σκιά ωστόσο

_

 photo by©Katerina Konstantinidou

Απρόσκλητος επισκέπτης το φως
διεκδίκησε ευθαρσώς μία θέση
στον σκοτεινό μου τόπο
Μια προσωρινή παρουσία
μια φωτεινή διαύγεια
έδωσε στο γαλάζιο παρόν μου,
μια, μουσικής σύνθεσης, παύση
Δεν ρώτησε
Δεν απάντησα
Τη σιωπή του μυστικού μοιράστηκε
και κρατώντας την ανάσα του
στην άκρη του κανεπέ κοντοστάθηκε
Παλινδρόμηση αδυναμίας διέκρινα
Ξεσήκωσα τα μαξιλάρια του καναπέ
να κάνω χώρο να καθήσει
Μα δεν κάθησε
παρά στη δύση του
άφησε την τελευταία Αχτίδα
την τελευταία Σκιά

«Στάσου λίγο ακόμα
έχουμε πολλά να μοιραστούμε
Αν φύγεις
θα μείνει η κάμαρα αφώτιστη
τα μαξιλάρια θα βρουν και πάλι τη θέση τους στον καναπέ
κι εκεί, πάνω τους θα γύρω το κεφάλι μου ξανά
να πέσω να πλαγιάσω»

Τίποτε άλλο, παρά
μια επανάληψη του ίδιου ονείρου


by ©K.K

_

Έζησες

Λίγα βήματα σε χωρίζουν απ’ το θάνατο

πλησίασε χορεύοντας

Λίγα δάκρυα στο πρόσωπό σου

ασ’ τα να σε δροσίσουν

Λίγες λέξεις σε χωρίζουν απ΄ την άβυσσο της ψυχής σου

πες τες αργά και δυνατά

Άνοιξε την αγκαλιά σου στον άνεμο

άσε να σε παρασύρει

μη κόψεις το άνθος μύρισέ το

είναι η ευωδιά μιας άνοιξης που σου χαρίζεται

Ένα μάτσο παραφωνίες

Λίγα αποτσίγαρα

και δυο σκισμένα ρούχα

θα θυμίζουν ότι κάποτε έζησες

©by K.K.-Carina

---

αποδήμηση

*

 

*

Αποδημητικά πουλιά οι έρωτές μας

μια ραψωδία στα φτερά τους,

που σ’ εποχές και τόπους περιφέρουν,

ζουν και χάνονται πάνω στο πέταγμά τους.


Ακρέμονες χειμώνες η επιστροφή,

νοσταλγούν το άρωμα μιας συντελεσμένης άνοιξης.


Χελιδόνι στον κήπο ο έρωτας

με εύθραυστα φτερά,

κάθε του πέταγμα είναι

μιας στιγμής αναρώτηση,

το κάλεσμα μιας ολονύχτιας αναστάτωσης,

μια πορεία χωρίς προσανατολισμό.



Αυτά τα αδύναμα φτερά

τολμούν να πετούν.


Τόλμη θέλει ο έρωτας.

Αλλιώς,

μετρημένο το πέταγμα και τόπος του η γη.


 

Αποδήμηση εις έρωτα λοιπόν

 
*

©Κ.Κ.
5o βραβείο στον διαγωνισμό ποίησης Λέσβου

συλλογή θραυσμάτων

~*~

Ύδατα της Λήθης,  Kennington

~*~

Έριδας άρωμα
το στήθος σου κατέκλυσε


παροξισμού γιορτή
 
χορού στεφάνι


στους τόπους που η λήθη
ίχνη διέγραφε

 

εγώ μνημεία έστηνα

©K.K - CaRiNa

_

Αστροσκόνη (Stardust)

Δεν αναμένω την καταστροφή του κόσμου

για να ζήσω τον παράδεισο

*

©Κ.Κ.-CaRiNa

καταμεσήμερο

Χτυπούν τη πόρτα σου 

καταμεσήμερο
 

όχι για να αποσπάσουν την προσοχή σου
 

μα για να σου πουν ότι κάποτε,

κάποιοι 

αποσπάστηκαν 

από τα ήσυχα μεσημέρια τους.

©Κ.Κ-CaRiNa

__*__

Το όραμα

Gustave Moreau - The apparition,1876 (water colour)

~*~

Με αφόρετες λέξεις 
θα γεμίσω τη σελήνη σου
σ' ένα ρυθμό αδιάφορο στο χρόνο
κι αν η Σαλώμη ντύθηκε το χρώμα του θανάτου σου
δεν μπόρεσε να πάρει τη ψυχή σου
παρά βλέποντας τα μάτια σου κλειστά
ψιθύρισε..

"Θα το φιλήσω το στόμα σου Γιοχαναάν, θα το φιλήσω"

~*~

© Κ.Κ.-CaRiNa

Ξεδιπλώνοντας

Balmorhea - The Winter
χρήστης MusicLovers

Ξεδιπλώνοντας

Παγωμένες ψυχές
σε λιωμένες φιγούρες.
Πλεονέκτημα η ακαμψία του πάγου,
στην ακαμψία του βλέμματος

και πληθαίνουν

Ξεδίπλωσε τα χέρια
κι ας σπάσουν κομμάτια
μόνο κομμάτια είναι
πληγές
θα κλείσουν
και πρότεινέ τα 
κάποια άλλα θα τ΄αρπάξουν

εκεί μπορεί
να λιώσει κι ή ψυχή σου
άφοβα
σε μια ανθρώπινη αγκαλιά.

Δύσκολοι καιροί
η εποχή του ψύχους έρχεται.

Μια αγκαλιά 
άνθρωποι

μια αγκαλιά..



©Κ.Κ.-CaRiNa 

~*~

εκ του ανασφαλούς

Hand Study-DaVinci Leonardo

Χέρια 

χέρι
 
κρέμεται χαλαρά
 
αδιάφορα 

αφημένο στη δύναμη έλξης.

 

Μια καρπιαία στροφή
 
μια αιφνίδια εκτροπή
 
δομεί μια σχέση συγκράτησης και
 
διατείνοντάς την στον ουρανό  

εκφράζει 

παρακλητική χροιά.

©Κ.Κ.-CaRiNa
 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Q1

Τον τελευταίο χρόνο,μέσα σ' ένα περιβάλλον αγωνίας,αβεβαιότητας και προσπάθειας επιβίωσης,η απελπισία ωθεί πολλούς ανθρώπους να γίνουν  αυτόχειρες.Σ'αυτό το κλίμα απασχόλησε τη σκέψη μου,η μαχητικότητα των αστέγων και η (μη)παραίτηση....

ποια προσδοκία και ποιο νόημα 

                        συντηρεί τον άστεγο στη ζωή
                                       και δεν επιλέγει την παραίτηση;

©Κ.Κ. - CaRiNa

___________

Iannis Xenakis - Kraanerg

ModeRecords

                    
  Άδολος 

 Διόπτρες αγγέλων μεγαλουργούν στην πλάτη μας,

                                                                       καλώντας στην μοναξιά μας βήματα αβάτων.

©Κ.Κ-CaRiNa 

~.o.o.o.~ 

Λιθώ

Θέλεις να απαντάς σε μία πανσέληνο 
ενώ σε βαραίνει η ενοχή της ολότητάς της 
να αναδυκνύεις το επόμενο στάδιο ως αστασία του όλου
μιας πορείας χωρίς μέσον και μιας απορίας του "Που".

  
©K.K,-CaRiNa

. _~_~_~.

Lantsias Stayros - Epistrofh

                φλόγες γυμνωμένες από θέρμη

σε δρόμους με αποδημήσατε

στάχτες με βλέμμα στον άνεμο             

     σμιλεύστε μου φτερά          

©Κ.Κ-Carina - "επιστρoφή"  

*

  

eκ - πτοσης

ω κωνιορτώς ππου σοικοσαι
οι ανωδηκί sου πτόσι
ήχνως γραφοις στων πεινακα
τοις κημολείας πρην λυόση...

~~~~~~~~~~~~~

©K.K-CaRiNa

σκιάς όραμα

Ashram - Maria and the violin's string

κι εκείνη στεκόταν σκιά στο φως
 

περιμένοντας ο ήλιος να κατοικήσει τα σκοτάδια της

  © K.K-CaRiNa

          *

(νο) ερως...

(νο) ερως... 

Michael Ackerman

Αφέθηκα

στην πλάνη του απροσδιόριστου,

να γίνω σκόνη

λεπτή άμμος του βυθού

που η ταραγμένη θάλασσα αναστατώνει..

κάθε που  οι αύλακες του μυαλού 

γεμίζουν απο εσένα

νιώθω μισή.

Ήρθες;


●.✿.●

©K.K-CaRiNa