Σκέψεις στο κατώφλι του νέου έτους: Υπερβαίνοντας “εθνοκοινωνικά” τη διαίρεση “δεξιά-αριστερά”

68 χρόνια έχουν περάσει από την λήξη του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, 45 χρόνια από τον Μάη του ’68 και 40 από την επιβολή στην Ελλάδα της μεταπολιτευτικής κοινοβουλευτικής «δημοκρατίας» και, καθώς φαίνεται, οι δυνάμεις που επεκράτησαν και διαμόρφωσαν το υπάρχον Σύστημα εξουσίας έχουν οδηγήσει στην διαμόρφωση ενός ιδιάζοντος (μεταμοντέρνου) καπιταλισμού στον οποίο, ενώ η καθεστωτική πολιτική εξουσία ασκείται κυρίως από την «Δεξιά», στην «Αριστερά» έχει «ανατεθεί» να ασκεί μια ιδιότυπη πολιτιστική δικτατορία. Το Σύστημα είναι πράγματι δικέφαλο!
Στη μεταπολιτευτική Ελλάδα, η μεταεμφυλιοπολεμική «εθνικόφρων» Δεξιά κατέρρευσε με τα γεγονότα της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο που οδήγησαν στην επιβολή του νέου «δημοκρατικού» καθεστώτος, η κρίση του Συστήματος υπήρξε ωστόσο ακόμα πιο έντονη και οι συσχετισμοί δυνάμεως εντός του καθεστώτος αρκετά σύνθετοι και αντιφατικοί, αφού σε αντίθεση με την πρόσφατη ιστορία άλλων χωρών, στην μεταπολιτευτική Ελλάδα ακόμα και η οικονομική εξουσία έφτασε να συνδεθεί σε μεγάλο βαθμό με την Αριστερά – π.χ. Κόκκαλης, Μπόμπολας, κ.λπ. Είναι χαρακτηριστική η εξέλιξη στα μεγάλα συγκροτήματα τύπου, στις εφημερίδες, τα κανάλια, στους εκδοτικούς οργανισμούς, στα πανεπιστήμια, την τέχνη κ.ο.κ.. Από τη μία πλευρά προωθείται ο οικονομικός φιλελευθερισμός και από την άλλη οι σάπιες ψευδο-ελευθεριακές «αξίες» της Αριστεράς. Αμφότερες οι διαδικασίες προέρχονται βεβαίως από τη μεγάλη μήτρα της Αριστεράς. Ακόμα και στην θεωρούμενη ως συντηρητική φιλοκυβερνητική εφημερίδα «Καθημερινή», ξεκινώντας από τον νυν διευθυντή (Παπαχελά) ή τον πρώην διευθυντή (Καρκαγιάννη) και φθάνοντας μέχρι τον τελευταίο αρθρογράφο, σχεδόν άπαντες οι συντάκτες και συνεργάτες – αν όχι όλοι – προέρχονται από την Αριστερά και συχνότατα την εξωκοινοβουλευτική, ενώ ορισμένοι εξακολουθούν να παραμένουν σε αυτή!
Κρίσιμο σημείο παρατηρήσεως είναι ότι τόσο η (νέο-)φιλελεύθερη Δεξιά όσο και η «ελευθεριακή» Αριστερά, παρά τις όποιες επιφανειακές μικροδιαφορές τους, ταυτίζονται απολύτως σε ένα φάσμα συναφών ειδοποιών ιδεολογικών ζητημάτων: στην απόρριψη του εθνικισμού, στην αποδοχή της παγκοσμιοποίησης, του πολυπολιτισμού, του πολυφυλετικού μπασταρδέματος, στη λογική της προνομιακής υπεράσπισης των «δικαιωμάτων» των «μειονοτήτων» και βεβαίως στην μεταναστολαγνεία, στην καταδίκη του «ρατσισμού», στην αποδοχή της ελευθεριότητας των ηθών, την απόρριψη κάθε εννοίας θρησκευτικότητος και, τελευταίως, και στη προβολή μιας «λάιτ» ψευδο-οικολογίας. Βέβαια, έρχονται σε αντιπαράθεση σε ορισμένα άλλα ζητήματα (κοινωνική προστασία, μισθοί), αλλά, στην καθημερινότητα των χωρών της Δύσης, αυτή η αντίθεση είναι μάλλον ήσσονος σημασίας σε σύγκριση με τα σημεία ταύτισής τους, αφού οι κοινωνικές αντιθέσεις αμβλύνονται εξαιτίας της παρουσίας των λαθρομεταναστών και της «εξαγωγής» της βιομηχανικής δραστηριότητος στον Τρίτο Κόσμο.

Είναι χαρακτηριστικές οι διαφορετικές αντιδράσεις απέναντι στην παγκοσμιοποίηση στην Ευρώπη, το Ισλάμ, τη Λατινική Αμερική. Όσον αφορά την Ευρώπη είναι πρόσφατο το παράδειγμα της Ιταλίας. Στη χώρα αυτή το ζήτημα επικεντρώνεται στο μεταναστευτικό και τείνει να εκφραστεί από μια Δεξιά – λαϊκιστική ή ακραία – συχνά φιλοαμερικανική και αντιμουσουλμανική. Η σημερινή Αριστερά είναι καθ’ ολοκληρίαν σχεδόν εκτός του πολιτικού παιγνιδιού, αφού έχει πλήρως αποδεχτεί τους πολιτιστικούς και πολιτικούς κώδικες της πολυπολιτισμικότητος και του πολυφυλετισμού ως οραμάτων της «νέας ανοιχτής κοινωνίας», εντούτοις εξακολουθεί να ηγεμονεύει (όπως συμβαίνει και στην Ελλάδα) στα πανεπιστήμια, τα ΜΜΕ, την τέχνη. Εκφράζονται βέβαια κατά καιρούς κάποιες σποραδικές επισημάνσεις της κραυγαλέας αντινομίας: η «Αριστερά» προφανώς δεν εκφράζει πλέον την αντίδραση των λαϊκών στρωμάτων απέναντι στον καπιταλισμό, αλλά αποτελεί έκφραση ενός είδους ηγεμονίας των αριστερών ψευτοδιανοούμενων επί τα των προδομένων λαϊκών στρωμάτων. Και αν στο παρελθόν αυτή η οιονεί συμμαχία μπορούσε να έχει και ορισμένες θετικές διαστάσεις και κατακτήσεις, στον όψιμο μεταμοντέρνο αμερικανοσιωνιστικό καπιταλισμό η όποια συμμαχία έχει πλήρως διαρραγεί. Η σύγχρονη Αριστερά έχει παύσει να εκπροσωπεί, έστω και τυπικώς, τα λαϊκά και εργατικά στρώματα των ευρωπαϊκών λαών.
Στη Λατινική Αμερική απ΄ την άλλη, η αντίδραση ενάντια στην παγκοσμιοποίηση προσλαμβάνει πιο επαναστατικό χαρακτήρα εξαιτίας της υφής των προβλημάτων, δηλαδή της απόπειρας εξόδου από την αμερικανική εξάρτηση. Γι’ αυτό ως κύρια αιχμή προβάλλει η αντιϊμπεριαλιστική και αντιαμερικανική διάσταση. Δεδομένης δε της προϊστορίας της Λατινικής Αμερικής και της κοινής πολιτισμικής παράδοσης με τη Δύση, ανάλογες εκφράσεις κοινωνικού ριζοσπαστισμού εκφράζονται αναγκαστικά μέσω πολιτικών παραλλαγών με κατά βάσιν αριστερίζοντα χαρακτηριστικά.
Στον μουσουλμανικό κόσμο, τέλος, η αντίδραση λαμβάνει κυρίως την μορφή του ριζοσπαστικού και φονταμενταλιστικού Ισλάμ.

Η ελληνική ιδιαιτερότης

Η Ελλάδα δεν είναι μια τυπική δυτική χώρα. Ως προς την μορφή και το βαθμό της κατανάλωσης φαίνεται δυτική χώρα, αλλά, ταυτοχρόνως, ως προς την ανύπαρκτη βιομηχανική και αγροτική της παραγωγή, αποτελεί παρασιτική και δυσώδη απόφυση της Δύσεως, γεωπολιτικώς δε, αποτελεί χώρα στη μεθόριο μεταξύ της Δύσεως και της Ευρασιατικής περιοχής.

περισσότερα εδώ

Μια εικόνα – χίλιες λέξεις. Δείτε την επιτυχία και ευτυχία των κοινωνιών των νικητών του Μεγάλου Πολέμου.

Ο πίνακας δείχνει την διαφορά του αριθμό κρατουμένων ανά 100 χιλιάδες κατοίκους το 1950 και το 1990 στις πόλεις της Ευρώπης και τις ΗΠΑ. Είναι τα αποτελέσματα του καπιταλισμού , του «πολυπολιτισμού», της «ανοικτής κοινωνίας», του «φιλελευθερισμού»  κ. α.  «αξιών» :

Ρωσία   :  αύξηση    1200 %  ,   προφανώς είναι τα αποτελέσματα του «εκδημοκρατισμού»

ΗΠΑ     :   αύξηση   1100 %     ,   προφανώς είναι τα αποτελέσματα του περισσότερου «εκδημοκρατισμού» και του ανάποδου απαρτχάιντ

Αυστρία    :  αύξηση   100 %

Βελγία       :  αύξηση   500 %

Ολλανδία :  αύξηση   220 %

Γαλλία      :  αύξηση     90 %

Δανία        :  αύξηση     80 %

Θα ήταν ευχής έργου να δούμε την σημερινή στατιστική στις χώρες αυτές που έχουν κατακλυστεί από αφροασιατικούς υπανθρώπους.

Από το βιβλίο « Βetrayalof trust . Τhe collapse of global public health » ΝΥ2000

O ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΙΑΣ

«Γιατί δεν είμαι δημοκράτης», αντηχεί η φωνή του Αριστοτέλους

Αν ζούσε σήμερα ο μέγας φιλόσοφος Αριστοτέλης και παρατηρούσε τα πολιτικά συμβάντα γύρω του, θα εξηγούσε «Γιατί δεν είμαι δημοκράτης». Θα ανέλυε για μία ακόμη φορά το γιατί το δημοκρατικό πολίτευμα καταστρέφει το έθνος.

Μία μειοψηφία πολιτικών παπαγαλίζει ύμνους προς την δημοκρατία, χωρίς να εξηγεί γιατί πρέπει να υπάρχει δημοκρατία. Ο Αριστοτέλης στο έργο του «Πολιτικά» εξηγεί το βασικό ελάττωμα της δημοκρατίας: εξομοιώνει τα ανόμοια και εξισώνει τα άνισα.

Το πολίτευμα της δημοκρατίας δίνει ίσα δικαιώματα σε άτομα με διαφορετικές ικανότητες, έτσι καταργεί την αξιοκρατία. Δίνει ίσα δικαιώματα σε άτομα με διαφορετικές υποχρεώσεις, έτσι καταργεί την υπευθυνότητα. Δίνει ίσα δικαιώματα σε άτομα με διαφορετικά αποτελέσματα, έτσι καταργεί την νόμιμη διαφορά στις ηθικές ανταμοιβές.

Η δημοκρατία δίνει μία ψήφο, σε κάθε άτομο, ανεξαρτήτως ενεργού πολιτικής δράσεως. Αυτό σημαίνει ότι ένας πολίτης που δεν συμμετέχει ποτέ στα κοινά, όταν έρθει η στιγμή της κάλπης, αντιμετωπίζεται ως ίσος με κάποιον που αγωνίζεται συνεχώς για το κοινό συμφέρον. Έτσι η δημοκρατία παρά το ότι διαφημίζεται ως πολίτευμα όπου όλοι μπορούν να συμμετέχουν, στην ουσία επιβραβεύει την πολιτική απάθεια και νωθρότητα. Ο δημοκρατικός πολίτης που δεν συμμετέχει στα κοινά, δεν απειλείται με κάποια ποινή. Και γιατί να αντιμετωπίζει ποινή ο απλός πολίτης, αφού δεν απειλούνται με ποινές για κακοδιαχείριση αυτοί που εκλέγονται ως δημοκρατικοί ηγέτες.      

Η λίστα της ΝΤΡΟΠΗΣ

Η «λίστα» της «Δημοκρατίας» και των εκλεκτών του λαού

Η λίστα της παρακμής και της διαφθοράς

Η λίστα απ’ το «μεγάλο φαγοπότι»

            Οι καημένοι οι Έλληνες! Οι καημένοι. Το τι τους μέλλει ακόμα να δούνε και να μάθουν, δεν λέγεται! Τι ψήφιζαν τόσα χρόνια; Ποια καθίκια λάτρευαν; Ποιους ζητωκραύγαζαν; Για ποια Δημοκρατία πάλευαν άνδρες, γέροι, νέοι, παιδιά. Σε τι κοπρώνα ζούσαν και δεν το ‘ξεραν. Ναι, αλλά δεν ήθελαν ν’ ακούσουν! «Δεν ήξεραν, δεν ρώταγαν»; Όχι! Ο Έλληνας δεν ρωτάει παρά μόνον το «εγώ» του! Και το «εγώ» του, το πολύξερο, το πολυαπατημένο, το «εγώ» του το κακορίζικο, που τόσο έχει καταστρέψει, σκέκει τώρα ταπεινωμένο εμπρός του, μαζί του ευτελισμένο,  στα τόσα που επίστεψε, στα τόσα που τον κορόιδεψαν, που εξαπατήθηκε, στέκει τώρα απορημένος αυτός και το «εγώ» του, ο άνθρωπος, το είδωλο, στη μέση ο καθρέπτης, αμφίδρομος κατάντια και αθλιότης.

            Τρία χρόνια ο βρωμερός πολιτικός κόσμος καμώνεται πως δεν καταλαβαίνει. Πως τίποτα δεν ξέρει, για τον... «φόνο». Τα δισεκατομμύρια που ο «λαός τα πήρε». Βογκούν οι χαμηλόμισθες οι τάξεις. Βογκά η φτωχολογιά κι οι «ταπεινοί» του κόσμου. Πληρώνουν οι αθώοι τις βρωμιές της εξουσίας. Και η εξουσία αγωνίζεται να πείσει πως αθώα αυτή του αίματος, κάνει ό,τι μπορεί να ελαφρύνει από τα βάρη τον λαό, κάνοντάς τον «φτωχότερο», πιέζοντας τον με κι’ άλλους φόρους, κι’ άλλους, κι’ άλλους......

Αγανάκτησαν ακόμη και οι «εταίροι» τους και μη μπορώντας αυτήν την υποκρισία, το ψέμα, την απανθρωπιά, δώσαν την λίστα των κακούργων, των δολοφόνων ενός λαού, να μαθευτεί η αλήθεια. Τους ξεμπρόστιασαν. Άφησαν εκτεθειμένους σύστημα και όργανά του αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Την περίφημη «Δημοκρατία» που πεθαίνει κάθε μέρα, που περνάει, που ξεσκεπάζεται η λεπρή μορφή της, όπως το ένα μετά το άλλο ξεσκεπάζονται τα σκάνδαλα που μέχρι τώρα την σκεπάζαν και την κρύβαν.

            Την έκρυψαν την λίστα. Την έκαμαν εφιάλτη τους, ιδρώτα κι’ αγωνία τους. Ο ένας ρίχνει το φταίξιμο στον άλλον. Και το χονδρό γουρούνι του ΠΑΣΟΚ λυσσά στριγγλίζοντας στο άφευκτο τέλος που έρχεται, που ολοένα πλησιάζει.

            Ξέρουμε. Δεν είναι μόνο αυτοί. Χιλιάδες άλλοι. Βιομήχανοι, εφοπλιστές, δημοσιογράφοι, διευθυντές, διοικηταί, τραπεζικοί και τραπεζίτες, όλου του κόσμου οι κοπρίτες, βδέλλες σιχαμερές πάνω στη σάρκα ενός ταλαίπωρου λαού.

            Αυτή ‘ναι μόνον η αρχή, φθάνει ο λαός μυαλό να βάλει και ν’ απαιτήσει μέχρι του τελευταίου την σκληρή τους τιμωρία.

            Το μόνο που με κάνει να ανησυχώ, είναι ακόμη που δεν βλέπω του τιμωρού του χέρι το ευλογημένο, μεσ’ απ’ ένα σύστημα σκληρά πειθαρχημένο, σαν του σπαθιού την κόψη ν’ αστράψει και να πέσει, σαν κεραυνός να λάμψει, να φωτίσει, της νύκτας όπου ζούμε το σκοτάδι.

ΕΛΛΗΝΟΚΡΑΤΗΣ

Τι εστί η Ελλάς της σήμερον;

Ανεργια, ναρκωτικα, παιδεραστιες, παραφιλοσοφια, μπλε, πρασινοι, κοκκινοι, μαυροι, πολυχροες, τοκογλυφια (επισημος δια του κρατους και των τραπεζων από τις χωρες Υαινες της Ε.Ε. ασκουμενη και ανεσημος), επιορκοι κρατικοι λειτουργοι, ληστειες, λαθρομεταναστες, ψευτοδημοκρατια... Ποιος θα αντιταχθει κοσμογονικα στην ως ανω λαιλαπα;

«Το Ελληνικο Εθνος δεον όπως καταστει μικροψυχον ως τα εθνη του Ινδονισταν, δια να είναι ακινδυνον».

Λορδος του Λονττοντερυ 1875

Ο σημερινος πολυκομματικος επιπλαστος πλειοψηφικος ακταρμας που  αποτελειται από Στουρναρια και ασκει την διακυβερνηση της πατριδας μας, είναι ανικανος να σχεδιαση μια ορθολογιστικη οικονομικη πολιτικη και να διαπραγματευτη ορθολογιστικα το οικονομικο μας προβλημα με τις χωρες Υαινες της Ε.Ε. Αντ’ αυτου επιδιδεται ο τελειως ανικανος αυτος ακταρμας εργολαβικα στην αφαιμαξη των ελεω Τρο’ι’κας εξαθλιωμενων Ελληνων πολιτων  και στην μετατροπη αυτων σε ειλωτες ξενων «ανθρωποειδων σιωνιστικης και προτεσταντικης προελευσης» των χωρων Υαινες της Ε.Ε., που κυριαρχουν στην τερατωδη ευρωζωνη και στις Αγορες. 

Η εκποιηση από τα Στουρναρια του σημερινου πολυκομματικου επιπλαστου πλειοψηφικου ακταρμα, της ιδιωτικης και δημοσιας περιουσιας στο ονομα δηθεν αξιοποιησης της, αποτελει ειδος συμπεριφορας που ισοδυναμει με τις λογικες της πορνειας. Ο ακταρμας αυτος που συμπεριφερεται σαν ενας ρουφιανος δεν φοβειται την παρεμβαση της δηθεν τυφλης θεας, που στην πραγματικοτητα άλληθωριζει και που  η ιδια είναι μια κοινη πουτανα που θανατωνει μαζι με τον πολιτικο ακταρμα την ελληνικη πολιτεια και εκμηδενιζη τους Ελληνες. Οι ποιο επικινδυνοι εχθροι της ελληνικης πολιτειακης νομιμοτητας είναι οι θεσμικα εντεταλμενοι θεματοφυλακες της. Η καθαρση συνεπως με φωτια και τσεκουρι για να πεση η σκουρια και για να τσακισθουν τα βρωμοκοκκαλα αποτελει προ’υ’ποθεση της εθνικης μας αναγεννησης. Όλα τα υπευθυνα και ακομη ζωντα καθαρματα της Μεταπολιτευσης, που ευθυνονται για την σημερινη τραγικη κατασταση της πατριδας μας, πρεπει να πεθανουν και μαλιστα με οικτρο θανατο.

Ο Αιώνιος Ύπνος… Του Ραγιά…!.

Καίνε από άκρου σε άκρου την πατρίδα σου κάθε χρόνο του κόσμου οι ανθέλληνες, του ….

κόσμου οι πληρωμένοι προδότες και του κόσμου οι ορκισμένοι κατάσκοποι των γειτονικών αιμοβόρων τσίρκων, με σκοπό, οι μεν ανθέλληνες να καταντήσουν την πατρίδα σου έως το τέλος του 2015 ένα άνυδρο, άγονο και αφιλόξενο φτωχό τοπίο με ότι συνεπάγεται αυτό, οι μεν προδότες να μεγαλώσοκυν το οικονομικό και κοινωνικό χάος, το οποίο θα τους φέρει αγανακτισμένους πελάτες στην κάλπη και οι δε κατάσκοποι, την εξασφάλιση ότι, ο στρατός και ο λαός που θα πάρει τα όπλα σε λίγο για να προστατέψει απογόνους και πατρίδα δεν θα μπορεί να πράξει ανταρτοπόλεμο στα πλούσια δάση, διότι, απλά δεν θα υπάρχουν δάση και παρόλα αυτά, εσύ συνεχίζεις να κοιμάσαι τον αιώνιο ύπνο του ραγιά.

Σου έχουνε φέρει με το έτσι θέλω οι φίλοι, οι σύμμαχοι και οι εσωτερικοί προδότες εκατομμύρια φανατικούς και εχθρικούς προς εσένα και την πατρίδα σου αλλοδαπούς, με μόνο σκοπό, να δημιουργήσουν έναν πάνοπλο από εθνικό μίσος και θρησκευτικό φανατισμό στρατό, ο οποίος, με κάθε δική σου εσωτερική, η εξωτερική αντίδραση θα καταπνίγει τα πάντα στο αίμα, στην φωτιά και το χάος, κάνοντας εσένα έναν φοβισμένο ανθρωπάκο και την χώρα σου έναν σκουπιδότοπο, μέσα στον οποίο ο καθένας θα αφήνει τα προσωπικά και τα κρατικά του απόβλητα και παρόλα αυτά, εσύ κοιμάσαι τον αιώνιο ύπνο του ραγιά. Με το έτσι θέλω και με την βοήθεια των δικών σου ανθελλήνων προδοτών οι γείτονες σου οι τούρκοι, οι αλβανοί και ιδίως οι σκοπιανοί σου απομυζούν σε καθημερινή βάση την ταυτότητα, την ιστορία, τα σύμβολα και τα εδάφη σου, στα οποία είσαι νόμιμος κάτοχος εδώ και χιλιάδες χρόνια, όταν αυτά τα ανθρωποειδή δεν υπήρχαν καν τότε ούτε σαν ζωικές οντότητες και παρόλα αυτά, εσύ κοιμάσαι τον αιώνιο και φοβισμένο ύπνο του ραγιά. Τα ανθελληνικά τσοντοκάναλα που τόσο λατρεύεις και αγαπάς και οι πουλημένες κομματικά φυλλάδες που κρέμονται στα περίπτερα παριστάνοντας τις εφημερίδες σε σκοτώνουν κάθε μέρα πνευματικά, αφαιρώντας από επάνω σου αργά αλλά σταθερά ότι εθνικό και πατριωτικό σου απέμεινε και σε προετοιμάζουν να δεχτείς ότι, σε λίγο θα παραχωρήσεις στους υπανθρώπους γείτονες σου και όχι μόνο χωρίς την παραμικρή αντίσταση και αντίδραση γη και ύδωρ, αυτήν την γη και αυτό το ύδωρ που με ασύληπτους αγώνες και ασύληπτες θυσίες σου άφησαν ως διαθήκη οι πρόγονοι σου και παρόλα αυτά, εσύ κοιμάσαι τον αιώνιο και φοβισμένο ύπνο του ραγιά.

Για την καταγωγή των Μητσοτάκηδων και των Καραμανλήδων...

«Ο Κωστής (ΓΕΡΟΚΩΣΤΗΣ) Μητσοτάκης γεννήθηκε στη Μονεμβασιά της επαρχίας Επιδαύρου Λιμηράς από γονείς πρόσφυγες της αποτυχημένης Κρητικής εξέγερσης του 1841. Κατά τον Νικ. Β. Τωμαδάκη, καταγόταν από τη σημαντικότατη οικογένεια των Ανδρεαδάκηδων από το Χορδάκι του Ακρωτηρίου, οι οποίοι κυνηγημένοι από τους Οθωμανούς, υποχρεώθηκαν να αλλάξουν το επώνυμό τους. Ένας κλάδος της οικογένειας αυτής πήρε το όνομα Μητσοτάκη. Ο αδελφός του Νικόλαος τον έλεγε «ορφανό» γιατί γεννήθηκε αφού πέθανε ο πατέρας του, του οποίου πήρε και το όνομα».

Ο αδελφός Νικόλαος, είναι ο Μωρίς που υπογράφει το προικοσύμφωνο του 1864 μαζί με τον φοιτητή Κωστή.

Για ποιο λόγο άλλαξαν το επίθετο τους από Ανδρεαδάκης σε Μητσοτάκης, αφού ήταν ήδη στην ελεύθερη Λακωνία-Μάνη είναι μια προφανέστατη αντίφαση .
Τι θα τους έκαναν οι Οθωμανοί(που δεν υπήρχαν) στην Μονεμβασιά ;
Και γιατί τα «Μητσοτακέικα σπίτια» στην Μονεμβασιά είναι μαζί με τα «εβραϊκά σπίτια»; Τυχαίο;

Και η πορεία προς την καταστροφή συνεχίζεται

Σε αυτές τις εκλογές νικητές είναι το ψέμα, ο εκβιασμός και η αθλιότητα. Παρά την προπαγάνδα των κατεστημένων μέσων ενημέρωσης ότι αυτές οι εκλογές ήταν οι πιο κρίσιμες της μεταπολίτευσης, η αλήθεια είναι η ακριβώς αντίθετη. Με τον τρόπο που διεξήχθησαν και με τους πολιτευτές που συμμετείχαν, ήταν άλλο ένα σκαλοπάτι προς τον πάτο, χωρίς κανένα ουσιαστικό νόημα. Οι πιο ανάξιοι άνθρωποι στις πιο δύσκολες περιστάσεις. Αυτό όσον αφορά τα κόμματα. Όλα. Όσον αφορά τον ελληνικό λαό... Η πλειοψηφία κατάπιε τις μπλόφες του συστήματος και ας καλωσορίσει τώρα μία συγκυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας - PASOK. Κατάπιε ο λαός μας και τους εκβιασμούς της Ε.Ε. Η Ευρωπαϊκή Ένωση που κατηγορούσε τους Έλληνες ότι πρέπει να υποστούν τις "συνέπειες" γιατί όλα αυτά τα χρόνια ψήφιζαν ανίκανες κυβερνήσεις, τώρα μας εκβίαζε ότι αν δεν ψηφίσουμε για να μας σώσουν με το μνημόνιο, αυτά τα κόμματα που μας κατέστρεψαν, θα μας έδιωχναν από το ευρώ. Η υποκρισία και ο εμπαιγμός σε όλο τους το μεγαλείο. Αυτό θα πει χειραγώγηση.

Ακόμη και η αγανάκτηση όμως εκτονώθηκε με λάθος τρόπο. Ενισχύθηκε μία διχαστική ακροδεξιά χωρίς πολιτικό λόγο, που εντέχνως καλλιεργήθηκε από τα βρωμοκάναλα της διαπλοκής σαν "σκιάχτρο". Το κόμμα των αγανακτισμένων Δεξιών δυστυχώς είναι άλλο ένα τηλεοπτικό κόλπο με την ίδια βάση ψηφοφόρων που είχε το ΛΑΟΣ. Δυστυχώς δεν έχει καταλάβει ακόμη ο αγανακτισμένος Ελληνικός λαός ότι με την ψήφο μόνο, κανένας σωτήρας δεν πρόκειται να τον σώσει αν ο ίδιος δεν ανατρέψει δυναμικά το πολιτικό παιχνίδι που σίγουρα δεν ελέγχει. Δεν έχει καταλάβει ακόμη ότι η Ε.Ε. έχει ήδη πεθάνει και μας οδηγεί σε μία Σοβιετικού τύπου καταστροφή. Δεν έχει καταλάβει ότι "Μνημονιακά" ή "Αντιμνημονιακά", η παραμονή στην ευρωζώνη μας οδηγεί στην Δραχμή με τον πιο καταστροφικό τρόπο. Όσο καθυστερούμε να ανατρέψουμε την κατοχή, τόσο με πιο επώδυνο τρόπο θα χρειαστεί αυτό να γίνει.

Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή χρειάζεται μία λαϊκή ανατροπή που θα οργανώσει ενωτικά -και όχι διχαστικά- τον λαό, με στόχο την κοινωνική / οικονομική αυτοοργάνωση (κοινωνική οικονομία, κοινωνική υγεία, κοινωνικά σχολεία, κλπ.), την άμεση επιστράτευση, εκδίωξη όλων των λαθρομεταναστών - φύλαξη συνόρων και δασών, έξοδο από το Ευρώ, κρατικοποιήσεις τραπεζών, οργάνωση συνεταιρισμών, οικονομικές και στρατιωτικές συμμαχίες με τις ισχυρές χώρες του κόσμου, καθορισμός ΑΟΖ και ενεργειακή αυτάρκεια. Προς το παρόν η πορεία προς την καταστροφή συνεχίζεται.

Ο Σαμαράς πανηγυρίζει την νίκη του: "Ο Ελληνικός Λαός ψήφισε, σήμερα, την ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας και την παραμονή μας στο ευρώ. Και ψήφισε εκείνες τις πολιτικές, που θα φέρουν δουλειές, ανάπτυξη, δικαιοσύνη και ασφάλεια για τον Έλληνα πολίτη. Δεν θα υπάρξουν νέες περιπέτειες. Δεν θα τεθεί σε αμφιβολία η θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη." (πραγματικά αυτό το τελευταίο μας απασχολούσε. Αυτό θα πει "χειραγώγηση" του λαού). Για την περιβόητη "επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου" λίγες μόλις ώρες μετά την εκλογή του, ούτε κουβέντα!!! Έλληνες ετοιμαστείτε για πολύ κλάμα...

πηγή: Antistasi.info

Τα χαστούκια των πολιτικάντηδων στον λαό

Αυτά είναι τα πραγματικά χαστούκια. Αυτά που δέχεται ο απεγνωσμένος άνεργος, ο νέος των 400 ευρώ, ο καταδικασμένος συνταξιούχος, ο εργαζόμενος που δεν πληρώνεται, οι οικογένειες που σβήνουν μέσα στα σκοτάδια της κρίσης τους, οι ασθενείς που πεθαίνουν ελέω κράτους ελλαδικού.

Υπάρχει η αίσθηση ότι μερικοί απολαμβάνουν αυτά τα χαστούκια. Και δεν πέφτουμε έξω. Τόσο πολύ ξέπεσε ο έλληνας, ο τιποτένιος, με τον δήθεν “ανθρωπισμό” του και την εμετική υποκρισία του. Που τόσα χρόνια καταριέται το πολιτικό σύστημα και τους 300, τόσο καιρό που ήταν μόδα οι “αγανακτισμένοι” μιλούσε για Γουδί και κρεμάλες και ξαφνικά μόλις έγινε το τηλεοπτικό συμβάν έσκισε τα ιμάτιά του, να υπερασπιστεί αυτούς που μέχρι πρότινος καταριόταν. Να υπερασπιστεί δύο εκπρόσωπους του άθλιου συστήματος που εξοντώνει τον λαό επι δεκαετίες, δύο συνένοχους των εγκλημάτων εις βάρος της κοινωνίας, εγκλήματα που συμβαίνουν αδιάκοπα για δεκαετίες.

Δεν πρέπει και δεν μας ενδιαφέρει ποιος είναι ο “Κασιδιάρης”. Όπου κι αν ανήκει. Η συγκεκριμένη πράξη είναι αντίδραση απέναντι στην δικτατορία των πολιτικάντηδων που τόσα χρόνια καπηλεύονται την (πλαστή) λαϊκή βούληση και δήθεν μιλούν εξ ονόματος των πολιτών.

Καλούμε λοιπόν τους ανθρωπιστές και δημοκράτες υποκριτές να επιστρέψουν στην πραγματικότητα. Να πληρώσουν το ληστρικό κράτος μέσω της φορολογικής δήλωσής τους, να πληρώσουν τα χαράτσια του έτους, να κάνουν περικοπές απο το φαγητό των παιδιών τους… και όσο για το χαστούκι, η “Λιάνα” θα το έχει ξεπεράσει μέχρι αύριο και η Δούρου θα έχει στεγνώσει.

πηγή

Κομμουνισμός ή μεταπολίτευσις

Συναγωνιστές,

 

Το προδοτικό και διεφθαρμένο καθεστώς της μεταπολιτεύσεως, στηρίχθηκε επάνω σε δύο συμφωνίες. Η μία των «Παρισίων» που καθορίζει την προδοσίαν της Κύπρου και πτώσιν της αφρόνου δικτατορίας και η άλλη της «Σόφιας», που καθορίζει την στάσιν, πολιτικήν και συμπεριφορά του αναγεννωμένου Κ.Κ.Ε.

 

Τον καιρό, που ο άξεστος και επιβλαβής διά το ανθρώπινον είδος κομμουνισμός, εξαφανίζεται παγκοσμίως, στην Ελλάδα θα καθίστατο «ως ημέραι παρήρχοντο» κράτος εν κράτει. Του παραδίδονται τα πάντα από το καθεστώς της Μασονοδεξιάς του αστικού φιλελευθερισμού, έναντι της υποχρεώσεως του να μην εμφανίση το «κοινωνικό του πρόσωπο» της προ-δικτατορικής περιόδου. Της Ε.Δ.Α (Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά). Δηλαδή αυτό των ταραχών, των διαδηλώσεων, των πυρκαϊών, της συνεχούς ανησυχίας και εκφοβισμού της ελληνικής κοινωνίας.

 

Η βασική απαίτησις του Κ.Κ.Ε ήτο να του δοθή η «παιδεία»(προαιώνιος πόθος των εβραίων δημιουργών του), του παραδίδονται, όμως και ο στρατός και η ιστορική κάλυψις των ελληνικών αιώνων και η διαμόρφωσις της κοινής γνώμης μέσα από τα Μ.Μ.Ε, τα οποία, μέσω των τηλεπαρουσιατών, τα ελέγχουν ΟΛΑ. Η «παιδεία» ευρίσκεται εις τα συμφωνηθέντα, τα υπόλοιπα όμως και εάν δεν ήσαν, το διεφθαρμένο καραμανλικό κατεστημένο τα παραχωρεί άνευ αντιστάσεως. Αρκεί η σκόπιμος κατηγορία, εκ μέρους των κομμουνιστών, «Φασίστα», για να καταληφθή η δεξιά κοινωνία από ιδιοπαθή τρόμον, υποχωρούσα ως εκδιδόμενη πόρνη, σε κάθε άνομη απαίτησιν του κομμουνιστικού τέρατος.

 

περισσότερα ΕΔΩ