«ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΑΡΑΚΜΗ». ΑΠΑΝΘΙΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΕΒΟΛΑ

ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΚΑΘΟΔΗΓΗΤΗ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΝΤΑΙ ΠΡΟΦΗΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ, ΕΝΩ ΔΙΑΣΑΦΗΝΙΖΟΥΝ ΤΡΟΧΕΙΟΔΕΙΚΤΙΚΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΩΝ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΜΑΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΩΝ. ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΜΕ ΑΚΜΑΙΟΙ ΚΑΙ ΙΚΑΝΟΙ ΝΑ ΚΑΤΑΔΕΙΚΝΥΟΥΜΕ ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΤΗΝ ΣΙΧΑΜΑΡΑ ΜΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΣΑΠΙΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΤΟΙΜΑΖΟΜΑΣΤΕ ΨΥΧΡΑΙΜΟΙ ΚΑΙ ΑΚΛΟΝΗΤΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΜΕΓΑΛΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ».

Α.Ρ.

Ο τρέχων «πολιτισμός» της Δύσης οφείλει να υποστεί μια θεμελιώδη αναμόρφωση, χωρίς την οποία είναι καταδικασμένος αργά ή γρήγορα να καταρρεύσει. Αυτός ο «πολιτισμός» έχει ολοκληρώσει την πληρέστερη διαστροφή κάθε λογικής τάξης πραγμάτων. Μέσα στο βασίλειο της ύλης, του χρυσού, της μηχανής, του αριθμού, δεν υπάρχει πλέον ούτε πνεύμα, ούτε ελευθερία, ούτε φως.

Η Δύση έχει χάσει την αίσθηση της διοίκησης και της υπακοής. Έχει χάσει την αίσθηση της Δράσης και της Ενατένισης. Έχει χάσει την αίσθηση της ιεραρχίας, της πνευματικής δύναμης, των θεανθρώπων. Δεν γνωρίζει πλέον την φύση.

Η Δύση δεν γνωρίζει πλέον την φύση. Δεν αποτελεί για τον Δυτικό άνθρωπο ένα ζωντανό σώμα φτιαγμένο από σύμβολα, Θεούς και τελετουργικές χειρονομίες. Δεν είναι ένας υπέροχος «Κόσμος», στον οποίον ο άνθρωπος κινείται ελεύθερα, ως ένας μικρόκοσμος μέσα στο μακρόκοσμο. Αντιθέτως, έχει αποσυντεθεί σε μιαν αδιαφανή και θανατηφόρο εξωτερικότητα, το μυστήριο της οποίας επιδιώκουν να αγνοήσουν βέβηλες επιστήμες, με τη βοήθεια των ασήμαντων νόμων τους και των μικροπρεπών υποθέσεών τους.

Στοιχεία φυλετικής διαπαιδαγωγήσεως

Ακολουθεί η παρουσίαση στα Ελληνικά 2 κεφαλαίων (12-13) από το βιβλίο ''Indirizzi per una educazione razziale'' (Naples 1941) - Στοιχεία Φυλετικής Διαπαιδαγωγήσεως -Νάπολη 1941 του Ιουλίου Έβολα.

Μετάφραση - Απόδοση : Πυθέας

Η φυλή και οι απαρχές

Η σημασία που αποκτά για την θεωρία μας η μελέτη των φυλετικών καταβολών μας και κατ’ επέκταση ολόκληρη η επιστήμη της προϊστορίας έχει ήδη αποσαφηνιστεί από τις αναφορές μας στο πεδίο εξέτασης του φυλετισμού «τρίτου επιπέδου». Κρίνεται, όμως , απαραίτητη η εισαγωγή σ' αυτά τα γνωστικά αντικείμενα επαναστατικών κριτηρίων, ταυτοχρόνως με την οριστική απομάκρυνση ορισμένου αριθμού προκαταλήψεων - χαρακτηριστικών της επιστημονικίστικης και θετικιστικής νοοτροπίας, οι οποίες ευνοούμενες από μια πλέον ξεπερασμένη ιστορική σχολή, δεν παύουν να παραμένουν στις πιο διαδεδομένες μορφές γενικής εκπαιδεύσεως. Εν συνεχεία, λοιπόν, θα δοθεί έμφαση σε δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτών των τάσεων -σχολών.

Πρώτα απ' όλα πρέπει να ξεπεράσουμε την εξελικτική προκατάληψη στο όνομα της οποίας, και σε στενή σχέση με την προοδευτική και ιστορικίστικη τάση, ερμηνεύουμε τον κόσμο των απαρχών των ριζών μας, μα και ευρύτερα της προϊστορίας, σαν ένα σκοτεινό και άγριο κόσμο μιας ημιζωώδους ανθρωπότητας, η οποία σταδιακά και επώδυνα εκπολιτίστηκε και κατέστει ικανή να κατέχει μια κουλτούρα. Απεναντίας, αυτό που διαβεβαιώνει ο φυλετισμός ως επιστημονικό πεδίο είναι ότι υπήρξαν ήδη στην προϊστορική εποχή λαοί που εκτός από μια φυλετική καθαρότητα που έπειτα χάθηκε είχαν μια ευρεία κατανόηση του πνευματικού κόσμου η οποία εν συνεχεία παρήκμασε. Σαφώς δεν υπήρξαν «πολιτισμένοι» με την σύγχρονη έννοια της λέξης (βάσει της αναπτύξεως των πειραματικών επιστημών, της μηχανικής, του θετικού νομικού συστήματος κτλ), αλλά χαρακτηρίζονταν από μία ποιότητα κουλτούρας – χαρακτήρα καθώς και από μία μοναδική πνευματική αντίληψη του κόσμου, εκπορευμένη από πραγματικές επαφές με τις υπεράνθρωπες δυνάμεις της φύσεως. Είχαν αναπτύξει μια αντίληψη που δεν την «σκέπτονταν» μα την βίωναν, την συγκεκριμενοποιούσαν με τις παραδόσεις, την εξέφραζαν και την ανέπτυσσαν με σύμβολα, τελετουργίες και μύθους.