Μ. Αναγνωστάκης - Το Σκάκι

                                                                                                                                          ♖

♘

Μ. Αναγνωστάκης  - Το Σκάκι 

Έλα να παίξουμε.

Θα σου χαρίσω τη βασίλισσά μου.

( Ήταν για μένα μια φορά η αγαπημένη.

Τώρα δεν έχω πιά αγαπημένη )

Θα σου χαρίσω τους πύργους μου

( Τώρα πιά δεν πυροβολώ τους φίλους μου

Έχουν πεθάνει καιρό πριν από μένα )

Κι ο βασιλιάς αυτός δεν ήτανε ποτέ δικός μου.

Κι ύστερα τόσους στρατιώτες τι τους θέλω;

( Τραβάνε μπρός, τυφλοί, χωρίς καν όνειρα )

Όλα , και τα άλογά μου θα στα δώσω.

Μονάχα ετούτον τον τρελό μου θα κρατήσω.

Που ξέρει μόνο σ ένα χρώμα να πηγαίνει

Δρασκελώντας τη μια άκρη ως την άλλη

Γελώντας μπρός στις τόσες πανοπλίες σου

Μπαίνοντας μέσα στις γραμμές σου ξαφνικά

Αναστατώνοντας τις στέρεες παρατάξεις.

Κι αυτή δεν έχει τέλος η παρτίδα.

♗

__________________________________________

♘• In 1977,38 years ago, Bobby Fischer refuses to play opponent Anatoly Karpov, making Karpov the world chess champion. Photo ©Philippe HalsmanMagnum Photos

Μυρμήγκι

*

αναδημοσίευση από wikipedia

Τα μυρμήγκια είναι κοινωνικά έντομα της οικογένειας Formicidae ( /fɔrˈmɪsɨdiː/) και μαζί με τις σφήκες και τις μέλισσες, αποτελούν την τάξη Υμενόπτερα. Τα μυρμήγκια εξελίχθηκαν από τους σφηκοειδείς προγόνους τους στα μέσα της Κρητιδικής περιόδου 110 έως 130 χρόνια πριν και διαχωρίστηκαν από αυτούς μετά την εποχή των ανθοφόρων φυτών. Υπολογίζεται ότι υπάρχουν 22.000 είδη από τα οποία έχουν ταξινομηθεί περισσότερα από 12.500. Διακρίνονται εύκολα από τις αρθρωτές κεραίες τους και τη χαρακτηριστική δομή του σώματός τους καθώς τα τμήματά του ενώνονται με μικρές αρθρώσεις και η μέση τους είναι ιδιαίτερα λεπτή.

Τα μυρμήγκια σχηματίζουν αποικίες με μέγεθος που ποικίλει από μερικές δεκάδες θηρευτές που ζουν σε μικρές φυσικές κοιλότητες έως κοινωνίες με υψηλή οργάνωση που καλύπτουν μεγάλες περιοχές και αποτελούνται από εκατομμύρια μέλη. Οι μεγαλύτερες αποικίες αποτελούνται κυρίως από στείρα άπτερα θηλυκά που σχηματίζουν τάξεις "εργατών", "στρατιωτών", ή άλλες εξειδικευμένες ομάδες. Σχεδόν όλες οι αποικίες μυρμηγκιών έχουν κάποια γόνιμα αρσενικά που αποκαλούνται κηφήνες και ένα ή περισσότερα γόνιμα θηλυκά που αποκαλούνται βασίλισσες. Οι αποικίες περιγράφονται κάποιες φορές ως υπεροργανισμοί επειδή τα μυρμήγκια μοιάζουν να συμπεριφέρονται σαν μια ενιαία ύπαρξη, καθώς εργάζονται συλλογικά για να υποστηρίξουν την αποικία.
Τα μυρμήγκια μελιού αποθηκεύουν τροφή για να μην κινδυνέψει η αποικία από λιμό.

Τα μυρμήγκια έχουν αποικίσει σχεδόν κάθε ηπειρωτική περιοχή της Γης. Τα μόνα μέρη στα οποία δεν υπάρχουν αυτόχθονες πληθυσμοί μυρμηγκιών είναι η Ανταρκτική και κάποια απομακρυσμένα ή αφιλόξενα νησιά. Τα μυρμήγκια ευημερούν σχεδόν σε όλα τα οικοσυστήματα, και αποτελούν ίσως και το 15-25% της βιομάζας των ζώων της ξηράς.Η επιτυχία τους σε τόσα πολλά περιβάλλοντα έχει αποδοθεί στην κοινωνική τους οργάνωση και την ικανότητά τους να τροποποιούν οικοτόπους, να αξιοποιούν πόρους και να αμύνονται. Η μακροχρόνια παράλληλη εξελικτική πορεία τους με άλλα είδη δημιούργησε μιμητικές, συμβιωτικές, παρασιτικές σχέσεις και σχέσεις αμοιβαιότητας.

Όλες οι αποικίες παρουσιάζουν καταμερισμό εργασίας, επικοινωνία μεταξύ των ατόμων, και ικανότητα επίλυσης περίπλοκων προβλημάτων.Αυτοί οι παραλληλισμοί με τις ανθρώπινες κοινωνίες έχουν αποτελέσει πηγή έμπνευσης και αντικείμενο μελέτης.

Αναπαραγωγή και ανάπτυξη

Η ζωή του μυρμηγκιού ξεκινάει από ένα αυγό. Αν το αυγό είναι γονιμοποιημένο, το μυρμήγκι που θα γενννηθεί θα είναι θηλυκό ειδάλλως θα είναι αρσενικό. Τα μυρμήγκια αναπτύσσονται με πλήρη μεταμόρφωση με τις προνύμφες να περνούν από τη φάση της νύμφης πριν να αναδυθεί ως ενήλικας. Η προνύμφη παραμένει σχεδόν ακίνητη και οι εργάτριες την ταίζου και τη φροντίζουν. Το φαγητό δίνεται στην κάμπια με τροφάλλαξη. Με τον ίδιο τρόπο μοιράζονται οι ενήλικες την τροφή που είναι αποθηκευμένη στο "κοινό στομάχι". Επίσης στις κάμπιες δίνεται κάποιες φορές στέρεα τροφή όπως τροφικά αυγά (αυγά που έχουν γεννηθεί για να αποτελέσουν τροφή), τμήματα θηράματος και καρπούς που μεταφέρονται από πεπειραμένες εργάτριες. Σε κάποια είδη η κάμπιες μεταφέρονται απευθείας επάνω στη λεία για να τραφούν.


Βασίλισσα μυρμηγκιών

Βασίλισσα, σε μια αποικία μυρμηγκιών, είναι ένα ενήλικο θηλυκό μυρμήγκι, ικανό να αναπαραχθεί. Αυτή πρόκειται να είναι η μητέρα όλων των άλλων μυρμηγκιών της αποικίας. Κάποια θηλυκά μυρμήγκια δε χρειάζεται να ζευγαρώσουν για να παράξουν απογόνους, καθώς αναπαράγονται μέσω ασεξουαλικής παρθενογένεσης ή κλωνοποίησης και τα μυρμήγκια που γεννιούνται είναι όλα θηλυκα. Στα περισσότερα είδη τα νεαρά μυρμήγκια εξελίσσονται από προνύμφες με συγκεκριμένη διατροφή ώστε να γίνουν σεξουαλικά ώριμα.

Ανατομία

Ανατομικά η βασίλισσα μοιάζει πολύ με τα άλλα μυρμήγκια του είδους της, είναι ωστόσο αρκετά μεγαλύτερη από τα υπόλοιπα μυρμήγκια της αποικίας. Οι βασίλισσες, όπως και τα άλλα μυρμήγκια έχουν ένα σκληρό εξωτερικό περίβλημα που λέγεται εξωσκελετός., και τ σώματά τους χωρίζονται σε τρία κύρια μέρη: το κεφάλι, το θώρακα και και την κοιλιά. Έχουν ένα ζευγάρι αρθρωτών κεραιών που μπορούν να τις επιμηκύνουν όταν επεξεργάζονται ένα αντικείμεννο. Αντίθετα όμως με τα άλλα μυρμήγκια οι νεαρές βασίλισσες έχουν τέσσερα φτερά. Αυτά χρησιμοποιούνται μόνο για την πτήση του ζευγαρώματος, και αργότερα αποκολλούνται είτε από την ίδια τη βασίλισσα είτε από του εργάτες της που τα αφαιρούν ροκανίζοντάς τα. Επίσης οι βασίλισσες και τα αρσενικά μυρμήγκια των περισσότερων ειδών έχουν τρία μάτια που θυμίζουν χάντρες στο κέντρο του πίσω μέρους του κεφαλιού τους επιπρόσθετα των σύνθετων ματιών τους.

Μετάφραση από: http://en.wikipedia.org/wiki/Queen_ant


 
Κατασκευή φωλιάς

Πολλά μυρμήγκια φτιάχνουν μεγάλες φωλιές, ενώ άλλα είδη είναι νομαδικά και δε χτίζουν μόνιμες κατασκευές. Τα μυρμήγκια φτιάχνουν είτε υπόγειες φωλιές, είτε τις κατασκευάζουν πάνω σε δέντρα. Οι μυρμηγκοφωλιές μπορεί να βρίσκονται στο έδαφος, κάτω από πέτρες, κάτω από πεσμένα τμήματα δέντρων ή μέσα σε αυτά, μέσα σε κοιλότητες κορμών ή ακόμα και σε βελανίδια. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή συμπεριλαμβάνουν χώμα καθώς και υλικά προερχόμενα από φυτά, και τα μυρμήγκια επιλέγουν προσεκτικά την τοποθεσία της φωλιάς τους. Τα μυρμήγκια του είδους Temnothorax albipennis αποφεύγουν τοποθεσίες όπου υπάρχουν νεκρά μυρμήγκια, καθώς μπορεί να υποδεικνύουν την ύπαρξη παρασίτων ή ασθενειών. Εγκαταλείπουν γρήγορα τη φωλιά τους στην πρώτη ένδειξη κινδύνου. 

__________

Κατέγραψαν τη γλώσσα των μυρμηγκιών

Ερευνητές ανακάλυψαν τον τρόπο επικοινωνίας τους και

πώς τον εκμεταλλεύεται μια πεταλούδα για να την κάνουν βασίλισσα!

από Το Βήμα -Science 

Χρησιμοποιώντας προηγμένα συστήματα καταγραφής και ανάλυσης ήχου, επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης έκαναν δύο ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες ανακαλύψεις. Αρχικά διαπίστωσαν ότι τα μυρμήγκια επικοινωνούν μεταξύ τους μέσα στις φωλιές μέσω μιας γλώσσας που αποτελείται από ένα σύνολο ηχητικών σημάτων που παράγει το σώμα τους. Τα σήματα αυτά χρησιμοποιούν οι βασίλισσες για να δίνουν εντολές και οδηγίες στους εργάτες. Εκαναν όμως και μια δεύτερη και σίγουρα πιο εντυπωσιακή ανακάλυψη. Διαπίστωσαν ότι ορισμένα από τα είδη τα οποία διατηρούν παρασιτική σχέση με τα μυρμήγκια (π.χ. έντομα) μπορούν και τα ξεγελούν μετατρέποντάς τα σε υπηρέτες τους. Οι επιστήμονες έχουν υπολογίσει ότι υπάρχουν περί τα δέκα χιλιάδες όντα που έχουν παρασιτική σχέση με τα μυρμήγκια. Ενα από αυτά είναι η μεγάλη πεταλούδα Μaculina rebeli που δεν μεγαλώνει η ίδια τα μικρά της αλλά τα αφήνει να μεγαλώσουν παρασιτικά. Η πεταλούδα αυτή αφήνει τις κάμπιες της κοντά σε φωλιές μυρμηγκιών. Οι κάμπιες απελευθερώνουν ένα άρωμα ίδιο με αυτό που απελευθερώνουν οι βασίλισσες των μυρμηγκιών. Ετσι οι εργάτες ξεγελιούνται και μεταφέρουν τις κάμπιες στις φωλιές, τις τρέφουν και τις φροντίζουν σαν βασίλισσες. Ως γνωστόν, όταν υπάρχει κάποια κρίση (έλλειψη τροφής, επίθεση κ.ά.) οι εργάτες αφήνουν νηστικά ή απροστάτευτα τα δικά τους μικρά προκειμένου να θρέψουν ή να προστατέψουν τις βασίλισσες. Εχοντας ξεγελαστεί από τις κάμπιες της πεταλούδας, την ίδια συμπεριφορά έχουν και σε αυτές διατρέφοντάς τις και προστατεύοντάς τις και σε περιόδους κρίσης. Ετσι οι κάμπιες του συγκεκριμένου είδους πεταλούδας μεγαλώνουν σε ένα απόλυτα ασφαλές περιβάλλον μακριά από κάθε κίνδυνο.

Το ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι οι ερευνητές διαπίστωσαν πως οι εργάτες ξεγελιούνται σε τέτοιον βαθμό από τις κάμπιες που δεν διστάζουν να επιτεθούν ακόμη και στις πραγματικές βασίλισσές τους. Οι ερευνητές τοποθέτησαν στον ίδιο χώρο βασίλισσες και κάμπιες. Οι βασίλισσες αναγνώριζαν αμέσως τις κάμπιες και άρχισαν να επιτίθενται σε αυτές. Προς έκπληξη των ερευνητών, οι εργάτες προστάτευσαν τις κάμπιες επιτιθέμενοι στις βασίλισσες!

 
© Τhe Τimes, 2009
__________________________________

 

Πώς επικοινωνούν τα μυρμήγκια;

Πολλές φορές, τα μυρμήγκια που κουβαλούν προμήθειες στη φωλιά τους συναντούν κάποιο εμπόδιο, και τότε σπεύδουν κι άλλα για να τα βοηθήσουν. Πώς τα άλλα μυρμήγκια αντιλαμβάνονται ότι πρέπει να πάνε για να βοηθήσουν;

Τα μυρμήγκια ζουν σε έναν κόσμο γεμάτο φερομόνες, κάποιες ουσίες που αναδίνουν οσμές και εκκρίνονται από το σώμα τους. Κάθε φερομόνη σημαίνει κάτι διαφορετικό και υπάρχουν φερομόνες σχεδόν για κάθε περίπτωση. Για παράδειγμα, υπάρχουν φερομόνες κινητοποίησης, που τις εκπέμπουν τα μυρμήγκια όταν αντιμετωπίζουν προβλήματα. Μόλις τις αντιληφθούν τα άλλα μυρμήγκια, σπεύδουν αμέσως να βοηθήσουν, και έτσι εξηγείται η γρήγορη αντίδρασή τους. Υπάρχει, επίσης, μια φερομόνη «ενταφιασμού», που απελευθερώνεται όταν ένα μυρμήγκι πεθαίνει. Τότε τα άλλα μυρμήγκια μεταχειρίζονται το ψόφιο μυρμήγκι σαν σκουπίδι, και το βγάζουν έξω από τη φωλιά.

Τα μυρμήγκια αντιδρούν τυφλά στις φερομόνες. Σε πειράματα, ψέκασαν ζωντανά μυρμήγκια με φερομόνη ενταφιασμού. Τότε, τα άλλα μυρμήγκια, αδιαφορώντας που τα ψεκασμένα μυρμήγκια χτυπιόνταν και δάγκωναν, τα αντιμετώπιζαν σαν να ήταν ψόφια και τα έσερναν έξω από τη φωλιά.

http://www.scienceillustrated.gr/?p=849

 __________________________________

  Buidling a new ant home - Ant Attack - BBC

____________________________________________

* σχετικά με τη φωτογραφία της ανάρτησης

Ο ούγγρος φωτογράφος Μπενς Ματέ κέρδισε το φετινό βραβείο Veolia Εnvironnement Wildlife Ρhotographer of the Υear, το οποίο απονέµουν το Βρετανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας και το «Wildlife Μagazine» του ΒΒC, µ' αυτήν τη φωτογραφία που φέρει τον τίτλο «Ενα θαύµα µυρµηγκιών» και απεικονίζει µυρµήγκια που τρώνε φύλλα σ' ένα τροπικό δάσος της Κόστα Ρίκα. Η ποικιλία µεγέθους των κοµµατιών που κόβουν είναι εντυπωσιακή,µερικές φορές µικρά µυρµήγκια φαίνονται να µεταφέρουν τεράστια κοµµάτια, ενώ µεγαλύτερα µυρµήγκια να κουβαλάνε πολύ µικρότερα. «Λατρεύω την αντίθεση ανάµεσα στην απλότητα της ίδιας της φωτογραφίας και την πολυπλοκότητα της συµπεριφοράς», δήλωσε ο Ματέ για τη φωτογραφία του. Καθώς ξάπλωσε στο έδαφος για να τραβήξει τη φωτογραφία, ο φωτογράφος ανακάλυψε επίσης τη συµπεριφορά κάποιων τοπικών µικρών αραχνών, που τον γέµισαν τσιµπήµατα.

Τα Νέα

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2010/10/blog-post_4575.html#ixzz1hvMsBGTW

επιμέλεια :  CaRiNa

 __

 Is  it  real ..?

skeletal flowers

μια ματιά σ ένα Πραγματικό δημιουργήμα από ανενεργά υλικά

ανατρεπτικό...

..?..

_________________________

η φωτογραφία ...του  ΣΠΗΛΑΙΟΥ 


______________________________

Τα «χρυσά» sites

 αναδημοσίευση από  το κουτί της Πανδώρας

Δημοσιευμένο στις 16 Νοε 2011  
Συντάκτης: Αντιγόνη Μιχοπούλου

Τελικά λεφτά υπάρχουν. Και αυτό αποδεικνύεται καθημερινά. Εμείς σας παρουσιάζουμε τις ιστοσελίδες διαφόρων Δημοσιών Υπηρεσιών και ακριβώς δίπλα το χρηματικό πόσο που κόστισαν για να δημιουργηθούν και σας αφήνουμε να βγάλετε τα συμπεράσματα σας. Με μια πρώτη ματιά θα διαπιστώσετε ότι αυτά τα site είναι τουλάχιστόν φτιαγμένα από χρυσό ή από χέρια που όταν τα έφτιαξαν γέμισαν με …χρυσό.
Na σημειωθεί ότι τα στοιχεία προέκυψαν από ερωτήσεις του
βουλευτής Αχαΐας της ΝΔ Νίκος Νικολόπουλος αλλά και του βουλευτής του ΛΑΟΣ Κωνσταντίνο Αιβαλιώτη στις δημόσιες υπηρεσίες για το κόστος των ιστοσελίδων.

link
http://www.koutipandoras.gr/?p=11931

________________________________________________________________________

Τρύπιες δεκάρες....

Δεκάλεπτο Γεωργίου A', 

Bασίλειον της Eλλάδος, 1912  

Εμπροσθότυπος: Γλαύκα ατενίζει μετωπικά πάνω σε αμφορέα. Δεξιά και πάνω στο πεδίο ένδειξη αξίας 10 ΛEΠTA και ακριβώς από κάτω κλαδί ελιάς. Διακρίνεται το όνομα του Γάλλου χαράκτη CH. PillΕt. H θεματολογία και η αισθητική αυτής της όψης καταφανώς αντλούν από κοπές της αρχαιότητας. Tο περίγραμμα είναι στικτό.

Οπισθότυπος:
Tο βασιλικό στέμμα δεξιά, επιγραφή BAΣIΛEION THΣ EΛΛAΔOΣ και από κάτω χρονολογία 1912. Tο περίγραμμα είναι στικτό.

Πρόκειται για τις πασίγνωστες τρύπιες δεκάρες του Γεωργίου A', ιστορικό νόμισμα που εκδόθηκε λίγους μήνες πριν από τη δολοφονία του βασιλιά. Oι τρύπιες δεκάρες και εικοσάρες αντικατέστησαν όλες τις παλαιότερες εκδόσεις που κυκλοφορούσαν ταυτόχρονα και προκαλούσαν ακαταστασία στις συναλλαγές. H αξία της δεκάρας τότε δεν ήταν καθόλου ευκαταφρόνητη, αφού αντιστοιχεί σε 30 λεπτά του ευρώ σήμερα.  

Για τη σημασία της τρύπας είχε δημιουργηθεί ολόκληρη φιλολογία τότε, αφού κάποιοι υποστήριζαν ότι εξυπηρετούσε τη συγκέντρωση μεγάλων ποσών, περνώντας όλα τα κέρματα σε ένα σπάγκο. Άλλοι πάλι έλεγαν ότι ήταν ένας τρόπος για να κάνει η κυβέρνηση οικονομία στο μέταλλο, ενώ δεν έλειψαν κάποιοι που έδωσαν μεταφυσικές διαστάσεις στην τρύπα, συνδέοντάς τη με το φονικό τραύμα του βασιλιά, από τον πυροβολισμό που δέχθηκε τον Mάρτιο της επόμενης χρονιάς.

 
http://212.100.248.35/low/collections.php?id=85&item=18&cat=1

 

εδώ και η δεκαρούλα το 1969

http://greekcoinsforsale.blogspot.com/2011/07/blog-post.html

ακόμη έγινε κοπή των 20άρα και 5άρα
(http://ovolos.blogspot.com/),

(η ανάρτηση πρόκειται να εμπλουτιστεί στη συνέχεια........)

__

Επιμέλεια Carina

ευχαριστώ τον Worldcity για την ιδέα

_

Ανοιχτή επιστολή του Κ. Βαξεβάνη στον Ευαγ. Βενιζέλο

 

αναδημοσίευση από  το Κουτί της Πανδώρας

Κύριε Βενιζέλο,

Αυτά που σας  γράφω τα ξέρετε και εσείς και  εγώ. Τα υποψιάζεται, φαντάζομαι, πλέον και ο κόσμος. Θα περιοριζόμουν στην “αντιπαράθεσή” μας στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου, αν δεν μου πατούσατε τον “κάλο” με αυτό το “είσαι δημοσιογράφος της κρατικής τηλεόρασης και πληρώνεσαι από τον ελληνικό λαό”. Εύχομαι να μην εννοείτε αυτό που όλοι κατάλαβαν.

Είμαι λοιπόν δημοσιογράφος και αυτή την εποχή τυγχάνει να εργάζομαι στη Δημόσια Tηλεόραση και όχι Κρατική, όπως την αποκαλείτε εσείς. Έχει ιδιαίτερη σημασία αυτό, γιατί αντικατοπτρίζει την αντίληψη που έχει ο καθένας για την ΕΡΤ. Η δουλειά του δημοσιογράφου είναι να ελέγχει την εξουσία. Αυτή είναι η υποχρέωσή μου, άσχετα αν αυτό δεν σας αρέσει. Το γεγονός επιπλέον πως “με πληρώνει ο ελληνικός λαός” είναι μια ακόμη ευθύνη για μένα, καθώς πρέπει να “αξίζω το μισθό μου”. Το συμπέρασμα λοιπόν είναι πως και τους δυο μας πληρώνει ο ελληνικός λαός. Εσάς από το 1989, εμένα για τα 2-3 χρόνια που είμαι στην ΕΡΤ.

Το δεύτερο που ακούστηκε ως απειλή σε αυτή την  εκπομπή είναι πως θα δημοσιοποιήσετε το πόθεν έσχες των δημοσιογράφων. Αμήν! Προς το παρόν δημοσιοποιήστε στο ίντερνετ το πόθεν έσχες των βουλευτών, όπως ορίζει ο νόμος 3979 του 2011 (νόμος Ραγκούση), γιατί ως την ώρα που σας γράφω είσαστε παράνομοι. Θα πρότεινα επίσης να ελέγξετε το “πόθεν” και όχι το “έσχες” των εκατομμυριούχων βουλευτών και βεβαίως να το φορολογήσετε. Είναι πιο ηθικό και αποδοτικό από το να κόβετε συντάξεις των 300 ευρώ. Δεν κατηγορώ κανέναν Έλληνα πολιτικό για κλέφτη. Αλλά ξέρετε τα περί της γυναικός του Καίσαρα. Αν και στην ελληνική Βουλή δίνεται η εντύπωση πως ο Καίσαρας είναι η γυναίκα του βουλευτή, που απλώς έτυχε να έχει προίκα.

Πάμε τώρα στα πιο  δύσκολα. Κύριε Βενιζέλο, είσαστε μια πολύ σημαντική μονάδα αυτού που ονομάζουμε πολιτικό σύστημα. Του συστήματος που ευθύνεται, σε μεγάλο βαθμό, γι αυτό που είναι η χώρα. Μας αρέσει να μιλάμε αορίστως γι αυτό, αλλά εγώ έχω μάθει να μιλώ συγκεκριμένα. Στα υπουργεία που υπηρετήσατε, τα νομοθετήματά σας (ναι, ξέρω είναι της Βουλής, αλλά καταλαβαίνετε τι εννοώ) τα συναντώ συνεχώς σε έρευνές μου, ως “ασπίδα προστασίας” του πολιτικού συστήματος και του ζωτικού του χώρου. Ο νόμος “περί ευθύνης υπουργών”, περί μη ευθύνης δηλαδή, είναι δικό σας δημιούργημα. Αυτό το έκτρωμα που οδηγεί στην ατιμωρησία, που μετρά την παραγραφή όχι με χρόνια αλλά (άκουσον άκουσον) με θητείες στη Βουλή, που είναι μια πρόκληση για την κοινωνία. Αυτό το νόμο χρησιμοποίησε ο κύριος Καραμανλής για να παραγράψει τα αδικήματα των υπουργών του στο σκάνδαλο του Βατοπεδίου και όχι μόνο.

Δικός σας νόμος είναι και αυτός που ορίζει τα περί λειτουργίας των καναλιών. Σε όλη τη χώρα, δεν μπορεί να λειτουργήσει ούτε περίπτερο χωρίς άδεια. Μπορούν όμως τα κανάλια. Αυτά τα κέντρα εξουσίας, λειτουργούν με προσωρινές άδειες. Έτσι καναλάρχες και κυβερνήσεις μπορούν να αλληλοεκβιάζονται και να “αυτορυθμίζονται”.

Δικός σας είναι ο νόμος που ρύθμισε τα χρέη των ΠΑΕ, δηλαδή Ανωνύμων Εταιριών, κάτω από την «λαϊκή απαίτηση» των οπαδών. Οι ΠΑΕ αυτές χρεώθηκαν από τους ιδιοκτήτες τους (μέχρι και πλαστά τιμολόγια έκοβαν) και εσείς χαρίσατε τα χρέη. Τα κλεμμένα. Πήρατε δηλαδή τα δικά μου λεφτά και τα δώσατε στα λαμόγια και τις παράγκες.

Ας αφήσουμε το παλιό σας νομοθετικό έργο και ας πάμε στο δεύτερο. Δηλαδή στο Proton. Σημειώνω προκαταβολικά πως όλα τα στοιχεία δείχνουν πως είναι μια προσωπική σας μεθόδευση και όχι μια κυβερνητική απόφαση. Αυτό δεν έχει να κάνει με την δική μου “επιθετική σχεδίαση” αλλά με την πραγματικότητα. Στο υπουργικό συμβούλιο δεχθήκατε σφοδρή επίθεση για την υπόθεση Proton, αλλά προχωρήσατε.

Η εφημερίδα Ελευθεροτυπία  αποκάλυψε πως τον Ιούλιο του 2011, πήρατε την απόφαση να δώσετε 100 εκατομμύρια από τα αδιάθετα του Δημοσίου στην Τράπεζα Proton του κυρίου Λαυρεντιάδη. Την εποχή εκείνη ο κύριος Λαυρεντιάδης και η Τράπεζά του ήταν υπό έλεγχο για υπεξαιρέσεις. Επίσης ο νόμος 2362/95 (νόμος που έγινε ακριβώς για να μην υπάρχουν σκάνδαλα Κοσκωτά) δεν επέτρεπε αυτή την χρηματοδότηση. Τα στελέχη του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους με επιστολή τους σας είχαν πει πως αυτό είναι παράνομο. Εσείς όμως το κάνατε. Στην εκπομπή είπατε πως η απόφαση αυτή των στελεχών του Λογιστηρίου του Κράτους «ήταν παράνομη γιατί δημοσιεύτηκε σε εφημερίδα» Πρωτοτυπία νομική. Κάτι είναι ή όχι παράνομο, με βάση το αν συμπορεύεται με το νόμο και όχι με την κυκλοφορία των εφημερίδων. Πέρα βέβαια από το γεγονός πως όταν σας κοινοποιήθηκε η διαφωνία, δεν είχε δημοσιευτεί σε καμιά εφημερίδα. Ο παράνομος ήσασταν εσείς, με βάση το νόμο του 1995.

Αυτό το ξέρατε καλά. Γι αυτό προχωρήσατε σε ένα άλλο «νομοθέτημα». Σε άσχετο νόμο, τον 4002/2011 προσθέσατε άρθρο που σας αμνηστεύει προκαταβολικά. Νομοθετήσατε δηλαδή πως αν πρόκειται για θέματα συστημικής ευστάθειας των Τραπεζών, έχετε το δικαίωμα να πάρετε αποφάσεις χρηματοδότησης των Τραπεζών. Αυτό το «συστημικής» είναι μια νέα εφεύρεση. Μάλιστα ο νόμος φροντίζει να αμνηστεύσει τους υπουργούς Οικονομίας (και εσάς βέβαια) από το 1997. Γιατί από το 1997; Είχαμε συστημική αστάθεια από τότε ή παρουσιάζει αστάθεια κάποιος υπουργός της κυβέρνησης Σημίτη;

Αφού δώσατε τα 100 εκατομμύρια  τώρα χρεώνετε το Δημόσιο με άλλα 800 για την κρατικοποίηση της  Τράπεζας. Η πτώση βεβαίως της Τράπεζας Proton δεν έχει καμία σχέση με την κρίση. Είναι αποτέλεσμα της διαχείρισης της από τα αφεντικά της. Επιχορηγούσαν τον εαυτό τους. Αντί να ασκήστε έλεγχο (με την Τράπεζα της Ελλάδας, (άλλη μεγάλη αμαρτία μια ιδιωτική Τράπεζα που εμφανίζεται ως θεσμικό όργανο του κράτους) τους χρηματοδοτήσατε και τελικώς μας τα φορτώσατε στην πλάτη.

Αλλά δεν σταματήσατε  εκεί. Ο κύριος Λαυρεντιάδης, ο οποίος φέρεται να έχει καταχραστεί 51 εκατομμύρια, δεν θα πάει φυλακή. Δεν θα υπάρξει καν ποινική δίωξη. Ο λόγος είναι ένας άλλος νόμος που έχετε ψηφίσει. Πάλι εδώ η υπογραφή σας. Με τον νόμο 3904/2010, θεσμοθετείτε το ακαταδίωκτο γι’ αυτούς που θα καταχραστούν χρήματα αλλά θα τα επιστρέψουν πριν διωχθούν ποινικά. Ετσι ο κύριος Λαυρεντιάδης, επιστρέφοντας τα 51 εκατομμύρια (αφού τα επένδυσε, κέρδισε απ αυτά ή οτιδήποτε άλλο) δεν διώκεται. Πρόκειται για μία ακόμη νομική «επανάσταση» που γίνεται με το πρόσχημα της αποσυμφόρησης των φυλακών. Ως πρώην υπουργός Δικαιοσύνης, γνωρίζετε πως κατά καιρούς νόμοι για «αποσυμφορήσεις» κρύβουν την απελευθέρωση ολίγων επωνύμων που καταδικάστηκαν. Έτσι στο παρελθόν έχουν αποφυλακιστεί, «για την αποσυμφόρηση του σωφρονιστικού συστήματος» ο Μάκης Ψωμιάδης, ένας καναλάρχης και κάποιοι απατεώνες δικηγόροι εκ Θεσσαλονίκης…

Μπορώ να σας πω πολλά ακόμη. Πολλά, τα οποία είναι η δουλειά μου να σας τα πω. Πώς τα λένε στα δικαστήρια στις αγωγές κατά δημοσιογράφων (άλλος δικός σας νόμος); «Γεγονότα και αξιολογικές κρίσεις». Αυτό ακριβώς κάνω. Ένας λόγος παραπάνω γιατί πληρώνομαι «από τα λεφτά του Ελληνικού Λαού», όντας εργαζόμενος στην πολύπαθη Δημόσια Τηλεόραση που οι κυβερνήσεις θεωρούν τσιφλίκι τους. Θα σας παρακαλούσα να το σεβαστείτε. Και να σπαταλήσετε λίγη από την φημολογούμενη ευφυΐα και ρητορεία σας, να μου απαντήσετε. Γιατί αυτή είναι η δικιά σας υποχρέωση. Εκτός αν προτιμάτε να με απολύσετε.

 

Δείτε πιό κάτω το επίμαχο σημείο του νόμου 4002 και ολόκληρο το νόμο

εδώ

 =======================================================

Σ Κ Α Κ Ι

Αρχική παράταξη σε ένα τυπικό σετ σκακιού

Το παιχνίδι ξεκινά παραδοσιακά από συγκεκριμένη θέση όπου οι στρατοί παρατάσσονται αντικριστά. Την παρτίδα ξεκινά ο λευκός και στην υπόλοιπη παρτίδα οι παίκτες παίζουν εναλλάξ κινώντας κάποιο κομμάτι τους.

Το σκάκι δεν είναι τυχερό παιχνίδι. Θεωρητικά δεν υπάρχει κανένας εξωτερικός παράγοντας και τίποτα κρυφό στην θέση για τους δυο παίκτες. Το παιχνίδι βασίζεται αποκλειστικά στην τακτική και στην στρατηγική. Όμως οι δυνατότητες του παιχνιδιού είναι τόσο μεγάλες και περίπλοκες που είναι αδύνατο να συλλογιστεί κανείς όλα τα ενδεχόμενα και αυτό παρόλο που το παιχνίδι ουσιαστικά καθορίζεται από 32 κομμάτια σε 64 τετράγωνα. Οι δυνατές παρτίδες υπερβαίνουν μακράν σε πλήθος τα άτομα του σύμπαντος.

Το σκάκι είναι ένα από τα δημοφιλέστερα παιχνίδια στον κόσμο. Έχει περιγραφεί όχι μόνο ως παιχνίδι αλλά και ως τέχνη, επιστήμη και άθλημα. Συχνά θεωρείται ως αφηρημένο πολεμικό παιχνίδι και ως "πνευματική πολεμική τέχνη" και έτσι η διδασκαλία του θεωρήθηκε ως τρόπος αύξησης της πνευματικής ισχύος. Το σκάκι παίζεται τόσο για διασκέδαση όσο και ανταγωνιστικά σε λέσχες, πρωταθλήματα, διαδικτυακά και δια αλληλογραφίας. Το σκάκι έχει επίσης πολλές παραλλαγές και συγγενικά παιχνίδια που παίζονται σε διάφορα μέρη του κόσμου.

Το παιχνίδι διεθνώς το άρχει η διεθνής σκακιστική ομοσπονδία (FIDE, Fédération Internationale des Échecs) η οποία ιδρύθηκε το 1924 στο Παρίσι και διεξάγει τους αγώνες για το παγκόσμιο πρωτάθλημα. Οι περισσότερες χώρες έχουν και εθνικές σκακιστικές ομοσπονδίες. Το σκάκι δεν είναι ολυμπιακό αγώνισμα, αλλά ολυμπιάδες σκακιού διοργανώνονται κάθε δυο χρόνια.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΚΑΚΙΟΥ

Η λέξη σκάκι προέρχεται από την ιταλική scacco η οποία τελικά προέρχεται από τα περσικά (βλέπε σαχ και σάχης).

Παιχνίδια σχετιζόμενα με το σκάκι παίζονταν ήδη από την μακρυνή αρχαιότητα στην περιοχή από την Ελλάδα και την Αίγυπτο ως και την Κίνα. Όλες οι χώρες που βρίσκονται σε αυτήν την περιοχή διεκδικούν την καταγωγή του παιχνιδιού. Ένα τέτοιο παιχνίδι είχε φτάσει και στους Κέλτες ήδη πριν την Ρωμαϊκή κατάκτηση.

Το σκάκι είχε ήδη αποκτήσει την τελική σύγχρονή του μορφή στην δυτική Ευρώπη τον 15ο αιώνα. Οι μεταβολές των κανόνων τους τελευταίους πέντε αιώνες έχουν γενικά να κάνουν με την διαιτησία των αγώνων και όχι με το ίδιο το παιχνίδι.

Πολύ αρχαιότερα στο Βυζάντιο παιζόταν μια παραλλαγή του παιχνιδιού, το γνωστό ζατρίκιον. Το παιχνίδι αυτό πιθανότατα ήρθε κατευθείαν από τους Πέρσες. Μάλιστα η λέξη ζατρίκιον ετυμολογείται από την αρχαία περσικη shatranj που σημαίνει "βασιλικό παιχνίδι" (αυτό λογικά ερμηνεύεται από τον ιδιαίτερο ρόλο του βασιλιά στο παιχνίδι και όχι "επειδή παιζόταν από βασιλιάδες").

Παρόλο που το ζατρίκιο είναι πολύ αρχαιότερο από το σκάκι στην υπόλοιπη Ευρώπη, δεν είναι ο άμεσος πρόγονος του σύγχρονου σκακιού. Ο άμεσος πρόγονος του σκακιού ήρθε στην δυτική Ευρώπη από τους Άραβες. Οι Άραβες με την σειρά τους είχαν πάρει το παιχνίδι επίσης από τους Πέρσες.

Παλιότερα πολύ δημοφιλής ήταν η θεωρία ότι το σκάκι γενικά κατάγεται από ένα ινδικό παιχνίδι, το τσατούραγκα (chaturanga) περίπου το 600 μ.Χ., αλλά οι αποδείξεις θεωρούνται πια αδύναμες. Ακόμα και έτσι η Ινδία είναι πολύ δημοφιλής υπόθεση για την καταγωγή του σκακιού.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι από το αραβικό σκάκι οι κινήσεις του ίππου, του πύργου, του βασιλιά και σε μεγάλο βαθμό των πιονιών παραμένουν αναλλοίωτες. Οι Άραβες κατασκεύαζαν επίσης και σκακιστικά προβλήματα. Οι βασικές μεταβολές που υπέστη το σκάκι είναι η κίνηση της βασίλισσας (η οποία στο σύγχρονο σκάκι έγινε πανίσχυρη), η κίνηση του αξιωματικού, η δυνατότητα των πιονιών να κινηθούν κατά δύο τετράγωνα στην πρώτη τους κίνηση, καθώς και το ροκέ.

Ο πύργος αρχικά συμβόλιζε τα άρματα, αλλά με κάποιον τρόπο φαίνεται να συνδέθηκε και με τους πολιορκητικούς πύργους.

Η ΣΚΑΚΙΣΤΙΚΗ ΓΡΑΦΗ

Υπάρχουν διάφορα συστήματα καταγραφής για τις σκακιστικές παρτίδες. Τα δυο κυριότερα είδη συμβολισμών είναι η περιγραφική σκακιστική γραφή η οποία είναι πολύ συνηθισμένη στους αγγλόφωνους και η αλγεβρική σκακιστική γραφή η οποία είναι πολύ συνηθισμένη σε όλο τον κόσμο αλλά έχει μεγάλο πλήθος παραλλαγών. Για το σύστημα γραφής δανειζόμαστε γράμματα από την αλφάβητο (πίνακας ονομάτων και συμβόλων σε μερικές γλώσσες). Συγκεκριμένα στα ελληνικά (με κεφαλαία) Σ=Πιόνι, Π=Πύργος, Ι=Ίππος, Α=Αξιωματικός, Β=Βασίλισσα, Ρ=Βασιλιάς. Οι στήλες στην αλγεβρική γραφή συμβολίζονται με τα μικρά γράμματα {α,β,γ,δ,ε,ζ,η,θ} (ξεκινώντας από αριστερά προς τα δεξιά όπως κοιτά ο λευκός) και οι γραμμές με τους αραβικούς αριθμούς {1,2,3,4,5,6,7,8} (ξεκινώντας από την πρώτη γραμμή του λευκού και προχωρώντας προς τον μαύρο). Έτσι π.χ. το αρχικό τετράγωνο του λευκού βασιλιά συμβολίζεται ε1.

Στο πλήρες σκακιστικό σύστημα γραφής σημειώνεται τόσο η αρχική όσο και η τελική θέση του πιονιού ή του κομματιού (π.χ. Βε1-ε5), αλλά είναι επίσης συνηθισμένη και η συντομευμένη μορφή, οπότε σημειώνεται μόνο η τελική θέση (π.χ. Βε5). Επιπλέον, οι κινήσεις των πιονιών σημειώνονται χωρίς το αρχικό γράμμα Σ, αλλά μόνο με την παράθεση της θέσης (π.χ. ε2-ε4 ή συντομότερα ε4).

(ΠΗΓΗ: WIKIPEDIA)

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

«Απλήρωτο το γερμανικό έγκλημα στην Ελλάδα»

 αναδημοσίευση απο το newsbomb.gr

του Κώστα Χαρδαβέλλα

Δημοσίευση 30/09/2011 11:16 Ανανέωση 30/09/2011 15:05

Για το θέμα των γερμανικών χρεών προς την Ελλάδα, έχουν γραφτεί εκατοντάδες άρθρα, έχουν γίνει δικαστικές μάχες και έχουν ακουστεί πολλές απόψεις. Όταν όμως εκφράζεται δημοσίως η άποψη ενός Γερμανού καθηγητή, τότε το θέμα αποκτά άλλη διάσταση!

Ο Albrecht Ritschl είναι Γερμανός καθηγητής Ιστορίας της Οικονομίας.

Στην συνέντευξη που παραχώρησε στο -γνωστό για την ανθελληνική στάση του- περιοδικό SPIEGEL

αποκαλύπτει ποια είναι η αλήθεια για τις γερμανικές αποζημιώσεις που οφείλονται στην Ελλάδα, ποια είναι η λύση για την επιβίωση της χώρας μας, ενώ προειδοποιεί τους Γερμανούς ότι «αν οι Έλληνες γίνουν επιθετικοί απέναντί στη Γερμανία, θα μας τα πάρουν ΟΛΑ»!

Θα ευχόμουν να διαβαζόταν η συνέντευξή του από τους 300 της Βουλής!

Spiegel: Κύριε Ritschl, η Γερμανική κυβέρνηση ενεργεί με ακαμψία στο θέμα της Ελλάδας, στη λογική «λεφτά θα πάρετε μόνο αν κάνετε ό,τι σας λέμε». Κρίνετε δίκαιη αυτή τη συμπεριφορά;

Albrecht Ritschl: Όχι, είναι απολύτως αδικαιολόγητη. Η Γερμανία έζησε τις μεγαλύτερες χρεοκοπίες της νεότερης ιστορίας. Την σημερινή οικονομική ανεξαρτησία της και το ρόλο του «Δασκάλου της Ευρώπης» η Γερμανία τα χρωστάει στις ΗΠΑ, οι οποίες μετά τον Α΄ αλλά και τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο παραιτήθηκαν από το δικαίωμά τους για τεράστια χρηματικά ποσά. Αυτό το ξεχνούν όλοι.

Spiegel: Θα μας πείτε τι ακριβώς συνέβη τότε;

Albrecht Ritschl: Η δημοκρατία της Βαϊμάρης κατόρθωσε να επιζήσει από το 1924 μέχρι το 1929 αποκλειστικά με δανεικά. Μάλιστα για τις αποζημιώσεις του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου δανείστηκε από τις ΗΠΑ. Επρόκειτο για μια «δανειακή Πυραμίδα», η οποία κατέρρευσε με την κρίση του 1931. Τα χρήματα των δανείων των ΗΠΑ είχαν εξαφανιστεί, η ζημιά για τις ΗΠΑ ήταν τεράστια, οι συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία καταστροφικές. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο οι ΗΠΑ φρόντισαν να μην θέσει κανείς από τους συμμάχους αξιώσεις για αποζημίωση. Εκτός από μερικές εξαιρέσεις, ματαιώθηκαν όλες οι αξιώσεις μέχρι μια μελλοντική επανένωση της Ανατολικής με τη Δυτική Γερμανία. Αυτό ήταν πολύ ζωτικό για την Γερμανία. Στην ουσία πάνω σε αυτό στηρίχθηκε το περίφημο γερμανικό μεταπολεμικό θαύμα! Παράλληλα όμως, τα θύματα της γερμανικής κατοχής όπως οι Έλληνες, ήταν αναγκασμένα να αποποιηθούν τα δικαιώματα τους για αποζημίωση.

Spiegel: Πόσο μεγάλα ήταν τότε τα ποσά από τις γερμανικές χρεοκοπίες;

Albrecht Ritschl: Με βάση την οικονομική επιφάνεια που είχαν οι ΗΠΑ κατά την εποχή εκείνη, αναλογικά τα γερμανικά χρέη της δεκαετίας του ‘30 ισοδυναμούν με το κόστος της κρίσης του 2008. Αν τα συγκρίνουμε λοιπόν με τα ελληνικά χρέη, τότε, πιστέψτε, με τα χρέη της Ελλάδας είναι μηδαμινά. Σε σχέση με την οικονομική επιφάνεια της χώρας, η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός του 20ου αιώνα και ίσως της νεότερης οικονομικής ιστορίας.

Spiegel: Πόσες φορές έχει χρεοκοπήσει η Γερμανία;

Albrecht Ritschl: Εξαρτάται πως το υπολογίζει κανείς. Τον τελευταίο αιώνα τουλάχιστον τρεις φορές. Μετά την τελευταία στάση πληρωμών στη δεκαετία του ‘30, ανακουφίστηκε η Γερμανία από τις ΗΠΑ με το γνωστό πλέον hair cut, σαν να μετατρέπεις ένα afro look σε φαλάκρα. Από τότε κρατάει η χώρα την οικονομική λάμψη της. Στο ίδιο διάστημα όμως οι υπόλοιποι ευρωπαίοι δούλευαν σαν τα σκυλιά για να σηκώσουν κεφάλι από τις καταστροφές του πολέμου και τη γερμανική κατοχή. Κι ακόμη το 1990 είχαμε επίσης μια στάση πληρωμών.

Spiegel: Είστε βέβαιος;

Albrecht Ritschl: Φυσικά! Ήταν όταν ο τότε καγκελάριος Kohl αρνήθηκε να υλοποιήσει τη Συμφωνία του Λονδίνου, του 1953. Η συμφωνία έλεγε ότι οι γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις στην περίπτωση της επανένωσης των δύο Γερμανίων, θα πρέπει να τεθούν υπό επαναδιαπραγμάτευση. Η Γερμανία όμως πλήρωσε ελαχιστότατες αποζημιώσεις μετά το 1990, ούτε τα αναγκαστικά δάνεια που είχε συνάψει, ούτε τα έξοδα κατοχής. Η Ελλάδα είναι ένα από τα κράτη, που δεν πήραν δεκάρα. Μην κρυβόμαστε! Η Γερμανία στον 20ο αιώνα άρχισε δυο πολέμους, ο δεύτερος μάλιστα ήταν πόλεμος αφανισμού και εξολόθρευσης. Στη συνέχεια οι εχθροί της αποποιήθηκαν το δικαίωμά τους εν μέρει ή και καθολικά για αποζημιώσεις. Το περίφημο «γερμανικό θαύμα» συντελέστηκε πάνω στις πλάτες άλλων ευρωπαίων. Αυτό δεν το ξεχνούν οι Έλληνες.

Spiegel: Αυτή τη στιγμή συζητιέται η διάσωση της Ελλάδας μέσω μιας παράτασης του χρόνου πληρωμής των κρατικών ομολόγων, δηλαδή μιας ελεγχόμενης αναπροσαρμογής των χρεών. 

Μπορούμε εδώ να μιλάμε για επαπειλούμενη χρεοκοπία;

Albrecht Ritschl: Βεβαίως! Ακόμη κι αν ένα κράτος δεν είναι εντελώς ανίκανο να ικανοποιήσει τους πιστωτές του, μπορεί να είναι υπό χρεοκοπία. Όπως και στην περίπτωση της Γερμανίας τη δεκαετία του ’50. Είναι ψευδαίσθηση να πιστεύουμε ότι η Ελλάδα θα μπορέσει μόνη της να πληρώσει τα χρέη. Άρα είναι εξ ορισμού χρεοκοπημένη. Επιτέλους θα πρέπει να καθοριστεί, ποια χρηματικά ποσά είναι έτοιμοι οι πιστωτές να θυσιάσουν.

Spiegel: Ναι, αλλά το κράτος που πληρώνει τα περισσότερα είναι η Γερμανία.

Albrecht Ritschl: Νομίζω πως έτσι θα πρέπει να γίνει. Έχουμε υπάρξει στο παρελθόν υπερβολικά ανέμελοι. Η βιομηχανική μας παραγωγή κέρδισε πολλά από τις υπέρογκες εξαγωγές. Οι ανθελληνικές θέσεις που προβάλλουν τα γερμανικά ΜΜΕ είναι πολύ επικίνδυνες. Μην ξεχνάτε ότι ζούμε μέσα σε ένα γυάλινο σπίτι: Το οικονομικό μας θαύμα έγινε δυνατό αποκλειστικά και μόνο επειδή δεν αναγκαστήκαμε να πληρώσουμε αποζημιώσεις. Οι Έλληνες γνωρίζουν πολύ καλά την εχθρική στάση των γερμανικών ΜΜΕ. Αν η διάθεση των Ελλήνων γίνει πιο επιθετική, μπορεί να αναβιώσουν οι παλιές διεκδικήσεις! Αν αρχίσει η Ελλάδα και αν ποτέ αναγκαστεί η Γερμανία να πληρώσει, τότε θα μας τα πάρουν όλα!

Spiegel: Τι προτείνετε δηλαδή να κάνουμε στο θέμα της Ελλάδας;

Albrecht Ritschl: Θα έπρεπε να είμαστε ευγνώμονες και να εξυγιάνουμε την Ελλάδα με τα λεφτά μας. Αν εμείς συνεχίζουμε το παιγνίδι των ΜΜΕ, παριστάνοντας τον χοντρό Εμίλ, που καπνίζει το πούρο του και αρνείται να πληρώσει, ίσως κάποιοι μας στείλουν τους παλιούς λογαριασμούς. Οι χρεοκοπίες της Γερμανίας τα περασμένα χρόνια δείχνουν τη λύση: πρέπει τώρα να συμφωνηθεί μια μείωση του χρέους. Όποιος δάνεισε λεφτά στην Ελλάδα, πρέπει να χάσει ένα μεγάλο μέρος τους! Ξέρω πως αυτό θα ήταν καταστροφικό για τις τράπεζες, γι’ αυτό και είναι απαραίτητο ένα πρόγραμμα βοήθειας. Δυστυχώς, η λύση αυτή είναι ακριβή για τη Γερμανία, αλλά πρέπει να καταλάβουμε ότι τελικά θα πρέπει να πληρώσουμε. Μόνο έτσι θα είχε και η Ελλάδα μια ευκαιρία για μια νέα αρχή!

==========================================

Από την BlackRock στην Goldman Sachs

Από την BlackRock στην Goldman Sachs:

η Οδύσσεια της Ελλάδας στο χρηματιστηριακό κόσμο.
Του Π.Παναγιώτου


 αναδημοσίευση από TVXS.gr 

Τ ο διεθνές χρηματιστηριακό σύστημα είναι δαιδαλώδες, με νομοθεσίες που μπορούν να εξασφαλίσουν ακόμη και την απόλυτη ανωνυμία στην ελίτ των επενδυτικών κεφαλαίων (dark pool trading), παρέχοντας της έτσι την καλύτερη δυνατή κάλυψη όταν δραστηριοποιείται μέσα σε αυτό.

Η πολυπλοκότητα, ο διεθνής χαρακτήρας και το αχανές μέγεθος της χρηματιστηριακής οικονομίας, επιτρέπει στις διεθνείς τράπεζες και στις επενδυτικές εταιρίες να προβαίνουν σε τέτοιου είδους συμμαχίες και να δημιουργούν τέτοιας μορφής συσσωματώσεις δυνάμεων που στην πραγματική οικονομία, το πιθανότερο είναι, πως αντίστοιχες συνεργασίες θα θεωρούνταν καρτέλ.

Έτσι, μία τράπεζα με παγκόσμια παρουσία και επιρροή μπορεί να συνεργαστεί με μία άλλη διεθνή τράπεζα ή μία επενδυτική εταιρία δια μέσω της χρηματιστηριακής και όχι της νομικής οδού, με έναν τρόπο που μπορεί να είναι ταυτόγχρονα πολύ ουσιαστικός και ελάχιστα ή καθόλου φανερός.

Και επειδή στη χρηματιστηριακή οικονομία ο βασιλιάς είναι το ρευστό, μία προϋπόθεση που κατά κανόνα είναι απαραίτητη προκειμένου να σφραγιστεί μία χρηματιστηριακή 'φιλία' είναι η μεταφορά κεφαλαίων από τον ένα χρηματιστηριακό 'εταίρο' στον άλλο, μέσω της αγοράς ενός σημαντικού αριθμού μετοχών ή ακόμη και μέσω της ανταλλαγής κεφαλαίων έτσι ώστε ή κάθε εταιρία να έχει σημαντικό αριθμό μετοχών της άλλης. Με αυτόν τον τρόπο τράπεζες και επενδυτικές εταιρίες μπορούν να συνδέσουν τη χρηματιστηριακή τους μοίρα, να αλληλοστηριχθούν και να εξυπηρετήσουν η μία τα συμφέροντα της άλλης με ποικίλους τρόπους.

Οι κρυφές χρηματιστηριακές 'φιλίες', είναι που κάνουν δύσκολη την αναγνώριση όλων των πλευρών που λαμβάνουν μέρος σε μία επιχειρηματική συμφωνία ή σε μία επένδυση, καθώς ενώ στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων βλέπει κανείς, για παράδειγμα την BlackRock, πίσω από αυτήν είναι δυνατό να υπάρχουν διαπραγματευτές ή συμφέροντα, τα οποία δεν πρόκειται να δει ποτέ, τουλάχιστον αν δεν μπει στον κόπο να ψάξει ενδελεχώς. Έτσι, μπορεί ένα κράτος να κλείσει μία συμφωνία με μία διεθνή τράπεζα ή μία συνεργασία με μία επενδυτική εταιρία αλλά στην ουσία οι πραγματικοί εταίροι του κράτους να είναι οι βασικοί μέτοχοι της τράπεζας αλλά και όλοι αυτοί με τους οποίους τη συνδέει χρηματιστηριακή 'φιλία' και 'συνεργασία', ακόμη και μέσω δεύτερων, τρίτων κλπ 'συνεργατών' . Αυτός είναι ένας λόγος που κάθε σκέψη για συνεργασία ενός κράτους με έναν από τους μεγάλους παίκτες του διεθνούς χρηματιστηριακού συστήματος, πρέπει να γίνεται με μεγάλη προσοχή και έπειτα από πολύ έρευνα ώστε να εξασφαλιστεί η μέγιστη δυνατή διαφάνεια, δεδομένου ότι αυτό είναι ιδιαίτερα δύσκολο εξαιτίας των ίδιας της δομής του χρηματιστηριακού συστήματος.

Δείναι, άλλωστε, τυχαίο ότι το πρώτο που τέθηκε ως ζητούμενο στον απόηχο της τραπεζικής κρίσης του 2008 ήταν η υιοθέτηση κανόνων εποπτείας του χρηματιστηριακού κόσμου καθώς η έλλειψη ελεγκτικών μηχανισμών, οι κρυφές συνεργασίες, η απληστία και η ασυδοσία με την οποία θεωρήθηκε ότι λειτούργησαν μερικές από τις μεγαλύτερες τράπεζες του κόσμου αναδείχτηκαν ως γενεσιουργές αιτίες της καταστροφής που τελικά προκλήθηκε. Για παράδειγμα, στην καρδιά της κρίσης στην αγορά κατοικίας και της τραπεζικής κρίσης που ακολούθησε και πήρε διεθνείς διαστάσεις, θεωρήθηκε πως βρισκόταν η χρηματιστηριακή 'σχέση' των οίκων πιστοληπτικής αξιολόγησης με κορυφαίες τράπεζες, όπως η Goldman Sachs, με τους οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης να βαθμολογούν με άριστα τιτλοποιημένα ενυπόθηκα δάνεια και τις τράπεζες να τα πουλούν σε επενδυτές ως 'χρυσάφι' αυξάνοντας την πλασματική ποσότητα χρήματος στην αγορά, μόνο για να ξεκινήσει ξαφνικά η δριμεία υποβάθμιση τους, να αποδειχτεί πως ο 'χρυσός' ήταν 'σκουπίδια' και η πλασματική ρευστότητα να εξαφανιστεί από το σύστημα προκαλώντας του ασφυξία.

Η 'φιλία' οίκων αξιολόγησης και μεγάλων τραπεζών βοήθησε τις δεύτερες να κερδίσουν τόσο στην άνοδο της αγοράς κατοικίας, όσο οι οίκοι αξιολογούσαν τα τιτλοποιημένα ενυπόθηκα δάνεια με άριστα, όσο και στην κατάρρευση της όταν περισσότερο από το 95% των ενυπόθηκων τίτλων υποβαθμίστηκαν με την πλειοψηφία αυτών να καταλήγουν με βαθμολογίες C ή D. Το πόρισμα της σχετικής έρευνας που ολοκληρώθηκε από τις αμερικανικές αρχές το 2011, ανέδειξε αυτές τις κρυφές χρηματιστηριακές 'σχέσεις' και αποκάλυψε αρκετές λεπτομέρειες για τον τρόπο που η ελίτ του κεφαλαίου συνεργάστηκε άτυπα.

Έτσι, ένα μοντέρνο χρηματιστηριακό προϊόν που δημιουργήθηκε με τη συνδρομή του ιδρυτή της BlackRock, Larry Fink, δηλαδή τα τιτλοποιημένα ενυπόθηκα δάνεια, χρησιμοποιήθηκε από πανίσχυρες τράπεζες όπως η Goldman και η Deutche Bank που με τη ΄βοήθεια' των οίκων πιστοληπτικής αξιολόγησης προκάλεσαν τη φούσκα στην αμερικανική αγορά κατοικίας. Οι ίδιες οι ΗΠΑ βρέθηκαν στην αρχή να αποκομίζουν κέρδη από αυτήν την κατάσταση εξαιτίας της μεγάλης ανάπτυξης που δημιουργήθηκε σε όλους τους συνδεδεμένους με την αγορά κατοικίας κλάδους, η οποία πέρασε στην πραγματική οικονομία βοηθώντας τη χώρα να ξεπεράσει την ύφεση του 2001-2002. Στη συνέχεια, όμως, η χώρα βρέθηκε αντιμέτωπη με μία τρομακτικών διαστάσεων κρίση, αποτέλεσμα του ίδιου χρηματιστηριακού συστήματος το οποίο εμπιστεύτηκε χωρίς να μπορέσει να το εποπτεύσεισωστά και χωρίς να καταφέρει να το ελέγξει επαρκώς.

Αν, λοιπόν, κράτη όπως οι ΗΠΑ δε μπόρεσαν να εποπτεύσουν και να ελέγξουν τις διεθνείς τράπεζες και τις μεγάλες επενδυτικές εταιρίες και απέτυχαν να προστατευτούν από αυτές, επιτρέποντας τους να εκμεταλλευτούν τις αδυναμίες ενός συστήματος το οποίο γνωρίζουν καλύτερα απ' τον καθένα και τελικά να βλάψουν τόσο τους υπόλοιπους συμμετέχοντες σε αυτό όσο και τα ίδια, τότε μπορεί κανείς να υποθέσει με ασφάλεια ότι ο έλεγχος των διεθνών τραπεζών και των επενδυτικών εταιριών και η εύρεση τρόπων προστασίας από αυτές από μία χώρα όπως η Ελλάδα, αποτελεί ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα.

Έτσι, όταν η Ελλάδα αποφάσισε να 'συνεργαστεί' με την BlackRock, παρέχοντας σε μία ιδιωτική εταιρία την αποκλειστική και εξαιρετικής σημασίας αρμοδιότητα να ελέγξει τα δανειακά χαρτοφυλάκια των ελληνικών τραπεζών και επιτρέποντας της με αυτόν τον τρόπο να περάσει από 'ακτινογραφία' τις ελληνικές τράπεζες και μέσω αυτών ένα μεγάλο τμήμα της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας, είναι πιθανό να μη γνώριζε τη χρηματιστηριακή της 'φιλία' με την Goldman Sachs, την εταιρία που αποτέλεσε την πέτρα του 'σκανδάλου' στην υπόθεση όπου η χώρα κατηγορήθηκε πως απέκρυψε το χρέος της και ότι 'έκλεψε' προκειμένου να πάρει μία θέση στην Ευρωζώνη, γεγονός που χρησιμοποιήθηκε στην αρχή της ελληνικής κρίσης για να τη μεγενθύνει.

Και όμως, η BlackRock είναι ο τρίτος μεγαλύτερος θεσμικός επενδυτής / μέτοχος στην Goldman Sachs κατέχοντας το 3,95% των μετοχών της μέσω της BlackRock Fund Advisors (στοιχεία από Financial Times) και έτσι η χρηματιστηριακή της 'φιλία' και οι σχέσεις της μαζί της είναι πολύ ισχυρές.

Είναι όμως, αμφίβολο αν η Ελλάδα γνώριζε τη χρηματιστηριακή 'σχέση' με την Goldman Sachs και μίας άλλης εταιρίας, της Lazard, όταν την προσέλαβε ως σύμβουλο του κράτους στην κρισιμότερη περίοδο των τελευταίων 60 ετών. Και όμως, η Goldman Sachs είναι ο τρίτος μεγαλύτερος θεσμικός επενδυτής / μέτοχος στη Lazard, κατέχοντας το 3,83% των μετοχών της (στοιχεία από Financial Times).

Ποιους άλλους, όμως, προσκάλεσε και ποιους εξυπηρετεί, πιθανόν χωρίς να το γνωρίζει, η Ελλάδα, όταν άνοιξε διάπλατα την πόρτα στην BlackRock; Είναι άραγε γνωστό πως στους δέκα μεγαλύτερους θεσμικούς επενδυτές / μετόχους της BlackRock συμπεριλαμβάνεται η εταιρία Paulson & Co., Inc με 1,39%, ιδιοκτήτης της οποίας είναι ο δισεκατομμυριούχος κερδοσκόπος John Paulson (39ος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο: Forbes 2011), ο οποίος στις 03 Μαρτίου 2010 κατηγορήθηκε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ ότι μαζί με τους Soros, Cohen και Einhorn οργάνωσε την επίθεση στο ευρώ;

Ως μία από τις χαρακτηριστικότερες και με ιδιαίτερη σημασία για την Ελλάδα 'φιλίες' της BlackRock μπορεί να αναφερθεί αυτή με την εταιρία Neuberger Berman LLC (ιδρυτής της ο Roy Rothschild Neuberger) η οποία είναι ο έβδομος μεγαλύτερος θεσμικός επενδυτής / μέτοχος στην BlackRock. Όπως είχε αναφερθεί σε άρθρο του Ιουνίου του 2010 (συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο “'Υπόθεση Ελληνική Κρίση – Περίεργες Συμπτώσεις” εκδόσεις Λιβάνη) η Neuberger Berman ήταν αν όχι η πρώτη, μία από τις πρώτες εταιρίες που πούλησαν μαζικά μετοχές της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας (1,7 εκατομμύρια μετοχές) στο κρίσιμο τελευταίο τρίμηνο του 2009, προκαλώντας εμμέσως την κατάρρευση του ελληνικού χρηματιστηρίου. Παράλληλα η εταιρία είναι από τους μεγαλύτερους θεσμικούς επενδυτές/ μετόχους του οίκου πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody's (ποσοστό 2,71%); Ο νυν πρόεδρος της Neuberger Berman ήταν πρώην πρόεδρος του επενδυτικού τμήματος της Lehman Brothers και πρώην συνεταίρος και πρόεδρος του επενδυτικού τμήματος της Goldman Sachs.

Και καθώς έγινε αναφορά στους οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης, αξίζει να σημειωθεί πως η BlackRock είναι ο τρίτος μεγαλύτερος θεσμικός επενδυτής / μέτοχος (με 3,51% μέσω της BlackRock Fund Advisors & 2,83% μέσω της BlackRock Advisors ) στη Moody's και ο τέταρτος στην McGraw-Hill Companies, μητρικής του οίκου Standard and Poors, που με τις υποβαθμίσεις τους προκάλεσαν μία άνευ προηγουμένου βλάβη στη χώρα ενώ κατηγορήθηκαν από Έλληνες, Ευρωπαίους και Αμερικανούς αξιωματούχους για το ρόλο τους τόσο στην αμερικανική και τη διεθνή όσο, στην στην ελληνική και στην ευρωπαϊκή κρίση.

Έχει, επίσης, τη δική της ιδιαίτερη σημασία η σχέση της BlackRock με την Barclays Bank, στην οποία είναι ο μεγαλύτερος επενδυτής / μέτοχος κατέχοντας το 8% των μετοχών της τράπεζας, πρόεδρος της οποίας είναι ο Marcus Agius, πρώην πρόεδρος της Lazard (σημερινός σύμβουλος της Ελλάδας) και νυν σύζυγος της Katherine Rothschild, κόρης του τραπεζίτη Edmund De Rothschild της ίδιας τραπεζικής οικογένειας με αυτήν του Roy Rothschild της Neuberger Berman.

Ιδιαίτερη είναι η σχέση της BlackRock και με τη Norges Bank Investment Management, το επενδυτικό σχήμα της Νορβηγίας που μέχρι και το 2010 ήταν ο μεγαλύτερος θεσμικός επενδυτής / μέτοχος στο ΧΑ και επενδυτικός σύμβουλος του οποίου είναι η La Compagnie Benjamin De Rothschild S.A, της ίδιας τραπεζικής δυναστείας με αυτήν που αναφέρθηκε παραπάνω. Η Norges Bank Investment κατέχει το 7,30% των μετοχών της BlackRock και είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος μέτοχος της.

Μα και η ίδια η BlackRock είχε μεγάλη συμμετοχή στο ΧΑ, καθώς ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος επενδυτής / μέτοχος στο ελληνικό χρηματιστήριο το 2010 (ανάλυση με στοιχεία από Fianancial Times) ενώ ακόμη και σήμερα κατέχει μέσω της BlackRock Fund Advisors το 5% της ΔΕΗ και είναι μέσα στους δέκα μεγαλύτερους θεσμικούς επενδυτές / μετόχους σε ελληνικές τράπεζες όπως η Εθνική και η Eurobank (στοιχεία: Financial Times). (Σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στον ελληνικό τύπο στις 08 Ιουνίου 2010 και περιλαμβάνεται στο βιβλίο “'Υπόθεση Ελληνική Κρίση – Περίεργες Συμπτώσεις” εκδόσεις Λιβάνη, είχε αναφερθεί πως: η Black Rock είναι παράλληλα: ο δεύτερος μεγαλύτερος διεθνής επενδυτής στο ΧΑ, βασικός μέτοχος στη Goldman Sachs, βασικός μέτοχος στους οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody’s και S&P).

Ο αντίλογος, βέβαια, σε όλα τα παραπάνω και άλλα στοιχεία που αναδεικνύουν ένα ισχυρό πλέγμα συμφερόντων με επίκεντρο την BlackRock, μπορεί να είναι ότι όλα αυτά δεν είναι παρά συμπτώσεις άνευ σημασίας οι οποίες μπορούν να συναντηθούν μέσα στο χρηματιστηριακό κόσμο και ιδιαίτερα μεταξύ κολοσσιαίων τραπεζών και επενδυτικών εταιριών.

Ίσως αυτό να ισχύει πράγματι.

Τότε, δεν έχει καμία σημασία πως η BlackRock είναι ο πέμπτος μεγαλύτερος μέτοχος της Noble Energy, Inc, της εταιρίας που ανέλαβε τις τρέχουσες έρευνες γιατην ανεύρεση φυσικού αερίου σε περιοχή της κυπριακής Aποκλειστικής Oικονομικής Zώνης (AOZ).

Και σίγουρα τότε θα είναι συμπτωματικό ότι ο μεγαλύτερος μέτοχος της Noble Energy (κατέχει το 12,36% των μετοχών της) είναι η Fidelity Management & Research Co (υποδιευθυντής της – senior vice president - είναι ο Bill Rothschild) η οποία τυχαίνει να είναι και ο όγδοος μεγαλύτερος μέτοχος της BlackRock. Σίγουρα θα πρόκειται τότε για σύμπτωση πως η Fidelity αγόρασε 2,73 εκ, μετοχές της Noble Energy μεταξύ 31 Μαρτίου και 30 Ιουνίου του 2011.

Και φυσικά σε μία τέτοια περίπτωση είναι άνευ ουσίας και συμπτωματικά και τα επτά έγγραφα (εκ των οποίων τα έξι απόρρητα) που εστάλησαν μεταξύ Αυγούστου 2008 και Ιουλίου 2009 από την αμερικανική πρεσβεία στην Kύπρο προς το Στέιτ Nτιπάρτμεντ και που δημοσιοποιήθηκαν από τη Wikileaks, όπου αναφέρεται ότι «ο εκπρόσωπος της Noble Energy μας είπε ότι αποφάσισαν να κάνουν προσφορά (σ.σ. στον πλειοδοτικό διαγωνισμό εκμετάλλευσης της κυπριακής AOZ) μόνο την τελευταία στιγμή, κατά κύριο λόγο με παρότρυνση από τους Iσραηλινούς εταίρους τους» (δημοσιεύτηκε στην Ημερησία, 27 Αυγούστου 2011).

Όπως και να έχει, ο χρηματιστηριακός κόσμος έχει αποδείξει την επικινδυνότητα του και αν υπάρχει κάτι δεδομένο σε αυτόν είναι πως οι 'κάτοικοι' του ενδιαφέρονται πολύ περισσότερο για τα δικά τους συμφέροντα παρά για αυτά ενός η περισσότερων κρατών. Και η Ελλάδα έχει ανοίξει 'παρτίδες' με τους ισχυρότερους παίκτες αυτού του αμείλικτου κόσμου, χωρίς να έχει μακρόχρονη χρηματιστηριακή 'κουλτούρα', χωρίς την κατάλληλη τεχνογνωσία, την υποδομή, τα μέσα ή τις δυνάμεις για να αμυνθεί αν οι 'διαπραγματεύσεις' κάποια στιγμή χαλάσουν.

Έτσι, η χώρα φαίνεται να ξεκίνησε όχι ένα σύντομο ταξίδι αλλά μία Οδύσσεια μέσα στο χρηματιστηριακό κόσμο και αν δε απεξαρτηθεί σύντομα από αυτόν ή αν δε μάθει άμεσα να κινείται μέσα του με απαράμιλλη μαεστρία, κινδυνεύει να αργήσει πολύ να βρει το δρόμο της και να ταξιδεύει χαμένη για πολλά χρόνια μέσα σε αυτόν, αναζητώντας μία Ιθάκη σε λάθος κατεύθυνση, όσο οι μνηστήρες που η ίδια προσκάλεσε θα λυμαίνονται την ίδια και τους πολίτες της.

Πάνος Παναγιώτου
Επικεφαλής χρηματιστηριακής τεχνικής ανάλυσης
XrimaNews.gr, GSTA/EKTA Ltd, WTAEC Ltd

=================================

Βρήκαν άστρο που δεν θα έπρεπε να υπάρχει

Μια ομάδα ευρωπαίων αστρονόμων ανακάλυψαν για πρώτη φορά ένα άστρο στο γαλαξία που θεωρητικά δεν θα έπρεπε να υπάρχει, επειδή αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από υδρογόνο και ήλιο

Δημοσιεύτηκε: Σεπτέμβριος 01 2011 13:47 Ενημερώθηκε: Σεπτέμβριος 01 2011 13:47

Η ασυνήθιστη αυτή σύστασή του το τοποθετεί στην "απαγορευμένη ζώνη", με βάση τουλάχιστον όσα είναι γνωστά για το σχηματισμό των άστρων, αλλά τα οποία ίσως θα έπρεπε να αναθεωρηθούν πλέον.
Η ανακάλυψη, με επικεφαλής την Ελιζαμπέτα Καφό του Αστεροσκοπείου του Παρισιού και του Κέντρου Αστρονομίας του πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης, που παρουσιάστηκε στο περιοδικό "Nature", έγινε με τη βοήθεια του Πολύ Μεγάλου Τηλεσκοπίου του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου στην Χιλή.
Το πολύ αχνό άστρο βρίσκεται στον αστερισμό του Λέοντα και, σύμφωνα με τις έως τώρα μετρήσεις, διαθέτει την μικρότερη ποσότητα χημικών στοιχείων βαρύτερων από το ήλιο (δηλαδή μετάλλων) από οποιοδήποτε άλλο άστρο έχει μελετηθεί μέχρι σήμερα. Η αναλογία μετάλλων στο εσωτερικό του είναι τουλάχιστον 20.000 φορές μικρότερη σε σχέση με αυτήν του ήλιου μας. Η μάζα του είναι μικρότερη από του δικού μας ήλιου και η ηλικία του υπολογίζεται να είναι πάνω από 13 δισεκατομμύρια χρόνια, είναι δηλαδή πολύ παλαιό.

Σύμφωνα με την επικρατούσα θεωρία, άστρα σαν αυτό, με τόσο μικρή μάζα και τόσα λίγα μέταλλα, δεν θα έπρεπε καν να υπάρχουν στο σύμπαν, επειδή τα νέφη υλικών από όπου αυτά τα άστρα θα σχηματίζονταν, θεωρείται ότι εξαρχής ποτέ δεν θα μπορούσαν να συμπυκνωθούν και να δημιουργήσουν ένα άστρο.

Οι αστροφυσικοί πιστεύουν ότι τα ελαφρύτερα χημικά στοιχεία, το υδρογόνο και το ήλιο, δημιουργήθηκαν λίγο μετά την αρχική "Μεγάλη Έκρηξη" (Μπιγκ Μπανγκ) της δημιουργίας, μαζί με λίγο λίθιο, ενώ όλα τα άλλα βαρύτερα στοιχεία σχηματίστηκαν αργότερα στο εσωτερικό των άστρων. Η κυρίαρχη θεωρία της κοσμολογίας προβλέπει -και οι παρατηρήσεις επιβεβαιώνουν- ότι η μάζα της πρωταρχικής ύλης αποτελείτο κατά 75% από υδρογόνο, 25% ήλιο και ελάχιστο λίθιο.

Οι περιοδικές εκρήξεις σούπερ-νόβα διασπείρουν σταδιακά αυτά τα βαρύτερα αστρικά υλικά σε όλο το σύμπαν. Τα νεότερα άστρα που συνεχώς δημιουργούνται, αξιοποιούν αυτά τα διάσπαρτα βαριά χημικά στοιχεία και έχουν έτσι μεγαλύτερη αναλογία μετάλλων στη σύστασή τους σε σχέση με τα παλαιότερα άστρα. Όσο πιο αρχαίο είναι ένα άστρο, τόσο "φτωχότερο" είναι σε μέταλλα. Έτσι, το αχνό άστρο που μόλις μελετήθηκε και είναι το πιο "λειψό" σε βαριά στοιχεία, δεν αποκλείεται να είναι ένα από τα πιο «γέρικα» άστρα στο σύμπαν.

Ένα άλλο περίεργο είναι όμως ότι το συγκεκριμένο ελαφρύ άστρο δεν διαθέτει σχεδόν καθόλου λίθιο, ενώ σε ένα αρχαίο άστρο, με σύνθεση παρόμοια με αυτή του σύμπαντος λίγο μετά το "Μπιγκ Μπανγκ", θα έπρεπε να υπάρχει μεγαλύτερη ποσότητα. Αποτελεί συνεπώς μυστήριο τι απέγινε το λίθιο. Οι επιστήμονες δεν αποκλείουν να βρουν και άλλα τέτοια παράξενα άστρα και ήδη σχεδιάζουν τις μελλοντικές έρευνές τους.

Εξάλλου, αστρονόμοι του Κέντρου Αστροφυσικής Χάρβαρντ-Σμιθσόνιαν στις ΗΠΑ, με τη βοήθεια του διαστημικού τηλεσκοπίου ακτίνων-Χ "Τσάντρα" της NASA, ανακάλυψαν το πρώτο ζευγάρι τεράστιων μαύρων τρυπών σε ένα σπειροειδή γαλαξία όμοιο με τον δικό μας, σε απόσταση περίπου 160 εκατ. ετών, γεγονός που καθιστά αυτό το "δίδυμο" το πιο κοντινό στη Γη που έχει ποτέ βρεθεί.
Οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες βρίσκονται κοντά στο κέντρο του γαλαξία NGC 3393 και απέχουν μεταξύ τους μόνο 490 έτη φωτός. Είναι πιθανώς τα απομεινάρια της συγχώνευσης δύο γαλαξιών με άνισες μάζες, πριν από περίπου ένα δισεκατομμύριο χρόνια. Η ανακάλυψη, που παρουσιάστηκε κι αυτή στο περιοδικό "Nature", δείχνει ότι και οι δύο μαύρες τρύπες συνεχίζουν να γιγαντώνονται, παρόλο που ήδη κάθε μια από αυτές έχει μάζα τουλάχιστον ένα εκατομμύρια φορές όσο ο ήλιος μας. Οι ίδιες οι μαύρες τρύπες εκτιμάται ότι θα συγχωνευθούν μεταξύ τους σε περίπου ένα δισεκατομμύριο χρόνια.

Αναδημοσίευση από news247.gr