Γλυκό κουταλιού καρπούζι χωρίς ασβέστη.

Μπορεί να έχουμε πια φθινόπωρο, ο ήλιος και η ζεστούλα όμως είναι ακόμα εδώ. Άρα μπορείτε ακόμα να φτιάξετε γλυκό κουταλιού καρπούζι, αφού καρπουζάκια υπάρχουν ακόμα αβέρτα.

Το γλυκό καρπούζι το δοκίμασα πρώτη φορά στο Μέτσοβο όταν ήμουν πιτσιρίκι. Το λάτρεψα! Παρόλο που ήμουν μικρή, μπορούσα να εκτιμήσω και να αγαπήσω την τραγανή φλούδα του που μετατράπηκε σε γλυκό κουταλιού.

Με τον ασβέστη στα γλυκά, δεν τα πάω καλά. Μπορεί να μου αρέσουν τα έτοιμα γλυκά κουταλιού στα οποία έχει μπει ασβέστης για να είναι τραγανά (ή τα κάνουν με άλλον τρόπο;), αλλά ούτε κατέχω καλά την διαδικασία αυτή, ούτε θέλω να τον χρησιμοποιήσω, όσο κι αν διαβάζω διαβεβαιώσεις ότι είναι άκακος...

Πέρυσι προσπάθησα να φτιάξω γλυκό καρπούζι χωρίς ασβέστη. Φέτος βελτίωσα τη συνταγή και το κατάφερα. 100 % δεν είναι σαν το έτοιμο και ασβεστωμένο, αλλά καθόλου δεν με πειράζει.

Έτσι για την ιστορία, καλύτερο αποτέλεσμα είχα με λεπτόφλουδο καρπούζι, παρά με χοντρόφλουδο. Αντί για ασβέστης, χρησιμοποιήθηκε χυμός λεμονιού. Γενικά, όσο περισσότερο μείνει το καρπούζι στο λεμόνι, τόσο καλύτερο γίνεται. Προσοχή όμως. Αν το αφήσετε πολλές ώρες, τότε μεταφέρετέ το στο ψυγείο από κάποια στιγμή και μετά, γιατί οι υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού, η έκθεση στον ήλιο μαζί με το λεμόνι, -άρα με υγρό- θα το κάνουν να χαλάσει. Διαβάστε στο τέλος της συνταγής κι άλλα συμπεράσματα που βγήκαν.

Γλυκό κουταλιού καρπούζι χωρίς ασβέστη
Υλικά
1 κιλό φλούδα καρπουζιού (ζυγισμένη αφού καθαριστεί)
1 κιλό ζάχαρη
1 κούπα νερό
χυμό ενός μεγάλου λεμονιού

Εκτέλεση
Καθαρίζουμε το καρπούζι και κρατάμε τις φλούδες. Εδώ να πω ότι δεν κράτησα καθόλου κόκκινο μέρος, γιατί γίνεται πιο μαλακό από το υπόλοιπο και δεν μου αρέσει. Εσείς, μπορείτε να κρατήσετε αν σας αρέσει.
Κόβουμε τις φλούδες στο σχήμα που θέλουμε. Εγώ τα έκοψα σε κύβους, για να το βάζω στο γιαούρτι μου.
Βάζουμε σε μπωλ το καρπούζι και περιχύνουμε με το χυμό ενός μεγάλου λεμονιού. Δεν χρειάζεται να κολυμπάνε τα φρούτα, χρειάζεται όμως να ανακατεύετε κατά τη διάρκεια της παραμονής στον ήλιο.
Αφήνουμε το μπωλ σε ένα σημείο με ήλιο. Το καλύπτουμε με ένα τούλι, για να μην έχουμε ατυχήματα.
Αφήνουμε το μπωλ στον ήλιο για τουλάχιστον 2 ώρες. Μπορείτε να το αφήσετε και παραπάνω από 2 ώρες (διαβάστε παρακάτω).
Σουρώνουμε το καρπούζι και το βάζουμε σε κατσαρόλα μαζί με τη ζάχαρη και το νερό.
Το βάζουμε στη φωτιά και ανακατεύουμε με ξύλινη κουτάλα, να υγρανθεί η ζάχαρη και να βγάλει ζουμάκι ελαφρώς.
Βράζουμε σε δυνατή φωτιά για 20 λεπτά. Ξαφρίζουμε αν χρειάζεται.
Την επόμενη μέρα, ξαναβράζουμε το γλυκό για ακόμα 10 λεπτά.
Μπορείτε να αρωματίσετε το γλυκό στο τέλος με αρμπαρόριζα.
Φυλάμε σε βάζα και απολαμβάνουμε.

Μερικά συμπεράσματα που βγήκαν κατά τη διάρκεια των πειραμάτων:

Ο χυμός λεμονιού δεν χρειάζεται να καλύπτει το καρπούζι. Καλό είναι όμως να το ανακατεύουμε, έτσι ώστε να πηγαίνει ο χυμός παντού.

Δοκίμασα να τα αφήσω μέσα σε νερό με χυμό λεμονιού. Δεν μου άρεσε το αποτέλεσμα (αυτό έγινε με το χοντρόφλουδο).

Όλη η διαδικασία γίνεται στον ήλιο. Την 1η φορά το άφησα 2-3 ώρες. Τη 2η 6 ώρες. Μία φορά που το ξέχασα για παραπάνω ώρες, το πέταξα γιατί χάλασε. Αν το αφήστε για πολλές ώρες, με ήλιο και πολλή ζέστη, καλύτερα να συνεχίσετε τη διαδικασία μέσα στο ψυγείο. Αλλιώς θα χαλάσει.

Στα χοντρόφλουδα καθαρίστε καλά το κόκκινο μέρος, να μη φαίνεται καθόλου. Αν μείνει, γίνεται λίγο πιο μαλακό από τη φλούδα (που δεν μου αρέσει). It's up tp you.

Καρπουζάκια υπάρχουν ακόμα. Εμπρός λοιπόν!

Γλυκό κουταλιού φράουλα

Ένα από τα νόστιμα αλλά και ευαίσθητα γλυκάκια του καλοκαιριού (για ακρίβεια τέλους της Άνοιξης) είναι η φραουλίτσα. Το έχω ξαναπεί αλλά θα το ξαναπώ. Μην βιάζεστε να  αγοράζετε φράουλες με το που κάνουν την εμφάνισή τους. 

Οι φράουλες, επειδή είναι φυτό που ακουμπά στο έδαφος, δέχεται παντός είδους χημικά και φυτοφάρμακα. Γενικά θεωρείται από τα πιο επιβαρημένα φυτά από φυτοφάρμακα. Προτιμήστε να τις πάρετε στην εποχή τους, δηλαδή από τα μέσα Μαΐου και μετά. Αν έχετε τη δυνατότητα, προτιμήστε βιολογικές.

Προτιμήστε μικρές έως μέτριες σε μέγεθος. Το μεγάλο μέγεθος, να σας ανησυχεί...Πλένετε μόνο όσες πρόκειται να καταναλώσετε και μην βγάζετε το κοτσανάκι, παρά μόνο πριν τις καταναλώσετε. Είναι ευαίσθητες και δεν κρατάνε πολύ, οπότε παίρνετε λίγες, ακολουθήστε τις παραπάνω οδηγίες αλλά και πάλι θα παραμείνουν φρέσκιες για ελάχιστες μέρες.

Για γλυκό, προτιμήστε μικρές-μέτριες αν έχετε τη δυνατότητα. Εγώ πήρα κάμποσα καφασάκια, κράτησα τις μικρές για γλυκό και τις μεγαλύτερες για μαρμελάδα και λικέρ. 

Η ποσότητα που δίνω είναι πολύ μικρή. Κάνετε τουλάχιστον τη διπλάσια αν σας αρέσει το γλυκό.

Και κάτι τελευταίο που ξέχασα: αν είστε αλλεργικοί ή έχετε τάσεις για αλλεργιούλες, η φραουλίτσα είναι επικίνδυνη. Τα φρούτα που έχουν τριχούλες στην επιφάνεια, όπως φράουλες, ακτινίδιο κλπ) είναι ό,τι πρέπει για τους αλλεργικούς. Τα δε συμπτώματα, μπορεί να εμφανιστούν ακόμα και στις μαγειρεμένες φράουλες, οπότε προσοχή και με μέτρο.

Γλυκό κουταλιού φράουλα

Υλικά

½ κιλό φράουλες

400 γρ. ζάχαρη

2 κ. σ. νερό

Εκτέλεση

Πλένουμε και καθαρίζουμε τις φράουλες.

Τις βάζουμε σε κατσαρόλα, τις καλύπτουμε με τη ζάχαρη και τις βρέχουμε με 2 κ. σ. νερό.

Αφήνουμε να μείνουν έτσι 12-24 ώρες (αν δείτε ότι σε 12 ώρες δεν έχει κάνει ζουμάκι η ζάχαρημ αφήστε τις κι άλλες ώρες).

Μετά, παίρνουμε με τρυπητή κουτάλα τις φράουλες και τις τοποθετούμε σε ένα μπωλ.

Βράζουμε το σιρόπι που έχει προκύψει στην κατσαρόλα με τη ζάχαρη για 10 λεπτά.

Προσθέτουμε και τις φράουλες και βράζουμε για 5 λεπτά ακόμα χρονομετρώντας από την ώρα που θα πάρει βράση.

Αποσύρουμε από τη φωτιά. Ξαφρίζουμε όσο καλύτερα μπορούμε.

Την επόμενη μέρα, ελέγχουμε την πυκνότητα του σιροπιού. Αν το σιρόπι θέλει δέσιμο, ξαναβράζουμε για άλλα 5-10 λεπτά. Μπορούμε επίσης, αφού ελέγξουμε αν έχει περάσει καλά το σιρόπι μέσα στις φράουλες, να τις βγάλουμε πάλι σε ένα μπωλ και να δέσουμε μόνο του το σιρόπι.

Φυλάμε σε καθαρά βάζα. 

Καλή εβδομάδα και καλή επιτυχία σε όλα τα παιδιά που σήμερα ξεκινάνε τις πανελλήνιες εξετάσεις!

Γλυκό κουταλιού μελιτζανάκι

Ένα από τα πιο αγαπημένα μου γλυκά κουταλιού, είναι το μελιτζανάκι. Γλυκό που θυμίζει τα παιδικά μου χρόνια. Μαζί με το βύσσινο και το σταφύλι δεν έλειπε από τα τεράστια τάπερ στα ντουλάπια της μάνας μου. Στις δικές μου μνήμες, το μελιτζανάκι έχει μέσα μυγδαλάκι και όχι καρύδι όπως έχω συναντήσει σε άλλες νοικοκυρές από άλλα μέρη.

Αυτό το γλυκό το έχω στερηθεί για χρόνια γιατί εδώ δύσκολα φέρνουν "περίεργα" υλικά κι αν φέρουν είναι λίγη ποσότητα και για λίγο. Δεν τα παίρνεις χαμπάρι έγκαιρα και τελειώνουν. Τελευταία όμως έχω ανακαλύψει ένα μανάβικο (ο Άλεξ για τους ζακυνθινούς) που είναι θησαυρός. Ποικιλία μεγαλύτερη και από τη Βαρβάκειο. Να είναι καλά ο άνθρωπος να φέρνει και να φτιάχνουμε.

Γλυκό κουταλιού μελιτζανάκι

Υλικά

1.300 γρ. μελιτζανάκι (30-32 περίπου κομμάτια)

1.200 γρ. ζάχαρη

2 φλυτζάνες νερό

1 κ. γ. γαρίφαλα

1 ξύλο κανέλλας

χυμό μισού λεμονιού

αμύγδαλα χωρίς φλούδα, όσα είναι τα μελιτζανάκια (ή και παραπάνω)

Εκτέλεση

Καθαρίζουμε τα μελιτζανάκι στο πάνω μέρος, κυκλικά και κωνικά, όπως κάνουμε με τις μπάμιες.

Κάνουμε μια μικρή χαρακιά στο κέντρο τους, ίσα για να χωράει ένα αμύγδαλο.

Πλένουμε τα μελιτζανάκια και τα αφήνουμε στην άκρη.

Βάζουμε αρκετό νερό σε κατσαρόλα να βράσει.

Όταν βράσει, βάζουμε μέσα τα μελιτζανάκια και τα βράζουμε για 5-10 λεπτά ή μέχρι να τρυπιούνται. Δεν τα βράζουμε πάρα πολύ, γιατί αλλιώς θα «μαζέψουν» και θα φαίνονται άσχημα μετά.

Τα σουρώνουμε, βάζουμε κρύο νερό στην κατσαρόλα και το αλλάζουμε 2-3 φορές στην αρχή, έτσι ώστε να παραμείνει κρύο.

Τα αφήνουμε στο νερό ένα 24ωρο και αλλάζουμε νερό αρκετές φορές.

Την επόμενη μέρα, σουρώνουμε τα μελιτζανάκια.

Τρυπάμε ένα-ένα με οδοντογλυφίδα ή καλαμάκι για σουβλάκι, από την κορυφή μέχρι την άλλη άκρη.

Πιέζουμε ελαφρά να φύγει το νερό.

Γεμίζουμε το κάθε μελιτζανάκι με ένα αμύγδαλο και τα αφήνουμε στην άκρη να σουρώνουν.

Φτιάχνουμε σιρόπι με τη ζάχαρη, τα κανελλογαρίφαλα και το νερό, το οποίο βράζουμε για 5 λεπτά.

Προσθέτουμε τα μελιτζανάκια και τα βράζουμε άλλα 5-7 λεπτά.

Σβήνουμε τη φωτιά και αποσύρουμε την κατσαρόλα.

Την επόμενη μέρα, ξαναβράζουμε τα μελιτζανάκια 5-10 λεπτά για να δέσει καλά το γλυκό.

Στο τέλος, βάζουμε το χυμό λεμονιού, αποσύρουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά και φυλάμε σε γυάλινα βάζα.

Καλή εβδομάδα!

Γλυκό κουταλιού καρυδάκι

Ένα από τα ωραιότερα γλυκά κουταλιού που είναι όμως λίγο μπελαλίδικα να το φτιάξεις, είναι το καρυδάκι. Αν τα προλάβετε, είναι η εποχή τους. Λέω αν τα προλάβετε πρώτον γιατί ανάλογα την περιοχή δένουν νωρίτερα ή αργότερα (τα δικά μου πλέον δεν κάνουν για γλυκό και λικέρ) και δεύτερον γιατί ακόμα κι αν τα δείτε στο δέντρο και είναι μικρά, πρέπει να βιαστείτε γιατί μεγαλώνουν γρήγορα και δεν είναι πλέον κατάλληλα.

Το καρύδι, τόσο στο λικέρ όσο και στο γλυκό, πρέπει να το προλάβετε όσο είναι μικρό, πράσινο και δεν έχει προλάβει να δέσει το ξυλώδες μέρος που έχει εξωτερικά και εσωτερικά. Θα πρέπει να κόβεται με ένα μαχαίρι.
Τα δικά μου λιάζονται ήδη στο μπαλκόνι για λικέρ εδώ και 2 εβδομάδες αφού εδώ κάτω είμαστε πιο νότια και όλα γίνονται πιο γρήγορα και τα υπόλοιπα μεγαλώνουν στο δέντρο για να τα μαζέψω στις αρχές του Οκτώβρη. Φέτος κόντεψα να τα χάσω γιατί δεν προλάβαινα να τα μαζέψω και οι μέρες έτρεχαν. Παρόλα αυτά, τα κατάφερα.

Αν έχετε κοντά καρυδιά, δοκιμάστε αυτό το γλυκό. Είναι ένα από τα πιο ιδιαίτερα, νόστιμα και δυσεύρετα!

Γλυκό κουταλιού καρυδάκι
Υλικά

½  κιλό καρυδάκι πράσινο και μικρό (να κόβεται με μαχαίρι)

½  κιλό ζάχαρη

νερό για το βράσιμο

2 κούπες νερό για το δέσιμο

χυμό ενός λεμονιού

γαρίφαλα

Εκτέλεση

Βάλτε γάντια γιατί μαυρίζουν τα χέρια!!

Τα καρυδάκια πρέπει να είναι πολύ μικρά, πράσινα και τρυφερά.

Καθαρίζουμε τα καρυδάκια ολόγυρα με το καθαριστήρι των καρότων.

Βάζουμε τα καρυδάκια για ένα 24ωρο σε νερό που το αλλάζουμε συνέχεια.

Τρυπάμε από την μία κορυφή στην άλλη τα καρυδάκια.

Τα βράζουμε μέχρι να μαλακώσουν, αλλάζοντας το νερό 3 φορές (πάντα ζεστό το νερό). Τα βράζουμε γύρω στη μισή ώρα συνολικά, ανάλογα όμως την σκληρότητα των καρυδιών.

Τα στραγγίζουμε και τα αφήνουμε να κρυώσουν.

Ζουπάμε ένα-ένα ελαφρά για να φύγει το νερό.

Αν μας αρέσει η γεύση του γαρίφαλου στα γλυκά πολύ, καρφώνουμε σε κάθε καρυδάκι από ένα. Καρφώνοντας ένα γαρίφαλο στο καθένα, η γεύση του είναι πολύ έντονη. Αν δεν μας αρέσει η έντονη γεύση, βάζουμε μερικά καρφάκια γαρίφαλο στην κατσαρόλα όταν ρίξουμε τα καρυδάκια.

Βράζουμε τη ζάχαρη με το νερό για 5 λεπτά και ρίχνουμε τα καρυδάκια.

Ξαφρίζουμε  αν χρειάζεται το γλυκό.

Όταν δέσει, μετά από 15 λεπτά περίπου, αποσύρουμε από τη φωτιά και αφήνουμε να κρυώσει.

Την επόμενη μέρα το ξαναβράζουμε για 2-3 λεπτά και προσθέτουμε το λεμόνι.

Αν το σιρόπι είναι πολύ πηχτό, προσθέτουμε μισή κούπα νερό.

Αν αποφύγετε το καθάρισμα του καρυδιού ολόγυρα, να ξέρετε ότι θα το βρείτε μπροστά σας. Το καρύδι δεν έχει εμφανή φλούδα που να δείχνει ότι πρέπει οπωσδήποτε να βγει! Στο βράσιμο όμως, αυτή η φλουδίτσα βγαίνει και κομματιάζεται και το γλυκό έχει μια άσχημη εικόνα, όπως ακριβώς φαίνεται εδώ (μη δίνετε σημασία στη φωτό, είναι παμπάλαια...).

Γευστικά δεν αλλάζει κάτι. Απλά φαίνεται άσχημο το γλυκό μας. Παρόλο που είναι μπελάς λοιπόν το καθάρισμά τους, μην το αποφύγετε!

Καλή εβδομάδα!

   

Γλυκό κουταλιού περγαμόντο

Ένα από τα πιο αρωματικά γλυκά κουταλιού, είναι αδιαμφισβήτητα το περγαμόντο. Ένα από τα καλά όταν ζεις σε επαρχία, είναι ότι μπορείς ακόμα να βρεις τέτοια φρούτα και ένα από τα ακόμα καλύτερα είναι ότι όταν ασχολείσαι με την κουζίνα και το ξέρουν οι φίλοι σου, σε σκέφτονται και σου στέλνουν τέτοια πεσκέσια. Καταπιάστηκα λοιπόν την περασμένη βδομάδα με περγαμόντα που μου χάρισαν. Αράντιστα, ακέρωτα, ό,τι πρέπει για γλυκό, λικέρ, μαρμελάδα.

Γλυκό κουταλιού ακτινίδιο

Έχετε δοκιμάσει γλυκό κουταλιού ακτινίδιο; Αν όχι, σκεφτείτε το. Αν σας αρέσουν τα γλυκά κουταλιού, θα το αγαπήσετε ΚΑΙ αυτό!

Καλό Σαββατοκύριακο! Εμένα με περιμένει μια τσάντα κυδώνια ;-)

Γλυκό κουταλιού ακτινίδιο
Υλικά
800 γρ. ακτινίδια (ζυγισμένα αφού καθαριστούν)
800 γρ. ζάχαρη λευκή
1 και ¾ κούπας νερό

Εκτέλεση
Τα ακτινίδια που θα διαλέξουμε θα πρέπει να είναι γινομένα και γερά, αλλά όχι ιδιαίτερα ώριμα. Τα ώριμα είναι ιδανικά για μαρμελάδα.
Πλένουμε και καθαρίζουμε τα ακτινίδια.
Τα κόβουμε σε φέτες μισού εκατοστού.
Βάζουμε σε κατσαρόλα το νερό με τη ζάχαρη να βράσουν για 5 λεπτά. Χρονομετράμε αφού πάρει βράση.
Ρίχνουμε τα ακτινίδια. Βράζουμε κι αυτά για 10 λεπτά.
Ξαφρίζουμε και δεν απομακρυνόμαστε γιατί φουσκώνει.
Αποσύρουμε από τη φωτιά και αφήνουμε το γλυκό να σταθεί, μέχρι την επόμενη μέρα.
Την επόμενη μέρα, ξαναβράζουμε το γλυκό για 10 λεπτά.
Φυλάμε σε καθαρά βάζα.

Tip: Σε όλες τις συνταγές για γλυκά κουταλιού, μπορούμε να σβήσουμε το μάτι της κουζίνας νωρίτερα και να βράσουμε τα τελευταία 5 λεπτά, χρησιμοποιώντας την ενέργεια της σβησμένης κουζίνας. Έτσι, εξοικονομούμε ενέργεια.

Καλό σκ!

Γλυκό κουταλιού κεράσι

Κερασάκια αγαπημένα. Το πιο αγαπημένο μου φρούτο του καλοκαιριού. Μπορώ να τρώω όλη μέρα κεράσια! Τα λατρεύω. Σαν φρούτο, σαν γλυκό, σαν μαρμελάδα. Για το καθάρισμά τους σας έχω μιλήσει εδώ. Μπορείτε να τα καθαρίσετε με τον παραδοσιακό τρόπο με μια φουρκέτα, ή να χρησιμοποιήσετε το μικρό εργαλειάκι που καθαρίζει ένα ένα κεράσι (είναι κουραστικό αν έχετε μεγάλη ποσότητα) ή το μηχάνημα πουφαίνεται παρακάτω στη φωτό. Κατά καιρούς με ρωτάνε αν υπάρχει τέτοιο μηχάνημα στην Ελλάδα. Εγώ το είχα φέρει από τη Γερμανία αλλά από τότε το έχω δει και σε μαγαζιά εδώ. Εκτός από τις επώνυμες αλυσίδες καταστημάτων (που το έχουν ακριβά θα έλεγα-Τι επώνυμες θα ήταν αν δεν το είχαν ακριβά;;;) το έχω δει σε πολύ καλή τιμή σε μεγάλο πολυκατάστημα γνωστής αλυσίδας. Οπότε, αν το θέλετε άνετα το βρίσκετε.

Γλυκό κουταλιού κεράσι
Υλικά
1 κιλό κεράσια
750 γρ. ζάχαρη
1 κούπα νερό
χυμό μισού λεμονιού

Εκτέλεση
Διαλέγουμε σφιχτά, γερά κερασάκια. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε σκούρα ή πετροκέρασα.
Πλένουμε τα κεράσια και αφαιρούμε τα κοτσάνια.
Ξεκουκουτσιάζουμε τα κεράσια.

Σε κατσαρόλα βάζουμε τη ζάχαρη με το νερό να βράζει για λίγα λεπτά.
Προσθέτουμε και τα κεράσια και τα βράζουμε μόνο για 5 λεπτά.
Ξαφρίζουμε και προσέχουμε γιατί φουσκώνει.

Αποσύρουμε από τη φωτιά και τα αφήνουμε ένα 24ωρο.
Την επόμενη μέρα, βράζουμε το γλυκό για 5-10 λεπτά μέχρι να δέσει, ξαφρίζουμε (προσοχή γιατί φουσκώνει) και στο τέλος προσθέτουμε το λεμόνι.
Φυλάμε σε καθαρά βάζα.

Είναι από τα λίγα γλυκά μου που δεν τα βρίσκει η επόμενη χρονιά, αφενός μεν γιατί τα τρώω όλο εγώ, αφετέρου επειδή δε φτιάχνω πολύ επειδή το τρώω πάλι όλο εγώ. Πάει τέλεια με γιαουρτάκι, παγωτό, τσιζκέικ κλπ.

 

Το σιροπάκι που θα μείνει το φυλάμε για πανακότα, παγωτό κλπ. Παρόλο που το τσακίζω όλο μόνη μου και δεν μένει, τα τελευταία χρόνια έχω διατηρήσει γλυκό στο βάζο του εκτός ψυγείου για πάνω από 2-3 χρόνια. Για να το κάνετε αυτό, θα πρέπει να βάλετε το γλυκό στο βάζο όσο είναι ακόμα ζεστό και να το αναποδογυρίσετε για να σφραγίσει. Έτσι δεν χρειάζεται ψυγείο παρά μόνο αφού το ανοίξετε.

Tip: Όταν ξεκουκουτσιάζετε τα κεράσια, πετάτε τα κουκούτσια μέσα στο φλυτζάνι με το νερό που θα χρησιμοποιήστε. Έτσι ό,τι ζουμάκι βγάλουν, δε θα πάει χαμένο.

Γλυκό κουταλιού κουμ κουάτ

Όποτε πήγαινα παλιά στην Κέρκυρα, φρόντιζα να πάρω κουμ κουάτ. Το δεντράκι ναι μεν ευδοκιμεί εκεί, στη βόρεια πλευρά του νησιού, αλλά τώρα πια, έχουν γίνει μόδα παντού. Ακόμα κι εδώ τα φυτώρια πουλάνε δεντράκια, που σε καλές συνθήκες κάνουν φρουτάκια. Συνήθως μου έρχονται στο σπίτι πεσκέσι. Άλλα γίνονται λικέρ, άλλα γλυκό κουταλιού και τα πιο ώριμα μαρμελάδα. Πολύ ιδιαίτερη γεύση.Αν βρείτε κουμ κουάτ τώρα που είναι η εποχή τους, δοκιμάστε να φτιάξετε γλυκό κουταλιού, αλλά χρησιμοποιήστε αυτά που δεν έχουν παραωριμάσει.

Γλυκό κουταλιού κουμ κουάτ
Υλικά
1 κιλό μικρά και σφιχτά (όχι πολύ ώριμα) κουμ κουάτ
1 κιλό ζάχαρη
3 κούπες νερό
χυμό μισού λεμονιού

Εκτέλεση
Τρυπάμε τα κουμ κουάτ με μια οδοντογλυφίδα σε πολλές μεριές.
Βάζουμε σε κατσαρόλα νερό να βράσει και βράζουμε τα κουμ κουάτ για 10 λεπτά.
Σουρώνουμε, βάζουμε καινούριο νερό και ξαναβράζουμε με καινούριο νερό για να ξεπικρίσουν καλά.
Κάνουμε αλλαγές και βρασίματα άλλες συνολικά 4 φορές. Μόνο την 1η φορά τα βράζουμε για 10 λεπτά. Τις επόμενες 3 φορές, αφήνουμε να πάρουν βράση και ξανασουρώνουμε. Αν θέλετε να έχουν μια ελαφριά πικράδα, 2-3 φορές συνολικά, είναι αρκετές.
Τα αφήνουμε να στραγγίξουν σε σουρωτήρι και στο μεταξύ φτιάχνουμε το σιρόπι.
Βράζουμε τη ζάχαρη με το νερό για 10 λεπτά και μετά ρίχνουμε τα κουμ κουάτ.
Βράζουμε για 15 λεπτά ενώ ξαφρίζουμε και προσέχουμε γιατί φουσκώνει και χύνεται καθώς βράζει. Στην ανάγκη χαμηλώνουμε τη φωτιά.
Αποσύρουμε από τη φωτιά και τα αφήνουμε στην κατσαρόλα για ένα 24ωρο.
Την επόμενη μέρα, αν δεν έχει δέσει το σιρόπι (συνήθως δεν έχει δέσει) ξαναβράζουμε για 5-10 λεπτά. Προσθέτουμε το χυμό λεμονιού, ανακατεύουμε και φυλάμε σε βάζα.
Αν το φυλάξουμε όπως είναι ζεστό, αναποδογυρίζουμε τα βάζα και σφραγίζουν. Έτσι, δεν χρειάζεται ψυγείο.

Tip: Μη χρησιμοποιείστε ώριμα (που ζουλιόνται) κουμ κουάτ γιατί τότε αντί για γλυκό κουταλιού θα σας προκύψει μαρμελάδα και μάλιστα με κουκούτσια. Θα σκάσουνε με το βράσιμο. Μικρά και σφιχτά είναι το καλύτερο. Καλή επιτυχία!

Γλυκό κουταλιού φιρίκι

Ένα από τα χαρακτηριστικά της ελληνικής κουζίνας, είναι γνωστό ότι είναι τα γλυκά κουταλιού, για τα οποία έχουμε μιλήσει αρκετές φορές. Δυο λέξεις, που καλά-καλά δεν μπορείς να τις μεταφράσεις σε άλλη γλώσσα, μια και τα γλυκά κουταλιού δεν τα συναντάς εύκολα σε πολλές χώρες.

Λατρεύω τα γλυκά κουταλιού και μάλλον είμαι η μόνη στην οικογένεια. Τ' αγαπάω πολύ, γιατί πέρα από το γεγονός ότι μου αρέσουν τα φρουτένια γλυκά, είναι γλυκά με λίγες θερμίδες, καθόλου λιπαρά, ιδανικά για να ξεγελιέσαι σε δίαιτα ή όταν προσέχεις τη διατροφή σου. Δεν υπάρχει καλύτερο επιδόρπιο από ένα λάιτ γιαουρτάκι με γλυκό κουταλιού από πάνω. Τώρα βέβαια, για να πω την αλήθεια, μερικές φορές δεν τρώω γιαουρτάκι με γλυκό κουταλιού, αλλά γλυκό κουταλιού με λίγο γιαουρτάκι :-) Ε, εκεί πάνε βόλτα και οι δίαιτες και οι διατροφές όπως καταλαβαίνετε....

Τα φιρίκια δεν τα είχα κάνει ποτέ γλυκό κουταλιού, μέχρι πριν 2-3 χρόνια. Ο έρωτας ήταν κεραυνοβόλος! Αν δεν έχετε κάνει φιρίκι γλυκό, κάντε το! Είναι από τα ωραιότερα γλυκά κουταλιού που υπάρχουν και πάει τόσο πολύ το άτιμο με το γιαουρτάκι!

Γλυκό κουταλιού φιρίκι
Υλικά 
1 κιλό φιρίκια (ζυγισμένα πριν καθαριστούν)
900 γρ. ζάχαρη
500 ml νερό
χυμό 1/2 λεμονιού
2 ξύλα κανέλλας
επιπλέον
χυμό ενός λεμονιού και νερό για το καθάρισμα
αμύγδαλα ξεφλουδισμένα (τα διπλάσια από τα μήλα ή όσα επιθυμείτε-μην ψάξετε να τα βρείτε στη φωτό, γιατί δεν έβαλα όταν τα φωτογράφησα)

Εκτέλεση 
Πλένουμε καλά τα μήλα.
Μέσα σε ένα μπωλ, βάζουμε νερό και το χυμό ενός λεμονιού.
Καθαρίζουμε με το ειδικό εργαλείο ή με ένα μυτερό μαχαίρι το εσωτερικό τους.
Καθαρίζουμε εξωτερικά τη φλούδα τους.
Ένα-ένα που καθαρίζουμε, το βάζουμε στο μπωλ με το νερό και λεμόνι, για να μην μαυρίσουν. Συνεχίζουμε έτσι με όλα τα μήλα.
Βάζουμε τη ζάχαρη, τις κανέλλες και το νερό (μισό λίτρο) να βράσουν.
Από την ώρα που αρχίζουν αν βράζουν, χρονομετράμε 3 λεπτά.
Όταν περάσουν τα 3 λεπτά, ρίχνουμε τα μήλα στο σιρόπι και αφήνουμε να βράσουν κι αυτά μαζί για 5 λεπτά.
Αποσύρουμε από τη φωτιά και αφήνουμε το γλυκό να σταθεί μέχρι την επόμενη μέρα.
Την επόμενη μέρα, βράζουμε τα μήλα για άλλα 5-10 λεπτά.
Στο τέλος, προσθέτουμε τα αμύγδαλα και το χυμό λεμονιού.
Φυλάμε σε καθαρά βάζα.

Γλυκό κουταλιού σταφύλι φράουλα

Σε ποιον δεν αρέσει το σταφυλάκι γλυκό; Για να δω χεράκια! Εμένα μου αρέσει πολύ! Συνοδεύει το γιαουρτάκι μου το χειμώνα. Η σουλτανίνα γίνεται υπέροχο γλυκό και δεν έχει παίδεμα. Αλλά και η νοστιμιά της φραουλίτσας, σε αποζημιώνει για τον κόπο της...

Γλυκό σταφύλι φράουλα 

Τι θα χρειαστούμε: 

1,5 κιλό σταφύλι
1 κιλό ζάχαρη
2-3 φυλλαράκια αρμπαρόριζα
2 κούπες νερό
χυμός ενός λεμονιού
πολλή υπομονή για τις 2 ώρες καθάρισμα

Εκτέλεση 

Πλένουμε και βγάζουμε τις ρόγες από το τσαμπί τους.
Καθαρίζουμε με τσιμπιδάκι τα κουκούτσια από τις ρόγες.
Αν θέλετε, καθαρίζετε και τη φλούδα. Εγώ δεν το κάνω.
Τις αφήνουμε σε νερό με το χυμό λεμονιού, για να γίνουν τραγανές.
Βράζουμε το νερό με τη ζάχαρη για 5 λεπτά.
Μετά, προσθέτουμε το σταφύλι και το αφήνουμε να βράσει κι αυτό για άλλα 10 λεπτά.
Αποσύρουμε από τη φωτιά και το αφήνουμε να σταθεί για ένα 24ωρο.
Την επόμενη μέρα, ξαναβράζουμε για 10 λεπτά, μέχρι να δέσει το σιρόπι.
Τέλος, προσθέτουμε την αρμπαρόριζα, να πάρει μια βράση μαζί.
Φυλάμε σε καθαρά βάζα.

Γλυκό κουταλιού σαμπούκος (ή ζαμπούκος, αφροξυλιά ή κουφοξυλιά)

Τα ωραία πράγματα στη ζωή, δεν είναι πράγματα! Έτσι λέει ο λαός. Ένα "πράγμα" λοιπόν που έχω χαρεί μέσα από το blogging, είναι οι φιλίες που έχουν αναπτυχθεί. Φιλίες που δεν κοιτάνε ηλικία, φύλο και απόσταση, αλλά στηρίζονται σε μια κοινή αγάπη: την κουζίνα. Είναι λογικό και φυσικό να έχουν αναπτυχθεί φιλίες με ανθρώπους που καθημερινά ανταλάσσουμε ιδέες. Με κάποιους λιγότερο με κάποιους περισσότερο, κάποιοι δένονται μεταξύ τους λόγω ηλικιακής ομάδας ή χρονικής ταύτισης που ξεκίνησαν το μπλογκ τους, ακόμα-ακόμα δένονται αν ταιριάζουν αισθητικά αυτά που κάνουν (πρωτότυπες συνταγές, φωτογράφηση κλπ). Πάντα υπάρχει κάποια αιτία που δένονται περισσότερο κάποιοι. Πολλοί από μας έχουμε ακόμα ακόμα συναντηθεί. Και παρόλο που δεν γνωριζόμαστε ουσιαστικά, όταν συναντιόμαστε είναι σαν να γνωριζόμαστε από χρόνια, αφού καθημερινά μιλάμε μέσα από τα μπλογκ μας.

Ένα άλλο ευχάριστο σημείο αυτών των σχέσεων, είναι ότι οι μπλόγκερς που έχουμε συνδεθεί λίγο παραπάνω (ή καμιά φορά και ελάχιστα τολμώ να πω), σκεφτόμαστε τον αλλον όταν πρόκειται για υλικά. Gadgets που δεν μπορεί να βρει λόγω απόστασης και τόπου κατοικίας, μπαχαρικά, υλικά, φρούτα, σπάνια βότανα, πολύτιμα βιβλία κλπ. Κατά καιρούς, το ταχυδρομείο πρέπει να μας ευγνωμονεί, γιατί υλικά πάνε κι έρχονται σε όλο τον κόσμο. Μερικά από τα πιο "κουφά" υλικά που έχω ταχυδρομήσει; Νερατζάκι και πετιμέζι στην Ολλανδία, ρίγανη στην Αμερική (ουπς! μη με ακούσουν τα εκεί ταχυδρομεία!!!), κουλούρες στην Κρήτη και στην Εύβοια, ηλιόσπορους στη Γερμανία, λικέρ σε διάφορα μέρη. Το πιο κουφό απ' όλα: σπόρους κεφίρ με το ταχυδρομείο (καλά ακούσατε) οι οποίοι δεν έπαθαν τίποτα. Βρήκα τρόπο να τους ταχυδρομώ ΧΩΡΙΣ βάζο και πάνε μια χαρά!
Αντίστοιχα έχω λάβει δεκάδες (για να μην πω παραπάνω) δώρα, υλικά, gadgets από μπλόγκερς από  την Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο. Πολλές φορές θέλω να σας τα δείξω όλα αυτά που έρχονται, αλλά στο τέλος ντρέπομαι και δεν το κάνω. Είναι τόσα πολλά που ντρέπομαι να τα επιδεικνύω και τόσα πολύτιμα για μένα, που τελικά τα κρατάω μόνο για μένα. Όσοι κατά καιρούς με σκέφτεστε, ξέρετε ποιοι, σας ευχαριστώ θερμά!

Τώρα τελευταία, η Ξανθή είχε πάει στα μέρη της. Γύρισε πίσω με πολύτιμα λάφυρα. Ζηλεύω όλες όσες ξέρετε και μαζεύετε ρίγανη και άλλα βότανα. Παρόλο που μένω σε εξοχή, δεν ξέρω να μαζεύω τέτοια πράγματα. Εδώ, μόλις πριν λίγα χρόνια κατάλαβα ότι ο θάμνος με τους επικίνδυνους καρπούς στην αυλή μου ήταν βατόμουρα!. Είμαι παιδί της πόλης. Τι να κάνω; Χαχα!

Η πρόταση έπεσε στο facebook. Βρήκα σαμπούκο. Θέλεις;;; Αν ήθελα λέει! Ο σαμπούκος, τα κράνα, όπως και άλλα άγρια φρούτα, λείπουν από τη συλλογή μου λόγω τοποθεσίας. Φυσικά και ήθελα και η Ξανθή φρόντισε για μένα! Μια και δυο με το που γύρισε, έβαλε στο ΚΤΕΛ σαμπούκο και προυνούς και τα παρέλαβα την ίδια κιόλας μέρα! 

Και να που οι πολύτιμες μπίλιες, μαύρες σαν πανάκριβο χαβιάρι, βρίσκονταν στα χέρια μου! Ήθελα να τις κανακέψω, να τις καλοπιάσω και να τις μεταχειριστώ με τον καλύτερο τρόπο!

Τα σκούρα κόκκινα φρούτα, ήμερα και άγρια, κάνουν τα καλύτερα λικέρ, μαρμελάδες και γλυκά κουταλιού κατά τη γνώμη μου! Εκείνο το μοναδικό σκούρο κόκκινο-μαύρο χρώμα που έχουν, δίνει ένα εκπληκτικό αποτέλεσμα τόσο σε γεύση όσο και σε τελικό χρώμα!

Ένα μέρος των πολύτιμων καρπών, μπήκαν σε γυάλα για να γίνουν λικέρ. Περιμένω πώς και πώς να δοκιμάσω το αποτέλεσμα! Τα υπόλοιπα, έγιναν γλυκό του κουταλιού. Καταπληκτική γεύση!

Για το σαμπούκο (ή ζαμπούκο, αφροξυλιά ή κουφοξυλιά) μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά εδώ. Μια μικρή έρευνα, θα σας πείσει για το πόσο πολύτιμο φυτό είναι! Φωτογραφίες του φυτού και των καρπών, μπορείτε να δείτε εδώ.

Γλυκό κουταλιού σαμπούκος

Υλικά

480 γρ. σαμπούκος
680 γρ. ζάχαρη
3 κούπες νερό
χυμό ενός λεμονιού

Εκτέλεση

Καθαρίζουμε και πλένουμε τον σαμπούκο (ΠΡΟΧΟΧΗ γιατί βάφει!)
Βράζουμε μαζί με τη ζάχαρη και το νερό για 10 λεπτά, ενώ ξαφρίζουμε προσεχτικά.
Σβήνουμε τη φωτιά και αφήνουμε πάνω στο μάτι μέχρι την επόμενη μέρα.
Την επόμενη μέρα ξαναβράζουμε για 10-15 λεπτά μέχρι να δέσει το σιρόπι.
Προσθέτουμε το χυμό λεμονιού και φυλάμε σε καθαρά βάζα.

Σερβίρετέ το με ελληνικό καφεδάκι και ένα ποτήρι παγωμένο νερό! Ας εκτιμήσουμε τα γλυκά κουταλιού! Είναι παραδοσιακά, είναι υγιεινά, και το μόνο που περιέχουν είναι ζάχαρη! Λίπος μηδέν!

 
Την πρώτη μέρα, είχα βάλει λιγότερο νερό και ζάχαρη, αλλά είδα την επόμενη ότι ήθελα να περισσεύει το σιρόπι, οπότε πρόσθεσα νερό και ζάχαρη. Οι αναλογίες που δίνω εδώ, είναι οι τελικές.

Να θυμάστε ότι στα γλυκά κουταλιού και στις μαρμελάδες, η πυκνότητα και το δέσιμο φαίνονται μόνο αφού κρυώσουν.

Τα άγρια φρούτα θάμνων όπως ο σαμπούκος, συχνά περιέχουν σποράκια. Εμένα δεν μου ήταν καθόλου δυσάρεστα στο μάσημα. Σε μερικούς, δεν αρέσει να βρίσκουν τα σποράκια, άρα αυτό το γλυκό, δεν κάνει γι΄ αυτούς. Εμένα, ειδικά στις μαρμελάδες και στα γλυκά κουταλιού δεν με πειράζουν! Ήταν χαρακτηριστικό στον σαμπούκο, που όταν ήταν πια έτοιμος, τα σποράκια, καθώς τα μασούσα, έμοιαζαν να είναι ζαχαρωμένα. Αρχικά σκέφτηκα μήπως όντως μου ζαχάρωσε το γλυκό, αλλά έτσι παρέμεινε κι όταν πρόσθεσα επιπλέον σιρόπι. Δεν το έχω βάλει στο ψυγείο και αντέχει μια χαρά από τις αρχές του περασμένου μήνα που το έφτιαξα. Όπως φαίνεται δεν θα μπει και σε ψυγείο, γιατί πολύ απλά, δεν θα το βρει το τέλος του μήνα. Συχνά συνοδεύει το γιαουρτάκι μου και είναι φανταστικό!

Τόσο φανταστικό, που όταν το βάζω σε πιατάκι για να φάω, είναι αδύνατον να μην γλύψω με το δαχτυλάκι μου! :-)

Ευχαριστώ Ξανθή!

Καλό Σαββατοκύριακο!

Γλυκό κουταλιού βύσσινο-Κάλλιο αργά, παρά ποτέ!

Πριν τρία χρόνια, ετοίμαζα ένα ποστ να βάλω με βύσσινο: το βύσσινο και η άπιστη Κική. Ναι ναι! Τέτοιο τίτλο είχε, αλλά δεν βγήκε τελικά ποτέ στον αέρα. Πολλές φορές ετοιμάζω ποστ, οι μέρες κυλάνε, τα υλικά αλλάζουν με την εποχή, οπότε μετά μοιάζει άκαιρο και άσκοπο να το βάλω.

Το θεματάκι που έχω με τα βύσσινα το ξέρετε. Δεν είναι τόσο που μου αρέσουν τα βύσσινα σαν υλικό και κάνω την τρελή για να τα βρω, αλλά πιο πολύ το γεγονός, ότι μου τη δίνει που δεν φέρνουν εδώ βύσσινο, ή όταν φέρουν είτε είναι πανάκριβο, είτε δεν το πετυχαίνω. Εεε δεν μπορώ να κατασκηνώσω και έξω από το σμ περιμένοντας τη μία φορά που θα φέρουν βύσσινο! Και φυσικά δεν δέχομαι να μου φέρει το σμ βύσσινο κατά παραγγελία και να μη μου αρέσει μετά... Οπότε, απλώς ελπίζω κάθε χρόνο σε ένα ταξίδι στην Αθήνα ή την Πάτρα την κατάλληλη εποχή.

 
Ο κουνιάδος μου -σας το έχω πει- μου χάρισε μια βυσσινιά εδώ και 2-3 χρόνια από τη λύσσα που έβλεπε να με πιάνει με τα βυσσινάκια. Την 1η χρονιά έκανε 6 βύσσινα (μάλιστα τα περίμενα πώς και πώς, για να φωτογραφίσω το λικέρ μου για το βιβλίο μου-φωτό παραπάνω. Μεγάλη ιστορία. Πρέπει να σας την πω μια μέρα). Πέρυσι κανένα. Φέτος 8. Διαβάζω ότι σε πλήρη καρποφορία βρίσκονται στα 15 χρόνια. Οκ. Στα 60 μου θα έχω μια καλή παραγωγή βύσσινων και θα είμαι μια ευτυχισμένη ζαχαροπλάστισσα! χαχα! έχω υπομονή. Μπορώ να τα περιμένω!

Τότε λοιπόν, που είχα βρει βύσσινο στην Αθήνα σε τιμή εξωφρενικά καλή για την ποιότητά του (από 2-2,5 ευρώ), μου είχε φανεί τόσο παράξενο, που δεν πίστευα ότι ήταν βύσσινο! Για άλλη μια φορά, είχα πάει με τη Mαρία στη Βαρβάκειο προκειμένου να βρω βύσσινο και όταν διάλεξα από πού θα το πάρω, άρχισαν να με ζώνουν τα φίδια. Βρε λες να μην είναι καλό και γι΄ αυτό είναι τόσο φτηνό; Τα φίδια με ζώσανε περισσότερο, όταν είδα το μανάβη να παίρνει το καφάσι μέσα για να τα βάλει σε σακούλα. Βρε λες να μου βάλει άλλα από αυτά που είδα;;; Η ατάκα της ημέρας δε, ήταν όταν το καφάσι είχε 10 κιλά μέσα κι εγώ ζήτησα 8. Να σου βάλω 10; μου λέει ο μανάβης κι εγώ απάντησα, δεν μπορώ να τα κουβαλήσω! Χαχα! Σαν το ανέκδοτο με τα 99 σουβλάκια. Το ξέρετε;

Τεσπα, τα πήρα τα 8 κιλά βύσσινο και έφυγα για το σπίτι. Μέσα στο τραίνο τα φίδια ζώνανε περισσότερο. Βρε λες να μην είναι βύσσινα και να είναι κεράσια;;; Είμαι τόσο άπιστη (φταίει το ζώδιο, όχι εγώ) που μόνο αν δοκίμαζα θα ησύχαζα....Έβαλα το χέρι μου στη σακούλα, ψαχούλεψα, έβγαλα ένα βυσσινάκι, το καθάρισα όπως-όπως με το χέρι μου και το έβαλα στο στόμα μου. Καθώς το βύσσινο έσκαγε στο στόμα μου, η ξινάδα που απλώθηκε με έπεισε ότι ήταν βύσσινο και όχι κεράσι! Οκ. Δεν μας πιάσανε χαζούς. Βουρ για το σπίτι τώρα.

Μέχρι να φτάσω σπίτι, τα φίδια είχανε ξανάρθει. Βρε λες να έβαλε πάνω πάνω βύσσινα και τα υπόλοιπα να είναι κεράσια; Οκ. Το ξέρω...Δεν υποφέρομαι. Είμαι άπιστη πολύ, αλλά μου φαινόταν περίεργη η σχέση τιμής-ποιότητας. Έβγαλα 2-3 βύσσινα από διαφορετικές σακούλες και μεριές και τα έβαλα στο στόμα μου. Ακούσια, το ένα μου μάτι έκλεισε από την ξινάδα. Ε φτάνει πια! ΕΙΝΑΙ ΒΥΣΣΙΝΑ! Τι άλλος θες για να πειστείς; 

Τα βυσσινάκια ήρθαν στο νησί και αξιοποιήθηκαν με τον καλύτερο τρόπο. Από τότε, βύσσινα δεν...

Πέρυσι και φέτος που βρέθηκα στην Αθήνα στην εποχή τους, δεν είχαν φέρει ακόμα.  Πάνω που εγκατέλειψα την ιδέα ότι φέτος θα φτιάξω βύσσινο, να 'σου η ευκαιρία. Έχετε ακούσει φαντάζομαι τη θεωρία που λέει "όταν θες κάτι πολύ, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσεις". Ξέρω ότι αυτή η θεωρία έχει φανατικούς υποστηρικτές και μη... Εγώ είμαι στους υποστηρικτές της! Θα μου πεις...μα για το βύσσινο συνωμοτεί ολόκληρο σύμπαν; Ε, για το βύσσινο! Αφού αυτό ήθελα!
Και έτσι, το βύσσινο βρέθηκε! 5 ευρώ το κιλό μεν, αλλά βρέθηκε. Δύο κιλάκια βύσσινο, χωρίς σχεδόν καθόλου φύρα (να πέταξα 3-4), έγιναν γλυκό. Τρία βαζάκια θα δωθούν σε αγαπημένα πρόσωπα και το υπόλοιπο θα μείνει για το γιαουρτάκι μου!

Σερβίρετέ το με ένα ποτήρι παγωμένο νερό. Είναι το μόνο γλυκό κουταλιού, μετά το οποίο θέλω οπωσδήποτε νερό! Η γλυκόξινη γεύση του που καίει το λαιμό, ζητάει παγωμένο νεράκι! Αν θέλετε να απογειώσετε το γιαουρτάκι σας ή το παγωτό σας δε, είναι το ιδανικό γλυκό κουταλιού!

Το πιατάκι 50 άνω ετών...

Γλυκό κουταλιού βύσσινο

Υλικά

1 κιλό βύσσινο
1 κιλό ζάχαρη
1 ½ κούπα νερό
χυμός μισού λεμονιού

Εκτέλεση 

Πλένουμε τα βύσσινα και καθαρίζουμε από τα κοτσάνια τους και από τα κουκούτσια.
Σε μια κατσαρόλα βράζουμε τη ζάχαρη και το νερό για 5 λεπτά.
Προσθέτουμε τα βύσσινα και τα βράζουμε κι αυτά για 5 λεπτά.
Δεν απομακρυνόμαστε καθόλου γιατί φουσκώνει.
Ξαφρίζουμε τον αφρό και σβήνουμε τη φωτιά.
Αφήνουμε το γλυκό να σταθεί για ένα 24ωρο.
Την επόμενη μέρα, βράζουμε τα βύσσινα για 10 λεπτά ακόμα. Ρίχνουμε το χυμό λεμονιού και φυλάμε σε καθαρά βάζα.

Tip: Αν το βυσσινάκι σας βγει καφετί αντί για βυσσινί, όπως στην παρακάτω φωτό, να είσαστε σίγουροι ότι φταίει το τρόπος παρασκευής.

Δεν μπορώ να εξηγήσω αλλιώς τη διαφορά χρώματος. Ήταν τότε που έκανα τα πολλά βύσσινα. Το καφετί βγήκε με διαφορετική συνταγή και το βυσσινί με αυτή που σας δίνω σήμερα!

υγ. Όπως βλέπετε, μεγάλη σταρούμπα το βυσσινάκι. Φωτογραφίες δεκάδες ανά χρονιά!


Καλό σκ!