Labels

Showing posts with label Παραβολή. Show all posts
Showing posts with label Παραβολή. Show all posts

Saturday, July 10, 2021

Ταξίδι με τα φτερά της αλήθειας - εκπομπή παραμυθιών από τη Βασιλική Νευροκοπλή στο Ραδιοφωνικό σταθμό της Εκκλησίας

 

ΤΑΞΙΔΙ ΜΕ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ 

Η συγγραφέας παιδικής και εφηβικής ηλικίας Βασιλική Νευροκοπλή διαβάζει τα παραμύθια της για τον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδας Fm 89,5.

Κάθε Σάββατο στις 10.00πμ. Τη μουική επιμέλεια των εκπομπών έχει ο Κυριάκος Καλαϊτζίδης.


Διαδικτυακά: 85.10.206.222:8002/stream

Tuesday, August 25, 2020

Όταν ο κλόουν παύει να είναι ο κλόουν

 


Ας υποθέσουμε πως ο δημοφιλέστερος καλλιτέχνης ενός τσίρκου είναι ένας συγκεκριμένος κλόουν. Το κοινό είναι ξετρελαμένο μαζί του, τον επευφημεί, τον ακολουθεί και τον καταχειροκροά. Κανείς δεν είναι σαν κι αυτόν. Κανείς δεν κάνει το κοινό να ξεκορδίζεται τόσο στα γέλια. Δικαιούται ποτέ αυτός ο κλόουν να περιμένει πως αν εμφανιστεί οπουδήποτε χωρίς τη στολή του, τα υπερμεγέθη στρογγυλεμένα του παπούτσια, τα βαμμένα κόκκινα μαλλιά και την αστεία στρογγυλή του μύτη ότι οι οπαδοί του θα τον αναγνωρίσουν και θα γελάσουν ακόμα και με τα ίδια αστεία που έκανε πριν; Μπορεί να ελπίσει ότι θα συνεχίσουν να τον ακολουθούν και να τον πιστεύουν, όταν ο ίδιος έχει αρνηθεί τον ρόλο του, έχει πετάξει τη στολή του και έπαψε να εμφανίζεται πλέον στο τσίρκο, αλλά τριγυρνά στις πλατείες και τα πάρκα με το κουστουμάκι του; Δεν είναι βέβαια ο κλόουν που ξέραμε, κι αφού δεν είναι, πώς θέλει να έχει ακόμα το κοινό του και την αναγνώριση που αυτό κάποτε του χάριζε; Θα τον περάσουν για τρελό και στην καλύτερη περίπτωση θα τον προσπεράσουν.

Κάθε άνθρωπος, όπως και ο κλόουν μας, έχει κάθε δικαίωμα να αλλάξει ζωή, ιδιότητα και επάγγελμα, αν έτσι νομίζει. Αν όμως στη ζωή που αφήνει πίσω του τον εμπιστεύτηκε ένα πλήθος ανθρώπων, όχι μόνο δεν μπορεί να περιμένει πως το πλήθος θα συνεχίσει να τον ακολουθεί, αλλά αν δεν αποχχωρήσει σιωπηλά, μάλλον του οφείλει καταρχάς ένα συγνώμη που δεν κατάφερε να είναι μαζί του συνεπής στις υποσχέσεις του μέχρι το τέλος. Η παροιμία το λέει καθαρά: δεν μπορείς να έχεις και τον σκύλο χορτάτο και την πίτα ολόκληρη.

Συνταγές επιτυχίας δεν υπάρχουν. Κάθε άνθρωπος που επιτυχαίνει, πράγμα που φαίνεται μόνο αφότου πεθάνει, έχει μια διαδρομή με ξεχωριστά και ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που δύσκολα ομαδοποιούνται. 

Συνταγές αποτυχίας όμως υπάρχουν και τα χαρακτηριστικά της ομοαδοποιούνται σχετικά εύκολα γιατί διακρίνονται σε όλους τους αποτυχημένους. Η ασυνέπεια, είναι ένα. Η ελαφρότητα, άλλο. Η υπεροψία, ένα τρίτο. Η ευκολία, η βιασύνη, ο διδακτισμός, τα συναισθηματικά τσιτάτα, η αυτοπροβολή και πάει λέγοντας... 

Και όταν μιλώ για επιτυχία εννοώ το να παραμείνεις ως το τέλος της ζωής σου τόσο αυστηρός με τον εαυτό σου και τον δρόμο που διάλεξες που καμιά αναγνώριση από τους άλλους, κανένα εμπόδιο, καμιά στροφή του δρόμου και κανένα αδιέξοδο, να μην καταφέρει να σε οδηγήσει στο να προδώσεις τον εαυτό σου, τον δρόμο του και όσους σε ακολούθησαν. Αυτοί που έφτασαν στο τέλος του δρόμου και στην κορυφή του βουνού ήταν οι ήρωες και οι άγιοι και γι’ αυτό και τους τιμούμε, τους μνημονεύουμε και τους επικαλούμαστε. 

Σαν πολύ δεν επαινέσαμε, δεν θαυμάσαμε και δεν κανακέψαμε τα πάθη μας; 

Καμιά φορά, όταν κουρασμένοι αποκάμουμε στη μέση του δρόμου, μπορούμε πολύ απλά να ομολογήσουμε, αδέρφια τα σκατώσαμε...



Tuesday, September 19, 2017

Μνήμη Γιαννούλη Χαλεπά (14 Αυγούστου 1851 – 15 Σεπτεμβρίου 1938)


Η περίπτωση του κορυφαίου μας γλύπτη Γιαννούλη Χαλεπά είναι μοναδική και άκρως διδακτική. Έχει ήδη φτιάξει το αριστούργημα του την "Κοιμωμένη" του στο Α’ Νεκροταφείο, μόλις στα 24 του, όταν εμφανίζονται τα πρώτα σημάδια της ψυχικής του ασθένειας πιθανώς κάποια ερωτική απογοήτευση σε συνδυασμό με κληρονομική προδιάθεση. Η αυταρχική μάνα του θεωρεί ότι αυτή που τον τρελαίνει είναι η γλυπτική, ενώ συμβαίνει ακριβώς το ανάποδο. Μόνο η γλυπτική θα μπορούσε να τον γλιτώσει, όπως φάνηκε αργότερα. Του απαγορεύει αυστηρά να ασκεί την τέχνη του. Τον πάνε στο εξωτερικό, αλλά δε βλέπει βελτίωση. Δέκα χρόνια βολοδέρνει στην Τήνο, αποπειράται να αυτοκτονήσει κι έπειτα τον κλείνουν για 16 χρόνια στο ψυχιατρείο της Κέρκυρας. Εκεί, χωρίς φάρμακα, μέσα στη βρόμα, δεμένος με αλυσίδες, αποτρελαίνεται. Η προσωπικότητα του μεγάλου καλλιτέχνη αποδομείται εντελώς.
Όταν πεθαίνει ο πατέρας του, η μάνα του τον ξαναπαίρνει στην Τήνο, ενώ είναι πια 51 ετών. Η γριά συνεχίζει να του απαγορεύει κάθε επαφή με το μάρμαρο και τη γλυπτική. Έχει πετάξει ανάκατα τα έργα του στο υπόγειο που το έχει κλειδωμένο. Μερικές φορές τον πιάνει να φτιάχνει κάποια προπλάσματα κρυφά και του τα σπάει. Ο μπάρμπα-Γιάννης είναι ο τρελός του χωριού. Γίνεται νεροκουβαλητής, οι χωριανοί του δίνουν τις κατσίκες τους να τις βοσκήσει, τα παιδιά τον κοροϊδεύουν κι αυτός τριγυρίζει κουρελής, μαζεύοντας από χάμω τις γόπες για να καπνίσει. Το βράδυ γυρίζει στο σπίτι του και κάθεται αμίλητος σε μια γωνιά, για να μην τον μαλώσει η γριά μάνα του. Η Αθήνα τον έχει ξεχάσει, το έργο του έχει τελειώσει πρόωρα.
Και γίνεται το θαύμα! το 1916, η μάνα του πεθαίνει. Και τότε ο 65χρονος Γιαννούλης κάνει το απίστευτο.Δε χύνει σταγόνα δάκρυ, δεν ακολουθεί την κηδεία της, αλλά ανοίγει το υπόγειο και αρχίζει αμέσως να δουλεύει. Οι χωριανοί το θεωρούν ως την αναμενόμενη αντίδραση ενός τρελού, αλλά δεν είναι έτσι. Η καταπιεσμένη τέχνη του εκρήγνυται. Μέσα σε λίγους μήνες έχει θεραπευτεί εντελώς. Η σμίλη του αρχίζει να βγάζει και πάλι αριστουργήματα, και μάλιστα με μια εντελώς νέα τεχνοτροπία. Το φαινόμενο μοναδικό. 40 χρόνια δε δούλεψε την τέχνη του, δεν ενημερώθηκε για τις εξελίξεις και ξαφνικά αναδύθηκε ένας ολοκαίνουριος καλλιτέχνης, σαν να φοιτούσε σε ένα δικό του εσωτερικό σχολείο. Από τα 65 του χρόνια ως τα 84 - που πέθανε σαν σήμερα το 1938- έφτιαξε μια ολόκληρη σειρά από αριστουργήματα. Η Αναπαυμένη, η Μήδεια, ο Οιδίπους κλπ. Πεθαίνοντας, συγκέντρωσε την αγάπη και τον σεβασμό ολόκληρης της Ελλάδας.Κι όλοι αναρωτιόντουσαν πόσα θα είχε κερδίσει η Ελληνική Τέχνη αν ο γλύπτης δεν είχε χάσει αυτά τα 40 πιο παραγωγικά χρόνια της ζωής του.
Ηθικό δίδαγμα: Αποβάλετε τους τοξικούς ανθρώπους από την ζωή σας και θα ξαναγεννηθείτε!
η τελευταία του φωτο στο σπίτι-εργαστήρι του, στην οδό Δαφνομήλη 35



Δημήτρης Τριάντος





Tuesday, March 14, 2017

Ως την άκρη του νερού στο Δημ. Σχολείο της Σχολής Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου - 02..03.17


Κάθε σχολείο έχει το δικό του άρωμα. Η Σχολή Ι.Μ.Παναγιωτόπουλου έχει ένα πολύ ξεχωριστό, λεπτό, ευγενικό άρωμα. Ένα άρωμα που αποπνέει ήθος. Από το πώς σε υποδέχονται, πώς σου ανοιγουν τις πόρτες, πώς περπατούν αθόρυβα, πώς σου χαμογελούν. Από το ότι η παρουσίαση ενός βιβλίου θα γίνει στη βιβλιοθήκη που είναι στρωμένη με χαλί και το πώς περιμένουν οι μικροί μαθητές να μπουν στο χώρο τηρώντας απόλυτη, σχεδον ιερή σιωπή. Αυτα τα παιδιά είναι στα αληθεια πολύ τυχερά. Και είναι παιδιά που συγκεντρώνονται, προσηλώνονται και παραδίδονται στη μαγεία των παραμυθιών όπως θα έκαναν κάποτε και οι άνθρωποι γύρω από τη φωτιά.
Η επίγευση της εμπειρίας αυτής ήταν μια απέραντη γλύκα στον ουρανίσκο της καρδιάς. Ταξιδέψαμε ως την Άκρη του νερού, την άκρη της χαράς και της αγάπης... 







Thursday, December 22, 2016

O μεταμφιεσμένος βασιλιάς - Soren Kierkegaard

                       Γιάννη Τσαρούχη, Παραδοσιακά ελληνικά επαγγέλματα

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας πρίγκιπας που ήταν μόνος και ήθελε πολύ να παντρευτεί μια όμορφη κοπέλα που θα γινόταν η αυριανή βασίλισσα. Κοντά στο παλάτι υπήρχε μια πόλη και ο πρίγκιπας συχνά ανέβαινε στην άμαξά του και επισκετπτόταν την πόλη για τις διάφορες δουλειές του πατέρα του.

Μια μέρα, για να βρει έναν έμπορο, κατέβηκε στην αγορά, σ' ένα φτωχικό μέρος της πόλης. Πώς έτυχε να ρίξει τα μάτια του έξω από το παράθυρο και να αντικρίσει τα πανέμορφα μάτια μιας κόρης!
Είχε και πάλι την ευκαιρία μετά από λίγες μέρες να ξανακατέβει στο ίδιο μέρος -ίσως και να τον τραβούσαν τα μάτια της κοπελιάς. Ήταν καλότυχος και τη συνάντησε μια δυο φορές...

Σύντομα κατάλαβε πως την είχε ερωτευθεί. Αλλά υπήρχε μια δυσκολία. Πώς να προχωρήσει και να τη ζητήσει σε γάμο;
Ασφαλώς θα μπορούσε να διατάξει να τη φέρουν στο παλάτι και εκεί να της προτείνει να τον παντρευτεί.  
Μήπως να έκανε κάτι πιο χαριτωμένο... Να έρθει στην πόρτα της με την πιο λαμπρή του στολή, και μια υπόκλιση, να ζητήσει το χέρι της... Μα ακόμα κι ένας πρίγκιπας θέλει να παντρευτεί από αγάπη.

Και πάλι: θα μπορούσε να μασκαρευτεί σαν χωρικός και να προσπαθήσει να της ελκύσει το ενδιαφέρον. Μόλις της κάνει την πρόταση, θα βγάλει την "μάσκα". Μα αν δεν τα καταφέρει;

Τότε του ήρθε στο νου η σωστή λύση. Θα εγκαταλείψει το βασιλικό του ρόλο και θα μετακομίσει στη γειτονιά της. Κι εκεί θα πιάσει δουλειά. Ας πούμε, θα κάνει τον ξυλουργό. Όσο θα δουλεύει το πρωί και στην ώρα της ανάπαυσής του το απόγευμα, θα γνωρίσει τους ανθρώπους, θα αρχίσει να μοιράζεται μαζί τους τις έγνοιες και τα βάσανά τους, θα μάθει να μιλά τη γλώσσα τους. Και στην κατάλληλη στιγμή, αν έχει και την τύχη με το μέρος του, θα τη γνωρίσει με τρόπο φυσικό. Κι αν κι αυτή τον αγαπήσει, όπως αυτός ήδη την αγαπούσε, τότε θα της ζητούσε το χέρι.



Μας το έστειλε ο π. Βασιλειος Χριστοδούλου


Sunday, May 15, 2016

Ο Καλλίστρατος και ο Κρυμμένος Θησαυρός στη 13η Διεθνή ´ΕκθεσηΘεσσαλονίκης 14/05/16




αλλίστρατος φανέρωσε σήμερα τον Κρυμμένο Θησαυρό του στην 13η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης! Τα παιδιά του σχολείου ΅Απόστολος Παύλος΅ σκόρπισαν την ευωδιαστή καρδιά τους σε όλους μας, μας μοίραναν, μας πλημμύρισαν χαρά, μας ξανάγέννησαν! Το ευχαριστώ είναι λίγο, η αγάπη και η ευγνωμοσύνη μας απέραντη! Ένα επιπρόσθετο μεγάλο ευχαριστώ στον πολυτάλαντο φωτογράφο της εκδήλωσης πατήρ Νικόλαο Μοναστηρίδη.










Monday, November 9, 2015

Νέο παραμύθι "Ο Καλλίστρατος και ο κρυμμένος θησαυρός" της Βασιλικής Νευροκοπλή σε εικονογράφηση της Αθηνάς Ρομπιέ κυκλοφορεί τέλος Νοεμβρίου



Οπισθόφυλλο

Πειρατές, ερημίτες, βασιλιάδες, λιοντάρια και δυο αδέρφια που αγαπιούνται όσο η Πούλια με τον Αυγερινό. Το ένα θα αρρωστήσει και το άλλο θα το φυλακίσουν. Μόνο ένα θαύμα μπορεί να τα σώσει. Ένα θαύμα απ’ αυτά που μόνο η αγάπη μπορεί να κάνει…

Ένα παραμύθι για τους θησαυρούς εκείνους που κανένας “πειρατής” δεν μπορεί ποτέ να κλέψει.





Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις της Ελληνικής Βιβλικής εταιρίας στα τέλη Νοεμβρίου.








Tuesday, March 3, 2015

Να γίνεις σαν το μιλυβι



Το παιδί κοιτούσε τη γιαγιά του που έγραφε ένα γράμμα. Κάποια στιγμή τη ρώτησε: Γράφεις μια ιστορία που συνέβη σ' εμάς; Και μήπως είναι μια ιστορία για μένα;
Η γιαγιά σταμάτησε να γράφει, χαμογέλασε και είπε στον εγγονό της:
Όντως γράφω για σένα. Ωστόσο, αυτό που είναι πιο σημαντικό κι από τις λέξεις είναι το μολύβι που χρησιμοποιώ. Θα ήθελα, όταν μεγαλώσεις, να γίνεις σαν κι αυτό.
Το παιδί, περίεργο, κοίταξε το μολύβι και δεν είδε τίποτα το ιδιαίτερο.
– Αφού είναι το ίδιο με όλα τα μολύβια που έχω δει στη ζωή μου!

Όλα εξαρτώνται από τον τρόπο τον οποίο βλέπεις τα πράγματα. Το μολύβι έχει πέντε ιδιότητες, τις οποίες αν καταφέρεις να διατηρήσεις, θα είσαι πάντα ένας άνθρωπος που θα βρίσκεται σε αρμονία με τον κόσμο.
Πρώτη ιδιότητα: Μπορείς να κάνεις μεγάλα πράγματα, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάς ποτέ ότι υπάρχει ένα Χέρι το οποίο καθοδηγεί τα βήματά σου. Αυτό το χέρι το λέμε «Θεό» και Εκείνος πρέπει να σε καθοδηγεί πάντα σύμφωνα με το θέλημά Του.
Δεύτερη ιδιότητα: Πότεότε πρέπει να σταματάς να γράφεις και να χρησιμοποιείς την ξύστρα. Αυτό κάνει το μολύβι να υποφέρει λίγο, αλλά στο τέλος είναι πιο μυτερό. Έτσι, μάθε να υπομένεις ορισμένες δοκιμασίες γιατί θα σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο.
Τρίτη ιδιότητα: Το μολύβι μας επιτρέπει πάντα να χρησιμοποιούμε γόμα για να σβήνουμε τα λάθη. Κατάλαβε ότι το να διορθώνουμε κάτι που κάναμε δεν είναι απαραίτητα κακό, αλλά σημαντικό για να παραμένουμε στο δρόμο του δικαίου.
Τέταρτη ιδιότητα: Αυτό που έχει στην ουσία σημασία στο μολύβι δεν είναι το ξύλο ή το εξωτερικό του σχήμα, αλλά ο γραφίτης που περιέχει. Έτσι, να φροντίζεις πάντα αυτό που συμβαίνει μέσα σου.
Τέλος, η πέμπτη ιδιότητα του μολυβιού: Αφήνει πάντα ένα σημάδι. Έτσι, λοιπόν, να ξέρεις πως ό,τι κάνεις στη ζωή σου θα αφήσει ίχνη και να προσπαθείς να έχεις επίγνωση της κάθε σου πράξης.


http://www.infokids.gr/2015/02/na-gineis-san-to-molyvi-i-sygkinitiki/ 

http://www.agioritikovima.gr/