Franklin D. Roosevelt - Ελλάδα

Παραμύθι στον γιό μου - Ναζίμ Χικμέτ

Μια φορά κι έναν καιρό, γιε μου, μια χρονιά απ’ όλες τις χρονιές, σε μια χώρα, ζούσε ένας άνθρωπος με άσπρα γένια που ήξερε πολλά, πιο πολλά από την καλοσύνη που ‘χε στην ψυχή του, και η καλοσύνη της ψυχής του ήτανε πιο πλατιά από τη γνώση του.

Σ’ αυτήν τη χώρα, λοιπόν, γιε μου, που ζούσε ο άνθρωπος με την άσπρη γενειάδα, στην πιο μεγάλη πόλη είχανε στήσει ένα άγαλμα. Το άγαλμα που λέμε είχε μάτια αστραφτερά φτιασμένα από πέτρες πολύτιμες, τα μαλλιά του από ατόφιο ασήμι, η κορμοστασιά του από απείραγο χρυσάφι και το μπόι του ίσια με δυο χιλιάδων ανθρώπων. Οι συντοπίτες του ανθρώπου μας με την άσπρη γενειάδα, που είπαμε πως η γνώση του ήτανε πάνω από την καλοσύνη του και η καλοσύνη του πάνω από τη γνώση του, πιστεύανε και προσκυνούσανε σ’ αυτό το άγαλμα. Και σαν να μην έφτανε αυτό, πιστεύανε πως το άγαλμα που λέμε έδινε και την καλοσύνη και την κακία, και την καλή και την κακή σοδειά, και την ομορφιά και την ασκήμια κι όλα.
Μόνο ο άνθρωπος μας με την άσπρη γενειάδα δεν πίστευε σ’ αυτά. Στην αρχή, αυτή του την απιστία την έκρυβε μέσα του. Με τον καιρό όμως το μυστικό του μεγάλωνε, ώσπου έγινε μέσα του μια μεγάλη πέτρα που του βάραινε την ψυχή. Ε, δεν άντεξε, και μια μέρα τρέχει εκεί που ήτανε στημένο τ’ άγαλμα και φωνάζει στους συντοπίτες του:

- Καλοί μου συντοπίτες, γιατί πιστεύετε σ’ αυτό το άγαλμα με τ’ αστραφτερά μάτια και τη μαλαματένια κορμοστασιά; Αυτό, εσείς το φτιάσατε και το στήσατε εδώ. Με το μυαλό σας και με τα χέρια σας. Και τώρα στέκεστε μπροστά του λες κι είναι τούτο ο δημιουργός του μυαλού και των χεριών σας! Εγώ σας λέω: πέρα από κείνο που δεν φαίνεται, πού ‘ναι αιώνιο μα και που αλλάζει ασταμάτητα, πέρα από το πλάσμα που δεν πλάστηκε, δεν υπάρχει τίποτα που πρέπει να πιστεύετε. Γκρεμίστε τούτο το άγαλμα, συντοπίτες μου!

Σαν ακούσανε τα λόγια του ανθρώπου που η γνώση του ήτανε πάνω από την καλοσύνη του και η καλοσύνη του πάνω από τη γνώση του, οι συντοπίτες του στην αρχή δεν καταλάβανε, ύστερα σαν καταλάβανε τα χάσανε λίγο, ύστερα θύμωσαν και στο τέλος πήρανε πέτρες από καταγής, γιε μου, και τον πετροβολήσανε. Και όχι μόνο μια φορά. Έλα όμως που αυτός δεν το έβαζε κάτω και δεν σώπαινε... Αυτό που νόμιζε σωστό, αυτό που σκεφτότανε, το ‘λεγε χωρίς να διστάζει, κι όσο το ‘λεγε και το ξανάλεγε τόσο η φωνή του δυνάμωνε, κι όσο η φωνή του δυνάμωνε τόσο ένιωθε και πιο νέος.

Έτσι λοιπόν, γιε μου, ο άνθρωπος μας με την άσπρη γενειάδα απόχτησε την αγέραστη νιότη κάτω απ’ τις πέτρες που πέφτανε βροχή. Κείνοι που τον πετροβολούσανε γέρασαν, οι μέσες τους λύγισαν, τα χέρια τους έτρεμαν και δεν μπορούσαν πια να προστατέψουν την πίστη τους, τ’ άγαλμά τους. Κι ο άνθρωπος μας που συναπάντησε την αιώνια πίστη, αυτός που η γνώση του ήτανε πάνω από την καλοσύνη του και η καλοσύνη του πάνω από την γνώση του, αυτός που η ψυχή του ήτανε πάνω από τη γνώση του και η γνώση του κι απ’ την ψυχή του πιο γενναία, γκρέμισε μόνο με μια γροθιά το άγαλμα πού ‘χε το ύψος χιλιάδων ανθρώπων.
Κι εσύ, γιε μου, σαν δεν διστάζεις να λες πως δεν πιστεύεις σ’ αυτό που δεν πίστεψες ποτέ, σαν δεν κιοτέψεις τότε που θα σε πετροβολάνε γι’ αυτό που πιστεύεις, κι εσύ τότε, σαν τον άνθρωπο που ζούσε κάποτε σε κείνη τη χώρα, που η καλοσύνη του ήτανε πάνω από τη γνώση του και η γνώση του πάνω από την καλοσύνη του, τότε θα φτάσεις στη αιώνια νιότη, γιε μου...

Οι... εταίροι

Μ.Μ.Ε. και διαμόρφωση της κοινής γνώμης

Νέος χρόνος... Νέες ελπίδες

Ευρώπη 2015!

Εκλογές 2015

Λαός και δημοκρατία

Juan Torres Lopez: «Το τέλος του ευρώ, όπως το γνωρίζουμε»

«Μην υπογράψεις κερατά, μην υπογράψεις»

Ο  σπουδαίος ηθοποιός Μάνος Κατράκης ήταν στενά δεμένος με τη μάνα του. Την εποχή που βρισκόταν εξόριστος για τις ιδέες του, θέλησε να ελέγξει την πίστη και την αντοχή της μάνας του μπροστά στο μαρτύριο που βίωνε ο γιος της.

Στη βιογραφία του μεγάλου Κρητικού ηθοποιού είναι καταγεγραμμένος ο εξής διάλογος με την της κυρα-Ειρήνη, τη μάνα του:

«Τι είναι Μανόλη;»

«Θες να ‘ρθω στο σπίτι, μάνα;»

«Πώς θα ‘ρθεις;»

«Ε… θα υπογράψω και θα ‘ρθω».

«Ίντα να υπογράψεις;»

«Δήλωση».
«Ίντα δήλωση;»

«Ότι δεν είμαι αυτό που είμαι…»

«Και δεν είσαι;»

«Είμαι».

«Μην υπογράψεις, κερατά, μην υπογράψεις…»

Ο λαός

Η πρόβλεψη

Ένα ξεκάθαρο ΟΧΙ

Ο βραζιλιάνικης και αραβικής καταγωγής σκιτσογράφος Carlos Latuff, της ιστοσελίδας operamundi.com, απαθανατίζει μια ταλαιπωρημένη Ελλάδα, που παρουσιάζεται υποβασταζόμενη από τον Αλέξη Τσίπρα, μπροστά στο θρόνο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός με το ένα του χέρι κρατά την Ελλάδα και με το άλλο επιστρέφει το μνημόνιο, πάνω στο οποίο έχει διαγράψει με ένα μεγάλο «Χ» τη λέξη «Λιτότητα».

Ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς την Ευρώπη των μνημονίων, της υποδούλωσης, της ανέχειας, της σκλαβιάς, από την πέρα μεριά του Ατλαντικού.

… Δεν θέλουμε να ζήσουμε από την δυστυχία του κόσμου... - Charlie Chaplin (απόσπασμα από την ταινία «Ο μεγάλος Δικτάτωρ» - 1940)

Ένας εξωγήινος προσπαθεί να καταλάβει τους ανθρώπους

Ένας εξωγήινος έρχεται στη Γη μας και θέλει να διαπιστώσει αν και πόσο έχει εξελιχθεί το ανθρώπινο είδος. Συναντά έναν άνθρωπο και ανοίγει μαζί του μια συζήτηση, η οποία όμως πολύ γρήγορα τον οδηγεί σε πλήρες αδιέξοδο, επειδή του είναι αδύνατο να κατανοήσει το σύστημα διακυβέρνησης των ανθρώπων και συγκεκριμένα, τι ακριβώς είναι η κυβέρνηση και ποιος ο ρόλος της στη ζωή των ανθρώπων.

Ένας πανέξυπνος και πολύ αποκαλυπτικός, μέσα στην απλότητά του, διάλογος, βασισμένος σε μια ομιλία του Αμερικανού φορολογικού διαδηλωτή Larken Rose.

 

Θεϊκή παρέμβαση λόγω Χριστουγέννων

Καθώς πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, βλέποντας ο Θεός το τεράστιο πρόβλημα της Ελλάδας και τις μεγάλες δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο πιστός ελληνικός λαός, αποφασίζει να στείλει τον Υιό Του και πάλι στη Γη για να συμπαρασταθεί στους Έλληνες.

Ο Ιησούς εμφανίζεται ενώπιον της Βουλής των Ελλήνων και μετά από μια θερμή ομιλία συμπαράστασης και υποστήριξης της Ελλάδας, ανακοινώνει ότι διαγράφει όλα τα χρέη της χώρας, φέρνει μεγάλες επενδύσεις, παρέχει αυξήσεις 100% σε όλους τους Έλληνες και διαγράφει τα δάνειά τους.

Όλοι οι Βουλευτές όρθιοι ζητωκραυγάζουν. Αλαλαγμοί χαράς και ικανοποίησης απ’ όλες τις πτέρυγες. 

Τότε ο Ιησούς λέει: 

«Υπό έναν όρο!»

Όλοι ησυχάζουν και περιμένουν να ακούσουν. 

«Όλοι σας θα παραιτηθείτε και κανείς σας δεν θα είναι από εδώ και πέρα υποψήφιος βουλευτής. Να έρθουν στη βουλή νέα πρόσωπα».

Νεκρική σιγή στην αίθουσα.  Κάποιοι του απαντούν ότι θα πρέπει να συνέλθουν τα κόμματα για να αποφασίσουν.

«Πολύ καλά. Θα περιμένω την απάντησή σας αύριο το πρωί» λέει ο Ιησούς.

Την επομένη ο Πρόεδρος δίνει στον Ιησού την ομόφωνη απάντηση όλων των πτερύγων της Βουλής, με την οποία «καταγγέλλεται η απαράδεκτη παρέμβαση του Θεού στα εσωτερικά ζητήματα της χώρας», ενώ ήδη οι πρώτοι βουλευτές σπεύδουν στα τηλεοπτικά κανάλια για να τον καταγγείλουν και… επίσημα!

Γραμματικοί κανόνες

Συμφωνία κυβέρνησης - εργαζομένων

Πολιτικοί και χώρα

Η «δημοκρατία» περιφρουρείται