Παρατείνεται η προθεσμία υποβολής αιτήσεων για συμμετοχή στα επιμορφωτικά προγράμματα Β' επιπέδου μέχρι την ερχόμενη Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου 2010 το μεσημέρι, ώρα 14:00.
Παράλληλα, μετατίθεται και η ημερομηνία έναρξης των προγραμμάτων για τη Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου 2010.
Άντε να βάλουμε ένα χεράκι όλοι της δευτεροβάθμιας (οι αιτήσεις για τα προγράμματα της πρωτοβάθμιας υπερκάλυψαν ήδη τις προσφερόμενες θέσεις…), μην πάνε στράφι (…στη Βουλγαρία, Ρουμανία, Λετονία κτλ.) τα λεφτά που μας δόθηκαν από το ΕΣΠΑ για το σκοπό αυτό.
Αναδημοσίευση από το My SchBlogOut του Ν.Π.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τεχνολογίες Πληροφορίας Επικοινωνίας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τεχνολογίες Πληροφορίας Επικοινωνίας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 2010
Δευτέρα 7 Ιουνίου 2010
Για το δίκτυο "Μαθαίνοντας Φυσική στο 8ο" του Στέργιου Ναστόπουλου, γράφουν σήμερα Τα Νεα.
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Εύη Σαλτού
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Δευτέρα 7 Ιουνίου 2010 στα ΝΕΑ.
Στις 23 Απριλίου, ανήμερα του Αγίου Γεωργίου, ο καθηγητής Φυσικής κ. Γιώργος Παναγιωτακόπουλος δέχτηκε δεκάδες ευχές από τους μαθητές της τάξης του, αλλά και από εκείνους που έχουν αποφοιτήσει. Δεν πέρασαν όμως από το σχολείο στο οποίο διδάσκει, ούτε τηλεφώνησαν για να δώσουν τις ευχές τους, αλλά τις έστειλαν διαδικτυακά, μέσω Facebook.
Ανάμεσα στους 249 «φίλους» που έχει ο εκπαιδευτικός, οι περισσότεροι είναι μαθητές και απόφοιτοι του σχολείου στο οποίο διδάσκει. «Τα παιδιά μπαίνουν σε ένα ασφαλές, κλειστό περιβάλλον όπου μπορούν να συνομιλήσουν με τους συμμαθητές τους, να γράψουν τις απορίες τους και όλα αυτά ενώ τα παιδιά βρίσκονται στο σπίτι τους και εγώ στο δικό μου».
O Γιώργος Παναγιωτακόπουλος, σε συνεργασία με τον χημικό του σχολείου, έχει δημιουργήσει και το γκρουπ Science for the students στο Facebook.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Δευτέρα 7 Ιουνίου 2010 στα ΝΕΑ.
Στις 23 Απριλίου, ανήμερα του Αγίου Γεωργίου, ο καθηγητής Φυσικής κ. Γιώργος Παναγιωτακόπουλος δέχτηκε δεκάδες ευχές από τους μαθητές της τάξης του, αλλά και από εκείνους που έχουν αποφοιτήσει. Δεν πέρασαν όμως από το σχολείο στο οποίο διδάσκει, ούτε τηλεφώνησαν για να δώσουν τις ευχές τους, αλλά τις έστειλαν διαδικτυακά, μέσω Facebook.
Ανάμεσα στους 249 «φίλους» που έχει ο εκπαιδευτικός, οι περισσότεροι είναι μαθητές και απόφοιτοι του σχολείου στο οποίο διδάσκει. «Τα παιδιά μπαίνουν σε ένα ασφαλές, κλειστό περιβάλλον όπου μπορούν να συνομιλήσουν με τους συμμαθητές τους, να γράψουν τις απορίες τους και όλα αυτά ενώ τα παιδιά βρίσκονται στο σπίτι τους και εγώ στο δικό μου».
O Γιώργος Παναγιωτακόπουλος, σε συνεργασία με τον χημικό του σχολείου, έχει δημιουργήσει και το γκρουπ Science for the students στο Facebook.
«Το Facebook τo διαλέξαμε διότι είναι σήμερα το πιο διαδεδομένο κοινωνικό δίκτυο στους μαθητές μας. Εξάλλου είναι ένας προνομιακός χώρος, αφού τα παιδιά μπαίνουν κάθε μέρα για να δουν τον “τοίχο” τους και να δηλώσουν την παρουσία τους».
Ανοίγει το Facebook έναν νέο, πιο φιλικό δρόμο στη σχέση εκπαιδευτικών- μαθητών; Απ΄ ό,τι φαίνεται ναι, καθώς τα δημοφιλή μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπως το Τwitter ή το Facebook, δεν χρησιμεύουν μόνο για να βρίσκει κανείς φίλους ή να ανεβάζει φωτογραφίες και βίντεο, αλλά και για εκπαιδευτικούς λόγους. Ηδη στη Γαλλία όλο και περισσότεροι εκπαιδευτικοί και καθηγητές πανεπιστημίων δημιουργούν προφίλ στο Facebook και κάνουν «φίλους» τους μαθητές ή φοιτητές τους. Αλλά και στη χώρα μας δεν είναι λίγοι εκείνοι οι εκπαιδευτικοί που βλέπουν στο Facebook, το Τwitter, αλλά και το Νing το μέλλον στην ενισχυτική διδασκαλία των μαθητών.
«Το πρώτο φως στο Σύμπαν... Πότε; Πού; Πώς;», γράφει ο κ.Παναγιωτακόπουλος στον «τοίχο» του γκρουπ που δημιούργησε αποκλειστικά για τους μαθητές του. Στο γκρουπ, που αριθμεί ήδη 95 μέλη, οι μαθητές εκτός από τις απορίες και τα σχόλιά τους ανεβάζουν φωτογραφίες από τα πειράματα που κάνουν στο εργαστήριο του σχολείου. Τα σχόλια όμως που γίνονται από τον καθηγητή δεν περιορίζονται στο μάθημα της Φυσικής. «Προσπαθούμε να εισάγουμε και άλλα θέματα που έχουν να κάνουν με τη γενικότερη εκπαίδευσή τους, όπως θέματα συμπεριφοράς στο Διαδίκτυο, θέματα οικολογίας, θέματα επαγγελματικού προσανατολισμού», σημειώνει ο κ. Παναγιωτακόπουλος, διευκρινίζοντας πως οι διαδικτυακές «φιλίες» γίνονται έπειτα από αίτημα των μαθητών.
Σύμφωνα με τον κ. Δημήτρη Τσάκαλη, καθηγητή Πληροφορική, ιδρυτή της υπηρεσίας κοινωνικής δικτύωσης whotoexpect. com και μέλος του γραφείου της Δικτυακής Εκπαιδευτικής Πύλης του υπουργείου Παιδείας (http://www.e-yliko.gr/) η χρησιμοποίηση των υπηρεσιών κοινωνικής δικτύωσης προς όφελος της εκπαιδευτικής διαδικασίας δεν μπορεί παρά να είναι μια θετική εξέλιξη.
Ανοίγει το Facebook έναν νέο, πιο φιλικό δρόμο στη σχέση εκπαιδευτικών- μαθητών; Απ΄ ό,τι φαίνεται ναι, καθώς τα δημοφιλή μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπως το Τwitter ή το Facebook, δεν χρησιμεύουν μόνο για να βρίσκει κανείς φίλους ή να ανεβάζει φωτογραφίες και βίντεο, αλλά και για εκπαιδευτικούς λόγους. Ηδη στη Γαλλία όλο και περισσότεροι εκπαιδευτικοί και καθηγητές πανεπιστημίων δημιουργούν προφίλ στο Facebook και κάνουν «φίλους» τους μαθητές ή φοιτητές τους. Αλλά και στη χώρα μας δεν είναι λίγοι εκείνοι οι εκπαιδευτικοί που βλέπουν στο Facebook, το Τwitter, αλλά και το Νing το μέλλον στην ενισχυτική διδασκαλία των μαθητών.
«Το πρώτο φως στο Σύμπαν... Πότε; Πού; Πώς;», γράφει ο κ.Παναγιωτακόπουλος στον «τοίχο» του γκρουπ που δημιούργησε αποκλειστικά για τους μαθητές του. Στο γκρουπ, που αριθμεί ήδη 95 μέλη, οι μαθητές εκτός από τις απορίες και τα σχόλιά τους ανεβάζουν φωτογραφίες από τα πειράματα που κάνουν στο εργαστήριο του σχολείου. Τα σχόλια όμως που γίνονται από τον καθηγητή δεν περιορίζονται στο μάθημα της Φυσικής. «Προσπαθούμε να εισάγουμε και άλλα θέματα που έχουν να κάνουν με τη γενικότερη εκπαίδευσή τους, όπως θέματα συμπεριφοράς στο Διαδίκτυο, θέματα οικολογίας, θέματα επαγγελματικού προσανατολισμού», σημειώνει ο κ. Παναγιωτακόπουλος, διευκρινίζοντας πως οι διαδικτυακές «φιλίες» γίνονται έπειτα από αίτημα των μαθητών.
Σύμφωνα με τον κ. Δημήτρη Τσάκαλη, καθηγητή Πληροφορική, ιδρυτή της υπηρεσίας κοινωνικής δικτύωσης whotoexpect. com και μέλος του γραφείου της Δικτυακής Εκπαιδευτικής Πύλης του υπουργείου Παιδείας (http://www.e-yliko.gr/) η χρησιμοποίηση των υπηρεσιών κοινωνικής δικτύωσης προς όφελος της εκπαιδευτικής διαδικασίας δεν μπορεί παρά να είναι μια θετική εξέλιξη.
Σε περίπτωση, δηλαδή, που κάποιος μαθητής απουσιάζει από την τάξη, αντί να επικοινωνεί με συμμαθητή του για να ενημερωθεί για το μάθημα που έχασε, επικοινωνεί πλέον απευθείας με τον δάσκαλό του στέλνοντας email ή κάνοντας post στον “τοίχο” του στο Facebook», εξηγεί.
Αλλωστε, όταν ο εκπαιδευτικός αποφασίσει να δείξει τη διαδικτυακή του ταυτότητα στους μαθητές του, ταυτόχρονα αλλάζει τελείως και τον τρόπο που διδάσκει, το μοντέλο μάθησης που χρησιμοποιεί. «Από το δασκαλοκεντρικό, περνά στη συνεργατική μάθηση. Ο εκπαιδευόμενος είναι πια ένας συνεργάτης. Βέβαια, η σχέση δεν αλλάζει τελείως. Ο εκπαιδευτικός καλείται να κρατήσει και πάλι ισορροπίες, απλώς αυτή τη φορά σε ένα διαφορετικό πλαίσιο».
«Θέτω απορίες»
Για τη μαθήτρια της Β΄ Λυκείου Δήμητρα Καραμπάτση, το συγκεκριμένο γκρουπ που δημιούργησε ο καθηγητής της είναι τουλάχιστον πρωτό
τυπο. «Μπαίνω, σχολιάζω αναρτήσεις που γίνονται, θέτω απορίες και περιμένω τις απαντήσεις του καθηγητή. Μπορώ να επικοινωνήσω με τον καθηγητή, αλλά και τους συμμαθητές μου ανά πάσα στιγμή», λέει. Οσο για το αν περιορίζεται πια στο τι θα γράψει στο Facebook, επειδή έχει «φίλο» τον καθηγητή, απαντά πως «ό,τι συμβαίνει στο Διαδίκτυο, μένει στο Διαδίκτυο».
Οπως εξηγούν οι ειδικοί, η διαδικτυακή «φιλία» μεταξύ καθηγητών και μαθητών θα έχει όχι μόνο εκπαιδευτικό όφελος, αλλά θα αποτελεί «οδηγό» για τους εκπαιδευτικούς να μπορούν να μπουν λίγο στον κόσμο των μαθητών και να τον καταλάβουν, να μιλήσουν λίγο τη γλώσσα τους. Και για να μιλούν τη γλώσσα των μαθητών πρέπει να αντιληφθούν τον τρόπο ζωής των νέων και τον μεταξύ τους κώδικα επικοινωνίας.
«Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος που μπορώ να επικοινωνώ με τον καθηγητή μου και εκτός σχολείου και το Facebook είναι πολύ γρήγορος και εύκολος τρόπος να το κάνω. Πιστεύω ότι ο συγκεκριμένος καθηγητής λειτουργεί και ως φίλος μας, οπότε δεν αισθάνομαι άβολα να τον συναντώ στο Διαδίκτυο», λέει ο μαθητής της Β΄ Λυκείου Αντώνης Κούζος. Παράλληλα, επισκέπτεται συχνά την ιστοσελίδα στο Μoodle του κ. Παναγιωτακόπουλου. «Πρόσφατα ενθουσιάστηκα που ο καθηγητής οργάνωσε ηλεκτρονικά τεστ και web- conference για να καλύψει κάθε απορία μας. Ο καθηγητής και εμείς χρησιμοποιούσαμε web camera, ενώ στην οθόνη υπήρχε πίνακας στον οποίο μπορούσαμε να σχεδιάσουμε γραφήματα και σχήματα. Με αυτόν τον τρόπο, το μάθημα γίνεται περισσότερο ενδιαφέρον για όλους και οι δυνατότητές του είναι απεριόριστες», προσθέτει ο μαθητής της Β΄ Λυκείου.
«Το μάθημα έτσι γίνεται πιο ευχάριστο»
ΠΕΡΣΙ τον Φεβρουάριο είχε την ιδέα να χρησιμοποιήσει τα ιντερνετικά μέσα δικτύωσης για να λύνει τις απορίες των μαθητών του.
Ετσι, ο κ. Στέργιος Ναστόπουλος, καθηγητής φυσικής στο 8ο Γενικό Λύκειο Ιωαννίνων, χρησιμοποίησε το Νing, δίκτυο το οποίο μπορεί να μην είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο μεταξύ των νέων της χώρας μας, ωστόσο κερδίζει ολοένα και μεγαλύτερο έδαφος.
Αλλωστε, όταν ο εκπαιδευτικός αποφασίσει να δείξει τη διαδικτυακή του ταυτότητα στους μαθητές του, ταυτόχρονα αλλάζει τελείως και τον τρόπο που διδάσκει, το μοντέλο μάθησης που χρησιμοποιεί. «Από το δασκαλοκεντρικό, περνά στη συνεργατική μάθηση. Ο εκπαιδευόμενος είναι πια ένας συνεργάτης. Βέβαια, η σχέση δεν αλλάζει τελείως. Ο εκπαιδευτικός καλείται να κρατήσει και πάλι ισορροπίες, απλώς αυτή τη φορά σε ένα διαφορετικό πλαίσιο».
«Θέτω απορίες»
Για τη μαθήτρια της Β΄ Λυκείου Δήμητρα Καραμπάτση, το συγκεκριμένο γκρουπ που δημιούργησε ο καθηγητής της είναι τουλάχιστον πρωτό
τυπο. «Μπαίνω, σχολιάζω αναρτήσεις που γίνονται, θέτω απορίες και περιμένω τις απαντήσεις του καθηγητή. Μπορώ να επικοινωνήσω με τον καθηγητή, αλλά και τους συμμαθητές μου ανά πάσα στιγμή», λέει. Οσο για το αν περιορίζεται πια στο τι θα γράψει στο Facebook, επειδή έχει «φίλο» τον καθηγητή, απαντά πως «ό,τι συμβαίνει στο Διαδίκτυο, μένει στο Διαδίκτυο».Οπως εξηγούν οι ειδικοί, η διαδικτυακή «φιλία» μεταξύ καθηγητών και μαθητών θα έχει όχι μόνο εκπαιδευτικό όφελος, αλλά θα αποτελεί «οδηγό» για τους εκπαιδευτικούς να μπορούν να μπουν λίγο στον κόσμο των μαθητών και να τον καταλάβουν, να μιλήσουν λίγο τη γλώσσα τους. Και για να μιλούν τη γλώσσα των μαθητών πρέπει να αντιληφθούν τον τρόπο ζωής των νέων και τον μεταξύ τους κώδικα επικοινωνίας.
«Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος που μπορώ να επικοινωνώ με τον καθηγητή μου και εκτός σχολείου και το Facebook είναι πολύ γρήγορος και εύκολος τρόπος να το κάνω. Πιστεύω ότι ο συγκεκριμένος καθηγητής λειτουργεί και ως φίλος μας, οπότε δεν αισθάνομαι άβολα να τον συναντώ στο Διαδίκτυο», λέει ο μαθητής της Β΄ Λυκείου Αντώνης Κούζος. Παράλληλα, επισκέπτεται συχνά την ιστοσελίδα στο Μoodle του κ. Παναγιωτακόπουλου. «Πρόσφατα ενθουσιάστηκα που ο καθηγητής οργάνωσε ηλεκτρονικά τεστ και web- conference για να καλύψει κάθε απορία μας. Ο καθηγητής και εμείς χρησιμοποιούσαμε web camera, ενώ στην οθόνη υπήρχε πίνακας στον οποίο μπορούσαμε να σχεδιάσουμε γραφήματα και σχήματα. Με αυτόν τον τρόπο, το μάθημα γίνεται περισσότερο ενδιαφέρον για όλους και οι δυνατότητές του είναι απεριόριστες», προσθέτει ο μαθητής της Β΄ Λυκείου.
«Το μάθημα έτσι γίνεται πιο ευχάριστο»
ΠΕΡΣΙ τον Φεβρουάριο είχε την ιδέα να χρησιμοποιήσει τα ιντερνετικά μέσα δικτύωσης για να λύνει τις απορίες των μαθητών του.
Ετσι, ο κ. Στέργιος Ναστόπουλος, καθηγητής φυσικής στο 8ο Γενικό Λύκειο Ιωαννίνων, χρησιμοποίησε το Νing, δίκτυο το οποίο μπορεί να μην είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο μεταξύ των νέων της χώρας μας, ωστόσο κερδίζει ολοένα και μεγαλύτερο έδαφος.
Οπως λέει στα «ΝΕΑ», αφορμή για το ιντερνετικό εγχείρημα στάθηκε το αίτημα πολλών μαθητών του να τον κάνουν φίλο στο Facebook.
«Σκέφτηκα λοιπόν ότι αντί του Facebook, το οποίο είναι ανοιχτό και μη ελεγχόμενο, να χρησιμοποιήσω την πλατφόρμα του Νing, το οποίο έχει περισσότερα χαρακτηριστικά από το Facebook- ιστολόγιο, φόρουμ, δυνατότητα να αποθηκεύει κανείς έγγραφα, φακέλους, φωτογραφίες και βίντεο κ.ά.».
Καλύτερη επικοινωνία
Μία τέτοια ιντερνετική συνεργασία, όπως εξηγεί, αναβαθμίζει την επικοινωνία με τους μαθητές έξω από το σχολείο. «Είναι βασικό να νιώθει ο μαθητής ότι και στα δύσκολα, όπως για παράδειγμα στις εξετάσεις, υπάρχει κάποιος που θα τον ενθαρρύνει και θα τον συμβουλεύσει. Παράλληλα, είναι γνωστή η αγάπη των μαθητών για την ηλεκτρονική κοινωνική δικτύωση, όπου εκφράζονται πιο ελεύθερα σε μια πιο σύγχρονη γλώσσα, άρα θα μπορούμε σαν δάσκαλοι να εκμεταλλευτούμε αυτήν την αγάπη, εντάσσοντας δραστηριότητες της τάξης σε αυτά».
Τα περισσότερα παιδιά προβληματίζονται, εντυπωσιάζονται, «παίζουν» ευχάριστα με εικονικά ελατήρια ή ηλεκτρικά φορτία. «Κι αυτός, νομίζω, είναι ένας από τους στόχους: Να γίνει το μάθημα πιο ευχάριστο. Απ΄ την άλλη, να εμπλακούν οι ίδιοι, να χειριστούν και να αλληλεπιδράσουν με εικονικά αντικείμενα, μελετώντας τη συμπεριφορά τους, ώστε μ΄ αυτόν τον τρόπο να κατανοήσουν καλύτερα. Παράλληλα, προσπαθώ να εντάξω κι άλλες δραστηριότητες- μουσική, βίντεο, φωτογραφίες- έτσι ώστε ο χώρος να γίνει όσο γίνεται πιο ελκυστικός», λέει ο καθηγητής. Δυστυχώς, όπως προσθέτει, η πλατφόρμα Νing θα πάψει σε λίγες εβδομάδες να διατίθεται δωρεάν, επομένως το τελευταίο διάστημα βρίσκεται σε αναζήτηση νέας ιντερνετικής στέγης.
ΕΔΩ το "Μαθαίνοντας Φυσική στο όγδοο"
Επιφυλάξεις
ΟΠΩΣ επισημαίνει η σύμβουλος ψυχικής υγείας κ. Δήμητρα Θεοφίλη, η διαδικτυακή επαφή μαθητών και καθηγητών μέσω ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης, όπως το Facebook, είναι ένα ιδιαίτερα αμφιλεγόμενο θέμα. Ενα από τα ζητήματα, ωστόσο, που ανακύπτουν σε μία τέτοια σχέση είναι το γεγονός της ιδιωτικής ζωής στο Ιντερνετ. «Ακόμη και για εκπαιδευτικούς λόγους να υπάρχει διαδικτυακή σχέση μαθητών- καθηγητών, συχνά οι προσωπικές πληροφορίες του καθενός, οι φωτογραφίες, τα σχόλια και οι απόψεις που αποτυπώνονται στο προφίλ γίνονται αντικείμενο σκέψης κι επεξεργασίας του κάθε χρήστη».
Καλύτερη επικοινωνία
Μία τέτοια ιντερνετική συνεργασία, όπως εξηγεί, αναβαθμίζει την επικοινωνία με τους μαθητές έξω από το σχολείο. «Είναι βασικό να νιώθει ο μαθητής ότι και στα δύσκολα, όπως για παράδειγμα στις εξετάσεις, υπάρχει κάποιος που θα τον ενθαρρύνει και θα τον συμβουλεύσει. Παράλληλα, είναι γνωστή η αγάπη των μαθητών για την ηλεκτρονική κοινωνική δικτύωση, όπου εκφράζονται πιο ελεύθερα σε μια πιο σύγχρονη γλώσσα, άρα θα μπορούμε σαν δάσκαλοι να εκμεταλλευτούμε αυτήν την αγάπη, εντάσσοντας δραστηριότητες της τάξης σε αυτά».
Τα περισσότερα παιδιά προβληματίζονται, εντυπωσιάζονται, «παίζουν» ευχάριστα με εικονικά ελατήρια ή ηλεκτρικά φορτία. «Κι αυτός, νομίζω, είναι ένας από τους στόχους: Να γίνει το μάθημα πιο ευχάριστο. Απ΄ την άλλη, να εμπλακούν οι ίδιοι, να χειριστούν και να αλληλεπιδράσουν με εικονικά αντικείμενα, μελετώντας τη συμπεριφορά τους, ώστε μ΄ αυτόν τον τρόπο να κατανοήσουν καλύτερα. Παράλληλα, προσπαθώ να εντάξω κι άλλες δραστηριότητες- μουσική, βίντεο, φωτογραφίες- έτσι ώστε ο χώρος να γίνει όσο γίνεται πιο ελκυστικός», λέει ο καθηγητής. Δυστυχώς, όπως προσθέτει, η πλατφόρμα Νing θα πάψει σε λίγες εβδομάδες να διατίθεται δωρεάν, επομένως το τελευταίο διάστημα βρίσκεται σε αναζήτηση νέας ιντερνετικής στέγης.
ΕΔΩ το "Μαθαίνοντας Φυσική στο όγδοο"
Επιφυλάξεις
ΟΠΩΣ επισημαίνει η σύμβουλος ψυχικής υγείας κ. Δήμητρα Θεοφίλη, η διαδικτυακή επαφή μαθητών και καθηγητών μέσω ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης, όπως το Facebook, είναι ένα ιδιαίτερα αμφιλεγόμενο θέμα. Ενα από τα ζητήματα, ωστόσο, που ανακύπτουν σε μία τέτοια σχέση είναι το γεγονός της ιδιωτικής ζωής στο Ιντερνετ. «Ακόμη και για εκπαιδευτικούς λόγους να υπάρχει διαδικτυακή σχέση μαθητών- καθηγητών, συχνά οι προσωπικές πληροφορίες του καθενός, οι φωτογραφίες, τα σχόλια και οι απόψεις που αποτυπώνονται στο προφίλ γίνονται αντικείμενο σκέψης κι επεξεργασίας του κάθε χρήστη».
Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2010
Τυχερά τα κομπούτιερ, πάνε Σχολείο άμα γεράσουν.
Σχολεία χωρίς ψηφιακή μνήμη
Μερικές φορές τα σχολεία δεν χρειάζονται μόνο την ιστορική μνήμη, αλλά και τη μνήμη του μέλλοντος.
Μερικές φορές τα σχολεία δεν χρειάζονται μόνο την ιστορική μνήμη, αλλά και τη μνήμη του μέλλοντος.
Οι απαρχαιωμένοι υπολογιστές στα δημοτικά των Ιωαννίνων καθιστούν στην ουσία τα νέα προγράμματα άχρηστα, αφού δεν μπορούν να τα «τρέξουν». Έτσι οι μικροί μαθητές βλέπουν σβηστές οθόνες και μια ευκαιρία να χάνεται.
Το e-school, το «Ηλεκτρονικό σχολειό» είναι μια διαδικτυακή εφαρμογή που υπό κανονικές συνθήκες, θα μπορούσε να επιδράσει αρκετά την εκπαιδευτική καθημερινότητα στο σχολείο. Προς το παρόν όμως στα Γιάννενα δεν μπορεί να το κάνει, γιατί οι περισσότεροι υπολογιστές που υπάρχουν στα δημοτικά του νομού δεν μπορούν να την… «τρέξουν».
Δεν έχουν την απαιτούμενη μνήμη γι αυτό, όχι… ιστορική, αλλά ψηφιακή. Για την ακρίβεια, οι εκπαιδευτικοί δεν μπορούν να εγκαταστήσουν καν την εφαρμογή, καθώς το «πακέτο» που κλήθηκαν να μεταφορτώσουν από το ίντερνετ χρειάζεται τουλάχιστον ένα gigabyte μνήμης RAM. Τα δημοτικά σχολεία διαθέτουν στην συντριπτική τους πλειοψηφία υπολογιστές 8 και 9 χρόνων, όταν δηλαδή το 1gb RAM στους υπολογιστές φάνταζε περίπου όπως το ιδιόκτητο τρισδιάστατο σινεμά σήμερα. Επίσης, σε αρκετές περιπτώσεις οι σημερινές «μνήμες» είναι ασύμβατες με τους προ οκταετίας υπολογιστές που υπάρχουν στα σχολεία.
Το e-school είναι μια εφαρμογή με πολλές προεκτάσεις: Μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην διδακτική διαδικασία, μπορεί όμως να βοηθήσει και στη γραμματειακή υποστήριξη και «οριζόντια» διασύνδεση των σχολείων. Αν φυσικά βρεθεί υπολογιστής που να την «τρέξει». Ένα τέτοιο πρόβλημα έχει και το 1ο δημοτικό στο Καπλάνειο, όπου ο διευθυντής του Θόδωρος Τζαρούχης περιμένει την… αναβάθμιση μνήμης για να χρησιμοποιήσει το πρόγραμμα. «Έχουμε έξι μηχανήματα στο εργαστήρι, εδώ και 8-9 χρόνια. Όταν χαλάνε, μας λένε οι τεχνικοί ότι είναι πιο συμφέρον να τα αντικαταστήσουμε, παρά να τα φτιάξουμε» τονίζει. Δεν έχει και άδικο, καθώς πλέον οι αναβαθμίσεις στους υπολογιστές έχουν «ευτελιστεί» αρκετά με τους γρήγορους ρυθμούς που ανανεώνονται τα μοντέλα και οι τεχνολογίες. Ωστόσο, για κάθε αγορά χρειάζονται χρήματα, που τα σχολεία θα κληθούν να αναζητήσουν σε μια γενικώς δύσκολη οικονομική περίοδο. Αυτή την περίοδο, η δεύτερη δόση των χρημάτων των σχολικών επιτροπών έχει καθυστερήσει ήδη.
Από αυτά τα χρήματα όμως, τα σχολεία πρέπει να εξοφλήσουν πιο ζωτικές τους ανάγκες από τους υπολογιστές.
Οι πιθανές λύσεις
Ίσως όμως τα σχολεία που έχουν μικρότερα εργαστήρια, με λιγότερους υπολογιστές, να μπορούν να κάνουν κάτι. Ο διευθυντής πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Γρηγόρης Τζίμας τονίζει στον «Η.Α.» ότι θα μπορούσαν οι σχολικές επιτροπές να διαθέσουν κάποια ποσά τουλάχιστον για την απαιτούμενη αναβάθμιση της μνήμης. Ούτως ή άλλως οι τιμές στην αγορά δεν είναι μεγάλες για μια ή δύο επεκτάσεις μνήμης. «Στα μεγάλα σχολεία όμως, χρειάζεται προγραμματισμός. Πρέπει να πάμε στις δημοτικές επιτροπές παιδείας για να ζητήσουμε κάποια αύξηση» συνεχίζει ο κ. Τζίμας.
Τι γίνεται όμως με αυτόν ακριβώς τον «προγραμματισμό»; Μέχρι στιγμής, δίνεται βάρος κυρίως στην προσωπική εμπειρία των μαθητών, είτε με επιδοτήσεις αγοράς φορητών υπολογιστών από ευρωπαϊκά προγράμματα, είτε με δωρεάν παροχή στους αριστεύσαντες, αλλά στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Τα σχολεία από την άλλη, συχνά καταφεύγουν στα «ίδια μέσα» όπως οι πρωτοβουλίες των συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων ή οι επαφές με την ιδιωτική πρωτοβουλία γενικώς (δωρεές από οργανισμούς κ.λπ.) προκειμένου να εξοπλίσουν τα εργαστήρια πληροφορικής και να δοθεί μια εναλλακτική και υποβοηθητική εκπαιδευτική μέθοδος στους μαθητές.
Το e-school, το «Ηλεκτρονικό σχολειό» είναι μια διαδικτυακή εφαρμογή που υπό κανονικές συνθήκες, θα μπορούσε να επιδράσει αρκετά την εκπαιδευτική καθημερινότητα στο σχολείο. Προς το παρόν όμως στα Γιάννενα δεν μπορεί να το κάνει, γιατί οι περισσότεροι υπολογιστές που υπάρχουν στα δημοτικά του νομού δεν μπορούν να την… «τρέξουν».
Δεν έχουν την απαιτούμενη μνήμη γι αυτό, όχι… ιστορική, αλλά ψηφιακή. Για την ακρίβεια, οι εκπαιδευτικοί δεν μπορούν να εγκαταστήσουν καν την εφαρμογή, καθώς το «πακέτο» που κλήθηκαν να μεταφορτώσουν από το ίντερνετ χρειάζεται τουλάχιστον ένα gigabyte μνήμης RAM. Τα δημοτικά σχολεία διαθέτουν στην συντριπτική τους πλειοψηφία υπολογιστές 8 και 9 χρόνων, όταν δηλαδή το 1gb RAM στους υπολογιστές φάνταζε περίπου όπως το ιδιόκτητο τρισδιάστατο σινεμά σήμερα. Επίσης, σε αρκετές περιπτώσεις οι σημερινές «μνήμες» είναι ασύμβατες με τους προ οκταετίας υπολογιστές που υπάρχουν στα σχολεία.
Το e-school είναι μια εφαρμογή με πολλές προεκτάσεις: Μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην διδακτική διαδικασία, μπορεί όμως να βοηθήσει και στη γραμματειακή υποστήριξη και «οριζόντια» διασύνδεση των σχολείων. Αν φυσικά βρεθεί υπολογιστής που να την «τρέξει». Ένα τέτοιο πρόβλημα έχει και το 1ο δημοτικό στο Καπλάνειο, όπου ο διευθυντής του Θόδωρος Τζαρούχης περιμένει την… αναβάθμιση μνήμης για να χρησιμοποιήσει το πρόγραμμα. «Έχουμε έξι μηχανήματα στο εργαστήρι, εδώ και 8-9 χρόνια. Όταν χαλάνε, μας λένε οι τεχνικοί ότι είναι πιο συμφέρον να τα αντικαταστήσουμε, παρά να τα φτιάξουμε» τονίζει. Δεν έχει και άδικο, καθώς πλέον οι αναβαθμίσεις στους υπολογιστές έχουν «ευτελιστεί» αρκετά με τους γρήγορους ρυθμούς που ανανεώνονται τα μοντέλα και οι τεχνολογίες. Ωστόσο, για κάθε αγορά χρειάζονται χρήματα, που τα σχολεία θα κληθούν να αναζητήσουν σε μια γενικώς δύσκολη οικονομική περίοδο. Αυτή την περίοδο, η δεύτερη δόση των χρημάτων των σχολικών επιτροπών έχει καθυστερήσει ήδη.
Από αυτά τα χρήματα όμως, τα σχολεία πρέπει να εξοφλήσουν πιο ζωτικές τους ανάγκες από τους υπολογιστές.
Οι πιθανές λύσεις
Ίσως όμως τα σχολεία που έχουν μικρότερα εργαστήρια, με λιγότερους υπολογιστές, να μπορούν να κάνουν κάτι. Ο διευθυντής πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Γρηγόρης Τζίμας τονίζει στον «Η.Α.» ότι θα μπορούσαν οι σχολικές επιτροπές να διαθέσουν κάποια ποσά τουλάχιστον για την απαιτούμενη αναβάθμιση της μνήμης. Ούτως ή άλλως οι τιμές στην αγορά δεν είναι μεγάλες για μια ή δύο επεκτάσεις μνήμης. «Στα μεγάλα σχολεία όμως, χρειάζεται προγραμματισμός. Πρέπει να πάμε στις δημοτικές επιτροπές παιδείας για να ζητήσουμε κάποια αύξηση» συνεχίζει ο κ. Τζίμας.
Τι γίνεται όμως με αυτόν ακριβώς τον «προγραμματισμό»; Μέχρι στιγμής, δίνεται βάρος κυρίως στην προσωπική εμπειρία των μαθητών, είτε με επιδοτήσεις αγοράς φορητών υπολογιστών από ευρωπαϊκά προγράμματα, είτε με δωρεάν παροχή στους αριστεύσαντες, αλλά στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Τα σχολεία από την άλλη, συχνά καταφεύγουν στα «ίδια μέσα» όπως οι πρωτοβουλίες των συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων ή οι επαφές με την ιδιωτική πρωτοβουλία γενικώς (δωρεές από οργανισμούς κ.λπ.) προκειμένου να εξοπλίσουν τα εργαστήρια πληροφορικής και να δοθεί μια εναλλακτική και υποβοηθητική εκπαιδευτική μέθοδος στους μαθητές.
ΠΗΓΗ: Ηπειρωτικός Αγών
Σάββατο 9 Ιανουαρίου 2010
Με το λαπτόπι στο κοπάδι.
«Νομίζω ότι πάω ταξίδι κάθε μέρα όταν μπαίνω στο Ίντερνετ, ότι φεύγω, ότι βγαίνω από τα στενά όρια του χωριού. Οι εικόνες και οι παραστάσεις των συγχωριανών μου στο απομακρυσμένο χωριό όπου ζούμε, είναι βέβαιο ότι έχουν εμπλουτιστεί».
O Γιώργος Δελακοβίας είναι από τους τυχερούς κατοίκους του Αγίου Νικολάου Βοιών Λακωνίας- βρίσκεται στο νοτιοδυτικότερο άκρο της χερσαίας Ευρώπης- που ανακάλυψαν τη μαγεία του κυβερνοχώρου. Οι κάτοικοι του χωριού και ειδικώς οι νεώτεροι, αρκετοί από τους οποίους έχουν κάνει σπουδές στις σύγχρονες τεχνολογίες, έστησαν δίκτυο ασύρματου Ίντερνετ, προσβάσιμο σε όλους τους κατοίκους. Ο κ. Δελακοβίας είναι κτηνοτρόφος και δύσκολα φανταζόταν πως θα μπορούσε να του είναι χρήσιμη η τεχνολογία.
O Γιώργος Δελακοβίας είναι από τους τυχερούς κατοίκους του Αγίου Νικολάου Βοιών Λακωνίας- βρίσκεται στο νοτιοδυτικότερο άκρο της χερσαίας Ευρώπης- που ανακάλυψαν τη μαγεία του κυβερνοχώρου. Οι κάτοικοι του χωριού και ειδικώς οι νεώτεροι, αρκετοί από τους οποίους έχουν κάνει σπουδές στις σύγχρονες τεχνολογίες, έστησαν δίκτυο ασύρματου Ίντερνετ, προσβάσιμο σε όλους τους κατοίκους. Ο κ. Δελακοβίας είναι κτηνοτρόφος και δύσκολα φανταζόταν πως θα μπορούσε να του είναι χρήσιμη η τεχνολογία.
«Τελικά, αυτό που είδα είναι ότι το Διαδίκτυο είναι χρήσιμο στη δουλειά μου. Τόσο εγώ και οι άλλοι κάτοικοι του χωριού που το χρησιμοποιούν αισθανόμαστε ότι μας συνδέει με τον κόσμο».
Ο κ. Δελακοβίας παίρνει το λάπτοπ μαζί του ακόμη και όταν πηγαίνει τα ζώα του για βοσκή. «Ο χρόνος είναι αρκετός και έχω τη δυνατότητα να βλέπω τι είδους εργαλεία βγαίνουν που θα είναι χρήσιμα για τη δουλειά μου, αλλά παρακολουθώ και τον καιρό». Παρότι η τεχνολογία του Wi-Fi σε πολλές πόλεις είναι πια προσβάσιμη, μέχρι πριν από μερικούς μήνες ήταν άπιαστο όνειρο για το χωριό Άγιος Νικόλαος στον Καβομαλιά.
Ο κ. Δελακοβίας παίρνει το λάπτοπ μαζί του ακόμη και όταν πηγαίνει τα ζώα του για βοσκή. «Ο χρόνος είναι αρκετός και έχω τη δυνατότητα να βλέπω τι είδους εργαλεία βγαίνουν που θα είναι χρήσιμα για τη δουλειά μου, αλλά παρακολουθώ και τον καιρό». Παρότι η τεχνολογία του Wi-Fi σε πολλές πόλεις είναι πια προσβάσιμη, μέχρι πριν από μερικούς μήνες ήταν άπιαστο όνειρο για το χωριό Άγιος Νικόλαος στον Καβομαλιά.
Παράθυρο με θέα στον κόσμο άνοιξαν οι νέοι του χωριού. Οι πρώτες απόπειρες, όπως λέει ο Γιάννης Δελακοβίας, μηχανικός πληροφοριακών συστημάτων και από τους «πρωτεργάτες» του τολμηρού εγχειρήματος, έγιναν για ψυχαγωγικούς λόγους. «Αυτό που μας ενδιέφερε αρχικά ήταν να στήσουμε έναν κόμβο για να ανταλλάσσουμε μηνύματα, αρχεία, αλλά και να παίζουμε παιχνίδια μεταξύ μας όταν κατεβαίνουμε στο χωριό. Έτσι έγινε το ξεκίνημα, αφού φτιάξαμε κατά κάποιο τρόπο μια “ασύρματη γειτονιά”. Όταν το πετύχαμε, αρχίσαμε να κάνουμε πιο... μεγαλεπήβολα σχέδια. Ο επόμενος στόχος μας ήταν να δικτυώσουμε όλο το χωριό». Τα πράγματα έδειξαν ότι μπορούσαν να προχωρήσουν πιο τολμηρά όταν ο Άγιος Νικόλαος επελέγη ως ένα από τα οκτώ απομακρυσμένα χωριά της Ελλάδας που θα συμμετείχαν στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα Rural Wings. Έτσι δόθηκε συνέχεια στην προσπάθεια των νέων του Αγίου Νικολάου.
Διαδικτυακό όνειρο Στην ταράτσα του διθέσιου δημοτικού σχολείου του χωριού εγκαταστάθηκε μια μεγάλη δορυφορική κεραία και τοποθετήθηκε ο αναγκαίος εξοπλισμός σε μια αίθουσα. Τα παιδιά και μαζί τους όλο το χωριό απέκτησαν πρόσβαση στο Διαδίκτυο. Όπως όμως επισημαίνει ο Παναγιώτης Κρανιδιώτης, μηχανικός υπολογιστών και μέλος της ομάδας που δούλεψε για το διαδικτυακό όνειρο της περιοχής, τα παράθυρα του Διαδικτύου έκλειναν όταν χτυπούσε το κουδούνι την τελευταία διδακτική ώρα. «Αρχίσαμε έτσι να κοιτάζουμε πώς μπορούμε, αφού οι βάσεις υπήρχαν, να δώσουμε περισσότερο χρόνο στην πρόσβαση και εν τέλει καταφέραμε να έχουμε 24ωρη διαδικτυακή επικοινωνία». Σε αυτό βοήθησαν όχι μόνο οι έχοντες τις γνώσεις της τεχνολογίας. «Σχεδόν όλοι οι συγχωριανοί μας- ηλεκτρολόγοι, ναυπηγοί, μηχανικοί, εργολάβοι, οικονομικοί μετανάστες- βοήθησαν στην εγκατάσταση των σημείων πρόσβασης».
Το δίκτυο παρέχει κάλυψη 80% και αποτελείται συνολικά από 27 σημεία πρόσβασης (Αccess Ρoints). Και ναι μεν η πρόσβαση για τους περισσότερους μπορεί να είναι εύκολη, δεν είναι όμως και ανεξέλεγκτη. Όπως λέει ο κ. Κρανιδιώτης, «το δίκτυο προστατεύεται από συστήματα ασφαλείας (firewalls) αλλά και η πρόσβαση σε “απαγορευμένα” sites είναι αδύνατη. Επίσης στο δίκτυο γίνεται διαρκής παρακολούθηση από συστήματα Μonitoring». Τo κόστος κτήσης του υλικού για την ασύρματη δικτύωση έχει φτάσει τα 30.000 ευρώ και καλύφθηκε αποκλειστικά από εθελοντές και δωρεές. Στόχος τους τώρα είναι η εξάπλωση του δικτύου και στους άλλους οικισμούς του χωριού καθώς και η πρόσβαση στην πραγματική ευρυζωνικότητα (ΑDSL), αφού έτσι θα αυξηθεί η ταχύτητα.
Η απόκτηση ασύρματου δικτύου επικοινωνίας για αρκετές περιοχές είναι στόχος, αλλά για πολλούς υπάρχουν ερωτήματα για τις επιπτώσεις στην υγεία. Ο κ. Κρανιδιώτης εξηγεί πως «η συνολική ακτινοβολία που εκπέμπεται από τις κεραίες του Wi-Fi είναι περίπου ίση με την ακτινοβολία που εκπέμπουν δύο κινητά τηλέφωνα σε λειτουργία. Ένα κινητό εκπέμπει ακτινοβολία 1-2 Watt, ενώ ένας σταθμός εκπέμπει από 1/10 έως 1/20 αυτής της ακτινοβολίας».
(Το ασύρματο δίκτυο του Αγίου Νικολάου παρέχει ακόμη στους κατοίκους του: μετερεωλογικό σταθμό (με δωρεά του Συνδέσμου Αγιονικολαϊτών) που εδρεύει στον Πειραιά και αποστέλλει τα δεδομένα στο Εθνικό Αστεροσκοπείο για να βλέπουν τον καιρό, όπου και αν βρίσκονται.
http://penteli.meteo. gr/stations/kavomalias/ ● Σταθμό λήψεων σημάτων ΑΙS για την κυκλοφορία των πλοίων (επίσης με δωρεά του Συνδέσμου Αγιονικολαϊτών)
και την αυτόματη αποστολή των δεδομένων στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου.
http://syrosobserver.aegean.gr/ais/ ● Διαδραστικούς πίνακες στο δημοτικό σχολείο του χωριού για τους μαθητές)
Το πάντρεμα τεχνολογίας και παράδοσης
O Γιώργος Αναστασάκης είναι από αυτούς που συνέβαλαν στην προσπάθεια για το στήσιμο του WiFi, αλλά και από εκείνους που το χρησιμοποιούν λιγότερο, αφού μένει μόνιμα στην Αθήνα. Όταν όμως επισκέπτεται το χωριό του, αναγνωρίζει κάθε φορά την αξία του. Όπως λέει, «είναι ωραία να έχεις πρόσβαση στο Ιnternet σε ένα τόσο απομακρυσμένο μέρος, όπως ο Κάβο Μαλιάς. Είναι ενδιαφέρον το πάντρεμα τεχνολογίας και παράδοσης.
Διαδικτυακό όνειρο Στην ταράτσα του διθέσιου δημοτικού σχολείου του χωριού εγκαταστάθηκε μια μεγάλη δορυφορική κεραία και τοποθετήθηκε ο αναγκαίος εξοπλισμός σε μια αίθουσα. Τα παιδιά και μαζί τους όλο το χωριό απέκτησαν πρόσβαση στο Διαδίκτυο. Όπως όμως επισημαίνει ο Παναγιώτης Κρανιδιώτης, μηχανικός υπολογιστών και μέλος της ομάδας που δούλεψε για το διαδικτυακό όνειρο της περιοχής, τα παράθυρα του Διαδικτύου έκλειναν όταν χτυπούσε το κουδούνι την τελευταία διδακτική ώρα. «Αρχίσαμε έτσι να κοιτάζουμε πώς μπορούμε, αφού οι βάσεις υπήρχαν, να δώσουμε περισσότερο χρόνο στην πρόσβαση και εν τέλει καταφέραμε να έχουμε 24ωρη διαδικτυακή επικοινωνία». Σε αυτό βοήθησαν όχι μόνο οι έχοντες τις γνώσεις της τεχνολογίας. «Σχεδόν όλοι οι συγχωριανοί μας- ηλεκτρολόγοι, ναυπηγοί, μηχανικοί, εργολάβοι, οικονομικοί μετανάστες- βοήθησαν στην εγκατάσταση των σημείων πρόσβασης».
Το δίκτυο παρέχει κάλυψη 80% και αποτελείται συνολικά από 27 σημεία πρόσβασης (Αccess Ρoints). Και ναι μεν η πρόσβαση για τους περισσότερους μπορεί να είναι εύκολη, δεν είναι όμως και ανεξέλεγκτη. Όπως λέει ο κ. Κρανιδιώτης, «το δίκτυο προστατεύεται από συστήματα ασφαλείας (firewalls) αλλά και η πρόσβαση σε “απαγορευμένα” sites είναι αδύνατη. Επίσης στο δίκτυο γίνεται διαρκής παρακολούθηση από συστήματα Μonitoring». Τo κόστος κτήσης του υλικού για την ασύρματη δικτύωση έχει φτάσει τα 30.000 ευρώ και καλύφθηκε αποκλειστικά από εθελοντές και δωρεές. Στόχος τους τώρα είναι η εξάπλωση του δικτύου και στους άλλους οικισμούς του χωριού καθώς και η πρόσβαση στην πραγματική ευρυζωνικότητα (ΑDSL), αφού έτσι θα αυξηθεί η ταχύτητα.
Η απόκτηση ασύρματου δικτύου επικοινωνίας για αρκετές περιοχές είναι στόχος, αλλά για πολλούς υπάρχουν ερωτήματα για τις επιπτώσεις στην υγεία. Ο κ. Κρανιδιώτης εξηγεί πως «η συνολική ακτινοβολία που εκπέμπεται από τις κεραίες του Wi-Fi είναι περίπου ίση με την ακτινοβολία που εκπέμπουν δύο κινητά τηλέφωνα σε λειτουργία. Ένα κινητό εκπέμπει ακτινοβολία 1-2 Watt, ενώ ένας σταθμός εκπέμπει από 1/10 έως 1/20 αυτής της ακτινοβολίας».
(Το ασύρματο δίκτυο του Αγίου Νικολάου παρέχει ακόμη στους κατοίκους του: μετερεωλογικό σταθμό (με δωρεά του Συνδέσμου Αγιονικολαϊτών) που εδρεύει στον Πειραιά και αποστέλλει τα δεδομένα στο Εθνικό Αστεροσκοπείο για να βλέπουν τον καιρό, όπου και αν βρίσκονται.
http://penteli.meteo. gr/stations/kavomalias/ ● Σταθμό λήψεων σημάτων ΑΙS για την κυκλοφορία των πλοίων (επίσης με δωρεά του Συνδέσμου Αγιονικολαϊτών)
και την αυτόματη αποστολή των δεδομένων στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου.
http://syrosobserver.aegean.gr/ais/ ● Διαδραστικούς πίνακες στο δημοτικό σχολείο του χωριού για τους μαθητές)
Το πάντρεμα τεχνολογίας και παράδοσης
O Γιώργος Αναστασάκης είναι από αυτούς που συνέβαλαν στην προσπάθεια για το στήσιμο του WiFi, αλλά και από εκείνους που το χρησιμοποιούν λιγότερο, αφού μένει μόνιμα στην Αθήνα. Όταν όμως επισκέπτεται το χωριό του, αναγνωρίζει κάθε φορά την αξία του. Όπως λέει, «είναι ωραία να έχεις πρόσβαση στο Ιnternet σε ένα τόσο απομακρυσμένο μέρος, όπως ο Κάβο Μαλιάς. Είναι ενδιαφέρον το πάντρεμα τεχνολογίας και παράδοσης.
Το καλοκαίρια που κατεβαίνω για διακοπές παίρνω πια μαζί μου και το laptop. Βγαίνοντας στο βεραντάκι του σπιτιού μου το ακουμπάω πάνω στις ίδιες πλάκες που ο προπάππος μου ακούμπαγε τα αγροτικά εργαλεία όταν γύριζε από τα χωράφια! Περίεργη αίσθηση ε; Απέκτησα και ένα καινούργιο χόμπι χάρη στο ασύρματο δίκτυο: παρατήρηση καραβιών!
Μπαίνω στο http://syros-observer. aegean. gr/ais/ με το οποίο συνεργαζόμαστε και παρατηρώ μεταξύ άλλων πόσα και ποια πλοία περνούν από τον δίαυλο Κυθήρων. Βλέπω στην οθόνη μου το κρουαζιερόπλοιο να διαπλέει τον κάβο και σε μισή ώρα, νάτο μπροστά μου πάμφωτο μέσα στη νύχτα.
Μπαίνω στο http://syros-observer. aegean. gr/ais/ με το οποίο συνεργαζόμαστε και παρατηρώ μεταξύ άλλων πόσα και ποια πλοία περνούν από τον δίαυλο Κυθήρων. Βλέπω στην οθόνη μου το κρουαζιερόπλοιο να διαπλέει τον κάβο και σε μισή ώρα, νάτο μπροστά μου πάμφωτο μέσα στη νύχτα.
Αυτό που με συγκινεί περισσότερο είναι πως αυτή η πρωτοβουλία είναι αποτέλεσμα μιας συλλογικής προσπάθειας των παιδιών της γενιάς μου.
Απολαμβάνω έτσι το προϊόν ενός νέου κοινοτισμού! Παλιότερα κυρίως, αλλά ακόμη και σήμερα, στο χωριό μου υπήρχαν τα απαλαΐτικα. Απαλαΐτικα σημαίνει πως σήμερα πάμε όλοι μαζί στο χωράφι σου να μαζέψουμε τις δικές σου ελιές και αύριο στο δικό μου πάλι όλοι μαζί. Αυτή η από κοινού ζωή σήμερα αναβιώνει και μέσω της τεχνολογίας.
Μοιραζόμαστε όλοι το κοινό bandwidth δωρεάν!»
ΠΗΓΗ: Τα Νεα Σάββατο 10 Ιαν. 2010
Μοιραζόμαστε όλοι το κοινό bandwidth δωρεάν!»
ΠΗΓΗ: Τα Νεα Σάββατο 10 Ιαν. 2010
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
