Γενοκτονία Αρμενίων

_

ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΑΡΜΕΝΙΩΝ 17-04-15 by Maximum Maximumfm on Mixcloud

_

Γαλλία - Αρμενία: Επίσημο ταξίδι του Γάλλου Προέδρου

Ο Φρανσουά Ολάντ αναμένεται να ανακοινώσει επίσημα πρωτοβουλία για νομοσχεδίο που ποινικοποιεί την άρνηση της γενοκτονίας των ΑρμενιώνΟι προετοιμασίες για την επίσκεψη του Φρανσουά Ολάντ στην Αρμενία το Μάιο, συζητήθηκαν σε συνάντηση μεταξύ του Υπουργού Εξωτερικών Έντουαρντ Ναλμπαντιάν με τον Γάλλο ομόλογό του κ. Λωράν Φαμπιούς , στις 13 Μαρτίου στο Παρίσι.Κατά τη συνάντηση αυτή, τα δυο μέρη χαιρέτισαν το υψηλό επίπεδο των διμερών σχέσεων, με έμφαση στις προοπτικές οικονομικής συνεργασίας. Ο Ναλμπαντιάν σημείωσε επίσης ότι σχεδόν 160 γαλλικές εταιρείες λειτουργούν σήμερα στην Αρμενία. Στο πλαίσιο αυτό, επικρότησε την αύξηση των γαλλικών επενδύσεων στη χώρα.Η συνεργασία ΕΕ-Αρμενίας για την επίλυση του ζητήματος του Ναγκόρνο Καραμπάχ συζητήθηκε επίσης. Ο Υπουργός Εξωτερικών επανέλαβε τη βούληση της Αρμενίας να συνεχίσει τις προσπάθειες για μια ειρηνική διευθέτηση, μαζί με τους συμπροέδρους της Ομάδας του Μινσκ.Ο πρόεδρος Ολάντ θα πρέπει, κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού, να ανακοινώσει επίσημα, όπως προαναφέρθηκε, την έναρξη των διαδικασιών για τη θέσπιση νομοσχεδίου ποινικοποίησης της άρνησης της γενοκτονίας των Αρμενίων.

JeanEckian στο Nouvellesd’Arménie       (μτφ. Κριστιάν)

 

 

Πηγή: infognomonpolitics.blogspot.gr

 

_

 

 

Ο Ολάντ ζήτησε από την Τουρκία να αναγνωρίσει την Γενοκτονία των Αρμενίων

_

Ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, που πραγματοποιεί διήμερη επίσημη επίσκεψη στην Τουρκία με στόχο την ενίσχυση των διμερών σχέσεων, αναγκάστηκε να διασκεδάσει τους φόβους που εγείρει η ενδεχόμενη ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, διαβεβαιώνοντας ότι οι Γάλλοι θα ερωτηθούν για το θέμα με δημοψήφισμα.

 

«Δεν χρειάζεται να προσθέσω ότι ο γαλλικός λαός θα ερωτηθεί οπωσδήποτε», δήλωσε ο Ολάντ από την Άγκυρα στη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου με τον Τούρκο ομόλογό του Αμπντουλάχ Γκιουλ.

Ο Γκιουλ από την πλευρά του απάντησε ότι αναμένει από τη Γαλλία να μην εμποδίσει τη διαδικασία εισδοχής της Τουρκίας στην ΕΕ.
«Αναμένουμε ότι η Γαλλία δεν θα φέρει πολιτικά εμπόδια» στη διαδικασία αυτή, σημείωσε ο τούρκος πρόεδρος.

Η ΕΕ αποφάσισε τον Οκτώβριο να ξεκινήσει εκ νέου τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, που είχαν παγώσει τα τελευταία τρία χρόνια, ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο των διαπραγματεύσεων με την Άγκυρα.

Εξάλλου ο Ολάντ κάλεσε την Τουρκία να προχωρήσει στην «αποκατάσταση της μνήμης» όσον αφορά τις σφαγές εκατοντάδων χιλιάδων Αρμενίων από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1915, τη γενοκτονία των οποίων δεν αναγνωρίζει η Άγκυρα.
«Η αποκατάσταση της μνήμης είναι πάντα επώδυνη, όμως πρέπει να γίνει», εκτίμησε ο Γάλλος πρόεδρος.
Όταν ρωτήθηκε για το ενδεχόμενο να ψηφιστεί νόμος στη Γαλλία που να ποινικοποιεί την άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων, ο Ολάντ διαβεβαίωσε ότι η χώρα του «θα κάνει το σωστό και τίποτα άλλο».
«Δεν πρέπει να αναγκάζουμε τις επόμενες γενιές να ξαναζούν τα βάσανα που πέρασαν οι άνθρωποι 100 χρόνια πριν», απάντησε ο Γκιούλ, ενώ πρόσθεσε ότι «πρέπει να αφήσουμε το θέμα στους ιστορικούς».
Η Τουρκία αναγνωρίζει τη «σφαγή» πολλών εκατοντάδων χιλιάδων Αρμενίων το 1915-16 από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, όμως απορρίπτει τον όρο γενοκτονία.

Πηγή: Armenia community

_

 

Οι Αρμένιοι ζητάνε από τον Νταβούτογλου να καταθέσει στεφάνι στο μνημείο της Γενοκτονίας

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος  

Μια μεγάλη «κατραπακιά» δέχτηκε ο περίφημος και πασίγνωστος διεθνώς Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, τις παραμονές της επίσκεψης του στην πρωτεύουσα της Αρμενίας, Ερεβάν, (πρώτη επίσκεψη Τούρκου υπουργού εξωτερικών στην Αρμενία ), στα πλαίσια της συνάντησης Συνεργασίας των χωρών της Μαύρης Θάλασσας. 

Οι Αρμένιοι  καταφανώς εξοργισμένοι με τον Νταβούτογλου εξ’ αιτίας πρόσφατων δηλώσεων του να εκκενώσουν το Ναγκόρνο Καραμπάγ, ζήτησαν ανοιχτά  από τον Νταβούτογλου κατά την διάρκεια της επίσκεψης του στο Ερεβάν να… καταθέσει στεφάνι στο μεγάλο μνημείο των θυμάτων της αρμενικής γενοκτονίας που βρίσκεται στην αρμενική πρωτεύουσα. 

Το μνημείο αυτό κάθε χρόνο συγκεντρώνει εκατοντάδες χιλιάδες Αρμένιους από όλο τον κόσμο για να τιμήσουν την μεγάλη αυτή γενοκτονία των αρχών του εικοστού αιώνα από τους Οθωμανούς και τους Τούρκους. Αλλά οι Αρμένιοι δεν αρκέστηκαν μόνο σε αυτή την πρόσκληση-πρόκληση προς τον Νταβούτογλου. 
Παράλληλα κάλεσαν ανοιχτά τον υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας να αναγνωρίσει επίσημα την γενοκτονία, να σταματήσει να εφαρμόζει η Τουρκία εμπάργκο κατά της Αρμενίας και το συντομότερο να ανοίξει τα τουρκοαρμενικά σύνορα που είναι κλειστά από την δεκαετία του ενενήντα. Τα σύνορα αυτά είχαν κλείσει από την Τουρκία  όταν είχε ανακηρυχτεί η ανεξαρτησία της Αρμενίας και στη συνέχεια είχε ακολουθήσει ο πόλεμος μεταξύ Αρμενίας και της συμμάχου της Τουρκίας, το Αζερμπαϊτζάν, για το αρμενικό θύλακα του Ναγκόρνο Καραμπάγ.
Όπως αναφέρεται και στα τουρκικέ ΜΜΕ, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου, πρόκειται να επισκεφτεί επίσημα το Ερεβάν στις 14 Δεκεμβρίου στα πλαίσια της συνάντησης της Οικονομικής Συνεργασίας των χωρών της Μαύρης Θάλασσας. 
Ο Νταβούτογλου σε δηλώσεις που έκανε στην Άγκυρα αυτές τις μέρες εν όψει αυτής της ιστορικής, όπως χαρακτηρίστηκε επίσκεψης, κάλεσε τους Αρμένιους να προχωρήσουν σε ένα βήμα για την εκκένωση των εδαφών του Ναγκόρνο Καραμπάγ τα οποία είχαν καταλάβει οι Αρμένιοι μετά τον πόλεμο Αρμενίας Αζερμπαϊτζάν για να απελευθερώσουν τους Αρμένιους που κατοικούν στην περιοχή και σφαγιάζονταν από του Αζερμπαϊτζανούς. Αυτό ήταν και το «φυτίλι» που άναψε τους Αρμένιους κατά του Νταβούτογλου και εξοργισμένοι του ζήτησαν ανοιχτά να «προσκυνήσει» στο μνημείο της γενοκτονίας τους.

Να σημειωθεί ότι τον Δεκέμβριο του 2009 και μετά από την ασφυκτική πίεση των ΗΠΑ, (από την γνωστή μας Χίλαρυ Κλιντον), η Αρμενία είχε υποχωρήσει και ο τότε υπουργός Εξωτερικών της, Εντουαρντ Ναλμπαντιάν, συναντήθηκε με τον Αχμέτ Νταβούτογλου στην Ζυρίχη. Εκεί υπογράφτηκε ένα πρωτόκολλο για την εξομάλυνση των σχέσεων των δυο χωρών που είναι εδώ και χρόνια παγωμένες εξ αιτίας της άρνησης της Τουρκίας να αναγνωρίσει την αρμενική γενοκτονία. Το πρωτόκολλο αυτό όμως προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στην Αρμενία και πολύ μεγαλύτερες στην αρμενική διασπορά που πρωτοστατεί στην διεθνή αναγνώριση της γενοκτονίας. Αποτέλεσμα των αντιδράσεων αυτών ήταν να αδρανοποιηθεί και να μην γίνει κανένα βήμα προς την αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων. 
Τώρα και με την ευκαιρία της επίσκεψης του Νταβούτογλου στο Ερεβάν, η μικρή Αρμενία δίνει ακόμα ένα μάθημα προς την τουρκική πλευρά αιτώντας από τον ίδιο τον Νταβούτογλου να προσέλθει και να τιμήσει τα θύματα της μεγάλης αρμένικης γενοκτονίας καταθέτοντας στεφάνι στο μνημείο της αρμενικής πρωτεύουσας. «Κόκαλο» ο Νταβούτογλου!
Αλήθεια μπορούμε και εμείς να ζητήσουμε κατά το αρμενικό παράδειγμα όταν θα έρθει ο Νταβούτογλου στην Αθήνα για να συναντηθεί με τον κ Βενιζέλο, ακριβώς μια μέρα πριν πάει στο Ερεβάν,  να… καταθέσει στεφάνι στο μνημείο της ποντιακής γενοκτονίας. Μπορείτε να φανταστείτε ένα τέτοιο αίτημα από μια μνημονιακή και ξενόδουλη κυβέρνηση που το μόνο που την ενδιαφέρει είναι το πως θα ξεπουλήσει όλα τα εθνικά μας θέματα;

__

 

Oι Αρμένιοι ξανά υπό διωγμό

_

Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο Χαλέπι της Συρίας στις 30 Οκτωβρίου του 2012, δείχνει την καταστροφή που υπέστη η εκκλησία
μετά από τις συγκρούσεις των ανταρτών

«Πριν από περίπου τριάντα χρόνια», γράφει ο Ρόμπερτ Φισκ στον Independent, «έβγαζα από το έδαφος, στον λοφίσκο κοντά στον ποταμό Χαμπούρ της Συρίας, τα οστά και τα κρανία θυμάτων της αρμενικής γενοκτονίας. Ηταν νέοι άνθρωποι, θύματα του πρώτου Ολοκαυτώματος του εικοστού αιώνα, μιας σχεδιασμένης καταστροφής ενός ολόκληρου λαού από τους Οθωμανούς Τούρκους το 1915.

Σήμερα, όμως, παρότι σχεδόν κανένα από τα ΜΜΕ δεν το αναφέρει, αυτά τα ίδια περιβόλια του θανάτου ξεφυτρώνουν στο πεδίο ενός νέου πολέμου. Πάνω στα οστά των Αρμενίων συντελείται ο πόλεμος της Συρίας και οι χριστιανοί Αρμένιοι, απόγονοι όσων επέζησαν της γενοκτονίας στην Τουρκία και βρήκαν καταφύγιο στη φιλόξενη γη της Συρίας, αναγκάζονται να πάρουν και πάλι τον δρόμο της προσφυγιάς προς την Ευρώπη, τον Λίβανο ή τις ΗΠΑ. Η εκκλησία, όπου τα οστά των δολοφονημένων Αρμενίων βρήκαν αιώνια ανάπαυση, καταστράφηκε στον νέο πόλεμο, παρότι κανείς δεν γνωρίζει τους δράστες.

Ο Αρμένιος επίσκοπος Αρνας Ναλμπαντιάν στη Δαμασκό λέει ότι η εκκλησία στο Ντεΐρ εζ Ζουρ πράγματι καταστράφηκε εκτός από την αγία τράπεζα. Η εκκλησία ήταν λιγότερο σημαντική από τη μνήμη των ανθρώπων που χάθηκαν στη γενοκτονία. Στο Χαλέπι, μία αρμενική εκκλησία έπεσε θύμα βανδαλισμού από τον Ελεύθερο Στρατό της Συρίας, τους “καλούς” αντάρτες που πολεμούν τον Μπασάρ αλ Ασαντ και οι οποίοι χρηματοδοτούνται και εξοπλίζονται από τους Αμερικανούς και τους σουνίτες του Κόλπου.

Ομως, στη Ρακά, σαλαφιστές αντάρτες κατέστρεψαν ολοσχερώς την αρμενική καθολική εκκλησία και της έβαλαν φωτιά. Ανάμεσα σε αυτούς που προκάλεσαν την καταστροφή της αρμενικής εκκλησίας βρίσκονται και πολλοί Τούρκοι που πολεμούν στο πλευρό των ανταρτών. Και δεν είναι μόνο αυτά που συμβαίνουν. Εκτοξεύσεις όλμων στο αρμενικό σχολείο της Δαμασκού και σε σχολικά λεωφορεία προκάλεσαν τον θάνατο δύο μικρών Αρμένιων. Δύο ημέρες αργότερα, ο Κεβόρκ Μπογκασιάν έπεφτε νεκρός από όλμο στο Χαλέπι. Συνολικά στη Συρία έχουν σκοτωθεί 65 Αρμένιοι και περισσότεροι από εκατό έχουν πέσει θύματα απαγωγής. Οι Αρμένιοι, όπως και πολλοί άλλοι χριστιανοί, δεν συντάσσονται με το μέτωπο εναντίον του Ασαντ, αν και θα ήταν πολύ δύσκολο να τους χαρακτηρίσει κανείς υποστηρικτές του Σύρου προέδρου.

Σε δύο χρόνια οι Αρμένιοι θα γιορτάσουν την εκατοστή επέτειο του δικού τους Ολοκαυτώματος. Το τουρκικό κράτος, που υποστηρίζει τη σημερινή επανάσταση στη Συρία, θα εορτάσει τη νίκη του στην Καλλίπολη την ίδια χρονιά, μια ηρωική μάχη κατά την οποία ο Μουσταφά Κεμάλ έσωσε τη χώρα από τη συμμαχική κατοχή. Σε αυτήν τη μάχη πολέμησαν και Αρμένιοι φορώντας, φυσικά, τουρκική στολή.

Ομως, είναι σίγουρο ότι αυτούς τους νεκρούς το τουρκικό κράτος δεν πρόκειται να τους τιμήσει».

Αρχική πηγή Kathimerini.gr

_

 

Το έγκλημα των Νεότουρκων κατά της ανθρωπότητας

 

Χρήστος Ιακώβου
Διευθυντής του Κυπριακού Κέντρου Μελετών

Προσφάτως η έγκυρη Εταιρεία Μεσανατολικών Σπουδών (MESA) των ΗΠΑ απέδωσε τον τίτλο του βιβλίου της χρονιάς στο έργο του Τούρκου καθηγητή στο πανεπιστήμιο Κλαρκ της Μασσαχουσέτης, Τανέρ Ακσάμ, «The Young Turks Crime against Humanity: The Armenian Genocide and Ethnic Cleansing in the Ottoman Empire» (PrincentonUniversityPress, 2012).

 

Ανακοινώνοντας το σκεπτικό της επιβράβευσης του βιβλίου, η Εταιρεία Μεσανατολικών Σπουδών δήλωσε ότι «πρόκειται για την πιο ισχυρή θέση της ιστοριογραφίας που υπήρξε μέχρι σήμερα σχετικά με την Αρμενική Γενοκτονία και συνεπώς αποτελεί ένα έργο με μεγάλη επιρροή.»

Με τον Τανέρ Ακσάμ είχαμε ασχοληθεί και παλαιότερα με αφορμή την έκδοση στα ελληνικά του βιβλίου του «Μία Επαίσχυντη Πράξη» (Εκδόσεις Παπαζήση, 2007).

Στο νέο του βιβλίο παρουσιάζει άγνωστα στοιχεία από περίπου 600 απόρρητα οθωμανικά έγγραφα, καταδεικνύοντας με πρωτοφανή λεπτομέρεια ότι η Γενοκτονία κατά των Αρμενίων και η εκδίωξη των Ελλήνων κατά την ύστερη περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας είχε ως αποτέλεσμα μέσα από την επίσημη κρατική πολιτική, η αυτοκρατορία να απαλλαγεί από τους χριστιανούς υπηκόους της. Η παρουσίαση όλου αυτού του πρωτογενούς υλικού, το οποίο μέχρι σήμερα ήταν απρόσιτο στους ερευνητές σε συνδυασμό με την εμπειρία και την ανάλυση του συγγραφέως καθιστά αυτό το εγκυρότερο μέχρι σήμερα έργο του Ακσάμ, την πιο εμβριθή εργασία για τη γραφειοκρατική μηχανή της Οθωμανικής Τουρκίας καταδεικνύοντας πως μια ετοιμοθάνατη αυτοκρατορία αγκάλιασε τη γενοκτονία και την εθνοκάθαρση.
 

Παρά το ότι οι βίαιοι εκτοπισμοί και εκκαθαρίσεις των Αρμενίων καταδικάσθηκαν διεθνώς το 1915 ως «έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και του πολιτισμού», η «οθωμανική κυβέρνηση ξεκίνησε μία πολιτική άρνησης την οποία εξακολουθεί να συντηρεί και η σύγχρονη Τουρκία. Η υπόθεση για την «επίσημη ιστορία» της Τουρκίας στηρίζεται σε έγγραφα από τα οθωμανικά αρχεία, στα οποία η πρόσβαση ήταν περιορισμένη σε μεγάλο βαθμό μέχρι προσφάτως. Είναι αυτές τις πηγές που χρησιμοποιεί σήμερα ο Ακσάμ για να ανατρέψει την επίσημη τουρκική αφήγηση. Τα έγγραφα που παρουσιάζονται στο βιβλίο μαρτυρούν μία καθυστερημένη χρονικά οθωμανική πολιτική εκτουρκισμού, ο στόχος της οποίας δεν ήταν λιγότερος από το ριζικό δημογραφικό μετασχηματισμό της Ανατολίας.

Αν το βασικό ερώτημα στο προηγούμενο βιβλίο, «Μία Επαίσχυντη Πράξη», πάνω στο οποίο ο συγγραφέας στήριξε την μεθοδολογία ήταν εάν υπάρχουν αποδείξεις ότι από πλευράς των Οθωμανικών Αρχών υπήρξε πρόθεση και κεντρικός σχεδιασμός για συνολική ή μερική καταστροφή των Αρμενίων υπηκόων της αυτοκρατορίας, στο νέο του και εν λόγω βιβλίο προχωρά ένα βήμα πιο μπροστά ενισχύοντας ακόμη περισσότερο τα συμπεράσματα του πρώτου. Η επίσημη τουρκική θέση είναι ότι ο θάνατος εκατοντάδων χιλιάδων Αρμενίων (οι τουρκικές εκτιμήσεις κυμαίνονται από 300.000 έως 600.000) ήταν ένα τραγικό αλλά μη σκόπιμο επακόλουθο του πολέμου. Το επιχείρημα αυτό στηρίζεται στον ισχυρισμό ότι οι οθωμανικές πηγές δεν περιέχουν στοιχεία που να υποδεικνύουν διατεταγμένη και στοχευμένη πολιτική εξαφάνισης. Η συστηματική και σε βάθος έρευνα του Ακσάμ υποστηρίζει το αντίθετο.
 
Το βιβλίο αυτό πέραν του ότι διαφοροποιείται από τη συγκεκριμένη παράδοση της τουρκικής ιστοριογραφίας έχει δύο στοιχεία που το καθιστούν μοναδικό. Πρώτον ότι είναι γραμμένο από Τούρκο και δεύτερον ότι επιδίδεται στην πλέον εκτεταμένη και πρωτοφανή έως σήμερα χρήση οθωμανικού αρχειακού υλικού γύρω από το Αρμενικό Ζήτημα, σε συνδυασμό με την εξαντλητική χρήση της μέχρι τούδε βιβλιογραφίας. Με την εξαντλητική χρήση κάθε σημαντικού στοιχείου – από τουρκικά στρατιωτικά και δικαστικά αρχεία, πρακτικά κοινοβουλίου, επιστολές και μαρτυρίες αυτοπτών μαρτύρων – ο συγγραφέας ακολουθεί την ιστορική εξέλιξη και αλληλουχία των γεγονότων που οδήγησαν στις σφαγές. Μέσα από την ιστορική αφήγηση ανασυνθέτει τη διαπλεκομένη ενορχήστρωση μεταξύ συντονισμένων τμημάτων του Οθωμανικού κράτους, του κυβερνώντος κόμματος των Νεοτούρκων «Ένωση και Πρόοδος» καθώς επίσης και των στρατιωτικών δυνάμεων.
 
Με αυτό τον τρόπο παρατηρείται και η μεγάλη συμβολή, ριζοσπαστική και αναθεωρητική, του Ακσάμ στην ιστοριογραφία της σύγχρονης Τουρκίας. Η θέση του είναι σαφής, ότι δηλαδή οι σφαγές των χριστιανών και η αρμενική γενοκτονία απετέλεσαν τον καθοριστικό παράγοντα για την ανάδυση του τουρκικού εθνικού κράτους. Χωρίς τον συστηματικό σχεδιασμό και την αποτελεσματική εκτέλεση της γενοκτονίας από τους Νεότουρκους, οι οποίοι στη συνέχεια, και υπό την ηγεσία του Κεμάλ Ατατούρκ, οργάνωσαν την αντίσταση στην Ανατολία, ο τελευταίος δεν θα είχε τη δυνατότητα να οικοδομήσει το τουρκικό εθνικό κράτος. Οι Νεότουρκοι ιδρυτές του τουρκικού κράτους δημιούργησαν με αυτό τον τρόπο μία εύπορη τάξη που ιδιοποιήθηκε τα πλούτη και τις περιουσίες των Αρμενίων. Οι περιουσίες αυτές είχαν δημευτεί από τους Νεότουρκους με διάταγμα του 1915 ως δήθεν «εγκαταλελειμμένες». Το διάταγμα του 1915 επανέφεραν οι κεμαλιστές το 1922, όταν είχαν πλέον επικρατήσει.
 
Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει  το καίριο και πολιτικής προεκτάσεως ερώτημα του πως δηλαδή η Τουρκία κατέφερε να αποφύγει την ανάληψη της ευθύνης, υποδεικνύοντας τα αντικρουόμενα συμφέροντα των Μεγάλων Δυνάμεων στην περιοχή, τις προτεραιότητες του αναδυομένου τουρκικού εθνικού κινήματος και τις ανεπαρκείς απόπειρες της διεθνούς κοινότητας να οδηγήσει τους δράστες στη δικαιοσύνη.
 
Ο συγγραφέας έχει το πλεονέκτημα αλλά και την ατυχία να μιλά εκ μέρους του θύτη. Αυτό του παρέχει εκ των πραγμάτων και τη ψυχολογική δύναμη πίσω από τα επιχειρήματά του. Η οπτική αυτή του παρέχει και την πρόσθετη δυνατότητα να εξηγήσει γιατί η σημερινή Τουρκία δεν μπορεί εύκολα να συμφιλιωθεί ψυχολογικά με το ζήτημα της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Ο συγγραφέας αναλύει τον ψυχολογικό παράγοντα που ενισχύει τις δυσκολίες μίας ειλικρινούς ιστορικής επισκόπησης στην Τουρκία. Σύμφωνα με τον Ακσάμ, η τουρκική κοινωνία δείχνει απρόθυμη να εξετάσει το παρελθόν της. Στην επικρατούσα κουλτούρα, όχι μόνον η γενοκτονία των Αρμενίων αλλά μεγάλο μέρος της πρόσφατης ιστορίας της Τουρκίας παραδίδεται στη σιωπή. Η μεταρρύθμιση του 1928, η οποία άλλαξε την τουρκική γραφή από αραβικά σε λατινικά στοιχεία ενέτεινε το πρόβλημα, σύμφωνα με τον συγγραφέα. Η Τουρκία είναι μία κοινωνία που δεν μπορεί να διαβάσει τις ίδιες τις εφημερίδες, τις επιστολές και τα ημερολόγια εάν αυτά γράφτηκαν πριν από το 1928. Δεν έχει πρόσβαση σε οτιδήποτε συνέβη πριν από εκείνη την ημερομηνία. Το αποτέλεσμα είναι η σύγχρονη Τουρκία να εξαρτάται πλήρως από την ιστορία όπως την έχει καθορίσει και συγγράψει το κράτος. Και, βεβαίως, για το κράτος διακυβεύονται πολλά αναφορικά με τον τρόπο που παρουσιάζεται η ιστορία, ιδιαιτέρως όταν αυτή αφορά την ίδια του την νομιμότητα. Ενόψει αυτών, είναι εμφανές γιατί η τουρκική κοινωνία έχει παραδώσει την Γενοκτονία των Αρμενίων στη λήθη.
 
Το πρωτοποριακό έργο του Ακσάμ αποδεικνύει ότι πλέον στην Τουρκία υπάρχουν δύο αφηγήσεις και δύο ιστοριογραφικές προσεγγίσεις για την μεταβατική περίοδο από την Οθωμανική αυτοκρατορία στην Κεμαλική Τουρκία. Από τη μια, υπάρχει η ιστορία της αυτοκρατορίας που διαμελίζεται από τις Μεγάλες Ευρωπαϊκές Δυνάμεις μέσω μιας προσχεδιασμένης διαδικασίας. Η εκδοχή αυτή βοήθησε να δημιουργηθεί μία ισχυρή αίσθηση σύγκρουσης με τη Δύση για την επιβίωση του τουρκικού έθνους, δημιουργώντας έντονα αντιδυτικά αισθήματα και καχυποψία, ιδιαιτέρως ανάμεσα στην κυρίαρχη ελίτ, τα οποία διατηρούνται μέχρι σήμερα. Από την άλλη πλευρά, υπάρχει η ιστορία των διώξεων των σφαγών και της εξόντωσης διαφορετικών θρησκευτικών και εθνικών ομάδων, στο πλαίσιο των οποίων ο συγγραφέας προσεγγίζει το αρμενικό πρόβλημα.
 
Ο Τανέρ Ακσάμ αποτελεί τον πρώτο Τούρκο πανεπιστημιακό που αμφισβήτησε με τεκμηριωμένο επιστημονικώς τρόπο και με διανοητική εντιμότητα την επίσημη εκδοχή της χώρας του ότι η σφαγή των Αρμενίων από τους Νεότουρκους δεν συνέβη ποτέ. Είναι επίσης ο πρώτος τούρκος ειδικός που χρησιμοποίησε δημοσίως τον όρο «γενοκτονία» (Soykirim) και ως εκ τούτου το βιβλίο είναι καινοτόμο και δικαίως χαρακτηρίστηκε ως το βιβλίο της χρονιάς.

Από το  Armenian Community

Αρχική πηγή: geopolitics-gr.blogspot.gr

__

Οι Αρμένιοι δέν χαρίζουν και διεκδικούν 5 - 7 τουρκικές επαρχίες

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Μεγάλη ταραχή προκάλεσε στην Τουρκία οι δηλώσεις στις 7 Ιουλίου του γενικού εισαγγελέα της δημοκρατίας της Αρμενίας,  Aghvan Hovsepyan,  ότι η Αρμενία με την ευκαιρία της μεγάλης επετείου των εκατό χρόνων από την αρμενική γενοκτονία θα οργανώσει  μεγάλες κινητοποιήσεις σε διεθνές επίπεδο για να διατρανώσει τα αρμενικά δίκαια. Μεταξύ δε αυτών των αρμενικών δικαίων εκτός από την διεκδίκηση της αναγνώρισης από την Τουρκία της γενοκτονίας είναι και η διεκδίκηση 5-7 τουρκικών επαρχιών που αρπάγησαν με παράνομο τρόπο από τους Τούρκους.

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα του τουρκικού τύπου, ο γενικός εισαγγελέας της Αρμενίας μιλώντας στο φόρουμ της Ένωσης Αρμενίων Δικηγορών στο Ερεβάν, τόνισε πως επί τη ευκαιρία της επετείου των εκατό χρόνων της μεγάλης αρμενικής γενοκτονίας οι Αρμένιοι ετοιμάζουν μεγαλειώδεις εκδηλώσεις στην Αρμενία και σε όλο τον κόσμο όπου υπάρχει αρμενική διασπορά. Οι εκδηλώσεις αυτές σε συνεργασία με την αρμενική εκκλησία θα δίνουν έμφαση αφ’ ενός στο πάγιο αίτημα της αναγνώρισης από πλευράς της Τουρκίας των μεγάλων εγκλημάτων που έχει διαπράξει σε βάρος των χριστιανών της Μικράς Ασίας στις αρχές του εικοστού αιώνα και αφ’ έτερου στη διεκδίκηση από την Τουρκιά 5-7 επαρχιών όπου κατοικούσε αμιγής αρμενικός πληθυσμός και εκδιώχτηκε με βάρβαρο τρόπο, όσοι φυσικά γλύτωσαν από την  γενοκτονία. Ο Aghvan Hovsepyan τόνισε πως οι Αρμένιοι δεν είναι δυνατό να λησμονήσουν τις πατρίδες τους που αρπάγησαν από την τουρκική βαρβαρότητα και το θέμα εκτός από ηθικό είναι και νομικό καθώς οι αρμενικές διεκδικήσεις είναι νόμιμες και βασίζοντα στο διεθνές δίκαιο.

Τις απόψεις του Hovsepyan συμμερίζεται απόλυτα και ο νυν πρόεδρος της Αρμενίας, Serj Sarkısyan, ο οποίος στο ίδιο φόρουμ έδωσε έμφαση στην συμβολή της αρμενικής διασποράς για την επιτυχία των εκδηλώσεων για την εκατοστή επέτειο της μεγάλης αρμενικής γενοκτονίας και πρόσθεσε πως οι Αρμένιοι δεν ξεχνούν τις πατρίδες τους στην σημερινή Τουρκία από τις οποίες εκδιώχτηκαν δια της βίας ενώ μεγάλο μέρος του πληθυσμού σφαγιάστηκε από τα οθωμανικά και κεμαλικά στρατεύματα.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι πραγματικά οι Αρμένιοι ετοιμάζουν από τώρα  μεγαλειώδεις εκδηλώσεις σε πολλές πρωτεύουσες με την στήριξη της αρμενικής διασποράς για την εκατοστή επέτειο της αρμενικής γενοκτονίας. Αυτή την φορά οι εκδηλώσεις θα δώσουν έμφαση εκτός από την διεκδίκηση  της αναγνώρισης από την Τουρκία της μεγάλης γενοκτονίας και στην διεκδίκηση εκ μέρους της Τουρκίας των αρμενικών επαρχιών στην σημερινή νοτιοανατολική Τουρκία από όπου οι Αρμένιοι εκδιώχτηκαν με βίαιο τρόπο. Θα έχουν δηλαδή και απολυτρωτικό χαρακτήρα. Να σημειωθεί ότι οι σχέσεις Τουρκίας Αρμενίας παρά τις κάποιες προσπάθειες εκ μέρους των Αμερικανών για να υπάρξει κάποια προσέγγιση παραμένουν εξαιρετικά παγωμένες και τα σύνορα μεταξύ των δυο χωρών είναι κλειστά καθώς οι Αρμένιοι παραμένουν σταθεροί στο πάγιο αίτημα τους προς την Τουρκία της αναγνώρισης των φρικτών τουρκικών εγκληματών κατά των Αρμενίων δηλαδή της μεγάλης αρμενικής γενοκτονίας.

πηγή : Armenian Community

__

Ο Πάπας αναγνώρισε τη γενοκτονία των Αρμενίων

«Η πρώτη γενοκτονία του εικοστού αιώνα». Έτσι προσδιόρισε ο Πάπας Φραγκίσκος τη σφαγή των Αρμενίων κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, μεταξύ των ετών 1915 και 1918, σύμφωνα με τα αρμενικά μέσα ενημέρωσης.

Η αναγνώριση του Πάπα ήρθε μετά τη συνάντηση που είχε με αντιπροσωπεία της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας.

Μάλιστα, Το 2006, κατά τη διάρκεια μια τελετής στο Μπουένος Άιρες που ήταν αφιερωμένη στην 91η επέτειο των τραγικών γεγονότων, ο κατόπιν Πάπας, είχε καθορίσει τη σφαγή των Αρμενίων, ως «το μεγαλύτερο έγκλημα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας εναντίον του αρμενικού λαού και όλης της ανθρωπότητας».

Υπενθυμίζεται, ότι πριν αναδειχθεί επικεφαλής της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, ο Φραγκίσκος ο Α΄, ως καρδινάλιος της Αργεντινής, είχε καθορίσει τις σφαγές των Αρμενίων από τους Οθωμανούς ως Γενοκτονία.
enikos.gr

__


Ιταλία: "Ο πάπας θέλει να μεταβεί στην Αρμενία",
γράφει η εφημερίδα της Ρώμης "Ιλ Μεσατζέρο"

"Ο πάπας θέλει να πάει στην Αρμενία", τιτλοφορεί σημερινό της άρθρο η εφημερίδα της Ρώμης "Ιλ Μεσατζέρο".

Όπως αναφέρει η "Ιλ Μεσατζέρο", η κυβέρνηση της Αρμενίας κάλεσε επίσημα τον Αργεντινό ποντίφικα να επισκεφθεί, το 2015, το Γιερεβάν, στα πλαίσια των τελετών μνήμης για τα εκατό χρόνια από την Γενοκτονία των αρμενίων.

Ο πνευματικός πατέρας των ρωμαιοκαθολικών απάντησε στον Αρμένιο πρέσβη στο Βατικανό, ότι "θα κάνει ότι του είναι δυνατόν" για να πραγματοποιήσει το ταξίδι αυτό.

Όπως αναφέρει ο ιταλικός τύπος, "όταν ήταν αρχιεπίσκοπος του Μπουένος 'Αιρες, ο πάπας Βεργκόλιο είχε τονίσει, με ξεκάθαρο τρόπο, ότι "αυτή των Aρμενίων ήταν η πρώτη γενοκτονία του περασμένου αιώνα".

"Η επίσκεψη αυτή θα συμβολίσει τις χριστιανικές αρχές. Η επέτειος του 2015, έχει μεγάλη σημασία, διότι πρέπει να κάνουμε ότι μας είναι δυνατόν για να μην λησμονηθεί το 1,5 εκατομμύριο νεκρών και αγνοουμένων μας που κάποιοι παρά τις τόσες μαρτυρίες φωτογραφίες και ντοκουμέντα, συνεχίζουν να αμφισβητούν", υπογράμμισε ο νέος πρέσβης της Αρμενίας παρά την Αγία Έδρα, Μιχαήλ Μινασιάν.

Όπως γράφει, τέλος, η εφημερίδα της ιταλικής πρωτεύουσας, "πρόθεση της καθολικής εκκλησίας της Αρμενίας είναι να τελέσει ο ποντίφικας μια μεγάλη λειτουργία εις μνήμην των θυμάτων, ει δυνατόν, μπροστά στο μνημείο Μετς Γιεγκέρν που συμβολίζει αυτό που είναι γνωστό πλέον ως το μεγάλο κακό, τις μαζικές εκτελέσεις και τον εκτοπισμό των αρμενίων από μέρους των Νεότουρκων".

ie

(ΑΠΕ-ΜΠΕ)

__

Αυστραλία: Αναγνώριση των γενοκτονιών των Αρμενίων, Ασσυρίων, Ελλήνων

Το κοινοβούλιο της Νέας Νότιας Ουαλίας της Αυστραλίας
αναγνώρισε
τη Γενοκτονία Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων.&nbsp

Μία ακόμη νίκη της αλήθειας των λαών

Η 1η Μαΐου αποτελεί μία ακόμη σημαντική ημέρα στην προσπάθεια αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων, μία ακόμη νίκη της αλήθειας των λαών, που δολοφονήθηκαν από το Οθωμανικό κράτος και τη συνέχειά της την  Κεμαλική Τουρκία. Μίας Γενοκτονίας που μετά από μαζική βία, συλλήψεις γυναικών και παιδιών, βίαιους εξισλαμισμούς, πορείες θανάτου, μαζικές δολοφονίες, διώξεις, εκτοπίσεις, στοίχισε τη ζωή σε πάνω από 3.500.000 ανθρώπους.

Το οργανωμένο σχέδιο βίας εξαφάνισε την ιστορία του ελληνικού, αρμενικού και ασσυριακού λαού και οδήγησε  εκατομμύρια ανθρώπους στο θάνατο και την προσφυγιά. Στη συνέχεια, η  τραγωδία, ενός σημαντικού και ιδιαίτερης αξίας μέρους των λαών αυτών, συνδυάστηκε με την καταστροφή και τον ακρωτηριασμό της μνήμης και της ταυτότητας, με την άρνηση, το ψεύδος και την προπαγάνδα.

Η απόφαση της βουλής της πολιτείας της Νέας Νότιας Ουαλίας Αυστραλίας να αναγνωρίσει τη γενοκτονία αποτελεί μία ιστορικής σημασίας σημαντική πρωτοβουλία της Άσσυριακής Ένωσης, του Ελληνοαυστραλιανού Συμβουλίου και της Αρμενικής Εθνικής Επιτροπής και μία ακόμη δικαίωση των αγώνων Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων  σε όλον πλανήτη. Η προσπάθεια έχει αποτέλεσμα. Σε πείσμα των δοκιμασιών και των εμποδίων, η αλήθεια θα νικήσει.

 

Το κείμενο της αναγνώρισης έχει ως εξής:

«Επειδή το  Κοινοβούλιο ψήφισε πρόταση το 1997, για την αναγνώριση και καταδίκη της γενοκτονίας των Αρμενίων, το Κοινοβούλιο αναγνωρίζει ότι η Γενοκτονία των Ασσυρίων και των Ελλήνων αποτελεί   παρόμοια γενοκτονία  που υλοποιήθηκε από την τότε Οθωμανική κυβέρνηση   μεταξύ 1914-1923 και

(α) ενώνει τις κοινότητες των Ασσυρίων, των Αρμενίων και των Ελλήνων της Νέας Νότιας Ουαλίας τιμώντας τη μνήμη των αθώων ανδρών, γυναικών και παιδιών που έπεσαν θύματα των πρώτων σύγχρονων γενοκτονιών,

(β) καταδικάζει τις γενοκτονίες  των Ασσυρίων, των Αρμενίων και των Ελλήνων, και όλες τις άλλες πράξεις γενοκτονίας ως τελευταία πράξη της μισαλλοδοξίας,

(γ) αναγνωρίζει τη σημασία της μνήμης και της μάθησης από τέτοια σκοτεινά κεφάλαια στην ιστορία της ανθρωπότητας για να εξασφαλιστεί ότι τα εν λόγω εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας δεν επιτρέπεται να επαναληφθούν

(δ) καταδικάζει και αποτρέπει όλες τις προσπάθειες να χρησιμοποιήσουν το πέρασμα του χρόνου να αρνηθούν ή να νοθεύσουν την ιστορική αλήθεια της γενοκτονίας των Ασσυρίων, των Αρμενίων και των Ελλήνων, και άλλες πράξεις γενοκτονίας,

(ε) υπενθυμίζει τις μαρτυρίες των στρατιωτών της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας (ANZAC) ως αιχμαλώτων  πολέμου οι οποίοι μαρτυρούν τις γενοκτονίες των Ασσυρίων, των Αρμενίων και των Ελλήνων,

(στ) υπενθυμίζει τις μαρτυρίες των στρατιωτών ANZAC που έσωσαν οι Ασσύριοι, οι Αρμένιοι και οι Έλληνες που επέζησαν της γενοκτονίας,

(ζ) αναγνωρίζει τη σημαντική ανθρωπιστική συμβολή που γίνονται από τους ανθρώπους της Νέας Νότιας Ουαλίας για τα θύματα και τους επιζώντες της γενοκτονίας των Ασσυρίων, των Αρμενίων και των Ελλήνων και

(η) καλεί την κυβέρνηση της Κοινοπολιτείας για να καταδικάσει τις γενοκτονίες των Ασσυρίων, των Αρμενίων και των Ελλήνων»

Πηγή

__

Βήματα αναγνώρισης

 

Ηχητικό - audio 

SBS Ελληνικά 

Όπως μας αποκάλυψε χθες η κ. Βάσω Μόραλη, κατά τη διάρκεια ραδιοφωνικής μας παρέμβασης στο Ελληνικό Πρόγραμμα της κρατικής ραδιοφωνίας της Αυστραλίας (SBS), η γερουσία της πολιτείας της Νέας Νότιας Ουαλίας αναγνώρισε ομόφωνα σήμερα τη γενοκτονία Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων, δίνοντας νέα τροπή στην υπόθεση της αναγνώρισης αυτού του αποτρόπαιου εγκλήματος από τη διεθνή κοινότητα και στο τέλος από την ίδια την Τουρκία!

Όπως μεταδίδουν φίλοι μας από την Αυστραλία, καθοριστικό ρόλο στην αναγνώριση έπαιξε ο ιερέας και γερουσιαστής Φρέντ Νάϊλ, ο οποίος παρέλαβε το ψήφισμα από φορείς και συλλόγους που εκπροσωπούν Έλληνες, Αρμενίους και Ασσυρίους, και το κατέθεσε προς ψήφιση στη γερουσία της Νότιας Ουαλίας!

Στο ψήφισμα αναφέρεται πως το 1997 η βουλή της Νέας Νότιας Ουαλίας αναγνώρισε τη γενοκτονία των Αρμενίων αλλά όχι και των Ελλήνων και των Ασσυρίων. Ο γερουσιαστής Νάϊλ στάθηκε ιδιαίτερα στην ενημέρωση που του έκανε ο ομογενής πανεπιστημιακός Παναγιώτης Διαμαντής που δραστηριοποιείται στην Καμπέρα αλλά και σε ολόκληρη την Αυστραλία και ειδικεύεται σε θέματα γενοκτονιών.

Να σημειωθεί ότι πρόσφατα Κούρδοι βουλευτές στην ίδια την Τουρκία, ζήτησαν την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από το τουρκικό κράτος!

__

Γενοκτονία των Αρμενίων

Ως γενοκτονία των Αρμενίων αναφέρονται τα γεγονότα εξόντωσης Αρμενίων πολιτών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Εντολές για εκκαθαρίσεις Αρμενίων είχαν δοθεί νωρίτερα από το Σουλτάνο Αμπντούλ Χαμίτ (1894-96) ωστόσο η κύρια ευθύνη για τις πλέον εκτεταμένες σφαγές τους αποδίδεται στο κίνημα των Νεότουρκων (1908-18). Ως έναρξη της Αρμενικής Γενοκτονίας συμβολικά θεωρείται η 24η Απριλίου του 1915, όταν η ηγεσία της Αρμενικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης φυλακίστηκε και εκατοντάδες Αρμένιοι της Πόλης απαγχονίστηκαν. Τουρκικές πηγές αναφέρουν ότι ο αριθμός των νεκρών Αρμενίων ήταν από 600.000 ως 800.000, ενώ Δυτικές και Αρμενικές πηγές ανεβάζουν τον αριθμό των σφαγιασθέντων στο 1.500.000.

Θεωρείται μια από τις πρώτες σύγχρονες γενοκτονίες. Η Τουρκία αρνείται την ύπαρξη «γενοκτονίας» και ισχυρίζεται ότι πραγματοποιήθηκε ένας βίαιος εκτοπισμός του Αρμενικού πληθυσμού. Μέχρι το 2010, 23 κράτη είχαν αναγνωρίσει επισήμως τα γεγονότα ως γενοκτονία των Αρμενίων, όπως και η Διεθνής Ένωση Μελετητών για τη Γενοκτονία (International Association of Genocide Scholars).

Η Γενοκτονία των Αρμενίων πραγματοποιήθηκε παράλληλα και με τον ίδιο τρόπο με γενοκτονίες σε βάρος και άλλων χριστιανικών πληθυσμών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δηλ. των Ελλήνων και των Ασσυρίων (Νεστοριανών χριστιανών).

από βικιπαιδεία

__

* Το Χατσκάρ ( Khachkar )
είναι το σταυρικό σύμβολο της χριστιανικής πίστης των Αρμενίων.

Από την εποχή ( 3ος μ.χ.) που ο Αγ. Γρηγόριος ο φωτιστής διέδιδε το χριστιανισμό στους Αρμένιους, το σύμβολο του ξύλινου σταυρού ετοποθετείτο πάνω σε ειδολωλατρικές λάρνακες. Η γρήγορη φθορά του ξύλου οδήγησε, αργότερα, τους Αρμένιους στην αντικατάστασή του με το πέτρινο : χατσκάρ.

Η λέξη  συντίθεται από το “χατς” : σταυρός και το “καρ” :  γη.

__

Η ΠΡΩΤΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ της Ανατολίας που εξοντώθηκε συστηματικά ήταν η αρμενική. Ειδικά μετά την ήττα των τουρκικών στρατευμάτων από τους Ρώσους στο Σαρήκαμις του Καυκάσου, οι Νεότουρκοι έστρεψαν την οργή του κόσμου εναντίον των Αρμενίων. Οι εκτοπίσεις άρχισαν τον Μάιο του 1915 και επισημοποιήθηκαν με υπουργικές αποφάσεις. Όλοι οι αρμενικοί πληθυσμοί της ανατολικής και της κεντρικής Μικράς Ασίας μέχρι το καλοκαίρι είχαν εκτοπιστεί. Στη συνέχεια άρχισε η εκτόπιση των Αρμενίων που κατοικούσαν στις δυτικές περιοχές. Για την υλοποίηση του σχεδίου εξόντωσης, ο ιστορικός Hamit Bozarslan γράφει:

«Η εξολόθρευση των Αρμενίων ενορχηστρώθηκε κυρίως από την’ ‘‘Ειδική Οργάνωση’’ (Teskilat-I Mabsusa),όργανο ασφαλείας της Τρόικας (σ.τ.σ. των Νεότουρκων), που συγκέντρωνε τους komitaci της ‘‘Ένωσις και Πρόοδος’’ οι οποίοι σύμφωνα με τον ορισμό ενός εξ αυτών (του Fuat Balkan) ‘‘καίνε, καταστρέφουν και σκοτώνουν ενελέητα για την πατρίδα και το έθνος τους’’. Η απελευθέρωση των φυλακισμένων του κοινού ποινικού δικαίου είχε πυκνώσει σημαντικά τις τάξεις αυτής της οργάνωσης. Όμως ένα μέρος αρχόντων και ουλεμάδων, καθώς και οι ταξιαρχίες από κουρδικές φυλές, που σχηματίστηκαν υπό τη βασιλεία του Αμπντούλ Χαμίτ Β’, συμμετείχαν επίσης στην εξολόθρευση και έδρεψαν τους καρπούς της απαλλοτρίωσης των αρμενικών περιουσιών».

Οι αρμενικές περιουσίες εκποιήθηκαν λίγους μήνες μετά τον εκτοπισμό των πληθυσμών. Ο δρ Μεχμέτ Ρεσίτ, διοικητής του Ντιγιαρμπακίρ, αναφέρεται στο σκεπτικό που τον οδήγησε στην απόφαση των αρμενικών περιουσιών».6

«Υπάρχουν δύο ενδεχόμενα. Ή θα καθαρίσουν τους Τούρκους, ή οι Τούρκοι θα τους καθαρίσουν. Δεν μπορούσα να μείνω αναποφάσιστος μπροστά σ’αυτές τις δύο εναλλακτικές λύσεις. Η τουρκικότητά μου ήταν πιο ισχυρή από την ιατρική μου ιδιότητα. Είπα μέσα μου: αντί να μας εξολοθρεύσουν αυτοί, οφείλουμε να τους εξολοθρεύσουμε εμείς[...]Αν η ιστορία με κατακρίνει θα το δεχτώ. Αλλά μου είναι αδιάφορο τι γράφουν ή τι θα γράψουν τα άλλα έθνη για μένα»7

Παρότι τα επίσημα οθωμανικά έγγραφα που έχουν επιλεκτικά δημοσιευτεί μέχρι σήμερα δεν κάνουν λόγο για επίσημη εντολή εξόντωσης, οι τότε αναφορές των Γερμανών συμμάχων υποστηρίζουν το αντίθετο. Ο τουρκολόγος Erik Zurcher υποστηρίζει ότι ακόμα και αν η ίδια η οθωμανική κυβέρνηση δεν αναμείχθηκε άμεσα στη γενοκτονία, εντούτοις υπήρχε μια συγκροτημένη ομάδα στο εσωτερικό της υπό τον Ταλαάτ που επιδίωκε την επίλυση του Ανατολικού Ζητήματος με τον συγκεκριμένο τρόπο8.

Σελ.144

Ο εξισλαμισμός των επιζόντων, ειδικά των γυναικών και των παιδιών, υπήρξε επίσης μέσο της επίσημης νεοτουρκικής εξουσίας για την ολοκλήρωση των σχεδίων της. Η κυβέρνηση αποφάσισε πως «άρμοζε οι προσηλυτισμένες Αρμένισσες να παντρευτούν μουσουλμάνους». Τον Απρίλιο του 1916, έναν χρόνο μετά την εκτόπιση, αναγνωρίστηκε επισήμως ο θάνατος των αντρών και δόθηκε η άδεια στους μουσουλμάνους να παντρευτούν νεαρές γυναίκες και χήρες9. Σύμφωνα με οθωμανικές εκτιμήσεις του 1919 οι Αρμένιοι που εξολοθρεύτηκαν ήταν 800.000 10.

Η σφαγή των Αρμενίων τρομοκράτησε τους Έλληνες του Πόντου, οι οποίοι κατάλαβαν ότι θα ήταν τα επόμενα θύματα. Συγκλονιστική είναι η μαρτυρία του Στάθη Χριστοφορίδη που υπήρξε ακούσιος μάρτυρας της σφαγής των αρμενοπαίδων της Τραπεζούντας το 1915. Αναφέρει ότι οι σφαγείς φώναζαν: « Άμποτε και ς’ σου Ρωμανίων! Ατουνούς πα’ αέτς’ θα ΄φτάμε!». («Άμποτε και στων Ελλήνων! Και αυτούς έτσι θα κάνουμε» ). Και τελειώνει την αφήγησή του ο Χριστοφορίδης: « Υστερνά ασ’ έναν χρόνον, εμάς πα’ εκατάστρεψαν» 11.

Υποσημειώσεις

6.Hamit Bozarslan, Ιστορία της σύγχρονης Τουρκίας, Αθήνα, εκδ. Σαββάλας, 2004, σ. 33.

7. Taner Aksam, "Turk Ulusal Kimligi ve Ermeni Sorunu" ,  Κωνσταντινούπολη, εκδ. Iletisim, 1992, σ. 175-176.

8. Erik J.Zurcher, ο.π., σ.173

9. Harmit Bozarslan, ο.π.

10. Harmit Bozarslan, ο.π., σ.31

11.Στάθης Χριστοφορίδης, "Τ'ομμάτια μουν το είδαν :Τ' Αρμενοπούλια", περ. Ποντιακή Ηχώ, τεύχ.18, εκδ.Αδελφότητος Ποντίων "Παναγία Γουμερά", Ιανουάριος -Φεβρουάριος 1985, σ. 17-23.

Η γενοκτονία από τον τουρκικό εθνικισμό

Βλάσης Αγτζίδης

Διδάκτωρ Σύγχρονης Ιστορίας ΑΠΘ 

__

Coat of arms of Armenia
Εθνόσημο της Αρμενίας

__