Τελικά βρήκαμε το εισιτήριο που έλειπε και πήγαμε το Σαββατο βράδυ. Μπήκαμε μέσα μόλις είχε αρχίσει να παίζει το support, οι 700 machines αν θυμάμαι καλά. Συμπαθητικότατοι και ωραίοι αλλά ποιος είχε μυαλό για τέτοια... Εντύπωση έκανε το κεφάλι του ντράμερ που ορκιζόμασταν πως ήταν περούκα...Το μαλλί του είχε τον όγκο και την μορφή άγριου θάμνου που έχει να κλαδευτεί/κουρευτεί/φαγωθεί 15 χρόνια. Έπρεπε να τον δω από κοντά αργότερα που χοροπήδαγε για να το πιστέψω πως ήταν το κανονικό του! Και ανεβαίνουν οι Drive... Αποθέωση! Άρχιζε τραγούδι, έπαιζε τραγούδι, τελείωνε τραγούδι, ο κόσμος να φωνάζει και να ωρύεται. Δυόμιση ώρες γεμάτες, τρία encore, τριάντα περίπου τραγούδια και από την μέση (..και βγάλε) του σόου και μετά να γυρίζουμε μπροστά σαν σβούρες.... Έκανα μερικές βόλτες πέρα δώθε και μπορώ να έχω μια γενική διαπίστωση της φάσης: Γενική ηλικία γύρω στα τριάντα. Αρκετοί πιτσιρικάδες (20-25 δηλαδή) και κάμποσοι σαραντάρηδες-πενηντάρηδες. Στιλάκι; Ότι θες! Κουλτούρα, ψευτοκουλτούρα, ροκαμπιλάδες, χεβιμεταλάδες, παλιοροκάδες, πάνκηδες και το εντυπωσιακότερο πολλά μικρά γκομενάκια, κάτι που δεν περίμενα, λίαν χαριτωμένα και ζουμερά. Αν ήταν άλλο συγκρότημα θα το είχα ρίξει στο γάμπρισμα αλλά εδώ δεν μου πήγαινε. Άσε που είχαμε κάνει και 300 χλμετρα για την συναυλία!
Εντύπωση μου έκανε πως τα περισσότερα αν όχι όλα τα τραγούδια τα ήξερε ο κόσμος. Και μιας και η πλειοψηφία ήταν κοντά στην ηλικία μου ρωτάω πού ήταν όλοι αυτοί κρυμμένοι στα φοιτητικά μου χρόνια που σε όσους μίλαγα για last drive νομίζανε πως είναι καμία ταινία;;;;;; Να τους έμαθαν προχτές χλωμό μου φαίνεται άρα είμαι μάλλον γκαντέμης.
Στα της συναυλίας. Ήταν από τις λίγες φορές που έβλεπα τόση χαρά και επικοινωνία ανάμεσα σε ένα συγκρότημα και στον κόσμο. Έτρωγες αγκωνιά που έσπαζε δόντια (παραλίγο!) και χαμογέλαγες σαν ηλίθιος. Οι ίδιοι οι Drive συνελήφθησαν ουκ ολίγες φορές με παρόμοιο χαζοχαρούμενο χαμόγελο μέχρι τα αυτιά... Είδα σε άλλους και ένιωσα και γω απίστευτες ανατριχίλες, χαρά, και στο τέλος (αφού το είχαμε χωνέψει πως όντως τους βλέπαμε) πώρωση! Παρακαλείται ένας από αυτούς που είχαν κάμερα το Σάββατο να ανεβάσει στο utube το bad roads/gone gone gone όπου έγινε Ο χαμός! Πολύ καλά ήταν γενικώς, οι Drive άψογοι, η μουσική δυνατή, παίξαμε και το ξύλο μας μπροστά, κάτι που είχα να κάνω 1324 χρόνια, γενικώς το καταυχαριστηθήκαμε όλοι. Από τις καλύτερες συναυλίες που έχω πάει ποτέ και σίγουρα από τις λίγες με τόση ευχαρίστηση από το ίδιο το συγκρότημα. Κάτι που βεβαίως δεν φαινόταν στις κλασικές ατάκες "ευχαριστούμε", "τί ωραία σήμερα" και "είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα" αλλά στις εκφράσεις που έπαιρναν και στα χαμόγελα που άλλαζαν μεταξύ τους. Πάρτε και μια γεύση από μια από τις στιγμές τις συναυλίας, (όχι και από τις πιο δυνατές οκ;) της Παρασκευής που βρήκα στο utube... Και το Σαββατο κάπως έτσι ήταν :-)
Playlist; χμμμμ... το μισό underworld shakedown, σχεδόν όλο το heatwave, απο τρία τραγούδια για τα υπόλοιπα , τα singlaκια (black limo etc) και κάμποσες διασκευές. Αυτά πάνω κάτω. Την Κυριακή που ξαναπήγα (βρήκαμε προσκλήσεις χεχεχε) ο ήχος ήταν μεν καλύτερος αλλά ο κόσμος ελαφρώς μικρότερος ηλικιακά με αποτέλεσμα ο χαμός να είναι επίσης μικρότερης εμβέλειας. Mosh και τέτοια δεν πολυείχαμε το τελευταίο βράδυ. Έπαιξαν και το ομώνυμο από το heatwave, το holy war, και το blue moon (μαγεία) που τα είχαμε ζητήσει το προηγούμενο βράδυ και όλα ήταν οκ!
Γενικότερες εντυπώσεις: α) Το έχω ξαναπεί και θα το ξαναπώ πως για τους Last Drive δεν υπάρχει ο όρος "ελληνικά δεδομένα". Τα παλικάρια ακόμα και τώρα διδάσκουν!
β) Ο ψηλός με το παπούτσι νο 46 που με τσαλαπάτησε 18 φορές είχε πολύ γέλιο ειδικά όταν οι φίλοι του πήγαιναν να τον πετάξουν στην σκηνή, ο σεκιουριτάς τον άρπαζε στον αέρα και τον πέταγε πίσω με τα πόδια ψηλά. Ωραίος ο τύπος αν και με ξενύχιασε (χμμ οι άλλοι που έφαγαν τα πόδια του στο κεφάλι τι να λένε;)
γ) Σόρι στην μελαχρινή πίσω μου που της έριξα κουτουλιά κατά λάθος.... Πρέπει να είδε αστράκια!
δ) Δεν ξέρω τι παίρνει ο Άλεξ αλλά έχει καταντήσει αηδία μιας και ενώ μου ρίχνει σίγουρα δέκα χρόνια δείχνει ακόμα 25! Δώσε και σε μας ρεεεεεεεεεεεε
ε) Χαιρετισμούς στην ερωτεύσιμη κοντούλα που την είχα τσακίσει στην τράκα (τσιγάρα-αναπτήρες) αλλά δεν προλάβαινα να ασχοληθώ παραπέρα... Και επειδή είμαι και γκαντέμης την πέτυχα ΚΑΙ την Κυριακή αλλά και πάλι δεν ήμανε σε φάση....γκρρρρ
ζ) Magic moments: Every night, Bad Roads/Gone gone gone (τα έπαιξαν χωρίς κενό), I love Cindy, Killhead Therapy και άλλα τόσα!
ε) Τους Drive τους είχα δει το 92 αν θυμάμαι καλά. Ελπίζω να μην χρειαστεί να περιμένω πάλι 15 χρόνια γιατί τότε θα χρειάζομαι μαγκούρα και υπογλώσσια !!!
Update! (Δώρο στην candy που δεν βρήκε εισιτήριο)
Βρήκα ένα δυο βιντεάκια ακόμα....
Baby its real. Κυριακή
Bad Roads/ Gone Gone Gone. Σαββατο. Δυστυχώς δεν έχετε την ευκαιρία να με χαζέψετε διότι ο φίλος που το τράβηξε είναι όπως βλέπετε λίγο έξω αριστερά από την σκηνή ενώ ο καλός χαμός ήτανε κέντρο και λίίίγο δεξιά :-)
Αντιγράφω από το http://lastdrive.tk/
