Με αφορμή ένα ΥΓ.

"ΥΓ. Ο ερωτας δεν κρυβεται, κι ο δικος σου με τη Θεσσαλονικη
ειναι... βαρεων βαρων! 

Μου συνεβη προσφατα με τη Βαρκελωνη..."

Αυτά βρήκα σέ ένα μήνυμα σήμερα.

Φταίω εγώ μετά;

Και να θέλω να το κρύψω δεν γίνεται.

 Όταν οι δουλειές γίνονται διασκέδαση και βόλτα,
βλέπεις τα μνημεία,

κοιτάς ψηλά,

 χαζεύεις στις λεπτομέρειες,

 παρατηρείς τα σύμβολα

  με άλλο μάτι.

 

Με ζεστή σοκολάτα και καλή παρέα.
φαίνονται ακόμα πιο όμορφα.

Το ταξίδι καλά κρατούσε.

Ένα βράδυ απρόβλεπτα όμορφο.

Ξεκίνησε με παγωτό -όχι εδώ- στο περίφημο "ΠΑΡΦΕ" 

και τελείωσε με ένα ποτήρι κρασί δίπλα στα κάστρα.

Κουβέντα, περπάτημα και γνωριμίες.

Αλλά τα πιό ωραία συμβαίνουν εδώ.

Ένα νεαρό ζευγάρι χορεύει μπροστά στον Λευκό Πύργο.

Ένα ερωτικό ταγκό στους ήχους μελωδικής μουσικής.

Μη γελάσετε αλλά τους ζήλεψα.

Πολύ θα ήθελα να γνωρίζω αυτό το χορό.

Το άλλο βράδυ στην άλλη μεριά της πόλης, στο λιμάνι.

Τα λόγια δεν μπορούν να περιγράψουν 

τα χρώματα και την ατμόσφαιρα.

Μα τι κάνει αυτή την πόλη να φαίνεται χρυσή;

Ένας ήλιος λαμπρός και στην δύση του

και ένα ουράνιο τόξο που αγκαλιάζει την πόλη απ΄άκρη σ΄ακρη,

κάνουν την στιγμή μαγική.

Και ετούτα έτοιμα για πολιτιστική μάχη.

Το ένα περαντζάδα στον Θερμαϊκό με χαζοτράγουδα

-κρίμα στο σκαρί-.

και το άλλο με έκθεση γλυπτών, 

που στηρίζονται σε νόμους της φυσικής και περιοδεύει στην Ευρώπη.

Τα τόξα στηρίζονται σε αλυσίδα και ανεβαίνουν ατελείωτα.

Η βεντάλια και

ο δερβίσης. 

Φτιαγμένα από ένα κομμάτι ξύλου.

Όταν ο δερβίσης σταθεί όρθιος παίρνει ζωή και κινείται. 

Περπατάει, μάλλον χορεύει πιο σωστά.

Με τις κατάλληλες συνθήκες

όλα φαίνονται όμορφα.

Κι αυτό -το σκοτάδι- θα περάσει.

Οι επιλογές στις ρυθμίσεις ατυχείς. Το παραδέχομαι.

Αλλά τα θέματα είμαι σίγουρη ότι αρέσουν και σε σας.
Μην ξεχνάτε το κλικ, δείχνει καλύτερα και τις ατέλειες.
Μερικές το αξίζουν.

Κοινωνία συναισθημάτων

Ήθελα να κάνω αυτή την ανάρτηση λίγο αργότερα, 

όταν θα είχα περισσότερο χρόνο, για να την δώσω όπως αξίζει. 

Αφιερωμένη στην γλυκιά καλημέρα

και τον ευγενικό Γκιώνη.

Τους φίλους που γνώρισα πρόσφατα.

 Αλλά και σε εκείνους που ξαναείδα, 

στην τελευταία επίσκεψη στην Θεσσαλονίκη.

Αφιερωμένη σε εκείνους τους ανθρώπους 

που πλημμυρίζουν από όμορφα συναισθήματα

και τα κοινωνούν στους άλλους.

Αφιερωμένη στην ανθρωπιά που αποπνέουν.

Όμως έχω συγκινητικούς λόγους που το κάνω νωρίτερα.

 Μια στενάχωρη μέρα ήταν σήμερα, 

σαν εκείνες που έχει η ζωή μας μερικές φορές.

Μια συναισθηματική αναστάτωση που σου χαλάει την διάθεση
και θέλεις την ησυχία σου.
Θέλεις μόνο να "την αφήσεις" κάπου χωρίς πολλά λόγια.
Και "την ακούμπησα" στο μπλογκ μου.

Αλλά και να θέλεις οι φίλοι δεν σε αφήνουν μόνη.
Σας ευχαριστώ πολύ για το ενδιαφέρον.
Με συγκινήσατε με τηλέφωνα και μηνύματα.
Καλά είμαι και είμαι εδώ.

Συνεχίζουμε πάντα αισιόδοξα.

Αναστασία  ----  Νέλλη

Το ευχαριστώ είναι λίγο. 

Ένα μεγάλο ευχαριστώ πάλι λίγο είναι.

Μου δίνεται χαρά.

Τελικά πόσο κοντά είναι η χαρά στην λύπη;

Σας ευχαριστώ όλους.

Ξεχωριστή μέρα.

Σήμερα που είχα μια ξεχωριστή μέρα, 

έλαβα από την   

καλημέρα

αυτό το ξεχωριστό video.

Θέλω να το μοιραστώ μαζί σας.
Το καλύτερο τραγούδι στην καλύτερη εκτέλεση.

Ευχαριστώ για την όμορφη μέρα που είχα.

Συναντήσεις ευχάριστες.

Ένα ταξίδι και μια επιθυμία στην όμορφη Θεσσαλονίκη έγιναν πραγματικότητα.
Μου είχε λείψει η πόλη και οι βόλτες μου εκεί.
Τώρα είχα ακόμα ένα λόγο να βρεθώ εκεί.
Να γνωρίσω μπλογκόφιλους από κοντά εάν το ήθελαν.
Ήθελα να συναντήσω εκείνους στους οποίους λέω καλημέρα και ευχές.
Εκείνους που βλέπουν και γράφουν δυο λέξεις στη θαλασσένια @υλή μου.
Δεν πρόλαβα και όλους όσους ήθελα μα λίγους και καλούς.
Τους ευχαριστώ για την ανταπόκριση.


Γαλήνιε ΕΠΊΚΟΥΡΕ, σ΄ευχαριστούμε για το τσίπουρο,
θα το τιμήσουμε με καλή παρέα.
Καλοσυνάτε ΔΎΣΠΙΣΤΕ, σ΄ευχαριστώ για την μπύρα,
επιφυλάσσομαι να ανταποδώσω εδώ ή εκεί.
Γλυκύτατη ακτίδα, υπόσχομαι να τιμήσω την πρόσκληση
στο τραπέζι σας και τους μεζέδες του Δημήτρη σου, την επόμενη φορά.
Σε ευχαριστώ για την ζεστή αγκαλιά σου.

Από τον Κέδρινο λόγο με τα χίλια δένδρα,
χίλιες ευχές για εσάς και τις οικογένειές σας.

Εύχομαι σύντομα να είναι η επόμενη φορά,
για συνέχεια στις συναντήσεις και τις βόλτες.
Χαίρομαι επίσης εκείνο το "ίσως κάποιους κάποτε γνωρίσω"
που βγήκε αληθινό.