Αγαπημένα παλιά αντικείμενα!!

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΠΑΛΙΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ

Συμμετοχή της τελευταίας στιγμής 

στο παιχνίδι της Ρένας.

Είμαι λάτρης των παλιών αντικειμένων 

και περισσότερο αυτών της οικογένειας 

γιατί κρύβουν την ιστορία της.

Ένα μικρό δείγμα αυτών.

Ένα χειρόγραφο του παππού

 Χειροποίητη κορνίζα με φωτογραφίες αγαπημένων

 Ασημένιο τσαντάκι και σφραγιστερό

 Καναπελίκια

 Ψαλτικά βιβλία

 Σεφέρτασι

 Ασημένια κουταλάκια

 Ρόκα της γιαγιάς

 Στεφανολούλουδα

 Μαξιλάρα κεντημένη στο χέρι

Καφεκούτι

Χριστουγεννιάτικο στολίδι

Υπάρχουν πολλά "νεώτερα" 

παλιά αγαπημένα αντικείμενα

που δεν δυστυχώς δεν προλαβαίνω

να αναρτήσω. 

Δελφινάκια για μία ημέρα.

 Από την βόλτα στο καρνάγιο.

Ένα πανέμορφο παροπλισμένο σκαρί 

που κάποτε ταξίδεψε στην αγκαλιά της θάλασσας.

Από την χθεσινή "απόδραση"

Κρεμάστηκα έξω από το πλοίο με την μηχανή βραχιολάκι στο χέρι,

για να πάρω το δελφινάκι. Σαν να το ήξερα ότι θα μου χρειαστεί.

Από τα πρώτα κοσμήματα που έφτιαξα με το αγαπημένο θαλασσένιο θέμα.

Στο Δελφινάκι που βρήκε μια Θαλασσένια αγκαλιά.

Οι φωτογραφίες μου είναι ένα Ευχαριστώ 

και ένα χάρισμα στον διαγωνισμό της, 

για να την τιμήσω με την συμμετοχή μου, όχι για την διάκριση:)

Για το χατήρι της.

Αυτή η εποχή δεν είναι η καλύτερή μου για παιχνίδια,

όμως δεν μπορώ να αρνηθώ στο κάλεσμα της margo  

με τις  διεισδυτικές ερωτήσεις της

και έτσι παίρνω θέση στον κύκλο του παιχνιδιού

για το χατήρι της.

1. Η πρώτη σκέψη στο ξύπνημα της μέρας

-Μακαρίζω την τύχη μου που βλέπω μια νέα μέρα.

2. Θέλησες ποτέ να κρυφτείς από κάτι;

-Ναι.

3. Τι κάνεις όταν χάσεις τον δρόμο για εκεί που ξεκίνησες να πας;

-Τον ψάχνω μέχρις εσχάτων.

4. Πως μετράς την ευτυχία;

-Με την χαρά των άλλων.

5. Αν έπρεπε να αυτοπροσδιοριστείς με τρεις λέξεις ποιες θα ήταν αυτές;

-Δοτική, μοναχική, ανήσυχη.

6. Πριν, τώρα, μετά, πιο επιλέγεις και γιατί;

-Τώρα!!! γιατί είναι η στιγμή της αλήθειας.

7.Τι θα σ’ έκανε να το ακολουθήσεις ως την άκρη του κόσμου;

-Εδώ μπορώ να δώσω δύο απαντήσεις.

Μία ως άτομο και μία ως μέλος ενός συνόλου.

Σε κάθε περίπτωση όμως "το καλό" είναι ισχυρός μαγνήτης.

8. Πόσο συχνά χαμογελάς τα τελευταία δύο χρόνια;

-Λιγότερο από άλλοτε.

9. Η λέξη "κρίση" τι σημαίνει για σένα;

-Δίνοντας ευρύτερο νόημα στην λέξη, σημαίνει "ψυχραιμία"

10. Μία αγαπημένη σου λέξη..

-Absolutely

11. Η τελευταία σκέψη στο τέλος της μέρας.

 -Να είμαι καλά την επόμενη για να ακολουθήσω τα θέλω μου.

Στα πλαίσια μιας ελαφράς ανυπακοής και αναρχίας

δεν έχω ούτε ερωτήσεις ούτε προσκλήσεις για την συνέχεια του παιχνιδιού.

Είπα άλλωστε ότι δεν είμαι για παιχνίδια αυτό τον καιρό.

 margo ευχαριστώ για το κάλεσμα

Τρεις προσκλήσεις - προκλήσεις.

Πριν μέρες έλαβα προσκλήσεις σε παιχνίδια και βραβεία,

από φίλες διαδικτυακές, αγαπητές και αγαπημένες,

 Χρωματιστή

Τις συνταγές της καρδιάς

Τις συνταγές της Ασπρούλας

Για να τιμήσω την πρόσκληση
πρέπει να πω πέντε τραγούδια που μου αρέσουν 

και να καλέσω δέκα φίλους να συνεχίσουν το παιχνίδι.
Είναι δύσκολο να διαλέξω μόνο πέντε
αφού τα αγαπημένα είναι πολλά περισσότερα.
Μπορώ όμως να σας πω τα ξεχωριστά,
εκείνα που δύναμαι να ακούσω ανα πάσα στιγμή
και έχω πάντα τον σκοπό τους στο μυαλό μου.

Ξέφυγα από τον κανόνα του παιχνιδιού και θα ξεφύγω πάλι 

γιατί δεν θα αναφέρω ονόματα για την συνέχεια.

Όποιος θέλει παίρνει την σκυτάλη.

Ευχαριστώ τις φίλες που με έβαλαν στο παιχνίδι.

Καλά να περνάτε.

- Θα παίξεις; - Θα παίξω.

Δεν ξέρω πώς και γιατί
στις μπλογκογειτονιές ξεκινούν τα βραβεία, 

τα παιχνίδια και τα διαγωνίσματα.
Όταν έχεις κέφι είναι χαριτωμένο,

και όποιος θέλει συμμετέχει.

Το φιλικό μπλογκ

Kαι λοιπόν;E allora

και η φίλη
Χρωματιστή

με έβαλαν μεγάλη γυναίκα στο παιχνίδι

κι εγώ σαν μικρό παιδί που νιώθω δεν αρνήθηκα.

Οι κανόνες είναι να γράψεις:

Ποιος σε κάλεσε στο παιχνίδι

Δέκα πράγματα που αγαπάς.

Δέκα μπλόγκερς να παίξουν στη συνέχεια.

  Μου αρέσει να βλέπω την ανατολή και μια μέρα να αρχίζει

 ... να φροντίζω τους ανθρώπους που αγαπώ

 ... ο χρόνος μου να είναι δημιουργικός

... η αγκαλιά της θάλασσας

... οι μυρωδιές της φύσης

... να μένω λίγο μόνη

... οι παλιές πόρτες

... τα λουλούδια

 ... η ελευθερία

...να δίνω στον εαυτό μου ένα λεπτό της μέρας

βλέποντας τον ήλιο να δύει και να λέω

 " ΑΎΡΙΟ ΠΆΛΙ "

Όλοι δυσκολεύονται να διαλέξουν...
Δεν θα αποτελέσω εξαίρεση.

Όποιος θέλεις ας ξεδιπλώσει τις αγάπες του.

Μια πρόταση θα κάνω στους φίλους

Με τα φτερά της ψυχής

Ginger

 

jokar

Γιαγιά Αντιγόνη

lena_zip

agrampelli

ΚΑΛΗΜΕΡΑ

ΑΓΡΥΠΝΟΣ

natassaki

Άιναφετς

Σας ευχαριστώ

 Φιλιά θαλασσένια

Αφήστε τη φαντασία ...

...ελεύθερη και  πείτε μου.

Ένα θέμα εδώ. 

Και εδώ ένα άλλο.

Λίγες μέρες μετά οι απαντήσεις θα συμπληρωθούν οπτικά.

Το καφέ ζουζουνάκι, μια πυγολαμπίδα 

είναι αυτό που έκανε την φαντασία να "τρέξει".

Και το φεγγάρι, χλωμό ή φωτεινό σε λίγες μέρες,

άδειο ή γεμάτο σαν ασημένιος δίσκος,

μαγνητίζει το βλέμμα και μας ταξιδεύει.

Μην ξεχνάτε το κλίκ στην εικόνα.

Μιλάμε για πολύ γέλιο.

Όταν το πρωτοδιάβασα κοιμόταν η οικογένεια 

και δεν μπορούσα να γελάσω και να το ευχαριστηθώ.

Φροντίστε να μη κοιμάται κανείς και βέβαια μην είστε στη δουλειά, 

θα σας πάρουν είδηση.

Επίκαιρο ανεπίκαιρο δεν ξέρω, το γέλιο όμως μας χρειάζεται.

 

Φθινόπωρο και πρώτη μέρα στα θρανία για τους μαθητές του αμερικανικού κολεγίου.

Η δασκάλα παρουσιάζει στα αμερικανάκια έναν καινούριο συμμαθητή τους,

τον Ιάπωνα Σακίρο Σουζούκι (γιο του διευθυντή της Σόνυ) και το μάθημα 

αρχίζει με μικρές ερωτήσεις ιστορίας.

"Για να δούμε λοιπόν, πόσο καλοί είστε στην αμερικανική ιστορία;" 
λέει η δασκάλα. "Ποιος είπε, δώστε μου ελευθερία ή δώστε μου θάνατο;"

Κάποιοι μουρμουρίζουν αλλά κανείς δεν σηκώνει το χέρι του, 
εκτός από τον καινούριo:

"Ο Πάτρικ Χένρυ το 1775 στη Φιλαδέλφεια" απαντά.

"Μπράβο Σουζούκι, και ποιος είπε: Κυβέρνηση του λαού, από το λαό

και για το λαό;" ξαναρωτά την τάξη η δασκάλα.

"Ο Αβραάμ Λίνκολν, το 1863 στο Γκέτυσμπουργκ" απαντά και πάλι ο Σουζούκι.

Η δασκάλα κοιτάζει αυτηρά την τάξη και λέει:

"Ντροπή σας! Ο Σουζούκι είναι γιαπωνέζος και ξέρει την αμερικανική

ιστορία καλύτερα από σας!"

Την σιωπή στην τάξη σπάει μια μικρή φωνή από τα πίσω θρανία:

"Ρε δεν πάτε να γαμηθείτε όλοι, μαλάκες γιαπωνέζοι"

"Ποιος το είπε αυτό;;;;;"  ρωτάει αυτηρά η δασκάλα.

Ο Σουζούκι σηκώνει το χέρι του και χωρίς να περιμένει λέει: 

"Ο στρατηγός Μακάρθουρ, το 1942 στη διώρυγα του Παναμά 
και ο Λι Ιακόκα, το 1982 στη γενική συνέλευση της Τζένεραλ Μότορς"

Η τάξη βυθίζεται στη σιωπή.... "Θέλω να ξεράσω", ακούγεται μια ξεψυχισμένη φωνή.

"Ποιος το είπε αυτό;;;;;"  ξαναρωτάει με το ίδιο βλοσυρό ύφος η δασκάλα.

Και ο Σουζούκι πετάγεται πάλι:
"Ο Τζοτζ Μπους ο πρώτος , στον πρωθυπουργό Τανάκα κατά τη διάρκεια

επίσημου δείπνου στο Τόκιο το 1991"

Ένας μαθητής σηκώνεται όρθιος και ξεσπάει:  
"Ρε δε μας παίρνεις καμμιά πίπα, λέω εγώ!!!"

Και ο Σουζούκι, ψύχραιμα:  "Μπιλ Κλίντον στη Μόνικα Λουίνσκι το 1997, 

στο οβάλ γραφείο του Λευκού Οίκου"

Δυο τρεις μαθητές πετάγονται και φωνάζουν: "Α γαμήσου ρε μαλακισμένο, Σουζούκι"

Ατάραχος ο γιαπωνέζος: "Βαλεντίνο Ρόσι, παγκόσμιο πρωτάθλημα

μοτοσικλέτας, ράλι Νότιας Αφρικής το 2002"

Κόλαση στην τάξη, οι μαθητές ουρλιάζουν και πετάνε καρέκλες, 
η δασκάλα έχει σωριαστεί λιπόθυμη, ξαφνικά ανοίγει η πόρτα και μπαίνει 

ο διευθυντής:  "Ε, μα την Παναγία δεν έχω ξαναδεί τέτοιο μπουρδέλο" 

Και στο βάθος ακούγεται πάλι η φωνή του Σουζούκι:

"Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κώστας Καραμανλής, 

το 2009 στην δεύτερη απόδραση από τον Κορυδαλλό με ελικόπτερο!!!