Καταργούνται 7 Γενικά Προξενεία της Ελλάδας για λόγους οικονομίας

Επτά Γενικά Προξενεία (Βρυξελλών, Λονδίνου, Παρισίων, Ανόβερου, Κολωνίας, Λειψίας και Νάπολης), δυο προξενεία (Νίς και Ντέρμπαν) καθώς και η μόνιμη αντιπροσωπεία της Ελλάδας στη Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση καταργούνται, προφανώς για λόγους οικονομίας, με βάση τρία προεδρικά διατάγματα που κατατέθηκαν για επεξεργασία στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

Παράλληλα, δημιουργούνται προξενικά γραφεία σε τρεις Πρεσβείες μας:

α) Προξενικό Γραφείο στην Πρεσβεία των Βρυξελλών με περιφέρεια αρμοδιότητας όλη της επικράτεια του Βελγίου, β) Προξενικό Γραφείο στην Πρεσβεία Λονδίνου με περιφέρεια αρμοδιότητας όλη την επικράτεια του Ηνωμένου Βασιλείου, γ) Προξενικό Γραφείο στην Πρεσβεία Παρισίων με περιφέρεια αρμοδιότητας όλη την επικράτεια της Γαλλίας με εξαίρεση τις περιοχές που υπάγονται στην περιφέρεια αρμοδιότητας του Γενικού Προξενείου Μασσαλίας.

Με τα διατάγματα γίνεται μερική μεταφορά προσωπικού σε άλλες θέσεις ενώ καταργούνται και πολλές θέσεις εργασίας.


Κατάργηση επτά γενικών προξενείων της χώρας

Με τρία σχέδια
Προεδρικών Διαταγμάτων που κατατέθηκαν για επεξεργασία στο Ε' τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας καταργούνται επτά Γενικά Προξενεία της χώρας στο εξωτερικό και δύο Προξενεία, όπως επίσης καταργείται και η μόνιμη αντιπροσωπεία της Ελλάδος στη Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση.

Ειδικότερα,
καταργούνται τα Γενικά Προξενεία Βρυξελλών, Λονδίνου, Παρισίων, Ανοβέρου, Κολωνίας, Λειψίας και Νάπολης. Επίσης, καταργούνται τα προξενεία Νις και Ντέρμπαν.

Παράλληλα, συνιστώνται προξενικά γραφεία σε τρεις πρεσβείες μας.

Συγκεκριμένα, συνιστάται: α) Προξενικό Γραφείο στην Πρεσβεία των Βρυξελλών με περιφέρεια αρμοδιότητας όλη της επικράτεια του Βελγίου, β) Προξενικό Γραφείο στην Πρεσβεία Λονδίνου με περιφέρεια αρμοδιότητας όλη την επικράτεια του Ηνωμένου Βασιλείου, γ) Προξενικό Γραφείο στην Πρεσβεία Παρισίων με περιφέρεια αρμοδιότητας όλη την επικράτεια της Γαλλίας, με εξαίρεση τις περιοχές που υπάγονται στην περιφέρεια αρμοδιότητας του Γενικού Προξενείου Μασσαλίας.

Επίσης,
γίνεται μεταφορά του προσωπικού μερικών εκ των καταργούμενων Γενικών Προξενείων.

Αναλυτικότερα, μεταφέρονται: 1) δύο θέσεις πτυχιούχων διοικητικών από το Γενικό Προξενείο Ανοβέρου στο Γενικό Προξενείο του Αμβούργου, 2) τρεις θέσεις πτυχιούχων διοικητικών και μία κλητήρα από το Γενικό Προξενείο Κολωνίας στο Γενικό Προξενείο του Ντύσελντορφ, 3) μία θέση πτυχιούχου διοικητικού από το Γενικό Προξενείο Λειψίας στο Γενικό Προξενείο του Αγίου Παύλου, 4) μία θέση ιδιαίτερου γραμματέα από το Γενικό Προξενείο Νάπολης στην Πρεσβεία της Ρώμης, 5) μία θέση πτυχιούχου διοικητικού και μία φύλακα θυρωρού από το Προξενείο Ντέρμπαν στο Γενικό Προξενείο του Γιοχάνεσμπουργκ.

Την ίδια στιγμή καταργούνται
και θέσεις, και ειδικότερα: 1) μία θέση ιδιαίτερου γραμματέα στην Πρεσβεία Ρώμης, 2) μία θέση γραμματέα Πρεσβείας Α' ή Β' και μία οικιακού βοηθού στο Γενικό Προξενείο Αγίου Παύλου, 3) μία θέση γραμματέα Πρεσβείας Α' ή Β' και μία οικιακού βοηθού στο Γενικό Προξενείο Αμβούργου, 4) μία θέση γραμματέα Πρεσβείας Α' ή Β' και μία οικιακού βοηθού στο Γενικό Προξενείο Γιοχάνεσμπουργκ, 5) μία θέση γραμματέα Πρεσβείας Α' ή Β' και μία πτυχιούχου διοικητικού και μία οικιακού βοηθού στο Γενικό Προξενείο Μονάχου, 6) μία θέση γραμματέα Πρεσβείας Α' ή Β' και μία οικιακού βοηθού στο Γενικό Προξενείο Ντύσελντορφ, 7) μία θέση γραμματέα Πρεσβείας Α' ή Β' και μία κλητήρα και μία οικιακού βοηθού στο Γενικό Προξενείο Στουτγάρδης και 8) μία θέση γραμματέα Πρεσβείας Α' ή Β' και μία οικιακού βοηθού στο Γενικό Προξενείο Φραγκφούρτης.

Επίσης, ανακατανέμονται οι περιφέρειες
αρμοδιότητας των προξενικών αρχών της Ελλάδας στη Βραζιλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, τη Νότια Αφρική και τη Σερβία.

Εξάλλου,
ανακαθορίζεται η σύνθεση της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Βρυξέλλες) ως εξής: 1) Πρέσβης, 2) δύο Πρεσβευτές - Σύμβουλοι, 3) έξι σύμβουλοι Πρεσβείας Α' ή Β', 4) οκτώ γραμματείς Πρεσβείας Α', Β' ή Γ', 5) έξι εμπειρογνώμονες, 6) δύο σύμβουλοι οικονομικών και εμπορικών υποθέσεων Α' ή Β', 7) δύο γραμματείς οικονομικών και εμπορικών υποθέσεων Α', Β' ή Γ, 8) αναπληρωτής νομικός σύμβουλος της ειδικής νομικής υπηρεσίας, 9) εισηγητής της ειδικής νομικής υπηρεσίας, 10) δεκαπέντε πτυχιούχοι διοικητικοί ή διοικητικοί γραμματείς, 11) τέσσερις υπάλληλοι κλάδου επικοινωνιών και πληροφορικής, 12) τέσσερις ιδιαίτεροι γραμματείς, 13) δύο τηλεφωνητές,
14) τέσσερις κλητήρες, 15) πέντε οδηγοί και 16) δύο φύλακες - θυρωροί.
http://diaspora-grecque.com

Διαβάστε περισσότερα...

Ολιγωρεί η κυβέρνηση μπροστά στις τουρκικές αθλιότητες στο Αιγαίο!

Απαράδεκτη είναι η στάση της ελληνικής πλευράς και του υπουργείου Εξωτερικών ειδικότερα, μπροστά στην ευθεία αμφισβήτηση των ελληνικών δικαιωμάτων στην έρευνα και διάσωση (SAR) στο Αιγαίο.

Διαβάστε περισσότερα...

Άρθρο- παρέμβαση Βασίλειου Μαρκεζίνη: Άμεση απομάκρυνση του κ. Δρούτσα

Με ένα βαρυσήμαντο άρθρο του στο περιοδικό «Επίκαιρα», ο ακαδημαϊκός sir Βασίλειος Μαρκεζίνης καταθέτει την άποψή του για τα λάθη της ηγεσίας της ελληνικής διπλωματίας. Ποιες είναι οι ευθύνες του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών Δ. Δρούτσα; Πόσο άλλαξε η εικόνα των υποτιθέμενων «φίλων» μας στο εξωτερικό για την Ελλάδα μετά τη Σύνοδο Κορυφής; Πόσο μπορεί να στοιχίσει στην Ελλάδα η έλλειψη συντονισμού και συνεννόησης της κυβέρνησης;

Ολόκληρο το άρθρο-παρέμβαση, στα «Επίκαιρα» που κυκλοφορούν αυτή την
εβδομάδα έχει ως εξής:

Όταν, πριν από έναν και πλέον χρόνο, στην ΕΤ1, εκφράζαμε ανησυχίες και
προειδοποιήσεις για το Καστελόριζο, κανείς δεν έδωσε σημασία.
Όταν, τον περασμένο Οκτώβριο, στην ΕΤ3, προειδοποιούσαμε για τις
τουρκικές αξιώσεις να αποκλειστεί το Καστελόριζο από τις τρέχουσες
διαπραγματεύσεις για το Αιγαίο, οι περισσότεροι, και πάλι, μας
αγνόησαν.
Λίγο πρωτύτερα, τον ίδιο μήνα, ενώπιον ενός κοινού 2.500 ατόμων στο
ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία», διατυπώσαμε σοβαρές προειδοποιήσεις για
τους κινδύνους που υποβόσκουν στη Θράκη. Αυτή τη φορά, οι
προειδοποιήσεις μας εισακούστηκαν και αναπαρήχθησαν από πολυάριθμα
ιστολόγια.

Σε ομιλία στην Κρήτη, αλλά και από τις σελίδες της Ναυτεμπορικής,
προειδοποιήσαμε επίσης για την επιδεινούμενη κατάσταση της ελληνικής
οικονομίας, η οποία, όπως είπαμε –σε μια εποχή όπου η κυβέρνηση
προέβλεπε επάνοδο της χώρας μας στις αγορές εντός του 2011 και
διατεινόταν ότι είχε υλοποιήσει «κατά 100%» τα όσα είχε αναλάβει να
κάνει–, «δεν έχει πιάσει ακόμη πάτο». Προς επίρρωση, μάλιστα, των
κυβερνητικών ισχυρισμών, επακολούθησε η δημοσίευση μακράς σειράς
δηλώσεων από τους Ευρωπαίους εταίρους, οι οποίοι επαινούσαν τις
προσπάθειές της Ελλάδας.

Μετά από έξι μήνες ερωτώ ποιος είχε δίκιο;
Όταν επισημάναμε, τόσο σε ομιλία στη Θεσσαλονίκη όσο και σε ανοιχτή
επιστολή προς τον Τύπο, τους κινδύνους που ενέχει η μη διακήρυξη της
ελληνικής ΑΟΖ, ως αναγνωρισμένου δικαιώματός μας, οι απόψεις μας
έγιναν αντικείμενο μιας πρωτοφανούς εκστρατείας δυσφήμησης από την
πλευρά της ομάδας κρατικοδίαιτων πανεπιστημιακών που στηρίζει το
υπουργείο Εξωτερικών.

Παρ’ όλα αυτά, τη σταυροφορία μας ήλθαν να την ενισχύσουν οι επιστολές
που συνεχίζουμε να λαμβάνουμε καθημερινά από εκατοντάδες συμπατριώτες
μας.
Σήμερα, η άκαιρη, ανοργάνωτη και καταφανώς ζημιογόνα επίσκεψη του κ.
Νταβούτογλου στην Αθήνα και τη Θράκη έρχεται απλώς να επιβεβαιώσει
τους χειρότερους φόβους μας.

Ποτέ δεν σταματήσαμε να εκθειάζουμε την επιστημονική εμβρίθεια του κ.
Νταβούτογλου, επισύροντας μάλιστα αρκετές επικρίσεις γι’ αυτή τη στάση
μας. Εξάλλου, ούτε προτιθέμεθα να βάλλουμε εναντίον του ούτε και να
απομακρυνθούμε –έστω και κατ’ ελάχιστον– από τη μακρόχρονη πεποίθησή
μας, ότι η χώρα μας πρέπει να αναπτύξει και να διατηρήσει φιλικές
σχέσεις με την Τουρκία. Ερχόμενος στην Ελλάδα, ο κ. Νταβούτογλου έκανε
πράγματι το καθήκον του∙ πλην όμως κατά τον πλέον άκομψο δείχνοντας
του είδους την αυτοπεποίθηση που αισθάνεται όποιος μιλάει σε κατώτερο!

Από την άλλη πλευρά:
Κατηγορούμε τον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών και τους συμβούλους του για
την άκαιρη πραγματοποίηση αυτής της επίσκεψης.
Κατηγορούμε τον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών, διότι δεν απάντησε, ως
όφειλε, στην προκλητική επιχειρηματολογία του κ. Νταβούτογλου ή την
έντεχνα επιδειχθείσα υπεροψία που επέδειξε ο Τούρκος υπουργός δημοσίως
(αλλά και στο ιδιωτικό του σεμινάριο με τους φίλους του
πανεπιστημιακούς), όλα αυτά καθ’ ον χρόνο βρισκόταν σε ελληνικό
έδαφος.

Υπενθυμίζουμε, λοιπόν, στους συμπατριώτες μας ότι η επίσκεψη
Νταβούτογλου απέδειξε περίτρανα όλα όσα έχουμε πει για τις πραγματικές
προθέσεις της Τουρκίας και την απολύτως ανεξήγητη ελληνική αδράνεια,
την οποία η κυβέρνησή μας επιμένει να περιβάλλει με το μανδύα της
αναγκαίας διπλωματικής μυστικότητας.

Αναφορικά με την πρόσφατη συνέντευξη του κ. Ντομινίκ Στρος-Καν,
τονίζουμε ότι και αυτή επιβεβαιώνει την άποψή μας ότι οι υποτιθέμενοι
«φίλοι» μας στο εξωτερικό έχουν αρχίσει να απαυδούν με εμάς, τους
Έλληνες, να μας θεωρούν ανειλικρινείς και ανίκανους, ενώ είναι επίσης
προφανές πως δεν θα διστάσουν να μας «αδειάσουν» αμέσως μόλις
διασφαλίσουν τα δικά τους οικονομικά συμφέροντα, για τα οποία και
μόνον ενδιαφέρονται.

Οι ανωτέρω σκέψεις ουδόλως αλλάζουν εξαιτίας της οργανωμένης
θριαμβολογίας μετά τις Βρυξέλλες, μερικές ημέρες μετά την εξίσου
ενορχηστρωμένη απαισιοδοξία της προηγούμενης εβδομάδας.
Ο κυνισμός μας δικαιολογείται από τα ακόλουθα γεγονότα: α) Κατά το
παρελθόν, πολυάριθμες κυβερνητικές δηλώσεις ή προβλέψεις αποδείχθηκαν
εσφαλμένες ή αναληθείς· γιατί τώρα πρέπει να τους πιστέψουμε; β) Δύο
από τα αναγγελθέντα μέτρα αναμένονταν, ενώ το τρίτο παραμένει
αδιευκρίνιστο. γ) Παραμένουν ως υποχρεώσεις οι προγραμματισμένες
ιδιωτικοποιήσεις και εκποιήσεις δημόσιας περιουσίας (με την κωμική
προσθήκη ότι αποφασίζονται από εμάς και δεν επιβάλλονται από τους
«φίλους» μας). δ) Ουδείς λόγος γίνεται για τα βαρύτατα μέτρα που θα
ακολουθήσουν, είτε αυτά ονομαστούν «νέα» είτε θεωρηθούν ως «ήδη
επιβληθέντα» αλλά μη εφαρμοσθέντα.

Θα τα αντέξει όλα αυτά το (παλιό ή και νέο) ΠΑΣΟΚ; Θα τα δεχθεί ο
κόσμος χωρίς να βγει στους δρόμους; Παρά την τελειοποιημένη
επικοινωνιακή του πολιτική, θα βελτιωθούν άραγε οι προοπτικές του
κυβερνώντος κόμματος, έστω και με τον αναμενόμενο κυβερνητικό
ανασχηματισμό, που μπορεί να μετατρέψει συμβούλους σε υπουργούς ή να
περιθωριοποιήσει άλλους;

Ο χρόνος μόνο θα δείξει πόσο θα διαρκέσουν η τεχνητή ευφορία και ο
αντίκτυπος των δημοσιευμένων φιλοφρονήσεων (σε αντίθεση με την εν
κρυπτώ εκφραζόμενη κακογλωσσιά, στην οποία επιδίδονται και οι δύο
πλευρές).
Δεν μπορούμε, λοιπόν, παρά να κλείσουμε τις παρατηρήσεις μας
επαναλαμβάνοντας τις προβλέψεις μας: η συλλογική έλλειψη συνεννόησης
και η αποδιοργάνωση της κυβέρνησης και το μη λειτουργούν κράτος μάς
οδηγούν ταχύτατα σε ακόμη μεγαλύτερες οικονομικές καταστροφές, καθώς
και στον εντεινόμενο κίνδυνο η εντεινόμενη οικονομική κακουχία να
μεταλλαχθεί σε σοβαρή κοινωνική αναταραχή, την οποία κανένας πολίτης,
έστω και ελάχιστα νοήμων, επιθυμεί, αλλά και την οποία όλοι οι
διορατικοί Έλληνες βλέπουν αναπόφευκτα να πλησιάζει. Ας το πάρουμε,
λοιπόν, απόφαση:

Οι θεοί της Ελλάδας μάς έχουν εγκαταλείψει.
Για να κατευναστούν, θα χρειαστούν «ανθρωποθυσίες».
Και το καταλληλότερο σημείο για να ξεκινήσουμε είναι το υπουργείο
Εξωτερικών – απομακρύνοντας πάραυτα τον προϊστάμενό του, προτού αυτός,
μαζί με τους πανεπιστημιακούς παρατρεχάμενούς του, μπορέσουν να μας
βυθίσουν ακόμη περισσότερο στην καταστροφή, καθώς θα αναπτύσσουν το
από καιρό διακηρυσσόμενο «νέο δόγμα» τους περί ελληνικής εξωτερικής
πολιτικής. Έλεος!

Χωρίς απώτερες επιδιώξεις, χωρίς βλέψεις αλλά και χωρίς καμία διάθεση
συγκατάβασης, ελπίζουμε ειλικρινά ότι οι απλοί Έλληνες πολίτες
–περιλαμβανομένων των εκφοβισμένων αλλά και αδρανών μεσαίων τάξεων– θα
αφυπνιστούν επιτέλους και θα ανταποκριθούν στις επαναλαμβανόμενες
εκκλήσεις μας, ώστε να ανακοπεί η πτώση που πλήττει όλες τις όψεις του
δημόσιου βίου μας.

Έχει έλθει η στιγμή να απαλλαγούμε οριστικά από αυτή την καταστροφικά
διχασμένη ομάδα πολιτικών που μας έχει βυθίσει σε κάτι χειρότερο από
τα… «σ…ά» του Στρος-Καν: στην εθνική και τη διεθνή ταπείνωση, τη
συρρίκνωση και την εκμηδένιση!

Διαβάστε περισσότερα...

Ας μην μας υποτιμά ο κ. Νταβούτογλου…

Η συνέντευξη του Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου στη «Καθημερινή της Κυριακής», δεν εξέπληξε τους γνωρίζοντες. Επανέλαβε μεν εκκωφαντικά τις γνωστές τουρκικές θέσεις, αλλά έθεσε για πρώτη φορά και επισήμως θέμα Καστερόριζου, διατυπώνοντας την άποψη ότι επειδή το νησί αυτό «δεν ανήκει στο Αιγαίο αλλά στη Μεσόγειο», δεν θα πρέπει να εξεταστεί μέσα στην ενότητα των «διμερών προβλημάτων» του Αιγαίου.

Άρθρο του Στέφανου Σωτ. Γκίκα*

Βεβαίως η ανιστόρητη αυτή θέση δεν ετέθη τυχαία από τον κ. Νταβούτογλου. Συνδέεται άμεσα με την δυναμική που έχει αναπτυχθεί το τελευταίο καιρό στη χώρα μας για την άμεση διακήρυξη της Αποκλειστικής Οικονομικής μας Ζώνης (ΑΟΖ), που σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, επιτρέπει σε όλα τα νησιά που έχουν οικονομική δραστηριότητα, άρα και στο Καστελόριζο, να έχουν ΑΟΖ. Η ΑΟΖ όμως του Καστελόριζου έχει ιδιαίτερη σημασία γιατί ενώνεται με την ΑΟΖ της Κύπρου και άρα υπάρχει μια συνέχεια μεταξύ Ισραήλ, Κύπρου και Ελλάδας, η οποία μπορεί να αξιοποιηθεί τόσο για την έρευνα, όσο και για τη μεταφορά των ενεργειακών αποθεμάτων που αποδεδειγμένα υπάρχουν στην περιοχή. Αυτή ακριβώς την εξέλιξη θέλει να αποτρέψει η Τουρκία, γιατί η εκμετάλλευση των μεγάλων αυτών ενεργειακών κοιτασμάτων, είναι βέβαιο ότι θα αλλάξει τους γεωπολιτικούς συσχετισμούς στην ευρύτερη περιοχή, εις βάρος της.

Η αντίδραση της Ελληνικής πλευράς, εκτός από τις αυτονόητες δηλώσεις των αρμοδίων, θα πρέπει να συνοδεύεται και από αντίστοιχες πράξεις. Καταρχάς η πρώτη, αντίδραση θα έπρεπε να ήταν η αναβολή της επίσκεψης του κ. Νταβούτογλου στην Ελλάδα, ο οποίος μάλιστα προγραμματίζει να κάνει και περιοδεία «ελευθερωτή» στην Θράκη. Η θερμή υποδοχή του κ. Νταβούτογλου σε Αθήνα και Θράκη, δύο μέρες μετά τα όσα δήλωσε για το Καστελόριζο, για τις «αβλαβείς διελεύσεις» των τουρκικών πολεμικών πλοίων και για τον Εθνικό Εναέριο Χώρο της Ελλάδας, υποδηλώνει υποχωρητική διάθεση και αδυναμία. Το δεύτερο που επιβάλλεται να γίνει, είναι η άμεση διακήρυξη της Ελληνικής ΑΟΖ σύμφωνα με τις πρόνοιες του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, όπως επανειλημμένα έχει διατυπώσει ο Πρόεδρος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Αντώνης Σαμαράς. Η κάθε μέρα κωλυσιεργίας από πλευράς Ελλάδας, «δουλεύει» υπέρ της Τουρκίας.

Πάντως εύλογα γεννάται το ερώτημα, αν η θέση αυτή του τούρκου ΥΠΕΞ, για την εξαίρεση του Καστελόριζου, είχε τεθεί και από την τουρκική αντιπροσωπεία στους δεκάδες γύρους διερευνητικών επαφών Ελλάδας – Τουρκίας που πραγματοποιούνται με αμείωτη ένταση το τελευταίο 1.5 χρόνο και που ο κ. Νταβούτογλου τις εκθειάζει, χαρακτηρίζοντάς τις «αναγεννημένες». Αν ναι, τότε η στάση της κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου είναι επιλήψιμη, γιατί συνέχισε ανενόχλητος τις συναντήσεις κορυφής και τις μακρές συζητήσεις με τον Τούρκο ομόλογό του – χωρίς μάλιστα πρακτικά - αντί να δημοσιοποιήσει το θέμα και να λάβει δραστικές αποφάσεις. Δεν είναι τυχαία άλλωστε η ανοικτή επιστολή που του απέστειλαν οι 33 Πρέσβεις επί τιμή, οι οποίοι σε όλους τους τόνους προβάλλουν την ανησυχία τους, τόσο για την εξαίρεση του Καστελόριζου, όσο και για πιθανές παραχωρήσεις στα Εθνικά μας θέματα.

Όσο για τον κ. Νταβούτογλου ας διαβάσει προσεκτικά τις Διεθνείς Συνθήκες, όπως τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων τις 10 Φεβρουαρίου 1947, όπου η Ιταλία παραχωρεί στην Ελλάδα την πλήρη κυριαρχία της Δωδεκανήσου που περιλαμβάνει βεβαίως και το Καστελόριζο ως αναπόσπαστο μέρος του νησιωτικού αυτού συμπλέγματος. Ή ακόμη καλύτερα, ας μελετήσει το άρθρο 16 της Συνθήκης της Λωζάννης και ας συνειδητοποιήσει επιτέλους ότι η τουρκική κυριαρχία τελειώνει στις ακτές της Μικράς Ασίας. Τελεία και παύλα.

* Αναπληρωτής Τομεάρχης Εθνικής Άμυνας της Ν.Δ.

** Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «ΤΟ ΠΑΡΟΝ» την Κυριακή 13/3/2011

Διαβάστε περισσότερα...

Επιχείρηση «Πάρτα Όλα» από τον Νταβούτογλου

Εκτεθειμένη η ελληνική κυβέρνηση από την απροκάλυπτη και κυνική ομολογία του επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας περί Δωδεκανήσων χωρίς Καστελόριζο!

Αποκαλυπτικός όσο ποτέ και με ειλικρίνεια που αγγίζει τα όρια του κυνισμού ο κ. Αχμέτ Νταβούτογλου μετέτρεψε μία επίσκεψη «ρουτίνας» στην Αθήνα σε ένα διπλωματικό σεμινάριο υψηλού επιπέδου. Καλυμμένος πίσω από το μειλίχιο πρόσωπο και το δήθεν ανυπόκριτο χαμόγελό του, ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας ανέπτυξε το «όραμά» του για να καταστεί υποτίθεται το Αιγαίο μία θάλασσα ειρήνης που ενώνει την Ελλάδα και την Τουρκία.

Πριν ακόμα πατήσει το πόδι του στην Αθήνα, ο κ. Νταβούτογλου φρόντισε να ξεκαθαρίσει ότι το Καστελόριζο δεν βρίσκεται στο Αιγαίο, αλλά στη Μεσόγειο! Με τον ελιγμό αυτό, ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας αποκάλυψε ότι η Άγκυρα επιδιώκει να είναι διαφορετική η διαπραγμάτευση για τον καθορισμό της ελληνικής και της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στη Μεσόγειο από τη συζήτηση για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας που ανήκει σε κάθε μια από τις δύο χώρες στην περιοχή του Αιγαίου.

Δωδεκάνησα χωρίς Καστελόριζο!

Αυτό που κάνει ο κ. Νταβούτογλου και η τουρκική κυβέρνηση είναι να εμφανίζουν το Καστελόριζο και τα υπόλοιπα νησιά που βρίσκονται γύρω του σαν μία συστάδα νησιών που είναι αποκομμένα από τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα. Με την τακτική αυτή η Αγκυρα προσπαθεί να επιχειρηματολογήσει ότι το Καστελόριζο, η Στρογγύλη και τα άλλα 11 νησάκια που βρίσκονται στο ίδιο σύμπλεγμα επικάθονται σε τουρκική υφαλοκρηπίδα με απώτερο στόχο να αμφισβητήσει το γεγονός ότι αυτά τα ελληνικά νησιά έχουν δική τους υφαλοκρηπίδα και άρα Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη.

Εμμέσως ο κ. Νταβούτογλου αποκάλυψε ότι η απαίτηση της Τουρκίας να διαχωριστεί το Καστελόριζο από τη συνολική συζήτηση για τον καθορισμό της ελληνικής και της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο έχει γίνει αποδεκτή από την ελληνική κυβέρνηση στην ατζέντα των λεγόμενων διερευνητικών συνομιλιών. Τα δεδομένα δείχνουν ότι ο φαινομενικά αθώος τουρκικός ελιγμός είναι στην πραγματικότητα. μπαμπεσιά. Και αυτό διότι αν το όριο της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στη Μεσόγειο καθοριστεί με βάση τη μέση γραμμή ανάμεσα στο Καστελόριζο και στις τουρκικές ακτές τότε η Ελλάδα και η Κύπρος θα έχουν κοινά όρια υφαλοκρηπίδας και άρα εφαπτόμενες ΑΟΖ, ενδεχόμενο που η Τουρκία επιθυμεί να αποτρέψει.

Οι διαβεβαιώσεις του υπουργού Εξωτερικών κ. Δημήτρη Δρούτσα ότι για την Ελλάδα στόχος των διερευνητικών επαφών είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας από τον Έβρο μέχρι το Καστελόριζο μάλλον επιβεβαιώνει ότι η απαίτηση της Τουρκίας είναι να εξαιρεθεί το Καστελόριζο από τη συνολική διαπραγμάτευση. Και για να λύσει ακόμα περισσότερο τυχόν παρεξηγήσεις ο κ. Νταβούτογλου επισήμανε ότι «το Καστελόριζο φυσικά και είναι ένα ελληνικό νησί». Για κάποιους, μπορεί ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών να βρήκε την ευκαιρία να ειρωνευτεί. Αυτό όμως που έκανε κατά βάση είναι να πει ότι η Τουρκία δεν αμφισβητεί το καθεστώς κυριαρχίας του νησιού, αλλά τις θαλάσσιες ζώνες, δηλαδή την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ.

“Εμπιστευθείτε μας...”

Και για να μη μείνει καμία αμφιβολία για τις πραγματικές επιδιώξεις της τουρκικής κυβέρνησης και του εμπνευστή του δόγματος «των μηδενικών προβλημάτων με τις γειτονικές χώρες» κ. Νταβούτογλου αξίζει να επισημανθούν όσα είπε στη συνέντευξή του στο Mega. «Η Τουρκία έχει μεγάλες ακτές στη Μεσόγειο και θα πρέπει να έχει ελεύθερη πρόσβαση στο διεθνή εναέριο χώρο και στα διεθνή ύδατα στο Αιγαίο»! Σχεδόν με παιδική αθωότητα την ώρα που ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας αξίωνε να ανοίξουν τα ελληνικά σύνορα για τον τουρκικό στρατό, καλούσε την Ελλάδα να δείξει εμπιστοσύνη και να πιστέψει τις διαβεβαιώσεις της Άγκυρας.

Πρότεινε επίσης μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης για να μειωθεί ο αριθμός των πτήσεων εκατέρωθεν εξισώνοντας τις παραβιάσεις και τις υπερπτήσεις από τα τουρκικά μαχητικά με τις επιβεβλημένες από το διεθνές δίκαιο αναχαιτίσεις των εισβολέων από τα ελληνικά πολεμικά αεροσκάφη, ενώ εντέχνως δεν είπε το παραμικρό για τους κινδύνους στις πτήσεις των πολιτικών αεροσκαφών που δημιουργούνται από τους τουρκικούς «τσαμπουκάδες».

Τέλος, η ελληνική κυβέρνηση είναι απολύτως εκτεθειμένη από την απροκάλυπτη ομολογία του επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας ότι στις διερευνητικές επαφές τίθεται τόσο το ζήτημα του εύρους των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο, όσο τα όρια της υφαλοκρηπίδας, αλλά και το εύρος του εθνικού εναέριου χώρου… Θέμα στο οποίο η ελληνική κυβέρνηση καλείται να απαντήσει αφού επισήμως υποστηρίζει ότι το μόνο ζήτημα συζήτησης είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας εγκαλώντας περίπου σαν συγγραφέα… επιστημονικής φαντασίας όποιον έστω ισχυριστεί κάτι το διαφορετικό.
http://www.protothema.gr/politics/article/?aid=110180

Διαβάστε περισσότερα...

Εξωτερική Πολιτική: Ούτε Εξωτερική, oύτε Ελληνική

Κανονικά θάπρεπε να παρατηρούνται εμφράγματα και ασπρίσματα μαλλιών σωρηδόν, σ’ όσους ηγούνται της εξωτερικής πολιτικής, αλλά και στο προσωπικό τού ΥΠΕΞ.

Αντ’ αυτών βλέπουμε μακάριες συμπεριφορές, ατσαλάκωτα κοστούμια και διαχύσεις με savoir vivre χορών debutante και αναφωνήσεις τύπου «ο φίλος μου Ταγίπ», την ίδια στιγμή που, αμείλικτα, η τηλεόραση φωτίζει έναν Ταγίπ συνοφρυωμένο και κάθε άλλο παρά φίλα διακείμενο. Με άλλα λόγια διπλωματικές πρακτικές μικρομικρών χωρών 19ου αιώνα αντί εναρμονισμένη λειτουργία τού κράτους στις απαιτήσεις σύγχρονων διεθνών σχέσεων.

Έτσι παρακολουθούμε να συμβαίνουν στην Ελλάδα τα εξής χαρακτηριστικά και αμίμητα:

α) το Υπουργείο Εξωτερικών ΔΕΝ είναι (ή δεν θέλουν να είναι) αρμόδιο για τον συντονισμό όλου τού Δημοσίου και των φορέων του στην επίτευξη των στόχων και την αποτροπή κινδύνων, τα δε Υπουργεία και οι ‘εποπτευόμενοι’ φορείς τους κάνουν ό, τι θέλουν , χωρίς να διερωτώνται έστω για τις επιπτώσεις που έχουν οι αποφάσεις τους, στην εξωτερική πολιτική της χώρας.

Πάρτε για παράδειγμα το Υπουργείο Παιδείας. Μέσω εοκικών λεφτών, τραβάει ένα πρόγραμμα για την μελέτη και υλοποίηση εισαγωγής της Τουρκικής Γλώσσας σε όλα τα δημόσια δημοτικά και Γυμνάσια της Θράκης, καθώς και την λειτουργία δίγλωσσων νηπιαγωγείων. Όλα αυτά δήθεν για τούς μουσουλμάνους πολίτες. Έλα όμως που τα 2/3 εξ αυτών μιλούν πομάκικα και τσιγγάνικα κι’ όχι τουρκικά, όπως θέλει το Παιδείας να γίνει με το ζόρι!!.

Αν αυτό γινόταν όπουδήποτε αλλού, ο Υπουργός και οι εμπλεκόμενοι υπάλληλοι θάχαν εξωπεταχτεί, το λιγότερο, μαζί με όσους από το ΥΠΕΞ δεν το ΄χαν πάρει χαμπάρι. Το ίδιο ισχύει και για το Άμυνας, όπου αποφασίζεται για ψηφοθηρικούς λόγους η μείωση της θητείας, χωρίς καν να ερωτηθεί το ΥΠΕΞ, λες και μιλάμε για την Ελβετία ή την Γροιλανδία.

)Εκτός τούτων, το ΥΠΕΞ δεν έχει ξεκάθαρα επεξεργασμένη και παρουσιασμένη ελληνική γεωστρατηγική οπλιτική, πράγμα που καθιστά εξαιρετικά επισφαλή την όποια συμφωνία θα ήθελε να συνάψει ένα κράτος μαζί μας. Παράδειγμα το Ισραήλ και η νεφελώδης γενική φιλοαραβική πολιτική μας, που δεν ξεχώριζε «άραβες» από άραβες και συμβάντα από «συμβάντα». Αυτή η μυωπική πολιτική είχε σαν συνέπεια να βλάπτονται τα συμφέροντά μας και να δυναμιτίζουμε μόνοι μας τις σχέσεις μας με Γερμανία, Ισραήλ, Αίγυπτο, Βρετανία. Αποτέλεσμα η Αίγυπτος να μην προχωρά σε ΑΟΖ μαζί μας, το Ισραήλ να έρχεται σε συμφωνίες με Τουρκία, οι μουσουλμανικές χώρες να αποδέχονται την κατεχόμενη Κύπρο. Φυσιολογικά, αφού μεταξύ Τουρκίας και ημών των Φιλότουρκων, θα προτιμήσουν το ... πρωτότυπο.

Αλλά ακόμη και τώρα που τα τοπίο έχει δραστικά αλλάξει (πιάνοντας δυστυχώς στον ύπνο το ΥΠΕΞ), και ενώ το Ισραήλ στην ουσία αναγνωρίζει την ΑΟΖ μας και μας βάζει ξανά στο παιχνίδι της Ανατ. Μεσογείου, ενώ η Ευρώπη καλεί την Τουρκία να υπογράψει το Δίκαιο τής Θάλασσας, ενώ ανακαλύπτονται ‘αιφνιδίως’ τα δίκια των Κυπρίων, ενώ Γερμανία Γαλλία κλείνουν σιγά σιγά την πόρτα στην Τουρκία και ενώ η Κύπρος μάς θερμοπαρακαλά να οριοθετήσουμε την ΑΟΖ μαζί τους, εμείς εκεί φιλότουρκοι κάνουμε το πάν, παρά τούς λεονταρισμούς τού Ερζερούμ, για να μην θίξουμε τους καταπατητές και εκβιαστές μας. Με την διαφορά ότι το παράθυρο αυτής τής ευκαιρίας δεν θα μείνει για πολύ ανοιχτό (ήδη η Μέρκελ μάς παρέκαμψε, συνεννοούμενη μόνο με Κύπρο και Ισραήλ).

του Γιώργου Κακαρελίδη


--Ο κ. Γ. Κακαρελίδης είναι Καθηγητής Εφαρμογών στην Επιχειρηματική Έρευνα & Στατιστική ΤΕΙ Πατρών
http://www.elzoni.gr/html/ent/037/ent.7037.asp

Διαβάστε περισσότερα...

«Οχι συμφωνίες υπό απειλή»

Σε ανοιχτή επιστολή τους, που απηύθυναν χθες προς τον πρωθυπουργό, 32 πρώην πρέσβεις της Ελλάδας και ο τέως προϊστάμενος Ειδικής Νομικής Υπηρεσίας του υπουργείου Εξωτερικών - μέλος της Επιτροπής Διεθνούς Δικαίου του ΟΗΕ, μεταξύ άλλων: Εκφράζουν ανησυχία μήπως η σημερινή οικονομική συγκυρία πλήξει τελικά τα εθνικά μας θέματα ανεπανόρθωτα, εν όλω ή εν μέρει.

Τονίζουν ότι τυχόν συνδιαχείριση των πόρων του Αιγαίου υπό συνθήκες κρίσης, υπό την τουρκική απειλή του «casus belli», θα είναι σε βάρος μας, ότι απαιτούνται άμεσα, ως προϋποθέσεις, επέκταση των χωρικών μας υδάτων, με ανεξάρτητη-κυρίαρχη απόφαση της χώρας μας, βάσει του Διεθνούς Δικαίου, και οριοθέτηση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και της κεφαλαιώδους σημασίας για μας ΑΟΖ του νησιωτικού συμπλέγματος Καστελόριζου. Ολόκληρη η επιστολή των «33» έχει ως εξής:
«Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ,

Οι υπογράφοντες, έχοντας επί δεκαετίες υπηρετήσει τα εθνικά μας θέματα, δικαιώματα και συμφέροντα, επιθυμούμε να εκφράσουμε την ικανοποίησή μας για τις δημόσιες δηλώσεις σας κατά την συνάντηση στο Ερζερούμ με τον Τούρκο ομόλογό σας και με τους πρέσβεις της γείτονος. Παρ' όλη όμως την ευθεία και δημοσία αυτή προβολή των θέσεών μας δεν παύουμε να ανησυχούμε μήπως η σημερινή οικονομική συγκυρία πλήξει τελικά τα εθνικά μας θέματα, εν όλω ή εν μέρει, ανεπανόρθωτα. Και τούτο για τους παρακάτω λόγους τους οποίους επιτρέψτε μας να σας εκθέσουμε επιθυμώντας να συμβάλουμε και εμείς στον διεξαγόμενο σήμερα δημόσιο διάλογο, ως απλοί πολίτες, χωρίς βεβαίως να αμφισβητείται η αρμοδιότητα της κυβερνήσεως να διαμορφώνει την εξωτερική πολιτική:

Οταν μια χώρα διέρχεται κρίση, όπως τώρα η πατρίδα μας, είναι λογικό να αποφεύγει να συνάπτει συμφωνίες που θα τη δεσμεύσουν για πολύ μετά το τέλος της κρίσης και, πιθανότατα, εις το διηνεκές.

Στις θεμελιώδεις υποχρεώσεις που επιβάλλει ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών περιλαμβάνεται και η αποχή από κάθε απειλή ή χρήση βίας στις διεθνείς σχέσεις. Η Αρχή αυτή δεν έχει τεθεί στον Χάρτη ασκόπως. Γιατί είναι προδιαγεγραμμένη η έκβαση της διαπραγμάτευσης εις βάρος του μέρους εκείνου που δέχεται να συνομιλεί υπό τη συνεχή και προκλητική παραβίαση του εθνικού του χώρου και υπό την απειλή στρατιωτικής αντίδρασης, όπως είναι η τουρκική γνωστή ως "casus belli".

Οταν το ένα μέρος βρίσκεται στο πλευρό της διεθνούς νομιμότητας και εξακολουθεί να διαπραγματεύεται παρά τις έκνομες ενέργειες του άλλου μέρους δημιουργούνται δύο σοβαρές συνέπειες. Αφ' ενός δείχνει ο απειλούμενος ότι δέχεται να διαπραγματευτεί υπό πίεση -σαν να είχε ηττηθεί σε πόλεμο- και αφ' ετέρου ο παράνομος χαρακτήρας των ενεργειών του απειλούντος ακυρώνεται ή αποδυναμώνεται σημαντικά στα μάτια των διεθνών παραγόντων. Το δεύτερο αυτό συμβαίνει διότι κανείς ξένος δεν είναι δυνατόν να πιστεύσει ότι διαπράττονται διεθνείς παραβιάσεις όσο οι διαπραγματεύσεις διαρκούν και ότι το μέρος που τις υφίσταται δέχεται, παρά ταύτα, να συνεχίζει να διαπραγματεύεται. Ετσι η διαμαρτυρία και η επιχειρηματολογία του αποδυναμώνονται και αυτοαναιρούνται.

Οι επεκτατικές στοχεύσεις της Τουρκίας εδράζονται σε μακροχρόνιες προοπτικές και τούτο είναι σε όλους γνωστό. Οιαδήποτε σημερινή συμφωνία με ελληνικές υποχωρήσεις θα εξασφάλιζε οφέλη μόνο στην Τουρκία, η οποία μετά κάποια μικρή χρονική ίσως διακοπή θα συνέχιζε την ίδια αρπακτική τακτική. Η ιστορία της γείτονος είναι δυστυχώς ιστορία παραβιάσεων της υπογραφής της. Μια ιστορία που έχει ακόμη και πρόσφατα έντονα δείγματα.

Τυχόν συνδιαχείριση των πόρων του Αιγαίου πριν από τη διεύρυνση των χωρικών μας υδάτων και την επακόλουθη οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ θα παρείχε ίσως πρόσκαιρα οικονομικά οφέλη. Η συνδιαχείριση όμως προϋποθέτει δύο απαραίτητες ενέργειες που πρέπει να γίνουν προηγουμένως: α) Την επέκταση των χωρικών υδάτων με ανεξάρτητη και κυρίαρχη απόφαση της χώρας μας σύμφωνα με τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου. Και β) τον ορισμό της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ. Εάν δεν τηρηθούν οι δύο αυτές προϋποθέσεις, η Τουρκία ασφαλώς θα χρησιμοποιούσε τα ad hoc δικαιώματα τα οποία ενδεχομένως θα της παραχωρηθούν προσωρινά για να αποδυναμώσει τα de jure ελληνικά και να ενισχύσει τις δικές της πάγιες παράνομες θέσεις. Εξ άλλου, η επί μακρόν αποχή εκ μέρους μας από την άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων σε συνδυασμό με τη θέση τους υπό συζήτηση είναι δυνατόν, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να δώσει λαβή σε παρερμηνείες.

Εφόσον η Ελλάδα υποστηρίζει ότι συζητά μόνο την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και η Τουρκία επιμένει ότι στο τραπέζι βρίσκονται όλα τα "ζητήματα του Αιγαίου", η κυβέρνηση οφείλει να ξεκαθαρίσει το ζήτημα. Δεν μπορεί πράγματι να παραμένει μυστικό, τόσο το περιεχόμενο της διαπραγμάτευσης όσο και η διαπραγματευτική γραμμή εκκίνησης της ελληνικής πλευράς.

Πρέπει να επισημανθεί ότι η υφαλοκρηπίδα και η ΑΟΖ του νησιωτικού συμπλέγματος Καστελορίζου είναι κεφαλαιώδους σημασίας για τη χώρα μας και είναι ενθαρρυντικό ότι πρόσφατα έγκυρα δημοσιεύματα στο Ισραήλ το αναγνωρίζουν. Είναι ευνόητο ότι η χώρα μας έχει κάθε συμφέρον να υποστηρίξει αυτή την άποψη.

Οι πενήντα τουλάχιστον "διερευνητικές επαφές", όπως και άλλες που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ των δύο χωρών είναι φανερό ότι έχουν ξεπεράσει το επίπεδο του "διαλόγου" και κινδυνεύουν να εκληφθούν ως διαπραγμάτευση. Η διαπραγμάτευση είναι -έτσι τουλάχιστον ασκείται διεθνώς- αμοιβαία ανταλλαγή παραχωρήσεων με σκοπό να επιτευχθεί λύση ικανοποιητική και για τις δύο πλευρές υπό την προϋπόθεση βεβαίως ότι και οι δύο έχουν νόμιμους τίτλους. Αν η ελληνική πλευρά παραχωρήσει μέρος των κυριαρχικών της δικαιωμάτων θα πρέπει ο ελληνικός λαός να μάθει και τις παραχωρήσεις των νομίμων δικών της κυριαρχικών δικαιωμάτων που έκανε, σε αντάλλαγμα, η Τουρκία.

Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ,

Η κυριαρχία και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στο Αιγαίο δεν προσδιορίζονται με ασαφείς διατάξεις διεθνούς δικαίου, όπως επιδιώκουν ίσως μερικοί να πείσουν τους πάντες και ιδίως την ηγεσία της χώρας. Είναι σαφή και αδιαμφισβήτητα έναντι της επιβουλής οιουδήποτε γειτονικού κράτους, το οποίο διά της απειλής χρήσεως όπλων επιδιώκει -όπως και επίσημοι Τούρκοι ομολογούν- να επαναφέρει το καθεστώς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας της οποίας την κατάρρευση κίνησε προ δύο σχεδόν αιώνων ο πόθος των λαών για ελευθερία.

Μετά τιμής,

Οι πρώην Πρέσβεις της Ελλάδος:

Χρήστος Αλεξανδρής, Σπύρος Αλιάγας, Γεώργιος Ασημακόπουλος, Διαμαντής Βακαλόπουλος, Βασίλειος Βασσάλος, Ιωάννης Γενηματάς, Εμμανουήλ Γκίκας, Νικόλαος Διαμαντόπουλος, Σπυρίδων Δοκιανός, Ευστράτιος Δούκας, Αχιλλέας Εξαρχος, Ιωάννης Θεοφανόπουλος, Αθανάσιος Θεοδωρακόπουλος, Ιωάννης Θωμόγλου, Αντώνης Κοραντής, Αλέξανδρος Κουντουριώτης, Γεώργιος Κωνσταντής, Νικόλαος Μακρίδης, Λεωνίδας Μαυρομιχάλης, Εμμανουήλ Μεγαλοκονόμος, Παναγιώτης Μπάιζος, Ιωάννης Μπουρλογιάννης-Τσαγγαρίδης, Λάζαρος Νάνος, Αντώνιος Νομικός, Παναγιώτης Οικονόμου, Απόστολος Παπασλιώτης, Κωνσταντίνος Πολίτης, Αντώνης Πρωτονοτάριος, Βασίλειος Σημαντηράκης, Ιάκωβος Σπέτσιος, Θέμος Στοφορόπουλος, Ευάγγελος Φραγκούλης, Κώστας Οικονομίδης, Ομότιμος Καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου, τέως Προϊστάμενος Ειδικής Νομικής Υπηρεσίας Υπουργείου Εξωτερικών, Μέλος Επιτροπής Διεθνούς Δικαίου Ηνωμένων Εθνών (1999-2006)»
http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=25/02/2011&id=254368

Διαβάστε περισσότερα...

Οριστικά χωρίς βίζα οι τούρκοι στα νησιά μας

Στο όνομα της ενίσχυσης του τουρισμού... 

Την περασμένη Δευτέρα το πρωί, σας ενημερώσαμε από την ιστοσελίδα της εφημερίδας μας (www.elkosmos.gr), για μια συνάντηση υπουργών, με αντικείμενο τις «διευκολύνσεις θεωρήσεων σε χώρες ιδιαίτερου τουριστικού ενδιαφέροντος». Η συνάντηση έγινε.

Και όπως είχαμε προβλέψει, αφορούσε και στην Τουρκία. Η κυβέρνηση αυτή, αρέσκεται άλλωστε να παίζει παιχνίδια με τη φωτιά. Στις δηλώσεις του που ακολούθησαν τη συνάντηση και αφου μίλησε πρώτα για τον τουρισμό από τη Ρωσία για «ξεκάρφωμα», ο Δημήτρης Δρούτσας, απαντώντας σε ερώτηση αν συζητήθηκε και το θέμα με τις ημερήσιες βίζες στην Τουρκία, απάντησε: «Νομίζω οι νέες αγορές είναι αυτές που ξέρουμε, είναι η Ρωσία, είναι η Κίνα, είναι η Ινδία, όλες αυτές οι περιοχές - και η Τουρκία βεβαίως και νομίζω και πέρυσι είχαμε μία σημαντική αύξηση επισκέψεων από Τούρκους πολίτες. Προσπαθούμε να βρούμε εδώ λύσεις και στο θέμα της ‘μονοήμερης επίσκεψης', όπως την αποκαλούμε και εδώ θα είμαστε όσο το δυνατόν πιο ευέλικτοι». Προσέξτε: θα είναι «όσο το δυνατόν πιο ευέλικτοι»! Αυτό σημαίνει, ότι θα δώσουν την ευκαιρία σε Τούρκους πράκτορες, λαθρέμπορους, κακοποιούς και εμπρηστές, να αλωνίζουν ελεύθεροι στην ελληνική επικράτεια!

Και αδιαφανείς διαδικασίες με απόρρητα κονδύλια...
Σύμφωνα με πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, πέρσι στον κωδικό 0896 του προϋπολογισμού του ΥΠΕΞ που αφορούν στις απόρρητες δαπάνες, αναγράφεται ποσό της τάξης των 18 εκατομμυρίων ευρώ. Φέτος και παρά την οικονομική κρίση, το ποσό ανέβηκε στα 34 εκατομμύρια ευρώ. Γιατί αυτή η αύξηση του 20% και μάλιστα σε εποχές που οι στρόφιγγες έχουν κλείσει για όλους; Για «επικοινωνιακή στήριξη» και με ποιά σκοπιμότητα; Προσέξτε: η αύξηση έγινε με κοινή απόφαση των υπουργών Οικονομικών και Εξωτερικών. Φυσικά, εκτός του ΥΠΕΞ, κανείς δεν θα γνωρίζει σε ποιους και πως διατέθηκαν τα χρήματα... Γιάννης πίνει, Γιάννης κερνάει. Φυσικά, χαμένη είναι η χώρα και τα συμφέροντά της.

Διαβάστε περισσότερα...

Θανάσιμη τουρκική παγίδα

Αποδυναμώνουν την εθνική μας άμυνα

Προετοιμάζουν το έδαφος για συνεκμετάλλευση

Θανάσιμη τουρκική παγίδα
Το Μαξίμου έχει πέσει στην παγίδα του Ταγίπ Ερντογάν. Η πρωτοβουλία της Αθήνας για τη σύγκληση Συνόδου Κορυφής μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας και η μάλλον ασυνείδητη μετατροπή της σε μεταπράτη των τουρκικών συμφερόντων, αναδεικνύει το μέγεθος της πλάνης των περί τον Έλληνα πρωθυπουργό. Ο Τούρκος ομόλογός του, αντίθετα, παραδίδει μαθήματα διπλωματίας και πολιτικής. Με συγκεκριμένες ενέργειες, μεγιστοποιεί το αποτέλεσμα κάθε απόφασης που λαμβάνει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η διάλυση της τουρκικής Στρατοχωροφυλακής, η οποία, αν και σώμα εσωτερικής ασφάλειας, διοικείται από (ως επί το πλείστον κεμαλιστές) αξιωματικούς του Στρατού. Οι δομές του προαναφερόμενου σώματος, θα αντικατασταθούν από αυτές της τουρκικής αστυνομίας, που είναι πιστή στο κυβερνών κόμμα της γείτονος. Έτσι, ο Τ. Ερντογάν πετυχαίνει με ένα σμπάρο πολλά τρυγόνια: ελέγχει το πολιτικό σκηνικό στη γείτονα, κάνει μια χειρονομία καλής θέλησης προς τους Κούρδους, δεδομένου ότι η Στρατοχωροφυλακή αυτούς είχε ως στόχο, ενώ πλασάρει και στην Ελλάδα μια δήθεν «μείωση» του στρατεύματος, ζητώντας ανάλογες χειρονομίες από ελληνικής πλευράς. Όμως, εμάς γιατί μας ενδιαφέρει η διάλυση της Στρατοχωροφυλακής, η οποία είναι σώμα εσωτερικής ασφάλειας και δεν είχε στρατιωτικού τύπου αρμοδιότητες; Γιατί θα πρέπει να «ανταποδώσουμε» με μείωση του στρατιωτικού μας προσωπικού, την ώρα μάλιστα που οι δήθεν «αλλαγές» στην Τουρκία, αφορούν αποκλειστικά στη Στρατοχωροφυλακή και δεν έχουν καμία απολύτως επίδραση στη δομή του στρατού της γείτονος, που διατηρεί στο ακέραιο την επιθετική της διάταξη, αλλά αλώβητο τον αριθμό των στελεχών που παραμένουν σε υπηρεσία;

Αποδυναμώνουν την εθνική μας άμυνα
Είναι σαφές στους κύκλους των εν ενεργεία ανωτάτων αξιωματικών των ελληνικών ΕΔ, ότι η μείωση του στελεχιακού τους δυναμικού, θα σημάνει και τη διάβρωση των αποτρεπτικών τους δυνατοτήτων. Βασικός πυλώνας της ισχύος ενός κράτους, είναι οι ΕΔ του, τονίζουν στον «ΕΚ» ανώτατοι αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς, υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι χάνοντας την αποτρεπτική μας δυνατότητα, θα βιώσουμε παράλληλα τη διπλωματική απαξίωση, αλλά και σωρεία ασύμμετρων απειλών στα βόρεια και στα ανατολικά σύνορά μας. Από την άλλη, επισημαίνουν τη συνολικότερη προσπάθεια της κυβέρνησης για την αποστρατικοποίηση της κοινωνίας μας και μας ξεκαθάρισαν ότι σύμφωνα με την εκτίμησή τους, αυτή θα έχει ολέθριες συνέπειες για την ελληνική κοινωνία. Εξάλλου και αυτοί και οι οικογένειές τους, στην ελληνική κοινωνία ζουν...

Προετοιμάζουν το έδαφος για συνεκμετάλλευση
Εμείς εδώ στον «ΕΚ», δεν τρώμε κουτόχορτο. Το μεγάλο διακύβευμα στο Αιγαίο, είναι η συνεκμετάλλευση. Κλασική λογική του συστήματος (που όμως υποβαθμίζει μέσα στο νεοφιλελεύθερο δογματισμό του τον εθνοτικό παράγοντα): σύνορα που τα περνάνε εμπορεύματα, δεν τα περνάνε στρατοί. Εδώ, κάποιοι πετούν στους Έλληνες που βρίσκονται αντιμέτωποι με μια πρωτόγνωρη κρίση, το δόλωμα: «στη φάση που βρίσκεστε, το χρήμα και η ανάπτυξη είναι το παν». Ήδη, ο Τούρκος υπουργός Επικρατείας Μπαγίς, εκφράστηκε για τις «πλατφόρμες» στο Αιγαίο, παίζοντας το ρόλο του λαγού του συστήματος. Με μια διαφορά: ο Τούρκος πρωθυπουργός παίζει όντως το παιχνίδι του διεθνούς συστήματος, γιατί δεν έχει κάτι να χάσει. Ελληνικά πράγματα θέλει να μοιραστεί και αυτοί του εγγυώνται ότι έχει να πάρει πολλά. Από την άλλη όμως, προσπαθεί να μεγιστοποιήσει τα κέρδη του. Πως; Προσπαθώντας να πετύχει παράλληλα και την αποστρατικοποίηση της Ελλάδος και όχι μόνο, αλλά και να την προσδέσει στο άρμα του, μετατρέποντάς την σε νεο-οθωμανικό προτεκτοράτο. Απέναντί της η Άγκυρα έχει κάποιους εύπιστους (για να μην πούμε παρανοϊκούς) Έλληνες, θιασώτες της παγκόσμιας διακυβέρνησης, που θεωρούν ότι η πλήρης ενσωμάτωση των κρατών της Χερσονήσου του Αίμου στις ευρωατλαντικές δομές, θα δημιουργήσει έναν ενιαίο χώρο, όπου οι εδαφικές διεκδικήσεις θα είναι απλά «ανεπίκαιρες» και με αυτόν τον τρόπο, θα εκτονωθούν οριστικά οι εντάσεις. Αλήθεια, πόσο αφελείς είναι οι άνθρωποι; Μια απορία: πόσο αποτελεσματική ήταν η συμβίωση σε βάθος χρόνου στη Γιουγκοσλαβία, των Σέρβων, των Αλβανών, των Κροατών και των Σλοβένων; Λύθηκαν οι όποιες εθνοτικές τους διαφορές ή μήπως αυτές επανήλθαν στο προσκήνιο και δη με σφοδρότητα, οδηγώντας σε λουτρό αίματος;
www.elkosmos.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Δρούτσας: «Βλέπουμε θετικά την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας»

Θα πάρω μονοπάτια, να βρω τα σκαλοπάτια, που παν στη Λευτεριά. Θ' αφήσω αδέλφια συγγενείς, την μάνα, τον πατέρα, μεσ' τα λαγκάδια ...

Όραμα αλλά και ρεαλισμός και όχι πολιτική των εντυπώσεων, είναι τα χαρακτηριστικά με τα οποία ασκείται η ελληνική εξωτερική πολιτική, υπογράμμισε ο υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Δρούτσας, σε συνέντευξή του στην εκπομπή Σαββατοκύριακο στη ΝΕΤ.

Σύμφωνα με τον Υπουργό η Ελλάδα ξεπέρασε τον κίνδυνο της χρεοκοπίας και παράλληλα ανέκτησε την αξιοπιστία της στο εξωτερικό χάρη στο σχέδιο σωτηρίας της Κυβέρνησης και τις θυσίες του ελληνικού λαού. Ερωτηθείς για την πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων, είπε ότι η στάση της Άγκυρας δεν έχει αλλάξει, αλλά τόνισε ότι η Ελλάδα έχει συμφέρον να προχωρήσει η ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας και ότι «πρέπει να δημιουργήσουμε μέσα στην Ευρώπη άλλη αντίληψη για την ενταξιακή της πορεία, ώστε η Τουρκία να καταλάβει ότι έχει συμφέρον να γίνει μέλος της ΕΕ και να προχωρήσει προς τη σωστή κατεύθυνση».
Ως προς το θέμα των ερευνών για την εξεύρεση υδρογονανθράκων και το αν οι σχέσεις με την Τουρκία μάς αποτρέπουν από τις έρευνες στο Αιγαίο, ο Υπουργός Εξωτερικών απάντησε ότι η Κυβέρνηση έχει κάνει τις απαραίτητες προετοιμασίες για τη δημιουργία του αρμόδιου φορέα, ο οποίος θα προβεί στις αναγκαίες έρευνες και πως οι πρώτες κινήσεις θα γίνουν στις περιοχές, όπου υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις από παλαιότερες έρευνες ότι κάτι υπάρχει. Ανέφερε ως τέτοιες περιοχές το Ιόνιο και τη Δ. Ελλάδα, σύμφωνα με την ενημέρωση του Υπουργείου ΠΕΚΑ, το οποίο προχωρεί αυτά τα θέματα.
Κάτι τέτοιες δηλώσεις βλέπω και απο Λόγιος θα μετονομαστώ σε παράφρων Ερμής...
Διότι η Ελλάδα έχει συμφέρον να προχωρήσει η ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας της οποίας τα αεροπλάνα κάνουν υπερπτήσεις και εικονικούς βομβαρδισμούς καθημερινά σε Ελληνικούς στόχους, έχουν οδηγήσει σε κατάρριψη 2 ελληνικά μαχητικά τα τελευταία 6 χρόνια, οδηγούν σε οικονομική ασφυξία την Ελλάδα λόγω της αυξημένης ανάγκης για αμυντικές δαπάνες, παραβιάζουν και διεξάγουν έρευνες στην ελληνική ΑΟΖ , περνούν με τις φρεγάτες τους έξω απο το Σούνιο και τα νησιά μας, έχουν κάνει μια εισβολή στην Κύπρο και έχουν σφάξει κόσμο, θεωρούν αιτία πολέμου το διεθνές κατοχυρωμένο δικαίωμα μας για την επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, τάσσονται αναφανδόν υπέρ του Μακεδονισμού και οργανώνουν λόμπι εναντίον της Ελλάδας σε κάθε ευκαιρία, επιβουλεύονται την Θράκη και σχεδιάζουν προβοκάτσια και εισβολές στον Έβρο.

Αυτή την Τουρκία θέλουμε συνέταιρο μας στην Ε.Ε.

Πείτε μου ορε συνέλληνες, είναι στραβός ο γυαλός ή στραβά αρμενίζουμε;;

Πηγή: http://logioshermes.blogspot.com/2010/12/blog-post_988.html#ixzz17G69kzZW
Διαβάστε περισσότερα...

Η τουρκία θέλει(?) να διαγράψει απο το χάρτη το Καστελόριζο!!!

Γιατί δεν έχουν υποβληθεί χάρτες με τα υποθετικά όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης στα αρμόδια όργανα του ΟΗΕ αν και η αρμόδια υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού έχει ετοιμάσει τέτοιους χάρτες;

Διαβάσαμε σε εφημερίδα το Σαβκο (ο Κόσμος του επενδυτή) για τις (άλλη μια φορά) άγνωστες στο λαό διαπραγματεύσεις των κυβερνόντων(?) μας με τους "φίλους" μας τους τούρκους. Σε απόρρητο έγγραφο του ΥΠΕΞ(λέμε τώρα εξωτερικών) αποκαλύπτεται ότι
οι φίλοι μας απαιτούν το θέμα της υφαλοκρηπίδας της Ανατολικής Μεσογείου, να είναι ξεχωριστό από τη συζήτηση για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου. Έτσι γίνετε μια προσπάθεια από μέρους της Τουρκίας να αποσυνδέσει το νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελόριζου από τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα και να το παρουσιάσει ως αποκομμένες νησίδες που επικάθονται στην τουρκική υφαλοκρηπίδα. Τί συνεπάγεται αυτό??Πολύ απλά το ότι οι Τούρκοι θα αμφισβητήσουν το νομικό δικαίωμα αυτών των νησιών να έχουν δική τους υφαλοκρηπίδα και άρα Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη.
Δηλαδή, η Ελλάδα δεν θα μπορεί διεκδικήσει την εκμετάλλευση μιας μεγάλης θαλάσσιας έκτασης, στο υπέδαφος της οποίας θεωρείται πως υπάρχουν πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου. Και ενώ η "φίλοι" μας πιέζουν παντού για να προασπίσουν τα συμφέροντά τους, η ελληνική(?) κυβέρνηση δεν έχει αλλάξει στην ελληνική νομοθεσία ούτε τον σύγχρονο ορισμό της υφαλοκρηπίδας αν και έχει εθνικό συμφέρον και διατηρεί τον περιοριστικό ορισμό του 1958.


και επειδή ήμαστε τόσο...αργοί, ακόμα(!!!) δεν έχουν υποβληθεί χάρτες με τα υποθετικά όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης στα αρμόδια όργανα του ΟΗΕ αν και η αρμόδια υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού έχει ετοιμάσει τέτοιους χάρτες.
ΥΓ:Ο κος Νταβούτογλου παίζει χωρίς αντίπαλο....Διαφωνείτε???
/all-2-one.blogspot.com
Διαβάστε περισσότερα...

«Καμπανάκι» για τα κυριαρχικά μας δικαιώματα

«Οποια εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα απεμποληθούν, οι πιθανότητες για να ανακτηθούν ξανά είναι μηδενικές...»

Του Δημήτρη Διαμαντίδη

Για μία οικονομική, πολιτική και ηθική κρίση στη χώρα μας, η οποία βρίσκεται στο πιο κρίσιμο σταυροδρόμι της νεότερης ιστορίας της, έκανε λόγο χθες από τη Θεσσαλονίκη ο sir Βασίλειος Μαρκεζίνης, κατά τη διάρκεια εκδήλωσης παρουσίασης του νέου βιβλίου του «Μία νέα εξωτερική πολιτική για την Ελλάδα».

Ο ακαδημαϊκός και διαπρεπής νομικός, διεθνούς κύρους, τόνισε πως η οικονομική κατάσταση της χώρας συνδέεται άμεσα και με τις επιδόσεις της στην εξωτερική πολιτική, όπου έκρουσε τον «κώδωνα του κινδύνου» λέγοντας πως σε αυτό το πεδίο όποια εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα απεμποληθούν, οι πιθανότητες για να ανακτηθούν ξανά είναι μηδενικές.

Το χρέος
Αναφερόμενος στην οικονομική κρίση και καταθέτοντας σκέψεις του, ενώπιον ενός πολυπληθούς ακροατηρίου στην αίθουσα τελετών του ΑΠΘ, ο κ. Μαρκεζίνης αναρωτήθηκε πώς θα μπορέσει η χώρα μας να εξυπηρετήσει το χρέος της όταν αυτό θα ανέλθει στο 150% του ΑΕΠ και αναλύοντας τη σκέψη του ανέφερε πως εξαιτίας αυτής της κατάστασης θα μπορούσαμε να οδηγηθούμε ακόμη και σε πτώχευση ή σε haircut των ομολόγων μας ή σε στάση πληρωμών.

Στο πλαίσιο αυτό, υπογράμμισε την ανάγκη για άμεση προσέλκυση επενδύσεων μακριά από αγκυλώσεις και γραφειοκρατικές διαδικασίες, ενώ πρόσθεσε με νόημα ότι οι ξένοι ίσως προσπαθούν βοηθώντας μας να σώσουν τα δικά τους λεφτά και όταν το καταφέρουν μετά «γαία πυρί μειχθήτω».

«Κάθε κοινωνία μπορεί να αντέξει την αδικία μέχρι ενός σημείου, μετά σπάει. Δεν υπάρχει ανάπτυξη, απαιτείται δομική αλλαγή για να κάνουμε ένα κράτος που να δουλεύει», πρόσθεσε και συμπλήρωσε λέγοντας πως στα 66 χρόνια της ζωής του ποτέ δεν βίωσε τέτοια περίοδο ενοχής και εσωστρέφειας στην Ελλάδα.

Φόβοι
Με την υπογράμμιση πως δεν έχει καμία πολιτική ή κομματική φιλοδοξία, ο sir B. Μαρκεζίνης παρουσίασε τους φόβους του πως ίσως δρομολογηθεί ένα προσχέδιο ενδεχόμενου προσυμφώνου για προσφυγή στη Χάγη, που θα αναφέρεται στη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου, εξαιρώντας όμως τις Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες του Καστελόριζου και της Κρήτης.

Στο σημείο αυτό τόνισε πως πιθανή πρόθεση της Τουρκίας, μέσω μίας κίνησης όπως η παραπάνω, θα μπορούσε να είναι να αντιμετωπιστεί το Αιγαίο ως μία ειδική περίπτωση κλειστής θάλασσας, κάτι που εξυπηρετεί τους σκοπούς της.

Τέλος, επισήμανε πως υπάρχει και ηθική κρίση στην Ελλάδα, λέγοντας ότι το επιχείρημα δεν απαντάται με αντεπιχείρημα, αλλά με δυσφήμηση και «ταμπέλες», ενώ είπε πως η κοινωνία μας πλέον δεν έχει όραμα και κέφι, έχοντας καταντήσει αμιγώς καταναλωτική.
www.imerisia.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Δύο φωνές στην Αγκυρα για τα 12 μίλια.

Αποστάσεις για τις συνομιλίες κράτησε ο Ταγίπ Ερντογάν, αλλά ο Αχμέτ Νταβούτογλου αναφέρθηκε σε «συγκεκριμένη πρόοδο»

Ανοιχτό το θέμα παράλληλης κατάργησης των στρατηγείων Σμύρνης και Λάρισας

Προσεκτικές αποστάσεις από το δημοσίευμα του «Βήματος» για το περιεχόμενο των διερευνητικών επαφών Ελλάδος και Τουρκίας προσπάθησε να κρατήσει χθες ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ο τούρκος πρωθυπουργός επιχείρησε να διαψεύσει την ύπαρξη συμφωνίας περί αποδοχής από την Αγκυρα του δικαιώματος της Αθήνας να επεκτείνει σε αρκετές περιοχές τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια (σ.σ.: αν και στο δημοσίευμα δεν αναφέρεται πουθενά ότι έχει επιτευχθεί οποιαδήποτε συμφωνία). Την ίδια στιγμή όμως ο υπουργός Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου αναφέρθηκε σε «συγκεκριμένη πρόοδο» η οποία έχει σημειωθεί τους τελευταίους μήνες, αποφεύγοντας πάντως να υπεισέλθει σε λεπτομέρειες. «Δεν υπάρχει επίτευξη συμφωνίας για τα 12 μίλια. Οι συνομιλίες με την Ελλάδα συνεχίζονται. Οι δύο πλευρές θα προβούν σε κοινή δήλωση αν επιτευχθεί συμφωνία.Προς το παρόν δεν τίθεται τέτοιο θέμα. Οι εντεταλμένοι αξιωματούχοι συνεχίζουν τις συνομιλίες. Θα προβούμε στην απαραίτητη ανακοίνωση όταν φθάσουν σε ένα ορισμένο σημείο» δήλωσε ο κ. Ερντογάν χθες στην Αγκυρα.

Ο κ. Νταβούτογλου υπήρξε όμως πιο προσεκτικός. «Οι συνομιλίες είναι μυστικές. Δεν θεωρώ σωστό να κάνω εκτιμήσεις. Αλλά οι δύο πλευρέςτους τελευταίους μήνες, επιδεικνύοντας καλή προσέγγιση, έχουν σημειώσει συγκεκριμένη πρόοδο» σημείωσε ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών. Πρόσθεσε όμως: «Η Ελλάδα είναι γείτονάς μας. Θέλουμε να αναπτύξουμε τις σχέσεις μας. Αλλά στο Αιγαίο η Τουρκία έχει ζωτικά συμφέροντα. Θα συνεχιστούν οι εργασίες για να τεθούν υπό εγγύηση τα εν λόγω συμφέροντα».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα του «Βήματος», το οποίο ήταν από τα θέματα που κυριάρχησαν χθες στον τουρκικό Τύπο, η Αθήνα και η Αγκυρα συζητούν για τα χωρικά ύδατα, αλλά και για την υιοθέτηση ενός Πολιτικού Κειμένου Αρχών στο Αιγαίο. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι η τουρκική πλευρά φαίνεται κατ΄ αρχήν να αποδέχεται πλέον το δικαίωμα της Ελλάδος να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ. σε αρκετές περιοχές, με ορισμένες όμως εξαιρέσεις, κυρίως στο Ανατολικό Αιγαίο. Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας, ερωτηθείς σχετικά και με τις πληροφορίες περί πρότασης της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ΕΕ) να ανοίξει η Τουρκία ένα λιμάνι και ένα αεροδρόμιο σε κυπριακά πλοία και αεροσκάφη, απάντησε ότι «αν δέχονται να γίνει ταυτόχρονο άνοιγμα, εμείς δεχόμαστε» .

Χθες πάντως, σε ομιλία του στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Πολιτικής στις Βρυξέλλες, ο έλληνας υπουργός Εξωτερικών κ. Δ. Δρούτσας δήλωσε αναφερόμενος στην ενταξιακή πορεία της Τουρκίας ότι «αν μέχρι τον Ιούνιο δεν βρεθεί λύση στο ζήτημα του Πρωτοκόλλου και των λοιπών υποχρεώσεών της, η Τουρκία διατρέχει τον κίνδυνο να δει τη διαδικασία να παγώνει μέχρι να βρεθεί λύση (σ.σ.: στο Κυπριακό) ».

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ
Ανοιχτό το θέμα παράλληλης κατάργησης των στρατηγείων Σμύρνης και Λάρισας
Ο υπουργός Εθνικής Αμυνας κ. Ευ. Βενιζέλος άφησε ανοιχτό χθες, σε ερώτηση του «Βήματος» κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, το ενδεχόμενο παράλληλης κατάργησης του αεροπορικού στρατηγείου του ΝΑΤΟ στη Σμύρνη και του υποστρατηγείου της Συμμαχίας (CΑΟC) στη Λάρισα στην προσπάθεια «να βρούμε την καλύτερη λύση για την περιοχή, έτσι ώστε στην περιοχή αυτή, της Ανατολικής Μεσογείου και του Αιγαίου, να μην ισχύουν διαφορετικά κριτήρια και διαφορετικές πρακτικές από αυτές που ισχύουν σε όλες τις άλλες περιοχές επιχειρησιακής ευθύνης του ΝΑΤΟ».

Παράλληλα, ο κ. Βενιζέλος επιβεβαίωσε ότι η ελληνική πλευρά ζήτησε από τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ Αντερς Φογκ Ράσμουσεν κατά την πρόσφατη επίσκεψη του τελευταίου στην Αθήνα- να ανακληθούν οδηγίες (Luns Rulings, Αegean Guidance Ρolicy) που έχουν κατά παράβαση εκδοθεί από όργανα της Συμμαχίας με τις οποίες έχουν εξαιρεθεί συγκεκριμένα ελληνικά νησιά (π.χ. Λήμνος) από ασκήσεις και έργα υποδομών του ΝΑΤΟ. Ανάλογο non paper έδωσε και ο αναπληρωτής υπουργός κ. Π. Μπεγλίτης στους αμερικανούς συνομιλητές του κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Ουάσιγκτον.
www.tovima.gr/
Διαβάστε περισσότερα...

Η ΠΙΟ ΨΥΧΡΑΙΜΗ ΚΑΙ ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΑ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ....

Το θέμα μου είναι: “Η Θράκη, μία άλλη Κύπρος;”. Θα προσπαθήσω, δηλαδή, να απαντήσω στο ερώτημα, αν η Θράκη κινδυνεύει να ακολουθήσει την Κύπρο στον τραγικό κατήφορο της. Και, αν αυτό συμβαίνει, τι οφείλει να πράξει ο Ελληνισμός, για να αντιστρέψει μια τέτοια καθοδική πορεία.

ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Ποιος ήταν -και είναι- ο σταθερός στρατηγικός στόχος της Άγκυρας καθ' όσον αφορά στην Κύπρο; Προφανώς, να αποκτήσει -και σταδιακά να μεγιστοποιήσει- ουσιαστικό έλεγχο επί ολόκληρης της Μεγαλονήσου, περιλαμβανόμενης, ει δυνατόν, της τελικής, ολικής της προσάρτησης στην Τουρκία. Πώς προώθησε η Άγκυρα αυτόν τον στρατηγικό στόχο της: χρησιμοποιώντας συστηματικά τα εξής τακτικά μέσα:


. Επιτυγχάνοντας την αναγνώριση ως τουρκικής μιας μειονότητας τουρκόφωνης (ή, μάλλον, δίγλωσσης, σε μεγάλο βαθμό), μιας μειονότητας μουσουλμανικής (με έντονα, όμως, κρυπτοχριστιανικά στοιχεία), μιας μειονότητας ελληνικής, κατά μέγα μέρος, καταγωγής.

. Καταφέρνοντας (η Τουρκία) να θέσει υπό τον έλεγχο της τη μειονότητα αυτή και να αναγνωρισθεί ως "προστάτιδά" της.

. Κατορθώνοντας να "αναβαθμίσει" τεχνητά τη μειονότητα αυτή σε "κοινότητα", και από "κοινότητα" σε "μία από τις δύο κοινότητες" της Κύπρου, και ζητώντας μετά να αναγνωρισθεί ως "χωριστός λαός" και "χωριστό έθνος".
Συγκεντρώνοντας, επίσης τεχνητά, τη μειονότητα σε ορισμένες εδαφικές περιοχές πριν από το 1974 και σε μία εδαφική περιοχή μετά.
. Εξασφαλίζοντας ισχυρούς συμμάχους, τους Βρετανούς και τους Αμερικανούς, των οποίων τα συμφέροντα εξυπηρετούνται από την προώθηση του τουρκικού στρατηγικού στόχου.

. Διατηρώντας ισχυρές ένοπλες δυνάμεις (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπήρξαν χρονικές περίοδοι, κατά τις οποίες η Ελλάδα είχε υπεροπλία και έπρεπε να την αξιοποιήσει).

. Επωφελούμενη από τις αποτυχίες και τα λάθη μας. Όπως από την παράλειψή μας να προστατεύσουμε τους Τουρκοκύπριους, ώστε η Άγκυρα, το Λονδίνο και η Ουάσιγκτον να μη τους εκμεταλλευθούν, να μη τους καταστήσουν αιχμή της λόγχης των ιμπεριαλιστικών τους σχεδίων. Επωφελήθηκε η Τουρκία και από την αποτυχία μας να πείσουμε και να προσεταιρισθούμε τους καλής πίστης Τουρκοκύπριους και να συνεργασθούμε μαζί του εναντίον εκείνων, που μόνο το καλό τους δεν ήθελαν. Αλλά και από την ανικανότητα μας να ασκήσουμε την απαιτούμενη - πράγματι δυσχερέστατη - αυτοσυγκράτηση και να μη πέσουμε στην παγίδα των αντίπαλων μας, οι οποίοι επεδίωξαν και κατάφεραν να προκαλέσουν ακόμη και ωμότητες των Ελλήνων εναντίον Τουρκοκυπρίων.

. Η λανθασμένη τακτική, που ακολουθήσαμε έναντι των Τουρκοκυπρίων, συνδέεται με τη γενικότερη ανικανότητα μας να αντιληφθούμε εγκαίρως τις επιδιώξεις της Άγκυρας και των δυνάμεων που συμμαχούν μαζί της. Ανικανότητα που μας οδήγησε και στην πλάνη, ότι "μπορούμε να τα βρούμε με τους Τούρκους". Μια ηθελημένη, βέβαια, μια εκούσια πλάνη εκείνων που ήξεραν την αλήθεια, αλλά που συνειδητά υποχώρησαν στις από κοινού πιέσεις Τούρκων, Άγγλων και Αμερικανών ή έκαναν ότι πίστεψαν τις υποσχέσεις τους. Σε αυτή την πλάνη (ή την δήθεν πλάνη) οφείλονται οι συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου καθώς και οι "διακοινοτικές συνομιλίες" μετά την εισβολή του 1974, με την κατοχή και την προσφυγιά -και, αργότερα, τον μαζικό εποικισμό- να συνεχίζονται. Είχε προηγηθεί η προδοσία του Ιουλίου 1974, από εκείνους που ίσως πίστεψαν (λέω "ίσως", διότι η Δίκη της Κύπρου ματαιώθηκε για ανεξήγητους "λόγους ύψιστης εθνικής σκοπιμότητας") από εκείνους, λοιπόν, που ίσως πίστεψαν, βλακωδώς, ότι "δίνοντας" (σαν να ήταν χωράφι του πατέρα τους) την μικρότερη περιοχή που κατέλαβε ο "Αττίλας Ένα", θα ένωναν την υπόλοιπη Κύπρο με την Ελλάδα.
Σε αυτά πρέπει να προστεθούν η ανικανότητα μας να αποκτήσουμε πραγματικούς σύμμαχους (και η ψευδαίσθησή μας -πάλι ακούσια ή εκούσια- ότι οι τυπικοί μας "σύμμαχοι" είναι πραγματικοί) καθώς και η ολέθρια παράλειψη μας (ιδίως σε ορισμένες περιόδους ελπίζω η σημερινή περίοδος να μη είναι μία από αυτές) να διατηρούμε και να βελτιώνουμε το συσχετισμό των στρατιωτικών δυνάμεων Ελληνισμού - Τουρκίας στην Κύπρο και σε σχέση με αυτή, αλλά και στα άλλα τμήματα του ελληνοτουρκικού μετώπου.

. Εκμεταλλευόμενη ελληνικές προδοτικές ενέργειες, ελληνικές αδυναμίες και ελληνικά λάθη και χρησιμοποιώντας τα μέσα που αναφέραμε, η Τουρκία προώθησε τον στρατηγικό της στόχο στην Κύπρο τόσο, ώστε να έχει δημιουργήσει σήμερα δύο προοπτικές απόλυτα αρνητικές για τον Ελληνισμό: α) H εμπέδωση και νομιμοποίηση της διχοτόμησης, με το "ελεύθερο" τμήμα, καθόλου στην πραγματικότητα ελεύθερο, αφού ζει στη σκιά του Αττίλα. β) Η τουρκοκρατούμενη ομοσπονδία, σύμφωνα με την "Δέσμη Ιδεών" του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών και σύμφωνα με τα λεγόμενα "Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης". Κατ' ανάγκην τουρκοκρατούμενη, αφού: (α) το βόρειο ομόσπονδο κρατίδιο θα είναι τουρκικό, με πλειοψηφία πληθυσμού μόνιμα και θεσμοθετημένα τουρκική (τουρκική και όχι τουρκοκυπριακή: σύντομα οι συνεχώς αυξανόμενοι έποικοι θα αποτελούν την πλειονότητα των διαμενόντων στα κατεχόμενα) και με ομόσπονδα όργανα πάντοτε τουρκικά, (β) στα κεντρικά, ομοσπονδιακά, όργανα οι Τούρκοι θα έχουν βέτο σε όλα τα θέματα και τα αντίστοιχα ελληνικά βέτο θα υποχωρήσουν προ των τουρκικών, διότι (γ) ο συσχετισμός των στρατιωτικών δυνάμεων ως προς την Κύπρο θα είναι συντριπτικά υπέρ της Τουρκίας, όπως προβλέπουν οι "ιδέες" του ΟΗΕ, ιδέες τούρκικης, αμερικανικής και βρετανικής προέλευσης. Έχει καταφέρει δε η Τουρκία, με τη βοήθεια των Αμερικανών, να αποδυναμώσει την εφαρμογή, στην περίπτωση της Κύπρου, θεμελιωδών αρχών του διεθνούς δικαίου, που κανονικά θα έπρεπε να μας ευνοούν.

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ

Μετά τη συνοπτική αυτή σκιαγράφηση των επιδιώξεων και των επιτευγμάτων της Άγκυρας ως προς την Κύπρο, θα αναφερθώ τώρα στην τουρκική πολιτική έναντι της Θράκης και έναντι του Ελληνισμού της Τουρκίας. Πρέπει αμέσως να θυμίσω, ότι ποτέ η Τουρκία (ενδόμυχα, αλλά υπάρχουν και οι σχετικές δημόσιες δηλώσεις) δεν δέχθηκε ως οριστικό το σύνορο του Έβρου και ότι, εν σχέσει με τις εκατέρωθεν μειονότητες (την ελληνική στην Κωνσταντινούπολη, την Ίμβρο και την Τένεδο και τις μουσουλμανικές στην ελλαδική Θράκη) ακολούθησε -και ακολουθεί- πολιτική, που αποβλέπει στους εξής δύο συναφείς στρατηγικούς στόχους.

Πρώτον, στην εκδίωξη του μέγιστου μέρους της ελληνικής μειονότητας. Του μέγιστου μέρους, ώστε οι κατηγορίες πως η Άγκυρα δεν εφαρμόζει για τους Έλληνες της Τουρκίας όσα απαιτεί για τους μουσουλμάνους της Θράκης να αφορούν μια ολιγάριθμη ελληνική μειονότητα, την παρουσία εξάλλου της οποίας, όπως και του Οικουμενικού Πατριαρχείου, έχει ανάγκη η Τουρκία για να μη γίνει ακόμη εμφανέστερη η αντιμειονοτική της πολιτική και για να επικαλείται τις διατάξεις της Λωζάννης, που στηρίζονται στην αμοιβαιότητα. Ο άλλος στρατηγικός στόχος της Άγκυρας είναι, όπως και στην περίπτωση της Κύπρου, επεκτατικός και συνίσταται στην απόκτηση και σταδιακή μεγιστοποίηση ουσιαστικού ελέγχου στην ελλαδική Θράκη, αλλά και σε συνορεύοντα τμήματα της Βουλγαρίας, με απώτερο σκοπό την προσάρτηση ολόκληρης αυτής της περιοχής στην Τουρκία. Πώς προωθεί η Τουρκία αυτούς τους στρατηγικούς της στόχους;

Στη Βουλγαρία (κατά την διάρκεια του ψυχρού πολέμου και με τις ευλογίες των Αμερικανών) δημιουργώντας κινήσεις υπονομευτικές της εθνικής ασφαλείας της γείτονος χώρας, που ανάγκασαν τη Σόφια να αντιδράσει λαμβάνοντας μέτρα, τα οποία η προπαγάνδα της Τουρκίας και των υποστηρικτών της παρουσίασε ως προκληθέντα από τον "εθνικισμό" του τότε καθεστώτος. Μετά την κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος η Τουρκία, οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι νέες βουλγαρικές αρχές (όταν βρέθηκαν, κατόπιν και δικών μας ενεργειών, υπό αμερικανική επιρροή) συνέχισαν την προσπάθειά τους, συνδυάζοντας την, πλέον με την γενικότερη προσπάθεια μετατροπής της Βουλγαρίας σε δορυφόρο της Τουρκίας και της Αμερικής.

Στην Πόλη, την Ίμβρο και την Τένεδο, η Άγκυρα χρησιμοποίησε, από το 1923 μέχρι σήμερα, ανάλογα με την εκάστοτε συγκυρία, ποικιλία μεθόδων καταπίεσης. Από την προσπάθεια περιορισμού των μη ανταλλάξιμων Ελλήνων, τις οικονομικές διακρίσεις και την πολιτιστική γενοκτονία μέχρι φόνους, όπως εκείνοι των ομογενών κατά τις εξορίες διαρκούντος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, κατά τα Σεπτεμβριανά ή κατά τον διωγμό στην Ίμβρο.

Εδώ στη Θράκη, η Άγκυρα χρησιμοποίησε και χρησιμοποιεί τα εξής τακτικά μέσα:

. Τη συνένωση και τον εκτουρκισμό των μουσουλμανικών μειονοτήτων, περιλαμβανομένων των Πομάκων και των Αθιγγάνων, έτσι ώστε να αποκτήσουν τουρκική εθνική συνείδηση και να θεωρήσουν την Τουρκία "μητέρα πατρίδα" τους.

. Την αναγνώριση, της μιας αυτής μειονότητας ως "τουρκικής".

. Την "αναβάθμιση" της μειονότητας σε "κοινότητα" (ήδη η Άγκυρα και οι εδώ πράκτορες της μιλούν για "τουρκική κοινότητα"), και χωρίς αμφιβολία, την περαιτέρω τεχνητή προαγωγή της.

Τέταρτη επιδίωξη του τουρκικού κράτους είναι η διατήρηση και ενίσχυση της νομιμοποίησης του να ενδιαφέρεται για τη μειονότητα, παρά τις γενοκτονίες των Αρμενίων, των Ποντίων και των άλλων Ελλήνων της Μικράς Ασίας, παρά τα συνεχιζόμενα εγκλήματα εναντίον των Κυπρίων και των Κούρδων και παρά την ωμή παραβίαση της Σύμβασης της Λωζάνης περί ανταλλαγής πληθυσμών και της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάννης, που στηρίζονται στην αμοιβαιότητα.

Η Άγκυρα προσπαθεί, επίσης, να δημιουργήσει την εντύπωση, πως οι Μουσουλμάνοι έχουν κάποιου είδους εθνικά δικαιώματα επί τμημάτων της ελληνικής επικράτειας. Στην προσπάθεια αυτή εντάσσεται και η θέση της Τουρκίας, ότι μόνον προς την κατεύθυνση μεγαλύτερου εξισλαμισμού πρέπει να μεταβληθεί η πληθυσμιακή σύνθεση των περιοχών της ελληνικής Θράκης, όπου σήμερα διαμένουν Μουσουλμάνοι. Η Τουρκία επιδιώκει, συγχρόνως, να πυκνώσει και να ενισχύσει την παρουσία των Μουσουλμάνων στις περιοχές όπου ήδη ευρίσκονται, αλλά και να επεκτείνει την παρουσία αυτή, ιδίως εδώ στο νομό Έβρου, ώστε να δημιουργηθεί "συνέχεια" με την τούρκικη επικράτεια. Φαίνεται ότι, για να επιτύχει αυτά η Τουρκία δαπανά μεγάλα ποσά μέσω του Γενικού Προξενείου Κομοτηνής. Η τουρκική πολιτική αποβλέπει στη δημιουργία δεσμών πολιτικών (δηλαδή αλυτρωτικών), οικονομικών (υπό την κηδεμονία της Άγκυρας), και "πολιτιστικών" (συνισταμένων στην από κοινού πρόσληψη της κρατικής τούρκικης προπαγάνδας) μεταξύ δυτικής και ανατολικής Θράκης αλλά και μεταξύ δυτικής Θράκης και νοτίων βουλγαρικών επαρχιών και στην "λειτουργική", de facto ενοποίηση όλων αυτών των περιοχών με πολιτικό κέντρο αναφοράς την Άγκυρα και με τοπικό κέντρο αναφοράς (οικονομικό, μορφωτικό, συγκοινωνιακό κ.λπ.) την Αδριανούπολη. Οι επαφές των γνωστών πρακτόρων της Τουρκίας με ομολόγους τους στην Βουλγαρία είναι ενδεικτικές της τακτικής αυτής. Κεντρικό στοιχείο της οποίας είναι και ο έλεγχος επί των Μουσουλμάνων - στην Ελλάδα, αλλά και στη Βουλγαρία - που θέλει η Άγκυρα να αποκτήσει. Συμπληρωματικά των ανωτέρω -και αναγκαία- συστατικά της τούρκικης τακτικής αποτελούν η απόκτηση σύμμαχων και η εκμετάλλευση του διεθνούς δικαίου.

Υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Πολιτειών δημιουργούνται δεσμοί -θα πρόκειται, στην πραγματικότητα, για σχέση υποτέλειας- μεταξύ Βουλγαρίας και Τουρκίας. Δεν μου είναι γνωστό τι υπόσχονται οι Αμερικανοί και οι Τούρκοι στους Βουλγάρους, σε σχέση με την ελληνική Θράκη. Είναι, όμως, αξιοπρόσεκτο ότι βουλγαρικοί σωβινιστικοί κύκλοι (τις απόψεις των οποίων διοχετεύουν και βουλγαρικά μέσα δημοσιότητας) ισχυρίζονται ότι ζει, στην Ελλάδα, μεγάλος αριθμός Βουλγάρων. (Αν εννοούν τους Πομάκους, διαφωνούν με την τουρκική προπαγάνδα, που θέλει να είναι Τούρκοι οι Πομάκοι, αυτοί οι απόγονοι των αρχαίων Θρακών). Οι ίδιοι βουλγαρικοί κύκλοι επαναλαμβάνουν την εξωφρενική πρόβλεψη, ότι η Ελλάδα θα επιτεθεί κατά της Βουλγαρίας. Tι σημαίνουν αυτά;
Το γεγονός, πάντως ότι η Τουρκία εξακολουθεί να έχει την υποστήριξη των Αμερικανών ενισχύει τις ελπίδες της, ότι θα μπορέσει να μεταχειρισθεί, για τους επεκτατικούς της σκοπούς, το δίκαιο των μειονοτήτων, όπως αυτό εξελίσσεται, ειδικότερα την προϊούσα ενδυνάμωση της αρχής του αυτοπροσδιορισμού, τις νύξεις της ΔΑΣΕ ότι οι χώρες μέλη της μπορούν, αν θέλουν, να αναγνωρίσουν στα μέλη μειονοτήτων, δικαιώματα εν σχέσει με τις περιοχές στις οποίες διαμένουν, και τις προτροπές να διευκολύνεται η επαφή μελών μειονοτήτων με τη χώρα, με την οποία θεωρούν ότι έχουν δεσμούς.

Και, βέβαια, η Τουρκία εκμεταλλεύεται τα λάθη μας:

. Την αποτυχία μας, μέχρι τώρα, να προστατεύσουμε τους ισλαμικού θρησκεύματος Έλληνες πολίτες, ώστε να μη γίνουν όργανα -και, τελικά, θύματα- του τουρκικού ιμπεριαλισμού. Την αποτυχία μας να πλησιάσουμε πραγματικά την καλόπιστη μεγάλη πλειονότητα των μουσουλμάνων και να τους βοηθήσουμε να ενσωματωθούν στην κοινωνία, διατηρώντας και καλλιεργώντας, όσο θέλουν, το μειονοτικά τους χαρακτηριστικά. Τον λανθασμένο τρόπο με τον οποίο ενίοτε αντιδράσαμε στον προβοκατόρικο χαρακτήρα του τουρκικού επεκτατισμού, λαμβάνοντας, στο παρελθόν, ορισμένα περιοριστικά μέτρα ως προς τους Μουσουλμάνους, μέτρα ελάσσονα είναι αλήθεια, αλλά που κατέστησαν μερικούς από αυτούς ευάλωτους στην προπαγάνδα της Άγκυρας και, συγχρόνως, της έδωσαν επιχειρήματα.

. Η Τουρκία εκμεταλλεύθηκε και εκμεταλλεύεται, επίσης, την μοιραία πολιτική μας, που συνίσταται στη νομιμοποίησή της ως προς τους ελληνικής ιθαγένειας Μουσουλμάνους και στη (γνήσια ή προσποιητή) εντύπωση της πολιτικής μας ηγεσίας, ότι μπορεί να έλθει μαζί της σε συμφωνία για ζητήματα που τους αφορούν. Στην πολιτική μας αυτή οφείλονται και οι ειδικές ελληνοτουρκικές συμφωνίες (όπως το εκπαιδευτικό πρωτόκολλο του 1978), που συνέβαλαν στον εκτουρκισμό των Μουσουλμάνων και δημιούργησαν διαύλους επιρροής της Τουρκίας. Η ανεπαρκής μέριμνα για την γενικότερη εθνική μας ισχύ (διπλωματική, οικονομική και, ιδίως, στρατιωτική) απετέλεσε καίριο λάθος, που οι αντίπαλοί μας επίσης εκμεταλλεύθηκαν.

ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ

Τι έχει πετύχει η Τουρκία μέχρι σήμερα σε αυτά τα μειονοτικά θέματα:

Στην Ίμβρο και την Τένεδο -στρατηγικής σημασίας νησιά- ο Ελληνισμός έχει σχεδόν εξαλειφθεί. Οι ελάχιστοι ομογενείς που παραμένουν στην Πόλη, χωρίς να συνιστούν ουσιαστική ελληνική παρουσία, είναι, για την Άγκυρα, πολύτιμο πολιτικό αντίβαρο (επειδή, βέβαια, εμείς το επιτρέπουμε να το χρησιμοποιούν σαν τέτοιο). Την εκτίμηση αυτή επιβεβαιώνουν οι προσπάθειες της Τουρκικής Πρεσβείας στην Αθήνα, να πείσει ομογενείς να επιστρέψουν στην Πόλη. Η Άγκυρα ανησυχεί ότι θα μείνει χωρίς αντίβαρο και χωρίς ομήρους.
Εδώ στη Θράκη, η Τουρκία έχει επιτύχει ανησυχητικά μεγάλο βαθμό ενοποίησης και Τουρκοποίησης των μειονοτήτων. Έχουν διαμορφωθεί πραγματικοί δεσμοί (οικονομικοί, εκπαιδευτικοί και άλλοι) μεταξύ σημαντικού αριθμού Μουσουλμάνων και της Τουρκίας, πράκτορες της οποίας εμφανίζονται ως εκπρόσωποι τους, στο ελληνικό κοινοβούλιο κατά το παρελθόν, αλλά και διεθνώς, προσπαθώντας να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι οι Μουσουλμάνοι καταπιέζονται στην Ελλάδα. Συντονίζονται δε και με την ηγεσία των Μουσουλμάνων στην Βουλγαρία.

Η Άγκυρα οργανώνει τους Μουσουλμάνους στη χώρα μας, ώστε να τους ποδηγετεί, και έχει αποκτήσει μέσα πίεσης εδώ, μέσα στην Ελλάδα. Δεν είναι υπερβολικό να λεχθεί πως έχει φθάσει να ασκεί de facto συγκυριαρχία, μέσω του Γενικού Προξενείου της στην Κομοτηνή, μέσω των πρακτόρων της, μέσω των Μουσουλμάνων που εκβιάζει, αλλά, πιθανότατα, και μέσω αυτών που εξαγοράζει. Αναφέρομαι στις επίμονες φήμες περί μυστικών κονδυλίων που μοιράζει το Γενικό Προξενείο σε Μουσουλμάνους, για σκοπούς όπως οι αγορές επιλεγμένων ακινήτων και οι μυστικές επιχορηγήσεις μουσουλμανικών καταστημάτων. Τα μέσα παρέμβασης συμπληρώνονται από τους δασκάλους (κάποτε και από τους θρησκευτικούς λειτουργούς), από τα σχολικά βιβλία που η Άγκυρα θέλει να στέλνει εδώ, από την προπαγάνδα των τουρκικών μέσων δημοσιότητας.
Η Άγκυρα έχει επιτύχει, επίσης, να προσδώσει στην Αδριανούπολη τις προοπτικές κέντρου της ευρύτερης περιοχής. Σαφής είναι, εξάλλου η εντύπωση πως η Τουρκία έχει εξασφαλίσει την ανοχή, αν όχι και υποστήριξη, των Ηνωμένων Πολιτειών, για την επεκτατική της τακτική.

ΟΙ ΤΟΥΡΚΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ

Πόσο, λοιπόν, κινδυνεύει να καταστεί η Θράκη "μια άλλη Κύπρος"; Η απάντηση είναι ότι αυτό έχει ήδη συμβεί αρκετά, αφού εφαρμόζονται ορισμένα από τα τακτικά σχέδια της Τουρκίας, όπως είναι η υπαγωγή των Μουσουλμάνων στον έλεγχό της και η χρησιμοποίησή τους για σκοπούς αντίθετους με τα πραγματικά τους συμφέροντα. Όπως είναι, επίσης, η αυτοπροβολή της Τουρκίας ως "προστάτιδος" των Μουσουλμάνων στην Ελλάδα (αλλά και στην Βουλγαρία) και η αξιοποίηση των δικών μας λαθών, τα οποία αναφέραμε. Με τέτοια μέσα, στα οποία συγκαταλέγονται η εξασφάλιση ισχυρών συμμάχων και η συνεχής αναβάθμιση των τούρκικων ενόπλων δυνάμεων, η Toυρκία ήδη -επαναλαμβάνω- ασκεί στην πράξη, συγκυριαρχία στην ελλαδική Θράκη. Η Άγκυρα συνεχίζει, συγχρόνως, τις προσπάθειες εφαρμογής των υπολοίπων σχεδίων της: Για την αναγνώριση των Μουσουλμάνων ως μιας, ενιαίας, "τουρκικής κοινότητας". Για την κατασκευή μιας ενιαίας "εδαφικής βάσης" της μειονότητας αυτής, για την, κατά το δυνατόν, επέκταση της βάσης αυτής μέχρι τα σύνορα, ώστε να δημιουργηθεί εδαφική συνέχεια με την Τουρκία και για την επικράτηση του ισχυρισμού, ότι οι Μουσουλμάνοι έχουν οιονεί εθνικά δικαιώματα επί των εδαφών όπου σήμερα διαμένουν. Για την αναγνώριση ενιαίας ηγεσίας των Μουσουλμάνων, η οποία να ελέγχεται από την Άγκυρα και να αναγνωρίζεται διεθνώς.
Η Τουρκία ελπίζει ότι, με τα μέσα αυτά και με την συμπαράσταση των ισχυρών της συμμάχων, που θα την βοηθήσουν να εκμεταλλευθεί ορισμένες τάσεις του δικαίου των μειονοτήτων, θα καταφέρει, τελικά, να ενσωματώσει τα ελληνικότατα αυτά εδάφη.

ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ

Τι μπορούμε να κάνουμε για να μη συμβεί αυτό; Νομίζω πως η πολιτική, την οποία οφείλουμε να ακολουθήσουμε, είναι απαραίτητο να συνδυάζει δύο στοιχεία: Αφ' ενός την εξασφάλιση της άσκησης όλων των δικαιωμάτων των Μουσουλμάνων συμπατριωτών μας. Και αφ' ετέρου την προστασία μας από τον ιμπεριαλισμό της Άγκυρας, αλλά και την προστασία των Μουσουλμάνων συμπατριωτών μας, ώστε να μη καταστούν θύματα του ιμπεριαλισμού αυτού, όπως οι Τουρκοκύπριοι, που αναγκάζονται να εγκαταλείπουν την Κύπρο, υπό την πίεση των εποίκων και των στρατευμάτων κατοχής. Η πολιτική αυτή -η μόνη ορθή- συνεπάγεται, φυσικά, την επίσημη αναγγελία, ότι η Ελλάδα δεν αναγνωρίζει, πλέον, πως η Τουρκία έχει οποιοδήποτε δικαίωμα να αναμειγνύεται σε θέματα ελληνικής ιθαγένειας Μουσουλμάνων ή να παριστάνει ότι ενδιαφέρεται γι' αυτούς. Η κατάργηση του τουρκικού Γενικού Προξενείου στην Κομοτηνή, ο τερματισμός εφαρμογής των ελληνοτουρκικών εκπαιδευτικών συμφωνιών και πρωτοκόλλων και, βεβαίως, η αυστηρή πάταξη κάθε πράξης υπονομευτικής της ελληνικής κυριαρχίας -χωρίς, το ξαναλέω, να θίγονται τα δικαιώματα των Μουσουλμάνων- αποτελούν, επίσης, αναγκαίες και επείγουσες ενέργειες.

Η εφαρμογή αυτής της πολιτικής κάθε άλλο παρά εύκολη θα είναι. Διότι η Άγκυρα χρησιμοποιεί τα μειονοτικά δικαιώματα για να προωθεί τους σκοπούς της. Μια τακτική που θα συνίστατο στην παρεμπόδιση άσκησης των δικαιωμάτων αυτών, έκτος του ότι θα ήταν απαράδεκτη καθ' εαυτή, μόνο τον τουρκικό επεκτατισμό θα εξυπηρετούσε. Τα μειονοτικά, όμως, δικαιώματα έχουν όρια, τα οποία πρέπει να καθορίζει το υπέρτερο καθήκον προστασίας των μειονοτήτων, αλλά και της πλειονότητας, από έξωθεν κινδύνους. Η πολιτική αυτή -η μόνη ορθή- προϋποθέτει μία γενικότερη αλλαγή της στάσης του Ελληνισμού απέναντι στην Τουρκία. Διότι πως θα εξηγήσουμε τα αμυντικά μέτρα που θα λάβουμε εδώ, όταν συνεχίζονται οι διακοινοτικές συνομιλίες στην Κύπρο, όταν πραγματοποιούνται συναντήσεις τύπου Νταβός, όταν δεν καταγγέλλουμε διεθνώς την ολοκληρωτική και γενοκτόνο Άγκυρα;

Απαραίτητο, τέλος, στοιχείο της νέας πολιτικής είναι η αύξηση της εθνικής μας ισχύος, στρατιωτικής, διπλωματικής και οικονομικής. Και η ακτινοβολία ελληνικού πολιτισμού, από εδώ προς ολόκληρη την περιοχή.
Μια πολύ ψύχραιμη ανάλυση για το θέμα της Θράκης,
του τ. πρέσβη κ. Θέμη Στοφορόπουλου
Σάββατο, 4 Ιουλίου 2009 από thalamofilakas.blogspot.com
Το έλαβα με email.
Διαβάστε περισσότερα...

Ελληνες βουλευτές μπλόκαραν νατοϊκό χάρτη με την… «Μακεδονία»

Όλοι οι Έλληνες μια γροθιά

Οταν εμείς οι Ελληνες θέλουμε αποδεικνύουμε πως μπορούμε σαν μια "γροθιά" να αντιμετωπίσουμε οποιαδήποτε προβοκάτισαι σε βάρος της πατρίδας μας. Αυτό αποδεικνύεται περίτρανα από το γεγονός πως με συντονισμένες ενέργειες των Ελλήνων βουλευτών, που μετέχουν στην Ολομέλεια της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του ΝΑΤΟ, ματαιώθηκε η δημοσίευση χάρτη στον οποίο η ΠΓΔΜ αναφέρεται ως «Μακεδονία». Οι βουλευτές, Γεώργιος Χαραλαμπόπουλος (ΠΑΣΟΚ), Ευάγγελος Αντώναρος (ΝΔ) και Ιωάννης Κοραντής (ΛΑ.Ο.Σ.), διαμαρτυρήθηκαν στη γραμματεία της Ολομέλειας, που συνεδριάζει αυτές τις μέρες στη Βαρσοβία, και πέτυχαν την αφαίρεση του χάρτη. Ο χάρτης υπέπεσε εγκαίρως στην αντίληψη των Ελλήνων βουλευτών, οι οποίοι αντέδρασαν από κοινού και αποτελεσματικά, όπως τονίζεται σε κοινή δήλωσή τους.
newscode.gr
Διαβάστε περισσότερα...

"Eν οίδα ότι ουδέν οίδα"

"Η συνέπεια της αδιαφορίας των πολιτών για τα κοινά

είναι η δημιουργία διεφθαρμένων κυβερνήσεων." - Πλάτων

Συνταρακτικές αποκαλύψεις έγιναν την Πέμπτη, 28/10, στο κανάλι ΚΟΝΤΡΑ, από το βραδινό δελτίο του Τέρενς Κουΐκ, σχετικά με τα πραγματικά γεγονότα της επίσκεψης ΓΑΠ στην Μόσχα τον περασμένο Φεβρουάριο.

Σύμφωνα με ό,τι είπε ο δημοσιογράφος Κώστας Μαυρόπουλος για τα όσα διαμείφθηκαν μεταξύ του Έλληνα πρωθυπουργού και του Ρώσσου ηγέτη Πούτιν:

1ον. Οι Ρώσσοι τον έψεξαν για την στάση του εναντίον των αγωγών και τον δεκαετή πόλεμο που είχε κάνει κατά του σχεδίου.

2ον. Ο Πούτιν ζήτησε άμεσα την ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη του Νεωρίου της Σύρου για τα ρωσσικά πολεμικά και επιβατηγά πλοία, με μεγάλα οφέλη για την Ελλάδα.

3ον. Οι Ρώσσοι προσφέρθηκαν για μεγάλες επενδύσεις σε διάφορους τομείς στην Ελλάδα. Και,

4ον. Ο Πούτιν του είπε ξεκάθαρα ότι, αν η χώρα μας χρειάζεται ρευστό, ήταν έτοιμος να μας δανείσει με επιτόκια ύψους 2-3%!!!

Ο ΓΑΠ, βέβαια, απάντησε σε όλα αρνητικά, υπακούοντας στα αφεντικά του της Νέας Τάξης και υπηρετώντας τα συμφέροντα των διεθνών τοκογλύφων. Τότε ο Πούτιν εκνευρισμένος, γύρισε και του είπε: Ε, τότε καταλαβαίνεις ότι δεν σου μένει άλλος δρόμος από το να πας στο ΔΝΤ…

Στην συνέχεια, μέσα από μια τεράστια επιχείρηση παραπληροφόρησης – που έστησαν οι ΓΑΠ, Παπακωνσταντίνου, Πεταλωτής και τα λοιπά λαμόγια-παπαγαλάκια των ΜΜΕ – αυτό που έμαθαν όλοι στην Ελλάδα ήταν το τελευταίο μέρος του διαλόγου: «Ε, τότε να πάτε στο ΔΝΤ»!

Αν ισχύουν όλα αυτά που αποκάλυψε το ΚΟΝΤΡΑ, τότε ο ΓΑΠ πρέπει να κατηγορηθεί για ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ.

Εδώ και τώρα!

Ακούει η Ελληνική Δικαιοσύνη;
Λ.Α.
.elliniki-grothia.com
Διαβάστε περισσότερα...

Για κάθε βήμα πίσω, η Τουρκία απαιτεί άλλο ένα

Οι κ. Παπανδρέου και Ερντογάν ήταν σκοπίμως φειδωλοί στις δηλώσεις τους μετά τη μακρά συνάντησή τους στη Βουλιαγμένη, την περασμένη Παρασκευή, αν και έκαναν ό,τι μπορούσαν για να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι οι διερευνητικές επαφές προχωρούν και ότι σύντομα θα έχουν καλά αποτελέσματα.

Ο κ. Ερντογάν προφανώς δεν είχε πολλά να προσθέσει, αφού τα σημαντικά τα είχε πει λίγο πριν έρθει στην Αθήνα υπό μορφήν διαμαρτυρίας (;) προς την Αθήνα:

**Τα ελληνικά μαχητικά πετάνε πάνω από την τουρκική υφαλοκρηπίδα.

**Τα ελληνικά μαχητικά παραβίασαν την τουρκική κυριαρχία (!) 2 ν.μ. από το Αγαθονήσι.

Η Αγκυρα έχει κάθε λόγο να υψώνει τους τόνους «των διαμαρτυριών» της απέναντι στην Αθήνα, όσο αυτή δεν αντιδρά όταν και εκεί που πρέπει:

Στις 14 Οκτωβρίου, οι υπουργοί Εξωτερικών και Αμύνης συμφώνησαν κατ' αρχήν σε όλα στο νέο δόγμα του ΝΑΤΟ, αν και η Συμμαχία από τον Αύγουστο του 2006 θεωρεί σε επίσημα έγγραφά της ότι η Ελλάδα δεν έχει κατ' ουσίαν κυριαρχικά δικαιώματα στα νησιά ανατολικά από τη μέση του Αιγαίου.

Υπενθυμίζεται ότι το ΝΑΤΟ στις 26 Αυγούστου 2006 εξέδωσε δύο βασικές διαταγές, με τις οποίες απαγορεύει στα ελληνικά μαχητικά του υποστρατηγείου της Λάρισας να προσεγγίζουν εγγύτερα των 6 ν.μ. από τις ακτές των νήσων του Αν. Αιγαίου, να πετάνε πάνω από αυτά και να προσγειώνονται σ' αυτά.

Το θέμα μπορεί να θεωρείται απίστευτο, αλλά αποτελεί τραγική πραγματικότητα για τη χώρα και είναι καταστροφικό για τα κυριαρχικά αλλά και τα οικονομικά δικαιώματά της.

Με τις διαταγές του αυτές, το ΝΑΤΟ δεν θεωρεί μόνον αποστρατιωτικοποιημένα τα 21 νησιά, αλλά αμφισβητεί ακόμα και ότι τα νησιά αυτά είναι ελληνικά. Και αυτό γιατί, σύμφωνα με την ισχύουσα διεθνή νομοθεσία της Σύμβασης του Σικάγου, απαγορεύεται στα στρατιωτικά αεροσκάφη μιας χώρας να πετούν στον εναέριο χώρο άλλης χώρας, διότι αυτός ο χώρος αποτελεί κυριαρχία. Ετσι το ΝΑΤΟ με τις διαταγές του δείχνει και καθορίζει ότι τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου δεν αποτελούν ελληνική κυριαρχία, αλλά «ξένο κράτος», αφού απαγορεύει στα ελληνικά μαχητικά να πετάνε πάνω από αυτά.

Και όμως, από το 2006 μέχρι και σήμερα καμία ελληνική κυβέρνηση δεν έχει αντιδράσει και δεν έχει θέσει ως απαράβατο όρο την άμεση ανάκληση των διαταγών του ΝΑΤΟ. Αλλά ούτε και τώρα, κατά τις διαβουλεύσεις εν όψει της Συνόδου Κορυφής της Λισαβόνας τον Νοέμβριο έχει τεθεί θέμα βέτο στο νέο δόγμα του ΝΑΤΟ, το οποίο με τις αποφάσεις του φάσκει και αντιφάσκει, παραγνωρίζει διεθνείς συνθήκες και δείχνει να εξυπηρετεί ιδιοτελή συμφέροντα.

Και όμως, η Συνθήκη της Λωζάννης το 1923, η Συνθήκη του Μοντρέ το 1931, η Συνθήκη των Παρισίων το 1947, που πραγματεύονται τα νησιά του Αν. Αιγαίου, σε κανένα σημείο τους δεν θέτουν πριορισμο πτήσεων των ελληνικών αεροσκαφών πάνω από τα νησιά αυτά. Ετσι οι παρούσες διαταγές του ΝΑΤΟ παραβιάζουν τις Συνθήκες, αλλά και προηγούμενες διαταγές της ίδιας της Συμμαχίας, μέχρι το 2001, όταν καθόριζε ότι βάσει των υφιστάμενων Συνθηκών τα νησιά Λήμνος, Λέσβος, Χίος και Ικαρία δεν τελούν υπό καθεστώς αποστρατιωτικοποιήσεως.

Οσο η λύση του προβλήματος μετατίθεται «για αργότερα» ελλοχεύει ο κίνδυνος το θέμα της απαγόρευσης των πτήσεων να εξελιχθεί σε πρακτική νομιμοποίησης της παρανομίας -συντεχνίας ΝΑΤΟ και Αγκυρας- σε βάρος της ελληνικής κυριαρχίας και το Αν. Αιγαίο να αποτελεί γκρίζα ζώνη, χωρίς κυριαρχία στην περιοχή.

Αυτό όμως επηρεάζει άμεσα την υφαλοκρηπίδα και την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) του Αιγαίου (με κίνδυνο να ψάχνουμε να τη βρούμε... στη λίμνη Βιστονίδα), ενώ τα συμφέροντα της Ελλάδας στο Αιγαίο τίθενται εν αμφιβόλω.*
Της ΚΥΡΑΣ ΑΔΑΜ/enet.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Ποιά η διαφορά Κότας και F-16?

«Καταρρίψτε ένα Τουρκικό Α/Φ και μετά ζητήστε επίσημα συγνώμη ...»

Διάβασα σε αμυντικό ιστοχώρο:

«Άλλα κόλπα» άρχισαν από σήμερα οι Τούρκοι στο Αιγαίο. Δεν είναι απλώς το γεγονός ότι έστειλαν για πρώτη φορά μετά από 4,5 χρόνια φωτοαναγνωριστικά RF-4Ε στο Αιγαίο και για πρώτη φορά εδώ και χρόνια επάνω από ελληνικά νησιά, είναι το αντικειμενικό γεγονός αυτής της ενέργειας: Κατά τα ΝΑΤΟϊκά, αλλά και διεθνή δεδομένα αεροπορικής συμπεριφοράς, η παραβίαση Εθνικού Εναέριου Χώρου από συνδυασμό μαχητικών και αναγνωριστικών και μάλιστα με τον τρόπο που έγινε (τριπλή υπέρπτηση), συνιστά «επιθετική ενέργεια». Με κάθε δικαίωμα στον αμυνόμενο να απαντήσει…
Ακόμα και στην περίπτωση του Κώστα Ηλιάκη δεν είχαμε τόσο «τραβηγμένη» συμπεριφορά και ίσως να είναι η πρώτη φορά που έχουμε υπέρπτηση συνδυασμού μαχητικών και αναγνωριστικών επάνω από ελληνικά νησιά.
Στο ΓΕΑ δεν μπορούν να ερμηνεύσουν με τακτικά δεδομένα την κίνηση αυτή, παρά μόνο με πολιτικά: "Δε νομίζω ότι έχουν ανάγκη να ανιχνεύσουν την αμυνιτκή μας διάταξη στο Αγαθονήσι και το Φαρμακονήσι. Ακόμα και αν έχουν κάποια ... απορία, αρκούσε να στείλουν, όπως και κάνουν συνέχεια, UAV και να δουν αυτά που θέλουν. Ακόμα και τα RF-4 από τα τουρκικά χωρικά ύδατα θα έκαναν καλή δουλειά. Νομίζουμε ότι απλώς ήθελαν να δείξουν ότι "τέλος η εκεχειρία" που είχαμε μετά τον Ηλιάκη" σημείωνε ανώτερος επιχειρησιακός αξιωματικός του ΓΕΑ.
Και σχολιάζω:
• Στο ΓΕΑ δεν μπορούν να ερμηνεύσουν: Εάν δεν μπορούν τότε τι κάνουν εκεί? Τι κάνει το ΓΕΕΘΑ, ο ΥΠΕΘΑ και ο κάθε ένας που είναι εκεί για να προστατεύει τη χώρα και τους πολίτες της?
• Αρκούσε να στείλουν όπως κάνουν συνέχεια UAV και να δουν αυτά που θέλουν: Και γιατί δεν καρρίπτουμε τα UAVs? Ούτε αυτό δεν μπορούμε?
• Τέλος η εκεχειρία: Είμαστε σε πόλεμο και δεν το ξέρουμε? Απλά επειδή είχαν χεσμένη τη φωλιά τους έκαναν λίγο κράτει!
• Ανώτερος: Δυστυχία μας!
• Επιχειρησιακός: Δεν νομίζω...
• Αξιωματικός του ΓΕΑ: Αμφιβάλω...
• Με κάθε δικαίωμα στον αμυνόμενο να απαντήσει: Αρχιδιές!

Ημουν πρόσφατα στο Ισραήλ και ρώτησα πιλότο της IAF: «Τι θα κάνετε εάν Συριακό Α/Φ παραβίαζε το ΕΕΧ σας?» Με κοίταξε με το γνωστό βλέμμα (καλά ηλίθιος είσαι?) και μου απάντησε με δύο λέξεις: «Αναχαίτηση – Κατάρριψη». Και συνέχισε: «Καταρρίψτε ένα Τουρκικό Α/Φ και μετά ζητήστε επίσημα συγνώμη προσφέροντας 100.000 ευρώ στην οικογένεια του άτυχου πιλότου. Να δείτε ότι και το θέμα θα παραμείνει εκεί και για κάποιο χρονικό διάστημα θα σταματήσουν να σας προκαλούν.» Μήπως έχει δίκιο? - ΥΓ

Διαβάστε περισσότερα...

Συνέντευξη ΥΕΘΑ κ. Ευάγγελου Βενιζέλου στην εφημερίδα “Ισοτιμία” και στην δημοσιογράφο Αλίκη Χατζή

"Επώδυνη πολιτική ανάγκης το μνημόνιο"

"Χρειάζονται πολλές μικρές επενδύσεις"

«Πρέπει να υπάρξουν ουσιαστικές κινήσεις για να μειωθεί η ένταση στο Αιγαίο»

Ως επώδυνη πολιτική ανάγκης αναγνωρίζει το μνημόνιο ο υπουργός Άμυνας Ευάγγελος Βενιζέλος σε συνέντευξή του στην «Ισοτιμία», ο οποίος ταυτόχρονα επισημαίνει ότι έχει πολύ μεγάλη σημασία ο πολίτης να έχει τη βεβαιότητα ότι υπάρχει ένα ενιαίο, σταθερό και καλά επεξεργασμένο Εθνικό Σχέδιο.
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος εκφράζει επιφυλακτικότητα για τους χειρισμούς στις μεγάλες επενδύσεις, τονίζοντας ότι αυτές έχουν μόνο συμβολικό χαρακτήρα και ότι προέχει να προχωρήσουν πολλά μικρά πράγματα σε όλους τους τομείς της οικονομίας, αρχής γενομένης από αυτούς που είναι ιδιαίτερα σημαντικοί για τη διαμόρφωση του ΑΕΠ. Αναφορικά με τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά επισημαίνει ότι το Δημόσιο εκπροσωπούν οι υπουργοί Άμυνας και Οικονομικών και κανείς άλλος.

Το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να είναι το πρώτο κόμμα και όλα δείχνουν ότι η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να ακολουθήσει χωρίς υποχωρήσεις το πρόγραμμα των αλλαγών που συμφωνήθηκε με την τρόικα. Την ίδια στιγμή είναι φανερό ότι υφίσταται φθορά. Όλο και πιο πολλοί δηλώνουν στις δημοσκοπήσεις ότι το μνημόνιο δεν ήταν απαραίτητο για να σωθεί η οικονομία. Τι θα σημάνει για την κυβέρνηση πιθανή αποτύπωση μεγάλης κοινωνικής δυσαρέσκειας στις κάλπες του Νοεμβρίου; Πώς θα προχωρήσει το 2011;

Ας μην ξεχνάμε τα θεσμικά χαρακτηριστικά των εκλογών του Νοεμβρίου. Την επομένη των εκλογών το μεγάλο πρόβλημα της χώρας θα εξακολουθεί να είναι το κλείσιμο του προϋπολογισμού του 2010, ο προϋπολογισμός του 2011, οι προοπτικές της ελληνικής οικονομίας, η αποκατάσταση κλίματος εμπιστοσύνης και αισιοδοξίας, που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την υπέρβαση της κρίσης. Η κυβέρνηση γνωρίζει πολύ καλά ότι εφαρμόζει μια πολιτική ανάγκης, μια πολιτική επώδυνη για τη συντριπτική πλειονότητα των πολιτών. Είναι λογικό και αναπόφευκτο να υπάρχουν αντιδράσεις, έχει όμως συναφθεί μια σιωπηρή αλλά στέρεη συμφωνία ανάμεσα στην κυβέρνηση και την ελληνική κοινωνία. Η κοινωνία αποδέχεται ή έστω ανέχεται την εφαρμογή μιας σκληρής περιοριστικής πολιτικής που θίγει τα εισοδήματα και το επίπεδο ζωής και θέλει από την άλλη μεριά, ως αντάλλαγμα, να υπάρχει ένα κλίμα δημοσιονομικής και γενικότερα οικονομικής ασφάλειας, να υπάρχει η βεβαιότητα ότι η χώρα δεν θα χρεοκοπήσει και ότι θα φανεί φως στο τούνελ. Πιστεύω ότι ανεξάρτητα από τα θεσμικά χαρακτηριστικά της ψήφου του Νοεμβρίου και από το γεγονός ότι πάντα οι δημοτικές εκλογές προφανώς στέλνουν μηνύματα, αυτή η συμφωνία ανάμεσα στην κυβέρνηση και την κοινωνία παραμένει ισχυρή και ξέρουμε πολύ καλά ότι πρώτιστο καθήκον μας είναι να στείλουμε στους πολίτες το μήνυμα ότι υπάρχει φως στο τούνελ.

Είναι αρκετοί οι πολιτικοί σήμερα που εκτιμούν ότι η κατάσταση οδηγεί εκ των πραγμάτων στο τέλος των μονοκομματικών κυβερνήσεων. Βλέπετε κι εσείς κάτι τέτοιο;

Το ζήτημα έχει πάψει προ πολλού να είναι η ύπαρξη μονοκομματικών ή πολυκομματικών κυβερνήσεων, αν και η εμπειρία των πολυκομματικών κυβερνήσεων στην Ελλάδα είναι μικρή και όχι ευχάριστη. Αυτό που σίγουρα χρειάζεται είναι υπευθυνότητα, αντιδημαγωγική στάση, εθνική ενότητα και κοινωνική συναίνεση. Ταυτόχρονα όμως χρειάζεται και αποφασιστικότητα, άρα και ικανότητα να λαμβάνεις αποφάσεις μη δημοφιλείς σε βραχυπρόθεσμη βάση όταν αυτές είναι επωφελείς και αναγκαίες σε μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη βάση.

Η έλευση ενός ή δύο μεγάλων επενδύσεων δείχνει, πιστεύετε, ότι το κλίμα βελτιώνεται υπέρ της χώρας; Προχωράμε πράγματι καλά;

Οι μία-δύο μεγάλες επενδύσεις λειτουργούν κυρίως συμβολικά. Στέλνουν το μήνυμα διεθνώς ότι η Ελλάδα είναι μια φιλοεπενδυτική χώρα. Από πλευράς εθνικής οικονομίας το κρίσιμο είναι να προχωρήσουν πολλά μικρά πράγματα σε όλους τους τομείς της οικονομίας, αρχής γενομένης από αυτούς που είναι ιδιαίτερα σημαντικοί για τη διαμόρφωση του ΑΕΠ, όπως είναι για παράδειγμα η οικοδομή, η ναυτιλία, το λιανικό εμπόριο.

Στόχος μας είναι ένα άλλο μοντέλο ανάπτυξης, αλλά καθ’ οδόν προς αυτό πρέπει να διατηρήσουμε σε όσο γίνεται πιο δυναμική κατάσταση τους κλασικούς τομείς της ελληνικής οικονομίας, οι οποίοι βεβαίως είναι κρίσιμοι, όχι μόνο για την επίσημη οικονομία, αλλά και για την παραοικονομία, η μείωση της οποίας είναι βασικός μας στόχος που τον προωθούμε με βασικό μοχλό τη μεγάλη φορολογική μεταρρύθμιση, η οποία είναι και προϋπόθεση για την εφαρμογή τόσο του μνημονίου όσο και του εθνικού σχεδίου ανασυγκρότησης.

Οι δημοσιογραφικές πληροφορίες μιλούν για διάφορες εμπλοκές στην πώληση των ναυπηγείων Σκαραμαγκά. Έχουν ξεπεραστεί; Είναι αλήθεια ότι υπήρξαν εξαιτίας της ανάμειξης πολλών υπουργών στην υπόθεση;

Η τελευταία δημόσια ανακοίνωση που έχουμε κάνει είναι ότι έχουν αντιμετωπιστεί όλα τα προβλήματα και η σύμβαση τίθεται σε ενέργεια. Και όπως γνωρίζετε, το ελληνικό δημόσιο, επισήμως, το εκπροσωπούν στη σύμβαση οι υπουργοί Οικονομικών και Εθνικής Άμυνας, κανείς άλλος.

«Πρέπει να υπάρξουν ουσιαστικές κινήσεις για να μειωθεί η ένταση στο Αιγαίο»

Ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αναφέρθηκε σε αμοιβαία επωφελή συνεργασία Ελλάδας - Τουρκίας για την εκμετάλλευση ενεργειακών κοιτασμάτων στο Αιγαίο, και είπε ότι δεν θέλει τις υπερπτήσεις τουρκικών πολεμικών αεροσκαφών πάνω από ελληνικά νησιά στο Αιγαίο. Πώς τοποθετείστε σε αυτά;

Παρακολουθώ με ιδιαίτερη προσοχή τις συχνές δηλώσεις και συνεντεύξεις του κ. Ερντογάν σε σχέση με το κλίμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Αντιλαμβάνεστε όμως ότι το κρίσιμο είναι να υπάρξουν ουσιαστικές κινήσεις οι οποίες μειώνουν την ένταση στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο και αυτό εξαρτάται από την καθημερινή πρακτική των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και ιδίως από την καθημερινή τουρκική αεροναυτική δραστηριότητα στο Αιγαίο και την Α. Μεσόγειο.

Ως προς τα θέματα δε της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας, που συνδέεται με τους φυσικούς πόρους, η ελληνική θέση είναι γνωστή και πάγια: Οριοθέτηση μέσω του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης με δεδομένο ότι τα νησιά κατά το Διεθνές Δίκαιο της θάλασσας διαθέτουν όλες τις θαλάσσιες ζώνες.

«Ο πολίτης πρέπει να ξέρει ότι υπάρχει ένα ενιαίο σχέδιο»

Πολλά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, ανάμεσά τους κι εσείς, έχουν δηλώσει ότι το μνημόνιο δεν είναι αρκετό από μόνο του για να προχωρήσει η χώρα και ότι χρειάζεται ένα νέο όραμα. «Εθνικό Σχέδιο» όπως έχετε πει. Γιατί δεν έχει γίνει κάτι τέτοιο μέχρι σήμερα;

Προφανώς το μνημόνιο δεν είναι το ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης και ανεξάρτητα από το τι έχει ή δεν έχει ειπωθεί, σημασία έχει το τι γίνεται. Και όλα αυτά που γίνονται στη δημόσια διοίκηση, τη δικαιοσύνη, την εκπαίδευση, την υγεία είναι μαζί με τις διαρθρωτικές αλλαγές που περιλαμβάνονται στο μνημόνιο, αν όχι το εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης αυτό καθ’ εαυτό, αναπόσπαστα τμήματά του. Έχει όμως βεβαίως πάντα πολύ μεγάλη σημασία ο πολίτης να έχει τη βεβαιότητα ότι υπάρχει ένα ενιαίο, σταθερό, καλά επεξεργασμένο σχέδιο.

«Έχουμε κάνει δραστικές περικοπές στο ΥΕΘΑ»

Ο κ. Κ. Σημίτης πιστεύει ότι για να μπουν μπροστά οι μηχανές για την ανάπτυξη, χρειάζεται, μεταξύ των άλλων που προτείνει, και περιορισμός των αμυντικών δαπανών. Συμφωνείτε;

Ήδη έχουμε προβεί σε σημαντική μείωση του προϋπολογισμού του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Ο ίδιος ο προϋπολογισμός του 2010 ήταν εξαρχής μειωμένος, αυτός μειώθηκε ακόμη περισσότερο καθ’ οδόν και κατά το σκέλος των αποδοχών και κατά το σκέλος των λειτουργικών δαπανών αλλά και κατά το σκέλος των εξοπλιστικών προγραμμάτων. Και αυτό θα συνεχιστεί και το 2011. Άλλωστε, πέραν των προϋπολογισμένων κονδυλίων συμβάλαμε στη μείωση του ελλείμματος του 2010 με περαιτέρω μείωση κατά 1 περίπου δισ. ευρώ λόγω της καμπύλης των παραλαβών των εξοπλιστικών προγραμμάτων που διαμορφώσαμε με δική μας πρωτοβουλία και, βεβαίως, προς μεγάλη ικανοποίηση του Υπουργείου Οικονομικών.

Δεν είναι τυχαίο ότι επί έναν και πλέον χρόνο, στον κρίσιμο τομέα των εξοπλιστικών προγραμμάτων αυτό που γίνεται είναι ένα πολύ μεγάλο νοικοκύρεμα. Η εκκαθάριση υποθέσεων που εκκρεμούν επί 10-15 χρόνια και που τώρα αποσαφηνίζονται με τη βοήθεια της αρμόδιας Κοινοβουλευτικής Επιτροπής και μέσα σε κλίμα διαφάνειας και συναίνεσης.
Διαβάστε περισσότερα...