Σκέψεις στο κατώφλι του νέου έτους: Υπερβαίνοντας “εθνοκοινωνικά” τη διαίρεση “δεξιά-αριστερά”

68 χρόνια έχουν περάσει από την λήξη του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, 45 χρόνια από τον Μάη του ’68 και 40 από την επιβολή στην Ελλάδα της μεταπολιτευτικής κοινοβουλευτικής «δημοκρατίας» και, καθώς φαίνεται, οι δυνάμεις που επεκράτησαν και διαμόρφωσαν το υπάρχον Σύστημα εξουσίας έχουν οδηγήσει στην διαμόρφωση ενός ιδιάζοντος (μεταμοντέρνου) καπιταλισμού στον οποίο, ενώ η καθεστωτική πολιτική εξουσία ασκείται κυρίως από την «Δεξιά», στην «Αριστερά» έχει «ανατεθεί» να ασκεί μια ιδιότυπη πολιτιστική δικτατορία. Το Σύστημα είναι πράγματι δικέφαλο!
Στη μεταπολιτευτική Ελλάδα, η μεταεμφυλιοπολεμική «εθνικόφρων» Δεξιά κατέρρευσε με τα γεγονότα της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο που οδήγησαν στην επιβολή του νέου «δημοκρατικού» καθεστώτος, η κρίση του Συστήματος υπήρξε ωστόσο ακόμα πιο έντονη και οι συσχετισμοί δυνάμεως εντός του καθεστώτος αρκετά σύνθετοι και αντιφατικοί, αφού σε αντίθεση με την πρόσφατη ιστορία άλλων χωρών, στην μεταπολιτευτική Ελλάδα ακόμα και η οικονομική εξουσία έφτασε να συνδεθεί σε μεγάλο βαθμό με την Αριστερά – π.χ. Κόκκαλης, Μπόμπολας, κ.λπ. Είναι χαρακτηριστική η εξέλιξη στα μεγάλα συγκροτήματα τύπου, στις εφημερίδες, τα κανάλια, στους εκδοτικούς οργανισμούς, στα πανεπιστήμια, την τέχνη κ.ο.κ.. Από τη μία πλευρά προωθείται ο οικονομικός φιλελευθερισμός και από την άλλη οι σάπιες ψευδο-ελευθεριακές «αξίες» της Αριστεράς. Αμφότερες οι διαδικασίες προέρχονται βεβαίως από τη μεγάλη μήτρα της Αριστεράς. Ακόμα και στην θεωρούμενη ως συντηρητική φιλοκυβερνητική εφημερίδα «Καθημερινή», ξεκινώντας από τον νυν διευθυντή (Παπαχελά) ή τον πρώην διευθυντή (Καρκαγιάννη) και φθάνοντας μέχρι τον τελευταίο αρθρογράφο, σχεδόν άπαντες οι συντάκτες και συνεργάτες – αν όχι όλοι – προέρχονται από την Αριστερά και συχνότατα την εξωκοινοβουλευτική, ενώ ορισμένοι εξακολουθούν να παραμένουν σε αυτή!
Κρίσιμο σημείο παρατηρήσεως είναι ότι τόσο η (νέο-)φιλελεύθερη Δεξιά όσο και η «ελευθεριακή» Αριστερά, παρά τις όποιες επιφανειακές μικροδιαφορές τους, ταυτίζονται απολύτως σε ένα φάσμα συναφών ειδοποιών ιδεολογικών ζητημάτων: στην απόρριψη του εθνικισμού, στην αποδοχή της παγκοσμιοποίησης, του πολυπολιτισμού, του πολυφυλετικού μπασταρδέματος, στη λογική της προνομιακής υπεράσπισης των «δικαιωμάτων» των «μειονοτήτων» και βεβαίως στην μεταναστολαγνεία, στην καταδίκη του «ρατσισμού», στην αποδοχή της ελευθεριότητας των ηθών, την απόρριψη κάθε εννοίας θρησκευτικότητος και, τελευταίως, και στη προβολή μιας «λάιτ» ψευδο-οικολογίας. Βέβαια, έρχονται σε αντιπαράθεση σε ορισμένα άλλα ζητήματα (κοινωνική προστασία, μισθοί), αλλά, στην καθημερινότητα των χωρών της Δύσης, αυτή η αντίθεση είναι μάλλον ήσσονος σημασίας σε σύγκριση με τα σημεία ταύτισής τους, αφού οι κοινωνικές αντιθέσεις αμβλύνονται εξαιτίας της παρουσίας των λαθρομεταναστών και της «εξαγωγής» της βιομηχανικής δραστηριότητος στον Τρίτο Κόσμο.

Είναι χαρακτηριστικές οι διαφορετικές αντιδράσεις απέναντι στην παγκοσμιοποίηση στην Ευρώπη, το Ισλάμ, τη Λατινική Αμερική. Όσον αφορά την Ευρώπη είναι πρόσφατο το παράδειγμα της Ιταλίας. Στη χώρα αυτή το ζήτημα επικεντρώνεται στο μεταναστευτικό και τείνει να εκφραστεί από μια Δεξιά – λαϊκιστική ή ακραία – συχνά φιλοαμερικανική και αντιμουσουλμανική. Η σημερινή Αριστερά είναι καθ’ ολοκληρίαν σχεδόν εκτός του πολιτικού παιγνιδιού, αφού έχει πλήρως αποδεχτεί τους πολιτιστικούς και πολιτικούς κώδικες της πολυπολιτισμικότητος και του πολυφυλετισμού ως οραμάτων της «νέας ανοιχτής κοινωνίας», εντούτοις εξακολουθεί να ηγεμονεύει (όπως συμβαίνει και στην Ελλάδα) στα πανεπιστήμια, τα ΜΜΕ, την τέχνη. Εκφράζονται βέβαια κατά καιρούς κάποιες σποραδικές επισημάνσεις της κραυγαλέας αντινομίας: η «Αριστερά» προφανώς δεν εκφράζει πλέον την αντίδραση των λαϊκών στρωμάτων απέναντι στον καπιταλισμό, αλλά αποτελεί έκφραση ενός είδους ηγεμονίας των αριστερών ψευτοδιανοούμενων επί τα των προδομένων λαϊκών στρωμάτων. Και αν στο παρελθόν αυτή η οιονεί συμμαχία μπορούσε να έχει και ορισμένες θετικές διαστάσεις και κατακτήσεις, στον όψιμο μεταμοντέρνο αμερικανοσιωνιστικό καπιταλισμό η όποια συμμαχία έχει πλήρως διαρραγεί. Η σύγχρονη Αριστερά έχει παύσει να εκπροσωπεί, έστω και τυπικώς, τα λαϊκά και εργατικά στρώματα των ευρωπαϊκών λαών.
Στη Λατινική Αμερική απ΄ την άλλη, η αντίδραση ενάντια στην παγκοσμιοποίηση προσλαμβάνει πιο επαναστατικό χαρακτήρα εξαιτίας της υφής των προβλημάτων, δηλαδή της απόπειρας εξόδου από την αμερικανική εξάρτηση. Γι’ αυτό ως κύρια αιχμή προβάλλει η αντιϊμπεριαλιστική και αντιαμερικανική διάσταση. Δεδομένης δε της προϊστορίας της Λατινικής Αμερικής και της κοινής πολιτισμικής παράδοσης με τη Δύση, ανάλογες εκφράσεις κοινωνικού ριζοσπαστισμού εκφράζονται αναγκαστικά μέσω πολιτικών παραλλαγών με κατά βάσιν αριστερίζοντα χαρακτηριστικά.
Στον μουσουλμανικό κόσμο, τέλος, η αντίδραση λαμβάνει κυρίως την μορφή του ριζοσπαστικού και φονταμενταλιστικού Ισλάμ.

Η ελληνική ιδιαιτερότης

Η Ελλάδα δεν είναι μια τυπική δυτική χώρα. Ως προς την μορφή και το βαθμό της κατανάλωσης φαίνεται δυτική χώρα, αλλά, ταυτοχρόνως, ως προς την ανύπαρκτη βιομηχανική και αγροτική της παραγωγή, αποτελεί παρασιτική και δυσώδη απόφυση της Δύσεως, γεωπολιτικώς δε, αποτελεί χώρα στη μεθόριο μεταξύ της Δύσεως και της Ευρασιατικής περιοχής.

περισσότερα εδώ

Έλληνες σφαγμένοι από αλλοδαπούς στην Ελλάδα (βίντεο)

Ένα βίντεο που δεν θα παίξει κανένα μεγάλο κανάλι γιατί δεν θέλουν να μάθουν οι Έλληνες τι είναι πραγματικά η πολυπολιτισμική κοινωνία! ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ ΠΑΝΤΟΥ

Μια εικόνα – χίλιες λέξεις. Δείτε την επιτυχία και ευτυχία των κοινωνιών των νικητών του Μεγάλου Πολέμου.

Ο πίνακας δείχνει την διαφορά του αριθμό κρατουμένων ανά 100 χιλιάδες κατοίκους το 1950 και το 1990 στις πόλεις της Ευρώπης και τις ΗΠΑ. Είναι τα αποτελέσματα του καπιταλισμού , του «πολυπολιτισμού», της «ανοικτής κοινωνίας», του «φιλελευθερισμού»  κ. α.  «αξιών» :

Ρωσία   :  αύξηση    1200 %  ,   προφανώς είναι τα αποτελέσματα του «εκδημοκρατισμού»

ΗΠΑ     :   αύξηση   1100 %     ,   προφανώς είναι τα αποτελέσματα του περισσότερου «εκδημοκρατισμού» και του ανάποδου απαρτχάιντ

Αυστρία    :  αύξηση   100 %

Βελγία       :  αύξηση   500 %

Ολλανδία :  αύξηση   220 %

Γαλλία      :  αύξηση     90 %

Δανία        :  αύξηση     80 %

Θα ήταν ευχής έργου να δούμε την σημερινή στατιστική στις χώρες αυτές που έχουν κατακλυστεί από αφροασιατικούς υπανθρώπους.

Από το βιβλίο « Βetrayalof trust . Τhe collapse of global public health » ΝΥ2000

CASUS BELLI!

Η πατρίδα μας έχει κυριολεκτικώς κατακλυστεί από εκατομμύρια ασιατών και αφρικανών λαθροεισβολέων που μεταφέρονται καθημερινώς, κατά εκατοντάδες, μέσω Τουρκίας (τα ελληνοτουρκικά σύνορα παραμένουν πρακτικώς αφύλακτα) και εγκαθίστανται ανενόχλητοι στη γη των προγόνων μας. Αυτή η μαζική μετανάστευση τριτοκοσμικών συνεχίζεται επί τουλάχιστον δύο δεκαετίες αδιαλείπτως και έχει ήδη αλλοιώσει θεαματικά την εθνολογική σύνθεση του πληθυσμού της χώρας.

Στίφη παντοδαπών αθιγγάνων, που συρρέουν από όλες τις βαλκανικές χώρες, λεηλατούν ανεξέλεγκτα την Ελλάδα, απ’ άκρου εις άκρον, έχοντας κατοχυρώσει de facto ζώνες πλήρους ανομίας και καθιστώντας τους μαχαλάδες τους ορμητήρια εγκληματικότητας – άβατα για την (κατ’ ουσίαν αφοπλισμένη) “ελληνική” αστυνομία.

Ξεσαλωμένοι φανατικοί ισλαμισταί διοργανώνουν κάθε τόσο οργισμένες διαδηλώσεις στο κέντρο της πρωτεύουσας, απαιτώντας “δικαιώματα” που ξεκινούν από την ανέγερση τζαμιών και θα φθάσουν ίσως και στην απαίτηση για εφαρμογή της σαρία…

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΑΖΑΣ

Ο μέγας φιλόσοφος της ύστερης ελληνιστικής περιόδου Ποσειδώνιος (1ος αιώνας π.Χ.) πίστευε πως σκοπός του ανθρώπου είναι να φιλοσοφεί. Σκοπός της φιλοσοφίας είναι η ηθική καλλιέργεια της θεϊκής ουσίας του ανθρώπου, η θεραπεία της ψυχής από την αδυναμία της σαρκός και η εύρεση νοήματος στην ύπαρξη. Η φύση του ανθρώπου είναι πολύπλοκη, δυσνόητη, σχεδόν παράλογη. Διαγεγνωσμένες είναι και οι διαφορές μεταξύ του τρόπου σκέψης αντρών και γυναικών. Όχι μόνο ως φυσιολογία, γενικά ως σκέπτεσθαι. Σε γενικές γραμμές δε, μπορεί να υποστηριχθεί πως σε μεγάλο βαθμό έχει παραμείνει ίδια από την εποχή του «πολιτισμένου» του βίου, (10.000 π. Χ.- )και πιθανόν να παραμείνει ίδια στo επέκεινα.

Ο άνθρωπος, ως ανώτερο χορδωτό θηλαστικό, έχει κληρονομήσει συγκεκριμένα ενστικτώδη χαρακτηριστικά, από τους θεωρούμενους «προγόνους» του. Ως μέρος του ζωικού βασιλείου, κυριότερος γονιδιακά επιβαλλόμενος σκοπός είναι η επιβίωση και η αναπαραγωγή. Προκειμένου να επιτύχει τον σκοπό του αυτό, μετέρχεται υλικές και νοητικές διαδικασίες. Στην σύγχρονη εποχή ασφαλώς, τα άγρια ζωώδη ένστικτα έχουν παραμεριστεί σημαντικά, αλλά δεν έχουν εξαλειφθεί. Ο άνθρωπος είναι ένα ικανότατο ζώον (με την Αριστοτελική έννοια), προικισμένο με πολλά ελαττώματα. Ψευτιά, ιδιωτία, καιροσκοπισμός, συμφεροντολογισμός, εγωισμός, απληστία, απιστία, φαιδρότητα, ανηθικότητα... 

Τα προσχήματα του ανθρωπισμού

Οι Πεμπτοφαλαγγίτες της Παγκοσμιοποίησης, μας προτείνουν μια «ανθρωπιστική» προσέγγιση στο ζήτημα της λαθρομετανάστευσης. 

       Όλοι αυτοί, όχι μόνο δεν δείχνουν καμιά διάθεση να μελετήσουν και να αναλύσουν το ζήτημα της ανεξέλεγκτης, πλέον, εισαγωγής λαθρομεταναστών, αλλά αφορίζουν ως «ρατσιστική» κάθε απόπειρα ανάλυσης του ζητήματος και κάθε προβληματισμό πάνω στο μείζον αυτό ζήτημα.

«Ξεχνούν» αυτοί οι «ανθρωπιστές» ότι η παγκόσμια δικτατορία επιβάλει τους δόλιους σκοπούς της όχι μόνο με τη βία, αλλά και την καθιέρωση διάφορων ηθικών κανόνων.

       Σήμερα οι Πεμπτοφαλαγγίτες, όχι μόνο υιοθετούν αυτούς τους ηθικούς κανόνες τους καθιερωμένους από τους δουλοκτήτες για τους σκλάβους τους, αλλά αποτελούν και τον πιο «μαχητικό» προπαγανδιστή αυτών των κανόνων.

Ένα από τα πιο ύπουλα ηθικά αξιώματα είναι αυτό περί «ανθρωπισμού»

Οι εκσυγχρονισμένοι Πεμπτοφαλαγγίτες, παρακάμπτουν  το πρόβλημα. Χάνουν το δάσος πίσω από το δέντρο. Επικαλύπτουν το μεγάλο εθνικό  πρόβλημα  με ηθικά αξιώματα περί ανθρωπισμού και τα γλυκερά μικροαστικά κλισέ της ελεημοσύνης.

      Η Νέα Τάξη, με τα ιδεολογήματα του «διεθνισμού» και τα ηθικά αξιώματα του «ανθρωπισμού» προωθεί την εισαγωγή λαθρομεταναστών.

      Ενώ τα προδοτικά συγκροτήματα του Τύπου και των τηλεοπτικών καναλιών έχουν γίνει οι φορείς του «ανθρωπισμού»(!), του «διεθνισμού»(!) και του «αντιρατσισμού»!!! (είναι να γελάει κανείς, αλλά το ζήτημα είναι πολύ σοβαρό για να γελάμε).

      Προσπαθούν λοιπόν όλα αυτά τα φερέφωνα  να  πείσουν τον ελληνικό λαό, ότι είναι «δημοκρατική του υποχρέωση» να εγκρίνει τη λαθρομετανάστευση.

      Στην Ελλάδα επιχειρείται η απόσυρση των Ελλήνων εργαζομένων και η αντικατάστασή της από στοιχεία πλήρως χειραγωγημένα.

     

Europe in 2029

White Europe is in worse danger than ever before. Fight multiculturalism and immigration. Support those, who are accused of being racist, nazi, islamophob, extremist, xenophob ... They are just telling the truth. /// for czech people: http://www.white-media.info

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ COUDENHOVE-KALERGI: Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Ο Θεόδοτος καλεί τους αναγνώστες του να περιβάλουν με ιδιαίτερη προσοχή το παρακάτω άρθρο, γιατί δίνει την ουσία των όσων διαδραματίζονται γύρω μας – δηλαδή πολύ κοντά μας.

Το  άρθρο που ακoλουθεί μεταφράστηκε από τα Ιταλικά. Είχε αναρτηθεί στο σάιτ «Identità».

Μετάφραση -επιμέλεια:  Ελευθέριος Αναστασιάδης

Η μαζική μετανάστευση είναι ένα φαινόμενο του οποίου τα αίτια εξακολουθούν να κρύβονται έξυπνα από το σύστημα, και η  πολυπολιτισμική προπαγάνδα προσπαθεί ψευδώς να  την παρουσιάσει ως αναπόφευκτη. Με αυτό το άρθρο σκοπεύουμε να αποδείξουμε μια για πάντα, ότι δεν είναι ένα αυθόρμητο φαινόμενο. Αυτό που θέλουν να εμφανίσουν ως ένα αναπόφευκτο αποτέλεσμα της ιστορίας, είναι στην πραγματικότητα ένα σχέδιο μελετημένο γύρω από ένα τραπέζι και προετοιμασμένο εδώ και  δεκαετίες, για να καταστρέψει εντελώς το πρόσωπο της Γηραιάς Ηπείρου.

Η  Πανευρώπη

von Coudenhove-Kalergi

Λίγοι άνθρωποι γνωρίζουν ότι ένας από τους βασικούς εμπνευστές της διαδικασίας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, ήταν επίσης ο άνθρωπος που σχεδίασε την προγραμματισμένη γενοκτονία των λαών της Ευρώπης. Πρόκειται για ένα σκοτεινό πρόσωπο, του οποίου οι μάζες αγνοούν την ύπαρξη, αλλά οι ισχυροί τον  θεωρούν ως τον ιδρυτή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το όνομά του είναι  Richard Coudenhove  Kalergi. Ο πατέρας του ήταν ο  Αυστριακός διπλωμάτης Heinrich von Coudenhove-Kalergi (με κάποιες ρίζες από την βυζαντινή οικογένεια των Καλλέργηδων) και η μητέρα του η Γιαπωνέζα Mitsu Aoyama. Ο Kalergi λοιπόν, έχοντας στενές επαφές με όλη την ευρωπαϊκή αριστοκρατία και τους Ευρωπαίους πολιτικούς, εξ αιτίας των διασυνδέσεων του αριστοκράτη -διπλωμάτη πατέρα του, κινούμενος  στα παρασκήνια, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, κατάφερε να προσελκύσει στα  σχέδιά του τους πιο σημαντικoύς αρχηγούς κρατών, κάνοντάς τους  υποστηρικτές και  συνεργάτες του στο «έργο της ευρωπαϊκής ενοποίησης».

περισσότερα εδώ

Η ύπουλη σύγχρονη μετάλλαξη του μπολσεβικισμού – το ιουδαιομαρξιστικό δηλητήριο της «Νέας Αριστεράς».

Εξαιρετικά ενδιαφέρον και κατατοπιστικό βίντεο (στα Αγγλικά) το οποίο μέσα σε λίγα λεπτά αποκαλύπτει την, ύπουλη και επικινδυνότατη για την επιβίωση των ευρωπαϊκών εθνών, μετάλλαξη του δηλητηριώδους ιουδαιομαρξισμού – μπολσεβικισμού σ’ αυτό που σήμερα είθισται να αποκαλείται «Νέα Αριστερά» (η οποία στην Ελλάδα ως ΔΗΜΑΡ μετέχει ήδη στην κυβέρνηση, με όχημα τον ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται στα πρόθυρα της πολιτικής εξουσίας, ενώ κατέχει προ πολλού τον πλήρη έλεγχο στο χώρο του δημοσιογραφικού, «ακαδημαϊκού» και «καλλιτεχνικού» κατεστημένου…).

ΑΡΜΑ

Αναδιοργάνωση της "ΕΛ".ΑΣ. κατά της... "ρατσιστικής βίας"

Η αναδιοργάνωση αυτή αποτελεί απόπειρα τρομοκράτησης του κόσμου και όλων όσων θεωρούν καταστροφική την συμμετοχή των παρανόμων αλλοδαπών, στον σύγχρονο Ελληνικό βίο.Αφήνει παράλληλα διαθέσιμη την πιθανότητα συνεργασίας της "ΕΛ".ΑΣ με ΜΚΟ και αντιρατσιστικούς οργανισμούς κατατρομοκράτησης , όπως αναφέρεται στο διάταγμα: ''Η συνεργασία με συναρμόδιους κρατικούς ή μη φορείς, καθώς και με Υπηρεσίες, Αρχές, Φορείς και Οργανισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλων χωρών''.

Με απόφαση της ΝΔ και του "υπουργού" της σε θέματα Δημοσίας Τάξεως Κ. Δένδια, η "ΕΛ".ΑΣ θα αναδιοργανωθεί σε έναν βαθμό ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί σε ζητήματα ρατσιστικής βίας και να μπορέσει να αντιμετωπίσει ''ανάλογα περιστατικά''. Σαφώς μια τέτοια κίνηση από μέρους της ΝΔ δείχνει και την ανησυχία της τόσο προς την πολιτική άνοδο της Χρυσής Αυγής, όσο και προς την μεταστροφή του κόσμου και την εχθρική του στάση προς τους αλλοδαπούς (ειδικά ασιάτες και αφρικανούς ) μα και προς την άκρα αριστερά. Η αναδιοργάνωση αυτή δεν αποσκοπεί σε τίποτα παρά πέρα από την τρομοκράτηση των πολιτών και των εθνικιστών, μιας και μια υπηρεσία που θα δέχεται καταγγελίες για ρατσιστικές επιθέσεις είναι εξαιρετικά περιττή από την στιγμή που ένα έγκλημα ποινικό, είτε είναι ρατσιστικών κινήτρων είτε όχι, θα πρέπει να αντιμετωπιστεί.
Με την νέα υπηρεσία δημιουργείται κλίμα προκατάληψης προς τους Έλληνες και αποκτούν κακοπροαίρετοι αλλοδαποί την δυνατότητα να έχουν απευθείας ανταπόκριση από τις αστυνομικές υπηρεσίες, είτε έχουν εισέλθει νόμιμα είτε παράνομα στην χώρα, και να καταγγέλλουν με ευκολία το οποιωνδήποτε για ρατσιστική βία, η οποία άλλωστε με ευκολία μπορεί να ''περιλαμβάνει'' και την λεκτική βία κλπ. Σύμφωνα με το σχετικό διάταγμα οι Γ.Α.Δ.Α και η Γ.Α.Δ.Θ (αρχικά) θα συγκροτήσουν τμήματα αντιμετώπισης της ρατσιστικής βίας, τα οποία θα έχει ενδιαφέρον να δούμε εάν θα ερευνούν ρατσιστικές επιθέσεις που δέχονται Έλληνες, με στόχο κάθε τμήματος να:

α. παρεμβαίνει αυτεπαγγέλτως ή κατόπιν υποβολής σχετικής έγκλησης, μήνυσης ή
καταγγελίας στη διερεύνηση και δίωξη εγκλημάτων που αφορούν στη διάπραξη, στην
προπαρασκευή ή στην καθ΄ οιονδήποτε τρόπον δημόσια προτροπή, πρόκληση ή
διέγερση σε διάπραξη, αδικημάτων ή στην εκδήλωση πράξεων ή ενεργειών που
μπορούν να προκαλέσουν διακρίσεις, μίσος ή βία σε βάρος προσώπων ή ομάδας
προσώπων λόγω της φυλής, του χρώματος, της θρησκείας, των γενεαλογικών
καταβολών και της εθνικής ή εθνοτικής τους καταγωγής,

β. συλλέγει, επεξεργάζεται και αξιοποιεί κατάλληλα πληροφορίες και στοιχεία που
αφορούν στη διάπραξη ή την προπαρασκευή αδικημάτων με ρατσιστικά
χαρακτηριστικά,

ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΤΗΤΑ

Οι μελέτες τον Robert Putnam

Σύμφωνα με τά ευρήματα έρευνας του καθηγητή του Πανεπιστημίου του Harvard Robert Putnam, όσο πιο έθνοτικά διαφοροποιημένη είναι μία κοινότητα, τόσο μικρότερη εμπιστοσύνη δείχνουν τά μέλη της τό ένα στό άλλο, από τους γείτονες τους μέχρι τους κρατικούς αξιωματούχους. Μάλιστα αυτή ή αρνητική επίπτωση της διαφορετικότητας συμφωνά μέ τόν Putnam «είναι χειρότερη από ότι φανταζόμασταν. Και δεν είναι μόνο ότι δεν εμπιστευόμαστε ανθρώπους πού δεν μας μοιάζουν. Στις έθνοτικά διαφοροποιημένες κοινότητες, δεν εμπιστευόμαστε [ακόμα και] ανθρώπους πού μας μοιάζουν». Ακόμα καί αν σταθμιστούν τά ευρήματα της έρευνας γιά παράγοντες, όπως ή τάξη, τό εισόδημα κ.λπ. δείχνουν παρ' όλ' αυτά ότι όσο περισσότεροι άνθρωποι άπό διαφορετικές φυλές ζουν στην ίδια κοινότητα, τόσο μεγαλύτερη είναι ή έλλειψη εμπιστοσύνης. Όπως χαρακτηριστικά τονίζει ό καθηγητής Putnam «Δεν εμπιστεύονται τόν τοπικό δήμαρχο, δέν εμπιστεύονται την τοπική, εφημερίδα, δεν εμπιστεύονται τους άλλους ανθρώπους καί δέν εμπιστεύονται τους θεσμούς» . Ενδεικτικό του γεγονότος ότι τό ιδεολόγημα της πολυπολιτισμικότητας και της «διαφορετικότητας» είναι μόνο θεωρητικά κατασκευάσματα, τά όποια στην πράξη δεν έχουν εφαρμοσθεί επιτυχώς ποτέ και πουθενά αποτελεί τό εκδοτικό σημείωμα των Financial Times, οί όποιοι παραδέχονται ότι τά ευρήματα της έρευνας του καθηγητή Putnam «καταδεικνύουν την ανάγκη, γιά συζήτηση περί του πώς μπορούν νά επιτύχουν οί έθνοτικά διαφοροποιημένες κοινωνίες» . Ακόμα - μετά από 50 χρόνια - δηλαδή δεν είναι γνωστό πώς μία έθνοτικά διαφοροποιημένη κοινωνία μπορεί νά λειτουργήσει εύρυθμα καί μέ συνοχή καί θά πρέπει νά γίνει...
συζήτηση έπί του θέματος!