Κορωνοσύνοψη

Σύνοψιc

Στο μυαλό μου η όλη ιστορία με τον κορωνοϊό στην Ελλάδα συνοψίζεται στις εξής λέξεις: ετομόρροπο κράτος, ιδεοληψίες, κωλοφαρδία, ανικανότητα, λαμογιά και κοελιές. 

Ετοιμόρροπο κράτος.

Τα έχουμε ξαναπεί. Ό,τι και να πει κανεις για τον Συριζα και την διακυβέρνησή του, δεν μπορει να αρνηθεί πως παρέδωσε ένα κράτος που λειτουργούσε. Κουτσά, στραβά, λειτουργούσε, καμία σχέση δλδ με αυτό που παραλάβανε. Ακομα και έτσι όμως οι υποδομές του κράτους ηταν κουτσες και ταλαιπωρημένες. Προφανώς κανεις δεν υπολόγιζε το καλοκαίρι του 2019 αυτο που θα έσκαγε μύτη το 2020. Αλλά ακόμα και όταν έσκασε μύτη, όταν δλδ εγινε γνωστή η ύπαρξη του κορωνοϊού οι δικοί μας έχοντες τα κουμάντα ήταν στην κυριολεξία στην κοσμάρα τους. Ο πιθανότερος λόγος ειναι πως υπηρεσίες όπως νοσοκομεια, ΕΟΔΥ και υπουργείο υγείας είχαν γίνει κυριότερα αποθήκη βολέματος ημετέρων παρά ... δημόσιες υπηρεσίες. Σε κάθε περίπτωση ο τομέας Υγείας ήταν σε χειρότερα χάλια απ΄ότι ένα χρόνο πριν, όχι ότι πριν έσκιζε κιολας.

Την ίδια περίοδο πάνω κάτω οι Κινέζοι έβαζαν σε καραντίνα μια περιοχή σαν την .... Ισπανία

Ιδεοληψίες.

Δεν είναι μυστικό πως ο αρχικός σχεδιασμός των ....επιτελικών υπερυπουργών είχε ως προαπαιτούμενο την εμφάνιση κορωνοϊου μεταξύ των προσφύγων. Τα σχέδια και η προσοχή είχαν δωθεί εκει. Αν δεν το θυμάστε, δεν πειράζει, αλλα πριν σκάσουν τα πρώτα κρούσματα ειχαν γινει μερικά τροχιοδεικτικά δημοσιεύματα και δηλώσεις για δυνητικές υγειονομικές κοβιντ-ο-βόμβες στα καμπ με παραινέσεις στην κυβέρνηση να τα μετατρέψει σε κλειστές δομες (που ήταν και ο ανομολόγητος πόθος) για υγειονομικους αυτήν την φορά λόγους. Φαντάζομαι πως μετά την 1η εμφάνιση κρουσμάτων σε κάποιο καμπ θα ακολουθούσε και η περαιτέρω δαιμονοποιηση των ξένων απο τα ΜΜΕ και ίσως έτσι καποια πιο ....αποφασιστικά σχέδια αποκρουσης των μεταναστευτικών κυμάτων να έμπαιναν σε εφαρμογή με την ανοχή του πόπολου και την ευλογία των ίδιων ΜΜΕ.

Η ιδεοληψία αυτή βεβαίως αγνόησε την πραγματικότητα η οποια θέλει την μετακίνηση με το αεροπλάνο να ειναι πιο εύκολη και σύντομη απο αυτήν με τα πόδια και τελικά ο κοβιντ μας ήρθε έτσι από τα Ιεροσόλυμα και την Ιταλία. Δεν τον έφεραν οι φτωχοί, τον έφεραν οι πλούσιοι. Δεν ειναι τυχαίο παντως πως όταν ο κοβιντ έφτασε, μοιραία, και στα καμπ, επιλέχθηκε η λύση είτε του γενικώς εγκλεισμου/απομόνωσης φίρδην μίγδην όλων των προσφύγων ή και η βίαιη αντιμετώπισή τους.

Αλλες ιδεοληψίες τις οποιες πληρώσαμε και πληρώνουμε ήταν η αδυναμία διατύπωσης ενός ορθολογικου σχεδιου αντιμετώπισης του πράγματος για λόγους ψηφοθηρικούς ή και απλής χαζομάρας. Ανοησίες τύπου καθιστός κολλάει, όρθιος δεν κολλάει, στην εκκλησία δεν κολλάει, στην πλατεία κολλάει (!) κτλ κτλ δεν βοήθησαν το πόπολο να πάρει σοβαρά την φάση. Δεν ειναι τυχαίο που τώρα, στο μπαμ της πανδημίας με χιλιάδες κρούσματα και πάρα πολλά θύματα να ανακοινώνονται καθημερινά (σήμερα 11/11 που ξεκίνησα να το γράφω είχαμε 43, αύριο ποιος ξέρει) το ποσοστό των "αρνητών" του κορονοϊού ειναι μεγαλύτερο από ποτέ, πράγμα τουλάχιστον παράδοξο.

Κωλοφαρδία.

Εδώ άρχισε η κωλοφαρδία της κυβέρνησης, αλλά και η δικιά μας. Διοτι τα κρούσματα απο τα Ιεροσόλυμα αυτο-απομονώθηκαν σε μια δυο επαρχιακές πόλεις σχεδόν μόνα τους και τα κρούσματα απο Ιταλία κοντρολαρίστικαν ή έτσι φάνηκε. Γενικά, και με δεδομένο ότι το ελληνικό κράτος επέλεγε συνειδητά να μην κάνει πολλά τεστ (ακόμα μια ιδεοληψία; ισως), αλλα με κυριοτερο σύμμαχο (όπως αποδείχθηκε τελικά) τον καιρό, το πράγμα δεν πήρε τραγικές διαστάσεις και το πρώτο λοκντάουν έγινε κυρίως για λόγους που δεν ήταν άμεσα υγειονομικοί (γιατι αν ήταν έτσι θα έπρεπε να έχουμε κάνει το 2ο λοκντάουν τουλάχιστον 20 μέρες νωρίτερα):

* Κανείς δεν ήξερε πως συμπεριφέρεται αυτό το πράγμα ακόμα, οποτε (ορθώς) επιλέχθηκε μια "βίαιη" λύση μέχρι να δούμε τι γίνεται και να συλλέξουμε δεδομένα. Όταν δεν ξέρεις αρκετά, επιλέγεις το worst case scenario και προχωράς.

* Κανείς δεν ήξερε αν ο καιρός θα είχε όντως επίπτωση στην συμπεριφορά του ιου. Αποδείχθηκε πως είχε επίπτωση στην συμπεριφορά μας και συνεκδοχικά στην μετάδοση.

* Έπρεπε να κερδηθεί χρόνος για να αναπροσαρμοστούν οι υποδομές Υγείας στα νέα δεδομένα.

* Έπρεπε να κερδηθεί χρόνος για να βρουμε τεστ, μασκες, αντισηπτικά και άλλα πραγματα που σήμερα πωλούνται μέχρι και στα χασάπικα.

* Και έπρεπε αρχες και πολίτες να μάθουν 5-6 βασικούς τρόπους συμπεριφοράς και αντιμετώπισης που θα ήταν οπωσδήποτε χρήσιμοι στο μέλλον διότι κανεις δεν είπε ποτέ (κανείς σοβαρός δλδ) πως το πράγμα θα τελείωνε το καλοκαίρι.

Οχι εσυ παιδι μου, για σοβαρό είπαμε

* Στην Ιταλία το πράγμα είχε σκουρήνει πολύ με τους νεκρούς να παίρνουν τιμές εμπόλεμης ζώνης, ενώ χώρες που το πήραν αψήφιστα το πράγμα το είδαν να τους σκάει στα μούτρα (πχ Αγγλία)

Στην κωλοφαρδία μας πρέπει να προστεθεί το γεγονός πως ο ιός ειχε ελάχιστη διασπορά στην κοινοτητα, δλδ ήταν σπάνιο να βρεθεί ένα απομονωμένο κρούσμα σε κανα κατσικοχώρι και λόγω του λοκντάουν η διασπορά γενικώς ήταν μικρή μέχρι που έσκασε το πολυπόθητο καλοκαίρι. Είχαμε αρκετά μικρά κλάστερς τα οποια με το λοκντάουν γενικώς τιθασεύτηκαν σύντομα. Καμία σχέση με την διασπορά κοινότητας που αντιμετωπίζουμε τώρα.

Ανικανότητα. 

Εγινε λοιπον λοκντάουν και κάναμε αμάν να λήξει. Και να αρχίσουμε να μπαίνουμε στη ομαλότητα και να δούμε τι θα κάνουμε. Είπαμε, κανείς σοβαρός δεν πίστεψε πως το πράγμα ειχε τελειώσει και όλοι ξέραμε πως απλά το καλοκαίρι μας έδινε χρόνο για να προετοιμαστούμε.

Μερικοί βεβαίως ήταν στην κοσμάρα τους. Για τον Θεοχάρη συγκεκριμένα έχω αφιερώσει το προηγούμενο μπινελικο-ποστ, και δεν θα επεκταθώ παραπέρα. Ο άνθρωπος είναι είτε τερματικά ηλίθιος είτε ψυχοπαθής, τελεία και παύλα. Πέρα απο τον Θεοχάρη όμως ήταν περίπου αυτονόητο στους υπόλοιπους τι έπρεπε να γίνει:

1) Να εμποδιστεί η άκρατη διασπορά στην κοινότητα

2) Να οργανωθούν κατάλληλα οι δομές για να αντέξουν όσο περισσότερο γίνεται. Και αυτά τα ανόητα "χα, και τι θα γινόταν δηλαδη, άντε το σύστημα να άντεχε 5-6 ακόμα ημέρες" τα ακούω βερεσε. Γιατί αν ο άνθρωπος σου πεθαίνει γιατι δεν βρίσκεται ΜΕΘ ελάχιστα σε νοιάζει τι θα γινόταν αν έβρισκε σήμερα αλλά όχι μετά απο 5-6 μέρες. Μετά απο 5-6 μέρες μπορει να σκάσει θεραπεία. Μετά απο 5-6 μέρες θα είχαμε 50, 100, 200 νεκρούς λιγότερους. Μετά από αρκετές φορές αυτες τις 5-6 μερούλες θα έσκαγε το .....καλοκαίρι οποτε θα παίρναμε ξανά παράταση. Προφανώς κανένα σύστημα δεν μπορει να αντέξει την εκθετική αύξηση όταν αυτή πάρει τα πάνω της, αλλά αλλιώς ειναι να κρασάρεις όταν νοσεί το 0,0001% του πληθυσμου και αλλιώς όταν νοσεί το 5 ή 10%. Οποιος δεν το καταλαβαίνει, να σταματήσει να διαβάζει το ποστ ή μάλλον να πάει κατευθείαν στο εδάφιον Κοελιές που τον περιγράφει αρκετά καλά ;) ή ακόμα καλυτερα να διαβάσει το σχετικό ποστ-χεστήρι του Δράκου εδώ, το οποιο μου έδωσε και την έμπνευση για το παρον. Με τον Δράκο διαφωνούμε πολιτικά σε 152 πράγματα, αλλά εδώ συμφωνούμε απόλυτα, τουλάχιστον στα κύρια σημεία του. Εδώ που τα λέμε αντε διαβάστε τον έτσι και αλλιώς και επανέρχεστε για την συνέχεια.

Για το 1) τα βήματα που έπρεπε (;) να γίνουν, στα πεταχτά, ήταν

Α. Πολιτική μαζικών τεστ

Β. Προσοχή στον μεταφερόμενο πληθυσμό (λχ τουρίστες) διότι ένας φορέας σε μια παρθένα περιοχή θα μπορούσε να της αλλάξει τον αδόξαστο. Αυτό το τελευταίο υποτιμήθηκε και υποτιμάται σε εξαιρετικό βαθμό διοτι ακόμα και τώρα βλέπεις ηλίθιους να αναρωτιώνται τι στο καλό φταίει ο τουρισμός για τα κρούσματα του Νοέμβρη αγνοώντας και τον μακρύ χρόνο επώασης-μετάδοσης, το τεράστιο ποσοστό μή ιχνηλατεύσιμων κρουσμάτων (~80%) και την διασπορά του ιού ο οποίος πλέον βρίσκεται παντού

Γ. Αποφυγή συνωστισμού σε κλειστούς χώρους. Ποιοι ειναι αυτοι; Με βάση τους αριθμούς αναγκαστικά ειναι:

Γ1. Εκκλησίες

Γ2. ΜΜΜ, κυρίως σε Αθήνα, Θεσ/κη, Πάτρα. Στις πιο μικρές πόλεις που οι υπηρεσίες αυτές ειναι αισθητά χειρότερες, το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού μετακινείται με ΙΧ

Γ3. Σχολεία

Γ4. Κλειστά ξενυχτάδικα 

Γ5. Κλειστά γήπεδα

Γ6. Μεγάλες επιχειρήσεις-βιομηχανίες

Ευτυχώς το Γ3 δεν έπαιξε μιας και τα σχολεία ουσιαστικα δεν ξανανοίξανε, το Γ6 είχε μικρή επίδραση μιας και ειμαστε μια αρκετα απο-βιομηχανοποιημένη χώρα, τα γήπεδα ειναι ακόμα (ευτυχώς) κλειστά για τους οπαδούς, οπότε μας έμειναν οι ναοί (που ανοίξανε πρώτοι), τα ΜΜΜ και τα ξενυχτάδικα. Τα οποια με την επιρροή της πολιτικής των λίγων τεστ και της εγκληματικής ανοησίας στο θέμα εισόδου τουριστών (για το έγκλημα που λέγεται ΕΥΑ, επιφυλάσομαι για άλλο, ξεχωριστό ποστ, όταν μαζέψω αρκετά στοιχεία και όρεξη), μαζί με την ανακατωσούρα και την μεταφορά του ιου σε παρθένες περιοχές απο τους τουρίστες αρκούσαν για να μας φέρουν σήμερα εδώ που μας φέρανε. 

Αλλα πριν αλλάξουμε εδάφιο ας αναρωτηθούμε: Απο τον Μάρτη μέχρι τον Σεπτέμβρη ποια βήματα έγιναν απο το κράτος για να λύσουμε τα προβλήματα που είχαμε στην 1η καραντίνα; Στοιχεία πλεον υπήρχαν και όλοι πανω κατω ξέραμε τι γίνεται.

* Ποια η στελεχιακή ενδυνάμωση του προσωπικού και των δομών υγείας; Εκει που όλοι θα περιμέναμε ενίσχυση και συστράτευση, αποδείχθηκε πως το φθινόπωρο είχαμε λιγότερους γιατρούς και νοσηλευτές απ' ότι την Άνοιξη, με το υπουργείο Υγείας να τάζει στις 10-11 Νοέμβρη (πλέον) γη και ύδωρ σε όσους ιδιώτες γιατρούς ενδιαφέρονταν να απασχοληθούν μερικώς σε μονάδες covid.

* Ποια η μέριμνα για τα σχολεία; Ειμασταν το μοναδικό κράτος στην ΕΕ και πιθανότατα στο σύμπαν που με νόμο του εν μέσω πανδημίας αύξησε το μέγιστο όριο μαθητών ανα τάξη. Ποια η προετοιμασία για την περίπτωση να χρειαστεί να κλείσουν πάλι τα σχολεία; (οπως ειδαμε καμία)

* Γιατι επιτρέπηκε επαγγελματίες, πληρωμένοι απο το ελληνικό κράτος όπως η Γιαμαρέλλου ή ο Τσιόδρας να λένε τέτοιες επικίνδυνες μαλακίες;

* Ποια ακριβώς ειναι η ιστορία με τους χώρους λατρείας; Γιατι ο αριθμός ατόμων/τμ σε έναν ναό μπορούσε να είναι μεγαλύτερος απ ότι σε ένα εστιατόριο; Οι ιοι ζαλιζόντουσαν από το Holy Power του ιερέα και δεν λειτουργούσαν; Η όλη αντιπαράθεση μπήκε στο εντελώς λάθος πλαίσιο πίστης-απιστίας ενώ τα πράγματα ειναι εξαιρετικά απλα: οι ναοι ειναι κλειστοί, κλιματιζόμενοι χώροι που συχνάζουν κυρίως γηραιότεροι πολίτες, άρα εξαιρετικά επικίνδυνοι και για την μετάδοση του ιου και για τα αποτελέσματα αυτής. Η όλη ιστορία με το κοινό πιπιλιζόμενο κουταλάκι ειναι απλά το κερασάκι στην τούρτα και θα μπορούσε να ξεπεραστεί εντελώς ανώδυνα αν τα ζωντόβολα που έχουμε στην ιεραρχία όριζαν να γίνεται με ατομικό κουταλάκι όπως γίνεται σε άλλες χώρες. Το πρόβλημα των κλειστών χώρων όμως θα παρέμενε (ή και συνωστισμού σε ανοιχτούς στην απίθανη περίπτωση που τους έκοβε να κάνουν υπαίθριες λειτουργίες). Η κοινή λογική που λέει πως ο τρόπος μετάδοσης ενος ιου ειναι άσχετως με την ....ιερότητα του χώρου αγνοήθηκε, ενώ παραδόξως δεν αγνοήθηκε καθόλου σε πιο (;) θρησκόληπτες χώρες όπως η Σαουδική Αραβία.

* Ποια η μέριμνα για τα ΜΜΜ; Γιατί επετράπει η πληρότητα 80% σε καράβια και αεροπλάνα κόντρα στους ειδικούς και στην κοινή λογική; Γιατί οι εικόνες συνωστισμού σε λεωφορεία και μετρό συνεχίζονται ακόμα και σήμερα; Ποιος σοβαρός άνθρωπος τολμα να πει κάτι για να δικαιολογήσει αυτήν την εγκληματική ανοησία;

* Επίσης βασικο: Γιατί οι παραγοντες του κράτους δεν τηρούσαν αυτά που οι ίδιοι ψηφίζανε;

Κάπου εδω, στην ανικανότητα και στην ιδεολοηψία δηλαδή, έρχεται να προστεθεί και η ....

Λαμογιά.

Το πρίσμα με το οποιο είδαν οι κυβερνώντες το θέμα του ιου ήταν αν μη τι άλλο πρωτότυπο. Πάντα, κάθε κυβέρνηση, κάθε συστήματος, κοιτάζει να φτιάξει τους δικους της. Θελει να κάνει έναν δρομο; Φροντίζει να πάρει το έργο ο δικός της εργολάβος. Εδώ όμως είχαμε την παγκόσμια πατέντα, εν μέσω πανδημίας μάλιστα, να εφευρίσκονται ανάγκες και να αγνοούνται άλλες με μοναδικό κριτήριο το αν θα μπορέσουμε να ταϊσουμε εύκολα και άκοπα με χρήμα δικούς μας ανθρώπους. Πρόχειρα πχ και απο μνήμης γιατι βαριέμαι να ψάχνω:

* Η ιστορία με την υποχρεωτική επιμόρφωση επαγγελματιών εν μέσω λοκντάουν (σκοιλ ελικικου)

* Οι παιδικές μάσκες που πιάνανε χώρο ίσα με δύο αλεξίπτωτα η καθε μία. Δουλεια δεν κάνανε, αλλά το ντιλ έκλεισε άμεσα

* Το ανοιγοκλείσιμο του Αλεμάγκου που έδωσε σήμα πως τελος παντων κορονοϊός μεν, αλλά νταξ τώρα

* Για τις εκκλησίες τα παμε και πιο πάνω

* Για την πληρότητα σε πλοια και αεροπλάνα επίσης, tui αφού

* Η πρόσληψη συνοριοφυλάκων, ΕΠΟΠ (!) και ειδικών φρουρών αντί γιατρων, νοσοκόμων και εκπαιδευτικώνςή και οδηγών λεωφορείων εδώ που τα λέμε

* Η λίστα Πέτσα η οποία παρέκαμψε το υπαρχον νομικό πλαισιο μόνο και μόνο για να δώσει μερικά, ενίοτε κραυγαλέα (γκουχΜαυρίδηςγκουχ) ποσά σε φίλα ΜΜΕ

* Ο "Μεγάλος Περίπατος" και εσχάτως ο στολισμός της Αθήνας.

* Σκατά, ακόμα και οι νέες δομές προσφύγων έγιναν με κριτήριο ποιανού το χωράφι θα νοίκιαζε το κράτος (με εξαιρετικά υψηλό αντίτιμο) και βάλανε τους ανθρώπους μέσα σε σκηνές by the kyma χειμωνιάτικα. Στο Αιγαίο. Τι να πει κανεις, το συγκεκριμένο δεν αντέχει καμιάς κριτικής και σε αυτό η ξεφτίλα μας ειναι ολική και καθολική και ο ιστορικός του μελλοντος μας μουτζώνει όλους μαζι και εναν έναν ξεχωριστά.

* Ακόμα και θέματα όπως το ποια ακριβώς θα ειναι τα ωράρια λειτουργίας σε μινι λοκντάουν, ποιοι ΚΑΔ θα τεθουν σε αναστολή ή όχι κρίθηκαν ανάλογα με το τί θέλουν οι κολλητοί μας, οι οποίοι μέσα στην τεράστια αναίδεια, ανευθυνότητα και χαζομάρα τους το διαφήμιζαν και απο πάνω

Κοελιές

Μετά από όλα αυτά, ήμασταν "έτοιμοι" να αντιμετωπίσουμε το κύμα του φθινοπώρου, που όπως είπαμε κανείς σοβαρός δεν πίστευε πως δεν θα έρθει. Ήδη απο τον Αύγουστο ο αριθμός κρουσμάτων αύξαινε εκθετικά (με μικρό ρυθμό. Αλλά εκθετικά.) και όλοι το βλέπανε να έρχεται το πράγμα. Τα μοντέλα του ΑΠΘ (ήδη απο τον Ιούλιο) δίνανε Δεκέμβρη με 2000 κρούσματα την ημέρα. Όλοι το ξέρανε και το όλοι περιμένανε.

Παρατηρούμε πως η έναρξη της εκθετικής φάσης ξεκινάει εύλογα με το άνοιγμα του Τουρισμού

Από τον Ιούλιο και μετά η φάση ειναι σαφώς εκθετική με εκκίνηση το καλοκαίρι, ότι και να λένε οι αγνοούντες βασικά μαθηματικά

Μισό λεπτό εδώ. Τι πα να πει "Όλοι το ξέρανε και το όλοι περιμένανε";

Όχι και όλοι.

Εμείς είχαμε νικήσει τον κορονοϊό, θυμάστε;

Δεν μου βγάζετε απο το μυαλο την σκέψη ότι στο μυαλο των κυβερνώντων το ζήτημα με τον κορονοϊο είχε τελειώσει. ΟΚ, θα είχαμε 10-20-100 κρουσματα ανα ημέρα, ίσως να πέθαιναν και μερικοι γέροι, αλλα το ζήτημα της πανδημίας, οι 200.000 και βάλε νεκροι στις ΗΠΑ, οι εκατόμβες στην Ιταλία κτλ φαινόντουσαν μακρινή ιστορία,περσινά ξινά σταφύλια. Εδώ επικρατούσε η ευφορία του Κυριάκου του νικητή που η μαγική του αύρα ξέσκισε τον ιο, οποτε δεν θα ειχαμε πρόβλημα στο διηνεκές. Κοινώς ο παράγων κωλοφαρδία που αναφέραμε πιο πάνω μετατράπηκε σε παράγοντα μαγικό-mojo-του-Κυριάκου που όλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει, νικητής του Σατανά και άλλα τέτοια ρεαλιστικά και επιστημονικά. Η κυβέρνηση πάτησε την πιο κοινότυπη μπανανόφλουδα: πίστεψε την ίδια την προπαγάνδα της.

Οποτε γενικώς δεν χρειαζόταν να κάνουμε τίποτα. Και γιατι να κάνουμε δηλαδή αφού αρκούσε η σκέψη ότι κάναμε. Παράδειγμα:

That didn't age well. Στο συγκεκριμένο, ο ανεκδιήγητος Μαγιορκίνης πανηγυριζε για την αποτελεσματικότητα των μέτρων 2-3 μέρες μετά την επιβολή τους, την ώρα που και η κουτσή Μαρία ξέρει πως χρειάζονται τουλάχιστον 15-20 μέρες για να φανεί μιας και ο χρόνος μετάδοσης του ιου ειναι εξαιρετικά αργός.

* Από την ημέρα νο 1 ετσι και αλλιως επιλέχθηκε η κοελική ανάγνωση της πραγματικότητας, ή αλλιώς η επιβολή της θέλσησης σε αυτην. Δεν έχουμε τεστ; Οχι μωρε, ειναι λαθος τα πολλα τεστ, δημιουργουν αίσθηση ασφάλειας (!). Δεν έχουμε μασκες; Ποιος τις γαμεί μωρέ τις μάσκες, ειδατε εσεις προκοπή με μάσκα;

* Γκρινιάζανε κάποιοι για το ΕΣΥ και τις ελλείψεις του; Ελα μωρε τώρα, δεν χρειάζεται, άσε που είπαμε ότι το ενισχύσαμε, άρα ενισχύθηκε, πάει και τελείωσε.

* Λέγανε άλλοι για την αύξηση του ορίου μαθητών στις τάξεις; Μαλακίες τώρα, αφού ο μέσος όρος... μειώνεται. Και για όσα τμήματα δεν συμμορφώνονταν με τον μέσο όρο, επιστρατεύτηκαν διάφοροι πληρωμένοι επι τη εμφανίσει καραγκιόζηδες να μας πουνε πως τα αραιά τμήματα ήταν πιο πυκνά απο τα πυκνά

Αυτό μάλλον δεν πάει για Νόμπελ

* Θέτανε θέμα άλλοι για την μή τήρηση των μέτρων σε ναους; Αφου είπαμε, ότι απο την Θεια Κοινωνία δεν κολλάει, είστε αντίχριστοι και τελος πάντων το αφήνουμε στην βούληση της Εκκλησίας (παραδόξως για το καφενείο δεν το αφήσαμε στην βούληση κανενός καφετζή. Θα ειναι άλλος ο ιος που διαδίδεται στο καφενείο φαίνεται ).

* Παραπονιόντουσαν κάποιοι για τον συνωστισμο στα ΜΜΜ; Μαλακίες τώρα, τι θέλετε δλδ να κυκλοφορούν τα λεωφορεία άδεια; Και τότε γιατι να λέγονται μέσα ΜΑΖΙΚΗΣ μεταφοράς ρε κουμούνια;

* Ήτανε πρόβλημα ο συνωστισμός σε σχολεία, ΜΜΜ, εκκλησίες; Κόβαμε την εξυπηρέτηση στα...περίπτερα και θεωρούσαμε πως αφού εμεις λέγαμε πως έτσι περιορισαμε τον ιο, ε τότε αυτός περιορίστηκε.

* Γενικά το πιο πάνω έγινε η νόρμα. Αντι να γινει προσπάθεια τον φθινώπορο να παρακινηθεί ο κόσμος να ειναι έξω ή σπίτι του όσο γίνεται περισσότερο, τα περισσότερα μέτρα (κλεισιμο καταστηματων, περιπτέρων, περιορισμός ωραρίου) είχαν σαν αποτέλεσμα τον συνωστισμό του κόσμου σε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας είτε σε ΜΜΜ είτε σε κλειστούς χώρους, είτε σε ανοικτούς μεν, πακτωμένους δε.

Η πλέον πιθανή εξήγηση για την "εκτός υπολογισμου" αύξηση των κρουσμάτων στην Β. Ελλάδα

* Καθυστερεί το εμβόλιο; Εκδηλώνουμε την αγανάκτησή μας. Πως ειναι δυνατόν να καθυστερεί το εμβόλιο αφού εμείς εχουμε πει πως το θέλουμε και πως θα ειναι διαθέσιμο τον Δεκέμβρη; Ειναι δυνατόν οι ερευνητές να μην το έχουν φτιάξει ήδη;

* Το χειρότερο για το τέλος. Τα καναμε σκατά; Οχι, δεν φταίμε εμείς, ο κορονοϊός μεταλλάχθηκε, εμείς τα είχαμε κάνει όλα σωστά. Εδώ να πουμε μια ντροπή στον Τσιόδρα που ως επιστήμονας δεν ντραπηκε να το βάλει (δειλά και προσεκτικά) στην κουβέντα και μιαμιση ντροπή σε όσα πρόθυμα ζωντόβολα το αναπαρήγαγαν περίπου ως βεβαιότητα με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης να σέρνει τον χορό των ψεκασμένων:

"Σε αυτό δεν είδαμε ότι ο ιός μεταλλάχθηκε και εξαπλώθηκε με πολύ μεγάλη ταχύτητα." (κλατς)

Και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Και μάθαμε πως αν θες πολύ να λειτουργήσει το ΕΣΥ με λιγότερους γιατρους δεν σημαινει πως θα το κάνει. Πως αν θες να μην κολλάνε οι μαθητές στις αίθουσες δεν σημαίνει πως δεν θα κολλάνε. Πως αν εσύ θεωρείς πως ο ιός διαδίδεται αργά, αυτός δεν υπακούει στας εντολάς. Πως αν πατικώσεις κόσμο σε ένα λεωφορειο "μαζικά" σίγουρα δεν θα ειναι πιο ασφαλής απ΄ότι αν ήτανε σε μια πλατεία. Και άλλα τέτοια. Νταξ, μας πήρε μερικούς νεκρούς παραπάνω, αλλά τι να κάνεις, γινόμαστε σοφότεροι.

Αν και μεταξύ μας, δεν γινόμαστε και όλοι σοφότεροι μιας και αν και όπως και όταν ξεμπερδέψουμε με το 2ο (βασικά 1ο, μιας και πέρυσι ίσα που μας ακούμπησε βλ. σχετ.  Κωλοφαρδία) κύμα του ιού, ο Χάρος Θεοχάρος έχει βαλθεί να μας διαλύσει του χρόνου:

Για νιοστη φορά: Κόψε φάτσα και βγάλε συμπέρασμα

Κλείσιμο

Δεν ειναι όλα μαύρα και άραχνα. Ας κλείσουμε με 2 ευχάριστα πράγματα:

1.  Μετά από αυτό νομίζω πως η Ιεραρχία θα αρχίσει ίσως να υπακούει τα επιστημονικά πρωτόκολλα καπως πιο πιστά και δεν θα μας ζαλίζει τα πελέδια με το άθεοι, η Θεία Κοινωνια δεν κολλάει και άλλα τέτοια .... 'πιστημονικά

2. Νταξει τα σούραμε στην κυβερνηση, αλλά υποχρεούμαστε και απο αυτό το βήμα να που πως ευτυχώς που ειναι κυβέρνηση η ΝΔ. Όχι για τους λόγους που φαντάζεστε ίσως, αλλά κυρίως επειδή δεν ειναι αντιπολίτευση.

Άτομα που δεν δίστασαν να ρουφήξουν το αίμα νεκρών με το καλαμάκι προκειμένου να γίνουν εξουσία θα έκαναν τρελό πάρτι εδώ.

*Update γιατι σαν πολύ ψηλά τον είδανε τον αμανέ ορισμένοι

* Τέλος Update

Άτομα που υποστήριζαν τις πλέον ψεκασμένες και ανεδαφικές θεωρίες προκειμένου να γίνουν εξουσία θα έκαναν ασύστολο πάρτι εδώ.

Φανταστείτε μόνο να είχαμε μια παρόμοια (με λιγότερα ή περισσότερα θυματα, ανάλογα με την....πολιτική σας προσέγγιση) κατάσταση και η ΝΔ να ήταν αντιπολίτευση. Πόσες διαδηλώσεις με θέμα το κλείσιμο των ναών θα είχαμε; Πόσες για τον επικείμενο "θάνατο της μεσαίας τάξης"; Πόσες "ανεπίσημες" παρελάσεις ή θρησκευτικές εκδηλώσεις; Πόσα (περισσότερα) κρυφά κορονοπάρτι ενάντια στην σταλινική χούντα που μας κλείνει σπίτια μας; Πόσο μακρυά θα ήταν η επίσημη ΝΔ από τον.... μέσο αρνητή του κορονοϊού που ειναι, ας μην κοροϊδευομαστε, σπλάχνο από τα σπλάχνα της; 

Λήξις και υστερόγραφο

Με μια παραίνεση: Στο Εφετείο ήμασταν και μεις κωλόφαρδοι, μιας και η μαζική διαδήλωση δεν συνοδεύτηκε από απότομη αύξηση κρουσμάτων στην Αττική, όπως έγινε πχ στην Βόρεια Ελλάδα. Σημείον μέγιστης κωλοφαρδίας και όχι ικανότητας ή ....ευλογίας Θεού. Γιατι ούτε αποστάσεις τηρήθηκαν, ούτε όλοι αυτοι διακτινίστηκαν εκεί. Κάποιο ΜΜΜ θα πήραν οι περισσότεροι. Αυτό δεν σημαίνει πως η κωλοφαρδία ειναι κάποια συνιστώσα του αντιφασιστικού κινήματος. Καλό θα ήταν λοιπόν η νόρμα που έγινε στην Εθνική Εορτή της 28ης Οκτωβρίου να ακολουθηθεί και στην 17η Νοέμβρη ή και αργότερα. Ελάχιστες εκδηλώσεις, καμιά μαζικότητα, μόνο "θεσμικά πρόσωπα" που αντιπροσωπεύουν τον λαό. Η 28η Οκτωβρίου, η 17η Νοέμβρη, τα Χριστούγεννα, πέρα από την αίσθηση γιορτής και πάρτι κτλ που έχουν (με αποχρώσεις προφανώς), έχουν και ένα, εντελώς προσωπικό στον καθένα, νόημα. Ας μεινουμε σε αυτό φέτος, με ιδία πρωτοβουλία και ας μην δώσουμε στην κυβέρνηση το δικαίωμα να κάνει το μόνο που ξέρει να κάνει καλά: απαγορεύσεις στα κουτουρού, μετά να βαράει τον κόσμο και τελικά να τον κατηγορεί και από πάνω. Οι γιορτές και επέτειοι δεν ειναι μόνο τυπικό, παρελάσεις και λαμπιόνια, εκτός και αν γίνατε ορισμένοι πιο χριστιανοί απο τους εδώ χριστιανούς.

Eίστε απειλή για την δημοκρατία

Δεν ξέρω τι συμφέροντα υπάρχουν και δεν με νοιάζει. Αλλά όταν πιανόμαστε από ένα θλιβερό γεγονός για να το εκμεταλλευτούμε για να φιμώσουμε όποιους η άποψη τους δεν μας αρέσει, τότε αρχίζουν και βαράνε χοντρά κουδούνια.

Και ναι μεν η Δημοκρατία μας είναι κουλή, κουτσή, κηδεμονευόμενη και τα λοιπά (αν δεν ήταν πιθανότατα δεν θα υπήρχατε άλλωστε), αλλά εσείς πάτε να την ξεμουνιάσετε τελείως:

Εγώ προτείνω έκτακτα στρατοδικεία καλύτερα.
Μισές δουλειές θα κάνουμε; pic.twitter.com/mCtn7ZiiAc

— yiastra (@yiastra) May 26, 2017

Update 27/5/2017. Ολόκληρος ο Πιτταράς για να τον ευχαριστηθείτε.  Μαζί με την βλακεία Μπόγδανου ότι ο νόμος Παρασκευόπουλου ειναι ...φιλοτρομοκρατικός.

(απο τα παλιά) Ο Πιτταράς μας εξηγεί πως στην Μακρόνησο δεν ήταν τόσο άσχημα γιατί είχανε θάλασσα...



Tέλος Update

Το να ζητάνε να πέσει μαύρο σε σόσιαλ και μη μίντια, άτομα που μας πρήξανε με την ελευθερία της έκφρασης, της άποψης και τα λοιπά, ενώ ταυτόχρονα έχουν συλληφθεί πολλάκις να μας τρελαίνουνε στην μπαρούφα καταντά θλιβερό. Δεν είναι αστείο πια, γίνεστε επικίνδυνοι. Ο φανταστικός κόσμος στον οποίο ζείτε πλέον ούτε καν εφάπτεται της πραγματικότητας.

Όταν έχουν τελειώσει τα ψυχοφάρμακα και σνιφάρεις κόλλα καπνίζοντας πριονίδια

Ξέρουμε να κοροϊδεύουμε τον Ερντογάν, τον Τραμπ και τον Κιμ, αλλά κατά βάθος δεν διαφέρετε καθόλου, είστε μάλλον χειρότεροι διότι αν και φασίστες του κερατά ντύνεστε την προβιά του Δημοκράτη.

Συγνώμη λοιπόν εκ μέρους του πανελληνίου που δεν θέλουμε να ανοίξουμε ξανά την Μακρόνησο (! και όμως ακούστηκε και αυτό), ή να κατεβάσουμε το στρατό στους δρόμους, ή να ...κάνουμε κίνημα επειδή κάποιοι κατσαπλιάδες της κακιάς ώρας έκαναν μια απόπειρα δολοφονίας. Και αν η απόπειρα δολοφονίας Παπαδήμου μας κάνει μπανανία ήθελα να ήξερα τι ακριβώς είναι η Γαλλία, η Αγγλία και οι ΗΠΑ;

Διαχρονικό συμπέρασμα:

To πλεον χαρακτηριστικό εθνικό χαρακτηριστικό μας αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι ειναι η αμετροέπεια

— zaphod b (@aeisixtir) May 25, 2017

Υστερικόγραφον: Πως να μην γίνεστε ρόμπες στα social media όταν γίνεται κάτι σημαντικό - the guide. Διαβάστε το, και σοβαρευτείτε. Δεν μπορείτε να γίνετε σοβαροί, δεν έχετε τα προσόντα, προσπαθήστε τουλάχιστον να γίνετε σοβαροφανείς.

Υ.Γ.2. Σε καθαρά ανθρώπινο επίπεδο, περαστικά στον Παπαδήμο. Σε καθαρά πολιτικό...

H πολιτική σημασία της επίθεσης στον Παπαδήμο ειναι περίπου μηδενική. Sorry, but...

— zaphod b (@aeisixtir) May 26, 2017

Υ.Γ. 3 και επί του πιεστηριου. Το να διαφωνείς με κάποιον πολιτικά, το να τον θεωρείς μή εκλεγμένο, δοτό, παρανομούντα και τα λοιπά δεν σημαίνει πως θες το θάνατό του, ακόμα και όταν οι πολιτικές του σε θίγουν προσωπικά σε ακραίο βαθμό. Και ο Παπαδήμος και το περιβάλλον του αν δεν το ξέρουν, ας το μάθουν: Η εξουσία συνεπάγεται προσωπική έκθεση και κριτική, όσο και αν κάποιοι κωλογλύφτες της κακιάς ώρας σε θεωρούν Μεσσία.

12+1 Προφητείες για το 2017

Περιμένοντας τον Polsemannen να βγάλει (;) τον πατροπαράδοτο καζαμία, δεν μπορώ παρά να κοιτάω την κρυστάλλινη σφαίρα μου και να διαλογίζομαι σχετικά με το μέλλον. Θες το spiced rum απο χτες (κουλτούρα κετς), θες το πολύ φαγητο, άρχισα να βλέπω διάφορα χαριτωμένα εντός της σφαίρας τα οποία και θέλω να κοινοποιήσω. Όταν ο κάθε Παϊσιος - Φίτσουλας έχει ποσοστό επιτυχίας 0% και ακόμα θεωρείται προφήτης και άγιος και άλλες πίπες γιατί να μην δοκιμάσω και γω την τύχη μου;

Το 2016 δεν ήταν η χρονιά του

Και δεν την δοκιμάζω με προβλέψεις κουκουρούκου, τύπου αμα δεν βρεξει θα χιονισει, το ξανφο γένος καπου, καπως, καποτε θα κανει κατι περίεργο και τέτοια. Όοοοχι. Οι δικές μου προβλέψεις αφορούν το 2017 και είναι απολύτως μετρήσιμες και στο τέλος του 2017 μπορούμε να κάνουμε ταμείο και να δούμε αν και κατά ποσο έπεσα μέσα.

Εγκυρότης, ακρίβεια, επαληθευσιμότητα και άλλα τέτοια.

Πάμε λοιπόν.

1. Εκλογές δεν θα γίνουν το 2016 (λάθος λόγω....συνήθειας) 2017, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου

Το πα και το ξαναλέω, δεν έχει κανένα λογο ο Σύριζα να πάει σε εκλογές, είτε αν αισθάνεται ότι θα κερδίσει (δηλ τι παραπάνω να πιάσει;), είτε αν αισθάνεται ότι θα χάσει (τρελός εισαι; Να χάσουμε την καρεκλίτσα μας, την θεσούλα μας, τώρα που "σώζουμε την χώρα";). Πιο πιθανό ειναι να προκαλέσει εκλογές ο Καμμένος παρά ο Σύριζα, και αν πιστεύετε πως ο δεδομένος Καμμένος θα προκαλούσε εκλογές για οποιονδήποτε λόγο, τότε το πολιτικό σας αισθητήριο πάσχει.

2. Η αξιολόγηση θα κλείσει, αν κλείσει, όσο γίνεται αργότερα.

Αν γίνεται να πάει Ιούνιο θα πάει Ιούνιο, αν γίνεται να πάει του χρόνου θα πάει του χρόνου. Ο λόγος δεν θα είναι τόσο η πίεση προς την κυβέρνηση, ή η "μονομέρεια" (@@) κάποιων μέτρων τύπου κοινωνικό μέρισμα και άλλες πίπες. Ο λόγος ειναι ότι στας Εουρώπας έτσι μάθαμε να δουλεύουμε τόσα χρόνια. Λες επείγον και εννοείς σε 22 τέρμινα. Το Ελληνικό Δημόσιο ειναι ο Flash μπροστά στις Ευρωπαϊκές διαδικασίες στις οποίες ανακατεύονται Eurogroup, ESM, 20τόσα κοινοβούλια, εκλογές, ο Σόιμπλε και η Λεπέν. Και όταν σε αυτές μπαίνουν μέσα και άλλοι υπερεθνικοί θεσμοί (ΔΝΤ, EKT κτλ κτλ) τότε το πράγμα προφανώς ζορίζει. Εδώ φτιάχνεις έναν σύλλογο της πούτσας και δεν μπορείς να πετύχεις ολομέλεια (πόσο μάλλον παμψηφεί απόφαση), φαντάσου τι γίνεται  στην φάση που είμαστε που οποιοσδήποτε κρίκος μιας αλλοπρόσαλλης αλυσίδας έχει δικαίωμα οριστικής αρνησικυρίας στο οτιδήποτε. Μοιραία το πράγμα προφανώς θα τρενάρει, το μάθαμε πια. Έτσι λοιπόν όλο και κάτι θα γίνεται και θα καθυστερεί το ζήτημα. Θες ότι πρέπει να περιμένουμε τις εκλογές στην Γερμανία, στην Ιταλία, στην Μποτσαβάνα, στην Πέρα Παναγιά, θες που κάτι άλλο θα παρουσιάζεται, από πιάσιμο της μύτης του Σόιμπλε από το πολυ σούφρωμα μέχρι τρομοκρατικές επιθέσεις στην Κάτω Τραχανοπλαγιά ή πτώση της τιμής του $ λόγω της επόμενης .....Τραμπιάς.

Ζε σέλω σήμελα, αύλιο

3. Στο τέλος της χρονιάς θα υπάρχει και καραμπινάτη ανάπτυξη και πρωτογενές πλεόνασμα.

Μην νομίσετε βεβαίως πως εσείς θα έχετε παραπάνω λεφτά έτσι; Ο λόγος ειναι πέρα από κόμματα και κυβερνήσεις και μνημόνια και λέγεται Βαρουφάκης. Από τη στιγμή που το αφορολόγητο θα χτίζεται ουσιαστικά μέσω διατραπεζικών συναλλαγών (ιδέα Βαρουφάκη δεν ήταν αυτή;) πάρα πολλές μέχρι πρότινος "μαύρες" συναλλαγές θα γίνουν αναγκαστικά.... λευκές, πράγμα που συνολικά θα οδηγήσει σε μια "αύξηση" του ΑΕΠ (πρακτικά το ΑΕΠ μας ειναι διαχρονικά πιεσμένο προς τα κάτω λόγω φοροδιαφυγής που οφείλεται στις μαύρες συναλλαγές) και πιθανόν να ανεβάσει αρκετά την εισπραξιμότητα του ΦΠΑ. Η κυβέρνηση θα το παίζει δικαιωμένη κτλ, αλλά να θυμάστε το βασικό: το χρήμα που οι ιδιοι θα διαχειρίζεστε δεν πρόκειται να πολλαπλασιαστεί, μάλλον το αντίθετο θα γίνει.
(Σημείωσις: καραμπινάτη ανάπτυξη και πρωτογενές πλεόνασμα δεν σημαίνει βεβαίως πως θα "βγουμε στις αγορές", "θα βγούμε απο το μνημόνιο" ή πως "εκπληρώσαμε τους στόχους" και άλλα τέτοια αισιόδοξα)

4. Θα παίξει πολύ Κόφτης σε επίπεδο δημόσιας ρητορικής, αλλά δεν θα χρειαστεί να ενεργοποιηθεί (όπως δεν χρειάστηκε και φέτος, αν και σε επίπεδο ρητορείας πρωταγωνίστησε)

Μόλις ξαναθυμήθηκα πως και ο κόφτης ήταν ιδέα Βαρουφάκη, που λοιδωρήθηκε αρκετά και αυτή, τύπου δεν γίνονται αυτά και άλλα τέτοια χαριτωμένα.

5. Θα ξαναέχουμε τρομοκρατικές επιθέσεις στην Ευρώπη και στην Τουρκία.

Και θα παραμένουμε Ζεσουι Παρισιάνοι, αλλά ελάχιστα ζεσουί τούρκιγιε. Η αναλογία επιθέσεων θα είναι περίπου ένα προς δύο (δηλ μια επίθεση κατά μ.ο. οπουδήποτε σε Ευρωπαϊκό έδαφος θα αντιστοιχεί σε μια με δύο στην Τουρκία. Τελική πρόβλεψη: 10+ μεγάλες επιθέσεις στην Τουρκία εντός 2017, 5-10 στην ΕΕ). Μόνο μια σημείωση εδώ: ειναι πολύ χαριτωμένο πως τις τρομοκρατικές επιθέσεις που τις κάνουν Ευρωπαίοι (όπως πχ οι επιθέσεις ΧΑτων σε πρόσφυγες, update: breaking news:"Λέσβος: Επίθεση σε ζευγάρι Αφγανών -Μαχαίρωσαν το αγόρι και βίασαν την κοπέλα του" update στο update: Δεν θα κάνουμε αυτά που κοροϊδεύουμε. Η συγκεκριμένη ιστορία ήταν μούφα:"Λέσβος: Ψευδής καταγγελία βιασμού από 21χρονη προσφυγοπούλα - Στόχος ήταν να φύγουν από το νησί") δεν τις βαφτίζουμε τέτοιες, αλλά απλά "επεισόδια".  Τις βομβαρδιστικές επιθέσεις σε άμαχους παλαιότερα τις βαφτίζαμε λάθη, τον θάνατο αμάχων λόγω του εμπαργκο στο Ιρακ το βαφτίζαμε πίεση, έτσι μας μένουν μονο οι "καμικάζι" να διεκδικούν το ρόλο του τρομοκράτη, κυρίως γιατί ο μέσος δυτικός δεν το έχει στην κουλτούρα του το στυλάκι αυτό. Αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν μπορεί να σου σκάσει (στην κυριολεξία) στο μέλλον. Ο ΙΡΑ και η ΕΤΑ δεν απέχουν πολλά χρόνια, οι βόμβες από ακροδεξιούς στην Ιταλία και στην Ελλάδα δεν έγιναν από Μουσουλμάνους και σίγουρα η 17 Ν ή η RAF δεν είχαν θρησκευτικο προσανατολισμό. Μένει λοιπόν αυτό:

6. Μοιραία θα μας σκάσει ο επόμενος Μπρέιβικ, καραμπινάτος χριστιανός αυτή τη φορά και όχι "απλά" αντιμουσουλμάνος  και θα έχουμε άλλα

7. Η Τουρκία θα συνεχίσει να βυθίζεται στο χάος, παρόλο που ο Ερντογαν θα είναι πολιτικά κυρίαρχος.
Όσοι τώρα νομίζετε πως αυτό σημαίνει πως η Τουρκία θα μας κάνει κανα ντου για να το παίξει εσωτερική κατανάλωση ο Ταγίπ και άλλα τέτοια, μάλλον ξεχνάτε την αποδιοργάνωση που υπάρχει την τρέχουσα στιγμή στο τουρκικό στράτευμα, το οποίο μπορεί μεν να κάνει 10-20-30 "παραβιάσεις" του FIR, για να παίξουν κάτι τα δελτία και στις δύο χώρες, αλλά αυτό σε καμια περίπτωση δεν σημαίνει πως μπορεί να διεξάγει τακτικές επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας, πόσο μάλλον όταν στα νώτα της γείτονος υπάρχουν τουλάχιστον 2 ανοικτά μέτωπα (Κούρδοι εδώ, Κούρδοι εκεί, ISIS παραπέρα), και στο εσωτερικό από την μια τρομοκρατία και από την άλλη απολυταρχική διακυβέρνηση από τους Ερντογανικούς). Μην το παίξω Πρέκας, αλλά μα την Γυρεύα αν μας έκανε ντου τώρα η Τουρκία ίσως να μας έβγαινε και σε καλό.


8. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα συνεχίσει να πετάει κοτσάνες με μέσο ρυθμό μία ανά δεκαπενθήμερο. 

Το αστείο ειναι ότι τα εξαπτέρυγά του θα συνεχίσουν να τον θεωρούν κάτι ανάμεσα σε Μεσσία και Μαραντόνα. Ο δε Κούλης ξεκίνησε την χρονιά κάπως συγκρατημένα, του είπανε όμως κατά πως φαίνεται οι σύμβουλοί του (;) πως ...καλά τα λέει και έχει οψίμως ξεσπαθώσει. Θυμίζουμε:

-- Το μπέρδεμα των Διαφωτιστών όταν πήγε να το παίξει ιστορία και μορφωμένος σε στυλάκι Μαντάμ Σουσού που μιλάει σε κατοίκους του Μπύθουλα.

-- Το σνομπάρισμα του Δημόσιου Πανεπιστημίου (στο οποίο πήγε ο Τσίπρας), όχι μόνο γενικώς αλλά του ΕΜΠ ειδικώς, κάτι που θεωρώ πως οι μηχανικοί γενικώς δεν θα το ξεχάσουν έτσι εύκολα.

-- Την τοποθέτηση του Άδωνη σε θέση αντιπροέδρου παγιώνοντας μια μόνιμη ακροδεξιά μερίδα στην ΝΔ και τρομάζοντας όλους τους πραγματικούς κεντρώους, κεντροδεξιούς και φιλελεύθερους, όσους τελος πάντων α) υπήρχαν και β) είχαν απομείνει στην ΝΔ
-- Η Μαρέβα σκουπίζει, η Μαρέβα κάνει πατίνι, η Μαρέβα πίνει καφέ, η Μαρέβα αλλάζει σερβιέτα, η Μαρέβα δεν μπαίνει στο πόθεν έσχες.
-- Τις παλινδρομήσεις και το τελικό όχι σε σχέση με το βοήθημα της κυβέρνησης προς χαμηλοσυνταξιούχους το οποίο ήταν ψίχουλα μεν, δεν μπορείς να πεις πως του έδωσε αποδοχή δε. Η δε αποστροφή πως οι (χαμηλο)συνταξιούχοι "έχουν και άλλα εισοδήματα" αποτελεί σοβαρή ένδειξη άγνοιας της πραγματικότητας.

-- "Πολιτικός κρατούμενος"

-- "Φαντάρος χωρίς βύσμα"

-- Αυτό:

Μαλακια που δεν ανέβηκε ο φόρος στις πουτανες να τον δούμε σε τσόντα pic.twitter.com/De9vbrzqAT

— Ουγκάρ (@ougardaboubou) January 1, 2017

Αλλά θα μου πεις, όταν ακόμα θεωρούνται ...στελέχη και think tank και τέτοια ετούτοι

τότε καταλαβαίνεις, πως η κοτσανολογία ειναι περίπου μονόδρομος. Για την ακρίβεια οι κοτσάνες είναι η αισιόδοξη εκδοχή μπροστά στον ψεκασμό και στην σκατοψυχιά

9. Ο Άδωνης θα είναι καλεσμένος στον ΣΚΑΙ. 

Στα πλαίσια του πλουραλισμού και της πολυφωνίας που πρεσβεύει το κανάλι αυτό.

10. Θα γίνει ανασχηματισμός.
Εμ όταν λέμε πως ο Σύριζας πασοκοποιήθηκε να μην ξεχνάμε το κατεξοχήν πασοκικό υπερόπλο αλλαγής ατζέντας. Α, και ο Φλαμπουράρης θα παραμείνει υπουργός όσο αναπνέει με κυριότερο προσόν πιθανότατα ακριβώς το ότι αναπνέει.


11. Η ανεργία θα μειωθεί. Κατά 0,4% ή κάτι τέτοιο αστείο τέλος πάντων.


12. Η ακροδεξιά θα συνεχίσει να παίρνει τα πάνω της είτε κερδίσει κάποια κυβερνητική θητεία  κάπου στην ΕΕ είτε όχι.
Όταν η κυρίαρχη πολιτική αφήγηση, την οποία εκπροσωπεί εδώ ο Μπάμπης, είναι γεμάτη "αποχρώσεις" (για να το πω ευγενικά) ακροδεξιας ρητορικής, όταν η ρητορική μίσους γίνεται mainstream, όταν οι άλλες πολιτικές αποτυγχάνουν διότι απλούστα είναι και αυτές ακροδεξιάς κοπής αλλά με....μέτρο, όταν ο μέσος πολίτης μετατρέπεται σιγά σιγά σε ένα υστερικό, φοβικό και ταυτόχρονα απαθές ούγκανο, ε τα γνήσια ούγκανα θα παίρνουν τα πάνω τους. Εμείς θα το επισημαίνουμε, τότε θα το θυμάται και θα φρίττει ο κάθε Μπάμπης για προσεταιρισμό της ακροδεξιάς από την αριστερά και άλλες πίπες (οι οποίες όμως μπορεί να συμβούν στο τάχα μου τάχα μου και τις κράξαμε εδώ) και θα συνεχίζει ο ίδιος να αναπαράγει απο τηλοψίας τα φασιστικά μιμίδια τα οποία θα εγκολπώνει η δεξια του Κυρίου. Κοινώς δεν με νοιάζει αν βγει η όποια Λεπεν, αν ειναι να βγει ο όποιος Σαρκοζόπουλος με την δικιά της ατζέντα. Το είπαμε και στο σχετικό ποστ. Εδώ η ΝΔ τράβαγε τα βυζιά της με αυτά που έκανε σχετικά με την ΧΑ και την συνθηματολογία της, αλλά δεν βλέπω και οι Ευρωπαίοι να κάνουν κάτι διαφορετικό.


Bonus: To 2017 θα γράψω λιγότερα ποστ από το 2016
Μην το κρύβουμε, η φάση αρχίζει και ψοφάει, και ο λόγος προφανώς δεν ειναι, όπως ίσως νομίζουν μερικοί, η αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ (πόσο μάλλον όταν ακόμα υποστηρίζω πως ο Συριζα ειναι η πιο πετυχημένη μνημονιακή κυβέρνηση), εμείς ήμασταν εδώ πριν το ΣΥΡΙΖΑ άλλωστε, αλλά το ότι απλούστατα η φάση δεν τραβάει πια. Το νετ, ή τουλάχιστον τα blogs και τα social media εντος των οποίων κυμαινόμεθα, εχουν γεμίσει κομματόσκυλα, ζηλωτές, ψεκασμένους, αμόρφωτους, ιεχωβάδες, βλάχους και νιούμπηδες και πραγματικά αγωνίζεσαι να βρεις κείμενο που να αξίζει τον κόπο. Συγκρίνοντας με blogs, άρθρα και σόσιαλ μίντια προ δεκαετίας με πιάνει μια κατάθλιψη άλλο πράγμα. Δεν το παίζω υπεράνω κετς, πόσο μάλλον με ένα blog ονόματι "αει σιχτίρ" αλλά, ρε πούστη μου, ρε σεις δεν τρώγεστε με τίποτα. Το συμπέρασμα είναι ότι ο εσμός των ελληνικών εφημερίδων, που μας οδήγησε εξαρχής στην ενημέρωση απο το δίκτυο αλλά και το γράψιμο στα blogs, έχει μεταφερθεί εδώ και, ακόμα χειρότερα, έχει πολλαπλασιαστεί. Μας πήρανε φαλάγγι οι μισθοφόροι, οι φοβικοί και οι ψυχοπαθείς, ας το αναγνωρίσουμε.  Το κλίμα το περιγράφει ολόσωστα ο Estarian εδώ και εδώ, οπότε δεν έχω να προσθέσω κάτι.

XA κετς

- Έχουμε ξαναπεί και το ξαναλέμε: Κάθε κόμμα απευθύνεται σε όλο τον ελληνικό λαό, οπότε ακόμα και οι ψηφοφόροι της ΧΑ αποτελούν δυνητικά στόχο κάθε κόμματος.

- Οπότε ειναι θεμιτό η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ, ρε ακόμα και το ΚΚΕ και τα λοιπά να απευθύνονται και σε αυτούς τους ψηφοφόρους ζητώντας να τους ψηφίσουν. Μπορεί να ακούγεται παράλογο εν πρώτοις (και μεταξύ μας, είναι), αλλά είναι θεμιτό εντός του πλαισίου του πολιτεύματος και όλα τα σχετικά.

- Σε καμία περίπτωση αυτή η ...τεχνική λεπτομέρεια δεν αλλάζει αυτό που ειναι η ΧΑ: μια συμμορία ναζιστών δολοφόνων που μοναδική της πολιτική πρόταση συνιστούσε και συνιστά η βία προς το αλλότριο. Να είμαστε σαφείς. Το κόμμα ΧΑ ειναι ένα φασιστικό, ναζιστικό μόρφωμα-συμμορία, τα στελέχη του δεν ειναι μόνο επικίνδυνα σε πολιτικό αλλά και σε προσωπικό επίπεδο και πέραν τούτου ουδέν. Και προφανώς οι ψηφοφόροι του, αν μη τι άλλο επικροτούν και επιδοκιμάζουν αυτήν την "πολιτική" πρόταση, γιατί αλλιώς δεν θα τους ψήφιζαν. Ειδικά από την δολοφονία Φύσσα και μετά (που τους έμαθε από την καλή και από την ανάποδη και η κουτσή Μαρία) δεν υπάρχουν περιθώρια παρανοήσεων. Η ΧΑ και οι ψηφοφόροι της είναι φασίστες. Και δολοφόνοι. Ή έστω επικροτούν φασίστες και δολοφόνους. Τελεία και παύλα.

- Όταν λέμε λοιπόν πως ένα κόμμα δικαιούται να απευθύνεται και σε αυτό το κοινό προφανώς δεν λέμε να επικροτήσει την ας την πούμε ατζέντα της ΧΑ ή τις "πολιτικές" της "προτάσεις". Ακόμα και ένας φασίστας ψηφοφόρος όμως μπορεί (θεωρητικά) να αλλάξει γνώμη και να απο-φασιστοποιηθεί και εκεί έγκειται η θεωρητική θεμιτότητα της προσπάθειας προσέλκυσής του. Μέχρι εδώ δεκτόν, κυρίως σε θεωρητικό πλαίσιο.

- Η Σαμαρική ΝΔ μέσω Μπαλτάκων, Φαήλων, Αδώνιδων κτλ κτλ προσπάθησε να προσεγγίσει το φασιστικό κοινό της ΧΑ μετατοπιζόμενη η ίδια προς τα δεξιότερα (1). Δεν προσπάθησε δηλαδή να "αλλάξει μυαλά" στους φασίστες, αλλά να τους εγκολπώσει συνειδητά. Είναι βαρετό να παραθέσουμε παραδείγματα και να απαριθμήσουμε τις σχετικές κινήσεις αφενός διότι ειναι σχετικά φρέσκιες και τις θυμόμαστε όλοι και αφετέρου διότι δεν ειναι το θέμα του ποστ.  Σαν πολιτική κίνηση δεν την λες και πρωτότυπη. Διαχρονικά τα αστικά κόμματα όταν απειλούνται από λαϊκές διεκδικήσεις  ή απλά από την αριστερά (όπως πχ η ΝΔ του Σαμαρά) εναγκαλιάζονται με τους φασίστες προ του επικείμενου κόκκινου κινδύνου. Και κάθε μα κάθε φορά την πατάνε και μετά αυτοσιχτιρίζονται, αλλά άμα έρθει η γνώση έχει πετάξει το γρόσι. Έτσι λοιπόν και η Σαμαρική ΝΔ κατάφερε να κάνει την μαλακία της ΧΑ mainstream, να χάσει τους ενδιάμεσους ψηφοφόρους της και να μπετονάρει τους φασίστες στην 3η θέση στην Βουλή. Congrats και όλα τα σχετικά.

- Το θέμα μας όμως δεν ειναι η ΝΔ, της τα έχουμε σούρει σχετικά ουκ ολίγες φορές. Το θέμα μας ειναι οι μαλακίες που εκπέμπονται "τυχαία" (τάχα μου τάχα μου) από τον Συριζα προς ΧΑ μεριά είτε αυτές ειναι του Παρασκεύοπουλου είτε του Μπαλαούρα είτε τρέχα γύρευε ποιου φίτσουλα οι οποίοι πατάνε στη γνωστή τσιχλόφουσκα πως "δεν είναι δυνατόν 600.000(;) Έλληνες να είναι φασίστες" (2) και παρασύρονται από την ερμηνεία που δίνει οποιοσδήποτε πολιτικός αναλυτής (φτώχεια, αδιέξοδα κτλ κτλ) για να κάνουν την εξήγηση δικαιολογία. Στην ουσία έχουμε και πάλι μια προσπάθεια προσέγγισης των φασιστών ψηφοφόρων, όχι στο θεμιτό επίπεδο της πολιτικής προσπάθειας πειθούς αλλά στο εντελώς πρόστυχο επίπεδο "δεν μπορεί να είναι φασίστες, γιατί έτσι", το οποίο απλά τους χαϊδεύει τα αυτιά και προσπαθεί να τους πείσει πως τέλος πάντων είναι απλά "αντισυστημικοί" επειδή ψηφίζουν ΧΑ (3) και μην νομίζετε, και μεις αντισυστημικοί είμαστε.

Όχι αγαπητοί μου κύριοι. Είναι απόλυτα δυνατόν και 600.000 και ένα και δύο εκατομμύρια και όσοι θέλετε Έλληνες να είναι φασίστες. Αν έγιναν φασίστες λόγω φτώχειας, αδιεξόδων ή μαλακίας δεν τους κάνει ούτε λιγότερο φασίστες, ούτε λιγότερο επικίνδυνους. Η προσέγγιση μέσω "αντισυστημικότητας" που προσπαθείτε να κάνετε είναι απλά αυτό που ήταν και η αντίστοιχη της ΝΔ. Ελεεινή ψηφοθηρία που επιδεικνύει τεράστια άγνοια κινδύνου. Το τέρας δεν το πλησιάζεις με χάδια αλλά με καμουτσίκι. Και ένας σώφρων άνθρωπος δεν το πλησιάζει καθόλου.

- Παρένθεση: Πέφτουν πολλοί στην λούμπα να συγκρίνουν την ΝΔ ή τους ΑΝΕΛ με την ΧΑ. Κάνετε λάθος κύριοι. Μπορεί η ΝΔ να ειναι διαχρονικά γεμάτη φασισταριά (οι επιθέσεις παλαιότερα τραμπούκων σε καταλήψεις και η περίπτωση Καλαμπόκα αρκούν για να μας το θυμίσουν), όπως και οι ΑΝΕΛ άλλωστε, αλλά δεν ειναι φασιστικό κόμμα και σίγουρα δεν είναι ναζιστικό. Οι δε ΑΝΕΛ έχουν μόνο διακοσμητικές πολιτικές διαφορές με την κύρια ιδεολογία της ΝΔ, διαφορές που στον εξωτερικό παρατηρητή (εμένα ας πούμε) φαντάζουν ασήμαντες. Έχω ερωτηθεί αρκετές φορές αν ξέρω πόσους φασίστες έχουν μέσα οι ΑΝΕΛ. Ξέρω. Όσους (αναλογικά)  έχει μέσα και η ΝΔ, ίσως και λιγότερους ελέω Άδωνη. Ούτε οι ΑΝΕΛ όμως, ούτε η ΝΔ, ούτε καν το ΛΑΟΣ (οριακά) ήταν ανοιχτά φασιστικά κόμματα, με οργανώσεις - συμμορίες και την βία σαν κυρίαρχο πολιτικό χαρακτηριστικό. Και μπορεί ενίοτε να παρεκτρεπόμεθα αποκαλώντας οι "από εδώ" τους "από κει" και τούμπαλιν φασίστες, γουρούνια, σαπούνια και όλα τα σχετικά, αλλά προφανώς κανείς δεν σκέφτεται  στα σοβαρά (ελπίζω) να παραλληλίσει οποιοδήποτε άλλο πολιτικό κόμμα με την ΧΑ.

- Το επιχείρημα λοιπόν του "δεν ειναι δυνατόν τόσοι να είναι φασίστες" κτλ κτλ ειναι έωλο από μόνο του. Αρχικά είναι και παραείναι δυνατόν, δεν θα μας ρωτήσουν κιόλας. Από την άλλη κανείς δεν νοιάστηκε πόσο τοις εκατό ναζί νιώθανε οι Γερμανοί (όσοι ήταν) που ψήφισαν τον Χίτλερ. Αν δηλαδή ο μέσος ναζιστής ψηφοφόρος ένιωθε 30% ή 100% ναζί αν ήταν πλανημένος ο κακόμοιρος ή απλώς μαλάκας. Στα αρχίδια μας. Αυτό που μετράει είναι ότι στην πλάτη τους ανέβηκε ο Αδολφούλης και έκανε μια ήπειρο (και βάλε) πουτάνα εκμεταλλευόμενος την μαλακία των αστικών κομμάτων που λέγαμε παραπάνω, και η βλακεία του ψηφοφόρου (ή των άλλων κομμάτων) ποτέ δεν ήταν ελαφρυντικό, παρά μόνο ίσως στις ταινίες. Και εκείνοι οι ψηφοφόροι, όπως και οι εδώ ψηφοφόροι της ΧΑ ήξεραν επακριβώς τι ψήφιζαν. Και οι αστοί που "ανέχθηκαν" και ενίσχυσαν τον Χίτλερ ήξεραν ακριβώς τι έκαναν (αν και άργησαν πολύ να καταλάβουν τις συνέπειες). Αν οι ψηφοφόροι της ΧΑ ήθελαν να ψηφίσουν "αντισυστημικά" και όχι φασιστικά ας ψήφιζαν ΚΚΕ, το κόμμα που de facto είναι υπέρ της αναδιανομής του πλούτου προς τους φτωχούς. Ας ψήφιζαν Ανταρσύα για την αλητεία. Ας ψήφιζαν Λεβέντη να χαβαλεδιάσουνε. Ας ψήφιζαν Πειρατές, το κατεξοχήν "αντι"-κόμμα. Όχι. Ψήφισαν φασίστες γιατί ειναι φασίστες. Αν τώρα κάποιο κόμμα μπορέσει να τους αποφασιστοποιήσει ατομικά (και προφανώς όχι συλλογικά. Η ΧΑ ως πολιτικός φορέας δεν εκδημοκρατίζεται όπως και ο.... Ολυμπιακός δεν παναθηναϊκοποιείται) καλώς και να το δούμε αν γίνεται, γιατί έχω τόνους επιφυλάξεων.

- Για να τελειώνουμε: Κατανοητό πως δεν μπορείς εύκολα να κάνεις πολιτικούς λογαριασμούς χωρίς τους ΧΑτες αφού έχουν αιρετούς αντιπρόσωπους στην Βουλή και βάση νόμου πρέπει να μπαίνουν σε επιτροπές κτλ. Μπορείς όμως με άνεση να μην βγαίνεις μαζί τους ούτε σε φωτογραφία. Μπορείς να σνομπάρεις την ψήφο τους. Δεν είναι δύσκολο, το έκανε ο Δήμας που είπε πως αρνείται να βγει ΠτΔ με φασιστικές ψήφους. Αν ήμουν μέλος οποιασδήποτε κυβέρνησης δεν θα δεχόμουν να περάσει κανένας νόμος που χρειάστηκε ψήφους της ΧΑ για να περάσει. Και προφανώς δεν θα πήγαινα σε σχετικές πλειοψηφίες και τέτοιες πίπες. 151 ζητάει το Σύνταγμα; Θα ζητήσω και 'γω 151 ψήφους εκτός της ΧΑ. Σε κάθε περίπτωση. Διότι το χειρότερο με τους φασίστες είναι να πέσεις στην ανάγκη τους. Και προφανώς δεν θα δοκίμαζα με κανένα τρόπο να προσεταιριστώ φασιστικές ψήφους. Είπαμε, ένας ψηφοφόρος μπορεί και επιτρέπεται να αλλάξει γνώμη και μάλιστα πρέπει να προσπαθήσουμε να τον πείσουμε να το κάνει. Αλλά πώς να αλλάξει γνώμη όταν εσύ του λες πως δεν χρειάζεται να το κάνει διότι κατά βάθος δεν ειναι φασίστας; 

Μάκη Μπαλαούρα, τα είχες νιώσει στο πετσί σου στην χούντα, και εσύ πρώτα από όλους θα έπρεπε να ξέρεις καλύτερα. Θα έπρεπε να ξέρεις πως η χούντα είχε αρκετή "λαϊκή" υποστήριξη από το ντόπιο φασιστικό στοιχείο γιατί αλλιώς δεν θα επιβίωνε για 7 χρόνια. Θα έπρεπε να ξέρεις πως αυτοί οι φασίστες δεν....στειρώθηκαν, ούτε εξατμίστηκαν. Θα έπρεπε να ξέρεις πως διαχρονικά όποιος πήγε να πάρει τους φασίστες με το καλό στο τέλος τράβαγε τα βυζιά του μέχρι να ξεχειλώσουν.

---

(1) Η ...κουλική ΝΔ μοιάζει να έχει πάθει έναν ντουβρουτζά μιξάροντας την φιλελευθερότητα και τον ακροδεξιό λόγο (σημαίες κτλ κτλ) αλλά στην ουσία κλείνει και αυτή το μάτι και σε αυτό το κοινό προσπαθώντας να το προσεγγίσει.

(2) "Ο κύριος λόγος της στάσης μου είναι ότι η βάση των ΑΝ.ΕΛ. όπως και της Χρυσής Αυγής είναι κυρίως δικοί μας άνθρωποι. Τσαντισμένοι κεντρώοι, δεξιοί, που απηύδησαν από την παρακμή και τη φτωχοποίηση, που δεν δέχτηκαν την υποτιθέμενη real politik της Ν.Δ. απέναντι στο Μνημόνιο. Ανθρωποι της διπλανής πόρτας, που θέλουν δυναμικότερη στάση στο ζήτημα της λαθρομετανάστευσης και της εγκληματικότητας, στα εθνικά θέματα. Υπάρχουν στις τάξεις τους ακόμη και προερχόμενοι από το ΠΑΣΟΚ ή την Αριστερά, πατριώτες, που μπούχτισαν με την πολιτική ορθότητα του ΠΑΣΟΚ και της μηδενιστικής, λαθρολάγνας Αριστεράς. Η συντριπτική πλειονότητά τους δεν είναι εραστές της δραχμής ή του… δολαρίου ούτε ναζιστές." Φαήλολ Κρανιδιότοφ. Πηγή
(3) Να υπενθυμίσουμε τα αυτονόητα: Τα φασιστικά κόμματα δεν ειναι αντισυστημικα, δεν είναι αντικαπιταλιστικά. Οι φασίστες ήταν και θα είναι οι τραμπούκοι του συστήματος οι οποίοι όταν παίρνουν τα πάνω τους αυτονομούνται και γίνονται μάλλον υπερσυστημικοί παρά αντισυστημικοί. Η εμπειρία της ναζιστικής Γερμανίας και της φασιστικής Ιταλίας νομίζω πως αρκεί να μας πείσει. Μην νομίζετε πως η ΧΑ έχει διαφορετικό λόγο από αυτόν του Χίτλερ πέρα από κάποιες διακοσμητικές λεπτομέρειες

Αριστεία and stuff νο 1

Εισαγωγή

Εχω γράψει και ξαναγράψει πως τον Μπαλτά - από τον οποίο ξεκίνησε (;) αυτή η πίπα - τον θεωρώ attention whore και συνεπαγωγικά άχρηστο (ειναι ειρωνεία ότι ο Φίλης, ο χωρίς πτυχίο Φίλης αποδεικνύεται στην πράξη ο καλύτερος υπουργος παιδείας¹ των τελευταίων χ χρόνων), οπότε δεν θα κάτσουμε δω να ξαναλέμε τα αυτονόητα. Έστω και έτσι όμως, τί είχε πει τότε ο Μπαλτάς περί αριστείας που μας σπάσατε τα ... αυτιά; (ειναι αστείο, αλλά δεν κατάφερα να βρω την επίμαχη φράση του Μπαλτά, μέσα σε ένα συνεκτικό κείμενο, παρά μόνο απομονωμένη, βρήκα όμως πολλά site (πχ 1, 2, 3) που την αναφέρουν.... εξαψάλοντας τον υπουργό, αλλά και την δηλωση - υπαναχώρηση (κλατς - κλουτς) του ιδίου η οποία δεν πολυκυκλοφόρησε).

Αλλά ποιος ήταν τότε ο καυγάς περι αριστείας;
1. Σε πρώτη φάση διαχωρίστηκαν τα Πρότυπα από τα Πειραματικά Σχολεία καθώς μέχρι τότε τα Πρότυπα ήταν μαζί και Πειραματικά. Χωρίς πολλά πολλά και μόνο οι ονομασίες των σχολείων θα έπρεπε να μας υποψιάσουν.

-- Πρότυπο είναι ένα σχολείο στο οποίο (θεωρητικά) έχουμε πιάσει το βέλτιστο της εκπαιδευτικής διαδικασίας (με όποια κριτήρια) και προσπαθουμε να το διευρύνουμε μεγαλώνοντας τον αριθμό των πρότυπων σχολείων τα οποία, θεωρητικά πάντα, δουλεύουν ρολόι σύμφωνα πάντα με τις πρακτικές τις οποίες θεωρούμε βέλτιστες όσον αφορά την εκπαιδευτική διαδικασία. Λογικά εδώ ο πληθυσμός των μαθητών πρέπει να είναι μικτός, διότι το πρότυπο σχολείο αφου λειτουργεί ως ....πρότυπο για το σχολείο πρέπει να έχει αναλογια μαθητών (σε επίπεδο ικανότητας) παρόμοια με αυτή που βρίσκει κανείς σε ένα τυχαίο σχολείο μιας τυχαίας περιοχής. Διασταλτικά μπορούμε να βάλουμε κάπως πιο .... επίλεκτους μαθητές με την έννοια ότι θέλουμε "πρότυπους" μαθητές για το πρότυπο σχολείο μας, αλλά, επαναλαμβάνω, αυτό σε επίπεδο λογικής θα ήταν λάθος. Το σκεπτικό του πρότυπου σχολείου ειναι αυτού που λειτουργεί με ιδανικό τρόπο, όχι αυτού που έχει πρότυπους μαθητές (με την ίδια έννοια που πρότυπο.... λεωφορείο είναι το λεωφορείο που δουλεύει σωστά, όχι αυτό με "πρότυπους" επιβάτες, πρότυπο ....ελαιόλαδο αυτό που παράγεται σύμφωνα με κάποια στάνταρ και όχι αυτό που έχει πρότυπους καταναλωτές, η πρότυπη συμπεριφορά εταιρικών στελεχών προς τον πελάτη είναι ανεξάτητη του πελάτη κτλ κτλ). Η κοινή λογική λέει (;) πως ο μοναδικός λόγος που δεν έχουμε παντού πρότυπα σχολεία ειναι ότι αυτά στοιχίζουν παραπάνω.

-- Πειραματικό είναι το σχολείο στο οποίο ..... πειραματιζόμαστε με καινές μεθόδους, συνήθως επί μικτού και τυχαίου πληθυσμού και πάμε να δούμε αν αυτές οι μέθοδοι ειναι καλές έτσι ώστε να εγκολπωθούν στην συνολική εκπαιδευτική διαδικασία. Διασταλτικά εδώ μπορούμε να λειτουργήσουμε από την ανάποδη βάζοντας μή τυχαίο πληθυσμό (πχ μειονότητες, πολύ καλούς ή πολύ κακούς μαθητές) για να εξετάσουμε στοχευμένα πράγματα, αν και γενικά δεν πολυχρησιμοποιείται ο ακραίος πειραματισμός στις σχολικές διαδικασίες για ευνόητους λόγους. Πιο απλα: Πειραματικό δεν ειναι το σχολείο στο οποίο γίνονται .....πειράματα φυσικής αλλά πειράματα στην διδασκαλία και στην εκπαιδευτική διαδικασία συνολικά, δοκιμάζονται πχ νέες μέθοδοι (όπως ας πούμε η περιγραφική αξιολόγηση, το ολοήμερο του πράγματος, ολιγομελή τμήματα, περισσότερες ώρες στο χ μάθημα, διαφορετικό επίπεδο ύλης προς τα πάνω ή προς τα κάτω κτλ κτλ)

Σε κανένα από τους δύο ορισμούς (νταξ, δικοί μου ειναι, αλλά νομίζω ότι στέκουν), δεν θεωρείται πως οι άριστοι των αρίστων μαθητές (και πως να το αποφασίσεις ποιος ειναι ο "άριστος" που θα βάλεις όταν υπάρχουν πειραματικά.... νηπιαγωγεία;) θα πάνε σε κάποιο από αυτά τα σχολεία ή πως αντίστροφα, τα σχολεία αυτά παράγουν αποκλειστικά ή έστω κατά πλειοψηφία άριστους μαθητές. Το πειραματικό μάλιστα, σχεδόν εξ ορισμού, πρέπει να  δουλεύει με μικτό πληθυσμό μαθητών για να εξαχθούν όσο γίνεται πιο ασφαλή συμπεράσματα για την αποτελεσματικότητα της δοκιμαζόμενης εκπαιδευτικής διαδικασίας/πρωτοτυπίας.

Τώρα στην Ελλάδα, για κάποιο λόγο που δεν καταλαβαίνω, τα σχολεία αυτά είχαν ενοποιηθεί. Και η είσοδος σε αυτά (Πειραματικά και Πρότυπα Γυμνάσια - Λύκεια) γινόταν με εξετάσεις στην ΣΤ' Δημοτικού. Για τις οποίες τα παιδιά κάνανε από το δημοτικο φροντιστήρια και φροντιστήρια. Στις οποίες εξετάσεις έπαιζε όλη η μαλακία των πανελληνιων που μπορείτε να φανταστείτε συν την χαζομάρα της ηλικίας (παιδιά να κοπανιούνται ή να μην μιλιώνται, γονεις να προσπαθούν να μπουκάρουν μέσα, προσπάθειες για αντιγραφή και τα λοιπά).

Τέλος πάντων τα πρότυπα από τα πειραματικά χωρίστηκαν και η είσοδος γίνεται στα μεν πειραματικά με κλήρωση, στα μεν πρότυπα με διαγωνισμό (να σημειωθεί η διαφωνία του γράφοντος και θεωρώ και του Μπαλτά), όπως βλέπουμε εδώ.

2. Πέρα από την όλη παπάτζα με τα σχολεία αυτά, που έτσι και αλλιώς δεν απασχολούν και τόσους πολλούς πια, ο καυγάς ήτανε και είναι η μανία βαθμοθηρίας και "ανάδειξης" που υπάρχει στο κοινό σχολείο η οποία αποδεικνύεται και αναδεικνύεται με διάφορους διακοσμητικούς τρόπους (πχ σημαιοφόρος στην παρέλαση, απουσιολόγος, βραβεία, αριστεία κτλ) οι οποίοι ειναι περίπου άσχετοι (υπάρχουν βάσιμες ενστάσεις που τους θεωρούν εντελώς αντιπαιδευτικούς) με την εκπαιδευτική διαδικασία και χρησιμεύουν - ας μην γελιόμαστε - κυρίως για να καμαρώνει το βλαμμένο της η μαμά και να κάνει το κομμάτι της στην γειτόνισσα. Η δε πίεση που επιφέρεται από τους γονείς προς τα βλαστάρια τους και τους εκπαιδευτικούς είναι πολλές φορές παράλογη, και μάλλον για πράγματα που βασικά δεν έχουν και δεν είχαν ποτέ καμία σημασία (ο γράφων έχει συλλογή από βραβεία και αριστεία για όποιον του λείπουν και κερνάει. Δεν τον βοήθησαν ούτε στις πανελλήνιες, ούτε στις σπουδές, ούτε στο στρατό, ούτε για να βρει δουλειά, ούτε και θεωρεί πως έμαθε λιγότερα την χρονιά που δεν πήρε (πλάκα σας κάνω, πάντα έπαιρνα). Τέλος πάντων είμαι πολύ πιο έμπειρος στην φάση "σχολική αριστεία" από τον Άρη Πορτοσάλτε ή τον Τάκη Χατζή ;)
Η προσωπική μου παρατήρηση μετά από τόσα χρόνια λέει πως εκπαιδευτικά δεν βοηθήθηκα προσωπικά καθόλου, ίσως μάλιστα να μπορούσε να πει κανεις πως αποτέλεσαν και τροχοπέδη τύπου "αφού ειμαι άριστος δεν χρειάζεται να προσπαθήσω παραπάνω", και μπορώ να πω πως σίγουρα δεν βοήθησαν τους πιο αδύνατους συμμαθητές μου. Από την άλλη ούτε παρατήρησα να τους εμπόδισαν πουθενά, αλλά προφανώς οι παρατηρησιακές ικανότητες ενος 15χρονου βραβευμένου δεν είναι ακριβώς αντικειμενικές. Η μαμά μου βεβαίως καμάρωνε, όπως και οι μαμάδες των συμμαθητών μου που βραβευοντουσαν επίσης. Για τις μανάδες των "άλλων" δεν ξέρω, αν και πλέον, βλέποντας πως κάνουν μερικές μαμάδες για την προοπτική βράβευσης ή όχι του τέκνου τους, δεν το κρύβω πως ανησυχώ.

Γενικώς, όπως και με την παράνοια που έχει πιάσει μερικούς με τα Αρχαία και τα Θρησκευτικά η "αριστεία" του σημαιοφόρου, των βραβείων και τα λοιπά, αναφέρεται κυρίως ως θέμα "παράδοσης" και "έτσι το μάθαμε" και "αφού το έκανα εγώ ειναι σωστό" και άλλες τέτοιες πίπες οι οποίες δεν αντέχουν προφανώς σε καμια κριτική. Η χρησιμότητά τους ήταν κυρίως για να δείχνουμε τι κοινωνία έχουμε και θέλουμε (ακραίος ανταγωνισμός εξ απαλών ονύχων και μάλιστα δια ασήμαντον αιτίαν και αφορμήν), πέρα πάντα από την ανάγκη της μαμάς να χρησιμοποιεί το βλαστάρι της σαν προϊον κοινωνικής επίδειξης και πέρα από (εχει αναλυθεί παλιότερα σε μάκρος από τον Δείμο, οπότε βαριέμαι να το συνεχίσω) την αυτονόητη ταξικότητα (με την έννοια της χρηματικής ανέσεως) που ενέχει η διαδικασία² καθώς το κριτήριο είναι μεν το ίδιο, η αφετηρία και τα μέσα όμως δεν είναι.

Μα θα μου πεις και πως θα ξεχωρίσουν οι καλοί μαθητές, οι άριστοι, οι μελλοντικοί γιατροί και τα λοιπα;

Απάντηση: αυτό είναι άσχετο. Το επαναλαμβάνω για να το χωνέψετε, αυτό ειναι άσχετο. Τα παιδιά δεν πάνε στο σχολείο για να ξεχωρίσει το δικό σου. Σε κάθε κοινωνία και εκπαιδευτικό σύστημα, είτε αυτό είχε παρελάσεις είτε όχι, είτε έχει βραβεία είτε όχι, απο κάθε σχολική γενιά βρέθηκαν και αναδείχθηκαν και μηχανικοί και γιατροί και τα λοιπά. Δεν ξέρω καμια κοινωνία πλην των Μαο Μαο που να μην έχει γιατρούς (αν και των Μάο Μάο έχει .... μαγους-γιατρούς, οπότε πάσο). Και προφανώς, σε μια κοινωνία που "όλοι" θέλουν να γίνουν γιατροί, θα υπάρξει κάποια επιλογική διαδικασία, ειδικά για τις θέσεις των γιατρών που "παρέχει" η κοινωνία, που η φοίτηση δηλαδή είναι δωρεάν. Τώρα αν αυτή η επιλογή ειναι πανεθνικών εξετάσεων, κληρονομικό δικαίωμα, αποτέλεσμα πλειοδοσίας των γονέων, βύσματος στον κομισάριο, απόφασης του επιτρόπου του λαου για τους γιατροί, κλήρωσης, ψηφοφορίας ή άλλο, αυτό δεν θα επηρεάσει τον αριθμό των γιατρών που θα έχουμε (ίσως να επηρεάσει τον αριθμό των καλών γιατρών που θα έχουμε, αλλά και πάλι μαλακίες λεω, καθώς (α) υπάρχει κοσκίνισμα και ρετουσάρισμα στις σχολές  και (β) ένα κρυολόγημα πλέον μπορώ και γω να το κουράρω).
Προφανώς λοιπόν θα υπάρχει επιλογική διαδικασία. Στην Ελλάδα έχει επιλεχθεί η αντικειμενική, εντός ή εκτός εισαγωγικών, διαδικασία της καλύτερης βαθμολογίας σε εξετάσεις που είναι ίδιες (ή σχεδόν ίδιες με τις υποκατηγορίες του 10%, των νυχτερινών, των πολυτεκνων, των Ελλήνων εξωτερικού, των εχόντων αναπηρία, των εχόντων μαθησιακά προβλήματα και δεν ξέρω και γω τι άλλο) για όλους και στις οποίες ανοίγεται πεδίο δόξης λαμπρόν (θεωρητικά τουλάχιστον) σε οποιονδήποτε να περάσει όπου γουστάρει. Να εξηγήσουμε ξανά πως αυτή η διαδικασία δεν ειναι η μοναδική που έχει υλοποιηθεί, δεν ειναι η πλεον αντικειμενική, δεν δίνει κατ' ανάγκη τους "καλύτερους" (αν συγκρίνετε πχ τα θέματα "κανονικών" εξετάσεων με αυτά των Ελλήνων εξωτερικού θα τραβάτε τα μαλλιά σας), έτσι και αλλιώς καμια διαδικασία δεν το κάνει. Έχει όμως τα πλεονεκτήματα της μετρησιμότητας, της αντικειμενικότητας και του κλειστού, αδιάβλητου συστήματος. Αυτά όμως δεν είναι παιδαγωγικές μετρικές αλλά ηθικολογικές/πολιτικές, όπως και τα περισσότερα που θα συναντήσουμε παρακάτω. Να σημειωθεί πάντως πως η ίδια η ύπαρξη διαφορετικών επιπέδων εισόδου είναι μια πολιτική βόμβα στο θεμέλιο της "αριστείας" διότι δεν υπάρχουν απόφοιτοι διαφορετικών επιπέδων, δεν υπάρχουν πολιτικοί μηχανικοί εξωτερικού, φυσικοί 10%, γιατροί απόγονοι πολυτέκνων κτλ με μειωμένες ευθύνες και αρμοδιότητες. Αυτός λχ που θα αριστεύσει στις εξετάσεις Ελλήνων Εξωτερικού κατά κανόνα θα είναι γύρω στην μετριότητα με βάση τα "κανονικά" θέματα.
Ξεφεύγουμε. Η ερώτηση, κατά τον Ζάφοντα, είναι αν έχει νόημα η επιλογική διαδικασία και η....αγενής άμιλλα να ξεκινάει από το νηπιαγωγείο ή το δημοτικό (δεν είναι τυχαίο που οι περισσότεροι μελλοντικοί γιατροί -και γόνοι γιατρών- λιώνουν στα φροντιστήρια από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού καίτοι πολύ καλοί μαθητές ήδη).

Update 20/09
Πάρτε οποιονδήποτε οπαδό της αριστείας και ταυτόχρονα γονιό αρίστου μαθητή και ρωτήστε τον αν το παιδί του κάνει φροντιστήρια. Ρωτήστε τον αν ειναι δίκαιος ο αγών για την αριστεία ενάντια σε ένα (υποθετικό) παιδί που δεν κάνει. Δεν θα έπρεπε και το δικό του τέκνο να τα κόψει τα φροντιστήρια για να δούμε ποιο παιδί ειναι όντως το καλύτερο; Είναι όντως άριστος εκείνος που φτάνει πρώτος με δεκανίκια κόντρα σε εκείνον που φτάνει δεύτερος μόνος του; Δεν θα έπρεπε ο δεύτερος να αντιμετωπίζεται καλύτερα από τον πρώτο; Δεν είναι πιο άξιος; Εκεί να δείτε που τελειώνει αυτόματα το μπιρι μπίρι και αριστείας και είτε
α) φταίει το κράτος διότι μπλα μπλα μπλα (λες και για του άλλου το παιδί δεν φταίει το κράτος. Το κράτος ειναι ο προσωπικός μας εχθρός και μόνο δικό μας - α ρε πασοκάρες του κιαρατά)
είτε
β) "αφού μπορώ να βοηθήσω το παιδί μου γιατί να μην το κάνω;" που είναι απορία ανθρώπινη μεν, ξεσκίζει την έννοια της αριστείας δε και μας πάει στο ρεαλιστικότερο (στατιστικά) μοντέλο "από φραγκάτος=> άριστος" διότι η βοήθεια που θα λάβει ο χ χλιμίτζουρας κατά κανόνα ειναι ευθέως ανάλογη των χρημάτων που δαπανούνται γι αυτή. Ποιος αριστούχος πανελληνιων θα έγραφε τα ίδια χωρίς εξωτερική βοήθεια; Ρε ούτε το 1%.

Και δεν είναι δύσκολο να γίνεις αριστούχος με ξένες πλάτες, όπως και να γίνεις με ξένο κώλο πούστης. Αλλά το ζήτημα δεν ειναι να αποδείξουμε ότι το παιδί μας ειναι καλύτερο, ότι τα ταλέντα πρέπει να σπρώχνονται ότι οι καλύτεροι κερδίζουν. Αρχίδια. Το ζήτημα ειναι να πάει το παιδί μου καλύτερα από το δικό σου αξίζει δεν αξίζει.
Τέλος Update

Παράνοια

Αυτα τα ολίγα έγιναν και αυτά τα ολίγιστα έχουν να κάνουν με την αριστεία υπό του attention whore Μπαλτά ο οποίος εν τέλει δεν ειχε και κανα άδικο, αλλά και του "νέου" συστήματος Φίλη (το οποίο ουσιαστικά ειναι το ίδιο με το προηγούμενο, απλά με διαφορετικά Θρησκευτικά -ποιος χέστηκε- και λιγότερα Αρχαία προς όφελος των Νέων Ελληνικων, όπως και λιγότερες εξετάσεις στο Γυμνάσιο). Τώρα πως κατάφεραν μια κουβέντα για τα σχολεία και το εκπαιδευτικό σύστημα κάποιοι ηλίθιοι να την κάνουν καραμέλα για το οτιδήποτε και αξίωση μηδενισμού των πάντων και μάλιστα να την συνδυάσουν με τους Ολυμπιακούς αγώνες, αυτό το ξέρει μόνο ο κλασικός ο μαλάκας ο Νεοδημοκράτης.

Παρένθεση: Τον κρετίνο Βουλγαράκη, δεν άντεξα και τον τρόλαρα λίγο. Απ΄ ότι φαίνεται του άρεσε όμως διότι είτε είναι ΚΚΕ κατά βάθος, είτε δεν πιάνει το χιούμορ, είτε το πιάνει και είναι αυτοσαρκαστικός τύπος και δεν του το 'χα, είτε δεν διάβασε τα tags και δεν ξέρει πολιτική ιστορία.

Η παπάτζα της αριστείας.

Δεν έχω καταλάβει ακόμα το ιδεολόγημα της αριστείας όπως κοινωνείται από την ΝΔ και μερίδα του τύπου, οπότε μπορεί στο παρόν κομμάτι να γράφω μαλακίες. Αν κατάλαβα καλά λοιπόν, η "αριστεία" ειναι μια κατάσταση η οποία έχει να κάνει με την υψηλή σχολική επίδοση και την οποία

α) προσπαθούμε όλοι να πιάσουμε και συνεχώς, διότι έτσι "πρέπει" να κάνουμε
β) όταν την έχει κάποιος την έχει παντού, διότι "είναι άριστος" και συνάμα
γ) είναι μια κατάσταση διαρκείας, περισσότερο δηλαδή ανάγεται στο DNA κάποιου. Ο "άριστος" είναι και ο πετυχημένος (καθώς λύσσαξαν μερικοί οποιαδήποτε επιτυχία του οποιουδήποτε να την χρεώσουν στην αριστεία του). Συνεκδοχικά η σχολική αριστεία μας δίνει έναν "πρότυπο" πολίτη, έστω και σαν στόχο.
δ) η κυβέρνηση πολεμά καθώς προσπαθεί να μας κάνει όλους "κακούς" γιατί το ....προτιμάει και
ε) το "προηγούμενο σύστημα" την προήγαγε ενώ το "επόμενο" την πολεμάει.

στ) και τελευταίο. Συνεπαγωγικά, ο λόγος του "άριστου" έχει αυξημένη βαρύτητα και πρέπει να τον ακούμε επί παντώς επιστητού.

Αποδόμηση: 

α) Ήξερα και ξέρω πολλά παιδιά που όλα αυτά στο σχολείο τα έγραφαν στα παπάρια τους. Διάβαζαν αυτά που τους άρεσαν ή/και αυτά που μετρούσαν στις εξετάσεις. "Ακαδημαϊκά" στο σχολείο ήταν μετριότητες. Πολλοί εξ αυτών πέρασαν τελικά τις εξετάσεις και τώρα είναι είτε μια χαρά επαγγελματίες είτε κορυφές της επιστήμης στον τομέα τους, και ας πέρασαν τα σχολικά (και αρκετά από τα φοιτητικά) τους χρόνια με sex, drugs & rocknroll ³.
β) Παράλογο και κόντρα παράλογο. Ένας που είναι αστέρι στον χ τομέα δεν μπορεί να είναι το ίδιο αστέρι παντού, θες γιατί μπορεί να μην θέλει, θες γιατί η μέρα έχει μόνο 24 ώρες, θες γιατί πολύ απλά δεν γίνεται. Οι περιπτώσεις νομπελιστών οικονομολόγων που παίζουν πενταδάτοι στο ΝΒΑ είναι ομολογουμένως κάπως σπάνιες⁴. Γι αυτό το βραβείο μαλακίας 2016 παίρνει προφανώς η πρόταση του Ποταμιου (ποιου άλλου) να μας μιλήσουν οι "άριστοι" αθλητές, δηλαδή οι ολυμπιονίκες στην Βουλή (και να μας πουν τι;) όπως και η αποδοχή αυτής από τον λαϊκιστότατο Πρόεδρο της Βουλής. Τι να μας πει ο "με την χάρη της Παναγίας, πάμε γερά, πάμε Ελλάδα" Πετρούνιας ή η "μου γκρεμίσανε οι βλάχοι το σκοπευτήριο" Κορακάκη (που παραμένει από τις πλέον συμπαθείς φυσιογνωμίες) που να έχει να κάνει με την πολιτική ή την οικονομία; Αντε να μας πουν πως κάνανε προπόνηση, προπόνηση, προπόνηση. Και πάλι προπόνηση. Πως τους έφυγε η παναγία και ο Χριστός στην προπόνηση. Πως δεν τρώγανε, κοιμόντουσαν και γαμούσανε σαν κανονικοί ανθρώποι. Και όποιος από αυτούς δεν ειναι λαλημένος να θυμηθεί πως η διαφορά που κάνει το μετάλλιο από το σχεδόν μετάλλιο πολλές φορές παίζει στην τύχη, στην έλλειψη τραυματισμών για το ευτυχές διάστημα τριων έως έξι μηνών, στην φαρμακοδιέγερση ή στην απουσία μερικών αντιπάλων που δεν ήταν τόσο τυχεροί. Αλλά αυτά τα ξέρουμε ήδη όλοι για τους αθλητές είτε είναι ολυμπιονίκες είτε δεν είναι, εκτός και αν είμαστε μπίτι ζώα και νομίζουμε πως ο Πετρούνιας λχ πήρε το μετάλλιό του επειδή προπονήθηκε ιτς παραπάνω από τον 2ο και πως μόνο αυτό φτάνει⁵.
γ) Καλά, αυτό αποδομείται από μόνο του.

Προσπαθήστε να θυμηθείτε από τον καιρό που ήσασταν μαθητές μέχρι σήμερα:

- Οι άριστοι στο Δημοτικό ήταν οι ίδιοι άριστοι στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο; Ήταν αυτοί (όλοι) που έγραψαν καλύτερα στις Εξετάσεις; Ο σχολικός βαθμός ήταν για όλους ανάλογος του βαθμού των εξετάσεων; Υπήρξε αναλογία ανάμεσα στην σχολική επίδοση μεταξύ των συμμαθητών και στον σχετικό (δηλ ο ένας σε σχέση με τον άλλον) βαθμό που πήραν στις Πανελλήνιες;

- Οι άριστοι στο Δημοτικό έγιναν .... όλοι γιατροί;

- Ο σημαιοφόρος συμμαθητής σας τότε βγάζει τώρα πιο πολλά λεφτά από εσάς; Και καλά από εσάς. Βγάζει πιο πολλά λεφτά από τον εργοστασιάρχη της πόλης;

- Οι άριστοι στο Δημοτικό βγάζουν τώρα πιο πολλά λεφτά από τον γιο του μπακάλη που άνοιξε περίπτερο/μίνι μάρκετ/καφετέρια με τα λεφτά του μπαμπά;
- Μπορείτε, από τους συμμαθητές σας, να κάνετε αντιπαραβολή της τότε βαθμολογίας τους και της σημερινής τους "χρηστότητας" ως πολίτες; Θα είναι η σχέση αναλογική; Είναι δυνατόν να είναι;
- Επίσης ας μην λησμονάμε διάφορους τυχαίους college dropouts (ήτοι αποτυχημένους και ουχί άριστους) που δεν τα πήγαν και τόσο άσχημα στον τομέα τους, όπως τον Μπιλ τον Γκέιτς ας πούμε. Προφανώς δεν λέμε πως η σχολική αποτυχία ειναι μονόδρομος για την επιτυχία, αλλά απλά αποδεικνύουμε ότι δεν είναι μονόδρομος η "αριστεία" για την επιτυχία (και γι αυτό αρκεί μόνο ένα αντιπαράδειγμα).
δ) Αυτό ειναι το πλεον ηλίθιο επιχειρημα που έχει παίξει στο θέμα. Καμία κυβέρνηση στο σύμπαν δεν θέλει οι πολίτες της, τυπικά τουλάχιστον, να μην έχουν καλύτερες "επιδόσεις" στο οτιδήποτε, αν μη τι άλλο, για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους. Μόνο κυβερνήσεις που δεν αναδεικνύονται με εκλογές, μπορεί, ίσως να δείξουν τέτοια διάθεση ή πιο συνηθισμένα να αδιαφορήσουν για το θέμα, να φάνε παντεσπάνι οι πτωχοί και τέτοια. Η τρέχουσα κυβέρνηση θέλει πάντα να λέει πως η ίδια και οι πολίτες της είναι σε καλύτερη κατάσταση σε όσο δυνατόν περισσότερους τομείς απ΄ότι ήταν όταν αυτή ανέλαβε.
ε) Κάποτε πρέπει να καταλάβουμε πως σαν χώρα συνολικά και συλλογικά τα κάναμε σκατά πέρα από το χρέος και τα Μνημόνια. Σε ένα τέτοιο σκάτωμα προφανώς η εκπαιδευτική διαδικασία δεν μπορεί να είναι αμέτοχη, αντιθέτως μπορεί πειστικά να υποστηριχθεί πως είναι συμμέτοχη και συνένοχη. Αν θέλουμε λοιπόν να δούν τα παιδιά μας καλύτερες μέρες, πρέπει πρώτ' απ' όλα να συνειδητοποιήσουμε πως τα περισσότερα που θεωρούσαμε ως σωστά ήταν λάθος. Δεν μπορούμε να ζητάμε να αλλάξουν τα κακώς κείμενα χωρίς να αλλάζουν τα εκπαιδευτικά κακώς κείμενα επειδη ο κυρ Μήτσος το '60 θεωρούσε ως απαύγασμα της διδακτικής διαδικασίας τους αρχικούς χρόνους ρημάτων, την αποστήθιση της προπαίδειας και των ονομάτων ταγμάτων των αγγέλων και το σήκωμα της σημαίας αυτού που τα έκανε καλύτερα.
στ) Με όλα τα παραπάνω ως δεδομένα δεν νομίζω πως χρειάζεται και ιδιαίτερη ανάλυση το παρον θέμα. Ο λόγος του άριστου έχει την ίδια ακριβώς βαρύτητα, η ψήφος του την ίδια σημασία με αυτή ενος μή άριστου, της πλέμπας ρε αδερφέ, ειδικά για πράγματα εκτός ειδικότητας. Διότι βεβαίως αν πονάει το ποδάρι μου θα ακούσω τον γιατρό, και αν μπορώ τον καλύτερο γιατρό που θα βρω και όχι τον υδραυλικό. Αλλά δεν θα βάλω ποτέ έναν γιατρό να μου αλλάξει την υδραυλική εγκατάσταση, ρε δεν πα να ναι και ο Ιπποκράτης ο ίδιος και σίγουρα δεν είμαι διατεθειμένος να πάρω ιατρικές συμβουλές από τον καλύτερο υδραυλικό του πλανήτη. Και προφανώς αμα βρω τον καλύτερο γιατρό/υδραυλικό/οτιδήποτε δεν θα εξετάσω την σχολική του βαθμολογία προκειμένου να τον συμβουλευτώ για να δω αν μικρός ήταν άριστος. Και σε καμία περίπτωση ο άριστος γιατρός ή υδραυλικός δεν δικαιούται να έχει a priori "εναν λόγο παραπάνω" από μένα σε θέματα ιδεολογίας ή πολιτικής. Αν δεν συμφωνείτε να το κοιτάξετε.


Τι κάνει ένα εκπαιδευτικό σύστημα.
Το χω πει και το ξαναλέω. Η δουλειά ενός εκπαιδευτικού συστήματος (μέχρι το επίπεδο Γυμνασίου - Λυκείου) είναι να παράξει πολίτες. Οι οποίοι ξέρουν σε ποια χώρα είναι, ξερουν πως λένε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, το νόμισμα που χρησιμοποιείται και ότι πρέπει να πληρώνουν τους φόρους τους και ενίοτε να σκοτώνουν τον εχθρό του ημέτερου "ανάδελφου έθνους". O στόχος ήταν (και είναι και θα είναι) να παράξεις δυνητικούς (φαντάρους και) φορολογούμενους οι οποίοι θα επιστρέψουν δια της φορολογίας τουλάχιστον το ποσό που δαπανήθηκε για την εκπαίδευσή τους, διότι τίποτα δεν είναι τζάμπα. Αυτά για αρχή. Αν τώρα κάποιοι μελλοντικοί πολίτες σου νογάνε κατιτίς παραπάνω σε ενα-δυο τομείς που έχουν να κάνουν με τα θέματα με τα οποία σχετίζονται ορισμένα μαθήματα, ακόμα καλύτερα. Αλλά και να μην νογάνε, μην φοβάσαι, γιατρούς θα βγάλεις από την γενιά αυτή είτε έτσι είτε γιουβέτσι. Η αυξημένη ποσότητα ουγκανισμού επί Χούντας λχ δεν μείωσε τον αριθμό των Ελλήνων γιατρών εκείνης της περιόδου.

Κάποιοι από τους πολίτες θα γίνουν χειρωνακτες, κάποιοι επαγγελματίες, κάποιοι γιατροί (που ειναι και ο καυγάς), πολλοί θα γίνουν φοιτητές και κατόπιν πτυχιούχοι και κάποιοι από αυτούς, πρακτικά ελάχιστοι θα γίνουν οι πραγματικές κορυφές της επιστήμης, οι αναντικατάστατοι και πραγματικά άριστοι, αυτοί που προάγουν⁶ τον κόσμο, έστω δυνητικά, όπως έκανε ένας Μπιλ Γκέιτς (χωρίς πτυχίο), ένας Παπανικολάου, ένας Σολκ ή ένας Μπέρνερς Λι. Πόσους τέτοιους έχουμε στην Ελλάδα ή μάλλον πόσοι τέτοιοι είναι εν ζωή οι οποίοι αποφοίτησαν σε ελληνικό σχολείο; Όχι πάνω από 100, πάω στοίχημα, ίσως και ακόμα λιγότεροι (εγώ γνωρίζω προσωπικά έναν έως τρεις (διασταλτικά) και κανείς τους δεν ήταν "ακαδημαϊκά άριστος". Μεγαλοφυείς τύπους έχω γνωρίσει ακριβώς 3 σε 8 χρόνια σπουδών σε δύο διαφορετικά πανεπιστήμια θετικών σπουδών που κατά κανόνα μαζεύουν έξυπνους τύπους. Παρεμπιπτόντως, οι κατηγορίες αυτές έχουν, στο σύμπαν των γνωστών μου, μηδενική επικάλυψη).


Τι θέλει να πει ο ποιητής;
Πως η επιτυχία ενός συστήματος δεν κρίνεται από τις κορυφές και τις εξαιρέσεις του αλλά από τον μέσο και τον μεσαίο όρο. Για τους πλεον ψείρες η επιτυχία μπορεί να κριθεί από τις.... αποτυχίες του συστήματος (το ποσοστό αναλφαβητισμού και λειτουργικού αναλφαβητισμού σε μια κοινωνία ή το ποσοστό ακραίων -εξωκοινωνικών- στοιχείων στην χώρα). Για το κράτος και το σύστημα το άτομο ειναι πρακτικά αδιάφορο με την έννοια όχι της ισοπέδωσης, αλλά ότι δεν μας νοιάζει ποιος θα γίνει γιατρός, μηχανικός ή βοθρατζής αρκεί να έχουμε γιατρούς, μηχανικούς ή βοθρατζήδες (αντιλαμβανόμαστε πως εντός ΕΕ και παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού τα πραγματα ειναι πιο φλου διότι η εισαγωγή/εξαγωγή εργαζόμενων και ειδικοτήτων είναι πλέον κοινός τόπος, αλλά και πάλι η γενική αρχή μένει και απλά στο εμπορικό ισοζύγιο χωρών προστίθεται και ένα άτυπο εκπαιδευτικό/στελεχιακό ισοζύγιο το οποίο μπορεί χωρίς κόπο να μεταφραστεί σε λεφτά). Για να φτάσει κάποιος στην κορυφή του τομέα του υπάρχουν πολλές αναγκαίες ή σχεδόν αναγκαίες συνθήκες, οι οποίες συνυπάρχουν με το τυχαίο και διάφορους go figure κοινωνικούς και οικονομικούς παράγοντες και δεν μπορώ να σκεφτώ καμιά ικανή η οποία δηλαδή θα οδηγεί αναπόδραστα εκεί. Και αν υπάρχει κάποια σίγουρα δεν είναι η σχολική αριστεία.

Το μοντέλο που επιλέχθηκε στην Ελλάδα είναι μεν ταξικό, αλλά αφήνει και αρκετές οδούς για το πόπολο, και μέχρι πρότινος τουλάχιστον, η απόκτηση πτυχίου ήταν ο ασφαλέστερος δρόμος κοινωνικής ανέλιξης και η ύπαρξη αυτής της διεξόδου έδινε έναν αέρα κοινωνικής κινητικότητας. Αν το συγκρίνουμε δε με άλλες διαδικασίες αλλού (όπου πχ έπρεπε παλαιότερα να ανήκεις σε ειδική τάξη για να πας στην "κατάλληλη" σχολή ή πως απαιτούνταν/απαιτείται ένα τεράστιο ποσό διδάκτρων, κάτι που έκοβε την πλειοψηφία του πληθυσμού ασχέτως προσόντων) το σύστημά μας το λες και αρκετά αντιταξικό ή διαταξικό επί της αρχής. Στην φάση που είμαστε, και με τα φράγκα να λιγοστεύουν, η ταξικότητα του συστήματος οξύνεται (ακόμα και αν το σύστημα μείνει ίδιο) με αποτέλεσμα πολλά επαγγέλματα που απαιτούν πτυχίο να έχουν γίνει στην πράξη κληρονομικά (γιατρός, δικηγόρος, φαρμακοποιός) παρόλο που μεσολαβεί η βάσανος των πανελληνίων εξετάσεων. Και μην με αρχίσετε με τις υποτροφίες στο Αμέρικα. Οι υποτροφίες υπάρχουν ακριβώς για να μαζεύουν τις εξαιρέσεις ή τις πιθανές εξαιρέσεις που λεγαμε (το ποσοστό υποτροφιών επί του συνόλου στην ουσία δείχνει την ανάγκη που έχει ή δεν έχει το εκάστοτε κολέγιο για φράγκα. Ένα "πλούσιο" κολέγιο μπορεί να είναι πιο αλέγκρο και να "διακινδυνέψει" περισσότερο). Μεταξύ υποψηφίων πάνω κάτω των ίδιων προσόντων προφανώς ο πλέον φραγκάτος έχει δομικό πλεονέκτημα (και είπαμε κιόλας πως για μας δεν έχει σημασία, αλλά κοινωνιολογικά αρχίζει και έχει όταν μερικές ειδικότητες/καταστάσεις αρχίζουν και έχουν συνολικά έναν ταξικό κόφτη).


Ναι αλλά το καμάρι μου έχει προσόντα και σεις το ισοπεδώνετε με τα άλλα που δεν έχουν.
Ο γιόκας σου κερα Μαρία μπορεί να είναι / να γίνει ο καλυτερότερος γιατρούλης του κόσμου, αλλά - πίστεψέ με- ακόμα και χωρίς αυτόν η Ιατρική Επιστήμη θα τα κουτσοκατάφερνε. Και ναι μεν, άλλος δεν έκανε γιο μον' η Μαριώ το Γιάννη, αλλά πίστεψε με, αν στην θέση του ήταν άλλος, δεν θα είχαμε καμια ιδιαίτερη συμπαντική μεταβολή. Κοινώς μπορεί η κερά Μαρία να θέλει το βλαστάρι της να γίνει Δρ. Βλαστάρης, αλλά για μας είτε γίνει ο Βλαστάρης Δρ είτε ο Κουμάσης μικρή σημασία θα έχει στην τελική όσο υπάρχει κάποιος δρ Βλασταροκουμάσης να μου βάλει γύψο στο πόδι αμα το σπάσω.

Σεβαστός ο πόθος λοιπόν της κερα Μαρίας να γίνει το τέκνο της σημαιοφόρος και wannabe Δρ. και οι άλλοι να πα να γαμηθούνε ("το πάνε πίσω το παιδί"), σεβαστή η λατρεία των ικανοτήτων, δεξιοτήτων, ορθογραφίας, καλλιγραφίας, ετοιμο- και ετυμο- λογίας, ορθοπεταλιάς, διαίρεσης και δεν συμμαζεύεται του κανακάρη της αλλά πραγματικά στα αρχίδια μας, ειδικά αφού δεν έχουμε κανένα λόγο να πιστέψουμε πως το καμάρι της κερα Μαρίας είναι όντως καλύτερο στον χ τομέα από το καμάρι της κερά Τασίας, εκτός από το λόγο της ίδιας της κερα Μαρίας, αλλά σάμπως και η κερά Τασία τα ίδια δεν θα μας πει για το δικό της; Δεν έχω ακούσει μέχρι στιγμής κανένα γονέα να λέει ρε συ τι χαζό παιδί που έχω, πάει πίσω τα άλλα και τα λοιπά, οπότε δικαιούμαι να θεωρω την άποψη του γονέα για το παιδί του και τις δεξιότητες του ελαφρώς υποκειμενική και μή δεσμευτική για τα δικά μου συμπεράσματα ή για τη λειτουργία του συστήματος συνολικά. Μπορεί η μαμά σου φίλτατε αναγνώστη να ενθουσιάζεται που μας έκανες την τιμή αρχικώς να γεννηθείς και κατόπιν να σκαλίσεις δυο πατσαβουρογράμματα σε μια χαρτοπετσέτα (2 μήνες, 3 μέρες και 2 ώρες πριν από τα υπόλοιπα παιδιά) μετά από εντατική προπόνηση, αλλά πραγματικά στ' αρχίδια μας.
(Διαχρονική παρατήρηση: οι χειρότεροι στον κόσμο για να μεγαλώνουν παιδιά είναι οι γονείς και ειδικά οι Έλληνες γονείς. Ουίνστον σε έφαγα (βλ. παρακάτω))


(Ενδεικτικά διαβάστε αυτό το άρθρο του Χρήστου Κιούση για το τι τραβάνε οι προπονητές στα παιδικά/εφηβικά του μπάσκετ και υψώστε το εις την νιοστή για πράγματα που έχουν "μεγαλύτερη σημασία" όπως οι βαθμοί, οι πανελλαδικές εξετάσεις και η σχολή εισόδου. Απόσπασμα:

"Από τις πρώτες φορές που πήγα, με εντυπωσίασε το γεγονός της ύπαρξης τόσων πολλών εν υπνώσει προπονητών πέριξ του παρκέ. Μπαμπάδες γιατροί και δικηγόροι, μηχανικοί και δημόσιοι υπάλληλοι, μαμάδες νοικοκυρές ή επιστήμονες, ιδιοκτήτριες μπουτίκ ή κομμώτριες, όλοι και όλες είχαν μια άποψη επί αυτού που έβλεπαν και είτε με λόγια (δύσκολο όταν είσαι σε προπόνηση του Ροδόπουλου), είτε με τις κλασικές ελληνικές ματιές ή σφίξιμο των χειλιών ή με μουλωχτες χειρονομίες, έδιναν τις δικές τους προπονητικές οδηγίες.Το φοβερό ήταν να τους ακούς να μιλάνε, όταν έβγαιναν από το κλειστό της Αμερικάνικης Γεωργικής Σχολής, για να κάνουν τσιγάρο και να εκφράσουν αναμεταξύ τους τις αντιρρήσεις τους επί του προπονητικού προγράμματος

...

Οχι πολύ διαφορετικά φαινόμενα πέριξ του γηπέδου. Οι οικιακοί Ομπράντοβιτς παρόντες και παρούσες. Άποψη, κριτική, παράπονα, γκρίνια για το πόσο παίζει το παιδί, πόσο παίρνει πάσες το παιδί, γιατί δεν κατεβάζει μπάλα το παιδί κλπ κλπ 

....
Σε έναν αγώνα στη Μίκρα ο μπαμπάς αυτός, έδινε οδηγίες στον Σακιλ γιό του, τσακωνόταν με ατίπαλους γονείς στην κερκίδα και το κυριότερο μιλούσε συστηματικά στους διαιτητές... Το αποτέλεσμα; Όταν τελείωσε ο αγώνας κι όλα τα παιδάκια μπήκαν σε μια σειρά για να κάνουν χάι φάιβ, ο γιός είχε πλέξει τα χέρια του επιδεικτικά στην πλάτη, για να μη χαιρετήσει κανέναν! Έμαθα ότι το συγκεκριμένο πατερούλη έπιασε ο Λάζαρος και του είπε, “το παιδί μπορεί να έρχεται στις προπονήσεις , εσύ όμως όχι”. Φυσικά ο κόουτς Dad πήρε το παιδί να το πάει σε άλλη ομάδα. "

).

Εχω βαρεθεί να ακούω για γονείς που στέλνουν το καμάρι τους σε ειδικά νηπιαγωγεία(!), που του κάνουν αγγλικά πριν πάει σχολείο(!!), που το στέλνουν το βρέφος σε σχολές ταλέντων και νια νια νια. Την ίδια ώρα που πιθανότατα ο πιτσιρικάς θα προτιμούσε να παίξει το γιατρό με τη Μαιρούλα ή να παίξει μπάλα στην αλάνα ρε αδερφε ή, πιο ρεαλιστικά, να κυνηγήσει κανα ποκεμον.

Όταν το καμάρι μας βεβαίως δεν σούρνει σε ικανή ποσότητα από γράμματα ή αθλητισμό, αυτός δεν είναι λόγος να μην βγάλουμε το κόμπλεξ μας για τα "προσόντα" του σε άλλα πεδία. Μην το γελάτε είναι ακριβώς η ίδια νοοτροπία.

Update 20/09
δεν είναι υπερβολές ούτε μεμονωμένα περιστατικά (κλατς)

"...ένα θα σου πω. Σκέψου σε δυό τάξεις γυμνασίου που προέκυψαν από εξετάσεις σε πειραματικό να πλακώνονται γονείς μαθητές και δάσκαλοι "γιατί έβαλε 19,2 και όχι 19,3". Γι αυτή τη στρεβλή αριστεία μίλησε ο Μπαλτάς και σου μιλάω "από μέσα"
κι άλλο ένα. Τη χρονιά που έγιναν εξετάσεις, εννιά φορές το ΕΚΑΒ παρέλαβε παιδάκια της έκτης δημοτικού με κρίση άγχους στο ίδιο σχολείο γιατί είναι ενιαίο και τα παιδιά θα ΕΞΑΝΑΓΚΑΖΟΝΤΑΝ να φύγουν απ το σχολείο τους αν δεν πέρναγαν στις εξετάσεις"

Τέλος Update

Ναι το παιδί σου είναι πριγκηπόπουλο (:Ρ), χαρισματικό, μελλοντικός πλανητάρχης, μέλλων διάσημος Δρ Παπαρόπουλος, η εξαίρεση του κανόνα, γεμάτο ταλέντα, πιο έξυπνο από τα άλλα και τα λοιπά και τα λοιπά. Το εμπεδώσαμε και ερχόμαστε να σε προσγειώσουμε στην πραγματικότητα δια στόματος του φιλόσοφου Tyler Durden.

You are not a beautiful and unique snowflake

You are the same decaying organic matter as everything else

We are all part of the same compost heap

We are the all singing, all dancing, crap of the world

Παρατήρηση: Έστω ότι έχουμε να κάνουμε όντως με ένα χαρισματικο και γεμάτο προσόντα παιδί. Η ίδια η διαδικασία βαθμολόγησης σε δεδομένες φόρμες μοιραία "κόβει" από τα προσόντα αυτά και αφήνει μόνο τα προβλεπόμενα, τα οποία μας άφησαν μεγαλοφυείς εγκέφαλοι του παρελθόντος, πολλοί εξ αυτών προερχόμενοι επί χούντας. Για τον απλούστατο λόγο πως τα παιδιά και ο εγκέφαλός τους δεν βγαίνουν σε κουτάκια και πως η κοινωνία αλλάζει εις πείσμα μερικών. Η διαδικασία βαθμολογία-αριστεία-επιτυχία μπορεί με άνεση να λειτουργήσει αντιεκπαιδευτικά (μην το ψάξουμε. Οποιοδήποτε συστημα μπορεί να λειτουργήσει αντιεκπαιδευτικά). Ο άλλος πχ μπορεί να είναι το νέο παγκόσμιο αστέρι των μαθηματικών και μεις να τον κάψουμε με τους αρχικούς χρόνους και αρχαία στο πρωτότυπο - και μην πιάσω τα τάγματα των αγγέλων. Και μην θυμηθώ τι τράβαγαν παλιότερα οι αριστερόχειρες ή οι κομμουνισταί.


Συμπέρασμα
Ένα εκπαιδευτικό σύστημα δεν εστιάζει στους "αριστους" αλλά στον μέσο όρο για ευνόητους λόγους. Γιατρούς, δικηγόρους, μηχανικούς κτλ βγάζει κάθε σύστημα. Οι βαθιοί γνώστες (πόσοι νομίζετε πως ξέρουν παγκοσμίως πως ακριβώς λειτουργεί όλο το internet; Πεντε άτομα; Δέκα; Είκοσι;), οι πρωτοπόροι, οι "άριστοι" ειναι a priori εξαιρέσεις και δεν εστιάζεις πάνω τους (εκτός πια και αν έχεις λύσει όλα τα άλλα σου εκπαιδευτικά προβλήματα- κοινώς πάλι λεφτά), και προφανώς τέτοιοι δεν γίνονται οι αριστούχοι κάθε σχολείου, γιατί απλούστατα είναι πολύ περισσότεροι από τις διαθέσιμες/απαιτούμενες, δυνητικά ή ρεαλιστικά "θέσεις" "αρίστων" και διότι πάντα μπορεί κάποιος εκτός της προβλεπόμενης διαδικασίας να σου βγει καλύτερος (Γκέιτς, Αϊνστάιν (διευκρίνησις: ο Αλβέρτος δεν ήταν κακός μαθητής, δεν ήταν όμως και κανένα από τα παιδάκια που στο ελληνικό σχολείο θα έπαιρνε αριστείο) κτλ). Αυτοί που τραβάνε το κάρο ως πρωτοπορία θα σκάσουν όταν και όπου σκάσουν και μάγκας είναι αυτός που μπορεί να τους τραβήξει (βλ. αμερικάνικο brain drain). Η πιθανότητα να σκάσουν εδώ και όχι εκεί είναι στην ουσία συνάρτηση του πόσοι εκπαιδεύονται (όπως και ο αριθμός των Ολυμπιονικών γενικά είναι συνάρτηση του πόσοι αθλούνται), των κινήτρων και των χρημάτων που ρίχνεις διότι όλα αυτά μεταφράζονται σε έξοδα. Α, και του αρχικού πληθυσμού επί του οποίου λειτουργούμε (πχ οι ΗΠΑ με ~ 300 εκ πληθυσμό αυτονόητα θα έχουν περισσότερες μεγαλοφυΐες από την Ελλάδα). Τέλος πάντων όταν σηκώνεις τον μέσο όρο της κατανομής, αμέσως μεγαλώνει και το σκορ στην κορυφή, κάτι που μάλλον ακόμα δεν έχουμε καταλάβει καλά στην Ελλάδα, αλλά γι αυτό θα τα πούμε στο επόμενο ποστ.


Και οι άριστοι κύριε; Οι άριστοι;
Είπαμε ήδη πως στα προϊόντα ενός συστήματος θα υπάρχουν πάντα και οι καλές περιπτώσεις. Ένα μελετημένο (και αγρίως χρηματοδοτούμενο) σύστημα θα προσπαθήσει να βρει σε κάθε παιδί τα πεδία στο οποία α) ειναι καλό και β) του αρέσουν κιόλας σε μια προσπάθεια να συνδυαστεί το ατομικό με το κοινωνικό "θέλω". Στην φάση που (όπως είπαμε και πιο πάνω) η ζήτηση για πανεπιστημιακές θέσεις είναι μεγαλύτερη από τις θέσεις αυτές θα υπάρξει επιλογική διαδικασία κατά την οποία οι καλύτεροι σε αυτήν θα φάνε τις πλέον προτιμητέες θεσεις. Τώρα για το αν αυτοί οι αριστεύσαντες στην διαδικασία επιλογής ειναι οι καλύτεροι δυνατοί για τις θέσεις αυτές⁷ το πράγμα θολώνει και η απάντηση είναι προφανώς "όχι απαραίτητα, αλλά τι να κάνουμε κιολας" με την ίδια έννοια που είχε πει και ο Τσώρτσιλ πως η δημοκρατία ειναι το χειρότερο πολίτευμα και μολις βρούμε καλύτερο θα την αλλάξουμε αμέσως. Άσε που στην τελική και σε βάθος χρόνου, κοινωνικά δεν έχει και τόση σημασία.


Και αν χάσουμε κανα ταλέντο;
Τι να γίνει το χάσαμε, shit happens. Ότι σύστημα και να βάλεις κάπου θα χάσεις. Και αν αρχίσεις και επιβάλεις τι θα κάνει ο καθένας και πως, ελέω DNA φάση, να δεις που θα φτιάξεις μια ωραιότατη απολυταρχία. Παρηγορήσου όμως. Σκέψου πόσους Μότσαρτ έχεις σκοτώσει κάθε φορά που τράβαγες μαλακία. Άσε που στατιστικά πιο πολλά ταλέντα σκοτώνεις όταν τους καις τον εγκέφαλο από νωρίς, διότι δεν ξέρω αν οι παιδικές αντοχές είναι όσες νομίζουν μερικοί ότι είναι. Τέλος πάντων το "θέλω" κάθε συστήματος ειναι -θεωρητικά- να εκμεταλλευτεί όσο μπορεί καλύτερα τα "προσόντα" της φουρνιάς που έχει και προφανώς 100% επιτυχία δεν θα έχει κανένα και προφανέστερα η αποτυχία ή η επιτυχία του κανακάρη της κερά Μαρίας σε κάποιο στάδιο από τα πολλά εμπλεκόμενα δεν είναι δείκτης του συστήματος.


Κατακλείδα
Για να τελείωνουμε διότι όλο τα ίδια λέμε.
- Το σχολείο ειναι κυρίως μια κοινωνική διεργασία (δεν ήταν πάντα) στην οποία επιδίδεται το σύνολο του πληθυσμού μιας χώρας και ουχί οι "εκλεκτοί" για λόγους που έχουν να κάνουν με το συμφέρον του ίδιου του συνόλου. Ως τέτοιο, το σχολείο ειναι μια κοινωνική κατάκτηση και όχι κάτι το αυτονόητο. Οι πιο παρατηρητικοί /καχύποπτοι τύποι θα έχουν ίσως αντιληφθεί ότι η όλη μπαρουφολογία της αριστείας εντάσσεται στις προσπάθειες αναίρεσης αυτής της κοινωνικής κατάκτησης, αλλά αυτό το αφήνουμε για το επόμενο ποστ.
- Οι σχολικές επιδόσεις αξιολογούνται και ατομικά και συλλογικά αλλά και κοινωνικά με διάφορους τρόπους και πρίσματα τα οποία δεν είναι μόνο εκπαιδευτικά αλλά κυρίως πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά (πχ: γιατί οι νέοι μικροαστοί στην Γερμανία καίγονται λιγότερο για σπουδές; Μην είναι πιο χαζοί ή "συνολικά" λιγότερων προσόντων; Απάντηση: διότι η εργασιακή αποκατάσταση του μή πτυχιούχου εργάτη εκεί είναι ευκολότερη. Στην φάση που βρισκόμαστε με τα εργοστάσια να αποχωρούν (;) αυτό μελλοντικά να δεις που θα αλλάξει).
- Κρίσιμο κριτήριο για την εκπαιδευτική αξιολόγηση ενός συστήματος είναι περισσότερο οι αποτυχίες παρά οι επιτυχίες του.
- Οι επιτυχημένοι (για οποιονδήποτε λόγο) του συστήματος περνάνε σε σχολές και όσο πιο πετυχημένοι τόσο πιο "καλές" οι σχολές.
- Η σχολική αριστεία δεν έχει άμεση και συζευγμένη σχέση με την επίδοση στις πανελλήνιες ούτε και με την είσοδο στην όποια σχολή. (πιθανόν να είναι αναγκαία συνθήκη, όχι ομως ικανή)
- Η είσοδος στην σχολή δεν εξασφαλίζει και το πτυχίο (ρωτήστε και τον Τζήμερο).
- Η κατοχή πτυχίου (και με βαθμό) σε καμία περίπτωση δεν εξασφαλίζει πως ο κάτοχος θα είναι καλός επαγγελματίας ή καλός πολίτης. Ρε ούτε κατά διάνοια.
- Α. Ο καλός επαγγελματίας δεν ειναι απαραίτητα καλός πολίτης, πόσο μάλλον ο καλός μαθητής.
- Η κατοχή πτυχίου και η ιδιότητα του καλου επαγγελματία και καλού πολίτη δεν συνεπάγεται πως αυτός ειναι και αναντικατάστατος, καθώς τα νεκροταφεία είναι γεμάτα από τέτοιους.
- Η κατοχή πτυχίου, η ιδιοτητα του καλού επαγγελματία και πολίτη και η αναντικαταστασιμότητα δεν αντανακλούν αναγκαστικά στις σχολικές επιδόσεις που είχε ο άνθρωπος στο νηπιαγωγείο και στο δημοτικό.
- Κάποιος μπορεί να είναι καλός επαγγελματίας (και δυνητικά αναντικατάστατος) και χωρίς πτυχίο.
- Μαλάκες με πτυχίο υπάρχουν πολλοί, ξαναρωτήστε τον Τζήμερο που ειναι ο μοναδικός μαλάκας με πτυχίο χωρίς πτυχίο ;)
- Ένας εξαιρετικά επιτυχημένος άνθρωπος στον τομέα του μπορεί να είναι σκράπας σε άλλους τομείς ή σε οτιδήποτε άλλο γενικώς. Δεν θα κουβεντιάσω για κβαντική φυσική με τον Μέσι. Ο Θεοδωράκης μπορεί, αλλά σάματις τι νογάει και ο Θεοδωράκης; Πλέον έχω φτάσει στο όριο και δεν εμπιστεύομαι εύκολα κανέναν που μιλάει εκτός ειδικότητας, γιατί το γαμημένο το facebook σας έχει κάψει τον εγκέφαλο. (ο γράφων είχε παρει και μερικά μαθήματα εκπαιδευτικής πολιτικής στο πανεπιστήμιο :Ρ)


Εξόδιαι Σημειώσεις: 
Σημείωσις 1:
Προφανώς ο γράφων δεν απαξιώνει τα πανεπιστήμια ή τις σπουδές και τη γνώση γενικότερα. Αντιθέτως. Αλλά επιμένει και επιμένει πως το τι θα σπουδάσει και τί θα γίνει κανείς και τι του αρέσει δεν ειναι θέμα που μπορεί να ανιχνευτεί στο νηπιαγωγείο ή στο Δημοτικό, και εν τέλει αν "μπορεί" να γίνει καλό θα ήταν να εξετάζουμε λίγο απο ποιον, με τι σκοπό και τι μέσα.

1.1
Συμπέρασμα.Τα πανεπιστήμια επί της αρχής είναι ο πλέον έγκυρος φορέας παροχής έγκυρης και αληθούς γνώσης, ασχέτως του αν οι φοιτητές είχαν αριστεία ως πιτσιρικάδες ή όχι. Ειδικά στον τομέα της καθαρής επιστήμης ο κανόνας είναι πως αμα ο άλλος σας το παιζει πρωτοπορία και δεν συμμαζεύεται αλλά η "συντηρητική ακαδημαϊκή κοινότητα" δεν αναγνωρίζει την αξία του και τέτοια, τότε φυλαχτείτε διότι μάλλον μιλαμε για απατεώνα πολυτελείας. Ο Αλβέρτος τα είχε βγάλει τα πανεπιστήμιά του πριν γίνει φίρμα και ο Γκέιτς και η τότε γενιά των nerds έκαναν κάτι που τότε τρελαμένοι χομπίστες μπορούσαν να κάνουν. Όσο η επιστήμη προοδεύει και οι εργατοώρες που απαιτούνται για πρωτότυπο έργο αυξάνονται εκθετικά τόσο το πράγμα ζορίζει. Η επανάληψη του  Μπιλ Γκέιτς⁸  είναι κάτι πρακτικά ακατόρθωτο και κυμαίνεται στα όρια του στατιστικού λάθους. Αν το παιδί σας σπουδάζει πληροφορική, ασχέτως βαθμολογίας, οι πιθανότητες να γίνει "χειριστής Η/Υ" σε ένα χαζό αφεντικό ειναι 99.999.999.999 φορές περισσότερες από τις πιθανότητες να γίνει ο νέος Μπιλ Γκέιτς.

Σημείωσις 2:
Όπως παρατηρήσατε σε πολλά σημεία αναφέρεται η παράμετρος λεφτά. Διότι τίποτε δεν είναι τζάμπα, ακόμα και όταν προσφέρεται δωρεάν. Το ότι δεν πληρώνει ο εκάστοτε μαθητής τον Δάσκαλό του στο σχολείο, την συντήρηση του κτιρίου ή τα βιβλία του πχ, δεν σημαίνει πως αυτά δεν κοστίζουν. Και αν δούμε τις μνημονιακές επιδόσεις του ποσοστού της παιδείας επί του ΑΕΠ και ειδικά επί μνημονιών ενδέχεται να μας πιάσει κατάθλιψη (και αν δούμε τα λεφτά που πάνε στην έρευνα σίγουρα θα μας πιάσει). Αν λοιπόν δεν ρίχνεις φράγκα στο πηγάδι, μην περιμένεις και πολλά πράγματα. Δείτε πχ ένα σύντομο crash test (όσον αφορά τους δασκαλους και τον πληθυσμό μαθητών ανά τάξη) των συστημάτων Φιλανδίας-ΗΠΑ εδώ

Σημείωσις 3:
Όπως καταλάβατε στον ορισμό της αριστείας έχουμε πρόβλημα διότι ο αριστούχος του Λυκείου της Πέρα Τραχανοπλαγιάς δεν ειναι κατ' ανάγκη ο νέος Καραθεοδωρή και πιθανότατα δεν μπορεί να συναγωνιστεί αριστούχους άλλων σχολείων, με αποτέλεσμα (μαντέψτε!) ο πρώην άριστος πλέον να μην είναι πια και να αρχίζει να έχει υπαρξιακά.
Άσε που μπορεί ο κάποτε άριστος να ανακαλύψει πως του αρέσουν τελικά άλλα πράγματα και να μην γουστάρει τη φάση ρε αδερφέ. Όποιος έχει πάει σε πανεπιστήμιο θετικών επιστημών, σίγουρα ξέρει 1-2 τέτοια παραδείγματα.

Σημείωσις 4: 
Διαβάστε αυτό το σημειολογικό άρθρο που ξεκαθαρίζει κάπως τις έννοιες του χρέους, της διαγραφής χρέους και της αριστείας στον καπιταλισμό. Ακούγεται μπερδεμένη η σύζευξη, αλλά δεν είναι ;)

Σημείωσις 5:
Να θυμήσω αυτήν την περίπτωση που κατά τα φαινόμενα είναι ο επιθυμητός τύπος αριστείας ενώ για μένα συνιστά τρανταχτή περίπτωση αποτυχίας του συστήματος, αν και ειμαι σίγουρος ότι ο ίδιος θα είναι πολύ ευχαριστημένος από τον εαυτό του

---

¹ Πέρα από το ότι καταπώς φαίνεται (με συγχωνεύσεις ειδικοτήτων και μειώσεις ωραρίου βεβαίως) η σχολική χρονιά ξεκινά χωρίς πολλά κενά, αριθμήστε:

α. Κόπηκε το καθεστώς χαζομάρας στις προσλήψεις ωρομισθίων αναπληρωτών. Μέχρι τώρα το κράτος μπορούσε να σε παρει ωρομίσθιο (πχ με 2 ώρες / εβδομάδα ήτοι γύρω στα 100 ευρώ καθαρά το μήνα) και να σου απαγορεύσει να ασκείς άλλο παράπλευρο επάγγελμα στον ιδιωτικό τομέα, ενώ παράλληλα πλέον δεν θεωρούσουν άνεργος. Πλέον οι ωρομίσθιοι των 2 ωρών έχουν πρακτικά εξαφανιστεί και το κράτος προσλαμβάνει αναπληρωτές με 15-20 διδακτικές ώρες την εβδομάδα σε συνθήκες δηλαδή πλήρους απασχόλησης

β. Οι αιτήσεις για τις θέσεις γίνονται από τους ενδιαφερόμενους on line. Οποιος θυμάται τις ατελείωτες ουρες, τις συνεχόμενες φορές που ζητάγανε τα ίδια και τα ίδια χαρτιά που ήδη είχαν πάρει 2 και 3 φορές και τις χαμένες εργατοώρες αιτούντων και υπαλλήλων με νιώθει.

γ. Οι προσλήψεις γίνονται από το ΑΣΕΠ και όχι από το Υπουργείο. Από μια ανεξάρτητη αρχή δηλαδή, την οποία "η κυβέρνηση που έχει αλλεργία στις ανεξάρτητες αρχές" έβαλε να κάνει την δουλειά για 1η φορά στα χρονικά, διότι οι προηγούμενες κυβερνήσεις που δεν "ειχαν αλλεργία στις ανεξάρτητες αρχές" τον ΑΣΕΠ τον έγραφαν στα ανεξάρτητα αρχίδια τους, τουλάχιστον όσον αφορά το υπουργείο παιδείας.

δ. Τα παιδιά έχουν βιβλία στην αρχή της χρονιάς. Μην το γελάτε, δεν ήταν ποτέ αναμενόμενο, ούτε και προ Μνημονίων, η δε Διαμαντοπούλου στον τομέα αυτό το είχε τερματίσει.

ε. Οι πληρωμές εκτάκτου προσωπικού γίνονται σχετικά στην ώρα τους και όχι μετά από 22 τέρμινα.

στ. Ο Ουγκανισμός δείχνει να περιορίζεται ή έστω να αποδοκιμάζεται

ζ. Και όλα αυτά χωρίς να πετάξει τις υπάρχουσες δομές από το παράθυρο και να κάνει όλη τη λειτουργία του υπουργείου μεσω πληρωτέου outsourcing όπως έκανε πχ ο Στυλιανίδης.

η. Καταπως φαίνεται οι Παιδικοί σταθμοί θα δεχθούν αριθμό ρεκόρ παιδιών, και μάλιστα πολλά έξοδα θα πάνε στο ΕΣΠΑ

θ. Επιχειρείται η ενσωμάτωση των παιδιών των προσφύγων στον κοινωνικό ιστό μέσω της εισόδου τους στα "κανονικά" σχολεία, έστω και με αντιδράσεις

² Προς κουμπάρον, επειδή σαν να το βλέπω πως θα με πρήξεις. Και γώ ξέρω ένα παιδί πτωχό πλην τίμιο το οποίο εβοσκε τα προβατα ήλιο με ήλιο, ενώ παράλληλα ειχε μεσο όρο 19,5 , πέρασε 1ος στους Μηχανικους Η/Υ και μετά του έπαιρνε πίπες η NASA για να τον πάρει κτλ κτλ, αλλά

α) εδώ δεν λέμε τις προσωπικές μας ιστορίες και

β) η αξία του ενός είναι μια τυχαία διακύμανση η οποία δεν επηρεάζει το γενικό συμπέρασμα - ούτε και την κατανομή. Μην μπερδεύουμε την υπέρβαση που μπορεί να κάνει κάποιος (η οποία θα γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη όσο το πράγμα ζορίζει) με την κατανομή του πράγματος. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που η πλειοψηφία των εισαγόμενων στην ιατρική είναι απόγονοι γιατρών

³ Εδώ προφανώς αναφέρομαι σε παραδείγματα για τα οποία έχω ιδία γνώση.

⁴ Πριν βιαστείτε να μην πρήξετε με την Στεφανίδη να θυμίσω τα εξής:

- Η κοπέλα ειναι χρυσή ολυμπιονίκης στο άθλήμα της. Με την βούλα ειναι η καλύτερη στο  άθλημα της στον γαμημένο πλανήτη για τα επόμενα 4 χρόνια και βλέπουμε. Επίσης έχει ένα πτυχίο. Όπως δισ(;)εκατομμύρια άλλοι. Και ένα διδακτορικό στα σκαριά. Όπως εκατομμύρια άλλοι. Με κανένα τρόπο οι ακαδημαϊκές της επιδόσεις δεν ειναι αντάξιες των αθλητικών, μέχρι τουλάχιστον να πάρει κανα νόμπελ. Και μην ξεχνάτε πως το "αμερικάνικο" σύστημα φορτώνει με πτυχία τους αθλητές (και με υποτροφίες, και με "βοηθούς" στο κολέγιο άμα μείνουν πίσω και και και.... Περί αμερικάνικου συστήματος μαζικού αθλητισμού από τον οποίο προκύπτουν οι κορυφές έχουμε αναφερθεί και εδώ) για να έχουν και κάτι να κάνουν όταν τελειώσει η καριέρα τους. Δεν υποτιμώ την επιστήμονα Στεφανίδη, αντιθέτως, αλλά όταν μιλάμε για αριστεία, αν δεν έχουμε ορίσει πολύ καλά τι λέμε τότε αρχίζουμε να έχουμε τέτοια. Οποιος έχει μυρίσει  ακαδημαϊκό ίδρυμα λίγο πέρα από το βασικό πτυχίο καταλαβαίνει πως πλέον η κατοχή διδακτορικού δεν είναι πια και τόσο σπάνιο φαινόμενο.

- Για ελληνίδα αθλήτρια είναι προφανώς η εξαίρεση. Δεν γνωρίζω πολλούς επαγγελματίες αθλητές που να πέρασαν με εξετάσεις σε κάποια σχολή και να την τελείωσαν. 

⁵ Προφανώς δεν θέλω στο παρόν να θέσω κανένα θέμα για φαρμακοδιέγερση, υπάρχουν μύριοι άλλοι παράγοντες, εντός του "fair play", οι οποίοι διαφοροποιούν τις επιδόσεις με την σκυλίσια, στρατιωτική πειθαρχία και το DNA να είναι κυρίαρχοι. Αυτό που θέλω να πω στην ουσία είναι ότι η υπερβολική και εξοντωτική προπόνηση είναι αναγκαία αλλά όχι ικανή συνθήκη.

⁶ Καθίστε και διαβάστε το "καλύτερο βιογραφικό της χώρας" και σκεφτείτε πόσο διαφορετική θα ήταν η ζωή σας αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είχε υπάρξει ποτέ. Μπραβο και το πιάσατε, θα ήταν ακριβώς η ίδια. Δοκιμάστε τώρα να αφαιρέσετε τον Λινους Τορβαλντς, τον Ντένις Ρίτσι, τον Δαρβίνο ή τον Ντόκινς, τον Αϊνστάιν, τον Παπανικολάου, τον Σολκ και ελάτε να τα ξαναπούμε περί αριστείας.

⁷ ή το φιλοσοφικό ερώτημα αν τα άτομα που παίρνουν τις θέσεις αυτές θα ήταν τα ίδια αν όλοι είχαν ίδια φροντιστηρια, ίδια λεφτά, ίδιο background και τα λοιπά όπως και το ερώτημα αν αυτά τα ερωτήματα έχουν κάποια ιδιαίτερη σημασία όταν αρρωσταίνεις και πας στον γιατρό

⁸ Ο Γκέιτς αναφέρεται και ξαναναφέρεται διότι πέρα από το κριτήριο της (αναμφισβήτητης) χρηματικής επιτυχίας ανήκει στην κατηγορία των ανθρώπων που βελτίωσαν αισθητά τον τρόπο ζωής της ανθρωπότητας γενικά. Το ότι ο ίδιος ενδιάμεσα χέστηκε στα φράγκα ή έκανε περίεργες επιχειρηματικές κινήσεις είναι άλλο καπέλο. Τουλάχιστον ήταν χρήσιμος, δεν παρήγαγε σκατά πασπαλισμένα με κορδελάκια που τα πούλαγε σε παρανοϊκά υψηλή τιμή για να έχουν κάτι τα ψώνια για να το παίζουν ιστορία, σαν μερικούς άλλους δηλαδή ονόματα δεν λέμε γκουχτζομπςγκουχ.