Kαι φέτος το ίδιο σκηνικό.

Θα έλεγε κανείς ότι είναι παλιά φωτογραφία, 

τα λεμονοκυπάρισσα όμως μαρτυρούν το χρόνο.

Σήμερα τα καλοκαιρινά ζαρζαβατικά πήραν τη θέση τους. 

 Κάλιο αργά, αφού ο καιρός δεν επέτρεπε νωρίτερα, παρά ποτέ.

Με προβληματίζει η στιγμή που αυτή η δραστηριότητα,

θα γίνει περισσότερο αναγκαιότητα και λιγότερο ευχαρίστηση.
Το ίδιο σκηνικό λοιπόν σήμερα όπως τα προηγούμενα χρόνια.
Αδιάψευστος μάρτυρας το blog καταγράφει τα γεγονότα,
τα συναισθήματα, τις σκέψεις, τις επισκέψεις, 
τα λόγια ευγένειας και αγάπης.
Αυτό διαπίστωσα σε μια αναδρομή......




Όμως για άλλο σας γράφω.

Θυμάμαι στο πατρικό, κοντά στις ρίζες των αναρριχόμενων φυτών 

υπήρχαν πάντα γλάστρες.

Τέτοια εποχή που ξεπετούσαν νέα βλαστάρια,

η μαμά διάλεγε τα κατάλληλα, τα λύγιζε και τα φύτευε στις γλάστρες.

Την επόμενη χρονιά έκοβε τις καταβολάδες
και χωρίς ιδιαίτερη φροντίδα,

είχε αποκτήσει μεγάλα φυτά έτοιμα για φύτεμα ή για δόσιμο.

Έτσι η αυλή ήταν καταπράσινη
από βοκαμβίλιες, γιασεμιά, αγιόκλημα και άλλα.
Γεμάτη χρώματα και αρώματα.
Δεν ήταν θέμα οικονομίας αλλά δημιουργίας.

Τώρα που το κάνω κι εγώ διαπιστώνω ότι είναι
και άσκηση υπομονής, ηρεμίας και ικανοποίησης.
Αυτό το γιασεμί φύτεψα πέρυσι και το έκοψα πριν λίγες μέρες.
Αφού δεν μαράθηκε είναι έτοιμο να πάρει κι αυτό τη θέση του.
 "Καταβολάδες από... καταβολές"

Δοκιμάστε το σε φυτά που ενδείκνυνται.
 Προσεκτικά στο λύγισμα, μη τα σπάσετε και μετά με κυνηγάτε :))

3 σε 1

1. Ο Καλικάντζαρος

 Τα υλικά.

 Η κατασκευή.

 Το στόλισμα.

 Η αποψίλωση.

Ο ιερέας της ενορίας πέρασε των Φώτων 

και άγιασε, φώτισε κι ευλόγησε να φύγουν τα καλικαντζαράκια.

Ο δικός μας καλικάντζαρος τριγυρίζει ακόμα στο σπίτι

και χριτς χρατς χρουτς ξεπουπουλιάζει το καραμελένιο στεφανάκι.

Τώρα που το βλέπω, θα το κρατήσω για την Πρωτομαγιά.

Τι είναι, τρεις μήνες ακόμα.

2. Μία βάση δύο εκδοχές.

 Τα μπρόκολα στον λαχανόκηπο έχουν φουντώσει 

και με τις λιακάδες των τελευταίων ημερών, όλο και περισσότερο.

Φάγαμε ξαναφάγαμε σαλάτες, είπα να τα κάνω και πρώτο πιάτο.

Τσιγάρισα κομμάτια κοτόπουλου σε ελαιόλαδο με ένα κρεμμύδι.

Το έσβησα με λευκό κρασί.

Πρόσθεσα νερό, αλάτι και πιπέρι σε κόκκους και τριμμένο.

Όταν έβρασε το ξεκοκάλισα και το μοίρασα σε δύο κατσαρόλες.

Πρόσθεσα καρότο και φουντίτσες από μπρόκολο και στις δύο.

Το άφησα σε χαμηλή φωτιά να μαϊνάρει, μεταξύ ζωμού και ατμού.

Στην υγιεινή εκδοχή έριξα μπόλικο χυμό λεμονιού.

Στην αμαρτωλή αρκετή κρέμα γάλακτος.

Διαλέξτε και εκτελέστε κατά βούληση. 

Ήταν και οι δύο υπέροχες.

3. ...........................

 

 5-12-2010

 16-1-2011

19-1-2011

Στο τρίτο και τελευταίο θέμα 

ας δώσει ο καθένας τον δικό του τίτλο. Εγώ αδυνατώ.

Να διευκρινίσω ότι δεν είναι ντομάτες, είναι ζάχαρη!!!!!!!!

Φαίνονται άσχετα τα θέματα αλλά μήπως έχουν κάτι κοινό;

Αυτά πριν από λίγο.

 6.39 μ.μ

6.49 μ.μ

7.27 μ.μ

Για τις καμινάδες που φαίνονται πιο πάνω δεν ανησυχώ.

Θα επέμβει ο ΔΥΣΠΙΣΤΟΣ και θα τις κάνει αστεράκια.

Φιλιά θαλασσένια σε όλους.

 Αφού σας είπα θα επέμβει ο από μηχανής θεός.

Το έκανε και τον ευχαριστώ.

Το δάσος των βασιλικών

και μια δόση μελαγχολίας.

Θέμα χρονου

  Το μποστάνι εκτός από παραγωγή δίνει και μαθήματα ξέρετε.

Μαθήματα υπομονής.

Πριν καιρό με ρώτησε η Artanis πως πάει.

Νόμιζα ότι τα φυτά δεν ήταν καλά και δεν θα είχα παραγωγή.

Στην αρχή γεμίζαμε το μικρό καλάθι.

Προσπάθησα να κρύψω την απογοήτευση 

γιατί νόμιζα ότι δεν είχε επιτυχία.

Ένα μήνα μετά....

Διαψεύστηκα πανηγυρικά.

Μόλις το ακούμπησα "έσκασε σαν καρπούζι"

Το άκουσα σας λέω.

Καλά μη περιμένετε μεγάλη σοδειά.

Ένα και μοναδικό ήταν ;)

Τώρα το μεγάλο καλάθι γεμίζει μέρα παρά μέρα με όλα τα καλά.

Τρώμε πλουσιοπάροχα, αγνά και νόστιμα, δίνουμε τα σχετικά, 

 φτιάξαμε και σαλτσούλα.

Το κάθε τι θέλει φροντίδα και χρόνο.
Τότε σε ανταμοίβει και αν όχι, κάτι έχεις μάθει.

Αυτό μου λέει το μποστάνι μαζί με αυτά που μας δίνει.

Στην ANAZHTHSH

Κίτρινα και μωβ.

Σε αναμονή του κόκκινου.

 Μέλλουσες κυρίες μελιτζάνες.

Αγγουράκια σε ανάπτυξη.

 Ντοματούλες αν περιμένεις.

Οι κολοκυθανθοί με το υπέροχο χρώμα μένουν για λίγο ανοιχτοί.

Αξίζει να σηκωθείς πρωί πρωί και με τον καφέ στο χέρι,

να δεις αυτά τα χρώματα...

 

...μέσα στο καταπράσινο ακόμα μποστάνι, 

αφού οι ντοματούλες δεν έχουν πάρει ακόμα κόκκινο.

 Καλημέρα φίλοι και φίλη καλημέρα.

Σε ευχαριστώ.