3-16 Δεκεμβρίου 1912 – Η μεγάλη ναυμαχία της Έλλης

Η μεγάλη ναυμαχία της Έλλης και η σημαντικότερη ήττα του Τουρκικού στόλου στον Α΄ Βαλκανικό πόλεμο. 

 

Η ναυμαχία της Έλλης στις 3 Δεκεμβρίου 1912, ήταν η πρώτη από τις δύο κορυφαίες μάχες μεταξύ του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού και του Οθωμανικού Στόλου κατά τον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο και πραγματοποιήθηκε στην έξοδο των στενών των Δαρδανελλίων (ή Ελλησπόντου). Η ναυμαχία έληξε με τη νίκη του ελληνικού στόλου και τον εγκλεισμό του οθωμανικού εντός των στενών.  

 

Πριν την ναυμαχία 

 

Τους πρώτους μήνες του πόλεμου ο τουρκικός στόλος υπό την διοίκηση του ναύαρχου Ραμίζ Μπέη παρέμεινε προστατευμένος στα στενά των Δαρδανελίων (στο ναύσταθμο Ναγαρά), χωρίς να επιχειρήσει έξοδο στο Αιγαίο. Από την άλλη πλευρά ο ελληνικός στόλος υπό την διοίκηση του ναυάρχου Παύλου Κουντουριώτη κράτησε επιθετική στάση απελευθερώνοντας ένα ένα τα νησιά του Αιγαίου και αναμένοντας την έξοδο των τουρκικών πλοίων από τα Στενά. Αρχικά απελευθέρωσε τη Λήμνο και εγκατέστησε στον όρμο του Μούδρου το προκεχωρημένο αγκυροβόλιο του Στόλου. Ακολούθησε η απελευθέρωση του Αγίου Όρους, των νησιών του βορείου και ανατολικού Αιγαίου (Θάσος, Σαμοθράκη, Ίμβρος, Τένεδος, Αγ. Ευστράτιος, Μυτιλήνη, Χίος). Μετά την απελευθέρωση της Τενέδου στις 24 Οκτωβρίου/6 Νοεμβρίου ο ναύαρχος Κουντουριώτης έστειλε τηλεγράφημα στον Τούρκο αρχηγό του στόλου με το μήνυμα “Σας περιμένομεν”.. 

 

Η ναυμαχία 

 

Την παραμονή, το βράδυ της 4 Δεκεμβρίου 1912, σύμφωνα με τη διήγηση του παρόντος Τούρκου Πλωτάρχη Χασάν Σαμί Μπέη, οι Τούρκοι αξιωματικοί έγραψαν τις διαθήκες τους και αποσύρθηκαν νωρίς για ύπνο ώστε να είναι ακμαίοι το πρωί. Τα ξημερώματα, ο Μουεζίνης κάλεσε τα πληρώματα γονατιστά να προσευχηθούν. Αμέσως μετά, ο Τουρκικός στόλος απέπλευσε. Το πρωί της 3/16 Δεκεμβρίου στις 8 η ώρα με καλό καιρό και ήσυχη θάλασσα, άρχισε η έξοδος του Τουρκικού στόλου από τα Στενά. Οι καπνοί του εξερχόμενου από τα Δαρδανέλια Τουρκικού στόλου φαίνονταν καθαρά. Τα ελληνικά ελαφρά σκάφη που περιπολούσαν στην περιοχή έστειλαν μήνυμα στην ναυαρχίδα ειδοποιώντας την για την έξοδο. Η αναφορά “ΕΧ ΕΧ ΕΧ” (εχθρός εν όψει) διέτρεξε όλα τα ελληνικά πλοία. Στον τουρκικό στόλο προηγούνταν το καταδρομικό Μετζιτιέ και τρία αντιτορπιλικά και ακολουθούσαν τα θωρηκτά Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα (ναυαρχίδα), Τουργούτ Ρεΐς, Μεσουντιέ και Ασάρι-ι-Τεφίκ. Στο τέλος βρίσκονταν 6-8 αντιτορπιλικά και πλωτό νοσοκομείο σε γραμμή παραγωγής. Ο ελληνικός στόλος με επικεφαλής την ναυαρχίδα θωρηκτό Αβέρωφ, ακολουθούμενη από τα θωρηκτά Ύδρα, Σπέτσες, αρχηγίδα του Μοιράρχου Πλοιάρχου Πέτρου Γκίνη και Ψαρά, και από πίσω τα αντιτορπιλικά Αετός, Ιέραξ, Λέων και Πάνθηρ (τα αποκαλούμενα Θηρία) έσπευσε να συναντήσει τον αντίπαλο στόλο. 

 

Τα τέσσερα τουρκικά θωρηκτά με την έξοδό τους έστριψαν δεξιά παραπλέοντας το ακρωτήριο της Έλλης (επειδή δεν ήθελαν να απομακρυνθούν από τα φρούρια της ακτής), ενώ τα ελληνικά στράφηκαν προς συνάντησή τους. Οι δύο στόλοι ήρθαν αντιμέτωποι στις 09:00 σε διάταξη μάχης και απόσταση 17 χλμ. Σε αυτό το σημείο ο ναύαρχος Κουντουριώτης σήμανε πολεμική έγερση και εξέπεμψε το παρακάτω ιστορικό σήμα προς τον στόλο: 

«Με την βοήθειαν του Θεού, τας ευχάς του Βασιλέως μας και εν ονόματι του Δικαίου, πλέω μεθ’ ορμής ακαθέκτου και με την πεποίθησιν της νίκης κατά του εχθρού του Γένους». 

 

Ο ελληνικός στόλος δεν έβαλε πρώτος για να κάνει οικονομία πυρομαχικών. Ώρα 09:05 υψώνεται στο Αβέρωφ το προειδοποιητικό σήμα “αρχίσατε πυρ συγχρόνως μετά του Ναυάρχου”. Στις 09:22 ο τουρκικός στόλος άνοιξε πρώτος πυρ από απόσταση 12.500 μ., ενώ ο ελληνικός περίμενε 3 λεπτά ανοίγοντας πυρ στις 09:25 από απόσταση 12.000μ. Τα τουρκικά θωρηκτά έβαλλαν κυρίως εναντίον του Αβέρωφ με ταχύ πυρ αλλά χωρίς επιτυχία, ενώ και το Αβέρωφ δεν έκανε ακριβείς βολές. 

 

Στις 09:35 με την απόσταση των δύο στόλων στα 9.500 μ. ο Κουντουριώτης αποδέσμευσε τον στόλο από τις κινήσεις της ναυαρχίδας του υψώνοντας την σημαία “Ζ” (κινούμαι ανεξάρτητα), και εκμεταλλευόμενος την μεγαλύτερη ταχύτητα του Αβέρωφ όρμησε ακάθεκτος με ταχύτητα 21 κόμβων, διαγράφοντας τόξο μπροστά από την γραμμή του τουρκικού στόλου με σκοπό να υπερφαλαγγίσει τα τουρκικά θωρηκτά και να τα βάλει μεταξύ των πυρών του Αβέρωφ και των υπολοίπων ελληνικών θωρηκτών. Αυτός ο ελιγμός λέγεται «Ταύ» και πραγματοποιήθηκε με επιτυχία από τα Ιαπωνικά θωρηκτά εναντίον των Ρώσων στην ναυμαχία της Τσουσίμα. Καθώς η ταχύτητα της θωρηκτής μοίρας τύπου Ύδρα ήταν μικρή (14 κόμβοι), το Αβέρωφ υπερφαλάγγισε τον εχθρό μόνο του και ανάμεσα σε πυκνά πυρά του Τουρκικού στόλου και των απέναντι φρουρίων έφτασε σε απόσταση 2.900 μ. από τον αντίπαλο. Οι Τούρκοι, όταν κατάλαβαν ότι ο ελιγμός θα εκτελούνταν με απόλυτη επιτυχία, έκαναν διαδοχική στροφή 160ο και μπήκαν με φοβερή αταξία ξανά στα Στενά, κάτω από την κάλυψη των επάκτιων πυροβόλων των φρουρίων Σεντούλμπαχιρ και Κουμκαλέ. 

 

Πρώτο έκανε μεταβολή το Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα στις 09:50 ακολουθούμενο από τα υπόλοιπα αλλά έτσι τα τουρκικά πλοία βρέθηκαν πολύ κοντά το ένα στο άλλο, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα πυροβόλα τους και να μειωθεί η ταχύτητά τους στους 10 κόμβους. Ο σχηματισμός βαλλόταν συνεχώς από το Αβέρωφ και τα άλλα θωρηκτά, που στο μεταξύ πλησίασαν τον Τουρκικό στόλο σε απόσταση 4100 μ. Στις 09:55 το Μπαρμπαρόσα δέχτηκε πλήγμα στο κατάστρωμα της πρύμνης και λίγο αργότερα ένα άλλο βλήμα διαπέρασε τον πυργίσκο της πρύμνης και προκάλεσε ζημιές και στους λέβητες. Τα Τουργκούτ Ρεΐς και Μετζιτιέ είχαν μικρότερες ζημιές. Όμως η ταχύτητα πυρός του Αβέρωφ είχε ελαττωθεί και δεχόταν τα πυρά των θωρηκτών και των φρουρίων που είχε πλησιάσει κατά την εκτέλεση του ελιγμού, κι έτσι εγκατέλειψε την καταδίωξη. Η ναυμαχία έληξε στις 10:17 με τον τουρκικό στόλο να εξακολουθεί να είναι αποκλεισμένος μέσα στα Στενά στα αγκυροβόλια του Τσανάκκαλε και του Σεντούλμπαχιρ. 

 

Σε όλη τη διάρκεια της εμπλοκής το θωρηκτό Αβέρωφ έριξε 127 βλήματα ενώ θα μπορούσε να εκτοξεύσει τετραπλάσια, γιατί κατά τη διάρκεια της ανεξάρτητης δράσης του τα πυροβόλα του έπαθαν προσωρινή εμπλοκή. Επίσης δέχτηκε τέσσερα βλήματα μεγάλου διαμετρήματος και δεκαπέντε μικρού, αλλά οι ζημιές που υπέστη ήταν ελάχιστες. Η πρώτη τουρκική μοίρα που, βγαίνοντας από τα Στενά έστριψε προς την Τένεδο, χωρίς να ακολουθήσει τα θωρηκτά, συνάντησε ομάδα ελληνικών πλοίων και επέστρεψε στον Ελλήσποντο μετά από μια μικρή ανταλλαγή πυρών. 

 

Απώλειες 

 

Οι απώλειες των Τούρκων ήταν 7 νεκροί και αρκετοί τραυματίες από το Barbarossa το οποίο υπέστη σημαντικές ζημιές στους λέβητες και το πυροβόλο των 180 χιλ. αχρηστεύτηκε εντελώς. Επιπλέον το Torgut Reis μέτρησε 51 νεκρούς και 40 τραυματίες που μεταφέρθηκαν στο νοσοκομειακό πλοίο Ρεσίτ Πασάς. Οι απώλειες του ελληνικού στόλου ήταν 2 άντρες του πληρώματος νεκροί και 5 τραυματίες, ενώ τραυματίστηκε και ένας ακόμη άντρας από το Σπέτσαι. 

 

Η επόμενη μέρα 

 

Την επόμενη ημέρα ο Κουντουριώτης έστειλε την αναφορά του στο Υπουργείο των Ναυτικών. Ο παράτολμος ελιγμός του θεωρήθηκε ασυλλόγιστος ηρωισμός, και ακόμη και ο βασιλιάς Γεώργιος Α’ του τηλεγράφησε συστήνοντας του σύνεση και ψυχραιμία. Το Αβέρωφ ήταν η ισχυρότερη μονάδα του στόλου και πιθανή απώλειά του θα ανέτρεπε τον συσχετισμό δυνάμεων μεταξύ των δύο στόλων. Τον ελιγμό του Κουντουριώτη δικαιολόγησε ο αντίπαλός του Ραμίζ Μπέης στο ναυτοδικείο όταν παραπέμφθηκε για την υποχώρηση από την ναυμαχία, όπου απολογούμενος είπε ότι, αν δεν έστρεφε για να απομακρυνθεί, θα βρισκόταν μεταξύ δύο πυρών από τον ελληνικό στόλο που θα τον εκμηδένιζαν. Ο Τούρκος ναύαρχος αθωώθηκε, καθόσον ο προϊστάμενός του υπουργός τον είχε διατάξει εγγράφως να μην εκθέσει το στόλο σε θανατηφόρα πυρά. 

 

ΠΗΓΗ

Η μυστηριώδης κανονιοφόρος της Σαντορίνης. «Ένα άγνωστο ανδραγάθημα των Καλυμνίων»

Γράφει ο Στέφανος Μίλεσης 

Στην “Δωδεκανησιακή Αυγή” δημοσιεύθηκε το 1938 μια άγνωστη ναυτική ιστορία που εντάσσεται στα γεγονότα που είχαν προηγηθεί του πολέμου του 1897. Την ιστορία κατέγραψε το Τ. Βρατσάνος ο οποίος επέλεξε να την δημοσιεύσει σε Δωδεκανησιακή εφημερίδα της εποχής, αφού πρωταγωνιστές του ναυτικού αυτού επεισοδίου υπήρξαν Καλύμνιοι ψαράδες.
 

Αν και η ιστορία που δημοσιεύθηκε εκείνη τη χρονιά, αφορούσε περιστατικό που συνέβη 44 χρόνια πριν, δεν αποκλείεται να υπήρξαν και άλλες προγενέστερες αναφορές σε άλλα έντυπα ή άλλες εκδοχές του. Σε κάθε περίπτωση ο Τ. Βρατσάνος γνώριζε την πραγματική ιστορία καθώς την είχε ακούσει από τον Ιωάννη Βρατσάνο, αξιωματικό του Πολεμικού Ναυτικού, που είχε επιληφθεί αυτοπροσώπως του συμβάντος. 

 

Η εποχή που συνέβη το περιστατικό (1896) ήταν γενικώς πολυτάραχη, με ατμόσφαιρα ηλεκτρισμένη από φιλοπόλεμο διάθεση που διακατείχε τον ελληνικό λαό που είχε υπερεκτιμήσει την πολεμική αξία της χώρας. Η ιστορία όπως εμφανίζεται στο άρθρο του Τ. Βρατσάνου (στο τεύχος 404 της “Δωδεκανησιακής Αυγής” της 1ης Οκτωβρίου 1938) έχει ως εξής: 

 

Το 1896 ένα τηλεγράφημα του Λιμεναρχείου Θήρας προς το Υπουργείο των Ναυτικών ειδοποιούσε πως Λιμενοφύλακες που περιπολούσαν, ανακάλυψαν ατμάκατο αγνώστου εθνικότητας ενώ ως προς την κατάστασή της χαρακτηρίστηκε “σεσαθρωμένη”. Υπουργός των Ναυτικών τότε ήταν ο Λεβίδης που έσπευσε να αποστείλει στο νησί τον ανθυποπλοίαρχο Ιωάννη Βρατσάνο για να εξακριβώσει περί τίνος ακριβώς επρόκειτο. 

 

Ο Βρατσάνος αφού έφτασε με το πλοίο της γραμμής στην Σύρο, επιβιβάστηκε εκεί στην ατμοημιολία του στόλου μας “ΚΙΧΛΗ” με προορισμό την Θήρα. Όταν οδηγήθηκε από τους Λιμενικούς στην ακτή όπου είχε βρεθεί η “ατμάκατος” με έκπληξη διαπίστωσε ότι το άγνωστο σκάφος δεν ήταν ατμάκατος αλλά κανονιοφόρος!… 

 

Το είχαν βρει στην κυριολεξία σφηνωμένο ανάμεσα σε δύο βράχους με την πλώρη του να κάθεται στην αμμουδιά. Οι Λιμενοφύλακες όταν το ανακάλυψαν ανέβηκαν πάνω του αλλά δε συνάντησαν ίχνος ανθρώπου. Η κανονιοφόρος βρισκόταν σε κατάσταση εγκατάλειψης ωστόσο ίχνη αίματος είχαν αφήσει τα σημάδια τους σχεδόν σε όλο το σκάφος, σα να είχε συμβεί πάνω του πραγματική αιματοχυσία. Από το κατάστρωμά του στα σημεία όπου ήταν τοποθετημένα παλαιότερα τα κανόνια του, είχαν απομείνει μονάχα οι περιστροφικοί πόλοι τους (οι βάσεις τους). Από όλα τα εσωτερικά διαμερίσματα αναδυόταν δυσοσμία και ακόμα και τα σκεύη και τα έπιπλα του σκάφους ήταν βαμμένα από αίμα! Όμως σώματα ανθρώπων δεν βρέθηκαν στο σκάφος, αλλά όλα έδειχναν πως μάχη είχε συμβεί πάνω του με πολλούς νεκρούς. 

 

Μοναδική ύπαρξη ζωής μια γάτα που πεινασμένη περιπλανιόταν στο σκάφος, άγνωστο για πόσο χρονικό διάστημα. Καθώς το σκάφος έγερνε λίγο προς τη μια του πλευρά σε κάποια σημεία είχαν σχηματιστεί λίμνες αίματος! Ο Ανθυποπλοίαρχος Ι. Βρατσάνος δεν μπορούσε να προσδιορίσει το χρόνο που το σκάφος εγκαταλείφθηκε ή κάτω από ποιες περιστάσεις συνέβη αυτό. Η μόνη λογική εξήγηση ήταν πως το σκάφος έρημο πλέον, οδηγούμενο από τους ανέμους και τα θαλάσσια ρεύματα έφτασε κάποια στιγμή να σφηνωθεί στις ακτές της Θήρας κι έτσι να γίνει ορατό από τους ανθρώπους. Η απουσία πληρώματος σε συνδυασμό με τις τα αιματοβαμμένα έπιπλα και τις λίμνες αίματος, έδειχναν το τραγικό τέλος του… Καθώς δεν μπορούσαν όμως να εξάγουν ασφαλές συμπέρασμα, ο Βρατσάνος πρότεινε να κρατηθεί μυστική η εύρεση του σκάφους. Το ΚΙΧΛΗ έλαβε εντολή νύχτα να δέσει πάνω στο έρημο σκάφος ένα συρματόσχοινο ρυμούλκησης και νύχτα πάντοτε να το οδηγήσει στον ναύσταθμο. Αφού ούτε εκεί κατάφεραν να εξάγουν κάποια χρήσιμη πληροφορία, αποφασίστηκε να αφαιρέσουν από το σκάφος τις κυλινδρικές βάσεις των κανονιών του και όποιο άλλο εξάρτημα μηχανής ή καταστρώματος μπορούσε να χρησιμεύσει και αφού το ρυμούλκησαν και πάλι σε κάποιο σημείο του Σαρωνικού, άνοιξαν τους κρουνούς κατακλύσεώς του και το άφησαν να βυθιστεί. Το μυστηριώδες σκάφος πήγε στον βυθό συμπαρασύροντας και την ιστορία που μέχρι τότε δεν είχε αποκαλυφθεί. 

 

Πέρασε ένας ολόκληρος χρόνος από το περιστατικό και κανείς δεν ανέφερε οτιδήποτε για αυτό. Μέχρι που το 1897 και ενώ στο μεταξύ είχε ξεσπάσει ο Ελληνο-τουρκικός πόλεμος, δύο άνδρες ενδεδυμένοι όπως οι ψαράδες των νησιών μας εμφανίστηκαν στην θύρα του Υπουργείου των Ναυτικών και ζητούσαν επίμονα από τον ναύτη σκοπό να δουν τον υπουργό. “Είμαστε από την Κάλυμνο” του είπαν μόλις τους δέχθηκε και άρχισαν να του εξιστορούν τα παρακάτω: 

 

“Μια νύχτα εδώ κι ένα χρόνο, βρισκόμασταν με το σφουγγαράδικο καΐκι μας ανοιχτά στο πέλαγος, μεταξύ Μήλου και Κρήτης. Ξαφνικά ο προβολέας ενός αγνώστου πλοίου έπεσε πάνω μας και μια φωνή μας καλούσε να το πλησιάσουμε. Εμείς όμως δεν μπορούσαμε να προσεγγίσουμε το πλοίο, καθώς ο καιρός δεν βοηθούσε (το καΐκι ήταν ιστιοφόρο) και τότε τους απαντήσαμε να προσεγγίσουν αυτοί που είχαν μηχανή. Όταν όμως το άγνωστο πλοίο μας πλησίασε είδαμε πως ήταν Τουρκική κανονιοφόρος και πίσω της έσερνε δύο βάρκες γεμάτες από Έλληνες που οι Τούρκοι είχαν συλλάβει στη θάλασσα. Επρόκειτο για εθελοντές που κατέβαιναν στην Κρήτη για να βοηθήσουν στην υπόθεση της Κρητικής επανάστασης. Τότε καταλάβαμε πως θα μας έπιαναν και μας αιχμαλώτους και κανένας από εμάς, όπως και με τους Έλληνες που βρίσκονταν μέσα στις βάρκες, δεν θα μπορούσε να γνωρίζει την τύχη του. Αρπάξαμε ό,τι βρήκαμε εύκαιρο στο σκάφος μας, καμάκια μαχαίρια, ρόπαλα, χωρίς να γίνουμε ορατοί από τους Τούρκους που πλησίαζαν και είπαμε πως αφού ως προς τον αριθμό ήμασταν ίσοι με εκείνους, θα κάναμε εμείς πρώτοι το σάλτο και όπου έβγαινε…”. 

 

Μόλις η Τουρκική κανονιοφόρος πλησίασε το καΐκι οι Καλύμνιοι σφουγγαράδες πρώτοι έκαναν την επίθεση, αιφνιδιάζοντας τους Τούρκους που πίστευαν πως και αυτοί θα παραδίδονταν όπως και οι προηγούμενοι αιχμάλωτοι. Οι Καλύμνιοι μόλις ανέβηκαν στο Τουρκικό πλοίο έσπασαν τις λάμπες και τα πάντα βυθίστηκαν στο σκοτάδι. Τότε άρχισε μια τρομερή αναμέτρηση πάνω στο κατάστρωμα του τουρκικού πλοίου όπου το αίμα και από τις δύο πλευρές έρεε άφθονο. Οι Καλύμνιοι τελικά επικράτησαν ελευθερώνοντας στη συνέχεια τους Έλληνες αιχμαλώτους που βρίσκονταν δεμένοι μέσα στις βάρκες. Αυτοί ήταν που ξεβίδωσαν τα δύο κανόνια του τουρκικού πλοίου και τα μετέφεραν στο σφουγγαράδικο των Καλύμνιων όπως και ό,τι όπλο βρέθηκε. Ζήτησαν από τους σφουγγαράδες να τους μεταφέρουν στην Κρήτη για να βοηθήσουν, όπως εξαρχής είχαν αποφασίσει να κάνουν. Οι Καλύμνιοι όμως δεν γνώριζαν τι έπρεπε να κάνουν με την τουρκική κανονιοφόρο που είχε απομείνει χωρίς πλήρωμα. 

 

Έτσι αφού έριξαν τους νεκρούς στη θάλασσα την άφησαν στην τύχη της. Οι αντάρτες πραγματικά έφτασαν στην Κρήτη, ενώ οι Καλύμνιοι για ένα χρόνο κρατούσαν το μυστικό επτασφράγιστο. Όταν όμως ξέσπασε ο Ελληνο-Τουρκικός πόλεμος, το Υπουργείο των Ναυτικών εξήγγειλε αμοιβές για όσους προκαλούσαν οιαδήποτε ζημία στον εχθρό κατά τον ναυτικό αγώνα. Μόλις το έμαθαν οι Καλύμνιοι έσπευσαν να λάβουν τα χρήματα που δικαιούνταν σύμφωνα με την εξαγγελία. Τότε το Υπουργείο των Ναυτικών διεξήγαγε έρευνα, λαμβάνοντας μαρτυρίες από αντάρτες που είχαν βρεθεί δέσμιοι στις βάρκες της τουρκικής κανονιοφόρου. Οι έρευνες έδειξαν πως το αίτημα των Καλύμνιων ήταν δίκαιο και πως έπρεπε πραγματικά να αποζημιωθούν. Οι δύο Καλύμνιοι ναυτικοί έλαβαν ως εκπρόσωποι όλου του πληρώματος του καϊκιού, το ποσό των εκατόν πενήντα χιλιάδων δραχμών που την εποχή εκείνη ισοδυναμούσε με το ένα τρίτο της αξίας της τουρκικής κανονιοφόρου που είχε αχρηστευθεί, όπως οι σχετικές διατάξεις όριζαν. 

 

Θα πρέπει φυσικά στο σημείο αυτό να σημειώσω πως το “μυστήριο” που κάλυπτε την ταυτότητα του “αγνώστου” σκάφους, αφορούσε μόνο τα περιστατικά που το οδήγησαν στην κατάσταση που βρέθηκε (πού, πως, πότε, γιατί). Είναι αδύνατον να γίνει πιστευτό πως όταν το πλοίο ρυμουλκήθηκε στον ναύσταθμο δεν βρήκαν κατά τις έρευνες που διεξήγαγαν, στοιχεία που να πιστοποιούν την ταυτότητά του, δηλαδή πως ήταν τουρκικό. Επειδή όμως η κατάσταση των δύο χωρών ήταν τεταμένη λόγω της κρητικής εξέγερσης και καθώς αναχωρούσαν διαρκώς από τον Πειραιά πλοία προς ενίσχυση του αγώνα των Κρητών (με μη επίσημη φυσικά τη συμμετοχή του ελληνικού κράτους), αποφασίστηκε να εξαφανιστούν τα ίχνη της κανονιοφόρου αφού τυχόν γνωστοποίηση του περιστατικού θα περιέπλεκε την κατάσταση. Όταν όμως ξέσπασε ο πόλεμος του 1897 δεν υπήρχε κανένας απολύτως λόγος να διατηρηθεί στη σιωπή το περιστατικό. 

 

Ως προς την τύχη του ΚΙΧΛΗ που επιλήφθηκε του περιστατικού του 1896 η τύχη του αποτυπώνεται στην ιστοσελίδα “Ιστορία Ναυαγίων” (Wrech History), στον σύνδεσμο Το ναυάγιο του βοηθητικού ΚΙΧΛΗ – Wreck History καθώς και η εύρεση του βυθισμένου σκαριού στον Πόρο, τον Οκτώβριο του 1946 από τον Γιώργο Σεφέρη. 

 

Πηγή: Pireorama ιστορίας και πολιτισμού

ΑΒΕΡΩΦ

Κυπρος 1974: Η απόρρητη επιχείρηση με τα 4 ελληνικά πλοία που έσπασαν το εμπάργκο. (άγνωστη ελληνική ιστορία)

Γράφει ο Δημήτρης Σταυρόπουλος

Αφηγείται ο Υποναύαρχος (εα) Μάρκος Μάστρακας ΠΝ

 

Υπάρχουν γεγονότα και ηρωικές πράξεις που διαδραματίστηκαν στην Κύπρο το 1974 κατά την διάρκεια της τουρκικής εισβολής, που ακόμα είναι άγνωστα.  

 

Απόρρητες συσκέψεις, πρόσωπα που πήραν σημαντικές αποφάσεις, γενναίοι ναυτικοί που δεν δείλιασαν και επικίνδυνες αποστολές που δεν τις έμαθε κανείς.  

 

Μια από τις αυτές, αποκαλύπτει σήμερα, 47 χρόνια μετά, ο υποναύαρχος Π.Ν Μάρκος Μαστρακας, που τότε ήταν κυβερνήτης της Τ/Α «Ανδρομέδα» μίας των 4 Τ/Α τύπου “Nasty” που διατέθηκαν από το ΠΝ μεταξύ Κρήτης και Κύπρου ως πλοία «Έρευνας – Διάσωσης» των επιβαινόντων των Α/Φ αυτών σε περίπτωση ανάγκης).  

 

Η αφήγηση του σε πρόσωπα, περιστατικά, ημερομηνίες και συγκεκριμένη δράση, είναι εντυπωσιακή.  

 

Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΤΟΛΗ  

 

«Μέσα στο το κλίμα, εκείνων των ημερών που αφορούσε τη κινητοποίηση τόσο των Ναρκαλιευτικών όσο και της ΝΔΝΑ, των οποίων ο Αρχιπλοίαρχος Χριστοδουλίδης είχε την από κοινού Διοίκησή τους, κλήθηκε επειγόντως στο Πεντάγωνο περί την 02:00 της 23ης και έλαβε τη διαταγή ΑΕΔ (προφορικά από τον Αρχιπλοίαρχο Αθανάσιο Γλυκή του Α΄ Κλάδου ΓΕΝ, σε σχέδιο του σχετικού Απόρρητου σήματος) “να ετοιμάσει δύο μικρά εμπορικά πλοία για αποστολή από τον Πειραιά στη Λεμεσό Κύπρου πυρομαχικών και υλικών, το ταχύτερο δυνατό, χωρίς προστασία και το στρατιωτικό προσωπικό συνοδείας τους να λογισθεί ως πλήρωμα με κατάλληλα έγγραφα (ναυτικό φυλλάδιο, κλπ)!…”.  

 

Στη παραπάνω ενημέρωση ήταν παρόντες επίσης οι Αρχιπλοίαρχοι Γερ. Στεφανάδης, Ιωάννης Γεωργιάδης και ο Αξιωματικός Επιχειρήσεων, πιθανώς ο Πλοίαρχος Ιωάννης Βασιλειάδης, που εξήγησε τις λεπτομέρειες και ανέφερε στο Διοικητή ότι θα έχει την άμεση συνδρομή από ειδικό Αξιωματικό, το δε επικυρωμένο σήμα θα το λάβει μέχρι να φθάσει στον Πειραιά!…  

 

(Κάτι που ποτέ δεν έφθασε για άγνωστους λόγους, όπως υποστηρίζει με έμφαση ο κ. Χριστοδουλίδης).  

 

Στο σημείο αυτό επισημαίνεται ότι η Τουρκία μετά την έναρξη των επιχειρήσεων κήρυξε ζώνη “Ναυτικού και Αεροπορικού Αποκλεισμού Κύπρου” μέχρι της αποστάσεως των 40 ν. μιλίων γύρω από το νησί, κάτι που σήμαινε ότι οιοδήποτε μη φίλιό τους πλοίο ή Α/Φ ,θα βαλλόταν χωρίς προειδοποίηση εάν εισερχόταν σ’ αυτή, χωρίς την άδειά της!…  

 

Αμέσως ο Χριστοδουλίδης, χωρίς καν να περιμένει την επίσημη έγγραφη διαταγή του ΓΕΝ, έφυγε και έφθασε στο Αρχηγείο του ΛΣ στο Πασαλιμάνι περί ώρα 04:00, όπου συνάντησε τον Αρχηγό ΛΣ Αντιναύαρχο Γεώργιο Αμαραντίδη, που κοιμόταν στο γραφείο του.  

 

Αφού τον ενημέρωσε γενικά, ο Αμαραντίδης ανταποκρίθηκε πρόθυμα και ουσιαστικά.  

 

Κάλεσε αμέσως τον Υπαρχηγό Αρχιπλοίαρχο Αναστασίου, που επίσης βρισκόταν στο γραφείο του και άκουσαν μετά προσοχής από τον Δ/ΝΔΝΑ τα της δοθείσης προφορικά διαταγής ΑΕΔ, άρχισαν να καταστρώνουν την όλη επικίνδυνη αποστολή των δύο “M/S” και ανέλαβαν να βρεθούν άμεσα τα κατάλληλα πλοία ώστε να επιτευχθεί η αποστολή το ταχύτερο δυνατό και κατά τον καλύτερο τρόπο.  

 

Πράγματι μετά δίωρο, την 06:00, σε χρόνο ρεκόρ, ο Αμαραντίδης ενημέρωσε τηλεφωνικά τον Χριστοδουλίδη, που είχε επιστρέψει στη ΝΔΝΑ για τα περαιτέρω, ότι επελέγησαν δύο κατάλληλα πλοία, το μικρό αλλά ταχύ Ο/Γ “Αιγαίο” (της Εταιρίας Στρίντζη, ταχύτητας 18 κόμβων), που βρισκόταν στο λιμένα του Πειραιά και το μικρό επίσης Μ/S “Ευάγγελος” (ταχύτητας 9 κ.), που ήταν αγκυροβολημένο στο Κερατσίνι.  

 

Αμέσως ο Χριστοδουλίδης έδωσε εντολή για πλήρη ανεφοδιασμό αυτών των πλοίων, απαγόρευση ενημέρωσης των πληρωμάτων για την αποστολή και μη έξοδό τους στην ξηρά, φρούρηση από Λιμενοφύλακες και αναμονή στρατιωτικών οχημάτων στις θέσεις φορτώσεως στα Λεμονάδικα Πειραιά και στη στρατιωτική ζώνη Κερατσινίου αντίστοιχα.  

 

Ταυτόχρονα ενημέρωσε το ΓΕΝ για την ετοιμότητα φορτώσεως τους και ζήτησε εκ νέου τη σχετική έγγραφη διαταγή από τον Γλυκή ο οποίος απάντησε “Εσύ προχώρα θα τη λάβεις!…” και επί πλέον ότι  

 

“Όπου νάναι θα σου έρθει και ο Αντιπλοίαρχος Βελισάριος Μάντζαρης για να σε βοηθήσει μαζί με χάρτες – κώδικες – δύο Ασυρματιστές Υπαξιωματικούς και δύο Αξιωματικούς του Στρατού.  

 

Όλοι αυτοί να επιβιβασθούν στα πλοία ως ιδιώτες, σαν πλήρωμα με φυλλάδια ΕΝ, κλπ!…”.  

 

Κατά την επιθεώρηση που ακολούθησε από τον Διοικητή και τον Μάντζαρη στο “Αιγαίο” διαπιστώθηκε ότι όλα έβαιναν καλώς και όταν εκπρόσωπος του Στρίντζη ρώτησε τον προορισμό, του είπαν ότι πρόκειται για μικρό ταξίδι στα νησιά μας!…  

 

Στη συνέχεια κάλεσαν ιδιαιτέρως τον Καπετάνιο, του δόθηκαν οι λεπτομερείς οδηγίες πλου προς Χάϊφα μέχρι Λεμεσό, εκτός ζώνης 40 μιλίων Κύπρου και στη παράλλαξή της με το λυκόφως, στροφή και κατάπλους εκεί, ώστε να επιτευχθεί εκφόρτωση τα μεσάνυχτα και απόπλους με “πάση δυνάμει” πριν την αυγή, αρχικά προς Νότο και στη συνέχεια προς Πειραιά, κανονικά μέσω στενού Κάσου / Καρπάθου – οδηγίες συνεννοήσεως με ΓΕΝ / ΝΔΝΑ κατά τακτά διαστήματα, ανάγκης ενημέρωσης του Πληρώματος μετά τον απόπλου για λόγους ασφαλείας, ως και μη περιγραφής της αποστολής του στο Ημερολόγιο Πλοίου!…  

 

Τέλος, ότι θα πλέει χωρίς την άμεση προστασία του Ναυτικού και της Αεροπορίας μας στην περιοχή εκτός Ελληνικών ορίων, μεταξύ Καστελόριζου και Κύπρου!…  

 

Ο καπετάνιος παρακολούθησε με προσοχή την ενημέρωση και είπε στο τέλος δεν έχει κανένα πρόβλημα και ότι θα τα καταφέρει!..  

 

Η ίδια διαδικασία ακολούθησε και στο Κερατσίνι με το επιταγμένο Μ/S “Ευάγγελος”, ο δε Καπετάνιος του Αλέκος Τσαλαπατάνης από τη Σάμο απάντησε λεβέντικα, όταν στο τέλος ρωτήθηκε εάν έχει κάποιο πρόβλημα ή απορία, “κάτι τέτοια για μένα είναι παιχνίδια!…”.  

 

Μετά από λίγες ώρες και με τις από καρδιάς ευχές όλων για “καλό ταξίδι και επιστροφή χωρίς πρόβλημα” τα δύο πλοία απέπλευσαν ανεξάρτητα ως συνήθως, χωρίς φανφάρες και οτιδήποτε άλλο που θα πρόδιδε την επικίνδυνη πράγματι αποστολή τους.  

 

Ο ΑΡΑΠΑΚΗΣ ΗΤΑΝ… ΑΠΑΣΧΟΛΗΜΕΝΟΣ  

 

Τα παραπάνω αναφέρθηκαν προσωπικά από τον Δ/ΝΔΝΑ στον Αρχιπλοίαρχο Γλυκή του ΓΕΝ, δια περαιτέρω ενημέρωση ΑΕΔ και Κύπρου για παροχή πάσης συνδρομής στα πλοία αυτά, με τη συμπλήρωση ότι η σχετική διαταγή δεν έχει φθάσει ακόμη τόσο στη ΝΔΝΑ όσο και στο ΥΕΝ/ΛΣ!…  

 

Η απάντηση που του δόθηκε ήταν ότι τα του κατάπλου στη Λεμεσό έχουν ρυθμισθεί, ουδέν για το σήμα και ότι υπήρχε δυσχέρεια άμεσης επικοινωνίας που ζήτησε μετά του Α/ΓΕΝ Αντιναυάρχου Πέτρου Αραπάκη ή του Υ/ΓΕΝ Υποναυάρχου Σπύρου Καψάλη, λόγω πολλαπλών απασχολήσεών τους!… Κατάσταση περίεργη και δύσκολες εκείνες οι ώρες για την ηγεσία!… 

 

ΤΟ ΕΝΑ ΣΤΗ ΛΕΜΕΣΟ ΤΟ ΑΛΛΟ ΣΤΗΝ ΚΑΣΟ  

 

Η συνολική απόσταση μεταξύ Πειραιά – Λεμεσού είναι περίπου 540 μίλια και τα πλοία προβλεπόταν να καταπλεύσουν στη Λεμεσό, εάν δεν παρουσιαζόταν κάποιο σοβαρό πρόβλημα ή καιρός, το μεν ταχύ “Αιγαίο” ακριβώς μεταξύ 23-23:30 της 24ης και το βραδύ “Ευάγγελος” την ίδια ώρα της 25ης Ιουλίου.  

 

Εκεί θα τα ανέμεναν Πλοηγοί, Λιμενεργάτες και Στρατιωτικό προσωπικό, ώστε να αποπλεύσουν το ταχύτερο δυνατό και να βρεθούν εκτός της απαγορευμένης ζώνης το λυκαυγές!… Ενώ όλα πήγαιναν καλά ένα αναπάντεχο τηλεφώνημα από την ακριτική Κάσο το πρωί της επομένης 24/7/74 δημιούργησε “ψιλοπανικό” στο Κέντρο Επιχειρήσεων της ΝΔΝΑ!..  

 

Συγκεκριμένα ο Λιμενάρχης ανέφερε έντρομος στον Διοικητή ΝΔΝΑ ότι το Ο/Γ “Αιγαίο” κατέπλευσε εκεί διότι ο καπετάνιος του ανέφερε ότι “το πλήρωμά του φοβάται και αρνείται να συνεχίσει τον πλου προς Κύπρο!…”.  

 

Κεραυνός εν αιθρία!…  

 

Εκείνος ψύχραιμα και χωρίς δισταγμό ζήτησε να του μιλήσει και σε πολύ έντονο τόνο του είπε “καπετάνιε έχε υπόψη σου ότι βρισκόμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση, το πλοίο έχει επιταχθεί και σεις έχετε επιστρατευθεί!…  

 

Εάν δεν συνεχίσετε την αποστολή σας θα διατάξω αμέσως τη σύλληψη όλων και τη παραπομπή σας στο ναυτοδικείο με ότι αυτό συνεπάγεται “εν καιρώ πολέμου”!…”.  

 

Το ταρακούνημα αυτό έφερε θετικά αποτελέσματα και το πλοίο απέπλευσε αμέσως προς Κύπρο!…  

 

Τέλος καλό όλα καλά μέχρις εδώ για τον Διοικητή αλλά συνεχής παρακολούθηση των εξελίξεων για τυχόν άλλα απρόβλεπτα!…  

 

Η αγωνία όλων για την αποστολή αυτή είχε φθάσει στο κατακόρυφό της, μιας και λόγω περιορισμών εκπομπών ασυρμάτου δεν ήταν γνωστά τα αποτελέσματά της, όταν τα ξημερώματα της 25ης το Κέντρο Επιχειρήσεων ΓΕΝ γνώρισε στη ΝΔΝΑ ότι “όλα πήγαν καλά και σύμφωνα με το σχέδιο, το “Αιγαίο” ξεφόρτωσε το λίαν πολύτιμο φορτίο του στη Λεμεσό στις 23:00 της 24ης, για τους πολύ σκληρά δοκιμαζόμενους μαχητές που είχαν σχεδόν τελειώσει τα πυρομαχικά τους και πλέει ασφαλώς προς Ελλάδα, εκτός της απαγορευμένης ζώνης Κύπρου!…”.  

 

Οι πάντες ξέσπασαν σε ζητωκραυγές και το ξενυχτισμένο πρόσωπο του αγωνιώντα Διοικητή ηρέμησε!…  

 

Έτσι η προσοχή στράφηκε προς το δεύτερο πλοίο “Ευάγγελος” που με τη σειρά του χωρίς να δημιουργήσει κανένα πρόβλημα εκτέλεσε άψογα την αποστολή του εκφορτώνοντας στη Λεμεσό τη νύχτα της 25ης και αποπλέοντας “πάση δυνάμει” κατόρθωσε να εξέλθει της απαγορευμένης ζώνης των 40 μιλίων με την ανατολή του ηλίου της 26ης,συνεχίζοντας αρκετά προς νότο για να μην εντοπισθεί πριν αναστρέψει προς Ελλάδα, όπως ο ίδιος καπετάν-Αλέκος ανέφερε στη ΝΔΝΑ κατά την επιστροφή του στο Πειραιά!…  

 

Νέες ζητωκραυγές και ευχές για ασφαλή επανάπλου αυτών των δύο ηρωικών πλοίων, που αψηφώντας το κίνδυνο να βυθιστούν από τους Τούρκους, έσπασαν τη ζώνη τους και έφεραν σε αίσιο πέρας την ειδική και λίαν πολύτιμη αποστολή τους, προκαλώντας τον θαυμασμό και τα συγχαρητήρια της ηγεσίας ως και όλων εκείνων που είχαν με θέρμη και επαγγελματισμό συνδράμει για τη πραγματοποίησή της σε χρόνο ρεκόρ!…  

 

Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…  

 

Το ίδιο πρωί της 26ης μετά τα ευχάριστα νέα και από το δεύτερο πλοίο και πριν καλά καλά τελειώσει το γλυκό καφεδάκι με ηρεμία στο γραφείο του μετά από ένα επεισοδιακό και λίαν κοπιώδες τριήμερο, κτύπησε το προσωπικό τηλέφωνο του Δ/ΝΔΝΑ και από το Κέντρο Επιχειρήσεων ΓΕΝ ο Γλυκής, μετά τα συγχαρητήρια και τα τοιαύτα, του λέει “να ετοιμάσεις και 3ο κατάλληλο M/S εντός της ημέρας και το ταχύτερο δυνατό να εκτελέσει την ίδια αποστολή!…”.  

 

Πάνε οι καφέδες και οι ξάπλες για όλους τους εμπλεκόμενους, μετά τη παραπάνω πάλι “προφορική” εντολή ΑΕΔ / ΓΕΝ!…  

 

Οι πάντες ενεργοποιούνται αμέσως και ο Αρχηγός του ΛΣ απαντάει στο σχετικό νέο αίτημα Χριστοδουλίδη χαριτολογώντας “φαίνεται τους ανοίξαμε την όρεξη!…”  

 

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ ΤΙΠΟΤΑ  

 

«Στις 09:30 της 26ης Ιουλίου, ο Υπαρχηγός ΛΣ ανέφερε στον Δ/ΝΔΝΑ ότι επιτάχθηκε κατάλληλο ταχύ “M/S” και θα πλευρίσει στις 11:00 στη Βάση Ταχέων Σκαφών Αμφιάλης, όπως ζητήθηκε για λόγους ασφαλείας.  

 

Αμέσως ενημερώθηκαν στο ΓΕΝ ο Γλυκής, ο οποίος απάντησε ότι τα φορτηγά του ΣΞ είναι ήδη φορτωμένα και οδεύουν στην Αμφιάλη και ο Μάντζαρης ο οποίος κατεβαίνει για ενημέρωση Καπετάνιου, παράδοση χαρτών, κωδίκων, κλπ, ενώ ο Υ/ΛΣ φροντίζει για φυλλάδια συνοδών (όπως προαναφέρθηκε για τα πρώτα πλοία)!  

 

Στο χρόνο που γινόταν η φόρτωση ενημερώθηκε ο Καπετάνιος για τα της αποστολής του κλπ λεπτομερώς από τους Χριστοδουλίδη – Μάντζαρη.  

 

Τόσο ο ίδιος όσο και το πλήρωμά του, που φαίνονταν έμπειροι ναυτικοί, έδειχναν ήρεμοι σαν να μη συνέβαινε τίποτα παρ’ όλο ότι πρέπει να είχαν μυριστεί το προορισμό τους!.  

 

Αγώνας μαραθωνίου δρόμου για να υλοποιηθούν τα πάντα και να αποπλεύσει με τις ευχές των παρισταμένων περί ώρα 13:00!…  

 

Ευτυχώς τίποτα το ιδιαίτερο δεν υπήρξε και με το τρίτο αυτό πλοίο, το οποίο κατέπλευσε στη Λεμεσό τα μεσάνυχτα μεταξύ 27ης/28ης, η εκφόρτωση έγινε ταχύτατα και το πλοίο επανέπλευσε στο Πειραιά χωρίς κανένα πρόβλημα, προκαλώντας για άλλη μια φορά το θαυμασμό όλων!…  

 

Ξημερώματα της 28ης, αφού είχαν έρθει τα ευχάριστα νέα για το 3ο πλοίο ότι όλα πήγαν καλά και επιστρέφει ασφαλώς, διατάσσεται πάλι ο Δ/ΝΔΝΑ από τον Γλυκή των Επιχειρήσεων ΓΕΝ να ετοιμασθεί άμεσα και 4ο κατάλληλο πλοίο για την ίδια με τα προηγούμενα αποστολή και ότι αυτή θα είναι μάλλον η τελευταία!…  

 

Ερωτώμενος “τι γίνεται με εκείνο το σήμα;…” απαντά “μ’ αυτά θα ασχολούμεθα τώρα;…”.  

 

Ελλάς το μεγαλείο σου!…  

 

Αμέσως τόσο ο Χριστοδουλίδης όσο και ο Αμαραντίδης, χωρίς να υπολογίσουν συνέπειες για τη μη έγγραφη κάλυψή τους εάν κάτι δεν πήγαινε καλά, προχωρούν για τα περαιτέρω!…  

 

Στις 09:30 ο Υ/ΛΣ αναφέρει την επίταξη του M/S “Spica”, που είχε καταπλεύσει στην Ελευσίνα από τη Λιβύη (900 τόνων ταχύτητας 10 κ. της Εταιρίας “Ανάργυρος και Παράσχος”), με καπετάνιο τον έμπειρο Σαμιώτη θαλασσόλυκο καπετάν-Βαγγέλη Τσαλαπατάνη (εξάδελφο του καπετάνιου στο 2ο M/S Ευάγγελος) και επταμελές πλήρωμα από Έλληνες.  

 

Στις 12:00 το πλοίο παραβάλει στην προβλήτα της Βάσεως Ταχέων Σκαφών στην Αμφιάλη, για λόγους ασφαλείας, με τις ίδιες και πλέον αυστηρές απαγορεύσεις. 

 

ΤΟ ΦΙΛΙ ΤΟΥ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΥ ΣΤΟΝ ΓΙΟ ΤΟΥ  

 

Εκεί αρχίζει αμέσως ο πλήρης ανεφοδιασμός του πλοίου και η φόρτωση των πυρομαχικών από τα καταφθάνοντα οχήματα του ΣΞ ενώ οι αρμόδιοι τρέχουν για έκδοση φυλλαδίων των συνοδών: δύο Τηλεγραφητών ΠΝ και τριών ανδρών ΛΟΚ!…  

 

Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί μια συναισθηματική και πολύ ανθρώπινη εικόνα στις ταραχώδεις αυτές ώρες!…  

 

Ο καπετάνιος αυτός αντιλαμβάνεται κατά την επίταξη του πλοίου από το Λιμενάρχη ότι πάει για Κύπρο, και αφού ορκίζει τον 6χρονο γιό του, που τον είχε ακολουθήσει στο καράβι για να το δει, του λέει “να επιστρέψεις αμέσως στο σπίτι και να δώσεις στη μητέρα σου αυτές τις 30.000 δρχ αλλά να μη της πεις τίποτα άλλο απ’ όσα άκουσες και είδες για το ταξίδι αυτό μέχρι να γυρίσω!…”.  

 

Το παιδάκι ταράχθηκε αλλά σαν “άντρας” δεν έβαλε τα κλάματα!…  

 

Αγκάλιασε και φίλησε τον πατέρα του, που θαύμαζε και λάτρευε, του ευχήθηκε να γυρίσει ζωντανός και κατεβαίνοντας τη σκάλα φώναξε σε όλους, που βουρκωμένοι είδαν τη σκηνή του αποχωρισμού και τον αποχαιρετούσαν,  

“Καλό ταξίδι και καλή επάνοδο!..”.  

 

Ακολουθείται η ίδια διαδικασία ενημερώσεως, παραδόσεως χαρτών, οδηγιών, κλπ, στον Καπετάν-Βαγγέλη από τους Χριστοδουλίδη – Μάντζαρη οι οποίοι εντυπωσιάζονται από την ψυχραιμία και νηφαλιότητα του έμπειρου αυτού ναυτικού και του πληρώματος, που ως φαίνεται είχαν ήδη αντιληφθεί τον προορισμό τους!…  

 

Το μόνο που επισημαίνει στους συνομιλητές του είναι ότι η ταχύτητά του δεν είναι 10 που γράφεται εσφαλμένα στα χαρτιά αλλά 7 κόμβοι, κάτι που προκαλεί ορισμένες τροποποιήσεις στο σχεδιασμό κατάπλου στη Λεμεσό αργότερα κατά 23 ώρες!…  

 

Σε πολύ σύντομο χρόνο όλα τελειώνουν και περί τις 14:30 της 26ης το πλοίο φορτωμένο με 500 τόνους πυρομαχικών αποπλέει για Κύπρο με τις εγκάρδιες ευχές όλων που έμεναν πίσω, βλέποντάς το να απομακρύνεται για να φέρει σε πέρας μία αποστολή άκρως επικίνδυνη για τον εντοπισμό του και τη βύθισή του από τους Τούρκους, που θα είχαν στο μεταξύ πληροφορηθεί γι’ αυτό το αναπάντεχο σπάσιμο του “εμπάργκο” τους από τα τρία προηγούμενα Ελληνικά πλοία και θα είχαν λυσσάξει!…  

 

Με φρέσκο καιρό περνάει μέσα από τις Κυκλάδες, το στενό Κάσου – Καρπάθου και βάζει ρότα για Βηρυτό Λιβάνου, έξω από την απαγορευμένη ζώνη των 40 μιλίων της Κύπρου.  

 

Νότιο-ανατολικά της Κάσου συναντά Ελληνικά Πολεμικά που περιπολούν και ανταλλάσσουν χαιρετισμό.  

 

Πρωί-πρωί της επόμενης ημέρας, μακριά από τη Κύπρο σε “διεθνή ύδατα”, διέρχεται πάνω από τα κεφάλια τους Τουρκικό Α/Φ!…   

Ο καπετάνιος που ήταν στη γέφυρα φωνάζει να μη δώσει κανείς σημασία!…  

 

Εκείνο ξαναγυρνάει σε λίγο πολύ χαμηλά, όσοι πετάχτηκαν έξω έντρομοι το χαιρετούν σαν να μη συμβαίνει τίποτα και αυτό απομακρύνεται προς ανατολάς! 

 

Αργά το απόγευμα διέρχονται πάνω από το πλοίο 4-5 φορές άγνωστα πολεμικά Α/Φ, μάλλον Αγγλικά ή Αμερικανικά, που εκτελούσαν όπως εκτιμήθηκε ασκήσεις στη περιοχή, χωρίς να προκαλέσουν φόβο!…  

 

«ΠΑΣΗ ΔΥΝΑΜΕΙ»  

 

Την άλλη μέρα περί τις 17:00 στο καθορισμένο σημείο 40 μίλια έξω από τη Λεμεσό, το πλοίο στρέφει και πλέει “πάση δυνάμει” προς το λιμάνι με τα κανονικά του φώτα πορείας και όχι με συσκότιση όπως του είχαν ορίσει, για να μη κινήσει υποψίες.  

 

Λόγω γνώσεως από συχνές επισκέψεις εισέρχεται την 30η στις 23:00 χωρίς πλοηγό και παραβάλει στο υποδειχθέν σημείο, από τον γνώριμό του Λιμενάρχη.  

 

Η πόλη είναι βυθισμένη στο σκοτάδι και από μακριά ακούγεται κατά διαστήματα ο αχός από κανονιές και σποραδικούς πυροβολισμούς ενώ αρκετός κόσμος μαζεύεται κοντά στο πλοίο ζητώντας διάφορα… από το πλήρωμα!…  

Σκηνές συγκινητικές και δύσκολες!..  

 

Η εκφόρτωση γίνεται με ταχύτατους ρυθμούς από το πλήρωμα, τους λιμενεργάτες και τους στρατιωτικούς που ανέμεναν τα κρίσιμα αυτά πυρομαχικά “ως μάνα εξ ουρανού” για τη συνέχιση του άνισου και αιματηρότατου αγώνα τους!…  

 

Παράλληλα φθάνουν και τα εφόδια του πλοίου, τα οποία όμως προ της καταστάσεως που είδαν αποφασίσθηκε και μοιράσθηκαν στο κόσμο, κρατώντας για την επιστροφή μόνο “2-3 μαγεριές και ψωμί” όπως μου περιέγραψε γελώντας ο καπετάν-Βαγγέλης!.  

Η “αυταπάρνηση” είναι ένα από τα μεγαλεία ψυχής του Έλληνα ναυτικού!…  

 

Όλ’ αυτά τελειώνουν σε μία ώρα περίπου και το πλοίο λίγο μετά τα μεσάνυχτα αποπλέει και πλέει προς νότο με μεγίστη ταχύτητα για λίγο, αναστρέφοντας προς Ελλάδα πριν εξέλθει της ζώνης των 40 μιλίων, όπου τελικά βρίσκεται με ρότα προς το στενό Ρόδου – Καρπάθου το ξημέρωμα!…  

 

Το πλήρωμα ανακουφισμένο που τα κατάφερε και είναι στα διεθνή ύδατα, σε σχετικά ασφαλή περιοχή και χωρίς κανένα πρόβλημα, δοξάζει τη Παναγιά και τον Αη-Νικόλα για τη βοήθειά τους, ενώ αναπολεί με μεγάλη συγκίνηση εκείνους που έμειναν πίσω και τα δεινά τους, βλέποντας τα βουνά της μαρτυρικής Κύπρου να χάνονται στον ορίζοντα!..  

 

Η χαρμόσυνη είδηση για την επιτυχή εκτέλεση και αυτής της επικίνδυνης αποστολής λαμβάνεται με ανακούφιση και θαυμασμό στα Κέντρα Επιχειρήσεων του ΓΕΝ και της ΝΔΝΑ!…  

 

Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ  

 

Ο Καπετάν-Βαγγέλης περνώντας από τη Ρόδο ενημερώνει τηλεφωνικά τη ΝΔΝΑ και τον Λιμενάρχη Πειραιώς ότι όλα πήγαν καλά και εκείνος του ορίζει να δέσει στη νηοδόχη (που χρησιμοποιείται μόνο από πλοία του ΠΝ) για τα περαιτέρω.  

 

Ευθύς μετά τον κατάπλου του εκεί εξέρχεται και, μετά τις διάφορες διαδικασίες και στοιχεία που παραδίδει στη ΝΔΝΑ και το Λιμεναρχείο, καλείται και μεταβαίνει στο Πεντάγωνο, όπου του γίνεται θερμή υποδοχή από ανώτατους αξιωματικούς του ΣΞ και του ΠΝ!…  

 

Οι πάντες τον συγχαίρουν και ευχαριστούν στο πρόσωπό του εξ ονόματος των ΕΔ τους καπετάνιους και τα πληρώματα και των τριών αυτών μικρών πλοίων που αψηφώντας τους κινδύνους έφεραν σε αίσιο πέρας μια τόσο μεγάλη αποστολή!…  

 

Εκείνος με σεμνότητα και χωρίς κομπασμό τους ευχαριστεί προσθέτοντας ότι όλοι τους απλά έκαναν το καθήκον τους προς την Πατρίδα!…  

 

Η ώρα είναι περασμένα μεσάνυχτα όταν ο κατάκοπος αλλά πανευτυχής καπετάν-Βαγγέλης βάζει ρότα για το σπιτικό του και τους δικούς του που τον περιμένουν με αγωνία!…  

 

Οι περιγραφείσες παραπάνω 4 πολεμικές ηρωικές αποστολές θεωρώ ότι θα πρέπει να γραφτούν στις χρυσές σελίδες της Ναυτικής μας Ιστορίας ως άκρως ριψοκίνδυνες και με απόλυτη επιτυχία εκτελεσθείσες από το Εμπορικό μας Ναυτικό, που στους Εθνικούς αλλά και Παγκόσμιους Πολέμους έχει προσφέρει τα πάντα, με τεράστιες απώλειες προσωπικού και υλικού!…  

 

Οι 2.500 τόνοι περίπου πολεμοφοδίων, συνοδεία 20 στρατιωτικών – 8 Τηλεγραφητών Υπαξιωματικών του ΠΝ για επικοινωνία των πλοίων και 12 Αξιωματικών και Υπαξιωματικών του ΣΞ που παρέμειναν στο νησί, μεταφέρθηκαν στη Κύπρο από τα 4 προαναφερθέντα μικρά πλοία, χωρίς την παραμικρή καθυστέρηση και με ασφάλεια, παρέχοντας στους αμυνόμενους ανυπολόγιστη βοήθεια!…»  

 

Πηγή 1 

πηγή 2

Πυρπολικά: Οι "κατευθυνόμενες" βόμβες της Επανάστασης του 1821.

 

Το λεγόμενο πυρπολικό πλοίο υπήρξε το κατεξοχήν ιστιοφόρο καταδρομικό πλοίο στις θαλάσσιες πολεμικές επιχειρήσεις των Ελλήνων κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821. 

 

Τα πυρπολικά ήταν παλιά πλοία, ή πλοία πολύ φτηνής κατασκευής, γεμάτα με εύφλεκτα υλικά. Χρησιμοποιούνταν για να βάλουν φωτιά σε εχθρικά πλοία ή να προκαλέσουν πανικό στο πλήρωμα τους. Αγκιστρώνονταν πάνω στα εχθρικά πλοία και κατόπιν το πλήρωμα έβαζε φωτιά με αποτέλεσμα να ακολουθήσει έκρηξη ή μεγάλη πυρκαγιά. Το πλήρωμα του πυρπολικού εγκατέλειπε το πλοίο λίγο πριν αυτό εκραγεί.

 

Ιστορική χρήση

 

Τα πυρπολικά πλοία, μεγάλα ή συνηθέστερα μικρά σκάφη, ήταν σε χρήση ήδη από τη αρχαιότητα, με πιο γνωστή περίπτωση εκείνη στην Τύρο, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της από τον Μέγα Αλέξανδρο. Εκεί όμως δεν χρησιμοποιήθηκαν εναντίον άλλων πλοίων, αλλά από τους κατοίκους της Τύρου για να κάψουν τον ξύλινο μώλο που κατασκεύαζαν στη θάλασσα οι Μακεδόνες προκειμένου να φτάσουν στην πόλη και να την καταλάβουν.

 

Η παλαιότερη αναφορά που έχουμε για χρήση πυρπολικών εναντίον εχθρικών πλοίων αφορά τη χρήση του από τους Συρακούσιους κατά του αθηναϊκού στόλου στην εκστρατεία στη Σικελία (415-413 π.Χ.). Μια άλλη γνωστή ιστορική περίπτωση έρχεται από το έτος 208 μ.Χ., όταν ο Κινέζος πολέμαρχος Χουάνγκ Γκάι χρησιμοποίησε ένα πυρπολικό γεμάτο με ξερά κλαδιά και λίπος για να καταστρέψει τον εχθρικό στόλο στη Ναυμαχία των Κόκκινων Λόφων.

 

Η εφεύρεση του υγρού πυρός από τους Βυζαντινούς το 673 μ.Χ. είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της χρήσης των πυρπολικών[εκκρεμεί παραπομπή]. Αργότερα, κι άλλοι λαοί χρησιμοποίησαν αυτοί την τεχνική, όταν διαδόθηκε. Τα χρόνια που ακολούθησαν τα πυρπολικά ήταν εφοδιασμένα με σκοινιά βουτηγμένα στο λίπος και το μπαρούτι. Θεωρούνταν αποτελεσματικά ενάντια στις γαλέρες. Κατά τις Σταυροφορίες η χρήση τους ήταν πολύ διαδεδομένη. Οι Ρώσοι κατέστρεψαν το Τουρκικό στόλο το 1770 στο Τσεσμέ με χρήση πυρπολικών. Τα πλοία αυτού του τύπου σταμάτησαν να χρησιμοποιούνται τον 19ο αιώνα.

 

Κατά την ελληνική επανάσταση

 

Το ελληνικό πυρπολικό κατά τον αγώνα του 1821 είναι πλέον σκάφος επανδρωμένο με «έδρα» είτε συγκεκριμένο λιμάνι στο οποίο παρέμενε, είτε ελεύθερο στο πέλαγος («πελαγίσιο») που αναζητούσε στόχο.

 

Κατά τη «πυρπόληση» έπρεπε να προσκολληθεί και να προσδεθεί άρρηκτα με το εχθρικό πλοίο πολύ πολύ γρήγορα, στη συνέχεια να τεθεί σ΄ αυτό «πυρ» και έγκαιρα να εγκαταλειφθεί από το πλήρωμά του. Είναι προφανές ότι σε τέτοια επιχείρηση εκτός του θάρρους, της αποφασιστικότητας αλλά και της ψυχραιμίας απαιτείτο και πλήρης συντονισμός ενεργειών Πλοιάρχου και πληρώματος.

 

Το Πυρπολικό του 21 οφείλει τη πρώτη του κατασκευή στον Παργινό Ιωάννη Δημουλίτσα με το παρωνύμιο «Πατατούκος», ο οποίος από μικρός δούλευε σε ψαριανά καράβια και στα ταξίδια του γνώρισε τα μυστικά της κατασκευής των πυρπολικών. Στον Κων. Νικόδημο το πυρπολικό πλοίο οφείλει την τελειοποίησή του.

 

Πρώτη επιτυχής χρήση του επανδρωμένου πυρπολικού έγινε στις 27 Μαΐου 1821 στην Ερεσσό όπου οι Τούρκοι απώλεσαν ένα αξιόλογο πλοίο «γραμμής». Αναδειχθείς πρώτος Πυρπολητής] ο Παπανικολής. Τότε ξένος παρατηρητής σημείωνε «...τελικά οι Έλληνες βρήκαν το όπλο της Επανάστασης!» Μετά από αυτό το γεγονός οι Πρόκριτοι εγκρίνανε μετατροπές παλαιών ιστιοφόρων σε πυρπολικά εξαγοραζόμενα από τη τότε κυβέρνηση αντί 25.000 και 45.000 γρόσια με ισόποση περίπου δαπάνη για τη μετατροπή τους.

 

Κατασκευή και τακτική

 

Η μετατροπή γινόταν ως εξής: άνοιγαν κατα μήκος του καταστρώματος σε κάθε πλευρά κυκλικά ανοίγματα («ρούμπους») και κάτω από το καθένα έβαζαν πωματισμένα βαρέλια γεμάτα εκρηκτικά. Ακόμα και τα ιστία του πλοίου ήταν εμποτισμένα με πίσσα και νάφθα ώστε να μεταπηδήσει γρήγορα η φωτιά.

 

Κατά μήκος των πλευρών του καταστρώματος και κάτω από αυτόν κατασκευάζονταν αγωγοί γεμάτοι με εύφλεκτα μίγματα, ονομαζόμενοι «μίνες του μπαρουτιού» για τη μετάδοση της φωτιάς από συγκεκριμένο σημείο (τη «μίνα της φωτιάς») στη πρύμη του σκάφους όπου και το άνοιγμα του «άβακα» (πηδαλίου). Από αυτό το σημείο γινόταν και η διαφυγή του πληρώματος (20-25 άνδρες) και η επιβίβασή τους σε ρυμουλκούμενη λέμβο όταν ο κυβερνήτης παραμένοντας τελευταίος έθετε το «πυρ».

 

Οι επιθέσεις των πυρπολικών δεν γίνονταν μόνο σε αγκυροβολημένους στόχους αλλά και μεσοπέλαγα, λόγω μεγαλύτερης ταχύτητας. Μετά το περίφημο σήμα της επίθεσης «Με τη βοήθεια του Σταυρού επιτεθείτε!» πλησίαζαν τον εχθρό με τη πλώρη από τη προσήνεμη πλευρά -δηλαδή από εκεί που φύσαγε ή ήταν ο κυματισμός ώστε να βοηθηθεί η προσκόλληση- και γρήγορα με «κόρακες» (=γάτζους) εξασφάλιζαν την αγκίστρωση. Το πλήρωμα του εχθρικού σκάφους καταλαμβάνονταν συνήθως από πανικό και καμία αντίσταση δεν πρόβαλε αλλά έτρεχε να σωθεί.

 

Από του 1824 όμως που άρχισε η παρέμβαση του αιγυπτιακού στόλου, οι συνθήκες χρήσης των πυρπολικών ήταν δυσμενέστερες και τούτο διότι τα αιγυπτιακά πληρώματα ήταν εκπαιδευμένα και συγκροτημένα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα κυρίως του γαλλικού στρατού και ναυτικού. Πάντως τα πυρπολικά εξακολούθησαν να χρησιμοποιούνται ακόμη και όταν η Ελλάδα απέκτησε τα πρώτα πραγματικά πολεμικά, τη φρεγάτα «Ελλάς» και το ατμοκίνητο «Καρτερία», τα οποία κατέστησαν το πυρπολικό δευτερεύον.

 

Πυρπολήσεις

 

Κατά τη διάρκεια του Απελευθερωτικού αγώνα του 1821 έγιναν 59 επιθέσεις με πυρπολικά από τις οποίες οι 39 ήταν επιτυχείς, 19 απέτυχαν και 1 αμφισβητείται.

 

Επιτυχείς ήταν: - του Γέροντα, του Νταρ Μπογκάζ και της Σάμου (πλοίαρχος Γ. Βατικιώτης), - της Τενέδου (πλ. Γ. Βρατσάνος), - της Σούδας (πλ. Α. Βώκος), - Μεθώνης (Α. Δημαμάς), - Γέροντα (Γ. Θεοχάρης), - Μυτιλήνης (Δ. Καλογιάννης), - Αγ. Μαρίνας, Σάμου, Τενέδου και Χίου (Κ. Κανάρης), - Ιθάκης, Μεσολογγίου (Α. Καράβελας), - Κάβο ντ΄ Όρο, Καρπάθου (Γ. Ματρώζος), - Σάμου (Λέκας Ματρώζος), - Γέροντα, Κάβο ντ΄ Όρο, Μιλήτου και Σάμου (Λ. Μουσούς), - Αλεξάνδρειας, Κάβο ντ΄ Όρο, Μεσολογγίου (Μ. Μπούτης), - Στενά Μυτιλήνης (Κ. Νικόδημος), - Ερεσού (Δ. Παπανικολής), - Μεθώνης (Α. Παυλής ή Μπίκος), - Άθωνα, Γέροντα, Σπετσών, Χίου (Α. Πιπίνος), - Μεθώνης, Μεσολογγίου (Γ. Πολίτης), - Σάμου (Δ. Ραφαλιάς), - Αλεξάνδρειας, Μεθώνης, Μεσολογγίου (Μ. Σπαχής), - Μεθώνης, Νταρ Μπογκάζ (Δ. Τσάπελης).

 

Αποτυχούσες: - Κάβο-Μελέχα (Α. Βώκος), - Λέσβου και Γκλαρέντζας (Θ. Βώκος), - Μεσολογγίου (Α. Δημαμάς), - Ερεσού (Γ. Θεοχάρης), - Ερεσού (Γ. Καλαφάτης), - Κρήτης (Γ. Ματρώζος), - Κάβο Μελέχα, Κάβο Ματαπά (Μιχ. Μπουντούρης), - Λέσβου, Φωκαίας (Θ. Μπρέσκας), - Μεθώνης (Α. Πιπίνος), - Χίου, Σπετσών, Σάμου, Κρήτης και Μυτιλήνης (Α. Ρομπόσης), - Σάμου (Π. Σπαχής), και - Σάμου (Δ. Τσάπελης).

 

Αμφισβητήσιμες: Μία, κατά τη Ναυμαχία της Σούδας (Α. Δημαμάς)

 

Ευνόητο ότι στα επαναλαμβανόμενα παραπάνω μέρη οι επιχειρήσεις έγιναν σε διαφορετικές ημερομηνίες.

 

Από τους Πλοιάρχους των Πυρπολικών σκαφών περισσότερο τιμήθηκε ο Κωνσταντίνος Κανάρης ο οποίος και πέθανε ως Πρόεδρος της τότε Οικουμενικής Κυβέρνησης. Κάποτε όταν τον ρώτησαν πως έκανε το κατόρθωμα της Χίου, όπου πυρπόλησε την οθωμανική Ναυαρχίδα, απάντησε: «Είπα, Κωνσταντή, θα πεθάνεις»! 

 

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Αγέλη "λύκων" γύρω από το "Πρωτεύς" (S-113): Εχει κυκλωθεί από τουρκικές φρεγάτες και υποβρύχια νότια της Κύπρου.

Σε στενή παρακολούθηση από τις τουρκικές φρεγάτες τέθηκε ήδη, όπως αναφέρουν ασφαλείς πληροφορίες από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, το υποβρύχιο "Πρωτεύς" (S-113), κλάσης «Γλαύκος» 209/1100, το οποίο βρίσκεται εδώ και λίγες ώρες στην περιοχή.

Οι τουρκικές φρεγάτες Goksu, Gelibolu και Yavuz έχουν εντοπίσει το ελληνικό υποβρύχιο (έτσι ή αλλιώς "προδόθηκε" η διαδρομή του αφού έχει εκδοθεί Subnote από το ΝΑΤΟ, χωρίς να ήταν απαραίτητο) καθώς δεν έχει αναλάβει ακόμα υπηρεσία στην επιχείρηση του ΝΑΤΟ "Active Endeavour" (αυτό θα συμβεί στις 04.00 τα ξημερώματα) και δεν θεωρείται ότι βρίσκεται σε ΝΑΤΟϊκή αποστολή, αλλά σε εθνική.

Οι τουρκικές φρεγάτες "κτυπούν" με τα σόναρ τους το ελληνικό υποβρύχιο το οποίο πάντως ακολουθεί την προδιαγεγραμμένη πορεία του και γι αυτό η τουρκική συμπεριφορά είναι ακόμα πιο προκλητική: Επιχειρούν πρακτικά ανθυποβρυχιακή αποστολή και ενώ έχει "προδοθεί" η διαδρομή του.

Μια πηγή ανέφερε ότι έχει προσεγγίσει το μοναδικό ελληνικό υποβρύχιο κι ένα τουρκικό υποβρύχιο το οποίος επίσης επιχειρεί στην περιοχή.

Πιθανότατα είναι το υποβρύχιο "Dolunay" (S-352 κλάσης 209/1200) που εντοπίστηκε από τα σκάφη της «UNIFL» να ακολουθεί το ερευνητικό σκάφος «Barbaros», αν και μία πληροφορία αναφέρει ότι μπορεί να είναι το Type 209T2/1400 TCG Burakreis (S-359), ένα από τα καλύτερα υποβρύχια του τουρκικού Ναυτικού και σαφώς υψηλότερων δυνατοτήτων από το "Πρωτεύς" (S-113) του ΠΝ.

Το οποίο ελληνικό υποβρύχιο, όμως και παρά το γεγονός ότι κάποιοι είχαν σπεύσει να εξαγγείλλουν απόσυρση της κλάσης (έσωσε την κατάσταση ο νυν Α/ΓΕΑ Ε.Αποστολάκης) λόγω παλαιότητας αν και είχαν περάσει πρόγραμμα εκσυγχρονισμού που τους έδινε επιχειρησιακή ζωή μέχρι το 2015-'16.

Πάντως στο ΠΝ εναγωνίως περιμένουν την εντολή για ένταξη στην δύναμη της UNIFIL της ελληνικής φρεγάτας (θα αντικαταστήσει την ΤΠΚ "Καβαλούδης"). Μια εντολή που ακόμα δεν έχει ληφθεί, παρά τα επικοινωνιακά τεχνάσματα της κυβέρνησης...

Ιδού οι προδιαγραφές του:

Εκτόπισμα (επιφάνεια)	1.105 τόνοι
Εκτόπισμα (κατάδυση)	1.230 τόνοι
Διαστάσεις	54,1μ / 6,2μ / 5,9μ
Ταχύτητα (επιφάνεια)	11 κόμβοι
Ταχύτητα (κατάδυση)	21 κόμβοι
Αυτονομία	50 ημέρες
Ακτίνα δράσης (επιφάνεια)	8.600νμ ταχύτητα 4 κόμβων
Ακτίνα δράσης (κατάδυση)	3800νμ ταχύτητα 4 κόμβων
Μέγιστο βάθος	250μ
Πλήρωμα	36
Οπλισμός	8 τορπιλοσωλήνες 533 χιλ. (SST4, SUT, Mk37)

Ενώ το πρόγραμμα εκσυγχρονισμού του του προσέδωσε επιπλέον δυνατότητες: 
- εγκατάσταση συστήματος σόναρ CSU 83-90
- εγκατάσταση συστήματος διαχείρησης τακτικών δεδομένων και ελέγχου βολής "Κανάρης" 
- αντικατάσταση και εκσυγχρονισμό των ηλεκτρονικών αντιμέτρων
-ολοκλήρωση βλήματος υποβρύχιας εκτόξευσης εναντίων πλοίων UGM-84D Block 1C Harpoon
- αναβάθμιση του εξοπλισμού ναυτιλίας, επικοινωνιών και ESM (δέκτες GPS και SATNAV, Σύστημα Αδρανειακής Ναυτιλίας INS Sperry Marine Mk29 Mod 3, ραντάρ έρευνας Calypso III
- γενική συντήρηση και αναβάθμιση των κύριων κινητήρων, περισκοπίων και λοιπών συστημάτων.

Και πάνω απ'όλα έχει για πλήρωμα στελέχη του ΠΝ...

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Με πειρατεία το Τουρκικό Ναυτικό μπλόκαρε την Κυπριακή γεώτρηση.

Η τουρκική κορβέτα Bafra  "ανάκρινε" τον πλοίαρχο του πλοίου SAIPEM 10000 το οποίο εργάζεται με το τρυπάνι της ιταλικής εταιρείας  ΕΝΙ στη κυπριακή ΑΟΖ, ισχυριζόμενη ότι "παραβίασε" τα τουρκικά "χωρικα΄ύδατα"! Πρόκειται για μια ακόμα πρόκληση από την Άγκυρα στην μεθοδευμένη προσπάθειά της να αμφισβητήσει την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας.

 

Όπως αναφέρει το ΚΥΠΕ  το Γενικό Επιτελείο των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στην ανακοίνωση του αναφέρει ότι το SAIPEM 10000 υπό σημαία από τις Μπαχάμες παραβίασε χθες τα τουρκικά χωρικά ύδατα και γι αυτό τον σκοπό δυνάμεις της τουρκικής Κίνησης Ασπίδας Μεσογείου το ανέκριναν και στη συνέχεια το έθεσαν υπό παρακολούθηση. Στην ουσία ήταν έτοιμοι για ρεσάλτο εάν προχωρούσαν στην γεώτρηση.

 

Με προκλητική ανακοίνωση του το Τουρκικό Γενικό Επιτελείο Στρατού, παραδέχθηκε ότι τουρκικό πολεμικό σκάφος "παρακολουθούσε" το πλοίο – γεωτρύπανο της ENI Saipem 10000. Μάλιστα, οι τούρκοι στρατιωτικοί επικαλούνται δήθεν «παραβίαση περιοχών θαλάσσιας δικαιοδοσίας (της Τουρκίας) στα νότια της Κύπρου». 

 

H τουρκική κορβέττα BAFRA

"Το τουρκικό πολεμικό ακολουθούσε σε απόσταση περίπου επτά ναυτικών μιλίων το Saipem 10000. Η τουρκική κορβέτα TCG Bafra παρακολουθεί το πλοίο με σημαία Μπαχάμες, το οποίο σύμφωνα πληροφορίες θα κάνει ερευνητικές γεωτρήσεις για λογαριασμό της «Ελληνικής Διοίκησης Κύπρου»", αναφέρει το τουρκικό επιτελείο.

 

Το Saipem 10000, «αναγνωρίστηκε από μονάδες μας που συμμετέχουν στην Επιχείρηση Μεσογειακή Ασπίδα και άρχισε να παρακολουθείται αμέσως μετά την είσοδο του στις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας της Τουρκίας. Το πλοίο συνεχίζει να παρακολουθείται από την κορβέτα TCG BAFRA», αναφέρει η τουρκική προκλητική ανακοίνωση η οποία μεταδίδεται από τα κανάλια της Τουρκικής Κρατικής Τηλεόρασης.

 

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας που βρίσκεται στην Νέα Υόρκη, τηρείτο ενήμερος για την παρακολούθηση του γεωτρύπανου από τουρκικά πολεμικά και προέβη ήδη σε παραστάσεις τόσο στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ όσο και στον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ.

 

Η αναφορά σε περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας της Τουρκίας, κάτι που δεν έγινε σε κάμιά περίπτωση, είναι το λιγότερο γελοία, ενώ ακόμα και ανοικτά της Τουρκίας να περνούσε, ήταν πλεύση σε διεθνή ύδατα, αφού δεν πραγματοποιούσε ερευνητικές ή άλλες εργασίες σε σχέση με τους υδρογονάνθρακες.

 

Παράλληλα, πρέπει να αναφερθεί ότι καθ’ όλη την διάρκεια της πλεύσης του Saipem 10000 στην Κυπριακή ΑΟΖ, η τουρκική κορβέτα ακολουθούσε αλλά διατηρούσε αποστάσεις που κυμάνθηκαν από εφτά έως τριάντα ναυτικά μίλια.

 

Οπως έγραψε ο Κύπριος υπουργός Ενέργειας Γιώργος Λακκοτρύπης στον προσωπικό του λογαριασμό στο twitter, μέχρι στιγμής όλα έγιναν σύμφωνα με το πρόγραμμα.

 

Ο υπουργός Εξωτερικών, Ιωάννης Κασουλίδης ανέφερε ότι "σύμφωνα με την πληροφόρηση της κυβέρνησης δεν υπήρξε οποιαδήποτε παρενόχληση από το τουρκικό πολεμικό ναυτικό εντός της κυπριακής ΑΟΖ. Αυτό που έγινε, είπε, είναι εκ του μακρόθεν παρακολούθηση". 

 

Είπε επίσης ότι "ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ενεργώντας προληπτικά, είχε προειδοποιήσει για το ενδεχόμενο προκλήσεων και είχε τονίσει και στη συνάντησή του με τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών, Τζον Κέρι ότι δεν συνάδουν οι παρενοχλήσεις με τη διεξαγωγή συνομιλιών." 

 

"Είχαμε διαβεβαιώσεις", είπε ο κ. Κασουλίδης, "ότι δεν θα γίνει οποιαδήποτε παρενόχληση στην αποκλειστική οικονομική μας ζώνη".

 

Ταυτόχρονα, ο κ. Κασουλίδης τόνισε ότι οι εργασίες στο τεμάχιο 9 θα συνεχισθούν κανονικά. Προφανώς όμως η Τουρκία του "Σουλτάνου" Ρ.Τ.Ερντογάν "γράφει" τις αμερικανικές "διαβεβαιώσεις"...στα παλιά της τα παπούτσια. 

 

Συνεχίζει ακάθεκτη να αμφισβητεί όπως το αναφέρει και η ανακοίνωση του τουρκικού επιτελείου άλλωστε, την κρατική οντότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Για αυτούς είναι η "Ελληνική Διοίκηση" σαν να πρόκειται για κάποιο...δήμο.

 

Η Άγκυρα βρίσκει και τα κάνει, γνωρίζει ότι έχει απέναντί της μια... άλαλη ελληνική κυβέρνηση, και έναν Κύπριο Πρόεδρο διαθέσιμο να καταλύσει την ανεξάρτητη Κυπριακή Δημοκρατία, αντικαθιστώντας την με ένα κρατικό μόρφωμα.

 

Πάντως στρατιωτικές πηγές από την Κύπρο αναφέρουν ότι η τουρκικη κορβέτα απλά παρακολουθεί, και ότι το γεωτρύπανο έχει τοποθετηθεί, απλά η γεώτρηση δεν έχει ξεκινήσει ακόμα. 

 

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr