Ερώτηση στην Βουλή με θέμα την θέσπιση της ΑΟΖ. 19/06/2014

Πηγή: Ελληνική ΑΟΖ

__

···

Τα πετρέλαια ξυπνούν τον Εγκέλαδο στο Ιόνιο;

Κεφαλλονιά 

Αποκάλυψη "HOT DOC": Τα πετρέλαια ξυπνούν τον Εγκέλαδο στο Ιόνιο

 

ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ HOT DOC ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΕΙ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΓΕΩΤΡΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΣΕΙΣΜΟΓΕΝΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Σε μια σοβαρή καταγγελία προέβη η «Ριζοσπαστική Πρωτοβουλία Κεφαλονιάς για τους Υδρογονάνθρακες» μερικά μόλις 24ωρα μετά την επίσκεψη του κ. Σαμαρά στο σεισμόπληκτο νησί.

Όπως καταγγέλλεται την ίδια ακριβώς ημέρα που ο Πρωθυπουργός της χώρας επισκέφτηκε εκτάκτως τη Κεφαλονιά για να διαπιστώσει ο ίδιος το μέγεθος του προβλήματος και λίγο μετά τη διατύπωση δηλώσεων για τη “Κεφαλονιά που άντεξε” και τη “Κυβέρνηση που στέκεται και θα σταθεί δίπλα στα προβλήματα που άφησε ο σεισμός”, ο πολλά υποσχόμενος Υπουργός – Ειδικός επί των ενεργειακών ζητημάτων της χώρας, ο κος Μανιάτης, έσπευδε στην Αθήνα να πανηγυρίσει για την ολοκλήρωση της επεξεργασίας των δεδομένων από τις σεισμικές έρευνες για υδρογονάναθρακες στο Ιόνιο (και τη Νότια Κρήτη) και τη μεταμόρφωσή τους σε μια βάση δεδομένων προσβάσιμες σε πετρελαϊκές εταιρείες, με σκοπό τη προκήρυξη διαγωνισμού για παραχώρηση στη διεθνή πετρελαϊκή βιομηχανία των “εμπορεύσιμων” θαλασσίων οικοπέδων.  Για το σκοπό αυτό μάλιστα, πραγματοποιήθηκε την ημέρα αυτή σύσκεψη υπό τον Υπουργό, με συμμετοχή στελεχών του Υπουργείου, των εκπροσώπων της νορβηγικής εταιρείας PGS και του γαλλικού οίκου BEICIP (θυγατρική εταιρεία του Γαλλικού Ινστιτούτου Πετρελαίων).

Με αφορμή αυτές τις διαμαρτυρίες το www.apokalypseis.com δίνει σήμερα στην δημοσιότητα την έρευνα που είχε δημοσιεύσει το περιοδικό HOT DOC ( Τεύχος 16,  Νοέμβριος 2012) . Η δημοσιογραφική έρευνα είχε τίτλο  «Τα πετρέλαια ξυπνούν τον Εγκέλαδο στο Ιόνιο» και σε αυτή, ειδικοί επιστήμονες περιγράφουν στο περιοδικό πώς μια «αθώα» γεώτρηση πάνω σε ένα ενεργά σεισμικό ρήγμα μπορεί να επηρεάσει με απρόβλεπτες συνέπειες  την σεισμικότητα της περιοχής στο Ιόνιον.

  

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ  ΤΟΥ HOT DOC 

Τα πετρέλαια ξυπνούν τον Εγκέλαδο στο Ιόνιο

Οι γεωτρήσεις για την εξόρυξη των υδρογονανθράκων στο Ιόνιο,  που προωθεί με βιαστικό τρόπο και συνοπτικές διαδικασίες η κυβέρνηση , κρύβουν μέσα τους ένα πολύ σημαντικό μυστικό .Αυτές συνδέονται άμεσα με την εκδήλωση μικροσεισμών.  Σύμφωνα με τους ειδικούς επιστήμονες οι γεωτρήσεις με την μέθοδο της «υδραυλικής διάρρηξης» αν πραγματοποιηθούν πάνω ή δίπλα από ένα ενεργό σεισμικό ρήγμα,  μπορεί να προκαλέσουν διατάραξη των ισορροπιών και  πρόβλημα στην γενικότερη σεισμική συμπεριφορά της περιοχής. Με δεδομένο ότι το Ιόνιο είναι η πιο ενεργά σεισμική περιοχή της Ευρώπης , με δεκάδες επικίνδυνα ρήγματα να το τέμνουν από άκρη σε άκρη , τι κινδύνους άραγε κρύβει η όλη προσπάθεια της  εξώρυξης του «μαύρου χρυσού» στη περιοχή και τι μέτρα έχει λάβει για αυτή την πιθανότητα η Πολιτεία;   

ΤΟΥ ΜΑΚΗ ΝΟΔΑΡΟΥ

Στο συγκεκριμένο ερώτημα κλήθηκαν να απαντήσουν στο HD ειδικοί επιστήμονες μετά τους …ψιθύρους που κυκλοφορούν τελευταία μεταξύ των σεισμολόγων,  ότι η επιχείρηση εξόρυξης πετρελαίου  στην ευαίσθητη σεισμικά περιοχή του Ιονίου , ίσως προκαλέσει απρόβλεπτες αναταράξεις και εξελίξεις στο τοπικό σεισμικό δυναμικό.

Γεωτρήσεις και μικροσεισμοί

Η σχέση βαθιών γεωτρήσεων για την άντληση πετρελαίου και σεισμικών δονήσεων είναι όντως ένα πραγματικό γεγονός που έχει καταγραφεί επίσημα και έχει προκαλέσει το μεγάλο ενδιαφέρον των  Αμερικανών επιστημόνων.

Όπως αναφέρεται στη διεθνή βιβλιογραφία , ερευνητές της αμερικανικής γεωλογικής υπηρεσίας USGS εκτιμούν ότι η απότομη αύξηση που καταγράφεται τελευταία στη συχνότητα των σεισμών στις μεσοδυτικές πολιτείες των ΗΠΑ οφείλεται πιθανότητα στις γεωτρήσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου. Μάλιστα σημειώνουν ότι η συχνότητα δονήσεων με μέγεθος  άνω των 3 Ρίχτερ  αυξήθηκε κατά 20 φορές από τα τέλη του 20ού αιώνα μέχρι σήμερα, και η μεταβολή αυτή «είναι σχεδόν σίγουρα ανθρωπογενής».

Η έρευνα καταγράφει μια μικρή αρχικά αύξηση των σεισμών που εμφανίστηκε το 2001 κατά μήκους των συνόρων του Κολοράντο και του Νέου Μεξικού , μια περιοχή στην οποία άρχισαν τότε να εξορύσσονται μεγάλες ποσότητες μεθανίου. Μια δεύτερη και  πιο απότομη αύξηση καταγράφηκε το 2009 σε όλη τη μεσοδυτική χώρα και δείχνει να συνδέεται με τις γεωτρήσεις πετρελαίου και αερίου, από τις οποίες αρκετές βρίσκονται στο Άρκανσο και την Οκλαχόμα. Μάλιστα, ορισμένοι επιστήμονες είχαν αποδώσει τους σεισμούς στο Άρκανσο, την Οκλαχόμα και το Οχάιο στις λεγόμενες γεωτρήσεις υδραυλικής διάρρηξης ,  στις οποίες τεράστιες ποσότητες νερού, χημικών και άμμου διοχετεύονται υπό πίεση μέσα σε σχιστολιθικά πετρώματα, τα οποία θρυμματίζονται απότομα και απελευθερώνουν έτσι το πετρέλαιο ή το φυσικό αέριο που περιέχουν στο εσωτερικό τους.

Εφιάλτης η υδραυλική διάρρηξη

Το προβληματισμό του για την πιθανότητα της εξόρυξης πετρελαίου στο  σεισμικά ενεργό Ιόνιο , με τον τρόπο της υδραυλικής διάρρηξης σε σχέση με την σεισμικότητα της περιοχής,  εξέφρασε στο HD o σεισμολόγος Μάκης Χουλιάρας, εντεταλμένος ερευνητής του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου Αθηνών.

Όπως λέει: «Ο τρόπος εξώρυξης πετρελαίου που γίνεται από το 1940 και μετά επηρεάζει τα σεισμικά ρήγματα. Οι  πετρελαϊκές εταιρείες προσπαθούν να εξορύξουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερες ποσότητες πετρελαίου. Για να γίνει αυτό , μια από τις συνηθέστερες μεθόδους που χρησιμοποιούν είναι η υδραυλική διάρρηξη. Δηλαδή σπάζουν με τη γεώτρηση τα πετρώματα της γης και βάζουν μέσα «βρώμικο» νερό το οποίο ανοίγει τους πόρους των πετρωμάτων και κάνει την εξόρυξη πιο εύκολη. Αυτός ο τρόπος της υδραυλικής διάρρηξης έχει παρατηρηθεί ότι προκαλεί σε ακτίνα λίγων χιλιομέτρων μια σεισμική δραστηριότητα με σεισμούς που δεν ξεπερνούν τα 3 ρίχτερ. Οι δονήσεις αυτές  κυρίως οι υποθαλάσσιες δεν μπορούν να διεγείρουν μαγάλα ρήγματα. Θα πρέπει να μπει πολύ μεγάλη ποσότητα υγρού με πίεση, για να έχουμε πρόβλημα.» – εξηγεί  ο κ. Χουλιάρας και σημειώνει: «Στην κεντρική Αμερική έχουν καταγραφεί κάποια προβλήματα αυξημένης σεισμικής δραστηριότητας γύρω από τις γεωτρήσεις άντλησης πετρελαίου αλλά με σεισμούς κάτω των 3 Ρίχτερ.»

Ο Έλληνας σεισμολόγος επισημαίνει ότι στο  Ιόνιο οι εταιρείες που θα πραγματοποιήσουν εξορύξεις πετρελαίου θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικές και να μην πάνε κοντά σε ενεργά σεισμικά ρήγματα.

«Δεν μπορούν να πάνε πάνω σε κάποιο σεισμικό ρήγμα που έχει δραστηριότητα και να αρχίσουν να κάνουν γεώτρηση. Κάποιος πρέπει να τους επιβλέπει. Πρέπει να υπάρχει μέριμνα από την πλευρά της Πολιτείας.  Και για να μην έχουμε πρόβλημα με τα  σεισμικά ρήγματα και για την προστασία του περιβάλλοντος από τυχόν διαρροές.  Θα πρέπει όλοι να είναι πάρα πολύ προσεκτικοί. Υπάρχουν βέβαια συγκεκριμένα όρια για το μέγεθος της πίεσης και της ποσότητας του νερού που θα διοχετευτεί προς τα κάτω.  Προσωπικά με ανησυχούν  οι οικολογικές επιπτώσεις της όλης προσπάθειας  καθώς μέσα στην κοιλότητα του εδάφους που βρίσκεται το πετρέλαιο εισχωρεί μεγάλη ποσότητα νερού από την γεώτρηση και βγαίνει κάτι πολύ βρόμικο που αν περάσει στο περιβάλλον θα προκαλέσει σοβαρά οικολογικά προβλήματα . Θα πρέπει να υπάρχει λοιπόν μια γενικότερη εποπτεία και για το θέμα των σεισμικών ρηγμάτων αλλά περισσότερο και από την ρύπανση του περιβάλλοντος .» – λέει  ο κ. Χουλιάρας και τονίζει ότι το θέμα θέλει πολύ προσοχή: 

«Θα πρέπει επίσης να γίνουν και ειδικές μελέτες επικινδυνότητας . Οι πλατφόρμες που θα στηθούν θα είναι πάνω σε μια ενεργά σεισμική περιοχή με μεγάλες πιθανότητες ισχυρού σεισμού ακόμα και δημιουργίας τσουνάμι. Τότε φαντάζεστε θα έχουμε πολύ σοβαρό πρόβλημα και μεγάλη καταστροφή.»

   

Σεισμοί  δίπλα στις γεωτρήσεις 

Για την πιθανότητα πρόκλησης σεισμών από τις γεωτρήσεις στο Ιόνιο μίλησε στο  HD και ο Θανάσης Γκανάς , σεισμολόγος -τεκτονικός γεωλόγος στο Γεωδυναμικό Ινστιτούτο Αθηνών.  

«Με βάση την διεθνή βιβλιογραφία δεν προκύπτει καμιά σχέση εκδήλωσης ενός μεγάλου σεισμού με την γεώτρηση και την άντληση του πετρελαίου. Όμως δεν μπορώ να αποκλείσω την γένεση μικροσεισμικότητας κοντά στα πεδία των γεωτρήσεων καθώς η άντληση διαταράσσει κάποιες υδραυλικές ισορροπίες.

Προσωπικά εκτιμώ ότι η πιθανότητα επιρροής αυτής της μικροσεισμικότητας στα μεγάλα ενεργά σεισμικά ρήγματα της περιοχής του Ιονίου είναι πολύ μικρή.

Θα ήθελα όμως να επισημάνω ότι η πίεση μεγάλων ποσοτήτων νερού με γεωτρύπανα σε μεγάλα βάθη μπορεί να προκαλέσει μεγάλους σεισμούς. Και φυσικά μιλάμε για γεωτρήσεις που γειτνιάζουν η χτυπάνε σεισμικά ρήγματα.» – λέει ο κ. Γκανάς και σημειώνει :

« Δεν μπορούμε να σταματήσουμε μια προσπάθεια χωρίς να έχουμε συγκεκριμένα στοιχεία και αποδείξεις. Πρέπει να είμαστε υπεύθυνοι με γνώμονα πάντα το συμφέρον της χώρα μας και την προστασία του περιβάλλοντος. Όμως το θέμα είναι πολύ ειδικό και δεν μπορώ να σας δώσω περισσότερα στοιχεία. Για να μιλήσουμε με σιγουριά θα πρέπει πρώτα να γνωρίζουμε που θα γίνουν ακριβώς  οι γεωτρήσεις και να δούμε μετά στον χάρτη τα σεισμικά ρήγματα . Πάντως δεν με ανησυχεί τόσο η σχέση των γεωτρήσεων με τα σεισμικά ρήγματα στο Ιόνιο ,  όσο η πιθανότητα κάποιας  περιβαλλοντικής μόλυνσης από τεχνικές αστοχίες.»

Μπορεί να σπάσει …μπορεί και να εκτονωθεί!

Ο Ευθύμιος Λέκκας Πρόεδρος της Γεωλογικής Εταιρείας Ελλάδας και αντιπρόεδρος του ΟΑΣΠ μιλώντας στο HD επισημαίνει ότι σε περιοχές μεγάλη σεισμικότητα όταν έχουμε αντλήσεις πετρελαίου από το υπέδαφος, είναι πράγματι πιθανόν να εκδηλωθεί  μια μικρή  σεισμικότητα κυρίως με πολύ μικρούς σεισμούς,  η οποία βεβαίως αυξάνει τα επίπεδα σεισμικότητας που καταγράφεται σε κανονικές περιόδους.

«Εάν ένα σεισμικό ρήγμα βρίσκεται σε οριακά επίπεδα για να σπάσει και να ενεργοποιηθεί εκεί μπορεί η γεώτρηση και η άντληση του πετρελαίου να επιταχύνει την διαδικασία εκδήλωσης ενός σεισμικού γεγονότος. Από την άλλη πλευρά μπορεί η ανθρώπινη παρέμβαση μέσω της γεώτρησης ή της άντλησης να απομακρύνει τον κίνδυνο και το ενδεχόμενο ενεργοποίησης του ρήγματος λειτουργώντας κατά κάποιο τρόπο σαν τρόπος εκτόνωσης της σεισμικής ενέργειας.» – λέει ο κ. Λέκκας και σημειώνει:

«Εκτιμώ ότι το μέγεθος των παρεμβάσεων με την άντληση πετρελαίου στο Ιόνιο, είναι μηδαμινές μπροστά στις δυνάμεις που χρειάζονται για να ενεργοποιήσουν ένα σεισμικό ρήγμα και να έχουμε πρόβλημα.»

Βιασύνη και προχειρότητα

Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι η παράμετρος της μικρής έστω πιθανότητας της ενεργοποίησης  σεισμικών ρηγμάτων από τις γεωτρήσεις στο Ιόνιο , καθώς και άλλες πολύ σημαντικές που αφορούν την έντονη σεισμικότητα της περιοχής,  πέρασε στα «ψιλά» της φημισμένης «ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ» στη Δυτική Ελλάδα,  η οποία ήρθε πριν από μερικές εβδομάδες για συζήτηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο Δυτικής Ελλάδας.

«Η εκμετάλλευση των πιθανών κοιτασμάτων πετρελαίου στο Ιόνιο και γενικότερα στη Δυτική Ελλάδα είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα που σχετίζεται άμεσα με την προστασία του περιβάλλοντος και το βιοτικό επίπεδο των κατοίκων της περιοχής. Δυστυχώς η Στρατηγική Μελέτη που ήρθε για έγκριση στο Περιφερειακό Συμβούλιο δεν ήταν η αναμενόμενη καθώς δεν ήταν  δομημένη με την ανάλογη σοβαρότητα των θεμάτων για τα οποία έγινε. Η παράμετρος της ύπαρξης επικίνδυνων σεισμικών ρηγμάτων στην πιο σεισμογενή περιοχή της Ευρώπης και οι σχέσεις τους με τις γεωτρήσεις και την εξόρυξη του πετρελαίου, δυστυχώς δεν εξετάστηκε σοβαρά από τους μελετητές με αποτέλεσμα να υπάρχουν κενά σε ότι αφορά την περίπτωση ατυχήματος καθώς και της πιθανής επιρροής αυτής της δραστηριότητας στα ενεργά  σεισμικά ρήγματα. Γι αυτό το λόγο πέρασε μεν κατά πλειοψηφία, αλλά με το σκεπτικό ότι αυτή θα πρέπει να γίνει περισσότερο κατατοπιστική και να συμπληρωθεί  . 

Η τυχόν εξόρυξη του πετρελαίου στην Δυτική Ελλάδα από το Ιόνιο εκτιμούμε ότι εκτός από την πιθανή σχέση της με την σεισμικότητα της περιοχής,  θα προκαλέσει στο μέλλον μεγάλα και σοβαρότατα προβλήματα δυσανάλογα με τα κέρδη που περιμένουν οι αρμόδιοι…»  -  λέει στο HD ο γραμματέας του Περιφερειακού Συμβουλίου Δυτικής Ελλάδας Κώστας Παπακωνσταντίνου.

Πηγή: Το Κουτί της Πανδώρας

__

JONATHAN SUGARMAN – ΕΝΑΣ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΕΙΤΑΙ

 

_

Τον Σεπτέμβριο του 2007, δεκατέσσερις μήνες πριν το σχέδιο διάσωσης των Ιρλανδικών τραπεζών, παραιτήθηκα από τη θέση μου ως Εκτιμητής Κινδύνων στην UniCredit Bank Ireland. Το έκανα ώστε να μην ενοχοποιήσω τον εαυτό μου. Έχω περάσει τα τελευταία τρία χρόνια ψάχνοντας για δικαιοσύνη. Τελικά, στις 23 Φεβρουαρίου 2010, είχα την τύχη ο γερουσιαστής David Norris να αναφερθεί στο θέμα στην Ιρλανδική Γερουσία (Seanad Eireann), και να ζητήσει επίσημη απάντηση από τον Υπουργό Οικονομικών, Κο. Brian Lenihan. Ο Γερουσιαστής Norris ολοκλήρωσε την ομιλία του με τα εξής:

“…υπάρχει υπουργική ευθύνη στο θέμα αυτό. Πρόκειται για ένα υπερβολικά σοβαρό θέμα το οποίο έχει καταγγελθεί στην Ρυθμιστική Αρχή. ως αποτέλεσμα, ένας άνθρωπος έχει χάσει τη δουλεία του. Ήταν μια παραίτηση τιμής. Ο βαθμός παραβίασης ήταν 40 φορές παραπάνω από το επιτρεπτό όριο. Αυτό είναι καταστροφικό. Αν δεν είμαστε προετοιμασμένοι να αντιμετωπίσουμε το θέμα και το διερευνήσουμε από τη στιγμή που έχει τεθεί ενωπίων της Βουλής, δεν υπάρχει απολύτως καμία ελπίδα για τη διάσωση του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος και της φήμης του.Έχω κάνει σαφέστατα αιτήματα ως προς την διερεύνηση του θέματος. Πως δύναται η Ρυθμιστική Αρχή να ελέγξει τον ίδιο της τον εαυτό; Πρόκειται για παράβαση ευθύνης. Αυτό είναι το πρώτο θέμα. Το δεύτερο είναι ότι η τράπεζα πρέπει να διωχθεί και να αποκατασταθεί η τιμή του ανθρώπου που συκοφαντήθηκε. Δεν ζητάμε πολλά από το Κοινοβούλιο λέγοντας ότι πρέπει να γίνουν τα παραπάνω. Επιθυμώ η διαδικασία αυτή να ξεκινήσει σήμερα.”

http://debates.oireachtas.ie/seanad/2010/02/23/00012.asp 

Παρακαλώ κάντε κλικ εδώ για να δείτε τη συνέντευξή μου στο τηλεοπτικό κανάλι ABC στην Αυστραλία: http://www.abc.net.au/foreign/content/2011/s3367080.htm

My e-mail address: Whistleblower.IRL@gmail.com

http://whistleblower-gr.blogspot.gr/2011/06/blog-post_23.html

Πώς καταστρέφεται ο ιστός του χρέους

Να μια καλή ερώτηση. Γιατί δεν έχουμε ακούσει τίποτα στα ΜΜΕ ή στη Βουλή σχετικά με το Ιωβηλαίο Χρέους Ενός Λαού ή Κράτους; Είναι γιατί αυτό αποτελεί μια καλή αλλά ανεφάρμοστη φαντασίωση που επινόησε κάποιος λοξός blogger σαν και του λόγου μου;

Αυτό αναρωτιέμαι. Και μετά, προς απάντηση του άρθρου μου για το Ιωβηλαίο ένας τακτικός σχολιαστής σ’ αυτό το blog, ονόματι Hawkeye, μου πρότεινε να ρίξω μια ματιά στο «Η Μεγάλη Ευρωπαϊκή Διαγραφή Χρέους» (The Great EU Debt Write Off).

Η ιστοσελίδα περιλαμβάνει λεπτομέρειες για μια μελέτη «απόδειξης της έννοιας» πάνω στην ιδέα του Ιωβηλαίου που έκανε ο Καθηγητής Anthony Evans και οι συνάδελφοί του στο ESCP Europe Business School. Στη μελέτη χρησιμοποιήθηκαν ενημερωμένα στοιχεία από το ΔΝΤ και την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (ΤΔΔ) για να δούμε τι θα γινόταν αν η Πορτογαλία, η Ιταλία, η Ιρλανδία, η Ελλάδα, η Βρετανία, η Ισπανία, η Γαλλία και η Γερμανία απλώς αλληλο-ακύρωναν το μεταξύ τους χρέη –ένα Ιωβηλαίο Διακρατικών Χρεών δηλαδή.

Ο ιστός των αμοιβαίων καταστροφών των χρεών που μελέτησαν μοιάζει περίπου με αυτό. Η εικόνα είναι παρμένη από άρθρο στη New York Times με τίτλο Ο Ευρωπαϊκός Ιστός Χρέους. (Το αρχικό άρθρο περιέχει μια μεγαλύτερη έκδοση)

Δέστε την εικόνα εδώ:

 

 

 

 

Ο Καθηγητής Evans είπε ότι αυτό που ανακάλυψε μαζί με τους συνεργάτες του ήταν ‘’εκπληκτικό’’.

Οι χώρες έχουν τη δυνατότητα να μειώσουν το συνολικό τους χρέος κατά 64% μέσα από αμοιβαίες ακυρώσεις μεταξύ τους χρεών, κάνοντας το συνολικό χρέος να φτάσει από το 40.47% του ΑΕΠ στο 14.58%

Έξι χώρες – Ιρλανδία, Ιταλία, Ισπανία, Βρετανία, Γαλλία και Γερμανία – μπορούν να διαγράψουν παραπάνω από το 50% του ανεξόφλητου χρέους τους.

Η Ιρλανδία μπορεί να μειώσει το χρέος της από σχεδόν 130% του ΑΕΠ σε λιγότερο από 20% του ΑΕΠ.

Η Γαλλία μπορεί να εξαλείψει ουσιαστικά το χρέος της– να το μειώσει σε μόλις 0.06% του ΑΕΠ.

Ανάμεσα στα κράτη ‘οφειλέτες’ το Ιωβηλαίο Χρέους θα σήμαινε ότι η Ιρλανδία μπορεί να μειώσει το φορτίο του χρέους της από 130% του ΑΕΠ σε κάτω από 20%! Αυτό θα εξάλειφε ουσιαστικά τις εξοντωτικές περικοπές που επιβάλλονται στους Ιρλανδούς. Ενώ από την άλλη, ανάμεσα στα κράτη ‘δανειστές’ η Γαλλία θα επωφελούνταν με την σχεδόν ολοκληρωτική εξάλειψη του δικού της χρέους. Άρα ο Γαλλικός λαός επίσης θα επωφελούνταν. Το αναπόφευκτο ερώτημα λοιπόν είναι -ποιος κερδίζει από την επιβολή όλων αυτών των χρεών; Κάντε μια υπόθεση.

Βέβαια πάντα μπορεί να υπάρχει ένας διάολος που καραδοκεί στις λεπτομέρειες έτοιμος να χαλάσει το χαρούμενο τέλος, γι’ αυτό επικοινώνησα με τον Καθηγητή Evans και του ζήτησαν να μου μιλήσει για τις μεθόδους του και τα όριά τους.

Το πρώτο πράγμα που τόνισε ήταν ότι στον όρο «Όλο το Ξένο Χρέος» συμπεριλάμβανε ξένα χρέη σε Ιδιωτικές Τράπεζες. Αλλά, όπως επίσης είπε, λαμβάνei υπόψη ότι σε πολλές χώρες ο Φορολογούμενος κατέχει μεγάλα τμήματα των εν λόγω Ιδιωτικών Τραπεζών και άρα η γραμμή μεταξύ πραγματικού κρατικού χρέους και ιδιωτικού τραπεζικού χρέους είναι ήδη θολή. Δυστυχώς μας ‘ανήκουν’ και τα δύο.

Ο Καθηγητής Evans είπε ότι ο βασικός περιορισμός τους ήταν ότι δεν μπορούσαν να καθορίσουν την διάρκεια ή τα επιτόκια των διαφορετικών ομολόγων σε διαφορετικές χώρες. Κι έτσι ακύρωνε χρέη τα οποία αν και είχαν το ίδιο κεφάλαιο όμως θα είχαν διαφορετική αξία λόγω των διαφορετικών επιτοκίων και διάρκειας. Είναι κατανοητό ότι αυτό τον κάνει να είναι συγκρατημένος με τα αποτελέσματα της έρευνάς του. Παρόλα αυτά, συμφώνησε ότι όταν πρόκειται για τόσο μεγάλα ακαθάριστα ποσά οι διαφορές στα επιτόκια και τις διάρκειες θα μπορούσαν να θεωρηθούν αμελητέες. Στο μεγάλο σχέδιο για την επίτευξη μαζικών μειώσεων χρέους οι διαφορές επιτοκίων και διάρκειας μπορούν να είναι δικαιολογημένες -ένα μικρό αντίτιμο για το γενικότερο κέρδος.

Επομένως υπάρχουν λόγοι για να κριτικάρει κανείς τα ευρήματά του. ΑΛΛΑ η κριτική δεν είναι τόσο ευρεία ώστε να εκτροχιάζεται η δύναμη των διαπιστώσεών του. Η απλή αλήθεια είναι ότι οι ΛΑΟΙ σε όλα αυτά τα κράτη θα ήμασταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση. Δε θα αντιμετωπίζαμε τραγικές περικοπές λιτότητας, ούτε θα αναγκαζόμασταν να εκποιήσουμε την Εθνική μας κληρονομιά και πλούτο σε τιμές κοψοχρονιά στις ίδιες ακριβώς τράπεζες που αποτελούν την πηγή της κρίσης χρέους, και είναι αυτές πάλι που θα ωφεληθούν από αυτές τις χαμηλές τιμές.

Και επανερχόμαστε στον λόγο για τον οποίο δεν έχει γίνει καμία συζήτηση για το Χρεωστικό Ιωβηλαίο. Η διατήρηση των χρεών ωφελεί μονάχα τις τράπεζες και τους ομολογιούχους. Και όχι μόνο αυτό, αλλά με τη διασφάλιση ότι δεν πρόκειται ούτε καν συζήτηση να γίνει σχετικά με την αμοιβαία ακύρωση χρεών –και άρα κρατώντας τα κρατικά χρέη στα υψηλότερα δυνατά επίπεδα, δίνουμε σε αυτούς που ανήκουν στην Δεξιά το τέλειο εργαλείο –που πάντα επιθυμούσαν αλλά ποτέ δεν απέκτησαν, για να επιβάλλουν μια πολιτική ατζέντα ιδιωτικοποιήσεων και καταστροφής του κοινωνικού ιστού της πρόνοιας. Μια ατζέντα, για την οποία δεν πήραν ποτέ ουσιαστική εντολή μέσω της κάλπης.

Αυτός είναι ο λόγος που διατηρούνται τα χρέη και δεν συζητιέται καμία εναλλακτική. Οι πολιτικοί μας ‘προστατεύουν’ τα χρέη και αυτούς που θα επωφεληθούν από την αποπληρωμή τους πάνω και πέρα από την ευημερία των ανθρώπων τους οποίους υποτίθεται ότι υπηρετούν.

Οι τραπεζίτες δεν θέλουν να γίνει καμία συζήτηση αμοιβαίας ακύρωσης χρεών γιατί αυτό θα έφερνε την απαραίτητη απομόχλευση. Οι τραπεζίτες δεν θέλουν την απομόχλευση γιατί η μόχλευση είναι το μυστικό του τρόπου με τον οποίο οι τραπεζίτες βγάζουν κέρδος και χωρίς αυτήν δε θα έμοιαζαν τόσο έξυπνοι. Ο λόγος που η ακύρωση των χρεών θα έφερνε απομόχλευση είναι γιατί μεγάλο μέρος του χρέους που θα ακυρωνόταν βρίσκεται επί του παρόντος στα τραπεζικά βιβλία ως ‘περιουσιακό στοιχείο’ που χρησιμοποιείται για να στηρίζει ακόμη περισσότερα δάνεια και χρέη. Άρα, ξεκινήστε να αλληλο-ακυρώνετε χρέη και η τραπεζική πυραμίδα μόχλευσης θα αρχίσει να καταρρέει. Το γεγονός ότι πρέπει να καταρρεύσει για να καταφέρουμε να ανακάμψουμε χωρίς να υποστούμε τις παρενέργειες από την προσπάθεια αποπληρωμής χρεών που είναι αδύνατο να εξοφληθούν ποτέ δεν αναφέρεται στον τραπεζικό κόσμο.

Ένας δεύτερος λόγος που οι τραπεζίτες δεν αρέσκονται στην ιδέα της ακύρωσης χρεών είναι ότι γρήγορα θα αποκαλυπτόταν ποιες τράπεζες είναι στην ουσία ‘ζωντανοί νεκροί’ που κρατούνται στη ζωή με μεταγγίσεις αίματος από όλους εμάς. Μέχρι στιγμής όλες κρύβουν η μία τα χρέη της αλληνής.

Σκεφθείτε το – όλες θέλουν τα χρέη που οφείλουν η μία στην άλλη να καταβληθούν στο σύνολό τους- αλλά, δεδομένου ότι δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά το βάρος, έβαλαν τους πολιτικούς μας να μας κάνουν ΕΜΑΣ να πληρώσουμε όλα τα χρέη που οφείλουν η μία στην άλλη αντ’ αυτών.

Δεν νομίζω ότι οι κυβερνήσεις μας έχουν οποιοδήποτε ενδιαφέρον να μας προστατέψουν. Μπορεί να το λένε, και να κάνουν θόρυβο σχετικά με τα ‘απαραίτητα μέτρα’ αλλά μοιάζουν να έχουν κλειστά μάτια σε οποιαδήποτε άλλη εναλλακτική πέρα από αυτά που τους ψιθυρίζουν στο αυτί οι τραπεζίτες. Ορίστε μερικές ιδέες που δε θα αρέσουν ΚΑΘΟΛΟΥ στους τραπεζίτες.

Για αρχή ας πούμε ότι θα εξετάσουμε το ενδεχόμενο να πληρώσουμε μόνο φανερά χρέη. Αυτό που εννοώ είναι ότι τα χρέη που θα κληθούμε να πληρώσουμε θα πρέπει να είναι ξεκάθαρα και διαφανή. Θα πρέπει να είναι σε ελέγξιμη μορφή και όχι σε μυστηριώδη δομημένα επενδυτικά προϊόντα (SIV) ή σε παράκτιες εταιρίες φορολογικών παραδείσων. Να εμφανίζονται σε ισολογισμούς, όχι να βρίσκονται εκτός αυτών και ‘εντός των ακτών’ ώστε να μπορούμε να τα ελέγξουμε.

Αυτά είναι απολύτως λογικά και εκτελέσιμα αιτήματα. Εμείς, ο λαός, απλά θέλουμε να σιγουρευτούμε ότι αυτό που μας ζητείται να πληρώσουμε βρίσκεται σε τόπο και μορφή τέτοια που να μπορούμε να επαληθεύσουμε ότι τα χρέη είναι νόμιμα, πάνω από διοικητικά συμβούλια και δικά μας για να τα πληρώσουμε.

Αν οι ομολογιούχοι δεν έχουν τίποτα να κρύψουν τότε δεν έχουν τίποτα να φοβούνται. Όποιος κάτοχος ομολόγων αρνηθεί και όποιο χρέος παραμείνει εκτός ακτών και μη-ελέγξιμο θα αρνηθούμε να το πληρώσουμε. Ούτε καν θα το λαμβάναμε υπόψη στον συνυπολογισμό χρέους –απλά θα το μηδενίζαμε. Απλά, δίκαια, καθαρά, με διαφάνεια και νομιμότητα.

Το πρώτο πράγμα που θα καταφέρναμε θα ήταν η αποφυγή της φοροδιαφυγής και της αποφυγής πληρωμής φόρων. Κάθε κράτος θα έπαιρνε κολοσσιαία απροσδόκητα έσοδα από φόρους ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΧΑΝ ΚΑΤΑΒΛΗΘΕΙ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΑΛΛΙΩΣ. Αυτό θα βοηθούσε λίγο στη λιτότητα.

Δεύτερον, έχει υπάρξει τόση απάτη, μεγάλο μερίδιο της οποίας είναι πια σαφές και τεκμηριωμένο, που μόνο ένας κρετίνος θα πλήρωνε ‘χρέη’ καλή τη πίστει. Δείξε μου το χαρτί ή εξαφανίσου.

Είναι γεγονός ότι μεγάλο μέρος του παγκόσμιου αποθέματος πλούτου, και συγκεκριμένα πλούτου που υποστηρίζεται από χρέος, βρίσκεται σε παράκτιους φορολογικούς παράδεισους και στη κρυφή τραπεζική δικαιοδοσία. Γιατί; Γιατί να πρέπει να πληρώσουμε εμείς χρέη σε κάποιους που δεν πληρώνουν τους φόρους τους; http://golemxiv-credo.blogspot.com/2011/05/how-to-destroy-web-of-debt.html

 πηγή: ΧΩΡΙΣ ΧΡΕΟΣ ΧΩΡΙΣ ΕΥΡΩ

__

 

«Η επένδυση της Ελληνικός Χρυσός είναι παράνομη»

_

 

Του Ιάσονα Παναγιωτόπουλου για το stokokkino.gr

Παρανομίες, συγκάλυψη και διευκόλυνση της εταιρίας Ελληνικός Χρυσός για τα μεταλλεία χρυσού στη Χαλκιδική καταγγέλλει σε δημόσια αναφορά του ο Αρχιμανδρίτη Μεγάλης Παναγιάς Χριστόδουλος Αγγελόγλου. Σε δημόσια αναφορά προχωρά ο Αρχιμανδρίτης Μεγάλης Παναγιάς Χαλκιδικής, Χριστόδουλος Αγγελόγλου με την οποία αποκαλύπτει πως όχι μόνο είναι παράνομη η υλοποίηση της επένδυσης αλλά και οτι τα μεταλλεία χρυσού που δόθηκαν στην επιχείρηση έπρεπε να έχουν επιστραφεί στο ελληνικό Δημόσιο απο το 2006.

Με μια λεπτομερέστατη 93σέλιδη αναφορά του παραθέτοντας το ιστορικό και στοιχεία της υπόθεσης, καταγγέλλει την συντονισμένη συγκάλυψη της παρανομίας στη Χαλκιδική και τη διευκόλυνση που παρείχαν προς την εταιρία οι αρμόδιες υπηρεσίες, τα υπουργεία αλλά και δικαστικοί.

Στις 12-12-2003 με την 22.138/2003 συμβολαιογραφική πράξη ο τότε υφυπουργός οικονομικών και νύν δήμαρχος Αριστοτέλη Χ. Πάχτας, υπέγραψε τη ζημιογόνα για το δημόσιο -όπως έκρινε και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο- σύμβαση μεταβίβασης των Μεταλλείων Κασσάνδρας στην Ελληνικός Χρυσός (ΚΥΑ 83711/ΔΙΟΕ 624/ 12-12-2003). Η σύμβαση αυτή κυρώθηκε απο τη Βουλή στις 8 Ιανουαρίου του 2004, στις 28 Ιανουαρίου 2004 ο νόμος δημοσιεύεται και τίθεται σε ισχύ.

Στο άρθρο 3.2 του συγκεκριμένου νόμου ορίζεται σαφώς πως η εταιρία έχει την υποχρέωση να εκπονήσει πλήρες και άρτιο επενδυτικό σχέδιο συνοδευόμενο απο όλες τις προβλεπόμενες απο την κείμενη νομοθεσία μελέτες που είναι αναγκαίες για την έκδοση όλων των σχετικών αδειών και εγκρίσεων το αργότερο εντός 24 μηνών απο τη δημοσίευση του νόμου.

Το επενδυτικό σχέδιο πρέπει να περιλαμβάνει τον ακριβή αριθμό των μεταλλείων που θα αναπτύξει η εταιρία, τις ακριβής τοποθεσίες, το μέγεθος των επενδύσεων, τις μεθόδους και τις τεχνικές μελέτες.

Η Ελληνικός Χρυσός μια μέρα πριν λήξει η προθεσμία (28-1-2006), κατέθεσε στο υπουργείο Ανάπτυξης «το επενδυτικό της σχέδιο».

Το ελληνικό δημόσιο επεξεργάζεται το σχέδιο που κατέθεσε η Ελληνικός Χρυσός και η Γεν. Δ/νση Φυσικού Πλούτου, Δ/νση Μεταλλευτικών και Βιομηχανικών Ορυκτών, Τμήμα Ά του ΥΠΑΝ διαπιστώνει οτι αντίκειται στους όρους της Σύμβασης διότι δεν είναι πλήρης, ολοκληρωμένη και δεν συνοδεύεται απο τις απαραίτητες μελέτες.

Ως όφειλε το ΥΠΑΝ αποστέλλει στην Ελληνικός Χρυσός τη γνωμάτευση την οποία υπογράφει ο γενικός διευθυντής Ν. Χέλμης και γνώση για αυτή έλαβαν ο υφυπουργός, η γεν. γραμματέας και ο γεν. διευθυντής του ΥΠΑΝ, ο υπουργός Οικονομικών και ο τότε ΥΠΕΧΩΔΕ. (27-3-2006 με Αριθμό Πρωτοκόλλου: Π8-Α/Φ7.49.13/οικ.6837/1477)

Η απόρριψη του επενδυτικού σχεδίου σύμφωνα με τον νόμο που 3220/2004 με τον οποίο κυρώθηκε η σύμβαση Δημοσίου-Ελληνικός Χρυσός, συνιστά λόγο καταγγελίας της σύμβασης και άρα η αγοράστρια εταιρία υποχρεούται να επιστρέψει το σύνολο των στοιχείων στο ελληνικό δημόσιο.

Μέχρι σήμερα η εταιρία ουδέποτε έχει καταθέσει νέο επενδυτικό σχέδιο το οποίο να έχει λάβει σχετική έγκριση όπως αναφέρει στην αναφορά του ο Αρχιμανδρίτης Χριστόδουλος Αγγελόγλου. Ωστόσο η Διοίκηση συγκαλύπτει την παρανομία, αγνοεί το Νόμο και συνεχίζει να εκδίδει παρανόμως άδειες για υλοποίηση της επένδυσης των μεταλλείων.

Τη συνειδητή διευκόλυνση των υπαλλήλων προς την εταιρία αποδεικνύουν και όσα διαδραματίζονται χρόνια μετά όταν το 2010 η Ελληνικός Χρυσός καταθέτει προς το ΥΠΑΝ τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για την επένδυση. Η Γεν. Δ/νση Φυσικού Πλούτου-Διεύθυνση Μεταλλευτικών και Βιομηχανικών Ορυκτών, Τμήμα Ά με έγγραφο του (2/12/2012 Α.Π. Δ8-Α/Φ.7.49.13/22343/3949) προς την Γεν. Δ/νση Περιβάλλοντος Ειδική Υπηρεσία Περιβάλλοντος και με κοινοποίηση προς την εταιρία αναφέρει ξεκάθαρα πως: «Το περιεχόμενο του Επενδυτικού Σχεδίου που έχει ήδη κατατεθεί στην Υπηρεσία μας απο 27-1-2006 και ακόμα δεν έχει εγκριθεί…»

Στο έγγραφο αυτό η υπηρεσία διαπιστώνει πως με βάση την Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που κατέθεσε η εταιρία διαπιστώνεται πως υπάρχουν (ακόμα και) μεταβολές επι του επενδυτικού σχεδίου κάτι που απαγορεύει ο νόμος του 2004 και ζητά την κατάθεση αναθεωρημένου επενδυτικού σχεδίου.

Το 2011 με Κοινή Υπουργική Απόφαση η κυβέρνηση εγκρίνει το έργο για την πλήρη ανάπτυξη των μεταλλείων Κασσάνδρας χωρίς να έχει κατατεθεί και εγκριθεί νέο επενδυτικό σχέδιο.

Στις 10-2-2012 και ενώ το έργο βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, με την τοπική κοινωνία να αντιδρά και την κυβέρνηση να καταστέλλει με βιαιότητα τις κινητοποιήσεις, η ίδια Γενική Διεύθυνση του ΥΠΑΝ ενέκρινε την τεχνική μελέτη του υποέργου «Μεταλλευτικές εγκαταστάσεις Σκουριών» και δίνει τη δυνατότητα στην εταιρία να να υποβάλλει εκ νέου (6 χρόνια μετά απο την προθεσμία) νέο αναθεωρημένο επενδυτικό σχέδιο μέσα σε τρία χρόνια, δλδ μέχρι το 2015.

Οι δύο τελευταίες πράξεις είναι σαφώς παράνομες σύμφωνα με τον Αρχιμανδρίτη, καθώς εκ των προτέρων η επένδυση είναι παράνομη και τα μεταλλεία έπρεπε να έχουν επιστραφεί στο δημόσιο απο το 2006. Πόσο μάλλον οτι δεν επιτρέπεται η τροποποίηση όρων Εθνικής Σύμβασης και νόμων με υπουργικές αποφάσεις ή με απλή απόφαση διοικητικού υπαλλήλου του ΥΠΑΝ.

 

48 κάτοικοι της περιοχής κατέθεσαν αίτηση ακύρωσης της συγκεκριμένης ΚΥΑ του 2011 προς το ΣτΕ. Ο Αρχιμανδρίτης Χριστόδουλος Αγγελόγλου κατηγορεί ευθέως του δικαστές του ΣτΕ πως ενώ τους είχε γνωστοποιηθεί πως το συγκεκριμένο επενδυτικό σχέδιο δεν εγκρίθηκε ποτέ εκείνοι ψευδώς αποφασίζουν πως η εταιρία υπέβαλε ολοκληρωμένο σχέδιο.

_

 

Οι παραβάσεις και πλημμέλειες της Eurostat οδήγησαν σε γιγαντιαία αύξηση το χρέος της Ελλάδας

ο

Στο σκάνδαλο της ΕΛ.ΣΤΑΤ και τη διόγκωση του ελληνικού χρέους το 2009, αναφέρεται στο editorial της η εφημερίδα New Europe στην έκδοση της Κυριακής.

Η εφημερίδα αναφέρει ότι μέχρι και το 2009 η ΕΛΣΤΑT και η Eurostat είχαν αποφασίσει ότι το χρέος των δημοσίων επιχειρήσεων δεν ήταν μέρος του δημοσίου χρέους. Το 2009 όμως 17 επιχειρήσεις από τον ιδιωτικό τομέα μεταφέρθηκαν στο δημόσιο. Το αποτέλεσμα ήταν η Eurostat να αυξηθεί το δημόσιο έλλειμα. Η Ελλάδα μπήκε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος και η συνέχεια για τη χώρα μας είναι λίγο πολύ γνωστή. Μνημόνια, φτώχεια, ύφεση ανεργία.

Αξίζει να σημειωωθεί ότι το 2011 η Eurostat πήρε πίσω αυτή την ενέργεια της. Κάτι που δείχνει ότι αναγνώρισε το

Διαβάστε αναλυτικά το δημοσίευμα της New Europe μεταφρασμένο:

«Ας σκεφτούμε για λίγο τι θα συνέβαινε αν ξαφνικά το χρέος των Γαλλικών συγκοινωνιών και αστικών μεταφορών, που περιλαμβάνει τα λεωφορεία, τα τραμ, το μετρό, τους σιδηροδρόμους, το δίκτυο PAM εξυπηρέτησης των ατόμων με ειδικές ανάγκες κοκ, μεταφερόταν στους λογαριασμούς του δημοσίου.

Σε τελευταία ανάλυση, το Γαλλικό σύστημα συγκοινωνιών επιδοτείται σε πολύ μεγάλο βαθμό από το κράτος. Λοιπόν, η καταστροφή αυτή, που ο καθένας μπορεί να φανταστεί για την Γαλλία σε μια τέτοια περίπτωση, δεν συνέβη στην Γαλλία και αυτό ήταν σωστό. Όμως, αυτό συνέβη στην Ελλάδα! Οι Έλληνες και οι άλλοι Ευρωπαίοι πολίτες έχουν δικαίωμα να μάθουν τι συνέβη στην Ελλάδα και γιατί συνέβη.

Όλοι μας στην Ευρώπη έχουμε συμφωνήσει να εφαρμόζουμε ορισμένους όρους και συνθήκες που ονομάζονται Ευρωπαϊκοί Κανονισμοί και ο πρώτος που πρέπει να το κάνει αυτό είναι, αλλοίμονο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Συνεπώς, αν οι δημόσιες επιχειρήσεις μεταφορών παρέχουν υπηρεσίες λόγω κυβερνητικών ή Ευρωπαϊκών κοινωνικο-οικονομικών πολιτικών, τότε αυτές οι δημόσιες επιχειρήσεις πρέπει να επιδοτηθούν ή αποζημιωθούν για τις ζημίες που υφίστανται ως αποτέλεσμα των τιμών που χρεώνουν οι οποίες είναι μικρότερες από τις τιμές που θα χρέωναν σε διαφορετική περίπτωση.

Αυτή η αποζημίωση ή επιδότηση δεν συνεπάγεται μεταφορά του χρέους των επιχειρήσεων αυτών στο δημόσιο χρέος της χώρας. Λοιπόν, απάντηση δεν έχει ακόμα δοθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή όσον αφορά το γιατί, μετά από δύο δεκαετίες εφαρμογής των κοινών κανόνων, η Ελλάδα ξαφνικά το 2009-10 αντιμετωπίστηκε διαφορετικά από την Γαλλία ή οιαδήποτε άλλη χώρα-μέλος της ΕΕ.

Κοιτάζοντας την πολυπλοκότητα των κριτηρίων της Eurostat που απαιτούνται προκειμένου μια δημόσια επιχείρηση να μετακινηθεί στον δημόσιο τομέα, φαίνεται ότι στην περίπτωση της Ελλάδας η δουλειά έγινε με βεβιασμένη αγνόηση των κανονικών διαδικασιών.

Υπάρχει προφανής παραβίαση του Ενωσιακού Δικαίου κατά την εφαρμογή του κριτηρίου που αποκαλείται 50% και το οποίο ορίζεται ως η θεσμική απαίτηση ότι τα έσοδα από πωλήσεις των προϊόντων/υπηρεσιών των δημοσίων επιχειρήσεων πρέπει να καλύπτουν τουλάχιστον το 50% του κόστους παραγωγής τους.

Με την μη αναγνώριση της παραπάνω αποζημίωσης ως «έσοδο από πωλήσεις», καθώς και με την ταυτόχρονη εξολοκλήρου μεταφορά των εμπορικών αποσβέσεων 100 ετών των δημοσίων επιχειρήσεων μέσα στις δαπάνες ενός μόνον έτους, του 2009, η Eurostat κατόρθωσε να δικαιολογήσει την μη ικανοποίηση εκ μέρους των δημοσίων επιχειρήσεων του κριτηρίου 50%.

Υπάρχουν πρόσθετες περιπτώσεις παραβίασης του Δικαίου.

Μέχρι το 2009, η Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία, τώρα αποκαλούμενη ΕΛΣΤΑΤ, μαζί με την Eurostat, είχαν αποφασίσει ότι το χρέος των δημοσίων επιχειρήσεων δεν ήταν μέρος του δημοσίου χρέους, διότι η χρηματοδότηση της κυβέρνησης προς τις επιχειρήσεις αυτές ήταν στην μορφή μετοχών αυξάνοντας έτσι τα δικαιώματα ιδιοκτησίας της κυβέρνησης ως μετόχου στις επιχειρήσεις αυτές. Αυτή είναι η κοινή πρακτική στις Ευρωπαϊκές χώρες σύμφωνα με τους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς που έχουν συμφωνηθεί από όλους του Ευρωπαίους εταίρους.

Τον Απρίλιο 2010, η εκτίμηση του ελλείμματος του 2009 δημοσιεύτηκε από την Eurostat, η οποία εγγυήθηκε ότι το τελικό δημόσιο έλλειμμα της Ελλάδας δεν θα υφίστατο περαιτέρω αλλαγές μεγαλύτερες του 0,5% πάνω-κάτω. Επάνω στην βάση αυτή, τον Μάιο 2010 οι χώρες της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ στήριξαν την Ελλάδα με 110 δισεκ. ευρώ οικονομικής βοήθειας.

Έξι μήνες αργότερα, η Eurostat πέταξε στα σκουπίδια το 0,5% και αύξησε το τελικό δημόσιο έλλειμμα κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες, παρά του ότι μεγάλες αναθεωρήσεις σαν αυτή είναι αντίθετες με τον γενικά αποδεκτό Κώδικα Στατιστικών Πρακτικών.

Η πλήρως απροσδόκητη και ανεξήγητη ενέργεια της Eurostat βασίστηκε στην μεταφορά 17 δημοσίων επιχειρήσεων από τον ιδιωτικό στον δημόσιο τομέα. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν μια καταστροφική ψευδής διόγκωση του δημοσίου χρέους και ελλείμματος της χώρας για το έτος 2009, και από τότε η διόγκωση αυτή μεταφέρεται διαχρονικά και έχει υποχρεώσει την χώρα να τρικλίζει κάτω από ένα άδικο υπερβολικό φορτίο, το οποίο διαβρώνει τις σχέσεις της με την υπόλοιπη Ευρώπη.

Τα ζητήματα αυτά παρουσιάστηκαν στην Ευρωπαϊκή Βουλή και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία έχει πρόσφατα απαντήσει γραπτώς διαστρεβλώνοντας την αλήθεια. Χωρίς να αναφέρεται σε όλα τα ζητήματα, η απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ισχυρίζεται ότι ο Ελληνικός νόμος που καλύπτει τις δημόσιες αστικές συγκοινωνίες είναι διαφορετικός από τον Ευρωπαϊκό νόμο διότι ο μαθηματικός τύπος για τον υπολογισμό του ποσού αποζημίωσης δεν βασίζεται στο παραχθέν προϊόν του ΟΑΣΑ (εταιρεία-συντονιστή των συγκοινωνιών όπως είναι ακριβώς και η Γαλλική εταιρεία STIF).

Αυτός ο ισχυρισμός είναι εξαιρετικά αναληθής για τρεις λόγους: ο ΟΑΣΑ είναι εταιρεία-συντονιστής που ενεργεί ως ομπρέλα των συγκοινωνιακών εταιρειών σε μία περιοχή της Ελλάδος, την Αττική, και κατά συνέπεια ο ΟΑΣΑ δεν εκτελεί ο ίδιος συγκοινωνιακό έργο, όπως ακριβώς γίνεται και με την Γαλλική STIF.

Δεύτερον, εάν κάποιος διαβάσει τον Ελληνικό νόμο με ανοικτά και μη-προκατειλημμένα μάτια, εύκολα θα ιδεί ότι ο Ελληνικός μαθηματικός τύπος βασίζεται στο «παραχθέν προϊόν και τον αριθμό των επιβατών», διαπίστωση που είναι αντίθετη, αλλοίμονο, με αυτά που βεβαιώνει η απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Τρίτον, αν ο Ελληνικός νόμος που καλύπτει τις δημόσιες συγκοινωνιακές επιχειρήσεις δεν ήταν σύμφωνος με τους αντίστοιχους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς, τότε η Επιτροπή θα έπρεπε να έχει προβεί σε ενέργειες για να διασφαλίσει την εναρμόνιση των όρων και συνθηκών ανταγωνισμού στις μεταφορές, σύμφωνα με την Συνθήκη ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας. Τέτοιες ενέργειες ποτέ δεν έγιναν.

Στις απαντήσεις της, που δόθηκαν μετά από πίεση της Ευρωπαϊκής Βουλής, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέφυγε σε σκανδαλώδεις ισχυρισμούς, παρέχοντας ακόμα και μια αναφορά σε μικρή υποσημείωση στο Εγχειρίδιο της Eurostat του έτους 2013, η οποία (υποσημείωση) δεν υπήρχε πριν τον Φεβρουάριο 2013, και, επιπλέον, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παραπλανητικά δεν αναφέρει την ημερομηνία του Εγχειριδίου, αφήνοντας να εννοηθεί ότι το Εγχειρίδιο αυτό ήταν του 2010.

Επίσης, παρατηρήσαμε το παρακάτω γεγονός: το 2010 η Eurostat μετακίνησε έναν αριθμό δημοσίων επιχειρήσεων στον δημόσιο τομέα, και, ένα χρόνο αργότερα, το 2011, η Eurostat τις μετέφερε πάλι πίσω στον ιδιωτικό τομέα. Έτσι, παρατηρούμε ότι η Επιτροπή έχει αναγνωρίσει την άδικη και εγκληματική διόγκωση του δημοσίου χρέους της Ελλάδας, αλλά δεν θέλουν να το παραδεχτούν.

Αυτό αποδεικνύει μια εντυπωσιακή ταχυδακτυλουργία: τώρα το βλέπεις, τώρα δεν το βλέπεις. Το κόλπο: αμέσως μετά το σαμάρωμα του δημοσίου τομέα με τα ιδιωτικά χρέη των δημοσίων επιχειρήσεων, σώζοντας έτσι τις Γερμανικές τράπεζες από την χρεοκοπία, αυτές οι ίδιες επιχειρήσεις μετακινούνται πάλι πίσω στον ιδιωτικό τομέα, όπου ανήκαν από το 1993.

Τέτοιες ενέργειες απαγορεύονται αυστηρά από τους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς, οι οποίοι απαιτούν ότι η αρχική μετακίνηση στον δημόσιο τομέα θα μπορούσε να δικαιολογηθεί μόνον εάν κρινόταν ότι δικαιολογείτο για αρκετά χρόνια πριν και αρκετά χρόνια μετά την αρχική μετακίνηση.

Τα παραπτώματα της Eurostat προς την Ελλάδα μας θυμίζουν τον αυθορμητισμό με τον οποίο ο κ. Αλμούνια, τότε Επίτροπος επί των Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων, και τώρα Επίτροπος επί του Ανταγωνισμού, αντέδρασε στις 21 Οκτωβρίου 2009, όταν άκουσε την αναθεώρηση προς τα επάνω του Ελληνικού δημοσίου χρέους του 2009.

Ο Αλμούνια είπε: «Θέλουμε να μάθουμε τι συνέβη και γιατί συνέβη. Σοβαρές διαφοροποιήσεις θα απαιτήσουν μια ανοικτή και σε βάθος διερεύνηση». Η διερεύνηση ποτέ δεν έλαβε χώρα, αλλά τέσσερα χρόνια μετά, στις 21 Οκτωβρίου 2013, ο Αλμούνια είπε: «Το πρόβλημα της ΕΕ είναι η μη λογοδοσία».

Το να πούμε ότι έχει δίκιο δεν είναι αρκετό. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Eurostat με το να αντιμετωπίζουν τα δημοσιονομικά στοιχεία χωρίς να δίνουν λόγο έχουν οδηγήσει στο φίμωμα υπεύθυνων φωνών στην Ελληνική ΕΛΣΤΑΤ, η οποία έχει απομείνει σήμερα χωρίς το 7-μελές της Συμβούλιο και κάτω από την εξουσία ενός ανδρός – του ιδίου ανδρός ο οποίος βρίσκεται υπό την κατηγορία της διάπραξης κακουργηματικών πράξεων και οποίος υποτίθεται ότι διοικεί το στατιστικό σύστημα της χώρας, αλλά και την στατιστική της Υπηρεσία: ένα μοναδικό φαινόμενο στην Ευρώπη.

Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, το ψευδές δημόσιο έλλειμμα και χρέος του 2009 έχει δημιουργήσει μια φοβερή ρουφήχτρα που καταβροχθίζει τα δισεκατομμύρια του Ευρωπαίου φορολογούμενου – και που δεν γνωρίζουμε τον προορισμό αυτών των δισεκατομμυρίων ευρώ – και έχει οδηγήσει και σε σπιράλ θανάτου την Ελλάδα, η οποία ήταν ανάμεσα στα 10 πρώτα μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, με έναν σκληρά εργαζόμενο πληθυσμό ο οποίος έχασε το 7% των μελών του στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, και ο οποίος μπορεί να συνεισφέρει τεράστια συνεισφορά στην οικοδόμηση μιας πιο δημοκρατικής ΕΕ.

Το ερώτημα είναι: Πώς είναι δυνατόν η ΕΕ να προχωρήσει μπροστά με ένα από τα μέλη του πυρήνα της να αντιμετωπίζεται τόσο άδικα; Τα στατιστικά γεγονότα του 2009 απαιτούν μια σε βάθος, σοβαρή διερεύνηση και όχι παρεμβάσεις για να εμποδιστεί το έργο της Ελληνικής Δικαιοσύνης, όπως πράττει η Eurostat. Τα πράγματα πρέπει να τεθούν σε σωστή βάση και η Ελλάδα να αποκατασταθεί. Δεν υπάρχει άρνηση του χρέους, η άρνηση αφορά το ψευδές και εγκληματικό μέρος του.

πηγή: το κουτί της πανδώρας

_

Ευρωκαταδίκη της Ελλάδας για τα μεταλλεία χρυσού!

Κόλαφος είναι για την κυβέρνηση η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου το οποίο καταδικάζει τη χώρα μας για το γεγονός ότι παρέλειψε (;) να λάβει εντός συγκεκριμένων προθεσμιών τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να ανακτήσει και μάλιστα εντόκως από την Ελληνικός Χρυσός- συμφερόντων Μπόμπολα- τα 15,34 εκατ. ευρώ εκατομμύρια που παρανόμως χορήγησε το ελληνικό δημόσιο πωλώντας δημόσια περιουσία σε τιμή κατώτερη της αξίας της και με απαλλαγή από τους φόρους.

Έτσι τη στιγμή που βρίσκεται στην Ελλάδα σε εξέλιξη πογκρόμ διώξεων κατά των κατοίκων της Ιερισσού που είναι αντίθετοι με τη λειτουργία του μεταλλείου, η πρώτη απόφαση δικαστηρίου καταδικάζει την ελληνική κυβέρνηση αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι πρόκειται για σκάνδαλο με πολιτικές και οικονομικές διαστάσεις.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε την Πέμπτη 17 Οκτωβρίου 2013, βάσιμη την προσφυγή της Επιτροπής κατά της Ελλάδας αφού η πώληση περιουσιακών στοιχείων από το ελληνικό δημόσιο στην Ελληνικός Χρυσός κρίθηκε παράνομη και ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά με την απόφαση Ε(2011) 1006 τελικό της Επιτροπής, της 23ης Φεβρουαρίου 2011, σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 48/2008 (πρώην NN 61/2008) που εφάρμοσε η Ελλάδα υπέρ της Ελληνικός Χρυσός ΑΕ, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 2 και 3 της εν λόγω αποφάσεως.

Το ιστορικό της υπόθεσης που αποτελεί μέγα πολιτικό, οικονομικό και περιβαλλοντικό σκάνδαλο περιγράφεται ανάγλυφα στην απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και συγκεκριμένα:

- από τις 23 Φεβρουαρίου 2011 η Επιτροπή εξέδωσε την απόφαση C(2011)1006 με την οποία έκρινε ότι η πώληση περιουσιακών στοιχείων και γης υπέρ της Ελληνικός Χρυσός ΑΕ σε τιμή κατώτερη της αξίας τους και με απαλλαγή από την υποχρέωση καταβολής των συνδεόμενων φόρων είναι ενίσχυση ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά. Επέβαλε στην Ελλάδα την ανάκτηση των ποσών με τόκο εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία της κοινοποιήσεώς της, ήτοι μέχρι τις 23 Ιουνίου 2011.

-εντός δύο μηνών η Ελλάδα έπρεπε να πληροφορήσει την Επιτροπή σχετικά με το συνολικό ποσό, τα ληφθέντα ή τα προς λήψη μέτρα και να υποβάλει έγγραφα που να αποδεικνύουν ότι ζητήθηκε από τον δικαιούχο η επιστροφή της ενίσχυσης. Η Ελλάδα έπρεπε επίσης να ενημερώνει την Επιτροπή σχετικά με την πρόοδο των εθνικών μέτρων που λαμβάνονται για την εκτέλεση της απόφασης μέχρι την ανάκτηση της ενίσχυσης.

-Τον Απρίλιο του 2011 η Ελλάδα άσκησε ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προσφυγή ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής (T-233/11, εκκρεμής).

-Το 2012 η Επιτροπή άσκησε την παρούσα προσφυγή λόγω παραβάσεως κράτους μέλους, εκτιμώντας ότι η Ελλάδα δεν είχε λάβει εντός των προθεσμιών όλα τα απαραίτητα μέτρα για την εκτέλεση της αποφάσεώς της.

-Με τη σημερινή του απόφαση το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι μέχρι τις 23/6/2011  η Ελλάδα δεν είχε λάβει κανένα μέτρο εκτέλεσης της αποφάσεως της Επιτροπής και ότι η επίμαχη ενίσχυση, στο σύνολό της, δεν είχε ανακτηθεί. Διαπιστώνει επίσης ότι η αίτηση παρατάσεως κοινοποιήσεως πληροφοριών που υπέβαλε η Ελλάδα δεν περιείχε καμία αιτιολογία βάσει της οποίας η Επιτροπή θα μπορούσε να αποφανθεί.

πηγή: το ποντίκι

 _