Αδάμ και Εύα,1507 by Albrecht Dürer
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα SPACE. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα SPACE. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου 2015
Σάββατο 28 Μαρτίου 2015
Lost in Space
*
Lost in Space - A Space Engine Film
A Space Engine (0.9.7.2) short film/animation
Exploring the beautiful universe of Space Engine
Music by Thomas Bergersen
Song - Creation of Earth
Exploring the beautiful universe of Space Engine
Music by Thomas Bergersen
Song - Creation of Earth
*
Κυριακή 30 Νοεμβρίου 2014
Wanderers
ο
____
Περιπλανώμενοι
Μια ματιά στο (μακρινό) μέλλον της επανδρωμένης εξερεύνησης του Ηλιακού μας Συστήματος βασισμένη σε επιστημονικές ιδέες, με την φωνή του Καρλ Σαγκάν να διαβάζει απόσπασμα από το βιβλίο Pale Blue Dot: A Vision of the Human Future in Space.
_
Παρασκευή 17 Οκτωβρίου 2014
Δευτέρα 17 Μαρτίου 2014
Τηλεσκόπιο «είδε βαρυτικά κύματα της Μεγάλης Έκρηξης»
Εφόσον επιβεβαιωθεί,
η ανακάλυψη θα είναι η μεγαλύτερη του αιώνα και πιθανότατα θα βραβευθεί με Νομπέλ
![]() |
| To BICEP κάτω από το νότιο σέλας. Το τηλεσκόπιο βλέπει το αρχαιότερο φως του Σύμπαντος, τη λεγόμενη ακτινοβολία CBM (Πηγή: BICEP) |
Κέιμπριτζ, Μασαχουσέτη
Τηλεσκόπιο που λειτουργεί σε βάση του Νότιου Πόλου ανίχνευσε για πρώτη φορά ρυτιδώσεις στον χωροχρόνο που εμφανίστηκαν μια στιγμή μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, υποστηρίζουν αμερικανοί ερευνητές. Εφόσον επιβεβαιωθεί, η ανακάλυψη θα είναι «η μεγαλύτερη του αιώνα» και πιθανότατα θα βραβευτεί με Νομπέλ, σχολιάζουν ανεξάρτητοι ειδικοί.
Τα σήματα που κατέγραψε το εξειδικευμένο τηλεσκόπιο BICEP στην Ανταρκτική φέρεται να είναι ίχνη από τα λεγόμενα βαρυτικά κύματα, η τελευταία ανεπιβεβαίωτη πρόβλεψη του Άινσταϊν.
Η ανίχνευσή τους αφενός θα δικαίωνε τον πατέρα της Σχετικότητας, αφετέρου θα προσέφερε στήριξη στη λεγόμενη θεωρία του πληθωρισμού, σύμφωνα με την οποία το νεογέννητο Σύμπαν πέρασε από μια φάση απότομης διόγκωσης.
Η θεωρία, η οποία προτάθηκε ως εξήγηση για την παρατηρούμενη ομοιογένεια του Σύμπαντος, είναι σήμερα αποδεκτή από τους περισσότερους κοσμολόγους και θεωρητικούς φυσικούς, παραμένει όμως αναπόδεικτη.
Τα αποτελέσματα του BICEP δεν έχουν υποβληθεί ακόμα για έλεγχο και δημοσίευση στον επιστημονικό Τύπο, αναρτήθηκαν όμως στην υπηρεσία προδημοσίευσης arXiv. Οι ερευνητές υπολογίζουν μάλιστα την αξιοπιστία των αποτελεσμάτων σε περισσότερο από πέντε σίγμα, κάτι που σημαίνει ότι η πιθανότητα να οφείλονται τα αποτελέσματα σε καθαρή τύχη είναι μία στα 3,5 εκατομμύρια.
Τα συμπεράσματα των ερευνητών θα πρέπει να επιβεβαιωθούν, ωστόσο «η ομάδα [των ερευνητών] φαίνεται πολύ αξιόπιστη και αυτό που είδαν φαίνεται σαφές» σχολίασε στο New Scientist ο κορυφαίος φυσικός Άλαν Γκουθ του MIT, του οποίου η ομάδα πρότεινε τη θεωρία του πληθωρισμού τη δεκαετία του 1980.
Ρυτιδώσεις στον χωροχρόνο
Τα βαρυτικά κύματα είναι θεωρητικές ρυτιδώσεις στον χωροχρόνο οι οποίες διαδίδονται σαν κύμα με την ταχύτητα του φωτός. Η ύπαρξή τους προβλέφθηκε τo 1916 από τον Άλμπερτ Άινσταϊν ως συνέπεια της Γενικής Σχετικότητας, μέχρι σήμερα όμως δεν έχει επιβεβαιωθεί.
Βαρυτικά κύματα παράγονται θεωρητικά από επιταχυνόμενα αντικείμενα μεγάλης μάζας. Μπορούν για παράδειγμα να παραχθούν μαύρες τρύπες και άστρα νετρονίων που κινούνται σε τροχιά το ένα γύρω από το άλλο.
Η κίνησή τους προκαλεί παραμορφώσεις στην καμπυλότητα του χωροχρόνου, η οποία μπορεί θεωρητικά να γίνει αντιληπτή στη Γη ως αμυδρή μεταβολή στις διαστάσεις μεγάλων αντικειμένων.
Όμως αυτό που φέρεται να ανίχνευσαν οι ερευνητές του BICEP αφορά τα πρώτα βαρυτικά κύματα που εμφανίστηκαν στο Σύμπαν, γνωστά ως «αρχέγονα» βαρυτικά κύματα.
Τα κύματα αυτά εμφανίστηκαν αμέσως μετά τη Μεγάλη Έκρηξη και αρχικά πρέπει να είχαν πολύ μικρό μήκος κύματος. Οι κοσμολόγοι όμως έχουν προβλέψει ότι ο πληθωρισμός, δηλαδή η απότομη διόγκωση του χωροχρόνου που ξεκίνησε ξεκίνησε 10-34 δευτερόλεπτα μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, ουσιαστικά τέντωσε τα βαρυτικά κύματα και αύξησε το μήκος κύματος σε μετρήσιμα μεγέθη.
Τηλεσκόπιο που λειτουργεί σε βάση του Νότιου Πόλου ανίχνευσε για πρώτη φορά ρυτιδώσεις στον χωροχρόνο που εμφανίστηκαν μια στιγμή μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, υποστηρίζουν αμερικανοί ερευνητές. Εφόσον επιβεβαιωθεί, η ανακάλυψη θα είναι «η μεγαλύτερη του αιώνα» και πιθανότατα θα βραβευτεί με Νομπέλ, σχολιάζουν ανεξάρτητοι ειδικοί.
Τα σήματα που κατέγραψε το εξειδικευμένο τηλεσκόπιο BICEP στην Ανταρκτική φέρεται να είναι ίχνη από τα λεγόμενα βαρυτικά κύματα, η τελευταία ανεπιβεβαίωτη πρόβλεψη του Άινσταϊν.
Η ανίχνευσή τους αφενός θα δικαίωνε τον πατέρα της Σχετικότητας, αφετέρου θα προσέφερε στήριξη στη λεγόμενη θεωρία του πληθωρισμού, σύμφωνα με την οποία το νεογέννητο Σύμπαν πέρασε από μια φάση απότομης διόγκωσης.
Η θεωρία, η οποία προτάθηκε ως εξήγηση για την παρατηρούμενη ομοιογένεια του Σύμπαντος, είναι σήμερα αποδεκτή από τους περισσότερους κοσμολόγους και θεωρητικούς φυσικούς, παραμένει όμως αναπόδεικτη.
Τα αποτελέσματα του BICEP δεν έχουν υποβληθεί ακόμα για έλεγχο και δημοσίευση στον επιστημονικό Τύπο, αναρτήθηκαν όμως στην υπηρεσία προδημοσίευσης arXiv. Οι ερευνητές υπολογίζουν μάλιστα την αξιοπιστία των αποτελεσμάτων σε περισσότερο από πέντε σίγμα, κάτι που σημαίνει ότι η πιθανότητα να οφείλονται τα αποτελέσματα σε καθαρή τύχη είναι μία στα 3,5 εκατομμύρια.
Τα συμπεράσματα των ερευνητών θα πρέπει να επιβεβαιωθούν, ωστόσο «η ομάδα [των ερευνητών] φαίνεται πολύ αξιόπιστη και αυτό που είδαν φαίνεται σαφές» σχολίασε στο New Scientist ο κορυφαίος φυσικός Άλαν Γκουθ του MIT, του οποίου η ομάδα πρότεινε τη θεωρία του πληθωρισμού τη δεκαετία του 1980.
Ρυτιδώσεις στον χωροχρόνο
Τα βαρυτικά κύματα είναι θεωρητικές ρυτιδώσεις στον χωροχρόνο οι οποίες διαδίδονται σαν κύμα με την ταχύτητα του φωτός. Η ύπαρξή τους προβλέφθηκε τo 1916 από τον Άλμπερτ Άινσταϊν ως συνέπεια της Γενικής Σχετικότητας, μέχρι σήμερα όμως δεν έχει επιβεβαιωθεί.
Βαρυτικά κύματα παράγονται θεωρητικά από επιταχυνόμενα αντικείμενα μεγάλης μάζας. Μπορούν για παράδειγμα να παραχθούν μαύρες τρύπες και άστρα νετρονίων που κινούνται σε τροχιά το ένα γύρω από το άλλο.
Η κίνησή τους προκαλεί παραμορφώσεις στην καμπυλότητα του χωροχρόνου, η οποία μπορεί θεωρητικά να γίνει αντιληπτή στη Γη ως αμυδρή μεταβολή στις διαστάσεις μεγάλων αντικειμένων.
Όμως αυτό που φέρεται να ανίχνευσαν οι ερευνητές του BICEP αφορά τα πρώτα βαρυτικά κύματα που εμφανίστηκαν στο Σύμπαν, γνωστά ως «αρχέγονα» βαρυτικά κύματα.
Τα κύματα αυτά εμφανίστηκαν αμέσως μετά τη Μεγάλη Έκρηξη και αρχικά πρέπει να είχαν πολύ μικρό μήκος κύματος. Οι κοσμολόγοι όμως έχουν προβλέψει ότι ο πληθωρισμός, δηλαδή η απότομη διόγκωση του χωροχρόνου που ξεκίνησε ξεκίνησε 10-34 δευτερόλεπτα μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, ουσιαστικά τέντωσε τα βαρυτικά κύματα και αύξησε το μήκος κύματος σε μετρήσιμα μεγέθη.
Ίχνη των «τεντωμένων» βαρυτικών κυμάτων
Το BICEP, το οποίο παρατηρεί τον ουρανό στο φάσμα των μικροκυμάτων, φέρεται να είδε τα ίχνη αυτών των «τεντωμένων» βαρυτικών κυμάτων στη λεγόμενη μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου (CBM): το αρχαίο υπόλειμμα μιας λάμψης που γέμισε τα πάντα όταν το νεαρό Σύμπαν έγινε ξαφνικά διαφανές περίπου 380.000 χρόνια μετά τη γέννησή του (σήμερα έχει ηλικία περίπου 13,8 δισ. ετών).
Συγκεκριμένα, το τηλεσκόπιο που βρίσκεται δίπλα στον αμερικανικό Σταθμό Άμουδσεν-Σκοτ στον Νότιο Πόλο, φέρεται να ανίχνευσε ίχνη των βαρυτικών κυμάτων από την πόλωση που προκαλούν στην ακτινοβολία CBM, δηλαδή τη μεταβολή στον προσανατολισμό των κυμάτων της ακτινοβολίας.
Όπως η ηλιακή ακτινοβολία πολώνεται καθώς σκεδάζεται (εκτρέπεται) από τα άτομα της ατμόσφαιρας, έτσι και η CBM πολώνεται καθώς σκεδάζεται από ηλεκτρόνια που συναντά στο δρόμο της εδώ και 13,8 δισ. χρόνια. Τα βαρυτικά κύματα θα άλλαζαν το μοτίβο της πόλωσης και θα εμφανίζονταν ως «δίνες» που ονομάζονται B-modes.
Πρακτικά, όμως, η ανίχνευση αυτών των δινών είναι εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση, αφού οι ερευνητές θα έπρεπε να αποκλείσουν τις παραμορφώσεις που προκαλεί η σκόνη στο γαλαξία μας, η βαρύτητα άλλων γαλαξιών, ή τυχόν λαθών που εισάγει το ίδιο το τηλεσκόπιο.
Οι ερευνητές, όμως, λένε ότι πέρασαν τρία χρόνια αποκλείοντας αυτές τις εναλλακτικές εξηγήσεις.
Μάλιστα το σήμα που φέρεται να κατέγραψε το BICEP είναι ισχυρότερο από αυτό που προβλέπουν πολλά θεωρητικά μοντέλα, ένα χαρακτηριστικό που ίσως βοηθήσει τους θεωρητικούς φυσικούς να αποκλείσουν ορισμένα μοντέλα του πληθωρισμού.
Επιπλέον, τα αποτελέσματα δείχνουν να βρίσκονται σε συμφωνία με τις προβλέψεις της θεωρίας της ενοποίησης των δυνάμεων, σύμφωνα με την οποία όλες οι φυσικές δυνάμεις (βαρύτητα, ηλεκτρομαγνητισμός, ασθενής και ισχυρή πυρηνική δύναμη) είναι εκφάνσεις μιας ενιαίας δύναμης που κυριαρχούσε τις πρώτες στιγμές ζωής του Σύμπαντος.
Θα περάσει όμως καιρός μέχρι να επιβεβαιωθούν τα ευρήματα του BICEP. Περισσότερα στοιχεία ίσως προκύψουν από νέο χάρτη της ακτινοβολίας CBM από το ευρωπαϊκό διαστημικό τηλεσκόπιο Planck και το πείραμα Polarbear στη Χιλή.
Πηγή: Το Βημα-science
__
Ένα ενδιαφέρον σχετικό άρθρο στο site SPACE.com
__
Παρασκευή 1 Νοεμβρίου 2013
Μερική έκλειψη Ηλίου, Κυριακή 3 Νοεμβρίου
ο
Μερική έκλειψη Ηλίου, Κυριακή 3 Νοεμβρίου
Μια σπάνια υβριδική έκλειψη (ολική και δακτυλιοειδής) την Κυριακή 3 Νοεμβρίου, ορατή σαν μερική έκλειψη Ηλίου από την Ελλάδα. Η έκλειψη ξεκινάει σαν δακτυλιοειδής στον βόρειο Ατλαντικό, όπου ο κώνος της σκιάς δεν φτάνει μέχρι της επιφάνεια της Γης, λόγω της καμπυλότητάς της.
Στην συνέχεια και ενώ η σκιά κινείται στον Ατλαντικό, η έκλειψη γίνεται ολική. Το μέγιστο έχει διάρκεια 1 λεπτού και 39 δευτερολέπτων, την στιγμή που η σκιά βρίσκεται νότια της Λιβερίας.
Η Γκαμπόν είναι η πρώτη χώρα στην Αφρική που θα παρατηρήσει την ολικότητα με διάρκεια 1 λεπτού και 7 δευτερολέπτων. Σειρά έχει το Κονγκό, και η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (πρώην Ζαΐρ) όπου η ολικότητα διαρκεί 48 δευτερόλεπτα. Στην συνέχεια η σκιά περνάει στην Ουγκάντα, όπου η διάρκεια της ολικότητας πέφτει στα 23 δευτερόλεπτα και στην Κένυα στα 14 δευτερόλεπτα. Στο τέλος θα είναι ορατή στο ηλιοβασίλεμα στην νότια Αιθιοπία και στην Σομαλία με διάρκεια ενός δευτερολέπτου.
Η έκλειψη ανήκει στον Σάρο 143, ο οποίος ξεκίνησε το 1617 και θα τελειώσει το 2897.
Σε όλη την Ελλάδα η έκλειψη θα είναι ορατή ως μερική με το νότιο τμήμα του δίσκου του Ήλιου να κρύβεται για λίγο από την σκιά της Σελήνης. Το ποσοστό απόκρυψης θα μικραίνει όσο βορειότερα κινούμαστε.
Για την Θεσσαλονίκη, η έκλειψη ξεκινάει στις 15:15, το μέγιστο είναι στις 15:31 με ένα πολύ μικρό τμήμα του Ήλιου να κρύβεται και τελειώνει στις 15:47.
Η εικόνα δείχνει τους χρόνους της έκλειψης και ο προσανατολισμός της είναι όπως θα φαίνεται μέσα από ένα ισημερινά ευθυγραμμισμένο τηλεσκόπιο.
Για την ασφαλή παρατήρηση της έκλειψης είναι απαραίτητη η χρήση ηλιακού φίλτρου καθ’ όλη την διάρκεια της.
ΟΦΑ
__
Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου 2013
Αστροσκόνη (Stardust)
Δεν αναμένω την καταστροφή του κόσμου
για να ζήσω τον παράδεισο
*
©Κ.Κ.-CaRiNa
Κυριακή 16 Δεκεμβρίου 2012
Echoes
o
Pink Floyd: Echoes - 2001: A space odyssey
Pink Floyd echoes p1 - Degrees of freedom
*o
.o.
......
o*
Σάββατο 30 Ιουνίου 2012
Κυριακή 3 Ιουνίου 2012
Jupiter Sounds - NASA Voyager
❂
From an original CD:
JUPITER NASA-VOYAGER SPACE SOUNDS (1990) BRAIN/MIND Research
Μεταφορτώθηκε από το χρήστη hryzunik
Παρασκευή 6 Απριλίου 2012
ΩΡΙΩΝ
Λύρα: Στέλιος Πετράκης
..
γ΄
Των φθαρτών δακρύων απόγονοι
Κωπηλάτες των ματαίων λιμνών
Αφήσαμε το γήινο δέρμα
Και στον ψίθυρο των δέντρων παύσαμε
Τα λόγια μας
Για τελευταία φορά
Τώρα στα μέτωπά μας γειτονέψανε άστρα!
ε’
Φύγαν τα μάτια μας αλλά προπορευόνταν οι ψυχές μας
Στη συνάντηση τους μες΄ τους ουρανούς
Έλαμψε καθαρή στιγμή
Τρεμούλιασμα εναγώνιο
Το πιστό καθρέφτισμα των σωθικών μας
Πιο ψηλά
Στην ενωμένη μοναξιά των άστρων της
Θρονιάζεται η Γαλήνη
Γιατί την απαλλάξαμε από το κορμί μας
Γιατί την εξαντλήσαμε από τις ελπίδες μας
Γιατί της φέραμε τάμα την Ιδέα μας
Ξαναγεννάει αισθήματα.
~.~.~.~.~.~.~
OΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ-
( Αποσπάσματα από το ποίημα Ωρίων από τη συλλογή Προσανατολισμοί. )
Παρασκευή 18 Νοεμβρίου 2011
Καταρίπτεται η θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάϊν
Δημοσιευμένο στις 18 Νοε 2011
αναδημοσίευση απο το κουτί της Πανδώρας
Τα νετρίνα τρέχουν γρηγορότερα από το φως. Διαβάστε την πολύ
ενδιαφέρουσα συνέντευξη που έδωσε στο www.koutipandoras.gr ο Ευάγγελος
Γαζής, καθηγητής του ΕΜΠ και μέλος της ελληνικής εκπροσώπησης στο
συμβούλιο του CERN για τις μετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν πρόσφατα και
έδειξαν ότι τα νετρίνα ταξιδεύουν γρηγορότερα από την ταχύτητα του
φωτός.
http://www.koutipandoras.gr/?p=10533
http://www.koutipandoras.gr/?p=10533
Δείτε την εκπομπή «Στα έγκατα του Cern» όπου επιστήμονες που συμμετέχουν στο μεγάλο πείραμα μιλούν για την εξερεύνηση του σκοτεινού κόσμου της ύλης και τις δυνατότητες που προσφέρει ο μεγαλύτερος επιταχυντής του κόσμου για να μάθουμε τα κρυμμένα μυστικά του σύμπαντος.
http://www.koutipandoras.gr/?p=97
_____________________________________
Σάββατο 8 Οκτωβρίου 2011
Ταξίδι στην άκρη του σύμπαντος PART 8/10
NATIONAL GEOGRAPHIC
greek subtitles
by 6xordorigma
Journey To The Edge Of The Universe
.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.
επιρροές των άστρων..
.*.*.
Η Μαρία Νεφέλη λέει:
ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
Ροές της θάλασσας κι εσείς
των άστρων μακρινές επιρροές - παρασταθείτε μου!
απ' τα νερά της νύχτας τ' ουρανού κοιτάξετε
πως ανεβαίνω
αμφίκυρτη
σαν τη νέα Σελήνη
και σταλάζοντας αίματα.
ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
Ροές της θάλασσας κι εσείς
των άστρων μακρινές επιρροές - παρασταθείτε μου!
απ' τα νερά της νύχτας τ' ουρανού κοιτάξετε
πως ανεβαίνω
αμφίκυρτη
σαν τη νέα Σελήνη
και σταλάζοντας αίματα.
Αποσπάσματα από τη συλλογή ΜΑΡΙΑ ΝΕΦΕΛΗ - Οδυσσέας Ελύτης
.*.*.
Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2011
Ταξίδι στην άκρη του σύμπαντος PART 9/10
NATIONAL GEOGRAPHIC
greek subtitles
by 6xordorigma
Journey To The Edge Of The Universe
.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.
Τετάρτη 31 Αυγούστου 2011
Άστρο-βρέφος ανακαλύφθηκε κοντά στη Γη
******
| (Harvard-Smithsonian Center Astrophysics) |
αναδημοσίευση από Enet.gr Ελευθεροτυπία
Ένα νέο άστρο, το «AP Columbae», γεννήθηκε σε απόσταση μόλις 27 ετών φωτός από τη Γη, απόσταση που θεωρείται ασήμαντη για τα συμπαντικά δεδομένα. Παρότι είναι ακόμη τόσο «βρέφος» που δεν έχει ανάψει η βασική φλόγα των πυρηνικών καύσεων στο εσωτερικό του, έχει τόσο ισχυρό μαγνητικό πεδίο, που εξαπολύει φωτεινές εκλάμψεις στο Διάστημα.
Τα πολύ νεαρής ηλικίας άστρα συνήθως βρίσκονται πολύ μακριά από τη Γη στο χωροχρόνο, κι έτσι αυτή η ανακάλυψη θεωρείται ασυνήθιστη.
Οι αστρονόμοι, με επικεφαλής τον Άντρικ Ρίντελ του τμήματος φυσικής και αστρονομίας του πολιτειακού πανεπιστημίου της Τζόρτζια στην Ατλάντα, που παρουσιάζουν την ανακάλυψή τους στο αστρονομικό περιοδικό «The Astronomical Journal», σύμφωνα με το «Science», ονόμασαν το άστρο «AP Columbae».
Το άστρο είναι τόσο «βρέφος» που δεν έχει ανάψει ακόμα η βασική φλόγα των πυρηνικών καύσεων στο εσωτερικό του, ενώ οι επιστήμονες πιστεύουν ότι θα μπορούσαν να διακρίνουν τη λάμψη των ευρισκόμενων σε τροχιά γύρω του πλανητών, αν υπάρχουν, οι οποίοι ακόμα θα ψύχονται μετά τη δημιουργία τους.
Ένα άστρο, όπως ο Ήλιος μας, δημιουργείται όταν ένα ψυχρό νέφος αερίων και σκόνης καταρρέει υπό το δικό του βάρος. Καθώς η βαρύτητα συμπιέζει το νέφος, αυξάνεται η θερμοκρασία του τελευταίου και γίνεται τόσο καυτό που αρχίζει να λάμπει. Γεννιέται έτσι ένα νέο άστρο, το οποίο σε πρώτη φάση τροφοδοτείται ενεργειακά όχι από πυρηνικές αντιδράσεις αλλά από τη βαρύτητά του.
Ο Ήλιος μας εκτιμάται ότι επί 50 εκατ. χρόνια βρισκόταν σε αυτή την αρχική κατάσταση υπό την πίεση της δικής του βαρύτητας, πριν ο πυρήνας του γίνει τόσο καυτός που τα πρωτόνια άρχισαν να συγκρούονται μεταξύ τους και να σχηματίζουν ήλιο, οπότε πήρε δηλαδή μπρος ο πυρηνικός "κινητήρας", που μέχρι σήμερα τροφοδοτεί με ενέργεια όλο το ηλιακό μας σύστημα.
Το νεογέννητο κοντινό άστρο βρίσκεται στο νότιο αστερισμό της Περιστεράς (Columba), στα νότια του λαμπρού αστερισμού του Ωρίωνα.
Παρόλο που το άστρο είναι αχνά ερυθρό, είναι αφύσικα φωτεινό για τα δεδομένα του, καθώς έχει τετραπλάσια λαμπρότητα από αυτή που θα έπρεπε να έχει. Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, το «AP Columbae» έχει ηλικία περίπου 40 εκατ. ετών, δηλαδή δεν έχει καν το 1% της ηλικίας του δικού μας Ήλιου. Η νεότητά του επιβεβαιώνεται από το ότι περιέχει αρκετό λίθιο, καθώς το συγκεκριμένο στοιχείο, με το πέρασμα του χρόνου, καταστρέφεται από τις πυρηνικές αντιδράσεις (ο ήλιος μας δεν έχει σχεδόν καθόλου πια). Επειδή όμως το «AP Columbae» έχει μεγάλη ποσότητα λιθίου, θεωρείται ότι είναι ακόμα βρέφος. Ακόμα, σύμφωνα με τις παρατηρήσεις, το άστρο διαθέτει ένα ισχυρό μαγνητικό πεδίο, που εξαπολύει φωτεινές εκλάμψεις στο διάστημα.
Οι αστρονόμοι σκοπεύουν να ερευνήσουν αν το άστρο συνοδεύεται από πλανήτες, οι οποίοι αναμένεται να είναι ακόμα θερμοί, καθώς ο σχηματισμός τους θα είναι πρόσφατος, με συνέπεια να εκπέμπουν υπέρυθρη ακτινοβολία και να είναι ανιχνεύσιμοι.
Στο παρελθόν οι αστρονόμοι έχουν βρει μερικά ακόμα νεαρά άστρα σε σχετικά κοντινή απόσταση από τη Γη, όπως το «Beta Pictoris» (63 έτη φωτός) και το «AU Microscopii» (32 έτη φωτός).
****************************************************************
Τρίτη 30 Αυγούστου 2011
Βρήκαν άστρο που δεν θα έπρεπε να υπάρχει
Μια ομάδα ευρωπαίων αστρονόμων ανακάλυψαν για πρώτη φορά ένα άστρο στο
γαλαξία που θεωρητικά δεν θα έπρεπε να υπάρχει, επειδή αποτελείται
σχεδόν αποκλειστικά από υδρογόνο και ήλιο
Δημοσιεύτηκε: Σεπτέμβριος 01 2011 13:47
Ενημερώθηκε: Σεπτέμβριος 01 2011 13:47
Η ασυνήθιστη αυτή σύστασή του το τοποθετεί στην "απαγορευμένη ζώνη",
με βάση τουλάχιστον όσα είναι γνωστά για το σχηματισμό των άστρων, αλλά
τα οποία ίσως θα έπρεπε να αναθεωρηθούν πλέον.
Η ανακάλυψη, με επικεφαλής την Ελιζαμπέτα Καφό του Αστεροσκοπείου του Παρισιού και του Κέντρου Αστρονομίας του πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης, που παρουσιάστηκε στο περιοδικό "Nature", έγινε με τη βοήθεια του Πολύ Μεγάλου Τηλεσκοπίου του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου στην Χιλή.
Το πολύ αχνό άστρο βρίσκεται στον αστερισμό του Λέοντα και, σύμφωνα με τις έως τώρα μετρήσεις, διαθέτει την μικρότερη ποσότητα χημικών στοιχείων βαρύτερων από το ήλιο (δηλαδή μετάλλων) από οποιοδήποτε άλλο άστρο έχει μελετηθεί μέχρι σήμερα. Η αναλογία μετάλλων στο εσωτερικό του είναι τουλάχιστον 20.000 φορές μικρότερη σε σχέση με αυτήν του ήλιου μας. Η μάζα του είναι μικρότερη από του δικού μας ήλιου και η ηλικία του υπολογίζεται να είναι πάνω από 13 δισεκατομμύρια χρόνια, είναι δηλαδή πολύ παλαιό.
Σύμφωνα με την επικρατούσα θεωρία, άστρα σαν αυτό, με τόσο μικρή μάζα και τόσα λίγα μέταλλα, δεν θα έπρεπε καν να υπάρχουν στο σύμπαν, επειδή τα νέφη υλικών από όπου αυτά τα άστρα θα σχηματίζονταν, θεωρείται ότι εξαρχής ποτέ δεν θα μπορούσαν να συμπυκνωθούν και να δημιουργήσουν ένα άστρο.
Οι αστροφυσικοί πιστεύουν ότι τα ελαφρύτερα χημικά στοιχεία, το υδρογόνο και το ήλιο, δημιουργήθηκαν λίγο μετά την αρχική "Μεγάλη Έκρηξη" (Μπιγκ Μπανγκ) της δημιουργίας, μαζί με λίγο λίθιο, ενώ όλα τα άλλα βαρύτερα στοιχεία σχηματίστηκαν αργότερα στο εσωτερικό των άστρων. Η κυρίαρχη θεωρία της κοσμολογίας προβλέπει -και οι παρατηρήσεις επιβεβαιώνουν- ότι η μάζα της πρωταρχικής ύλης αποτελείτο κατά 75% από υδρογόνο, 25% ήλιο και ελάχιστο λίθιο.
Οι περιοδικές εκρήξεις σούπερ-νόβα διασπείρουν σταδιακά αυτά τα βαρύτερα αστρικά υλικά σε όλο το σύμπαν. Τα νεότερα άστρα που συνεχώς δημιουργούνται, αξιοποιούν αυτά τα διάσπαρτα βαριά χημικά στοιχεία και έχουν έτσι μεγαλύτερη αναλογία μετάλλων στη σύστασή τους σε σχέση με τα παλαιότερα άστρα. Όσο πιο αρχαίο είναι ένα άστρο, τόσο "φτωχότερο" είναι σε μέταλλα. Έτσι, το αχνό άστρο που μόλις μελετήθηκε και είναι το πιο "λειψό" σε βαριά στοιχεία, δεν αποκλείεται να είναι ένα από τα πιο «γέρικα» άστρα στο σύμπαν.
Ένα άλλο περίεργο είναι όμως ότι το συγκεκριμένο ελαφρύ άστρο δεν διαθέτει σχεδόν καθόλου λίθιο, ενώ σε ένα αρχαίο άστρο, με σύνθεση παρόμοια με αυτή του σύμπαντος λίγο μετά το "Μπιγκ Μπανγκ", θα έπρεπε να υπάρχει μεγαλύτερη ποσότητα. Αποτελεί συνεπώς μυστήριο τι απέγινε το λίθιο. Οι επιστήμονες δεν αποκλείουν να βρουν και άλλα τέτοια παράξενα άστρα και ήδη σχεδιάζουν τις μελλοντικές έρευνές τους.
Εξάλλου, αστρονόμοι του Κέντρου Αστροφυσικής Χάρβαρντ-Σμιθσόνιαν στις ΗΠΑ, με τη βοήθεια του διαστημικού τηλεσκοπίου ακτίνων-Χ "Τσάντρα" της NASA, ανακάλυψαν το πρώτο ζευγάρι τεράστιων μαύρων τρυπών σε ένα σπειροειδή γαλαξία όμοιο με τον δικό μας, σε απόσταση περίπου 160 εκατ. ετών, γεγονός που καθιστά αυτό το "δίδυμο" το πιο κοντινό στη Γη που έχει ποτέ βρεθεί.
Οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες βρίσκονται κοντά στο κέντρο του γαλαξία NGC 3393 και απέχουν μεταξύ τους μόνο 490 έτη φωτός. Είναι πιθανώς τα απομεινάρια της συγχώνευσης δύο γαλαξιών με άνισες μάζες, πριν από περίπου ένα δισεκατομμύριο χρόνια. Η ανακάλυψη, που παρουσιάστηκε κι αυτή στο περιοδικό "Nature", δείχνει ότι και οι δύο μαύρες τρύπες συνεχίζουν να γιγαντώνονται, παρόλο που ήδη κάθε μια από αυτές έχει μάζα τουλάχιστον ένα εκατομμύρια φορές όσο ο ήλιος μας. Οι ίδιες οι μαύρες τρύπες εκτιμάται ότι θα συγχωνευθούν μεταξύ τους σε περίπου ένα δισεκατομμύριο χρόνια.
Η ανακάλυψη, με επικεφαλής την Ελιζαμπέτα Καφό του Αστεροσκοπείου του Παρισιού και του Κέντρου Αστρονομίας του πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης, που παρουσιάστηκε στο περιοδικό "Nature", έγινε με τη βοήθεια του Πολύ Μεγάλου Τηλεσκοπίου του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου στην Χιλή.
Το πολύ αχνό άστρο βρίσκεται στον αστερισμό του Λέοντα και, σύμφωνα με τις έως τώρα μετρήσεις, διαθέτει την μικρότερη ποσότητα χημικών στοιχείων βαρύτερων από το ήλιο (δηλαδή μετάλλων) από οποιοδήποτε άλλο άστρο έχει μελετηθεί μέχρι σήμερα. Η αναλογία μετάλλων στο εσωτερικό του είναι τουλάχιστον 20.000 φορές μικρότερη σε σχέση με αυτήν του ήλιου μας. Η μάζα του είναι μικρότερη από του δικού μας ήλιου και η ηλικία του υπολογίζεται να είναι πάνω από 13 δισεκατομμύρια χρόνια, είναι δηλαδή πολύ παλαιό.
Σύμφωνα με την επικρατούσα θεωρία, άστρα σαν αυτό, με τόσο μικρή μάζα και τόσα λίγα μέταλλα, δεν θα έπρεπε καν να υπάρχουν στο σύμπαν, επειδή τα νέφη υλικών από όπου αυτά τα άστρα θα σχηματίζονταν, θεωρείται ότι εξαρχής ποτέ δεν θα μπορούσαν να συμπυκνωθούν και να δημιουργήσουν ένα άστρο.
Οι αστροφυσικοί πιστεύουν ότι τα ελαφρύτερα χημικά στοιχεία, το υδρογόνο και το ήλιο, δημιουργήθηκαν λίγο μετά την αρχική "Μεγάλη Έκρηξη" (Μπιγκ Μπανγκ) της δημιουργίας, μαζί με λίγο λίθιο, ενώ όλα τα άλλα βαρύτερα στοιχεία σχηματίστηκαν αργότερα στο εσωτερικό των άστρων. Η κυρίαρχη θεωρία της κοσμολογίας προβλέπει -και οι παρατηρήσεις επιβεβαιώνουν- ότι η μάζα της πρωταρχικής ύλης αποτελείτο κατά 75% από υδρογόνο, 25% ήλιο και ελάχιστο λίθιο.
Οι περιοδικές εκρήξεις σούπερ-νόβα διασπείρουν σταδιακά αυτά τα βαρύτερα αστρικά υλικά σε όλο το σύμπαν. Τα νεότερα άστρα που συνεχώς δημιουργούνται, αξιοποιούν αυτά τα διάσπαρτα βαριά χημικά στοιχεία και έχουν έτσι μεγαλύτερη αναλογία μετάλλων στη σύστασή τους σε σχέση με τα παλαιότερα άστρα. Όσο πιο αρχαίο είναι ένα άστρο, τόσο "φτωχότερο" είναι σε μέταλλα. Έτσι, το αχνό άστρο που μόλις μελετήθηκε και είναι το πιο "λειψό" σε βαριά στοιχεία, δεν αποκλείεται να είναι ένα από τα πιο «γέρικα» άστρα στο σύμπαν.
Ένα άλλο περίεργο είναι όμως ότι το συγκεκριμένο ελαφρύ άστρο δεν διαθέτει σχεδόν καθόλου λίθιο, ενώ σε ένα αρχαίο άστρο, με σύνθεση παρόμοια με αυτή του σύμπαντος λίγο μετά το "Μπιγκ Μπανγκ", θα έπρεπε να υπάρχει μεγαλύτερη ποσότητα. Αποτελεί συνεπώς μυστήριο τι απέγινε το λίθιο. Οι επιστήμονες δεν αποκλείουν να βρουν και άλλα τέτοια παράξενα άστρα και ήδη σχεδιάζουν τις μελλοντικές έρευνές τους.
Εξάλλου, αστρονόμοι του Κέντρου Αστροφυσικής Χάρβαρντ-Σμιθσόνιαν στις ΗΠΑ, με τη βοήθεια του διαστημικού τηλεσκοπίου ακτίνων-Χ "Τσάντρα" της NASA, ανακάλυψαν το πρώτο ζευγάρι τεράστιων μαύρων τρυπών σε ένα σπειροειδή γαλαξία όμοιο με τον δικό μας, σε απόσταση περίπου 160 εκατ. ετών, γεγονός που καθιστά αυτό το "δίδυμο" το πιο κοντινό στη Γη που έχει ποτέ βρεθεί.
Οι υπερμεγέθεις μαύρες τρύπες βρίσκονται κοντά στο κέντρο του γαλαξία NGC 3393 και απέχουν μεταξύ τους μόνο 490 έτη φωτός. Είναι πιθανώς τα απομεινάρια της συγχώνευσης δύο γαλαξιών με άνισες μάζες, πριν από περίπου ένα δισεκατομμύριο χρόνια. Η ανακάλυψη, που παρουσιάστηκε κι αυτή στο περιοδικό "Nature", δείχνει ότι και οι δύο μαύρες τρύπες συνεχίζουν να γιγαντώνονται, παρόλο που ήδη κάθε μια από αυτές έχει μάζα τουλάχιστον ένα εκατομμύρια φορές όσο ο ήλιος μας. Οι ίδιες οι μαύρες τρύπες εκτιμάται ότι θα συγχωνευθούν μεταξύ τους σε περίπου ένα δισεκατομμύριο χρόνια.
Σάββατο 27 Αυγούστου 2011
Πράντζος Νικόλαος: Η προέλευση και η εξέλιξη του σύμπαντος

10ο Επιστημονικό Συμπόσιο Φυσικής
Πράντζος Νικόλαος: Η προέλευση και η εξέλιξη του σύμπαντος
==================================================
Παρασκευή 8 Ιουλίου 2011
Carina Nebula in 3d HD
September 18th, 2010 | Author: Armos
photo
Cosmic Ice Sculptures: Dust Pillars in the Carina NebulaSEPTEMBER 16, 2010:
Enjoying a frozen treat on a hot summer day can leave a sticky mess as it melts in the Sun and deforms. In the cold vacuum of space, there is no edible ice cream, but there is radiation from massive stars that is carving away at cold molecular clouds, creating bizarre, fantasy-like structures. These one-light-year-tall pillars of cold hydrogen and dust, imaged by the Hubble Space Telescope, are located in the Carina Nebula.
This image is a composite of Hubble observations taken of the Carina Nebula region in 2005 in hydrogen light (light emitted by hydrogen atoms) along with observations taken in oxygen light (light emitted by oxygen atoms) in 2010, both times with Hubble’s Advanced Camera for Surveys. The immense Carina Nebula is an estimated 7,500 light-years away in the southern constellation Carina.
http://hubblesite.org
------------------------------------------------
Σάββατο 30 Απριλίου 2011
Μάνος. Δανέζης : "Η πλάνη των αισθήσεων"
Την Τετάρτη 30 Μαρτίου 2011, στο βιβλιοπωλείο Αιγηίς στον Πειραιά πραγματοποιήθηκε ομιλία με θέμα ¨Η πλάνη των αισθήσεων¨ με ομιλητή τον καθηγητή αστροφυσικής του πανεπιστημίου Αθηνών κ. Μάνο Δανέζη. Σταχυολογώ μερικά από τα λεγόμενά του: " Ο χώρος του σύμπαντος λόγω της καμπύλωσης του χωροχρόνου περιγράφεται από την γεωμετρία του Riemann και όχι από την Ευκλείδεια γεωμετρία. δηλαδή, ένα σχήμα που υλοποιείται σε τέτοιο χώρο δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό από τις ανθρώπινες αισθήσεις." "Η σύγχρονη επιστημονική γνώση διαφοροποιείται όλο και περισσότερο από την "κοινή μας λογική", η οποία στηρίζεται στις αισθήσεις. 'Ο,τι αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις μας δεν είναι "πραγματικό", αλλά οι προβολές τους, πάνω σε μικρά τμήματα του Σύμπαντος, που συμπεριφέρονται σαν Ευκλείδειοι χώροι λόγω μεγέθους και έτσι τα αντιλαμβανόμαστε. Οι "πραγματικές" μορφές προσεγγίζονται μόνο με μαθηματικές σχέσεις."
ανδημοσίευση από blog Αντίφωνο
link
http://www.antifono.gr
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
++.jpg)



