ΚΕΡΚΙΝΗ & ΑΝΩ ΠΟΡΟΪΑ : Έπαιξα το τελευταίο μου χαρτί... Ποτέ ξανά!!

Μέχρι το πρωί της Πρωτομαγιάς δεν είχα αποφασίσει που θα πάμε.

Η απόφαση πάρθηκε όταν έφερα το κάρρο για τα το φορτώσω.

Πάμε Κερκίνη, από άλλους δρόμους, απ' ότι συνήθως.

Μέχρι την διασταύρωση Στρυμονικού είναι όλα καλά. Από εκεί βγαίνω από τον κεντρικό των Σερρών και στον Λιθότοπο παίρνω την κατεύθυνση προς Βυρώνεια, αντί για Κερκίνη.  Λίγο πριν την Βυρώνεια, μια παράκαμψη για τον τόπο του Ανέστη.

 Ερημιά και η ψησταριά κλειστή

 Η Εκκλησία και το Σχολείο .. κλειστά

 Το ρολόϊ στο καμπαναριό δείχνει ήδη 12 παρά

 Ευτυχώς στο έρημο πια Σχολείο ανεμίζει μια Ελληνική σημαία.

 Η ζωή επάνω στον στύλο της ΔΕΗ, μάλλον πελαργίνα που κλωσσάει

 Μετά Βυρώνεια και αριστερά στον κεντρικό δρόμο, προς Κιλκίς.
Στο Μανδράκι παράκαμψη προς το λιμάνι.  Το δρύφρακτο του ΟΣΕ κλειστό, αλλά τα κόκκινα δεν αναβοσβήνουν, ούτε ακούγεται ο χαρακτηριστικός ήχος.  Περιμένω μερικά λεπτά και μετά, αφού πέρασε ένας από απέναντι, περνώ διπλο-τριπλοκυττώντας αριστερά και δεξιά, μπας και έρχεται καμιά υπερταχεία με καμιά 400-500 χλμ/ώρα.  Ψυχή ζώσα δεν υπάρχει, περνάει και ο επόμενος πίσω μου.

 Στο λιμάνι απαγόρευση ψαρέματος

 και ωραία μεγάλα νούφαρα ανθισμένα

 και η σχετική πινακίδα

 Στη συνέχεια Λιβαδειά και στο λιμάνι της Κερκίνης.  Το έχουμε δει πολλές φορές..  Ενδιάμεσα, φυσικά, κλειστά οι βουβαλοπρομηθευτές μου, ο Μπόρας και ο Μπίλλης.  Σε ανάλογη περίπτωση παλιότερα, τηλεφωνούσα την προηγουμένη και άφηναν τα πακέτα στο ψυγείο του ΟΙΚΟΠΕΡΙΗΓΗΤΗ, με τον λογαριασμό και τα έπαιρνα την άλλη μέρα.  Τώρα τζίφος!!

 Αμέσως μετά στην ΕΛΩΔΙΑ για τσιπουράκι ή καφεδάκι, αλλά πάλι τζίφος.... Πολύς κόσμος, να μη πέφτει καρφίτσα.

 Φεύγω για Άνω Πορόϊα για φαγητό στην ΟΑΣΗ, στην κεντρική πλατεία.  Παρκάρω πιο πάνω, ανάμεσα σε πούλμαν των ΚΑΠΗ Καλαμαριάς και πολλά αυτοκίνητα.
Και εκεί πολύς κόσμος, αλλά και ένας οβελίας να σιγογυρίζει στην ψησταριά....  Εδώ είμαστε λέω, αλλά είναι νωρίς για φαγητό ακόμα.
Σε δυο ώρες ξαναγυρίζουμε. Ο σερβιτόρος προειδοποιεί "η κουζίνα έχει φρακάρει και θα αργήσετε να φάτε".  Εν τάξει, περιμένω.
Στην μια ώρα έρχεται και δίνω παραγγελία αρκετή για να σκάσουν τέσσερα άτομα και είμαστε δύο!!
Σε ακόμη μια ώρα έρχεται άλλος τύπος και ρωτάει αν παραγγείλαμε.  Εδώ και δυο ώρες, του λέω..  Σε μισή ώρα μετά έρχεται μια μπύρα, σε ακόμη μισή ώρα έρχεται μια σαλάτα, άλλη από αυτήν που παραγγείλαμε και ψωμί.  Ήταν η σταγόνα που ξεχείλησε το ποτήρι....  Πετάω ένα τάληρο, για την μπύρα και φεύγω....

 Πριν από μένα, για την ίδια αιτία, έφυγαν τα τρία-τέσσερα κοντινά μας τραπέζια.
Το μοναδικό καλό σημείο σε όλη την περιοχή είναι το μαγαζάκι του Γυναικείου Συνεταιρισμού Ποροΐων, όπου καταθέτω τον οβολό μου κάθε φορά....
Στον δρόμο της επιστροφής, μετά το Πετρίτσι προς Σέρρες, βλέπω street food και έτσι όπως είμασταν θολωμένοι και νηστικοί, την πέσαμε σε σουβλάκια και λουκάνικα, με μια χωριάτικη και δεν τρύπησε το στομάχι μας μέχρι την Θεσσαλονίκη, όπου στο σπίτι δεν είχαμε τίποτα για φαγητό....
Δεν ξαναπάω εκεί, ούτε με ισχυρό κίνητρο.  Δεν θα τροφοδοτώ εγώ τους άχρηστους επαγγελματίες, για να με εξυπηρετούν μόνο όταν δεν έχουν δουλειά.
Να μάθουν να προγραμματίζονται και να προβλέπουν και την κοσμοσυρροή.
Πρωτομαγιά, τριήμερο, καιρός θαύμα, τι άλλο πρέπει να υπάρχει για να οικονομήσουν και να καλύψουν τις χασούρες και να μη κλαίγονται όπου βρεθούν κι όπου σταθούν!!
Γιαυτό ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ!!
Έπαιξα χθες το τελευταίο χαρτί της Κερκίνης και έχασα.
Τα βουβαλίσια τα βρίσκω και στον χασάπη μου.
Δεν υπάρχει λόγος να ξενητεύομαι κάθε φορά..
Και στο τέλος-τέλος "Σαν την Χαλκιδική ΔΕΝ ΕΧΕΙ", στα γνωστά μου μαγαζιά, που με ξέρουν και τους ξέρω....

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2014 : ΤΕΛΙΚΟΣ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ ΚΛΕΙΣΟΥΡΑ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

Σήμερα Πρωτομαγιά "Τα λούλουδα γιορτάζουν"... λένε!!

Κι εγώ για να το γιορτάσω άρπαξα τα θηλυκά μου, καβάλησα τα άλογα, τα φουλάρησα βενζίνη και τα αμόλησα προς Δυτική Μακεδονία μεριά, με κατάληξη την Κλεισούρα Καστοριάς.

Βέβαια η "προτεινόμενη" διαδρομή ήταν μέσω Πτολεμαΐδας, αλλά ζήτησα διαδρομή "χωρίς διόδια" και έδωσε την παλιά και πολύ γνωστή διαδρομή από την Έδεσσα.

Είχα πολλά χρόνια να κινηθώ προς εκεί και είδα ότι μπορείς να παρακάμψεις την Έδεσσα και να μη περάσεις από μέσα.

Στη λίμνη του Άγρα δεν βρήκα κύκνους και φλαμίγκο, όπως παλιά και δεν έβγαλα φωτογραφίες.

 Ακολουθείς πινακίδες προς Φλώρινα-Καστοριά, φτάνεις στον Αετό Φλωρίνης, όπου είναι το "άντρο" της Φλωρινιώτικης πιπεριάς (πρέπει να περάσεις προς το τέλος Σεπτεμβρίου. Θα καταλάβεις με κλειστά τα μάτια που είσαι, από τις μυρωδιές των πιπεριών που ψήνονται στα κάρβουνα, για κονσερβοποίηση).
Από τον Αετό παράκαμψη δεξιά προς Νυμφαίο, για πρώτη μου φορά.
Μετά από τις πρώτες φουρκέτες στην ανάβαση, η θέα των λιμνών Ζάζαρη και Χειμαδίτιδα καταπληκτική...

 Είσοδος Νυμφαίου, με μια απαγόρευση των αυτοκινήτων των επισκεπτών (επιτρέπεται μόνο σε ενοίκους και κατοίκους).
Νομοταγής (!!) ων, αφήνω το κάρο στο πάρκινγκ, σε αντίθεση προς Βολιώτες, Δραμινούς, Κιλκισαίους, Κοζανίτες και Καστοριανούς που προχώρησαν παραπέρα, ίσα για να μπλοκάρουν την κυκλοφορία!!

 Το χωριό αξιοποιημένο στο έπακρο (έπεσαν πολλά λεφτά, παλιότερα), χωρίς όμως να λείπουν οι αλογίσιες "κουτσουλιές", στο δρόμο, παλιές και καινούργιες!!

 Με τα πόδια, λοιπόν, στο χωριό για ανίχνευση καφενείου.  Βρήκαμε αρκετά και μερικά με τραπεζάκια έξω, ζητούμενο λόγω Μπεμπέκας......

 Καλά λέω, στην επιστροφή, νωρίς είναι ακόμα!!
Στην επιστροφή όμως, αρχίζει το χαλάζι, χοντρούτσικο, με την θερμοκρασία να πέφτει από τους 13 στους 8 βαθμούς, μέσα σε 2 λεπτά.

 Άκυρος ο καφές έξω και πλώρη για τον τελικό προορισμό.... και νάτος έφθασε

 Η Κλεισούρα όπως την αφήσαμε το 1996, με τους ίδιους φιλόξενους, ευπροσήγορους και χαμογελαστούς κατοίκους!!
Έξω καρδιά, που λένε!!

 Με το παραμικρό χαμόγελο και καλημέρισμα ανοίγεις την καρδιά τους και σου λένε διάφορα.  Από το ποιο είναι το σπίτι του θείου, μέχρι το ωράριο του Μοναστηριού της Παναγιάς, χαμηλά στα 2 χλμ.
Διαλέξαμε καφενείο με τραπεζάκια έξω. Είχε ένα κοντά στην ψησταριά και στο ντουμάνι (δεν με άρεσε).  Αμέσως με κάποιο μαγικό τρόπο "άδειασε" ένα λίγο μακρύτερα και βολευτήκαμε.

 Ήρθαν οι διπλοί Ελληνικοί καφέδες, ο ένας σκέτος και ο άλλος "με ολίγη" .  Η Μπεμπέκα δεν πίνει καφέ!!
Όσο όμως πίναμε τον καφέ μας, μας έπερναν τα σκάγια από την ψησταριά και μας άνοιξε η όρεξη.
Μια και κάτσαμε, ας είναι νωρίς, δεν τρώμε κιόλας;
Τι να φάμε;  Όχι τα κλασικά, μπιζόλες, σουβλάκια, παϊδάκια και τέτοια! Θα φάμε λουκάνικο ντόπιο, φασόλια φούρνου, πιπεριές ψητές, σαν αυτές που λέω παραπάνω, φέτα ντόπια από το τυροκομείο Πατσίκα και ντόπιο τσίπουρο με γλυκάνισο, σκέτος δυναμίτης.  Την γάστρα με το ζυγούρι την έφερε σε λίγο ο φούρναρης, φορώντας ψηλά γάντια σιλικόνης.
Άρχισε και η βροχή για λίγο, με πτώση της θερμοκρασίας αρκετή, για μας κάνει να δούμε τον δρόμο της επιστροφής, από την προτεινόμενη διαδρομή, μέσω Πτολεμαΐδας-Εγνατίας (πολιτισμός με διόδια στο Πολύμυλο και στα Μάλγαρα. Αυτά τα δεύτερα είχαν απεργία και την βγάλαμε τζάμπα!!

 Περνώντας από την Πτολεμαΐδα, τα ντουμάνια της ρύπανσης, αξιοθέατο. Ευτυχώς είμασταν στα σοφράνα και δεν μας άγγιξαν.

Η Εγνατία, γρήγορη και με μια στάση για καφέ απογευματινό, στο ΟLYMPUS PLAZA.

Η φωτό στο παρκινγκ, με φόντο ανθισμένη ρίγανη

 Να κάνει και η Μπεμπέκα τα τσίσα της.....

 ....να ρίξουμε και έναν πολύ μυρωδάτο διπλό εσπρέσο....

......και επιστροφή στο σπίτι...

Και..... όπως πάντα..... η υπόσχεση της επιστροφής!!!

Ο ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ ΤΗΣ ΣΙΘΩΝΙΑΣ.....(Αποχαιρετισμός της Δυτικής ακτής)

Για την ιστορία του πολύπαθου PORTO-CARRAS θα γράψω κάποια άλλη φορά, όταν θα ολοκληρωθεί η καταστροφή του, από τους ερασιτέχνες/μαθητευόμενους "ιδιοκτήτες".

Από την αρχή της περασμένης εβδομάδας, φάνηκε, σε όλα τα καιρικά sites, ότι το Σάββατο θα ήταν ιδανικές οι συνθήκες για ταξίδι.

Από την Παρασκευή το απόγευμα, συμπλήρωμα του πετρελαίου που έμεινε από το περασμένο Καλοκαίρι και ξεκίνημα Σάββατο στις 07.00', λίγο πριν φανεί ο ήλιος, δυο σκάφη (single-handed) παρέα, για μια απόσταση περίπου 45 Ναυτ.Μιλίων, χωρίς χρονικό όριο άφιξης (υπολογισμός με σκληρές συνθήκες, 10 ώρες).

Ο αποχαιρετισμός, μετά από 22 χρόνια, μπορώ να πω συγκινητικός, αλλά αναγκαίος

Σε δύο ώρες, στο σημείο στροφής, τα Καρτάλια (το Νοτιώτερο άκρο της Σιθωνίας, Άκρα Άμπελος, στους χάρτες), με φόντο τον Άθω, ελαφρά χιονισμένο.

Έξω από τον Όρμο Συκιάς, το σκαφάκι μου στο βάθος, με φόντο πάλι τον Άθω.

Μερικές ώρες αργότερα, έξω από τις περιβόητες Καβουρότρυπες, σε συγκλίνουσα πορεία τα δύο σκάφη (στο βάθος κάποια μονή του Αγίου Όρους, από τόσο μακρυά δεν ξεχώρισα ποιά)

Στις 7 ώρες, έξω από τα Διαπόρια, τα νησάκια στη Βουρβουρού,

...........και λίγο πριν το τέλος του ταξιδιού, έξω από τον Όρμο Παναγιάς, το επίνειο του Αγίου Νικολάου,

......με άφιξη στον προορισμό σε 8 ώρες, με συνθήκες καλύτερες από τις προβλέψεις όλων των Μετεορολογικών σελίδων και των Ιστιοπλοϊκών Χαρτών, που υπερβάλλουν για να σου "φυλάγουν τα ρούχα", που λένε, μιας και δεν ξέρεις να τα φυλάγεις εσύ!!

Με το φαγητό του ταξιδιού δεν ασχολήθηκα. Τα κανόνισε ο κολλητός παιδικός μου φίλος και κουμπάρος, με το συντροφικό σκάφος, που είμασταν παρέα.

Δηλαδή, ένα ψωμί σε φέτες, δικής του κατασκευής, 20 τυροπιτάκια κουρού, δικής του κατασκευής, αλλά και πακέτο γαλοπούλα και ένταμ, σε φέτες, όχι δικής του κατασκευής. 

Μοιρασιά στα δύο σκάφη και χάθηκε η ελπίδα για κανένα χαμένο κιλό.

Σε ευχαριστώ, Δημήτρη και.......επιφυλάσσομαι!!

ΤΟ..."ΑΥΡΙΟ"...ΕΡΧΕΤΑΙ !!!

Το "μοναχικό" τριήμερο με παρέα τον....

Άνταμ....τελείωσε, αφού έγιναν μερικές τακτοποιήσεις στην αναστάτωση, που πάντα προκαλεί το Καλοκαίρι.
"Εκεί" όλα σε διώχνουν!
Η νεκρική ησυχία, οι καμπίνες στο Κώχι, σαν στραβοχυμένοι λουκουμάδες,

το ηλιοβασίλεμμα μπροστά στις έρημες ομπρελλο/ξαπλώστρες,

....αλλά και με μια μεγάλη "παρέα", την Κάρα, που....

....κοιτάζει τον φακό αγέρωχη και, αμέσως μετά....

....στρίβει το βλέμμα αλλού, αδιάφορη για εικόνες σαν αυτές που ακολουθούν

ενδεικτικές της εποχής που έρχεται, με

....σκουφιά, άνορακ και χειμερινές νιτσεράδες, τιμόνεμα με το πόδι, χασμουρητά κάπου ανοικτά της Κύμης....

....που ακολουθούνται από γελάκια!!!

Παρ'όλα αυτά τα καταθλιπτικά, ακόμη μια απόδραση (αύριο) είναι στα σκαριά.
Η πρόβλεψη για την περιοχή λέει "ισχυρές καταιγίδες". Καμιά όμως καταιγίδα δεν θα είναι ισχυρότερη από την καταιγίδα που έρχεται στην πόλη μας, με συγκεντρώσεις και -δικαιολογημένες- διαμαρτυρίες.
Άσε που, για λόγους λέει ασφαλείας, μας βγάζουν τα αυτοκίνητα από το parking του Βελλίδειου, για δύο μέρες.
Και τώρα τι θα κάνω με τον ένα τόνο C4 που έχω φορτωμένο;
Μάλλον θα τον μοιράσω στους ψαράδες της παρέας!
Έτσι κι αλλοιώς, μικρότερη ζημιά θα προκαλέσουν στο περιβάλλον, από αυτούς τους άχρηστους που μας κυβερνούν.
Θα τα ξαναπούμε από 'βδομάδα....

ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ....

Χωρίς πολλά-πολλά λόγια.
Οι εικόνες μιλούν μόνες τους...




"Κλικ" στο "οθονάκι" πιο πάνω και μετά F11, για πλήρη οθόνη.

Και το καλοκαίρι συνεχίζεται.........

....ΑΠΟ "ΚΑΠΟΥ" ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, φυσικά!!!

Οι εικόνες που είναι στην παρουσίαση, είναι από ΑΥΤΟ το νησί (!)





Μπορείτε να πατήσετε το οθονάκι, στην γραμμή της παρουσίασης και μετά F11 , για πλήρη οθόνη. Είναι πιο καλά!

Η ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΚΑΙ Η ΒΟΛΤΑ ΣΤΗΝ ΠΙΕΡΙΑ

Σήμερα, Πρωτομαγιά του 2010, είπαμε να "πεταχτούμε" μια βόλτα στο λιμανάκι του Κίτρους (Πύδνας), που πηγαίνουμε συχνά-πυκνά την άνοιξη και το φθινόπωρο, για ψαρικά.

Πριν όμως, από το Αιγίνιο, πήραμε τον δρόμο για Κολινδρό, ένα τόπο που δεν τον είχαμε δει ποτέ.

Η κωμόπολη αυτή είναι στα 280 μέτρα υψόμετρο και έχει θέα προς τον Όλυμπο, τον Θερμαϊκό μέχρι Χαλκιδική και τα Πιέρια, στους πρόποδες των οποίων βρίσκεται.

Η πρώτη εντύπωση πολύ καλή, με καινούργια διόροφα σπίτια, με πολλά γεωργικά μηχανήματα και μαγαζιά, φυσικά κλειστά λόγω της ημέρας.
Φαντάζομαι καθημερινές να σφύζει από ζωή, καθότι είναι κεφαλοχώρι.

Στην είσοδο μας καλωσορίζει μια πινακίδα του Εμπορικού Συλλόγου, με την φωτογραφία της πόλης, από το Φωτο Χασαπέτης, ο οποίος, μαζί με τον φίλο VAD του blog ΑΠΟΥΡΩ, γέμισαν το Google earth στην περιοχή με φωτογραφίες.
Μπράβο τους, αν και αυτή τη δουλειά θα έπρεπε να την κάνει ο Δήμαρχος, σαν αρμόδιος φορέας και όχι μερικοί ιδιώτες που αγαπούν τον τόπο τους.



Το ξενοδοχείο "ΠΙΕΡΙΔΕΣ ΜΟΥΣΕΣ"

Ένα από τα πολλά και γραφικά σοκάκια.

Η οδός Αλέξανδρου Παπάγου, με τα σημάδια του καιρού που πέρασε.

Η οδός Βασιλέως Παύλου, που πλανάται ακόμη, για θυμιζει παλιές και μισητές εποχές.

Η πολύ ωραία Εκκλησία αφιερωμένη στην Αγία Θεοδώρα (και να μη βιαστεί κανείς να πει ¨Ντόρα", γιατί θα του βάλω πιπέρι).

Ο Εμπορικός Σύλλογος Κολινδρού μας εύχεται Καλό Ταξίδι και μας προτρέπει να στηρίξουμε την τοπική αγορά! Πότε; Τώρα που φεύγουμε;

Βρήκαμε το Καφέ-κλαμπ ΑΕΡΟΠΛΑΝΟ, που το βλέπουμε αρκετά χρόνια στην διαδρομή μας προς Κατερίνη, από την Εθνική οδό

Είδα, από έξω, αυτόν τον "σύλλογο" για σκάκι, μπιρίμπα και τάβλι!! Και βάζω τα εισαγωγικά, γιατί τέτοιοι σύλλογοι, είναι νομιμοφανείς μπαρμπουτιέρες.
Όλοι το ξέρουν, εκτός από αυτούς που πρέπει (πέφτει λάδωμα τρικούβερτο! Όλοι τρώνε!).

Ο Καταχάς, από όπου περνούσαμε, όταν η απόσταση Θεσσαλονίκης-Κατερίνης ήταν 100 χλμ. δηλαδή, προϊστορικά!

Φθάσαμε για μεσημεριανό στο λιμανάκι της Πύδνας (Κίτρος το λέγαμε), αφού περάσαμε την Αγαθούπολη, την Μεθώνη και τον Μακρύγιαλο (τίγκα στον κόσμο),
στον κλασσικό Κουφογιώργο, όπου πάντα τρώμε γαρίδες σαχανάκι και χταπόδι στα κάρβουνα. Σήμερα είχε και καλαμάρι φρέσκο.

Μόνο που ο Δήμος έκανε την αυθαιρεσία να απαγορεύσει τα σκυλιά, χωρίς ο χώρος να είναι περιφραγμένος και χωρίς να εχει τον χαρακτηρισμό παιδικής χαράς, όπως σαφεστατα ορίζει ο Νόμος 3170/2003.
Για το κάμπινγκ , για να ενισχύσει τα ROOMS TO LET, που τα χτίσανε και ξέχασαν να βγάλουν τα κουνούπια έξω (ξέρω από πείρα διανυκτέρευσης).
Για τις φωτιές, εν τάξει. Υπήρχαν καμιά δεκαριά ψησταριές που κάπνιζαν και έψηναν διάφορα, για τις παρέες.

Το λιμανάκι, γεμάτο με καΐκια για τις μυδοκαλλιέργιες, αλλά με απαγορευμένα τα μύδια(!)

Και το λευκό αλατόβουνο, στις αλυκές. Να σε αμολήσουν εκεί μέσα και να γλύφεις, μέχρι να σκάσεις από την υπέρταση.

Και μέσα στο πνεύμα της ημέρας, μερικά λουλούδια........

Ποιός είδε άσπρο γαϊδουράγκαθο;

......και δύο από φιλικό blog.......

..........σε μεγέθυνση, σε όλη την οθόνη μου.

Με κλικ στις εικόνες μεγαλώνουν, ακόμη και αυτές οι δύο που είναι "απαγορευμένες", που "πάλι μικρές θα τις έβλεπα"

ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ....ΚΑΛΥΤΕΡΑ