Τα θέματα Φυσικής με τις λύσεις τους, στις εισαγωγικές εξετάσεις του 1971.

Τα θέματα της Φυσικής στις εισαγωγικές εξετάσεις του 1971, ανέβασαν ξαφνικά στάθμη.

Λείπουν τα θέματα θεωρίας που υπήρχαν τα προηγούμενα χρόνια , τώρα έχουμε μόνο τέσσερις ασκήσεις … φαίνεται άλλαξε η επιτροπή, άρα και τα γούστα της, ότι μας αρέσει κάνουμε!

Για τους υποψήφιους ποιος να ενδιαφερθεί σε κείνη την ΠαπαδοΠατακοΜακαρέζια εποχή!
Γιατί τώρα ποιος ενδιαφέρεται, ό,τι του καπνίσει του κάθε θεματοδότη, χώρια που το βλέπουν σαν να βγήκαν σε κυνήγι θηραμάτων ...

Από το περιοδικό Φυσικός Κόσμος Τεύχος 26 Σεπ. – Οκτ. 1971

Επιμέλεια λύσεων: Διονύσης Μαρίνος

Στον Ιατρικό – Φαρμακευτικό κύκλο

Θεμα Α) άσκηση με πυκνωτές

Θέμα Β) άσκηση με δίοδο λυχνία σε συνδυασμό με θερμιδομετρία

Θέμα Γ) άσκηση δυναμικής – κιβώτιο σε καρότσα φορτηγού

Θέμα Δ) άσκηση οπτικής

Στον Φυσικομαθηματικό – Γεωπονοδασολογικό κύκλο

Θέμα Α) άσκηση στατικής – άνθρωπος σε σανίδα, από τις ελάχιστες φορές που ζητήθηκαν να γίνουν γραφικές παραστάσεις

Θέμα Β) άσκηση με νόμους αερίων F=P S

Θέμα Γ) άσκηση με μετασχηματιστή, ακόμη μια πρωτότυπη ερώτηση … τι θα συμβή εάν η αντίστασις (που διαρρέεται από εναλλασσόμενο ρεύμα) αύτη είναι τεταμένον ευθύγραμμον τμήμα σύρματος και τοποθετηθή εντός σταθερού μαγνητικού πεδίου  

Θέμα Δ) Δια ποίων  συλλογισμών προσδιορίζεται ο μαζικός αριθμός του ηλεκτρονίου

Στον Πολυτεχνικό κύκλο

Θέμα Α) άσκηση μηχανικής: ελαστική σύγκρουση σφαιρίδιων δυο εκκρεμών

Θέμα Β) άσκηση οπτικής, αρκετά δύσκολη

Θέμα Γ) άσκηση μαγνητικού πεδίου ρευματοφόρου αγωγού  – δύναμης Laplace

Θέμα Δ) άσκηση νόμων αερίων.

Στον Τεχνικό κύκλο

Άσκηση κινητικής – μηχανικής  με έμβολο που κινείται χωρίς τριβές σε κατακόρυφο κύλινδρο
(στη φωτογραφία το παλαιό κτίριο του Παν. Ιωαννίνων, επί της οδού Δομπόλη, τότε γενικό εξεταστικό κέντρο για όλη την Ήπειρο και νησιά του Ιονίου)

Τότε που δίναμε - 1977 ... ο Λουκάς βγήκε ασπροπρόσωπος!

Καθώς γράφω αυτές τις γραμμές δεν ξέρω τι αποφάσισε η ΟΛΜΕ και αν θα γίνει η απεργία μέσα στις εξετάσεις, αλλά ετσι κι αλλιώς το σημερινό το θέμα είναι προέκταση του χτεσινού. Για μια φορά, θα μου επιτρέψετε να γράψω μερικές δικές μου αναμνήσεις (συνήθως βάζω του πατέρα μου), από την εποχή που έδωσα όχι πανελλήνιες, γιατί τότε δεν λέγονταν έτσι, αλλά εισαγωγικές εξετάσεις για τα ΑΕΙ, το σωτήριον έτος 1977. Βέβαια, οι αναμνήσεις μου μπορεί να φανούν βαρετές, αλλά γι’αντάλλαγμα θα μπορέσετε κι εσείς ν’αφηγηθείτε τις δικές σας. Ένα άλλο κακό με τις αναμνήσεις είναι ότι έχουμε την τάση είτε να εξιδανικεύουμε το παρελθόν, είτε, αντίθετα, να παρασταίνουμε αβάσταχτα σκληρά και δύσκολα τα χρόνια που περάσαμε, σε μια όχι και τόσο έμμεση μομφή προς τους τωρινούς νέους “που τα βρίσκουν όλα στο πιάτο”, και να καταντάμε σαν τους τέσσερις Γιορκσιριώτες στο γνωστό σκετσάκι των Μόντι Πάιθον, που πλειοδοτώντας ο ένας μετά τον άλλο σε ανατριχιαστικές αναμνήσεις της βασανισμένης νιότης τους φτάνουν να λένε πως δούλευαν 48 ώρες τη μέρα.

Τότε δίναμε όχι Μάιο, αλλά τέλη Αυγούστου με αρχές Σεπτεμβρίου, έτσι το πολύ διάβασμα έπεφτε καλοκαιριάτικα και επειδή υπήρχαν αυτοί οι τρεις επιπλέον μήνες ο πολύς κόσμος άρχιζε τα φροντιστήρια μόλις τελείωνε την 5η Γυμνασίου, όχι από την αρχή της 5ης, που άλλωστε τώρα λέγεται Β’ Λυκείου. Το πρώτο μάθημα δεν ήταν η Έκθεση, όπως τώρα, που είναι κοινό σε όλες τις κατευθύνσεις, τότε άρχιζε η κάθε κατεύθυνση με το δικό της μάθημα, εμείς (δηλαδή ο Πολυτεχνικός-Φυσικομαθηματικός-Γεωπονοδασολογικός Κύκλος, όπως λεγόμασταν) ξεκινήσαμε στις 26 Αυγούστου με Άλγεβρα. Μη νομίζετε ότι η ημερομηνία χαράχτηκε στη μνήμη μου ανεξίτηλα: έψαξα και τη βρήκα τώρα σε εφημερίδες της εποχής.

Είχαμε μαζευτεί εκείνο το πρωί έξω από το συγκρότημα των σχολείων στην οδόν Αρτάκης, στη Νέα Σμύρνη και συζητούσαμε σε πηγαδάκια περιμένοντας να μας φωνάξουν μέσα. – Άκουσα πως θα πέσουν συναρτήσεις, είπε ο Γιώργος ο Π. – Στ’ αρχίδια μας! τον έκοψε αγέρωχα ο Λουκάς, ο φροντιστής μας, που είχε έρθει να μας εμψυχώσει, άλλωστε δυο βήματα πιο πέρα ήταν το φροντιστήριό μας. “Ό,τι και να πέσει, θα σκίσουμε!”, δήλωσε με ύφος που δεν σήκωνε αντιρρήσεις.

Πέσανε όντως συναρτήσεις, τα θέματα μπορείτε να τα βρείτε εδώ, αλλά δεν σκίσαμε. Θυμάμαι πως έχασα ένα ολόκληρο θέμα, και κάτι ψιλά από τα άλλα, οπότε πήγαινα μάξιμουμ για 12-13 με άριστα το 20. Ήτανε όμως άλλες εποχές τότε, οι βάσεις δεν είχαν φτάσει στο Θεό, ένα στραβοπάτημα μπορούσες να το καλύψεις, όχι όπως τώρα που πρέπει να μαζέψεις 19.000 μόρια, οπότε με ένα 13/20 βγαίνεις και μαθηματικά απ’ το παιχνίδι. Κι έτσι δεν έχασα ολότελα τις ελπίδες μου.

Ούτε οι άλλοι δυο που κάναμε μαζί φροντιστήριο γράψαν καλά Άλγεβρα -και είχαμε ν’ ακούμε και τη γκρίνια του Λουκά, να μας μαλώνει που τον κάναμε ρεζίλι. Διότι ξέχασα να πω ότι με δυο φίλους και συμμαθητές είχαμε διαλέξει να μην πάμε στα μεγάλα φροντιστήρια του κέντρου (ο Ηράκλειτος ήταν τότε ονομαστός), αλλά σε ένα συνοικιακό, που είχε καλό όνομα -κι έτσι κάναμε ένα μικρό γκρουπάκι, τρία άτομα, και εναποθέσαμε τις ελπίδες μας στον Λουκά.

Γιατί ο Λουκάς τα έκανε ο ίδιος όλα τα μαθήματα, Άλγεβρα, Γεωμετρία-Τριγωνομετρία, Φυσική και Χημεία. Οι φίλοι μας που πήγαιναν σε συμβατικά φροντιστήρια παραξενεύονταν πώς είναι δυνατόν ο ίδιος καθηγητής να τα διδάσκει όλα, αλλά το αυτί του Λουκά δεν ίδρωνε, τα κατάφερνε μια χαρά. Μάλιστα, τον πρώτο καιρό είχε επιχειρήσει να μας κάνει και Έκθεση, αλλά ύστερα από ένα επεισοδιακό πρώτο μάθημα του ζητήσαμε να μας φέρει κανονικό φιλόλογο, γιατί παρόλο που μας άρεσαν τα αποφθέγματά του (“Επιστήμη με συμφέροντα, ρε αρουραίοι, δεν είναι επιστήμη, είναι καφενείο”) σκεφτήκαμε πως δεν θα άρεσαν στους βαθμολογητές. “Από Σεπτέμβρη θα φέρω φιλόλογο”, μας υποσχέθηκε. Αλλά για να φέρει φιλόλογο έπρεπε να τον πληρώνει, οπότε η υπόσχεση ανανεώθηκε για τα Χριστούγεννα, μετά για το Πάσχα, και μπήκε το καλοκαίρι και έκθεση δεν είχαμε κάνει. Βέβαια εκθέσεις γράφαμε στο σχολείο, και τότε η έκθεση ήταν σκέτη έκθεση ιδεών, όχι όπως τώρα που έχει περιλήψεις και αναλύσεις κειμένων, οπότε δεν ανησυχούσαμε και πολύ.

Τελικά ο πολυπόθητος φιλόλογος ήρθε μέσα στον Αύγουστο, μας έκανε ένα μάθημα, μας έδωσε πέντε θέματα αναπτυγμένα από τον ίδιο, και μετά συζητήσαμε το θέμα “Η αμφιβολία οδηγεί στη γνώση ή η γνώση στην αμφιβολία;” που είχε πέσει σε εξετάσεις δυο χρόνια νωρίτερα. Τυχεροί ήμασταν, γιατί στη δική μας τη χρονιά έπεσε θέμα παρεμφερές. Τον ακριβή τίτλο τον είχα ξεχάσει, αλλά κοιτάζω τώρα στην εφημερίδα και βλέπω πως ήταν: “Η αμφιβολία χωρίς προκατάληψη και η δημιουργική απορία ως προϋποθέσεις κάθε επιστήμης”. «Παλουκάκι», ήταν η ετυμηγορία τότε, αλλά έγραψα καλούτσικα, το ίδιο και οι άλλοι δυο της παρέας.

Η Έκθεση ήταν το δεύτερο μάθημα που δώσαμε, στις 29 Αυγούστου. Μετά, στις 31 Αυγούστου, γράψαμε Γεωμετρία-Τριγωνομετρία. Εκεί δεν ήταν τόσο δύσκολα τα θέματα όσο στην Άλγεβρα, αλλά ήταν πολλά, με αποτέλεσμα να τελειώσω την τελευταία στιγμή -με τη σημαία έτοιμη να πέσει, θα λέγαμε στο σκάκι. Ο επιτηρητής ήρθε από πάνω μου για να μου πάρει την κόλλα ενώ τελείωνα την τελευταία απόδειξη, με το ένα χέρι έσπρωχνα το δικό του και με το άλλο έγραφα τα τελευταία σύμβολα. Τελικά παρά την πίεση χρόνου δεν έκανα κανένα λάθος, κι έτσι ανέβηκε και η ψυχολογία μου, όπως θα λέγαμε σήμερα.

Μετά, τη Δευτέρα 5 Σεπτεμβρίου, γράψαμε Χημεία, που ήταν το καλό μου μάθημα. Εκεί τα πήγα καλά. Στο μάθημα αυτό ξέσπασε κι ένα μικροσκάνδαλο, όταν σε ένα εξεταστικό κέντρο σχετικά κοντά μας, στη Δάφνη, έπιασαν έναν υποψήφιο που έπαιρνε τις λύσεις των θεμάτων με ασύρματο, όπως του τις υπαγόρευαν φίλοι του. Είχε ολόκληρη εγκατάσταση με δέκτη και καλώδια που τη φορούσε κατάσαρκα, και ένα ακουστικό στο αυτί. Ήταν και μεγάλος, 22 χρονών.

Τελευταίο μάθημα, στις 7 Σεπτεμβρίου, η Φυσική. Εκεί οι θεματοθέτες θέλησαν να πρωτοτυπήσουν, κι έβαλαν ένα θέμα εντελώς έξω από τα καθιερωμένα. Το μισοθυμόμουν έτσι κι αλλιώς, αλλά το αντιγράφω αυτολεξεί όπως το βρίσκω στην εφημερίδα. “Τι καλείται μάζα και τι βάρος ενός σώματος; Αν σας ζητούσαν να μετρήσετε τη μάζα και το βάρος ενός σώματος στον πλανήτη Άρη, ποια όργανα θα χρησιμοποιούσατε αντίστοιχα; Αν γνωρίζετε τη μάζα ενός σώματος και την παγκόσμια σταθερά έλξεως, ποια είναι τα υπόλοιπα στοιχεία του πλανήτη Άρη που πρέπει να γνωρίζετε για να υπολογίσετε το βάρος του σώματος στην επιφάνεια του πλανήτη; (Σημ.: Ο πλανήτης Άρης να θεωρηθεί σφαιρικός).” Ποτέ δεν ήμουν καλός να βρίσκω τη λύση στο φτερό χωρίς να την έχω έτοιμη από τα πριν (“πάνω στη σκακιέρα”, θα έλεγα τότε, που έπαιζα και σκάκι), αλλά εδώ μου ήρθε μια καλή ιδέα, που δεν τη θυμάμαι βέβαια τώρα, κι έτσι κάτι σωστό έγραψα, που το επαλήθευσα και την άλλη μέρα από τις εφημερίδες.

Τότε δηλώναμε τις σχολές της επιλογής μας στο μηχανογραφικό από τα πριν, και στον δικό μας κλάδο η τελευταία σχολή ήταν οι Δασολόγοι Θεσσαλονίκης (αν θυμάμαι καλά, στην Αθήνα δεν είχε Δασολόγους), οπότε συχνά άκουγες στις κουβέντες μας “έστω και Δασολόγος Θεσσαλονίκης”. Όσοι έδιναν και ΚΑΤΕΕ (τα αντίστοιχα των ΤΕΙ) είχαν το αντίστοιχο κάτω όριο, Μηχανικών Αυτοκινήτων Κοζάνης. Όταν όμως βγήκαν τα αποτελέσματα, είχα περάσει στην πρώτη σχολή που ήθελα, με το μαγικό νούμερο 187, μαγικό επειδή ισοβάθμησα στην τελευταία θέση με άλλους 15 κι έτσι από 35 εισακτέους περάσαμε 50 (και αποφοιτήσαμε 200, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία). Το άριστα ήταν 220, δηλαδή 40 σε κάθε μάθημα και 20 το απολυτήριο Γυμνασίου, 5×40+20. Εγώ είχα 18 στο απολυτήριο, άρα έπιασα 169 μονάδες στα μαθήματα. Στην Άλγεβρα, που ήταν το Βατερλό μου, πήρα τελικά 26, το μέγιστο που έλπιζα. Στην Έκθεση 32, που μου είχε φανεί πολύ καλό τότε, και μετά 37-38-39  αντίστοιχα σε Φυσική, Γεωμετρία και Χημεία. Και οι άλλοι δυο φίλοι μου πέρασαν στην πρώτη και τη δεύτερη επιλογή τους, στο Μετσόβιο, οπότε ο Λουκάς, συνολικά, βγήκε ασπροπρόσωπος και πίναμε νερό στ’ όνομά του.

Το να συγκρίνεις το παρελθόν με το παρόν και να βρίσκεις το παρελθόν καλύτερο, είναι ένδειξη πως έχεις γεράσει, αλλά εμένα το εξεταστικό σύστημα που είχαμε τότε μου φαίνεται καλύτερο, γιατί δεν υπήρχε ο πληθωρισμός των βάσεων, που έχει οδηγήσει τις περιζήτητες σχολές σε στρατοσφαιρικά ύψη -γιατί, όταν η βάση έχει φτάσει σε μέσον όρο 19,5 μου φαίνεται αδύνατο να ξεχωρίζουν οι υποψήφιοι με βάση την αξία τους -για να γίνει αυτό χρειάζονται πιο αδρές γραμμές, δεν βολεύουν τα μιλιγκράμ. Εκτός αυτού, όπως ήδη είπα, με το σημερινό επίπεδο των βάσεων δεν συγχωρείται το στραβοπάτημα -ενώ στην εποχή μου, όπως είδαμε, μπορούσε κανείς να περάσει στη σχολή με την ψηλότερη βάση ακόμα κι αν τα είχε κάνει μούσκεμα σε ένα μάθημα (όχι και εντελώς μούσκεμα πάντως).

Θυμάμαι πως όταν άλλαξε το σύστημα, δυο-τρία χρόνια μετά πρέπει να ήταν, γύρω στο 1979-80, είχα στομφωδώς προβλέψει ένα σωρό δεινά για την εκπαίδευση και για τη χώρα, και ακόμα και σήμερα, αν κάποιος μου πει ότι η παιδεία άρχισε να παρακμάζει από το 1982 επειδή καθιερώθηκε το μονοτονικό ή από το 1976 επειδή καθιερώθηκε η δημοτική, μπορεί να απαντήσω ότι η αληθινή υδροκριτική γραμμή είναι πριν και μετά τη θέσπιση των Πανελλήνιων εξετάσεων. Χαζομάρα βέβαια, αφού τα φαινόμενα αυτά δεν εξαρτώνται από έναν μόνο παράγοντα, αλλά εκείνοι άρχισαν πρώτοι.

Όσο για τα παιδιά που δίνουν, είτε αύριο είτε όποτε αρχίσουν οι εξετάσεις, καλή τους επιτυχία -τα δύσκολα αρχίζουν μετά.

ΠΗΓΗ Σαραντάκος 

Τα θέματα Φυσικής στις Πανελλήνιες του 1987

ΖΗΤΗΜΑ ΠΡΩΤΟ Α1) Τι ονομάζουμε ταχύτητα διαφυγής από τη γη και πως υπολογίζεται αυτή;
Α2) Να εξηγήσετε τις «συνθήκες έλλειψης βαρύτητας» για ένα παρατηρητή που βρίσκεται μέσα σε δορυφόρο σε τροχιά γύρω από τη γη.

ΖΗΤΗΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟ Β1) Σ’ ένα κύκλωμα RLC σε σειρά, που διαρρέεται από εναλλασσόμενο ρεύμα, ποια συνθήκη πρέπει να πετύχουμε ώστε να έχουμε συντονισμό; Ποιες ιδιότητες εμφανίζει τότε το κύκλωμα;
Β2) Χρησιμοποιώντας την κατάλληλη γραφική παράσταση, να δείξετε τη σημασία της ωμικής αντίστασης κατά τον συντονισμό. Τι μορφή παίρνει το ανυσματικό διάγραμμα των τάσεων κατά τον συντονισμό;

ΖΗΤΗΜΑ ΤΡΙΤΟ: Δύο μάζες m1 και m2 που θεωρούνται σημειακές, κρατούνται ακίνητες και η απόσταση μεταξύ τους είναι λ.
Οι μάζες αφήνονται ελεύθερες και αρχίζουν να πλησιάζουν λόγω νευτώνειας έλξης.
Να βρεθούν οι ταχύτητες των μαζών τη στιγμή που η απόστασή τους έχει γίνει μ.
Οι δυο μάζες θεωρείται ότι δεν υφίστανται αλληλεπιδράσεις (έλξεις) με άλλα σώματα στο σύμπαν. Αριθμητική εφαρμογή: m1=3gr m2=3,67gr G= 6,67x10 (-11) Nm2/kg2
λ = 4m μ=2m.

ΖΗΤΗΜΑ ΤΕΤΑΡΤΟ: Δύο παράλληλες σιδερένιες ράβδοι που απέχουν μεταξύ τους απόσταση =1μ και σχηματίζουν με τον ορίζοντα γωνία φ=30 συνδέονται στο κάτω άκρο τους με σύρμα αντίστασης R1=2Ω.
Από το πάνω άκρο των ράβδων αφήνουμε να ολισθήσει χωρίς τριβή κατά μήκος τους πρισματικός αγωγός μήκους 1m με μάζα 0,1Kg και αντίσταση R2=0,5Ω, που μετά από λίγο αποκτά σταθερή (οριακή) ταχύτητα υ.
Τα άκρα του αγωγού εφάπτονται διαρκώς στις ράβδους. Η διάταξη βρίσκεται μέσα σε οριζόντιο μαγνητικό πεδίο μαγνητικής επαγωγής Β=1Τ, που οι μαγνητικές γραμμές είναι κάθετες στον κινούμενο αγωγό.
Να υπολογιστούν η σταθερή ταχύτητα υ του κινούμενου αγωγού και η τάση στα άκρα του όταν η ταχύτητα του είναι στθερή.
Δίνονται g=10m/sec2, οι παράλληλες σιδερένιες ράβδοι έχουν μηδενική αντίσταση.

Το τρίτο θέμα, υπήρχε αυτούσιο στο βιβλίο των Κ. Αλεξόπουλου – Π.Βαρώτσου – Δ. Μαρίνου "Γενικές Ασκήσεις Φυσικής" (Αθήνα 1979 – Εκδόσεις Βασιλάκη)
Το σχολικό βιβλίο της Α και Β Δέσμης είχε μια κάπως παρεμφερή άσκηση, που μάλλον σύγχυση προκάλεσε στους υποψήφιους, όπως φαίνεται στο απόκομμα εφημερίδας της εποχής. Οι αιτιάσεις ήταν ότι το σχολικό βιβλίο δεν είχε καθαρά τον τύπο της βαρυτικής δυναμικής ενέργειας, αλλά μόνο τον τύπο της διαφοράς του βαρυτικού δυναμικού.
Σαν το τέταρτο θέμα είχε παρόμοια άσκηση το σχολικό βιβλίο, καθώς και όλη σχεδόν η ελληνική και ξενόγλωσση βιβλιογραφία (π,χ. Halliday – Rensick)
Οι διαγωνιζόμενοι μπερδεύτηκαν με τη σχεδίαση του μαγνητικού πεδίου. Στο σχολικό βιβλίο το μαγνητικό πεδίο ήταν κατακόρυφο, στο 4ο θέμα των εξετάσεων το μαγνητικό πεδίο ήταν οριζόντιο. Η πιο απλή περίπτωση: το μαγνητικό πεδίο κάθετο στο κεκλιμένο επίπεδο.
Τα θέματα Φυσικής του 1987 ήταν πολύ δυσκολότερα και απαιτητικά σε σχέση με τα θέματα του 1986.
Το άσχημο τότε ήταν η ατυχία να κάνει βελτίωση σε συγκεκριμένα μαθήματα και να προκύψουν πολύ δυσκολότερα θέματα, έτσι αν τυχόν πήγαινε να βελτιώσει ένα 17 ας πούμε, μπορούσε να του προκύψει ..15.
Ακόμη συνέβαινε να κρατήσει κανείς ένα 17 και να μπουν θέματα που τα 17 ήταν μετρημένα πανελληνίως, ήταν τότε σαν να κέρδιζε λαχείο first number...

Βέβαια, αν στο τρίτο ζήτημα, ζητούνταν το έργο της βαρυτικής δύναμης που ασκείται σε κάθε μάζα κατά τη μετακίνησή της από την αρχική στην τελική της θέση, τα πράγματα δεν ήσαν τόσο εύκολα, όπως επισημαίνεται σε μια παρόμοια περίπτωση για την αλληλο-απομάκρυνση τριών φορτισμένων σωματίδιων στις σελίδες του Fundamental Laws of Mechanics του Ι.Ε. Irodov. Τότε το έργο της Fηλ υπολογίζεται μέσω της τελικής κινητικής ενέργειας κάθε σωματίδιου.

Τα θέματα Φυσικής στις πανελλήνιες του 1986

ΖΗΤΗΜΑ ΠΡΩΤΟ: Α1) Να δοθούν οι διατυπώσεις του δεύτερου θερμοδυναμικού νόμου. Να περιγραφούν οι μεταβολές από τις οποίες αποτελείται ο κύκλος του Carnot και να παρασταθεί ο κύκλος σε διάγραμμα P-V.
A2) Να αναφερθούν οι ιδιότητες του ιδανικού αερίου και να αποδειχθεί ότι για ιδανικό αέριο ισχύει η σχέση Cp = Cv + R
ΖΗΤΗΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟ: Β1) Να υπολογιστεί η επαγωγική τάση που αναπτύσσεται στα άκρα ευθύγραμμης μεταλλικής ράβδου, που κινείται μέσα σε ομογενές μαγνητικό πεδίο με σταθερή ταχύτητα υ. Η ταχύτητα υ είναι κάθετη στον άξονα της ράβδου και κάθετη στις μαγνητικές γραμμές του πεδίου.
Β2) Να διατυπωθεί ο νόμος του Ampere και να γραφεί η μαθηματική του έκφραση.

ΖΗΤΗΜΑ ΤΡΙΤΟ: Ένα κύκλωμα αποτελείται από ένα πηνίο, έναν πυκνωτή και μία ωμική αντίσταση R1, τα οποία είναι συνδεμένα σε σειρά και τροφοδοτούνται από μία πηγή εναλλασσόμενης τάσης. Η ένταση του ρεύματος, που διαρρέει το κύκλωμα, δίνεται από την εξίσωση Ι =5 (x ρίζα 2) : 2 x ημωt
Η μέση ισχύς που δαπανάται στο πηνίο είναι 75 Watt.
Οι ενεργές τιμές των τάσεων στα άκρα του πηνίου, του πυκνωτή και της αντίστασης R1 είναι 50 Volt, 5 Volt και 5 Volt αντίστοιχα.
Να υπολογιστούν η εμπέδηση του κυκλώματος, η ενεργός τιμή της τάσης στα άκρα του κυκλώματος,
η διαφορά φάσης ανάμεσα στην τάση που εφαρμόζεται στα άκρα του κυκλώματος και στην ένταση του ρεύματος που το διαρρέει,
και να γραφεί η εξίσωση της στιγμιαίας τάσης στα άκρα του κυκλώματος.

ΖΗΤΗΜΑ ΤΕΤΑΡΤΟ: Σώμα έχει μάζα m=1Kgr και κινείται ευθύγραμμα με σταθερή ταχύτητα υ = 20 m/sec πάνω σε λείο οριζόντιο επίπεδο. Τη χρονική στιγμή =0 εφαρμόζεται στο σώμα δύναμη της ίδιας διεύθυνσης και αντίθετης φοράς με την κίνησή του. Η δύναμη δίνεται από τη σχέση F = - 1/3 t (το t σε sec, το F σε Ν)
α) Να γίνει το διάγραμμα ( F – t ) και να υπολογιστεί η ώθηση της δύναμης στη χρονική διάρκεια των πρώτων 6 sec.
β) Να υπολογιστεί η ταχύτητα του σώματος τη χρονική στιγμή t =6 sec και το έργο της δύναμης στη χρονική διάρκεια των πρώτων 6 sec.

Παρόμοιο με το 4ο θέμα υπήρχε στο επίσημο βιβλίο Φυσική Γ Λυκείου της Α και Β Δέσμης των Ι. Βλάχου, Κ. Ζάχου, Π. Κόκκοτα, Γ Τιμοθέου (ΟΕΔΒ)

Τα θέματα Φυσικής Α & Β Δέσμης το 1985 και ειδικότερα το 3ο ζήτημα.

ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΦΥΣΙΚΗΣ Α και Β Δέσμης του 1985
ΖΗΤΗΜΑ ΠΡΩΤΟ
Α1) Στο πρότυπο απλού αρμονικού ταλαντωτή, με ορισμένη ολική ενέργεια, να υπολογιστούν σε συνάρτηση με το χρόνο η δυναμική και η κινητική του ενέργεια και να δοθούν οι αντίστοιχες γραφικές παραστάσεις.
Α2) Δύο απλές αρμονικές ταλαντώσεις της ίδιας διεύθυνσης που οι συχνότητές τους διαφέρουν λίγο μεταξύ τους, περιγράφονται από τις εξισώσεις ψ1=α ημω1 t και
ψ2=α ημω2 t. Ποιο είναι το αποτέλεσμα της σύνθεσης των δυο αυτών ταλαντώσεων;
Ποια είναι και πως προκύπτει η εξίσωση της συνισταμένης κίνησης και ποια η συχνότητά της;
ΖΗΤΗΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟ
Β1) Να ορισθεί η αδιαβατική μεταβολή και να αναφερθούν δύο παραδείγματα. Να δοθεί η εξίσωση της αδιαβατικής μεταβολής μιας ορισμένης ποσότητας ενός ιδανικού αερίου και να γίνει η γραφική της παράσταση στο διάγραμμα P-V. Γιατί οι αδιαβατικές καμπύλες στο διάγραμμα P-V είναι πιο απότομες από τις ισόθερμες;
Β2) Αν Εκ είναι η μέση κινητική ενέργεια των μορίων ιδανικού αερίου και η πίεσή του δίνεται από τη σχέση P=2/3 N1 Εκ , όπου Ν1 είναι ο αριθμός των μορίων στη μονάδα του όγκου, να βρεθεί η σχέση μεταξύ της απόλυτης θερμοκρασίας (Τ) και της μεταβλητής Εκ.

ΖΗΤΗΜΑ ΤΡΙΤΟ
Από την κορυφή κεκλιμένου επιπέδου, γωνίας κλίσης φ=30 μοίρες, στερεώνεται δια μέσου ιδανικού ελατηρίου σώμα μάζας m1=2Kgr και το σύστημα ισορροπεί πάνω στο κεκλιμένο επίπεδο. Από τη βάση του κεκλιμένου επιπέδου κινείται προς τα πάνω σώμα μάζας m2=3Kgr και αρχικής ταχύτητας υο=5m/sec που έχει τη διεύθυνση του ελατήριου. Τα δύο σώματα συγκρούονται κεντρικά και η κρούση είναι πλαστική. Η αρχική απόσταση των δυο σωμάτων είναι 0,9m. Αν η μέγιστη συσπείρωση του ελατήριου μετά την κρούση είναι 0,2m να υπολογιστεί η σταθερά k του ελατήριου. Δίνεται η επιτάχυνση της βαρύτητος είναι g=10m/sec2 και οι τριβές δεν λαμβάνονται υπόψη.

ΖΗΤΗΜΑ ΤΕΤΑΡΤΟ
Από την επιφάνεια της γης εκτοξεύεται κατακόρυφα προς τα πάνω σώμα μάζας m=1kgr με ταχύτητα υο=10Κm/sec.
Ποια ώθηση πρέπει να εξασκηθεί στο σώμα όταν βρίσκεται σε ύψος Rγ από την επιφάνεια της γης ώστε να γίνει δορυφόρος της σε αυτό το ύψος;
Δίνονται η επιτάχυνση της βαρύτητος στην επιφάνεια της γης go=10m/sec2 και η ακτίνα της γης Rγ=6400Κm.
Το σώμα κινείται μόνο με την επίδραση του βάρους του και χωρίς τριβές.
.......................................................................
Οι λύσεις του 3ου και 4ου θέματος από την εφημερίδα Μεσημβρινή μάλλον.

Τι γράφτηκε στις εφημερίδες

Έγραφε τότε η εφημερίδα «Μεσημβρινή» της Ελένης Βλάχου, με μεγάλα γράμματα:
Βατερλώ η Φυσική. Με αγκάθια η άσκηση της Φυσικής (αθρόες διαμαρτυρίες).
«Άπιαστο» για μαθητές το 3ο ζήτημα, δυσκόλεψε τους … ειδικούς.
Απαράδεκτο το 3ο θέμα της Φυσικής.
Ενώ δεν παρέλειπε να ενημερώσει για την επιτυχία της «Μ»
(Για δεύτερη φορά η «Μ» με τη βοήθεια των φροντιστών συνεργατών της έπεσε «διάνα» και στο «ασαφές» θέμα της Φυσικής, αλλά βέβαια με τη σωστή του διατύπωση. Το παρόμοιο θέμα είχε δημοσιευθεί στο φύλλο της 6ης Ιουνίου, στη σελίδα «Μαζί για την επιτυχία».

Πανικός και απογοήτευση κατέλαβε χθες τους υποψήφιους της Α και Β Δέσμης, που διαγωνίζονταν στη Φυσική, αφού μετά από τρεις ώρες ταλαιπωρίας οι περισσότεροι δεν κατάφεραν να λύσουν το τρίτο ζήτημα των θεμάτων, για το οποίο αξίζει να σημειωθεί ότι ακόμα και πεπειραμένοι φροντιστές δυσκολεύτηκαν να βρουν άκρη.
Συνέπεια το μάθημα αυτό για τους περισσότερους ν’ αποβεί «Βατερλώ».
«Άπιαστο για μαθητές» το χαρακτήρισαν το θέμα αυτό της Φυσικής, και πολλοί εκπαιδευτικοί, ενώ οι συνεργάτες της «Μ» θεωρούν ότι το θέμα ήταν «ασαφές», με αποτέλεσμα να δημιουργήσει σύγχυση στους υποψήφιους, οι οποίοι σπατάλησαν το χρόνο τους για να βρουν κάποια λύση και πολλοί δεν πρόλαβαν να ασχοληθούν με άλλα θέματα.
Ακόμα και μαθητές του 19 δεν είναι σίγουροι αν βρήκαν τη σωστή λύση.
Οι υποψήφιοι αμέσως μετά την εξέταση έκαναν «επιδρομή» στα φροντιστήρια τους για να μάθουν επιτέλους «τι πουλιά έπιασαν».
Από την άλλη πλευρά οι γονείς, με τηλεφωνήματά τους προς τη «Μ», εκδήλωναν την αγανάκτησή τους και ζητούσαν να δοθεί η σωστή λύση από την Κεντρική Επιτροπή των Γενικών Εξετάσεων, που είναι και υπεύθυνη για τα θέματα.
Από την πλευρά μας διατυπώνουμε το ερώτημα:
Δεν θα έπρεπε οι επιστήμονες αυτοί που εισηγούνται τα θέματα να είναι πιο προσεκτικοί στη διατύπωσή τους και στο περιεχόμενό τους, ώστε να μην οδηγούν τα παιδιά σε τέτοιο μαρτύριο;

Πιθανόν από την εφημερίδα «Ελευθεροτυπία»
ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Επίθεση στα φροντιστήρια
(Τόσο … πολύ μακριά και … καθαρά έβλεπε!, μακάρι νάταν έτσι κύριε Απόστολε, ήταν όμως; Ετσι εξελίχτηκαν τα πράγματα; Α …μπα … σσς μη μας ακούσν)
Οξύτατη κριτική κατά των φροντιστηρίων μέσης εκπαίδευσης άσκησε χτες ο υπουργός Παιδείας Απ. Κακλαμάνης, κατά τη διάρκεια της τακτικής του συνάντησης με τους εκπροσώπους του Τύπου, για τις γενικές εξετάσεις. Τονίζοντας ο υπουργός ότι «έχουμε φτάσει στο σημείο οι πάντες να αναγορεύουν τους καθηγητές των φροντιστηρίων σε υπέρτατους κριτές των θεμάτων που τίθενται στις εξετάσεις», σύστησε σε γονείς και μαθητές να μην επηρεάζονται, αλλά να αρκούνται στην μελέτη των σχολικών τους μαθημάτων.
«Τα θέματα» τόνισε ο υπουργός «δίνονται πάντα από την ύλη, που έχει διδαχθεί στο σχολείο. Βέβαια η φροντιστηριακή διδασκαλία ήταν απαραίτητη σε εποχή όπου τα θέματα δίνονταν εκτός ύλης και είχε δημιουργηθεί η αντίληψη ότι το σύστημα προετοιμασίας ήταν άσχετο με το σχολείο.
Σήμερα, όμως, πηγαίνοντας στα φροντιστήρια οι μαθητές και αναζητώντας θέματα SOS, συναντούν προβλήματα όταν έχουν να επιλύσουν εύκολα θέματα.
Το υπουργείο Παιδείας με το νέο σχέδιο νόμου που αφορά τα φροντιστήρια γενικής παιδείας και ξένων γλωσσών, θα βάλει κάποιους φραγμούς στη λειτουργία τους.
Βέβαια δεν μπορούμε να απαγορεύσουμε σε οποιανδήποτε καθηγητή δεν είναι δημόσιος υπάλληλος τις γνώσεις που διαθέτει να τις παρέχει σ’ ένα φροντιστήριο.
Όσο για το σχέδιο νόμου το υπουργείο Παιδείας είναι ανοιχτό στον διάλογο με οποιαδήποτε ενδιαφερόμενο φορέα.
Οι συνθήκες των εξετάσεων φέτος ήταν πολύ καλύτερες απ’ οποιαδήποτε άλλη χρονιά, αφού δεν υπήρχε το άγχος της διαρροής, όπως συνέβαινε επί των κυβερνήσεων προ του 1981 (ας μη σχολιάσω)

Οι φυσικοί – Τα σχόλια της ΕΕΦ
ΔΥΣΚΟΛΟ χαρακτήρισε το τρίτο θέμα της Φυσικής και το προεδρείο της Ένωσης Ελλήνων Φυσικών σε συνέντευξη Τύπου που έδωσε χτες.
Ο πρόεδρος της Ένωσης κ. Μαρίνος υπογράμμισε ωστόσο πως το θέμα καλώς μπήκε, γιατί από τα τρία ερωτήματα που είχε τα δύο μπορούσαν να απαντηθούν από ένα καλά διαβασμένο μαθητή. Το τρίτο ερώτημα που καλύπτει το 1,7 (στα 20) της συνολικής βαθμολογίας, ήταν για να ξεχωρίσουν οι πάρα πολύ καλά καταρτισμένοι.
Αντίθετα ο αντιπρόεδρος κ. Ντάνος υποστήριξε πως η άσκηση θα ήταν καλύτερα να έλειπε από τις εξετάσεις.
Συνολικά, πρόσθεσε, ήταν πολύ δύσκολη ώστε να αντιμετωπιστεί στην ολότητά της. Και ένας καλός υποψήφιος δε θα την έλυνε. Από την άλλη βέβαια δεν είναι αυτό που θα έκρινε τον υποψήφιο. Μέσα από την ύλη και μόνο του βιβλίου η άσκηση δεν έβγαινε και ότι σύμφωνα με την άποψή του δεν πρέπει να την έλυσαν σωστά ούτε οι τρεις στους χίλιους υποψήφιους.
Με την άποψη του προέδρου συμφώνησε επίσης και ο γραμματέας της Ένωσης κ. Μπουρίτσας.
Βέβαια παραμένει το ερώτημα τι έγινε με τους υποψήφιους που ανάλωσαν πολύτιμο χρόνο προσπαθώντας να το λύσουν και έτσι δεν πρόλαβαν να λύσουν τα υπόλοιπα ζητήματα.

........................................................................................................................
To τρίτο θέμα της Φυσικής του 1985, επαναδιατυπωμένο σε επιμέρους βήματα πορείας, πιθανόν σήμερα να θεωρούνταν ένα μέτριας δυσκολίας θέμα.

Αναμνήσεις από τα Σχολειά, νάχουμε να θυμόμαστε.

1) Αγγελική Ζολώτα Μέτσοβο, Άγναντα.

2) Άγναντα

3) Τσεπέλοβο


4) Ο Χαρίλαος και οι αχαϊρευτοι

5) Ένας πυρηνικός φυσικός αναπολεί τα σχολικά του χρόνια

6) Εισαγωγή στο μάθημα των Γαλλικών.

7) Λυκειάδα σύγχρονου μαθητή

8) Εισαγωγικές εξετάσεις 1970

9) Εισαγωγικές εξετάσεις 1972

10) Που θα πάει του λθαρ;

Θέματα Φυσικής των εισαγωγικών εξετάσεων του 1970, Γεωπονικού - Φυσικομαθηματικού - Ιατρικού - Τεχνικού - Πολυτεχνικού κύκλου.

ΦΥΣΙΚΟΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ

Θεωρία: Ισοδυναμία μάζης και ενέργειας. Ατομικός και μαζικός αριθμός στοιχείου. Συστατικά του ατομικού πυρήνος. Ισότοπα στοιχεία.

Άσκηση: Ισορροπία κυλίνδρου σε ένα και μετά σε δύο υγρά. Ζητούσε πόσο είναι (σε κλάσμα του όγκου του) βυθισμένος στο κάθε υγρό.

Πρόβλημα: Μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας από υδατόπτωση με απώλεια κατά μήκος της γραμμής. Ζητούσε τας διαμέτρους και τα βάρη των αγωγών με μικρή και με υψηλή αρχική τάση. (Πράξεις πολλές, δεν τους έφτανε το εμβαδό της διατομής, ήθελαν τας διαμέτρους, τότε ποιος κοτούσε (τολμούσε) να φωνάξει να σχολιάσει…)

ΙΑΤΡΙΚΟΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ

Θεωρία: Τήξις και νόμοι αυτής. Θερμότης τήξεως και εύρεσις αυτής. Κλειστοί ηχητικοί σωλήνες και νόμοι αυτών.

Άσκησις: Εκκρεμές με σιδερένια σφαίρα υφίσταται εκτός από το βάρος της, και την έλξη από μαγνήτη με αποτέλεσμα πιο γρήγορη ταλάντωση. Ζητούσε τη δύναμη του μαγνήτη επί της σφαίρας.

Πρόβλημα: Φυσαλίς αερίου ανέρχεται από χαμηλότερο σε υψηλότερο σημείο εντός λίμνης γλυκέος ύδατος, με αποτέλεσμα τον τετραπλασιασμό του όγκου της εξαιτίας της μεταβολής της πίεσης και της θερμοκρασίας. Ζητούσε την θερμοκρασία στο σημείο εκκίνησης της φυσαλίδος.

ΠΟΛΥΤΕΧΝΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ

Θεωρία: Τρόποι παραγωγής και νόμοι των επαγωγικών ρευμάτων. Ορισμός του εναλλασσομένου ρεύματος. Γραφική και αλγεβρική παράστασις αυτού. Ενεργός έντασις και ενεργός τάση του εναλλασσομένου ρεύματος.

Άσκησις: Ένα βλήμα αφού περάσει από σωλήνα τηλεβόλου, όπου του ασκείται υπό των αερίων πίεσις πε (Ρ) ανέρχεται σε μέγιστο ύψος 500 μέτρα. Ζητούσε την πίεσιν πε (Ρ).

Πρόβλημα: Κίνησις φορτισμένης σταγόνος εντός του χώρου δυο οριζοντίων μεταλλικών πλακών. Χωρίς τάση πίπτει με ορική ταχύτητα 20 εκατοστομέτρων το δευτερόλεπτο, ενώ με τάση 150 βόλτ, ακινητοποιείται.

Ζητούσε την ακτίνα, τη μάζα, το φορτίο της σταγόνος.

Θέμα απίθανο, μη αναμενόμενο, εκτός της τότε φροντιστηριακής ασκησιολογίας, που επιτάθηκε από την εξίσωση της αντίστασης του αέρα (ένας τύπος χαμένος στις αράδες της Φυσικής του Μάζη, ανύπαρκτος σχεδόν για όλους. Έπρεπε ο διαγωνιζόμενος υποψήφιος από ότι τυχόν θυμόταν και από τα λίγα βοηθητικά στοιχεία της εκφώνησης – ότι η δύναμη είναι ανάλογη του εμβαδού της μετωπικής διατομής της σταγόνος και του τετραγώνου της ταχύτητας, αλλά και από τον συντελεστή της αντίστασης του αέρος σε μονάδες CGS δύο επί δέκα εις την μειον τέσσερα, να ταιριάξει ένα τύπο με βάση την συμφωνία των μονάδων, να συμπεριλάβει την πυκνότητα του αέρος και μετά από όλη αυτή την περιπέτεια να επιχειρήσει μια λύση, κατά τα άλλα δεν είχε τίποτε το δύσκολο, βατή που λέγαμε αργότερα)

Tα θέματα τότε έρχοταν με τηλέτυπο στις κατά τόπους Νομαρχίες και από εκεί προωθούνταν στα λιγοστά εξεταστικά κέντρα. Έτσι στα Γιάννενα και στο τότε κτίριο του Πανεπιστημίου επί της Δομπόλη έγραφαν υποψήφιοι από όλη την Ήπειρο, αλλά και από την Κέρκυρα και τη Λευκάδα.

Τα θέματα δεν είχαν τυπωμένους αριθμούς, σύμβολα, αλλά μόνο λέξεις π.χ. δύναμη εφ ισον πέντε νιούτον, πι ίσον τρία κόμα δεκατέσσερα κ.ο.κ.

Οι εκφωνητές έπρεπε να είναι πολύ προσεκτικοί, με ορθοφωνία να τονίσουν το Μ αντί του Ν, το Ψ αντί του Ξ.

Τα θέματα εκφωνούνταν δυο ή το πολύ τρεις φορές. Μία γρήγορα στην αρχή, μετά αργά σε ρυθμό υπαγόρευσης όπου οι διαγωνιζόμενοι έγραφαν τις εκφωνήσεις στα τετράδια τους, άντε και μια ακόμη να επαληθεύσουμε τι γράψαμε σαν εκφωνήσεις.

Ξεκινούσαμε το πρωί από τα σπίτια μας γύρω στις 7 και βγαίναμε από τις αίθουσες γύρω στις δυο το μεσημέρι, αλλά δεν λογαριάζαμε τίποτε, είμαστε τότε δεκαοκτώ χρονών…

ΣΧΕΤΙΚΑ: 1) Αναμνήσεις από τις εισαγωγικές εξετάσεις Σεπτεμβρίου 1970

2) Εισαγωγικές εξετάσεις 1971. Θέματα Φυσικής, λύσεις και σχόλια

3) Φυάλη εσοδείας 1972, στην υγεία των τότε υποψήφιων

Εισαγωγικές εξετάσεις 1971: Θέματα Φυσικής, λύσεις και σχόλια.

Τα θέματα των εισαγωγικών εξετάσεων του 1971 για τα ΑΕΙ στο ίδιο γνώριμο στυλ των θεμάτων του 1972, αρκετές ασκήσεις, λείπει το καθαρό ζήτημα θεωρίας που υπήρχε στα θέματα του 1970.

Ως φαίνεται θα άλλαξαν οι υπεύθυνοι εισηγητές των θεμάτων, δίνουν την εντύπωση Αλεξοπουλικής προέλευσης – καταγωγής, σε αντίθεση με τα θέματα του 1970 που ήταν βατά, είχαν και τη καθαρή θεωρία τους.


Στον ΙΑΤΡΙΚΟ – ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟ ΚΥΚΛΟ τέσσερις ασκήσεις ή προβλήματα (σε τρεις ώρες λίγο πολλά δεν ήταν …συντρόφοι!;)
1η άσκηση: Σύνδεση φορτισμένων πυκνωτών μέσω αντίστασης.
2η άσκηση: Αύξηση θερμοκρασίας ανόδου σε δίοδο λυχνία, όταν πάνω της πέσει δέσμη ηλεκτρονίων.
3η άσκηση: Επιβράδυνση φορτηγού, με κιβώτιο στην καρότσα, ώστε το κιβώτιο να ακινητεί σχετικά με το φορτηγό.
4η άσκηση: Δύο καθαρά είδωλα που δίνει συγκλίνων φακός που βρίσκεται σε ορισμένη απόσταση από ένα πέτασμα.

Στον ΦΥΣΙΚΟΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟ – ΓΕΩΠΟΝΟΔΑΣΟΛΟΓΙΚΟ ΚΥΚΛΟ τέσσερις ασκήσεις ή προβλήματα ξανά.
1η άσκηση: Ισορροπία οριζόντιας ράβδου σε δυο στηρίγματα, γραφικές παραστάσεις των μέτρων των δυνάμεων του κάθε στηρίγματος. Γενικά δεν συνηθίζονταν γραφικές παραστάσεις σε εισαγωγικές εξετάσεις τότε αλλά και αργότερα στις πανελλήνιες, πανελλαδικές ή γενικές εξετάσεις. Κάθε φορά ο Μανωλιός έβαζε τη σκούφια του αλλιώς!
2η άσκηση: Νόμοι αερίων, δύναμη που ασκείται σε έμβολο
3η άσκηση: Μετασχηματιστής, λόγος μετασχηματισμού n1/n2.
4η άσκηση: Μαζικός αριθμός ηλεκτρονίου, πόσος είναι και γιατί.
Παρατηρούμε σαφώς ευκολότερα θέματα έναντι του Ιατρικού Κύκλου (που έδινε μόνο Έκθεση, Φυσική, Χημεία, Ανθρωπολογία, έτσι μπορούσε κανείς να περάσει Ιατρική και από κλασικά τμήματα, να αποφύγει τα πολλά μαθηματικά των πρακτικών τμημάτων, αρκεί φυσικά να πήγαινε σε ένα καλό φροντιστήριο για τη Φυσική και τη Χημεία, την Ανθρωπολογία την μάθαινε μόνος του σαν Ιστορία)
και έναντι του Πολυτεχνικού της ίδιας χρονιάς.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι την προηγούμενη χρονιά, αρκετές θέσεις στις Φυσικομαθηματικές Σχολές είχαν μείνει κενές ή συμπληρώθηκαν από επιτυχόντες του Πολυτεχνικού, οι πολυτεχνικές σχολές είχαν γεμίσει.
Μιλάμε για μια εποχή που δεν υπήρχαν οι απαιτούμενοι Μαθηματικοί, Φυσικοί, Χημικοί καθηγητές στα Γυμνάσια. Αρκετές φορές δίδασκαν στρατιώτες που υπηρετούσαν τη θητεία τους. Κάποτε μάλιστα ένας Μαθηματικός στρατιώτης, πονηρά σκεπτόμενος, ζήτησε από τους μαθητές να γράψουν σε ένα χαρτί και να το του δώσουν, το επάγγελμα του πατέρα τους. Ένας μαθητής ,πιο πονηρός αυτός, έγραψε «Ο μπαμπάς μου είναι Συνταγματάρχης».


Από το ΙΚΥ (κρατικό ίδρυμα υποτροφιών) δίνονταν αριθμός υποτροφιών σε φοιτητές/τριες αν δήλωναν ότι παίρνοντας το πτυχίο θα διοριστούν στη Μέση Εκπαίδευση, μάλιστα υπήρχε ειδική κατηγορία εισαγομένων με μικρότερη βάση.
Βλέπεις εμείς όλοι οι άλλοι γίναμε ερευνητές σε Πανεπιστήμια, στο Δημόκριτο, στο CERN, απορροφηθήκαμε στον ΟΤΕ, στην ΕΜΥ, στην ΥΠΑ (υπηρεσία πολιτικής αεροπορίας) κλπ

Στον ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΚΟ – ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΟ ΚΥΚΛΟ μια άσκηση άνωσης με μια σφαίρα που ισορροπεί, πλήρως καλυμμένη, σε δυο υγρά που δεν αναμειγνύονται μεταξύ των, εν μέρει στο ένα υγρό, και εν μέρει στο άλλο. Θα υπήρχε υποθέτω και θεωρία ή μήπως έγραφαν Φυσική μαζί με Χημεία, μάλλον το δεύτερο.

ΠΟΛΥΤΕΧΝΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ – Ο κύκλος του αίματος.
1η άσκηση: Επαναλαμβανόμενη ελαστική κρούση σφαιριδίων δυο εκκρεμών, εύρεση της περιόδου του φαινομένου της επανάληψης. Γνωστή πλέον άσκηση στη βιβλιογραφία των καλών ασκήσεων.
2η άσκηση: Αμφίκυρτος φακός πάνω σε επίπεδο οριζόντιο κάτοπτρο, με πλήρωση του ενδιάμεσου χώρου με υγρό… δηλαδή όπως γράφει ο Διονύσιος Μαρίνος στη λύση …ισοδυναμούσε με σύστημα δυο φακών, του δεδομένου και ενός επιπεδόκοιλου…τόσο απλά πράγματα
3η άσκηση: Ρευματοφόροι ράβδοι στηριγμένες σε ελατήρια, μέσα σε μαγνητικό πεδίο- Δύναμη κατά Laplace.
4η άσκηση: Νόμοι αερίων σε δυο ίσες ποσότητες αερίου που χωρίζονται μεταξύ των με ευκίνητο έμβολο σε οριζόντιο σωλήνα

ΤΕΧΝΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ
Μια άσκηση ξανά με νόμους αερίων σε συνδυασμό με την κίνηση ενός εμβόλου που πέφτει, καθόλου εύκολη να καταλάβει τη διάταξη ο διαγωνιζόμενος (τότε τα θέματα εκφωνούνταν, πιθανόν να έρχονταν σε μορφή κειμένου π.χ. εφ ίσον εκατό κόμμα πέντε χιλιόγραμμα αστερίσκος.
Και εδώ το περιοδικό Φ.Κ. δεν δίνει θεωρία, πιθανόν η Φυσική και Χημεία να αποτελούσαν ένα μάθημα κοινό εξ αδιαιρέτου, στον τεχνικό κύκλο του Μικρού Πολυτεχνείου, όπως και στον Διδασκαλικό.

Τα θέματα και οι λύσεις των θεμάτων δημοσιευμένες υποδειγματικά στο περιοδικό «Φυσικός Κόσμος» τεύχος 26 (Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 1971) σε επιμέλεια του Διονυσίου Μαρίνου, Γενικού Γραμματέως της Ενώσεως Ελλήνων Φυσικών.
Τα θέματα Χημείας και οι λύσεις των εισαγωγικών εξετάσεων της ίδιας χρονιάς ΕΔΩ

Φυάλη εσοδείας 1972. Τα θέματα Φυσικής των εισαγωγικών εξετάσεων 1972. Στην υγεία των τότε υποψηφίων.

Σήμερα, μετά από υπόδειξη φίλων, ανοίγουμε μια φυάλη εσοδείας 1972. (Τα θέματα Φυσικής των εισαγωγικών εξετάσεων του 1972)

Από το περιοδικό Φυσικός Κόσμος (διπλό τεύχος 32-33 Σεπτέμβριος – Οκτώβριος 1972) σε επιμέλεια Διονυσίου Μαρίνου, Γενικού Γραμματέως της Ενώσεως Ελλήνων Φυσικών.

(Εκδότης του Φ.Κ. Ευάγ. Παπαθεοφάνους, Επιτροπή Συντάξεως: Κωνσταντίνος Κρεατσάς, Σαλτερής Περιστεράκης, Δημήτριος Κοτζαμάνης, Διευθυντής Συντάξεως: Βασίλειος Σουρβίνος)

…Εις το παρόν τεύχος του «Φυσικού Κόσμου» δημοσιέυομεν τα θέματα των εφετεινών εισαγωγικών εξετάσεων εις τας Ανωτάτας Σχολάς και δη των Κύκλων Ιατρικού – Φαρμακευτικού, Φυσικομαθηματικού- Γεωπονοδασολογικού και Πολυτεχνικού. Εις το επόμενον τεύχος θα συνεχίσωμεν με τα θέματα των υπολοίπων Κυκλων ως και με τα θέματα Χημείας.

Συνήθως τα θέματα αποτελούνταν από τρία ή τέσσερα ζητήματα.
Δηλαδή ένα (ή δύο) ζητήματα θεωρίας, ένα ζήτημα μία άσκηση, και το τελευταίο ζήτημα πρόβλημα.
Η θεωρία ήταν κυρίως ανάκληση γνώσεων από την εξεταστέα ύλη, που δεν είναι σίγουρο αν περιλαμβάνονταν όλη στα βιβλία του ΟΕΔΒ.

Εδώ, στα θέματα Φυσικής του 1972, βλέπω περιέργως θέματα ερωτήσεις κρίσεως σαν αυτές που συνήθιζε ο Αλεξόπουλος στις τμηματικές εξετάσεις του 1ου έτους, αλλά πολύ εξεζητημένες τις βλέπω σαν να απευθύνονται σε πτυχιούχους Φυσικής, αφού μολονότι τη Φυσική του Αλεξόπουλου στο Α έτος την πέρασα με 9 – με άριστα το 10- καλά όχι τον Ιούνιο αλλά Σεπτέμβριο του 1971, κοίταζα το τρίτο ζήτημα του Πολυτεχνικού Κύκλου και αναρωτήθηκα τι ήθελε να πει ο ποιητής, σε τι σαϊνια μαθητές απευθυνόταν ο τζες, αφού στο τέλος λέω να διαβάσω την απάντηση, ότι ήταν να μου δώσει η Φυσική μου έδωσε.
Στο ίδιο πνεύμα προχωρημένων ερωτήσεων (α)κρίσεως το τέταρτο ζήτημα του Ιατρικού κύκλου –ειδικά αυτό είν ότ δεν είναι- το τρίτο και το τέταρτο ζήτημα του Φυσικομαθ/κού. Θα σκουξε τότε πολύς κόσμος, ούι ούι μάν μ!

Ξανά δηλαδή στο απώτερο παρελθόν θέματα αντιεκπαιδευτικά, αντισχολικά, αντιμαθητικά, αψυχολόγητα, αντιΟΕΔΒ, φροντιστηριακά ΝΑΙ, φιλοεκδοτικά ΝΑΙ , και γέμιζε τα απογεύματα και τα βραδυα η Σόλωνος και οι ΠΑΡΑ όδοι αυτής, πολλά τα έτη.

ΕΔΩ τα ΘΕΜΑΤΑ Χημείας των εισαγωγικών εξετάσεων του 1972, με κάποιο τοπικό ενδιαφέρον.