Je suis t'arxidia sas

«"Ήρθα από την Τουρκία πριν από έξι μήνες μέσω του Αιγαίου. Υπάρχουν πολλοί ηλικιωμένοι άνδρες εδώ οι οποίοι προσφέρουν χρήματα με αντάλλαγμα σεξ".

Στην πλατεία Ομονοίας, αναφέρει το κανάλι RT Documentary, έφηβοι μετανάστες πουλάνε το κορμί τους για 10 ευρώ και παραδέχονται ανοικτά ότι έχουν γίνει βαποράκια και κλέφτες προκειμένου να εξασφαλίσουν το καθημερινό τους φαγητό».

Ένα δάκρυ για την Συρία, ένα για την Υεμένη, ένα για το Αφγανιστάν, ένα για το Μάλι, ένα για το Σουδάν...

Κλάψτε γι' αυτά που είστε σίγουροι ότι δεν μπορείτε να αλλάξετε γιατί όλοι αυτοί οι νοικοκυραίοι ηλικιωμένοι άντρες της Ελλάδας που βγάζουν τα βίτσια τους σε εφήβους από την Συρία, την Υεμένη, το Αφγανιστάν, το Μάλι, το Σουδάν δεν είναι πατεράδες κανενός σίγουρα. Κανενός σύζυγοι, κανενός αδέλφια.

Ο Μπέζος έβγαλε σε μια ημέρα όσα ένας εργάτης της Amazon σε 1.001.430 χρόνια

Μερικούς ενδιαφέροντες υπολογισμούς έκανε η πρωτοβουλία International Amazon Workers Voice για τον μισθό ενός εργάτη της εταιρείας Amazon στην Ινδία και του ιδρυτή της ίδιας εταιρείας Τζεφ Μπέζος.

Τις πρώτες 24 ώρες από την εξαγορά της αλυσίδας καταστημάτων Whole Foods ο Μπέζος κέρδισε 2.8 δισεκατομμύρια δολάρια από την αύξηση της τιμής της μετοχής της Amazon – δηλαδή όσα θα έβγαζε ένας Ινδός εργάτης της εταιρείας του εάν δούλευε ασταμάτητα για 1.001.430 χρόνια, με το σημερινό μισθό των 233 δολαρίων το μήνα.

Με δεδομένο βέβαια ότι ο Ινδός εργάτης έχει μέσο όρο ζωής 68 χρόνια, λόγω των συνθηκών διαβίωσης και εργασίας, είναι λίγο δύσκολο να πιάσει το στόχο.

Στις 27 Απριλίου ο Μπέζος κέρδισε 3.3 δισεκατομμύρια δολάρια σε διάστημα λίγων ωρών – δηλαδή κέρδιζε περίπου 24.000 δολάρια το λεπτό. Ο Ινδός εργάτης της Amazon θα έπρεπε να εργάζεται 8 χρόνια για το ίδιο ποσό (του ενός λεπτού) δηλαδή περισσότερο από το ένα δέκατο της ζωής του.

H Amazon έχει επενδύσει πέντε δισεκατομμύρια δολάρια στην Ινδία από το 2013, όταν η χώρα μετατράπηκε στο δεύτερο σημαντικότερο κόμβο μεταφοράς προϊόντων της Amazon στον πλανήτη.

Αγώνας ενάντια στην οικολογική καταστροφή της Σαμοθράκης- Struggle Against the ecological destruction of Samothraki island

  

 Tις τελευταίες μόλις μέρες μάθαμε ότι στην Σαμοθράκη στις περιοχές Αμόνι (Ανεμόμετρα λέγεται το μέρος, ίσως ένα όχι και τόσο αθώο λάθος), και Λουλούδι, την δεύτερη ψηλότερη κορυφή μετά το Σάος, θα τοποθετηθούν τρεις και τριάντα έξι ανεμογεννήτριες αντίστοιχα. Πρόκειται δηλαδή για την μετατροπή του νησιού μας σε μία βιομηχανία ΑΠΕ.

Οι μεγαλοεπενδυτές Μπόμπολας και Κοπελούζος, οι οποίοι λειτουργούν ως μεσάζοντες των γαλλικών και γερμανικών ενεργειακών κολοσσών με τα δεκάδες πυρηνικά εργοστάσια στις χώρες τους, με νόμους φωτογραφικούς, ψηφισμένους το 2014 και 2015 και με πλήρη άγνοια της τοπικής κοινωνίας επιδιώκουν να καταστρέψουν ανεπανόρθωτα το αρχέγονο και μοναδικής ομορφιάς βουνό μας.

Και για να γίνει κατανοητό το μέγεθος της καταστροφής αυτό σημαίνει ότι για να τοποθετηθούν οι γιγάντιες ανεμογεννήτριες των 90 μέτρων, πρέπει αρχικά να διανοιχθούν δρόμοι 30 και 40 μέτρων που θα οδηγούν στις κορυφές, και αφού συμβεί αυτό θα τοποθετηθούν τσιμεντένιες βάσεις ενός τόνου και τριακοσίων κιλών για κάθε μία από αυτές, δηλαδή 47 τόνους μπάζα πάνω στις βουνοκορφές.

Πρώτα εκμετάλλευση, μετά απέλαση

Η πρόσφατη μετάφραση του κειμένου ”Κέντρα Κράτησης Μεταναστών: Εδώ είναι Γκουαντάναμο” κατέδειξε τις φρικαλεότητες που λαμβάνουν χώρα στα κέντρα κράτησης μεταναστών στη Βρετανία. Το παρόν κείμενο μας πάει πέρα από τα κέντρα κράτησης και διεισδύει στους εργασιακούς χώρους μεταναστών στο πολύβουο Λονδίνο, όπου η αφηγήτρια, μία καμαριέρα που ξεκίνησε ένα μπλογκ με στόχο την ενημέρωση, την οργάνωση συλλογικών αγώνων και τον συνδικαλισμό, μας ξεναγεί σε έναν από τους πιο σκληρούς εργασιακούς κλάδους, αυτόν της εστίασης. Η παραβίαση των εργασιακών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η ολοκληρωτική έλλειψη σεβασμού για τον άνθρωπο στο όνομα του κέρδους, τα καθημερινά βιώματα εξευτελισμού από πελάτες και αφεντικά, η κούραση, η εξάντληση και η έλλειψη αλληλεγγύης και αγώνων, διαγράφουν μία ασφυκτική πραγματικότητα για χιλιάδες μετανάστες. Αυτή τη στιγμή, χιλιάδες άνθρωποι στη Βρετανία ζουν με το φόβο της σύλληψης, της απέλασης και της αβεβαιότητας του μέλλοντος. Όμως ποιοί είναι αυτοί; Τι αντιμετωπίζουν στο εργασιακό  περιβάλλον και την καθημερινή τους ζωή και πως διαμορφώνονται οι εμπειρίες τους σε μία χώρα που γίνεται ολοένα λιγότερο ανεκτική στη διαφορετικότητα;

 

 

μετάφραση και εισαγωγή: Black Cat

Πριν μερικές εβδομάδες οι εργαζόμενοι στις κουζίνες του εστιατορίου Byron Burger, που κατάγονται από διάφορες χώρες του κόσμου, κλήθηκαν να συμμετάσχουν σε ένα εκπαιδευτικό σεμινάριο. Όταν έφτασαν βρήκαν την αστυνομία μετανάστευσης να τους περιμένει και ως αποτέλεσμα συνελήφθησαν και απελάθηκαν 35 άνθρωποι. Οι υπόλοιποι κρύβονται κάπου εκεί έξω. Κάποιοι από τους υπαλλήλους αυτούς εργάζονταν στο Byron εδώ και τέσσερα χρόνια. Το Byron Burger σκόπευε να τους εργοδοτεί ενόσω μπορούσε να τους εκμεταλλεύεται με χαμηλό κόστος και να τους πετάξει στο δρόμο ανερυθρίαστα όταν πλέον η εργοδότησή τους δεν  συνέφερε οικονομικά την εταιρία. Η λογική πίσω από την εκμίσθωση εργατών χωρίς χαρτιά είναι πολύ απλή: η εταιρία δεν τους παρέχει το κατώτατο όριο μισθού και δεν σέβεται τους βασικούς εργασιακούς κανονισμούς ούτε τα ανθρώπινα δικαιώματα τους.

Σήμα κινδύνου: Χτίζουν μια άλλη χώρα μέσα στη χώρα

Πηγή : e-dromos.gr 05.10.2016 | από Στέλιος Ελληνιάδης

Ο σύντροφος καθηγητής(*), ο οποίος επί χρόνια κουνούσε σαν ευαγγέλιο τη μελέτη του Πολυτεχνείου για το Ελληνικό και αντιμαχόταν με σθένος την ιδιωτικοποίηση του παλιού αεροδρομίου και την καζινοποίηση της παραλίας της Αγίου Κοσμά, τάσσεται (με κρύα τάχα μου καρδιά) υπέρ του ξεπουλήματος που υπερψήφισε σούμπιτος ο νέος ΣΥΡΙΖΑ μαζί με όλους τους περιχαρείς «εχθρούς» του. Ένα ξεπούλημα που περιλαμβάνει όλα τα δεινά που ο ίδιος με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο κατήγγειλε, ως νέος Μωϋσής. Την αχαλίνωτη δόμηση-οικοπεδοποίηση-τσιμεντοποίηση χιλιάδων στρεμμάτων, την καταπάτηση των ακτών, το καζίνο (ναι, άλλο ένα πιο υπέρλαμπρο καζίνο στην Αθήνα που είναι σε ραγδαία οικονομική και ηθική κατάρρευση), την υπερσυγκέντρωση της εμπορικής δραστηριότητας στην «όαση» του Ελληνικού (με ό,τι αυτό συνεπάγεται για χιλιάδες επιχειρήσεις από το Φάληρο μέχρι το Σούνιο) και πολλά άλλα ακατονόμαστα.

Και λες: Μπορεί όλο αυτό το πατρονάρισμα μιας δίκαιης πάλης για ένα ευγενή σκοπό να ήταν τόσο πλαστό; Κι αν δεν ήταν, γιατί ένας διακεκριμένος πολίτης που επαινέθηκε για το έργο και τη δράση του για την υπεράσπιση του δημόσιου χαρακτήρα του Ελληνικού και της αποτροπής τσιμεντοποίησης, καζινοποίησης και αποδιάρθρωσης του κοινωνικο-οικονομικού ιστού της ευρύτερης περιοχής, ξαφνικά μετατρέπεται σε αβανταδόρο του ξεπουλήματος-τσιμεντοποίησης-καζινοποίησης; Πώς άρον-άρον επικεντρώνει την προσοχή του στο δέντρο χάνοντας από το οπτικό του πεδίο το δάσος;

Ακαδημαϊκό είναι το ερώτημα, γιατί -ως γνωστόν- άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου.

Ολα όσα αρνηθήκαμε...

Ενα πολύ μεγαλύτερο τμήμα έκτασης 420 στρεμμάτων, που είναι γνωστό και ως μεγάλη Σαχάρα, κινδυνεύει. 

         

 

Συντάκτης: Ντίνα Ιωακειμίδου

Στην παραλία της Νέας Ηράκλειας Χαλκιδικής, που την αποκαλούν εξαιτίας της φυσικής της ομορφιάς Σαχάρα ή Χρυσή Αμμουδιά, υπάρχει καταγεγραμμένο υγροτοπικό σύστημα αμμοθινών με την ονομασία Ελος Μοίρας.


Η παραλία της Σαχάρας παρέμενε, τουλάχιστον έως το 2011, ένας κρυμμένος θησαυρός.


Στη συνέχεια και λόγω της οικονομικής κρίσης αποτέλεσε προορισμό πολυάριθμων επισκεπτών.
Ο Δήμος Ν. Προποντίδας έτριβε τα χέρια του από ικανοποίηση προβαίνοντας στην ενοικίαση του αιγιαλού για καντίνες και ομπρελοκαθίσματα σχεδόν σε όλο το μήκος της ελεύθερης ακτογραμμής.


Φυσικά και δεν υπήρξε κανένας σχεδιασμός ή έλεγχος από τους αρμόδιους φορείς, με αποτέλεσμα την ανεξέλεγκτη πρόσβαση οχημάτων και λουομένων.


Η υποβάθμιση του οικοσυστήματος όμως δεν περιορίζεται εδώ.
Το 2014 το ΤΑΙΠΕΔ με συνοπτικές διαδικασίες πουλά στον εργολάβο Λ. Κεντεμποζίδη δύο τεμάχια του παλαιού αιγιαλού, συνολικής έκτασης 44 στρεμμάτων (44.086 τ.μ.) έναντι τιμήματος 2 εκατομμυρίων ευρώ, δηλαδή 45 ευρώ το τ.μ.!


Ο εργολάβος κατέβαλε 500.000 ευρώ ενώ στο συμβόλαιο πώλησης, όπως καταγγέλθηκε, αναγράφηκε ποσό ακόμη μικρότερο κατά μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.


Η αποπληρωμή προς το Ελληνικό Δημόσιο θα γίνει τμηματικά ανάλογα με τα έσοδα του ιδιοκτήτη, όπως έγινε γνωστό.


Οι ντόπιοι αντιλήφθηκαν τι είχε συμβεί όταν είδαν τις μπουλντόζες να ισοπεδώνουν την έκταση με αμμοθίνες και όταν διαπίστωσαν ότι είχαν χάσει την ελεύθερη πρόσβαση στη θάλασσα.
Ο αγοραστής δεν έχασε χρόνο: κατασκεύασε το beach bar «Σαχάρα Resort» που καταλαμβάνει ακτογραμμή ενός χιλιομέτρου με εκατοντάδες πακτωμένες ομπρέλες.


«Κατέλαβε έκταση αντίστοιχη επτά beach bar» σημειώνει στην «Εφ.Συν.» ο Γ. Θεοδωρίδης, υπεύθυνος επικοινωνίας της περιβαλλοντικής οργάνωσης «Καλλιστώ».


Παράλληλα μπάζωσε με χωματουργικές εργασίες το ρέμα Κουρτόρεμα ενώ προέβη σε πλείστες όσες περιβαλλοντικές και πολεοδομικές παραβάσεις.

Πίσω από τη βιτρίνα του τουρισμού

Του Μάριου Διονέλλη

Συνεχίζεται η ένταση στην Κρήτη με τους μεγαλοξενοδόχους – Θολές υποσχέσεις και παραπομπή στους… Θεσμούς από τον Κατρούγκαλο


Με γενικόλογες υποσχέσεις και με παραπομπές στους Θεσμούς έφυγαν από το γραφείο του υπουργού Εργασίας Γιώργου Κατρούγκαλου οι εκπρόσωποι των ξενοδοχοϋπαλλήλων της Κρήτης, η οποία κυριολεκτικά «βράζει» λίγο πριν από την έναρξη της νέας τουριστικής περιόδου. Αιτία είναι η συνεχιζόμενη άρνηση των μεγαλοξενοδόχων να εφαρμόσουν την κλαδική σύμβαση εργασίας των ξενοδοχοϋπαλλήλων και τα διάφορα «κόλπα» που μετέρχονται για να αποφύγουν έστω και το να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι διαλόγου. Πρόσφατα, μάλιστα, κατάργησαν την ίδια την ένωσή τους στο Ηράκλειο εκμεταλλευόμενοι το νόμο του Μνημονίου που υποχρεώνει μόνο τα μέλη των ενώσεων Ξενοδόχων να τηρούν τις συλλογικές συμβάσεις. Οι εργαζόμενοι έχουν καταθέσει 110 εξώδικα προς τους ξενοδόχους του Ηρακλείου στα οποία έχουν απαντήσει μόλις… 2, ενώ το θέμα έχει παραπεμφθεί και στον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας. Στην αρχή της εβδομάδας σημειώθηκαν επεισόδια (φωτ.) έξω από κεντρικό ξενοδοχείο του Ηρακλείου όταν εργαζόμενοι ήρθαν στα χέρια με τον ιδιοκτήτη, ο οποίος αρνείται πεισματικά να υπογράψει συμβάσεις, επικαλούμενος μέχρι και την αποχή των δικηγόρων.

Θανάτω θάνατον… εξευτελίσας!

Αν για κάθε πνευματικό φελλό, που πλέει εν τρικυμία σε πελάγη κοινωνικής αποσύνθεσης, τσεπώναμε δυο μπακιρένια κέρματα, όχι μόνον τους διεθνείς τοκογλύφους θα ξοφλάγαμε, αλλά, θα βάζαμε κάβα και για διακοπές στο ηλιόλουστο Ακαπούλκο. Αυτό είναι μια μαύρη αλήθεια.


Μια άλλη αλήθεια, ομοίως μελανή, αποτελεί το γεγονός πως όποιος θέλει να υποδυθεί τον ρόλο του φελλού-περσόνας, της βιομηχανίας θεάματος, ας γνωρίζει καλά πως είτε, όταν περάσει η «μπογιά» του στο «πόπολο», είτε γιατί (όπως στην προ ημερών περίπτωση του γνωστού(;) λαϊκού αοιδού) εγκαταλείψει τα εγκόσμια, οι πρώτοι που με περισσή αγριότητα θα τον κανιβαλίσουν έως το μεδούλι, προς άγραν κέρδους, θα είναι οι ίδιοι που τον «ανέδειξαν»∙ δισκογραφικές πολυεθνικές, κανάλια κι έτερες «προσωπικότητες» του απανταχού εκμαυλισμού της ανθρώπινης υπόστασης.


Υπάρχει, ίσως, ένα εν μέρει αθέατο όριο ξευτίλας και σήψης, το όποιο, όταν ξεπερνιέται καταφανώς από κάποιους, σε κάνει να σαστίζεις βουβός εμπρός στο κτηνώδες της εικόνας∙ δεκάδες κινητά τηλέφωνα, εν είδη καμερών, να «απαθανατίζουν» τον νεκρό νεαρό αοιδό, μέσα στο φέρετρο, συμπεριφερόμενοι λες κι ο εν λόγω τραγουδιστής ήταν ακόμη εν ζωή στην πίστα σκυλάδικου της παραλιακής. Ελλάς, ελλήνων, τσιφτετελιστών.

Η νέα φυλακή της Ε.Ε λέγεται Ελλάδα

Ξενοφώντας Ερμείδης

 

Σε μία απίστευτη και απάνθρωπη απαίτηση των δανειστών συμφώνησε η ελληνική κυβέρνηση καθιστώντας την Ελλάδα στην πιο κρίσιμη στιγμή της νεότερης ιστορίας να μετατραπεί σε ένα τεράστιο στρατόπεδο συγκέντρωσης προσφύγων βάζοντας ως βάση 50,000 επιπλέον κατεστραμμένους από την πολιτική της Δύσης ανθρώπους.

 

Μπορεί ο κ. Τσίπρας να μεταφράζει την ραγιάδικη στάση του στους Ευρωπαίους ως νίκη, αλλά γνωρίζει παράλληλα ότι μία ολόκληρη πόλη μπορεί να μην είναι οριοθετημένη σε ένα σημείο της Ελλάδας αλλά διάσπαρτη σε πολλά σημεία σημεία της και μάλιστα με τοίχους και συρματοπλέγματα. Ενώ η Ελλάδα ασπάστηκε να έχει την ευθύνη ζωής και θανάτου 50,000 προσφύγων πολέμου περιμένοντας μόνο τις επιχορηγήσεις της Ε.Ε και του ΟΗΕ για την σίτιση και φροντίδα αυτών των ανθρώπων, πέντε χώρες των δυτικών Βαλκανίων κατάφεραν να έχουν την ευθύνη συνολικά 50,000 προσφύγων. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα θα πρέπει μέσα στην κρίση και την ένδεια του μισού ελληνικού πληθυσμού να έχει την ευθύνη του 5πλασιου αριθμού προσφύγων απ' ό,τι τα Σκόπια, η Σερβία, το Μαυροβούνιο, η Αλβανία και η Βοσνία Ερζεγοβίνη. Μάλιστα, η Ε.Ε αποφάσισε να φυλάξει τα σύνορα της με μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη μεταξύ Ελλάδας-Σκοπίων και Ελλάδας-Αλβανίας.

 

Με τον τρόπο αυτό οποιοδήποτε κύμα που ξεπερνά τους 50,000 που θα μείνουν στην Ελλάδα θα σταματά και θα σπρώχνεται πάλι πίσω στην Ελλάδα. Με την φύλαξη των Τούρκων και της Frontex στο Αιγαίο εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες θα εγκλωβίζονται εις το διηνεκές μέσα στην Ελλάδα. 

Ο ανθρωπισμός των σκατόψυχων

Ξεμπερδέψαμε και με τα προσχήματα. Η Ευρώπη, δηλαδή η Μέρκελ, αποφάσισε να δημιουργηθούν τα λεγόμενα hot spots, δηλαδή κέντρα ταυτοποίησης μεταναστών και προσφύγων, τα οποία θα δημιουργηθούν σε Ελλάδα και Ιταλία. Όπως σχεδιάζεται, εκεί θα ταυτοποιούνται όσοι εισέρχονται στην Ε.Ε., θα διαχωρίζονται οι πρόσφυγες από τους οικονομικούς μετανάστες, οι μεν πρόσφυγες θα μπαίνουν στη διαδικασία του ασύλου και κατόπιν θα διαμοιράζονται στα υπόλοιπα κράτη-μέλη, ενώ οι οικονομικοί μετανάστες θα απελαύνονται.

Τουτέστιν, θα ρωτάει ο υπεύθυνος διαλογής: «Εσύ από τι κινδυνεύεις;». Αν ο απεγνωσμένος θα απαντά «από σφαίρα» θα περνάει το τεστ, αν απαντά «από πείνα» θα παίρνει την απάντηση «ουστ, ψόφα καργιόλη». Αυτό το πράγμα τώρα είναι ανθρωπιστική πολιτική. Είναι πολιτισμός. Και το αποδέχονται όλες οι κυβερνήσεις της Ε.Ε. Δεξιές, αριστερές, σοσιαλιστικές. Το θεωρούν λογικό να επιλέγεις ποιον θα σώσεις και ποιον θα στείλεις να πεθάνει με μόνο κριτήριο το κομπόδεμα που έχει ο υποψήφιος.

Διότι ουσιαστικά αυτό γίνεται. Οι Σύριοι πρόσφυγες είναι πιο … ευκολοχώνευτοι από τον ευρωπαϊκό πολιτισμό διαθέτοντας στην πλειοψηφία τους ένα καλό επίπεδο εκπαίδευσης ενώ ταυτόχρονα έχουν αφήσει πίσω τους περιουσίες και μαζί τους φέρνουν όσα χρήματα ή και κοσμήματα μπόρεσαν να βάλουν στο σακίδιο. Αυτοί είναι καλοδεχούμενοι στην Ευρώπη, δηλαδή στη Γερμανία. Θα μπορέσουν σε πρώτη φάση να αποτελέσουν το νέο προλεταριάτο των επιστημόνων, ενώ υπάρχει και η βεβαιότητα πως όταν τελειώσει η σφαγή στη Συρία, αρκετοί πρόσφυγες θα ρευστοποιήσουν την όποια περιουσία είχαν στη χώρα τους και θα μεταφέρουν το χρήμα στο νέο τους ευρωπαϊκό φιλόξενο σπίτι.

Ο Ανταγωνισμός και το Πλιάτσικο

    

Γράφει ο Ίουλιανός

Η διαφήμιση προστάζει και επιβάλει έναν ολοκληρωτισμό υποχρεωτικό για όλους: καταναλώστε! Και ενώ η εντολή είναι υποχρεωτική για όλους ταυτόχρονα είναι και ανέφικτη για την πλειοψηφία των πολιτών λόγω φτώχειας και σκληρής οικονομικής ανισότητας.

Όμως όποιος δεν καταναλώνει δεν υπάρχει. Στο βασίλειο της αγοράς πρέπει να έχεις αυτοκίνητο μάρκας, παπούτσια μάρκας, αρώματα μάρκας, ρούχα μάρκας, iPhone Apple, να καταναλώνεις την βιομηχανία κουλτούρας Lady Gaga, fast food, Goody’s ή McDonald’s και καφέ καλυτέρα από το Starbucks παρά από το Mikel : «Το Mikel δεν έχει βέβαια αυτό το διεθνές προφίλ και την ενδιαφέρουσα ιστορία (σ.σ. του Starbucks) αλλά έχει κάτι άλλο. Προφανώς είναι πολύ ελκυστικό στους νέους, ιδιαίτερα στις φοιτήτριες και τους φοιτητές. Σε μια ελεύθερη αγορά αυτό μετράει πολύ.»

Τάδε έφη ο φιλελεύθερος, Αριστείδης Χατζής. Αρθογράφος των «ΝΕΩΝ», αναπληρωτής καθηγητής Φιλοσοφίας Δικαίου και Θεωρίας Θεσμών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Ο κύριος καθηγητής με προσωπική ανάρτηση στο Facebook υπό τον τίτλο «Ευχαριστώ Mikel», αφού πρώτα έχει πλασάρει την ιστορία των Starbucks περιγράφοντας ταυτόχρονα και τις προσωπικές του εμπειρίες από τις επισκέψεις του, με ακαδημαϊκή αξιοπιστία πληροφορεί τους φοιτητές και τις φοιτήτριες του πως:

«… δεν έχω καθίσει ούτε μια φορά στο Mikel. Εξαιτίας του Mikel όμως, και αυτού του πολύ ωραίου, εξωτικού για την Ελλάδα, πράγματος που λέγεται «ανταγωνισμός», θα απολαμβάνω από εδώ και πέρα φθηνότερα το καφεδάκι μου στο Starbucks. Ευχαριστώ Mikel!»

Στην ουσία ο κύριος καθηγητής με γαλήνια πεποίθηση και αυτάρεσκη αίσθηση διαφημίζει την ιδεολογία του και επικαλείται το θεώρημα του ανταγωνισμού ως προωθητική διαφημιστική δύναμη. Καφές σε τιμή ευκαιρίας!!

Άλλωστε ο νόμος δίνει στον κύριο καθηγητή το δικαίωμα να μετατραπεί από καθηγητή σε «μάνατζερ», με μέλημα πώς θα προσελκύσει κονδύλια για το ίδρυμα όπου διδάσκει.
Έτσι κι αλλιώς τα πανεπιστήμια, όπου διδάσκει ο κύριος καθηγητής, πρέπει να μοιάζουν και να λειτουργούν σαν άψογα οργανωμένα εμπορικά κέντρα και οι φοιτητές πρέπει να μπαίνουν στις τάξεις ρουφώντας επώνυμο καφέ και να συμπεριφέρονται σαν καταναλωτές όπου η εταιρική κουλτούρα και όχι το προϊόν, στην περίπτωση μας ο καφές, να καθορίζει το οικοδόμημα της ίδιας της ύπαρξης τους, βάση του επωνύμιου που αγόρασαν.

Το πανεπιστήμιο στο κάτω κάτω της γραφής, λειτουργεί ως επιχείρηση κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των εντολών που έχουν λάβει οι καθηγητές από την εταιρική χρηματοδότηση, αξιολογώντας ταυτόχρονα τι πουλάει και τι όχι, υπολογίζοντας κέρδη ώστε να είναι «βιώσιμο και ανταγωνιστικό». Γι αυτό και καταργεί το επιστημονικό περιεχόμενο των πτυχίων και το μετατρέπει σε βεβαίωση και πιστοποιητικό κατάρτισης και μάλιστα διαφόρων ταχυτήτων, ανάλογα με τις μεταβαλλόμενες ανάγκες της αγοράς. Γιατί λοιπόν ο κύριος καθηγητής να μην προωθήσει τους πολιτικά ορθούς συγκινησιακούς του δεσμούς με την μοδάτη φίρμα Starbucks;

Νόμιμη φοροδιαφυγή της Starbucks

Στην Ελλάδα τα Starbucks λειτουργούν υπό την ομπρέλα του ομίλου Μαρινόπουλου και πιο συγκεκριμένα της Marinopoulos Holding SARL που εδρεύει στο φορολογικό παράδεισο του Λουξεμβούργου. Όπως αναφέρει σε δημοσίευμα του το left.gr η εταιρεία παρουσίασε 174,2 εκατομμύρια μικτά κέρδη, την τελευταία δεκαετία αλλά δεν κατέβαλε ούτε ένα ευρώ φόρο εισοδήματος! Αντίθετα παρουσιάζει συνεχώς ζημιές…Και όμως εξακολουθούν τα Starbucks να επεκτείνονται. Γιατί; Και πού πάνε τα κέρδη;