώστες να γίνουν λίγο υποψιασμένοι και δύσπιστοι.
Αυτά τα λάθη είτε γίνονται από κεκτημένη ταχύτητα, είτε σκοπίμως, για να μη πετυχαίνουν οι συνταγές.
Στην έντυπη συνταγή δεν αναφέρεται "λάδωμα του ταψιού", πράγμα που το λέει στο video, εγώ όμως και το λάδωσα και όμως κόλλησαν.
Επίσης, υποθέτω, ότι το ταψί είναι αντικολλητικό, πράγμα που το λέει ούτε στο video, αλλά δεν το γράφει στη συνταγή.
Και μη με πεις ότι "τα ευκόλως εννοούμενα, παραλείπονται", γιατί δεν απευθύνονται σε εξπέρ του είδους, αλλά σε απλούς ανθρώπους, που, καμιά φορά δεν έχουν και μεγάλη σχέση με την μαγειρική.
Αν θέλετε να δείτε το video της εκπομπής, που έχει κι άλλα ενδιαφέροντα, πατήστε το link που δίνω παραπάνω και μετά επιλέξτε στα "προηγούμενα επεισόδια" 03/06/2012.
Αυτές οι πατάτες συνόδευσαν χοιρινές μπριζόλες λαιμού, χωρίς κόκκαλο, ψημμένες στην γκριλλιέρα, το τηγανάκι με τον ριγέ πάτο.
Αύριο θα ξανακάνω πατάτες ίδιες, πάλι σε πυρεξάκι, αλλά με την "δική" μου αντικολλητική προστασία, χωρίς χαρτί ψησίματος, που και αυτό είναι μια λύση αν δεν έχεις κατάλληλο σκεύος (έχω δυο, αλλά μου άναψαν τα λαμπάκια, που λένε και στα Ελληνικά)!!! UP DATE...... today!! Σήμερα οι μπριζόλες ήταν μοσχαρίσιες, πράγμα σπάνιο σ'αυτό το σπίτι, αλλά ορκίστηκε ο νέος χασάπης ότι θα είναι μαλακές. Παρ' όλους τους όρκους, εγώ τις μαρινάρησα 12 ώρες
Έκανα μια μαρινάδα με Ελαιόλαδο, κρασί κόκκινο, σκόρδο ψιλοκομμένο, ρίγανη και φύλλα δάφνης
Οι σημερινές πατάτες μπήκαν πάλι στο ίδιο πυρέξ, αλλά μετά το λάδωμα, έστρωσα ένα λεπτό στρώμα τριμμένα Κρητικά κριθαρένια παξιμαδάκια, ίσα να μην ακουμπούν στον πάτο (το "δικό μου" αντικολλητικό, που τρώγεται κιόλας, είναι και νόστιμο)
Για το πασπάλισμα πρόσθεσα και δυο φέτες ψωμί του τοστ, άλλαξα και το τυρί (έβαλα ψιλοτριμμένη ξερή μυζήθρα) και δύο ειδών ρίγανες. Μία η "Ρίγανη του Γιάννη" (μαζεμένη στην περιοχή της Ποτίδαιας) και μια η "Ρίγανη της ΕλένηςΕ", από την αυλή της και ξεραμένη και τριμμένη από εμένα.
Αυτές οι μικροαλλαγές στην συνταγή του Δρίσκα, έδωσαν την διαφορά της νοστιμιάς.
Και πράγματι το σημερινό πιάτο ήταν νοστιμότερο....μακράν!!
Και με μια καλοκαιρινή σαλατίτσα με ντομάτες, χορτάσαμε και σήμερα!!
Όταν πέρσυ τον Ιούλιο έγραψα σε σχόλιο της πολύ καλής e-φίλης Βασιλικής, ότι "Εγώ θα δοκιμάσω, την επόμενη φορά, να ψήσω τις μελιτζάνες στο φούρνο, ελαφρά λαδωμένες, μετά το ξεπίκρισμα",
και επειδή είμαι συνεπής....το έκανα φέτος, λίγο πριν τον χειμώνα!!
Πιο κάτω είναι η περσυνή ανάρτηση
κυριακή, 11 ιουλίου 2010
ΙΜΑΜ ΜΠΑΪΛΝΤΙ (ΕΛΑΦΡΥ !!)......ξανά, πρώτη φορά φέτος !!
Η συνταγή που ακολουθεί είναι αντιγραφή από τις 21 Μαΐου 2009 και, όπως έγραφαν οι μεταφράσεις των Αρχαίων στο σχολείο, "Βελτιωμένη και Επηυξημένη" Εμπλουτίστηκε με φρέσκες φωτογραφίες και οι προσθήκες είναι με πράσινα γράμματα......
Μετά από την απαίτηση των χιλιάδων αναγνωστών του blogακίου αυτού, ήρθε η ώρα να γράψω την συνταγή του "ανάλαφρου" Ιμάμ, που μόνο στα υλικά μοιάζει με της γιαγιάς μου.
Η εκτέλεση είναι προσαρμοσμένη σε υγειινό τρόπο μαγειρέματος και γιαυτό το ονομάζω "ελαφρύ".
ΥΛΙΚΑ (για 4 άτομα)
4 μελιτζάνες μακρυές (Λαγκαδιανές ή και Τσακώνικες για τους Νότιους) (πέντε)
300 γραμ. φέτα ή γιδοτύρι ή μυζήθρα ξερή, κομμένο σε μπαστουνάκια ή τριμμένο στο χοντρό του τρίφτη (ξερή μυζήθρα μόνο)
1 κρασοπότηρο κρασί λευκό
Αλάτι
Πιπέρι
Ελαιόλαδο
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Ξεφλουδίζουμε τελείως τις μελιτζάνες και τις σχίζουμε στο κέντρο κατά μήκος. Αλατίζουμε καλά σε ένα τρυπητό. Τις αφήνουμε τουλάχιστον μία ώρα για να ξεπικρίσουν.
Τις ξεπλένουμε καλά και αφαιρούμε, με ένα μαχαιράκι, το μερος που κάποτε ήταν οι σπόροι, ανοίγοντας έτσι ένα κανάλι. Το υλικό που αφαιρέσαμε το πολτοποιούμε μαζί με την τομάτα (στο multi).
Βρέχουμε τον πάτο μιας κατσαρόλας (ή τηγανιού) με λίγο ελαιόλαδο και σωτάρουμε το κρεμμύδι με το σκόρδο για 5 λεπτά.
Προσθέτουμε την πολτοποιημένη τομάτα και την ψύχα της μελιτζάνας, το κρασί, αλατοπιπερώνουμε και αφήνουμε να σιγοβράσει μέχρι να σωθούν τα υγρά.
Στρώνουμε τις μελιτζάνες σε ένα ταψί, ρίχνουμε στο κανάλι της καθεμιάς μια κουταλιά ελαιόλαδο και το γεμίζουμε με την γέμιση (2-3 κουταλιές).
Από πάνω στρώνουμε κομματάκια πιπεριάς και από ένα μπαστουνάκι τυρί. (είπα πιο πάνω! Δεν είχαμε πιπεριά και μπαστουνάκι δεν έβαλα!
Αν θέλουμε επάνω από το τυρί βάζουμε ροδέλλα τομάτας (έξτρα υλικό) για να μή ξεραθεί το τυρί στον φούρνο. (Όπως φαίνεται και στις φρέσκες φωτό, έβαλα τομάτα και ρίγανη, από πάνω).
Βάζουμε στο ταψί 1-2 φλυτζάνια νερό και ψήνουμε σε προθερμασμενο φούρνο στους 180-200 οC για 45-50 λεπτά.
Το περσυνό αποτέλεσμα και...........
......και "Αι δύο ορφαναί" (παλιά ταινία του σινεμά, έργο αγαπημένο της γιαγιάς μου)
Το "ελαφρύ" της ιστορίας γίνεται με το ξεφλούδισμα της μελιτζάνας, το λίγο ελαιόλαδο και το "βράσιμο" της μελιτζάνας στον φούρνο.
Αν θέλουμε τον Ιμάμη να μπαϊλτίσει και να αρχίσει τις σόδες και τις Σουρωτές, τότε τηγανίζουμε τις μελιτζάνες σε μπόλικο λάδι, έτσι που να ρουφήξουν και να γίνουν δύσπεπτες.
Η συνταγή αυτή μπορεί να πλασαριστεί και σαν vegeterian, χωρίς ενοχές και τύψεις. Και αν παραλείψουμε το τυρί, γίνεται και νηστίσιμη !!
-----------------------------------------
Και ερχόμαστε στο 2011, με την τελική φωτό πρώτη
Όσο χρόνο οι μελιτζάνες, ελαφρά λαδωμένες, ήταν στο φούρνο, ετοίμασα την γέμιση, χωρίς να πολτοποιήσω την ψίχα που έβγαλα, αλλά την έκοψα κομματάκια, για να φαίνεται και τι τρώμε
Τα υπόλοιπα, επανάληψη
και από πολύ κοντά
Παράλληλα έκανα για πρώτη φορά φέτος χειμωνιάτικη βραστή σαλάτα, κουνουπίδι, με dressing λεμονιού, αρκετά πηχτό, όταν κρυώσει
Με την ίδια τεχνική της μπεσαμέλ, έγινε σε μεγάλο μπρίκι, στο μικρό μάτι. 3 κουτ.σουπ. Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο 2 κουταλάκια του γλυκού Κορν-φλάουερ (νισεστέ) Χυμό από 2 λεμόνια
Ζεσταίνω το λάδι και ρίχνω το νισεστέ. Ανακατεύω γρήγορα για να μη σβωλιάσει και σταδιακά ρίχνω τον χυμό, πάντα ανακατεύοντας, μέχρι να αρχίσει να πήζει. Δεν το αφήνω να πήξει πολύ στο μάτι, γιατί πήζει περισσότερο όταν κρυώνει. Με λίγα λόγια, ένα λαδολέμονο, πηγμένο με νισεστέ. Το ίδιο αποτέλεσμα γίνεται και με αλεύρι κοινό.
Τα μπιφτέκια τα κάνουμε, συνήθως, με πατάτες, όπως μπορείτε να δείτε με το link παρακάτω.
Σήμερα αποφάσισα να γίνουν σχάρας (χωρίς γκριλ) και
να το αποτέλεσμα
ΥΛΙΚΑ
1/2 κιλό κιμά μοσχαρίσιο (κιλότο ή νουά) και ας σας στραβοκυττάει ο χασάπης, θέλοντας να πει "θα πάει χαμένο")
1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
2 χοντρές φέτες ψίχα άσπρου ψωμιού (εγώ βάζω κίτρινο δικής μου κατασκευής και φρυγανιά τριμμένη για συμπλήρωμα)
1/2 φλυτζάνι γάλα
1 φλυτζανάκι Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο
1 κουτ.σουπ. κοφτή ρίγανη
1/3 ματσάκι μαϊντανό ψιλοκομμένο
1 αυγό (με το ασπράδι)
αλάτι,πιπέρι
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Βάζετε τον κιμά σε λεκανάκι ή το μπώλ του μιξερ
Βάζετε την ψίχα του ψωμιού να μουσκέψει στο γάλα και μετά ελαφρά στιμένη μέσα στον κιμά.
Προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι και τα υπόλοιπα υλικά, ζυμώνουμε πολύ καλά με το χέρι ή με τα ζυμωτήρια του μίξερ και το αφήνουμε στο ψυγείο για μιά ώρα.
Πλάθουμε με λαδωμένα χέρια μικρά μπιφτεκάκια (μου βγήκαν 9) και τα βάζουμε στη σχάρα.
Κάτω από την σχάρα έβαλα ταψί με λαδόκολλα, για να μη λερωθεί ο φούρνος.
Έψησα με αντιστάσεις και αέρα στος 200 οC, χωρίς γκριλ, μέχρι να ροδίσουν.
Δεν χρειάστηκαν γύρισμα (λόγω του αέρα).
Ως εδώ, με λίγες διαφορές, τα μπιφτέκια που έγραψα ΕΔΩ (κλικ). Σε τέτοια πιάτα, όμως, σημασία έχουν οι γαρνιτούρες. Και εδώ είναι τεσσάρων ειδών (την επόμενη μέρα έγινε και 5η).
Πρώτα πατάτες "σαν" τηγανητές, σε δεύτερο ταψί, κάτω από τα μπιφτέκια. Δεν βόλευε να βάλω την σχάρα ψηλότερα και τα λίγα υγρά των μπιφτεκιών να στάζουν στις πατάτες. Μετά ένας πουρές πατάτας, με χοντροπατημένες πατάτες, με πηρούνι. Έγινε και μια σάλτσα ντομάτας "βελουτέ", για να δώσει χρώμα στον πουρέ, με ξεφλουδισμένες και ξεσποριασμένες ντομάτες, κρεμμύδι, σκόρδο, αλατοπίπερο, όλα στο multi και ο πολτός βρασμένος με λίγο λάδι, μέχρι να πήξει (15' περίπου). Και η τέταρτη γαρνιτούρα είναι μια άσπρη σάλτσα, με άνιθο τουρσί και άλλα τουρσάκια, με μαγιονέζα χωρίς αυγά, σύμφωνα με την συνταγή γνωστής Ελληνικής αλυσίδας εστιατορίων, που πήρα "στα μουλωχτά" από παλιό μου συμμαθητή (ιδρυτή & μέτοχο)....... Ξέρεις εσύ!!!!!
Η web-κουβέντα ξεκίνησε στις αρχές του περασμένου μήνα και αφού έμαθα μερικά "μυστικά" μιας σάλτσας για ψητά, την έδωσα προς Ουγγαρία μεριά.
Η σάλτσα χρησιμοποιούσε "Άνιθο Τουρσί", που, όσο μπόρεσα να ψάξω, δεν υπάρχει στο εμπόριο, ούτε στα πιο εξελιγμένα delikatessen της πόλης μας (Deli, Κοσμάς, Ρόδος...).
Και αποφάσισα να τον φτιάξω και να δω τι θα γίνει.
Και έγινε!!!!!!
Στην παραπάνω φωτό, το βαζάκι με τον στεγνό άνιθο, το χοντρό αρωματικό αλάτι (πεσκέσι), το βαζάκι γεμάτο και ζεστό, ανάποδα και το τελικό προϊον, 20 μέρες μετά.
Πάμε να δούμε τι έγινε:
Υ Λ Ι Κ Α για βαζάκι 220 ml (μόνο, δοκιμή ήταν)
Κλωναράκια Άνιθο, πλυμμένα/στεγνωμένα, για να γεμίσουν το βαζάκι σφιχτά.
Για την άλμη
1 φλυτζανάκι του Ελλ.καφέ Ξύδι άσπρο
1 φλυτζανάκι του Ελλ.καφέ νερό
1 κουταλάκι γλυκού Αλάτι χοντρό αρωματικό
1 κουταλάκι γλυκού Ζάχαρη άσπρη
Φέρνουμε σε βρασμό τα υλικά της άλμης, για 2', ίσα να βεβαιωθούμε ότι διαλύθηκε το αλάτι και η ζάχαρη.
Γεμίζουμε το αποστειρωμένο βαζάκι με τον άνιθο, μέχρι επάνω, το ταπώνουμε με το καπάκι ασφαλείας και το αφήνουμε ανάποδα για να κρυώσει. Η ασφάλεια του καπακιού πρέπει να ρουφηχτεί μέσα.
Το φύλαξα σε ντουλάπι και από σήμερα που το άνοιξα, στο ψυγείο.
Σήμερα θα τρώγαμε διάφορα περισσεύματα, αλλά δεν είχαμε μια σοβαρή σαλάτα.
Η λύση....πατάτα και καρότα, βρασμένα στον ατμό (στη χύτρα για 5').
Και γαρνιρισμένα με ένα συνοδευτικό με βάση τον άνιθο.
Πήρα μια τουφίτσα άνιθο τουρσί και το ψιλοέκοψα.
Μία κουταλίτσα του γλυκού Κατίκι Δομοκού
Δύο κουταλίτσες του γλυκού Γιαούρτι στραγγιστό 2%
Τα ανακάτεψα καλά σε ένα μπωλάκι
Έτοιμο!!! Αν έβλεπα ότι ήθελα πιο κρεμώδη υφή, θα έβαζα μερικές σταγόνες Ελαιόλαδο, αλλά δεν χρειάστηκε
......και από πιο κοντά
........και αυτοί οι κόκκοι που διακρίνονται, είναι το αλάτι, που λέγαμε πιο πάνω!!!
Και μετά σου λέει η φίλη μας η "Allora" ότι στο Μιλάνο δεν βρίσκει άνιθο. Έρχεται διακοπές στην Ελλάδα και πουθενά δεν διαβάζω ότι πήρε μαζί της μερικά ματσάκια. Να η λύση για την συντήρηση του!!!!
Σάλτσες με σολομό μπορεί να γίνουν άπειρες και έχω κάνει και κόκκινη και άσπρη.
Όλες για να συνοδεύσουν ζυμαρικά.
Σήμερα έγινε κάτι διαφορετικό, στα υλικά, αλλά με διαφορετική, ακόμη καλύτερη γεύση.
Υ Λ Ι Κ Α
1 κουτ.σουπ. Κρεμμύδι ξερό σε χοντρά κομμάτια
2 κουτ.σουπ. Κρεμμυδάκι φρέσκο σε ροδέλλες
1 κουτ.σουπ. Άνιθο ψιλοκομμένο
2 κουτ.σουπ. Μαϊντανό ψιλοκομμένο
6-8 σταγόνες Ταμπάσκο κόκκινο
50 ml Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο + 2 κουταλιές
100 γραμ. Κατίκι Δομοκού (ή άλλο κρεμμώδες)
50 ml Γάλα εβαπορέ light αδιάλυτο
200 γραμ. Σολομό Καπνιστό σε κομματάκια
1 κρασοπότηρο Κρασί άσπρο
Πιπέρι άσπρο
Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η
Λυώνουμε τα κρεμμύδια στο multi.
Ζεσταίνουμε σε αντικολλητικό τηγάνι τις 2 κουταλιές λάδι, σε μέτρια φωτιά και σωτάρουμε τα πολτοποιημένα κρεμμύδια, μέχρι να γίνουν διάφανα.
Βάζουμε σε μπωλάκι το κατίκι και το γάλα με το λάδι και τα πολτοποιούμε με το μπλέντερ/ράβδο χειρός.
Ρίχνουμε το μείγμα στο τηγάνι, μαζί τον άνιθο,το κρασί, τον μαϊντανό, το ταμπάσκο και συνεχίζουμε ανακατεύοντας σε μέτρια φωτιά.
Όταν αρχίσει να πήζει, ρίχνουμε τα κομματάκια του σολομού και σε 2' βγάζουμε από την φωτιά.
Αν το μείγμα του κατικιού γίνει πολύ νερουλό, μπορούμε να πήξουμε την σάλτσα με ένα διάλυμα κορν-φλάουερ (1 κ.γλ.) σε νερό (βαζάκι σαν σέηκερ).
Σερβίρουμε ζεστό, στα ζεστά ζυμαρικά ή ρύζι.
=====================
Σήμερα η μανάβισσα της γειτονιάς είχε φρέσκα κολοκυθάκια baby, με ανθούς και πήρα μερικά.
Επειδή τις βραστές σαλάτες τις έχω συνδέσει με χειμώνα και τα βραστά κολοκυθάκια με νοσοκομείο, είπα να κάνω ένα dressing διαφορετικό.
Και, μαζί με μερικά καρότα, έγινε αυτό
Τους κολοκυθοανθούς, αυτή τη φορά, τους κράτησα για μελλοντική κατασκευή.
Τα κολοκυθάκια δεν τα ξεφλούδισα όπως πάντα, αλλά τα έτριψα κάτω από την βρύση με σφουγγαράκι πιάτων, το σκληρό μέρος
Υ Λ Ι Κ Α για το dressing 50 γραμ. Κατίκι Δομοκού 50 γραμ. Γιδοτύρι Ηπείρου 1 σκελίδα Σκόρδο Νέας Βύσσης Έβρου 3-4 κουτ.σουπ. Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο Χανίων Κρήτης 1 κουτ.γλ. Ξύδι άσπρο Καλαμάτας 3-4 κουτ.σουπ. Γάλα φρέσκο Μακεδονίας Αλάτι από τις Αλυκές Μεσολογγίου Πιπέρι άσπρο από το super-market (δεν γράφει προέλευση) Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η Όλα τα υλικά στο multi και χτύπημα μέχρι να ομογεννοποιηθούν. Ομολογώ ότι η μία σκελίδα σκόρδο "έπεσε" πολύ και το σύνολο αφήνει μια σκορδένια επίγευση, εντελώς ακατάλληλη για το σπορ φιλιών Γαλλικού τύπου. Μπαρούτι αυτή η Νέα Βύσσα, στον Έβρο.......
========================== Και κάτι νέο, πολύ νέο και ακυκλοφόρητο
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ (νέο κι ακυκλοφόρητο)
Μουσική: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Στίχοι: Γεώργιος Σουρής (100 χρόνια πριν)
Dim lights
Ποιος είδε κράτος λιγοστό
σ' όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;
Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά 'χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;
Δυστυχία σου, Ελλάς,
με τα τέκνα που γεννάς!
Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα,
τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;
Νά 'χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;
Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου και παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.
Δυστυχία σου, Ελλάς,
με τα τέκνα που γεννάς!
Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα,
τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;
Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που 'χει
στο 'να λουστρίνι, στ' άλλο τσαρούχι.
Όλα σ' αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.
Δυστυχία σου, Ελλάς,
με τα τέκνα που γεννάς!
Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα,
τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;
Με μια δύσπιστη ένσταση! Τα καημένα τα γαϊδουράκια, καμιά σχέση δεν έχουν με τα σημερινά αποβράσματα! Πέρασαν όμως 100+ χρόνια ............
ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ,ΤΗΝ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗ,ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΣΕ ΣΤΕΡΙΑ ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΑ,ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΛΛΟ ΗΘΕΛΕ ΠΡΟΚΥΨΕΙ....
.png)
.jpg)
.JPG)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
