Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παγκοσμιοποίηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παγκοσμιοποίηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 14 Απριλίου 2011

ΟΤΑΝ Ο ΑΝΘΕΛΛΗΝΑΣ «ΜΕΓΑΛΟΑΠΑΤΕΩΝΑΣ», ΒΑΦΤΙΖΕΤΑΙ «ΜΕΓΑΛΟΕΠΕΝΔΥΤΗΣ»

ΑΚΟΥΣΤΕ ΣΥΝΟΜΙΛΗΤΕΣ ΤΩΝ ΚΑΘΑΡΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΕΔΗΛΩΜΕΝΩΝ ΕΧΘΡΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΝΑ ΕΥΧΕΣΤΕ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΣΑΣ, ΠΟΥ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ, ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΕΠΩΔΥΝΟ ΟΣΟ ΕΠΙΘΥΜΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ.
Γράφει ο Χάρρυ Κλυνν

Ο γνωστός, πολύ γνωστός, μα πάρα πολύ γνωστός, μεγαλοαπατεώνας του διεθνούς κερδοσκοπικού κεφαλαίου, ο άνθρωπος που σχεδίασε και εφάρμοσε την οικονομική επίθεση κατά της Ελλάδας και του ευρώ George Soros, πέρασε το πρωί το κατώφλι του πρωθυπουργικού γραφείου και συζήτησε επί μια ώρα με τον πρωθυπουργό, ενώ αργότερα στην παρέα προστέθηκε και ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου! Εάν κάτι παρόμοιο είχε γίνει με οποιονδήποτε άλλο πρωθυπουργό, μόνο ένας Θεός ξέρει τι θα μπορούσε να είχε συμβεί σ' αυτή τη χώρα.Γιατί ο ανεπαρκέστατος Έλληνας πρωθυπουργός κάλεσε τον εκπρόσωπο της Νέας Τάξης πραγμάτων, το μετρ της παγκόσμιας κερδοσκοπίας και σπόνσορα των Σκοπίων Τζ. Σόρος, να τον επισκεφτεί;


Μήπως, για να συνεχίσουν την τρίωρη συνομιλία που είχαν στο Ελ. Βενιζέλος λίγες μέρες προτού αρχίσει ο μειοδότης πρωθυπουργός τις συνομιλίες του (βλ. παράδοση) με την τρόικα της ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ;


Το θράσος του ολίγιστου έλληνα πρωθυπουργού ξεπέρασε κάθε όριο! Το «ΙΔΡΥΜΑ ΣΟΡΟΣ», επίσημος συνομιλητής του Έλληνα πρωθυπουργού και μάλιστα στη Βουλή των Ελλήνων!!!

Γνωστός ο βίος και η πολιτεία του «ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΣΟΡΟΣ»:

Δραστηριοποιείται σε 40 χώρες περίπου. Ξοδεύει εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια για σκοπούς κάθε άλλο παρά διαφανείς!

Στην Ελλάδα τα βιβλία που προωθεί δια των υποχειρίων του, μας λένε ότι οι νεοέλληνες δεν έχουν σχέση με τους αρχαίους Έλληνες, δεν είμαστε αυτόχθονες, δεν υπάρχουν ήρωες! Στα σχολικά βιβλία της Βουλγαρίας που χρηματοδοτεί, οι Βούλγαροι μετατρέπονται σε αυτόχθονες και απόγονοι των αρχαίων Θρακών και στρέφονται κατά της Ελλάδας. Αντίστοιχα στην Αλβανία, οι Αλβανοί έγιναν αρχαίοι Ιλλυριοί και αυτόχθονες και στρέφονται κατά όλων των γειτόνων τους. Οι Σκοπιανοί έγιναν Μακεδόνες και μισούν τους κατακτητές Έλληνες.


Οι Τούρκοι έγιναν Ίωνες, αυτόχθονες φυσικά, ο Όμηρος έγινε Ομάρ και φυσικά τα τουρκόπουλα μαθαίνουν τη θεωρία του Φαλμεράγιερ: «Έλληνες δεν υπάρχουν πια».

Πρόσφατα το κάθαρμα που λέγεται Soros ξαναχτύπησε. Πλήρωσε και του έφτιαξαν κατά παραγγελία «έρευνα» που υποτίθεται αποδεικνύει ότι οι Έλληνες είναι υποσαχάριας προελεύσεως και οι «Μακεδόνες» αυτόχθονες, άρα δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους. Την υποτιθέμενη έρευνα την πήραν οι Σκοπιανοί και την ανεμίζουν δεξιά κι' αριστερά λέγοντας «ορίστε, βλέπετε που δεν έχουμε καμία σχέση με τους Έλληνες, άρα είμαστε κάτι τελείως άλλο από αυτούς».


Και σ' αυτό το ελεεινό και τρισάθλιο κάθαρμα που ονομάζεται Soros, αντί κάποτε να του απαντήσει όπως του αρμόζει η Ελλάδα, ώστε να το βουλώσει και να μην πιάνει στο βρομόστομά του τους Έλληνες και την Ελληνική Ιστορία, όχι μόνο τον ανέχεται να μας υπονομεύει και να μας λοιδορεί, τον επιβραβεύει κι από πάνω, καλώντας τον, δια του πανύβλακα πρωθυπουργού της, να υποδείξει, προφανώς, τους τρόπους και τις μεθόδους που θα περάσουν το λουρί της παγκοσμιοποίησης στο σβέρκο του Ελληνικού λαού.


Καταγέλαστε και επονείδιστε Παπανδρέου, μίσθαρνο όργανο της παγκόσμιας διακυβέρνησης, ανεπιτήδειε και ανάξιε Παπακωνσταντίνου κι εσείς καρεκλολάγνοι επίορκοι βουλευτές του ναι σε όλα:

Ξευτελίσατε κάθε έννοια πατριωτισμού και αξιοπρέπειας.

Οδηγήσατε τη χώρα στην ηθική και οικονομική εξαθλίωση.

Συναινέσατε στα επαχθή μνημόνια των τοκογλύφων.

Χωρίς ίχνος ανθρώπινης συμπεριφοράς και με γνώμονα μόνο τα συμφέροντα των πατρώνων σας, περικόψατε μισθούς και συντάξεις.

Ως άθλιοι συνωμότες, εφαρμόζετε, εν αγνοία του κοινοβουλίου και του Ελληνικού λαού, τη μυστική διπλωματία σε όλα τα ανοιχτά εθνικά μας ζητήματα.

Εν ψυχρώ επιδίδεστε στη βάρβαρη καταστολή κάθε κοινωνικής αντίδρασης.

Ξεδιάντροπα, με συμμάχους τα εμετικά και διαπλεκόμενα ΜΜΕ εφαρμόζετε μια απίστευτη και άνευ προηγουμένου γκεμπελική προπαγάνδα παρουσιάζοντας το μαύρο άσπρο, εμφανίζοντας τις εθνικές συμφορές ως διπλωματικούς θριάμβους.

Αναξιοπρεπείς και υπερφίαλοι σέρνεστε σαν τα σκουλήκια επαίτες και υποχείριοι.


ΑΚΟΥΣΤΕ ΣΥΝΟΜΙΛΗΤΕΣ ΤΩΝ ΚΑΘΑΡΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΕΔΗΛΩΜΕΝΩΝ ΕΧΘΡΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΝΑ ΕΥΧΕΣΤΕ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΣΑΣ, ΠΟΥ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ, ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΕΠΩΔΥΝΟ ΟΣΟ ΕΠΙΘΥΜΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ
Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ.
Διαβάστε περισσότερα...

Κυριακή 27 Μαρτίου 2011

Αν αντέχετε την αλήθεια δείτε το αποκαλυπτικό βίντεο

Ανακαλύψαμε το παρακάτω συγκλονιστικό video από ένα link που λάβαμε. Πραγματικά δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψεις αυτό που νιώθεις ακούγοντας αυτά που λέγονται στο δεκάλεπτο απόσπασμα μίας μεγάλης συνέντευξης. O εβραϊκής καταγωγής σκηνοθέτης του Hollywood Aaron Russo και υποψήφιος πρόεδρος των ΗΠΑ στις εκλογές του 2004, λίγο καιρό πριν πεθάνει από καρκίνο τον Αύγουστο του 2007, έδωσε μια ιστορικής σημασίας συνέντευξη στον Alex Jones.


Ο έντιμος και υπεύθυνος χαρακτήρας του, του επέβαλε να δώσει αυτήν την συνέντευξη, γνωρίζοντας ότι θα πεθάνει.Εκεί αποκαλύπτει για πρώτη φορά τη γνωριμία του με τον μεγιστάνα Nick Rockefeller και τις απίστευτες παραδοχές που του είχε εκμυστηρευτεί, όπως την επερχόμενη καταστροφή των Δίδυμων Πύργων 11 μήνες πριν αυτή καν συμβεί ! Μιλάει ακόμα για το τι του απεκάλυψε ο μεγιστάνας στην προσπάθεια του να τον προσεταιριστεί και να τον εντάξει στα σχέδια του, προφανώς λόγω της ιδιότητας του ως υποψηφίου προέδρου της χώρας. Του μίλησε σχετικά με τον πρωταγωνιστικό ρόλο της οικογενείας του στην δημιουργία του φεμινιστικού κινήματος και τα σχέδια της για την εγκαθίδρυση της παγκόσμιας δικτατορίας. Σκοπός τους, όπως με απόλυτη ευθύτητα και σαφήνεια μας αφηγείται ο Russo, είναι ο έλεγχος με microchip και η υποδούλωση, όσων ανθρώπων απομείνουν, μετά τον αποδεκατισμό του παγκόσμιου πληθυσμού που σχεδιάζουν.
Δεν έχουμε κανένα σχόλιο να κάνουμε. Διαδώστε το βίντεο αυτό και σε άλλους. Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα στοιχεία για τον Ααρών Ρούσω, δείτε το ακόλουθο link (είναι στα Αγγλικά) http://en.wikipedia.org/wiki/Aaron_Russo
Αναρτήθηκε από Όπου Γης - Στις Ορθόδοξες Γειτονιές του Πλανήτη
Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη 24 Μαρτίου 2011

Εξώδικος πρόσκλησης προς τον Γενικό Επιθεωρητή Κρήτης

Όλο και περισσότερο έδαφος κερδίζει ο πατριωτικός νομικός ακτιβισμός!
Έλληνες απ' όλη την Ελλάδα αντιδρούν προειδοποιώντας τα όργανα των παγκοσμιοποιητών!
300 Χανιώτες απαντούν στην πρόκληση των λαθραίων κατευθυνόμενων πρακτόρων της Υπατίας!

Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη 6 Ιανουαρίου 2011

Στο supermarket με τα δαχτυλίδια σας!

Τώρα μας παίρνουν και τα δακτυλίδια και θα κοιμόμαστε πάνω στα σανίδια. Η διαφήμιση έρχεται από την ιστοσελίδα του ΟΤΕ

Στις παλιές ταινίες, οι φτωχοί εκποιούν όσο όσο τα οικογενειακά χρυσαφικά, για να αγοράσουν φάρμακα και γάλα. Σήμερα, μπορούν πια να το κάνουν στο supermarket. Οχι βέβαια σε οποιοδήποτε supermarket. Η Tesco εξέπληξε τους πάντες, όταν ανακοίνωσε ότι οι πελάτες της μπορούν πλέον να εκποιούν τα χρυσαφικά τους στα ειδικά stands που φτιάχνει και μετά να ψωνίζουν ότι χρειάζονται από τους πάγκους της.

Το πλεονέκτημα που προσφέρει η Τesco σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενά της είναι ότι θα εκτιμά με μεγαλύτερη προσοχήτα κοσμήματα και θα αποδίδει μεγαλύτερη αξία στον πελάτη. Κοινώς καλύτερη τιμή ανά γραμμάριο.

Η κίνηση της αλυσίδας η οποία είναι στα σκαριά και αναμένει έγκριση από τις αρχές αλλάζει τα δεδομένα στην αγορά χρυσού, αλλά και σε αυτή των αλυσίδων λιανεμπορίου. Ηδη, η Tesco προσφέρει τραπεζικές, ασφαλιστικές υπηρεσίες, διαθέτει φάρμακα και οπτικά είδη, ενώ στοχεύει να παράσχει και δάνεια στο εγγύς μέλλον.

Η μέρα που θα ξεθάψετε τα παλιά χρυσαφικά από τα συρτάρια που είναι ξεχασμένα για να αγοράσετε μακαρόνια, προφανώς ήρθε!

Σοφία Βεργοπούλου
Πηγή OTENET Portal
Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη 5 Ιανουαρίου 2011

ΑΝΔΡΑΠΟΔΑ ΧΩΡΙΣ ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗ ΜΑΣ ΘΕΛΟΥΝ ΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΤΑΞΗΣ

Με αφορμή τις χυδαίες και υποτιμητικές δηλώσεις Πάγκαλου για την ελληνική επανάσταση του 1821, δείτε το άρθρο που περιγράφει πώς η διεθνής εξουσία χρηματοδοτεί και προωθεί την αποδόμηση του ελληνικού έθνους(αλλά και των άλλων εθνών προκειμένουν να υπάρχουν μόνο άβουλα ανδράποδα που θα εκτελούν εντολές)

Μέθοδοι - Θιασώτες - Χρηματοδότες

Η υποταγή της ελληνικής στην τούρκικη ιστοριογραφία
Συγγραφέας:
Χρήστος Κoρκόβελος
Άρδην τ. 66
«Η νέα αυτή τάση σημαίνει αναθεώρηση της βασικής, κοινής στα βαλκανικά εθνικά κράτη (πλην του τουρκικού, βεβαίως), ερμηνείας της οθωμανικής κληρονομιάς: Ότι η οθωμανική περίοδος της ιστορίας τους υπήρξε μια “αλλότρια” επιβολή στις αυτόχθονες χριστιανικές κοινωνίες που είχε τη μορφή “ζυγού”»
Χριστίνα Κουλούρη, Πειραιάς 2007
Εθελοδουλία και αντίσταση στα χρόνια της σκλαβιάς

Το έτος 1798, ο κορυφαίος των Ελλήνων διαφωτιστών, Αδαμάντιος Κοραής εξέδωσε το περίφημο κείμενό του Αδελφική Διδασκαλία, προκιμένου να αντικρούσει τις απόψεις που κυκλοφόρησαν με την υπογραφή του πατριάρχη Ιεροσολύμων Άνθιμου και τίτλο Διδασκαλία Πατρική1, το κείμενο που κήρυττε την εθελοδουλία στους Τούρκους και αντιστρατευόταν τις φιλελεύθερες ιδέες.

Ο Κοραής ανασκεύαζε τα επιχειρήματα της Δ. Π. και στηλίτευε τον συγγραφέα της, διότι «υπερασπίζει και δικαιολογεί την τυραννίαν των Τούρκων, (των οποίων) ανερυθριάστως σπουδάζει να συγκαλύψει την ασχημοσύνην, μήτε εντρέπεται να μας διδάσκη την εις αυτούς υποταγήν, ήγουν να υποφέρωμεν τας αδικίας, τας αρπαγάς, τας ασελγείας, τέλος και να τουρκίσωμεν προτιμότερον, παρά να φύγωμεν την τυραννίαν αυτών».

Ο Κοραής αντέκρουε τη Δ. Π. ως ψευδεπίγραφη, μωρά και αντίθεον, και επέκρινε τον συντάκτη της, διότι «πιστώνει φρονήματα ενάντια εις την διδασκαλίαν του Χριστού και των Αποστόλων2».
Στην Αδελφική Διδασκαλία του, ο Κοραής προέβαινε σε μια γλαφυρή σκιαγράφηση της κατάστασης των Ελλήνων επί τουρκοκρατίας:

«Είναι εις όλους γνωστόν εις πόσην ακμήν έφθασε την σήμερον των Τούρκων η τυραννία. Οι ταλαίπωροι Γραικοί δεν είναι πλέον κύριοι μήτε κτημάτων, μήτε τέκνων, μήτε των ιδίων αυτών γυναικών. Η τιμή και η ζωή των κρέμαται από την θέλησιν όχι μόνον αυτού του πρωτοτυράννου, αλλά και εκάστου από τους ελαχίστους αυτού δούλους. Τις δεν ηξεύρει το πλήθος των Γραικών της Κρήτης, όσοι δια να φύγωσι τα τοιαύτα δεινά, ηναγκάσθησαν να αρνηθώσι την πατρικήν αυτών θρησκείαν.

Τις αγνοεί τας βίας και τας αρπαγάς των παρθένων, των παίδων, όσαι καθ’ ημέραν συμβαίνουσιν εις την Θεσσαλονίκην, ώστε να αναγκάζονται οι άθλιοι γονείς να μακρύνωσιν από την ασέλγειαν των βδελυρών Γιανιτσάρων. Τις δεν έφριξεν ακούων την καταδυναστείαν και τους αφορήτους φόρους (…)
Τις δεν εθρήνησε τους εκτοπισμούς και τας μετοικεσίας τοσούτων Γραικών, όσοι μην υποφέροντες πλέον τον οθωμανικόν ζυγόν, εσκορπίσθησαν, εις διαφόρους τόπους της Ευρώπης»3.

Ο συντάκτης της Διδασκαλίας Πατρικής μετέρχονταν διάφορα επιχειρήματα για να αποδείξει ότι «η μοναρχία και αν ήθελεν είναι τυραννική, είναι όμως αιρετωτέρα παρά την δημοκρατίαν», ενώ δεν δίσταζε να προβεί και εις την «φρικτήν βλασφημίαν ονομάζων τον σουλτάνον “πρύτανιν των αγαθών”»4.

Ο Κοραής στην απάντησή του τόνιζε:

«Ας μας ειπή ο φιλόσοφος αυτός αν ευρίσκεται ή ευρέθη που ποτέ καμμία δημοκρατία, αριστοκρατία, βασιλεία ή και τυραννία οποιαδήποτε άλλη, όπου εχύθη τοσούτον αθώον αίμα, όσον έχυσαν μέχρι του νυν οι Τούρκοι. Όπου επράχθησαν τοσαύται αρπαγαί, ληστείαι, καταδυναστείαι γυναικών, παρθένων και παίδων βίαι, όσαι πράττονται κατά πάσαν ώραν εις την οθωμανικήν επικράτειαν.(…) Όσα κακά συκοφαντών αναιδώς προσάπτει εις τα νεωστί ελευθερωθέντα της Ευρώπης έθνη, ευρίσκονται πραγματικώς όλα εις την τουρκικήν επικράτειαν»5.

Η Διδασκαλία Πατρική _την οποία ο ιστορικός Απ. Βακαλόπουλος αποκαλεί «αποκορύφωμα του συντηρητισμού και της εθελοδουλίας»_ αποτέλεσε, στο διάβα της ελληνικής ιστορίας, μνημείο ραγιαδισμού. Για τη διάδοση τέτοιου είδους απόψεων, που αντιμάχονταν τις φιλελεύθερες ιδέες του Διαφωτισμού και υποδείκνυαν ανοιχτά τη δουλοφροσύνη ως ενδεδειγμένη στάση ζωής, οι δημοκρατικοί πολίτες και ιδίως η Αριστερά επικρίνουν μερίδα της Εκκλησίας, των Φαναριωτών και καθέναν που επέδειξε στάση υποτέλειας στην τουρκική τυραννία.
Η αναθεώρηση της ιστορίας

Πέρασαν από τότε 200 περίπου χρόνια. Άλλαξαν οι εποχές, τα ήθη. Στις μέρες μας, η νεοελληνική ιστορία, εκτός από το επιστημονικό και εκπαιδευτικό της ενδιαφέρον, έχει αποκτήσει και μια κρίσιμη πολιτική διάσταση. Ο λόγος είναι ότι χρησιμοποιείται ως μοχλός της εξωτερικής πολιτικής που ακολουθούν στην περιοχή μας οι ΗΠΑ και άλλες χώρες του ΝΑΤΟ.

Απτή απόδειξη τούτου αποτελούν κατ’ αρχήν οι ανοιχτές παρεμβάσεις των πρεσβευτών των ΗΠΑ σε Ελλάδα και Κύπρο προς τους υπουργούς Παιδείας των δύο κρατών, με την απαίτηση να αλλάξουν αμέσως τα βιβλία ιστορίας τους, ώστε να μην ενοχλούνται οι Τούρκοι6.

Οι ιθύνοντες του Στέιτ Ντιπάρτμεντ δεν κρύβουν ότι, μέσω των πρεσβειών τους στην Αθήνα, την Άγκυρα και τη Λευκωσία, προωθούν στην περιοχή μας διπλωματικές προσπάθειες και δραστηριότητες με την κωδική ονομασία Track Two, που αποσκοπούν στην αναθεώρηση της ιστορίας μας προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Όπως μαθαίνουμε από το περιοδικό State7 -επίσημο όργανο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ- τέτοιες Track Two προσπάθειες συνάπτονται με δραστηριότητες, τις οποίες αναλαμβάνουν στην περιοχή μας μη κυβερνητικά όργανα, υπέρ της εξομάλυνσης σχέσεων, με στόχο την προαγωγή των συμφερόντων των ΗΠΑ. Ενδεικτικά αναφέρω πως, στα πλαίσια αυτών των δραστηριοτήτων, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ δαπάνησε ποσό 100.000$ για την εφαρμογή προγράμματος επανεξέτασης της καταστροφής της Σμύρνης από τριμελή επιτροπή8. Το περιοδικό State είχε προαναγγείλει ότι, επί του θέματος αυτού, «ακαδημαϊκοί ετοιμάζουν παράλληλες και κοινές δημοσιεύσεις, σαν μια αρχή για εθνικό διάλογο πάνω στα ιστορικά γεγονότα». Εξήγγειλε, επίσης, ότι σειρά έχει, στη συνέχεια, η επανεξέταση της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.

Αποτελεί άραγε σύμπτωση ή ενέργεια ενταγμένη στις Track Two δραστηριότητες, πως την 1/9/2002, η εφημερίδα Το Βήμα είχε αφιέρωμα στην Καταστροφή της Σμύρνης, με κείμενα Ελλήνων και Τούρκων πανεπιστημιακών; Είναι σύμπτωση πως, στην εισαγωγή του, προβαλλόταν ο ισχυρισμός ότι ως τώρα η νηφάλια αποτίμηση της Μικρασιατικής Καταστροφής αποδείχθηκε πολύ δύσκολη, καθώς οι περισσότεροι αναλώθηκαν στην ενοχοποίηση μιας πολιτικής παράταξης ή γενικά των «ξένων» (π.χ. των Τούρκων, σ.σ.), και ότι τα περισσότερα ερωτήματα δεν έχουν απαντηθεί, ενώ ακόμη περισσότερα ερωτήματα δεν έχουν καν τεθεί; Είναι σύμπτωση πως, μεταξύ των συγγραφέων, συγκαταλέγονταν – ποιος άλλος; - η Χριστίνα Κουλούρη, η Λίνα Λούβη (συγκρατήστε το όνομα, παρακαλώ) καθώς και Τούρκοι συνεργάτες του CDRSEE (περί αυτού βλ. παρακάτω);

Παράλληλα με αυτές τις εξελίξεις, μια πλειάδα πανεπιστημιακών καθηγητών ιστορίας στη χώρα μας (και όχι μόνον), επιδίδονται με εντυπωσιακή εμμονή και ζήλο στην εκ βάθρων αναθεώρηση του λεγόμενου «οθωμανικού μας παρελθόντος». Διατείνονται πως η αναθεώρηση αυτή είναι απότοκος επιστημονικής επανεξέτασης του παρελθόντος μέσα από μια σύγχρονη οπτική, που υπερβαίνει τα στερεότυπα που παράγει ο εθνοκεντρισμός και ενσωματώνει νέους στόχους και παιδαγωγικές μεθόδους που προάγουν την κριτική σκέψη των μαθητών.

Στην παρούσα μελέτη, θα εξετάσουμε βασικές πτυχές αυτής της νέας προσέγγισης στο «οθωμανικό μας παρελθόν», θα αξιολογήσουμε το ποιόν της και θα επισημάνουμε ορισμένες συνεπαγωγές της. Αντικείμενο της έρευνάς μας αποτελούν οι προσεγγίσεις της Χριστίνας Κουλούρη και της Μαρίας Ρεπούση, που αφορούν άμεσα ή έμμεσα την ιστορική παιδεία που παρέχουν τα σχολεία της χώρας μας.
Η κ. Κουλούρη είναι καθηγήτρια της νεώτερης ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, και έχει την τιμή (!) να είναι γενική συντονίστρια και διευθύντρια εκδόσεων του ξενοκίνητου παρακρατικού Κέντρου για τη Δημοκρατία και τη Συμφιλίωση στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, του γνωστού CDRSEE9.

Το Κέντρο αυτό εγκαινίασε, το 1999, το Κοινό Πρόγραμμα Ιστορίας10 με σκοπό τη συγκρότηση και συντήρηση ενός διαβαλκανικού δικτύου διανοουμένων, για την καταπολέμηση της εθνικιστικής ιδεολογίας και την ανατροπή της εθνοκεντρικής διδασκαλίας της ιστορίας στα σχολεία των βαλκανικών κρατών.

Στα πλαίσια του προγράμματος αυτού, το CDRSEE έχει εκδώσει τέσσερα Βιβλία Εργασίας για τη διδασκαλία της νεώτερης ιστορίας της νοτιοανατολικής (ΝΑ) Ευρώπης. Το εκπαιδευτικό υλικό σχεδιάστηκε κυρίως για τους μαθητές λυκείου των βαλκανικών χωρών, ηλικίας 15-18 ετών, μα, όπως γράφει η κ. Κουλούρη, κρίνεται κατάλληλο και για τους φοιτητές της ΝΑ και της Δ. Ευρώπης, και ευρύτερα για το ακαδημαϊκό κοινό της Δύσης11.

Στη συνέχεια θα κάνουμε ορισμένες πρώτες επισημάνσεις για τον τρόπο που προσεγγίζεται η Οθωμανική Αυτοκρατορία στα εγχειρίδια του CDRSEE.

Το πρώτο από τα 4 Βιβλία Εργασίας του CDRSEE φέρει τον τίτλο «Η Οθωμανική Αυτοκρατορία12» και παρακολουθεί την οθωμανική επέκταση από το 1300 μ.Χ. και μετά. Είναι αξιοσημείωτο πως, στις σελίδες του, παραβλέπεται και υποσκελίζεται πλήρως η πολιτική και πολιτιστική παρουσία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Αποκαλυπτικό της προσέγγισης που υιοθετεί το εν λόγω βιβλίο είναι ότι, το 1ο από τα ιστορικά τεκμήρια, που παρατίθενται στις σελίδες του, προβάλλει την άποψη ότι ο Τούρκος κατακτητής, ιδρυτής του οθωμανικού κράτους Οσμάν και ο γιος του Ορχάν «έφεραν την ειρήνη και τη δικαιοσύνη στην περιοχή. Και όλοι [οι κάτοικοι των χωριών] επέστρεψαν και εγκαταστάθηκαν, όπου ανήκαν. Άρχισαν να περνούν καλύτερα από ό,τι περνούσαν με τους απίστους»13.

Σε άλλη παρατιθέμενη μαρτυρία προβάλλεται η άποψη πως οι Οθωμανοί κατέκτησαν τα χριστιανικά εδάφη «εξαιτίας της αμαρτίας, της ακολασίας και της αλαζονείας που επικρατούσαν στους χριστιανούς»14.

Η κ. Κουλούρη, με την ιδιότητα της διευθύντριας εκδόσεων του CDRSEE, στη Γενική Εισαγωγή της, διατείνεται πως το βιβλίο αυτό προσφέρει μια βαθύτερη γνώση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που «μας επιτρέπει να ανατρέψουμε ένα στερεότυπο εξαιρετικά διαδομένο τόσο στη Δυτική όσο και στη ΝΑ χριστιανική Ευρώπη: αυτό που αφορά την πολιτιστική της “καθυστέρηση”»15.

Προς εμπέδωση αυτής της προσέγγισης, στο Ε΄ κεφάλαιο, το οποίο πραγματεύεται τα στοιχεία της κρίσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οι συγγραφείς του πασχίζουν να ανασκευάσουν την καθιερωμένη και ευρέως παραδεκτή άποψη πως ο 17ος και 18ος αιώνας ήταν γι’ αυτήν περίοδος παρακμής, και να προβάλουν τον ισχυρισμό πως, αντιθέτως, «ήταν περίοδος πολύπλοκου εκσυγχρονισμού και, από πολλές απόψεις, μια περίοδος ανάπτυξης»16.

Ένα από τα πλέον κορυφαία, όμως, τολμήματα της κ. Κουλούρη, που αποτελεί πραγματική ύβριν κατά της ελληνικής ιστορίας, περιλαμβάνεται σε δημοσιευμένο άρθρο της στο ΒΗΜΑ, στις 6 Φεβρουαρίου 2002, με τίτλο «Οι “σκοτεινοί αιώνες” του οθωμανικού παρελθόντος μας». Εκεί, μεταξύ άλλων, υποστηρίζει τα εξής:

«Το επιστημονικό ενδιαφέρον υπαγορεύεται, όπως είναι γνωστό, από τη σύγχρονη συγκυρία και τα ερωτήματα που θέτει το παρόν. Οι πολιτικές εξελίξεις της τελευταίας δεκαετίας στα Βαλκάνια, και η αναθεώρηση του παρελθόντος που συνεπάγονται οδήγησαν τις βαλκανικές ιστοριογραφίες σε μια αναζήτηση του “κοινού” παρελθόντος, των κοινών ιστορικών εμπειριών της βυζαντινής και της οθωμανικής αυτοκρατορίας και της “κληρονομιάς” τους στη θρησκευτική, πολιτισμική και θεσμική σφαίρα. Η νέα αυτή τάση σημαίνει αναθεώρηση της βασικής, κοινής στα βαλκανικά εθνικά κράτη (πλην του τουρκικού, βεβαίως) ερμηνείας της οθωμανικής κληρονομιάς: ότι η οθωμανική περίοδος της ιστορίας τους υπήρξε μια “αλλότρια” επιβολή στις αυτόχθονες χριστιανικές κοινωνίες που είχε τη μορφή “ζυγού”»17.

Επίσης, σε συνέντευξη που έδωσε στον Παρατηρητή, υποστήριζε μεταξύ άλλων τα εξής:
«Η απομάκρυνση από την πολιτική και στρατιωτική ιστορία σε όφελος της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτιστικής ιστορίας στοχεύει στη διδασκαλία ιστορικών εμπειριών που είναι πιο οικείες και ενδιαφέρουσες για τα παιδιά και στην υποβάθμιση της πολεμικής σύγκρουσης ως στοιχείου του ιστορικού γίγνεσθαι – ιδιαίτερα στις σχέσεις με τους γείτονες»18.

Η κ. Κουλούρη, στη Γενική Εισαγωγή των εκδόσεων του CDRSEE, σημειώνει ότι ο πόλεμος πρέπει να διδάσκεται «χωρίς να υμνείται και χωρίς κουραστικές λεπτομέρειες, αριθμούς και ημερομηνίες»19. Καμιά διάκριση δεν γίνεται σε κατακτητικούς πολέμους και απελευθερωτικούς, σε επιθετικούς και αμυντικούς. Εξομοίωση ανιστόρητη και απαράδεκτη _ιδίως για έναν ιστορικό–, που ενέχει σοβαρές πολιτικές επιπτώσεις.

Δεν θα ασχολούμασταν ίσως τόσο επισταμένως με την κ. Κουλούρη, αν το CDRSEE με το Κοινό Πρόγραμμά του Ιστορίας δεν αποσκοπούσε ρητά στο να διαμορφώσει την ιστορική παιδεία που παρέχεται στη μέση εκπαίδευση της χώρας μας, και αν το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο δεν είχε εισηγηθεί _και μάλιστα ομόφωνα_ την εισαγωγή της τετράτομης έκδοσής του σ’ αυτήν, ως βοήθημα του καθηγητή!20
Η κ. Ρεπούση είναι επικεφαλής της ομάδας που συνέγραψε το διαβόητο βιβλίο της ΣΤ΄ Δημοτικού, πρώην καθηγήτρια γαλλικών και νυν επίκουρη καθηγήτρια ιστορίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Σε άρθρο της στην Αυγή, με τίτλο “Σκέψεις για τα νέα εγχειρίδια ιστορίας. Η αναγκαιότητα της αλλαγής των εγχειριδίων ιστορίας”, η κ. Ρεπούση μας εξηγεί τι νέο κομίζει το καινούργιο βιβλίο ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού. Σταχυολογούμε από εκεί τα ακόλουθα:

«Στο εγχειρίδιο αυτό προσπαθήσαμε να αποφύγουμε μια σειρά από στερεότυπα που μέχρι σήμερα αποτελούν τη δομή της διδασκόμενης ιστορίας. Για να μην τα απαριθμήσω, εθνοκεντρικό, γεγονοτολογικό, ηρωικό…να πω ότι γίνεται προσπάθεια να φύγουμε από αυτά τα στερεότυπα (…) Γενικά επιλέγεται η στροφή από τις ηρωικές προσωπικότητες στην ανωνυμία, από τα γεγονότα και δη τα ηρωικά στην κοινωνία, στον πολιτισμό (…) Τα δύσκολα υπάρχουν, δεν αποσιωπούνται. Στην Επανάσταση του 1821, στο Κυπριακό, στον Εμφύλιο Πόλεμο… Δεν τους λέμε ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο. Δεν μας ενδιαφέρει αυτή η ιστορική δικανική»21.

Αναλυτική κριτική στο βιβλίο της έχουμε κάνει αλλού22. Εδώ θα αρκεστούμε σε μια συνοπτική έκθεση των βασικότερων γνωρισμάτων του βιβλίου, που βρίσκονται έξω από το πεδίο των κατ’ επίφασιν διορθώσεών του, που, άλλωστε, επιβλήθηκαν έξωθεν στη συγγραφέα23.

Τα χειροπιαστά και εμπειρικώς αποδείξιμα γνωρίσματα του βιβλίου της ΣΤ΄ τάξης Δημοτικού είναι τα ακόλουθα:

• Περιορίζει τις αναφορές του βιβλίου στην τουρκική κυριαρχία. Κατά πρώτον περιορίζει κατά 50%, όλως αναίτια, την παράθεση πηγών (δηλ. τη μαθητεία στην ιστορία) σ’ εκείνες τις ενότητες του βιβλίου που πραγματεύονται: α) την περίοδο της τουρκοκρατίας και β) την Επανάσταση του 1821 (βλ. σελ. 15-66). Επιπλέον, στο καθ’ ύλην αρμόδιο κεφάλαιο, “Η κυριαρχία στον ελληνικό χώρο: Λατίνοι και Οθωμανοί”, από τις 20 σειρές του κειμένου, αφιερώνονται μόνο 3 σειρές στην τουρκοκρατία, ενώ στη λατινοκρατία αφιερώνονται οι 17 σειρές. Τα εκεί παρατιθέμενα τεκμήρια και πηγές αναφέρονται αποκλειστικά στη λατινοκρατία24. Δηλαδή, η ιστορία της ξένης κυριαρχίας στην Ελλάδα υφίσταται κατάφορη παραμόρφωση.

• Εξαλείφει τον ανελεύθερο και καταπιεστικό χαρακτήρα του οθωμανικού δεσποτισμού εξοβελίζοντας παντελώς από το βιβλίο τις έννοιες -σκλαβιά, καταπίεση, ταπεινώσεις- παρότι το Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπουδών (ΑΠΣ) θέτει ως ρητό στόχο την εκμάθηση και κατανόησή τους από τους μαθητές . Παράλληλα, διαστρέφει ριζικά τις έννοιες ραγιάς, παιδομάζωμα, αλύτρωτος, εθνική ολοκλήρωση. Πράξη κραυγαλέου εξωραϊσμού της τουρκοκρατίας αποτελεί η παράθεση μαρτυρίας πως, στους κόλπους της, επικρατούσε, δήθεν, θαυμαστή τάξη (σελ. 19). Παράλληλα, αποκρύπτεται επισταμένως κάθε είδους τεκμήριο και μαρτυρία που αποδείχνει και κάνει απτό τον δεσποτικό, τυραννικό χαρακτήρα της.

• Ελαχιστοποιεί πέραν του μέτρου τις αναφορές στα πολεμικά συμβάντα και τους πρωτεργάτες της Επανάστασης του 1821, καταστρατηγώντας και εδώ το ΑΠΣ25. Η πράξη αυτή αποκτά όλη τη σημασία της σε συνάρτηση και συνάφεια με το ακόλουθο γεγονός:

• Απογυμνώνει από ιδανικά και αξίες την Επανάσταση του 1821, αποσιωπώντας κάθε αναφορά στα αίτια και τους σκοπούς της. Αποκρύπτει ότι επρόκειτο για αγώνα κατά της τυραννίας, για αγώνα ελευθερίας, εθνικής αποκατάστασης και ευνομίας, για αγώνα υπέρ πίστεως και πατρίδος. Η κ. Ρεπούση καμουφλάρει την απογύμνωση και απαξίωση της Επανάστασης του 1821 με το επιστημονικοφανές πρόσχημα της ιστοριογραφικής ουδετερότητας, μιας ουδετερότητας που, όλως τυχαία, έχει ως αποτέλεσμα την καθόλου ουδέτερη συγκάλυψη του εκμεταλλευτικού, καταπιεστικού χαρακτήρα της οθωμανικής κυριαρχίας26.

• Εξοβελίζει από τη διδακτέα ύλη του βιβλίου τον ελληνισμό της Μικράς Ασίας, του Πόντου και της Θράκης - παρά τη ρητή πρόβλεψη του ΑΠΣ - και αποκρύπτει την εγκληματική πολιτική εθνοκάθαρσης των Τούρκων εθνικιστών κατά των χριστιανικών πληθυσμών της Τουρκίας. Μέρος αυτής της απόκρυψης είναι και η αποσιώπηση της καταστροφής της Σμύρνης.

• Αμαυρώνει την ενσωμάτωση στο ελληνικό κράτος όσων περιοχών απελευθερώθηκαν μετά το 1832. Η ένταξη των περιοχών αυτών, οι οποίες περιλαμβάνουν τη Θεσσαλία, τη Μακεδονία, την Ήπειρο, την Κρήτη, τη Δυτική Θράκη, τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, θεωρείται από την κ. Ρεπούση και τους συνεργάτες της πως αποτελεί πράξη προσάρτησης και κατάληψης, όχι απελευθέρωσης27.

• Όσον αφορά την Κύπρο, εμφανίζει ως τετελεσμένη τη διχοτόμησή της, ως το status quo που τη διέπει, και αποκρύπτει την κατοχή του βόρειου τμήματός της από τον τουρκικό στρατό.

Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε την απαρίθμηση. Περιττεύει, όμως, καθότι έχει καταστεί ολοφάνερο ότι το προοδευτικό έργο που ανέλαβε η κ. Ρεπούση είναι να μεταπλάσει σε διδακτέα ύλη σχολικής ιστορίας το ηγεμονικό πρόγραμμα της Νέας Τάξης και να το προωθήσει στους μαθητές της ΣΤ΄ τάξης του δημοτικού σχολείου. Δεν είναι, ασφαλώς, τυχαίο το γεγονός πως η κ. Κουλούρη πρωτοστατεί στην υπεράσπιση του βιβλίου της κ. Ρεπούση28.
Η υπαγωγή της ελληνικής στην τουρκική ιστοριογραφία

Το 2001, ψηφίστηκε ο νόμος 2929 που κυρώνει τη διακρατική συμφωνία μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας για την πολιτιστική συνεργασία, η οποία υπογράφηκε στην Αθήνα τον Φεβρουάριο του 2000 μεταξύ των τότε υπουργών Εξωτερικών των δύο χωρών, Γεωργίου Παπανδρέου και Ισμαήλ Τζεμ.

Η συμφωνία αυτή, μεταξύ άλλων, προβλέπει ότι τα δύο μέρη θα λάβουν τα κατάλληλα μέτρα για να ενισχύσουν τη συνεργασία τους στους τομείς της επιστήμης και της εκπαίδευσης. Για τον σκοπό αυτό, «θα συνεργάζονται στην παρουσίαση της ιστορίας, της γεωγραφίας, του πολιτισμού και της οικονομίας της άλλης χώρας, ιδιαίτερα στα σχολικά βιβλία. Με αυτόν τον στόχο, θα συστήσουν μία Μεικτή Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων, η οποία θα ανταλλάξει και θα μελετήσει τα σχολικά βιβλία, για να προτείνει τη διόρθωση των ανακριβειών» 29.

Αξίζει να αναφέρουμε πως η καλλιέργεια μιας τέτοιας προοπτικής ανιχνεύεται ήδη το 1999, στο 2ο Ετήσιο Συμπόσιο Σύμης του Ιδρύματος Ανδρέα Παπανδρέου (του οποίου πρόεδρος είναι ο Γιωργάκης). Στα πορίσματα του συνεδρίου του διαβάζουμε ότι «οι μετέχοντες συμφώνησαν ότι απαιτείται μια πιο ολιστική προσέγγιση στο θέμα της παιδείας (και ότι) προτάθηκε να διδάσκεται σε όλα τα παιδιά της περιοχής μια πιο ισόρροπη εκδοχή της ιστορίας, που να αντανακλά τις διάφορες ερμηνείες των γειτονικών χωρών (…). Θα μπορούσε να ιδρυθεί ένας φορέας, ο οποίος θα λειτουργεί ως εποπτικό όργανο, προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι η ιστορία διδάσκεται, με όσο γίνεται πιο αμερόληπτο τρόπο, σ’ όλη την περιοχή»30.

Η Μεικτή Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων, που συστάθηκε βάσει του νόμου 2929, εξέτασε το 2003 τη δυνατότητα οι Έλληνες και Τούρκοι μαθητές «να διδάσκονται από κοινά βιβλία ιστορίας»31.

Θα ήταν σημαντικό να γνωρίζαμε σε τι στάδιο βρίσκονται σήμερα οι εργασίες της. Οι τεράστιες δυσκολίες που έχει να αντιμετωπίσει αναδεικνύονται μέσα από ενστάσεις, σαν αυτή λ.χ. που είχε διατυπώσει ο ιστορικός Β. Κρεμμυδάς: «Πώς μπορούμε να συμφωνήσουμε, όταν το σημερινό τουρκικό κράτος στηρίζεται στη μικρασιατική εκστρατεία και η δική μας καταστροφή είναι η δική τους σημαία;32»

Τώρα γνωρίζουμε πολύ καλά ότι δυσκολίες σαν κι αυτές τείνουν να “ξεπεραστούν” με τον συνδυασμό παραδοχών του τύπου: Η καταστροφή δεν ήταν καταστροφή, κι αν υπήρξε, ήταν κάτι που μας άξιζε!Είναι σαφές ότι, στην Τουρκία, τα σχολικά βιβλία προωθούν στους μαθητές τους απόψεις επί της ιστορίας, που σε κρίσιμα σημεία αποκλίνουν ή αντιφάσκουν ριζικά προς τις ευρύτατα παραδεκτές στην Ελλάδα _αλλά και το εξωτερικό_ θεωρήσεις της νεοελληνικής ιστορίας.

Ασφαλώς, σοβαρές αποκλίσεις στην ιστοριογραφία είναι συχνές, φυσιολογικές και αναμενόμενες, συναντώνται δε και στους κόλπους εκάστου των κρατών. Είναι σύνηθες να αποκλίνει σημαντικά η ανάγνωση του παρελθόντος –όπως και του παρόντος– ανάλογα με τις φιλοσοφικές, ιδεολογικές και πολιτικές αφετηρίες, τις αξιολογήσεις και τις στοχεύσεις εκάστου.
Τα ερωτήματα που στην περίπτωσή μας ανακύπτουν είναι:

• Ποιοι και για ποιο λόγο απαιτούν να εξαλειφθεί η διαφορετικότητα των προσεγγίσεων;
• Μπορεί να γίνει σύνθεση αμοιβαία αποκλειόμενων απόψεων;

• Μπορεί αυτό να επιτευχθεί με όρους επιστημονικής εγκυρότητας και με όρους σεβασμού της ιστορικής διαδρομής και της πολιτικής οντότητας των εμπλεκόμενων χωρών;

Ας εξετάσουμε ορισμένα καίρια θέματα διδασκαλίας της ιστορίας:

1. Οι Τούρκοι μαθητές, όσον αφορά την κοινωνικοπολιτική κατάσταση που επέβαλε στα Βαλκάνια η τουρκική κατάκτηση, διδάσκονται, «ότι οι Οθωμανοί μετά την κατάκτηση βελτίωσαν τη ζωή των λαών των Βαλκανίων και ότι ικανοποίησαν και το ισλάμ και τη χριστιανοσύνη(…) Οι Έλληνες εμφανίζονται ότι απολάμβαναν όλες τις ελευθερίες που τους επιδαψίλευε ένα δίκαιο οθωμανικό κράτος και ότι η κατάστασή τους ήταν προνομιακή(…) Άλλα εγχειρίδια υπογραμμίζουν ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία επέτρεπε σε κάθε υπήκοό της να ζει ελεύθερα σύμφωνα με τα ήθη και τα έθιμά του, να παραμένει πιστός στη θρησκεία του, να μιλάει τη γλώσσα του33».

Στην Ελλάδα, έως τώρα, τα σχολικά βιβλία ιστορίας του δημοτικού και του γυμνασίου έκαναν γνωστές στους μαθητές μας τις καταπιεστικές και συχνά οδυνηρές συνθήκες ζωής των Ελλήνων επί τουρκοκρατίας. Αναφέρονταν στη σκλαβιά, την καταπίεση, την υποτελή θέση των ραγιάδων, τη δυσβάσταχτη φορολόγησή τους, το παιδομάζωμα, την υποχρεωτική ναυτολόγηση, τους βίαιους εξισλαμισμούς.

Διαπιστώσαμε πως, σήμερα, αυτή η θεώρηση απορρίπτεται εν πολλοίς από τους αναθεωρητές ιστορικούς. Η τουρκική εκδοχή καθίσταται, τρόπον τινά, εμβληματική στο προαναφερθέν εγχειρίδιο του CDRSEE. Αυτήν είδαμε να διατυμπανίζει και η κ. Κουλούρη προς το ελληνικό κοινό μέσα από την εφημερίδα Το Βήμα. Όσο για την κ. Ρεπούση, σε πρώτο πλάνο, προωθεί στους μαθητές της ΣΤ΄ Δημοτικού, επί λέξει σχεδόν, την τουρκική άποψη, γράφοντας πως «κατά την περίοδο της ξένης κυριαρχίας οι υπόδουλοι ελληνικοί πληθυσμοί διατηρούν πολλά από τα ήθη και τα έθιμα, διατηρούν δηλαδή την ταυτότητά τους. Αυτό γίνεται διότι έχουν το δικαίωμα να κρατήσουν τη θρησκεία και τη γλώσσα τους και να λειτουργούν σε κοινότητες εκλέγοντας τους άρχοντές τους», (βλ. σελ. 36). Επιπλέον, για να συμπληρωθεί η παραχάραξη της ιστορίας, η κυρία αυτή, με το δικαίωμα στην αυθαιρεσία που απολαμβάνει ως πανεπιστημιακός, διαστρέφει ριζικά τις έννοιες ραγιάς, παιδομάζωμα34.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται -και μάλιστα επί τα χείρω- το νεόκοπο βιβλίο της Γ΄ Γυμνασίου, που έχουν συγγράψει οι αγωνιστές της εθνικής αποδόμησης Ε. Λούβη (θυμηθήκατε το όνομα;) και Δ. Ξιφαράς.

2. Η τουρκική εκδοχή για την Επανάσταση του 1821 είναι πως αποτέλεσε «εκδήλωση αγνωμοσύνης προς τους Οθωμανούς, οι οποίοι κυβερνούσαν με δικαιοσύνη και ανοχή»35. Οι αιτίες των εξεγέρσεων των υπόδουλων εθνοτήτων αναζητούνται γενικά στη Γαλλική Επανάσταση και στην έξωθεν χειραγώγηση36.

Ποια είναι στο θέμα τούτο η άποψη των Ελληνίδων ιστορικών που, υποτίθεται, ανανεώνουν την ιστοριογραφία μας;

Στο βιβλίο της ΣΤ΄ Δημοτικού, το ερώτημα αυτό η κ. Ρεπούση το αντιπαρέρχεται ακροποδητί. Το ερώτημα σχετικά με τις αιτίες της Επανάστασης δεν τίθεται καν, ούτε με άμεσο ούτε με έμμεσο τρόπο. Μάταια αναζητά κανείς οποιαδήποτε απάντηση, μια δηλωτική, έστω, φράση, ακόμη και στις παρατιθέμενες πηγές. Η επίπλαστη ουδετερότητά της (Δεν τους λέμε ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο. Δεν μας ενδιαφέρει αυτή η ιστορική δικανική) εξισώνει θύματα και θύτες και συγκαλύπτει την απανθρωπιά του τουρκικού δεσποτισμού.

Στον τόμο «Η Οθωμανική Αυτοκρατορία», το CDRSEE ρητά αποφεύγει να υπεισέλθει στη χρονική αυτή περίοδο. Σταματά σκόπιμα στις αρχές του 19ου αιώνα, παρ’ όλο που δεν συντελείται τότε το τέλος της.

Στον τόμο «Έθνη και κράτη στη Νοτιοανατολική Ευρώπη» του CDRSEE, αφήνεται σαφώς να εννοηθεί -σε αγαστή αρμονία με την τουρκική εκδοχή- πως η Επανάσταση του 1821 (κι όχι μόνο) ήταν απότοκος του εθνικισμού37. Τα φιλελεύθερα εθνικά κινήματα της εποχής, χαρακτηριζόμενα ως εθνικιστικά, επιβαρύνονται με την αρνητική νοηματοδότηση που έχει προσλάβει ο όρος στην εποχή μας.

Δι’ αυτού του τρόπου, και κυρίως με την απερίφραστη αποδοχή της άποψης ότι ουδέποτε υπήρξε τουρκικός ζυγός επί των χριστιανικών πληθυσμών, η γενική συντονίστρια και διευθύντρια εκδόσεων του CDRSEE, κ. Κουλούρη, συγκαλύπτει αναιδώς τον τυραννικό χαρακτήρα του τουρκικού δεσποτισμού, καταρρακώνει τον αγώνα για ελευθερία, εθνική ανεξαρτησία και ευνομία των υπόδουλων Ελλήνων. Με τον τρόπο αυτό ενσωματώνεται πλήρως στην τουρκική ιστοριογραφία.

3. Το τουρκικό βιβλίο ιστορίας (έκδοση 1996), που συστηματικά διδάσκεται σήμερα στις μεγαλύτερες τάξεις του υποχρεωτικής οκταετούς φοίτησης σχολείου της γείτονος χώρας, τιτλοφορείται: «Τα δίκαια της Τουρκίας στο Αιγαίο» (Ege Denizinde Turk Haklari)38. Πρώτη φορά κυκλοφόρησε στη γείτονα χώρα το 1955 με την υπογραφή του Τούρκου καθηγητή ιστορίας Μεχμέτ Σακά. Από το βιβλίο αυτό οι Τούρκοι μαθητές, μεταξύ άλλων, διδάσκονται ότι:

• «Τα νησιά του Αιγαίου βρίσκονται σήμερα υπό ελληνική κατοχή», και «η Ελλάδα δεν έχει τη δύναμη να διατηρήσει στο Αιγαίο την ειρήνη».

• «Η Τουρκία καθόρισε τα χωρικά της ύδατα στα 6 μίλια το 1930. Έτσι η Χίος, η Μυτιλήνη και η Σάμος βρίσκονται μέσα στα χωρικά ύδατα της Τουρκίας. Το δικαίωμα κυριαρχίας μιας χώρας στα δικά της χωρικά ύδατα τής επιτρέπει να ασκεί τα ίδια δικαιώματα στα νησιά που βρίσκονται σε αυτά τα ύδατα».

• «Η ειρήνη στη Μέση Ανατολή και η ασφάλεια στην Ασία είναι δυνατόν να διατηρηθεί με επιστροφή αυτών των νησιών στην Τουρκία».

Στο βιβλίο της ΣΤ΄ τάξης, η κ. Ρεπούση απλώνει χείρα αποδοχής των τουρκικών απόψεων υιοθετώντας τη διατύπωση, «Ο ελληνικός στόλος καταλαμβάνει πολλά νησιά του ανατολικού Αιγαίου»39.

4. Σε ό,τι αφορά στο πρόβλημα της Κύπρου, το βιβλίο της κ. Ρεπούση, αποδέχεται την τουρκική προσέγγιση πως η διχοτόμηση και όχι η κατοχή αποτελεί το status quo του μαρτυρικού νησιού, αποκρύπτοντας από τους μαθητές πως το βόρειο τμήμα κατέχεται από τα τουρκικά στρατεύματα40. Πρόκειται για μια ακόμη περίπτωση κραυγαλέας προσχώρησης στις τουρκικές απόψεις.

Το αξιοθρήνητο αυτό γεγονός ανάγκασε το υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου να αποστείλει με υπόμνημά του προτάσεις για την ανασκευή των απόψεων που υιοθετεί το βιβλίο41. Το γεγονός πως οι προτάσεις αυτές δεν φαίνεται να έγιναν δεκτές από την κ. Ρεπούση και δεν συμπεριλήφθηκαν στις διορθώσεις του βιβλίου αποτελεί πρωτοφανή πρόκληση και όνειδος κατά της ελληνικής κυβέρνησης.

Από τα παραπάνω καθίσταται σαφές ότι η προσέγγιση της ελληνικής με την τουρκική ιστορία διεξάγεται με όρους υπαγωγής της ελληνικής στην τουρκική ιστοριογραφία, με όρους υποστολής και απαξίωσης των αγώνων για ελευθερία, εθνική ανεξαρτησία και ευνομία.

Το αποτέλεσμα –και, προφανώς, το ζητούμενο– του εγχειρήματος είναι η απόλυτη ιστορική νομιμοποίηση και δικαίωση της οθωμανικής κυριαρχίας, ο τεχνητός εξαγνισμός της και το ξέπλυμα –διά της επιστήμης, βεβαίως– του τουρκικού δεσποτισμού.

Παράλληλα, οι αναθεωρητές ιστορικοί στερούν από την Επανάσταση του 1821 την πνευματική, ηθική και πολιτική της δικαίωση και υποσκάπτουν τη νομιμότητα και την εδαφική ακεραιότητα του ελληνικού κράτους.

Τέλος, διαβάλλουν ως εκδήλωση εθνικισμού το αναφαίρετο δικαίωμα του ελληνικού λαού να αρθρώνει εθνικό -όχι εθνικιστικό- πολιτικό και ιστορικό λόγο, να προασπίζει δια της αλήθειας τα δίκαιά του και να παρέχει στα παιδιά του εθνική διαπαιδαγώγηση.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
1. Απ. Βακαλόπουλος: Ιστορία του νέου Ελληνισμού, τόμος Δ΄, σελ. 673-4, εκδόσεις Ηρόδοτος 1973, 2005.
2. Όπ.π.
3. Όπ.π.
4. Αδαμάντιος Κοραής: Άπαντα, τόμος 2ος, σελ. 13-27, εκδόσεις Μπίρης, 1970.
5. Στο ίδιο.
6. Βλέπε συνέντευξη του πρώην υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου κατά την περίοδο 1999-2003 κ. Ουράνιου Ιωαννίδη, στην εφημερίδα Μακεδονία 29/3/2007.
7. State, November 2000. Βλ. www.state.gov/documents/organigation/83352.pdf. Βλέπε επίσης την ιστοσελίδα www.greekalert.com.
8. Στην επιτροπή αυτή, από ελληνικής πλευράς, συμμετείχε η κ. Χριστίνα Κουλούρη.
9. Χορηγοί του CDRSEE είναι το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, ο Οργανισμός των ΗΠΑ για τη Διεθνή Ανάπτυξη (USAID), τα υπουργεία Εξωτερικών της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, της Μεγάλης Βρετανίας και της Νορβηγίας, το Σύμφωνο Σταθερότητας για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, το υπουργείο Εξωτερικών, το Ίδρυμα Ανοιχτή Κοινωνία του Τζωρτζ Σόρος, το Ίδρυμα Λεβέντη κ.ά.
10. H ιστοσελίδα του CDRSEE είναι: www.cdsee.org. Για το Κοινό Πρόγραμμα Ιστορίας βλέπε ειδικότερα: www.see-jhp.org/about_project.html.
11. Χριστίνα Κουλούρη: Γενική Εισαγωγή στην τετράτομη έκδοση του CDRSEE. Βλ. στον 1ο τόμο «Η Οθωμανική Αυτοκρατορία», σελ. 9-17.
12. Τα άλλα 3 βιβλία είναι κατά σειρά: Έθνη και κράτη στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι, Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος.
13. Εναλλακτικό Εκπαιδευτικό Υλικό, «Η Οθωμανική Αυτοκρατορία», διεύθυνση σειράς: Χριστίνα Κουλούρη, έκδοση του CDRSEE, Θεσσαλονίκη 2005 (βλ. σελ. 41).
14. Στο ίδιο, σελ. 46.
15. Στο ίδιο, σελ. 14.
16. Βλ. σελ. 127.
17. Εφημερίδα Το Βήμα, 06/02/2000. (Ο τονισμός των γραμμάτων είναι δικός μου).
18. “Παρατηρητής” 5-12-2002. (Ο τονισμός των γραμμάτων δικός μου).
19. Όπ. παρ. σελ. 12.
20. Εξ όσων γνωρίζω, η εισήγηση αυτή δεν έχει γίνει ως τώρα αποδεκτή από το ΥΠΕΠΘ.
21. Η Αυγή 12/032006 (Ο τονισμός των γραμμάτων είναι δικός μου).
22. Βλ. περιοδικό Άρδην, τεύχος 62 και www.antibaro.gr.
23. Όταν η κυβέρνηση, στα τέλη Ιουλίου, καλλιεργούσε στην κοινή γνώμη ψευδώς την εντύπωση πως η συγγραφική ομάδα δέχτηκε να προβεί στις ευρείες αλλαγές που υπέδειξε η Ακαδημία Αθηνών, 40 μέρες πριν η κ. Ρεπούση δήλωνε στο Βήμα (17 Ιουνίου) ότι «οι αλλαγές στο βιβλίο έχουν ολοκληρωθεί (…) Προχωρήσαμε σε αλλαγές που είναι συμβατές με τη φιλοσοφία του βιβλίου (…) Αυτό το βιβλίο έχει αξία γιατί υπερασπίζεται μια συγκεκριμένη προσέγγιση για τη διδασκαλία της ιστορίας (…) Δε θα κάναμε σε καμία περίπτωση αλλαγές που αντιστρατεύονται αυτή την προσέγγιση».
24. Βλ. σελ. 16-17 του βιβλίου του μαθητή.
25. Τα ΑΠΣ αποτελούν νόμο του κράτους και τα βιβλία πρέπει να γράφονται σύμφωνα με αυτά. Τα νέα ΑΠΣ δημοσιεύτηκαν στο ΦΕΚ 303, τ. Β΄ στις 13/03/2003.
26. Μεστή νοήματος είναι η προαναφερθείσα ρήση της κ. Ρεπούση: «Δεν τους λέμε ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο. Δεν μας ενδιαφέρει αυτή η ιστορική δικανική».
27. Βλ. Ιστορία ΣΤ΄ Δημοτικού, σελ. 71 και 94. Η σημασία της λέξης προσάρτηση στο Μείζον Ελληνικό Λεξικό Τεγόπουλος – Φυτράκης, ορίζεται ως η υπαγωγή εδαφών στην κυριαρχία ξένου γειτονικού κράτους.
28. Ήδη από τις 7/1/2007, με άρθρο της στο ΒΗΜΑ, έσπευσε να υποστηρίξει πως «τα θετικά στοιχεία του βιβλίου είναι ακριβώς εκείνα για τα οποία κατηγορείται».
29. ΦΕΚ τεύχος πρώτο, αρ. φύλλου 142, 27 Ιουνίου 2001. Ο τονισμός των γραμμάτων είναι δικός μου.
30. Βλέπε www.agp.gr/agp/content/Document. Στο συμπόσιο αυτό, μεταξύ άλλων, συμμετείχαν δυο Τούρκοι καθηγητές, δύο Αμερικανοί καθηγητές του Χάρβαρντ και δύο μέλη του Ιδρύματος για την Ανοιχτή Κοινωνία του περιβόητου Σόρος.
31. Βλέπε το άρθρο της Ν. Τρίγκα «Κοινό βιβλίο ιστορίας για Έλληνες και Τούρκους;», εφημερίδα το Βήμα, 16/11/2003.
32. Στο ίδιο.
33. Θεόδωρος Μπατρακούλης: Ο ελληνικός αγώνας για ανεξαρτησία και τα τουρκικά εγχειρίδια, εφημερίδα Ρήξη, 16 Ιουλίου 2007, αρ. φύλλου 15.
34. Η κ. Ρεπούση ορίζει το παιδομάζωμα ως «στρατολόγηση των παιδιών των χριστιανών από τους Οθωμανούς». Σύμφωνα με τους Μπογκντάν Μουργκέσκου και Χαλίλ Μπερκτάυ, συγγραφείς του βιβλίου “Η Οθωμανική Αυτοκρατορία” του CDRSEE, το παιδομάζωμα ήταν «ένα πρωτότυπο σύστημα στρατολόγησης, το οποίο μετέτρεπε νεαρούς μη μουσουλμάνους σε μια προνομιακή κοινωνική ομάδα». Οι δύο αυτές ερμηνείες συμπίπτουν στην απόκρυψη αυτού, το οποίο θρηνεί στο διάβα των αιώνων ο ελληνικός λαός. Ο σπαραγμός του εκφράζεται στο ακόλουθο δημοτικό τραγούδι: «Ανάθεμά σε, βασιλιά, και τρις ανάθεμά σε,/ με το κακό οπόκαμες, και το κακό που κάμεις./ Στέλνεις, δένεις τους γέροντας, τους πρώτους τους παππάδες/ να μάσης παιδομάζωμα, να κάμεις γενιτσάρους./ Κλαιν’ οι γοναίοι τα παιδιά, κ’ οι αδελφές τα’ αδέλφια,/ κλαίγω κι εγώ και καίγομαι και όσο ζω θα κλαίγω./ Πέρσι πήραν το γιόκα μου, φέτο τον αδελφό μου», βλέπε Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τ. Ι΄, σελ. 65, Εκδοτική Αθηνών.
35. Όπ.π. Το Βήμα 16/11/2003.
36. Βλ. Θεόδωρος Μπατρακούλης, όπ.π.
37. Στη σελ. 13 λ.χ. διαβάζουμε: «Από τον 19ο αιώνα και μετά, η δύναμη των εθνικιστικών ιδεολογιών διαμορφώνει τους τρόπους με τους οποίους δρουν και συμπεριφέρονται μεγάλες ομάδες ανθρώπων». Και στη σελ. 27: «Ο εθνικισμός σιγά σιγά κέρδιζε έδαφος, οι πολυεθνικές αυτοκρατορίες αποδεικνύονταν ολοένα και περισσότερο εύθραυστες και στο τέλος κατέρρευσαν. Έτσι, η μια μετά την άλλη, οι πολιτικές οντότητες άρχισαν να οργανώνονται ως εθνικά κράτη».
38. Οι πληροφορίες αντλούνται από το άρθρο του Φαίδωνα Χατζάκη, «Οι Τούρκοι μαθητές του δημοτικού διδάσκονται έναν αλυτρωτισμό που ξεπερνά τα όρια του παραλόγου», βλ. http://www.antibaro.gr/society/xatzakhs_tourkikabiblia.php.
39. Βλ. σελ. 94 του βιβλίου. Εκεί συναντούμε και τη φράση, «Ο ελληνικός στρατός καταλαμβάνει εδάφη της Μακεδονίας και της Ηπείρου. Απελευθερώνει σημαντικές πόλεις, όπως η Θεσσαλονίκη και τα Ιωάννινα». Οι λέξεις επιλέχθηκαν προσεκτικά.
40. Για τις αντιδράσεις που προκάλεσε το βιβλίο αυτό στην Κύπρο, βλέπε τη συνέντευξη του πρώην υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου, κ. Ουράνιου Ιωαννίδη, στην εφημερίδα Μακεδονία στις 29 Μαρτίου 2007.
41. Βλέπε τις προτάσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας στο βιβλίο: Γιατί δεν διορθώνεται – Ντοκουμέντα, έκδοση της εφημερίδας Χριστιανική, 2007.
· Άρδην τ. 66
· Εκπαιδευτικά
· 2007
· Εκπαίδευση και Ιστορία
· Κορκόβελος, Χρήστος πηγη hellenic nexus
Αναρτήθηκε από THIVA-HELLAS
Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη 29 Δεκεμβρίου 2010

"Θα κάνετε την Ελλάδα άθεη"

Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ. Ιερεμίας
"Ντροπή σε μερικούς και πάλι ντροπή τους, που βάλθηκαν να κάνουν την Ελλάδα μας άθεη. Δεν θα τους αφήσουμε. Εγώ εδώ που ήλθα εμπνέομαι από το σχοινί του Πατριάρχου Γρηγορίου και θέλω να γίνω αγωνιστής, θέλω να γίνω τρελλός για την πίστη την αγία".

Την Κυριακή 19 Δεκεμβρίου στο Συνεδριακό Κέντρο της Δημητσάνας, το κατάμεστο από τον λαό και τους άρχοντες, ο Μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως κ. Ιερεμίας με αρκετούς ιερείς και μοναχούς έκανε την ορκομωσία του νέου Δημάρχου Γορτυνίας κ. Ιωάννου Γιαννοπούλου.
Μετά την ολιγόλεπτη προσφώνηση του Μητροπολίτου στον νέο Δήμαρχο, η οποία χειροκροτήθηκε από το πλήθος, ένα σημαίνον μέλος, περιφρονώντας την παρουσία του ιερού κλήρου, ομίλησε και είπε ότι δεν χρειαζόμασταν τους ιερείς, γιατί κατά τον κανονισμό δεν προβλέπεται η παρουσία του αρχιερέως και των ιερέων σε ορκομωσία.
Τα περιφρονητικά για τον ιερό κλήρο αυτά λόγια, λεχθέντα μάλιστα σε επίσημη στιγμή και ενώπιον τόσου πλήθους, εξόργισαν τον Μητροπολίτη κ. Ιερεμία, ο οποίος με οξύτητα πράγματι και με θυμό επιτέθηκε στον υβριστή και με ισχυρά την φωνή του είπε: «Αυτό σε πείραξε, κύριε, εσένα, η παρουσία των ιερέων; Εμείς οι ιερείς και οι αρχιερείς αγωνιστήκαμε για να υπάρχει ελεύθερη πατρίδα και να κινείσαι εσύ ελεύθερος. Και λέγονται αυτά τα λόγια, χριστιανοί, εδώ στην Δημητσάνα, τον τόπο γέννησης του Πατριάρχου Γρηγορίου, που κρεμάστηκε για την πίστη και την πατρίδα; Ντροπή σε μερικούς και πάλι ντροπή τους, που βάλθηκαν να κάνουν την Ελλάδα μας άθεη. Δεν θα τους αφήσουμε. Εγώ εδώ που ήλθα εμπνέομαι από το σχοινί του Πατριάρχου Γρηγορίου και θέλω να γίνω αγωνιστής, θέλω να γίνω τρελλός για την πίστη την αγία. Να ξέρετε και να μάθετε ότι εδώ στην Δημητσάνα έχετε ένα τρελλό Δεσπότη, που δεν θα μείνει απαθής σε ανθρωπάκια και σε νάνους, που θέλουν να τα βάλουν με την άγια πίστη μας και να ξεριζώσουν την αγάπη μας στον Χριστό και την Παναγία, που μας άφησαν ως προίκα οι πατέρες μας. Εγώ είμαι τέκνον ήρωος αλβανικών ορέων και δεν σκοτώθηκε παλλικάρι 25 ετών στα αλβανικά βουνά ο πατέρας μου, για νάρχεται αυτός ο κύριος να περιφρονεί εδώ δημόσια τον ιερό κλήρο. Αφού λοιπόν, κατά τα λόγια του κυρίου αυτού, για τα οποία δεν άκουσα κανένα από σας να διαμαρτυρηθεί, αφού δεν χρειάζονται οι ιερείς στην ορκομωσία, διαμαρτύρομαι και εξέρχομαι από την αίθουσα και δίνω εντολή σε όλους τους ιερείς και τους μοναχούς να φυγουν και αυτοί από την αίθουσα».
Και απευθυνόμενος στους ιερείς και τους μοναχούς είπε: «Εμπρός, εμπρός! Πατέρες όλοι να φύγουμε, αφού μας περιφρονούν».
Τότε όλο το πλήθος ηλεκτρίστηκε από την σκηνή και από τους πονετικούς και έντονους λόγους του Δεσπότη και διαμαρτυρήθηκε λέγοντας να βγει έξω από την αίθουσα αυτός που είπε αυτά τα λόγια και όχι ο Δεσπότης μας.
Και όλοι οι πρώην Δήμαρχοι και οι άρχοντες και ο νέος Δήμαρχος και ο λαός έπεσαν επάνω στον Δεσπότη και του ζητούσαν συγγνώμη για το συμβάν και τον παρακαλούσαν να μην εξέλθει από την αίθουσα αυτός και οι κληρικοί.
Η σκηνή ήταν πολύ ταραχώδης και εντυπωσιακή και δεν μπορεί να εκφραστεί με λόγια. Τελικά ο κ. Ιερεμίας κάμφθηκε από τον γλυκό λόγο του πρώην Δημάρχου Δημητσάνης κ. Αναστασίου Βλάχου, ο οποίος του είπε:
«Σεβασμιώτατε, επικαλούμαι τα τέσσερα χρόνια της άριστης συνεργασίας μας και σας παρακαλώ να ξεχάσετε τον προσβλητικό λόγο εναντίον των ιερέων που ειπώθηκε και να μείνετε και εσείς και οι ιερείς στην αίθουσα».
Στην συνέχεια ομίλησαν ο κ. Δήμαρχος και οι επίσημοι. Όλοι τους στον πρόλογο της προσλαλιάς τους ζητούσαν συγγνώμη από τον Δεσπότη για το συμβάν.
Ο ίδιος ο Δεσπότης, όπως ακούσαμε και διαπιστώσαμε, ήταν ήρεμος ψυχικά και χαρούμενος, γιατί από το συμβάν βεβαιώθηκε ότι στην Γορτυνία με έδρα την Δημητσάνα καταπνίγονται από τον ίδιο τον λαό και τους άρχοντές του οι ακουόμενες αθεϊστικές ιδέες.

http://www.elkosmos.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=6440:q----q&catid=87:epikairotita&Itemid=277
Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή 17 Δεκεμβρίου 2010

Ο Έλεγχος του Χρήματος ως Προϋπόθεση Ελευθερίας των Λαών


Αρχικά μία ποσότητα ενός αγαθού ανταλλάσσετο με μία αντίστοιχη ποσότητα ενός άλλου αγαθού, που υπό συνθήκες ελεύθερης ανταλλαγής και οι δύο συναλλασσόμενοι θεωρούσαν ίσης αξίας. Στη συνέχεια τα μέταλλα, κυρίως ο χρυσός και ο άργυρος που ονομάσθηκαν και πολύτιμα, χρησιμοποιήθηκαν σαν εμπράγματη αξία κοινής αποδοχής, ανταλλάξιμη με όλα τα αγαθά, πράγμα που διευκόλυνε τις συναλλαγές και δημιούργησε την έννοια του Χρήματος.

Του Ηλία Σταμπολιάδη*
Για την αποφυγή νόθευσης της καθαρότητας των μετάλλων και επομένως και της αξίας των νομισμάτων η εκάστοτε εξουσία εξέδιδε νομίσματα φέροντα τη σφραγίδα της σαν ένδειξη κυρίως της αντιπροσωπευομένης αξίας τους και όχι της καθαρότητας τους.

Η νόθευση της καθαρότητας των νομισμάτων αποτέλεσε στοιχείο διαφθοράς της ίδιας της εξουσίας που κερδοσκοπούσε εις βάρος των υπηκόων της, οι οποίοι εκ των πραγμάτων ήταν υποχρεωμένοι να δέχονται την αναγραφόμενη αξία. Αυτό είχε σαν συνέπεια την εμφάνιση πληθωριστικών φαινομένων με την αύξηση της τιμής των αγαθών ενώ η μεταξύ τους σχέση, στο βαθμό κυρίως που εξαρτάται από τη δυσκολία παραγωγής τους κατά τόπους, παρέμενε σταθερή. Υπό αυτές τις συνθήκες ή εξουσία κάθε κράτους ή βασιλείου είχε το δικό της νόμισμα και ο χώρος επιρροής της ουσιαστικά ταυτίζετο με το χώρο αναγνώρισης του νομίσματος της. Υπό τις συνθήκες αυτές στις διακρατικές, διεθνείς συναλλαγές η ισοτιμία των νομισμάτων καθορίζετο κυρίως άμεσα από την αντίστοιχη καθαρότητα τους αλλά και έμμεσα κατά ένα τρόπο με βάση την ανταλλαξιμότητα τους με αγαθά στον τόπο συναλλαγής .

Το χάρτινο νόμισμα επινοήθηκε σαν απόδειξη του δικαιώματος απαίτησης της αντίστοιχης ποσότητας χρυσού ίσης αξίας με την εμφανιζόμενη στο χαρτί. Εγγυητής της ύπαρξης της αντίστοιχης ποσότητας χρυσού ήταν πάλι η εξουσία του τόπου στην επικράτεια της οποίας αναγνωρίζετο η αξία του χαρτονομίσματος. Η εξουσία μέσω της κεντρικής της Τράπεζας αρχικά φύλαγε σε θησαυροφυλάκια ποσότητες χρυσού αντίστοιχες με τα εκδιδόμενα χαρτονομίσματα. Η δυνατότητα της κεντρικής τράπεζας να δανείζει χρήματα, για τα οποία όχι μόνο ελάμβανε τόκο αλλά ο δανειζόμενος αναλάμβανε με συμβόλαιο την υποχρέωση να επιστρέψει τα δανειζόμενα ποσά έναντι υποθήκης περιουσιακών του στοιχείων, της έδινε τη δυνατότητα να εκδίδει νομίσματα αντίστοιχης αξίας που δεν αντιπροσωπεύοντο με χρυσό στο θησαυροφυλάκιο.

Η στατιστική ανάλυση και εμπειρία των συναλλαγών της κεντρικής τράπεζας έδειξε ότι θα μπορούσε να αντεπεξέλθει στις ανάγκες της διατηρώντας στα θησαυροφυλάκια της πολύ λιγότερο χρυσό από το νόμισμα που έχει εκδώσει και ουσιαστικά να δημιουργεί χρήμα από τα χρέη των δανειζομένων. Στην αρχή η σχέση νέου χρήματος προς τα δάνεια ήταν 1:1 και στη συνέχεια θεωρητικοί οικονομολόγοι υπέδειξαν ότι η σχέση αυτή μπορεί να γίνει 4:1, ενώ σήμερα έχει φθάσει στο 9:1.

Το δικαίωμα χρηματικών συναλλαγών παραχωρήθηκε και σε ιδιωτικές τράπεζες οι οποίες για κάθε μονάδα χρημάτων που έχουν σαν καταθέσεις δικαιούνται να δανείζονται από την κεντρική τράπεζα, με χαμηλό επιτόκιο, πολλαπλάσια ποσά και να τα δανείζουν στους πολίτες με υψηλότερο. Με τον τρόπο αυτό οι τράπεζες δανείζουν χρήματα που στην ουσία δεν είναι δικά τους και πλουτίζουν εις βάρος των πολιτών. Σε όλα αυτά θα πρέπει να υπολογίσει κανείς και τα λεγόμενα τραπεζικά προϊόντα με τη χρήση των οποίων οι τράπεζες δημιουργούν κέρδη όπως π.χ. οι συναλλαγές των πολιτών μεταξύ τους στις οι οποίες δεν γίνεται ανταλλαγή χρημάτων αλλά χρήση πιστωτικών καρτών, για να μη αναφέρουμε τη διαχείριση των ομολόγων ακόμη και των λεγομένων τοξικών προϊόντων που δεν αντιπροσωπεύουν παρά αέρα κοπανιστό, καπηλευόμενες την καλλιεργούμενη κερδοσκοπική μανία των πολιτών όπως έγινε με το χρηματιστήριο στην Ελλάδα και τα οικιστικά δάνεια στην Αμερική. Οι ιδιωτικές τράπεζες επομένως κερδοσκοπούν, κυρίως εις βάρος των οφειλετών τους, κατά παραχώρηση της εξουσίας, μέλη της οποίας είναι συνήθως και στελέχη χρηματοπιστωτικών οργανισμών.

Πέρα από τον εύκολο πλουτισμό των ιδιωτικών τραπεζών δεν θα πρέπει να διαφεύγει την προσοχή μας ο ρόλος της κεντρικής τράπεζας και ο τρόπος που επηρεάζει την οικονομία της επικράτειας με την ικανότητα της να εκδίδει νέο χρήμα. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, αρχικά τα εκδιδόμενα χαρτονομίσματα ανταποκρίνοντο σε αντίστοιχη αξία χρυσού στα θησαυροφυλάκια και ακολούθως σε αντίστοιχα δάνεια προς οφειλέτες, επομένως τα εκδιδόμενα νομίσματα αντιπροσώπευαν εμπράγματες αξίες.

Η καλοπροαίρετη διαχείριση της κεντρικής τράπεζας έδειξε ότι η σχέση κυκλοφορούντος χρήματος προς την εμπράγματη αξία που το εγγυάτο (δάνεια συν χρυσός) μπορεί να αυξάνει με βάση τον πολύ απλό φυσικό νόμο της παραγωγικότητας μιας επένδυσης. Εάν τα επιπλέον εκδιδόμενα χρήματα επενδύονται σε αναπτυξιακά έργα δημιουργούν νέο πλούτο που δικαιώνει την προκαταβολική έκδοση των επιπλέον αυτών χρημάτων που τελικά δεν μειώνουν την αγοραστική ικανότητα ούτε δρουν δυσμενώς στην διεθνή ισοτιμία του νομίσματος. Εάν όμως το επιπλέον εκδιδόμενο νόμισμα διοχετεύεται στην κατανάλωση αυξάνοντας τεχνητά την αγοραστική ικανότητα των πολιτών, χωρίς να αυξάνει την παραγωγικότητα τους, δημιουργεί πληθωριστικές τάσεις και επιδρά δυσμενώς στην διεθνή ισοτιμία του νομίσματος. Σε ένα ευνομούμενο κράτος η κεντρική τράπεζα με την ικανότητα της να εκδίδει νέο χρήμα ρυθμίζει και επηρεάζει την οικονομία της χώρας προς όφελος των πολιτών της. Όταν ο Γάλλος πρόεδρος de Gaulle ζήτησε από τον Αμερικανό ομόλογο του Eisenhower να εξαργυρώσει τα δολάρια που είχε διαθέσιμα η Γαλλία με την αντίστοιχη ποσότητα χρυσού έλαβε την απάντηση ότι τα δολάρια δεν αντιπροσωπεύουν χρυσό αλλά την παραγωγικότητα της αμερικανικής οικονομίας. Ένα κράτος που εκδίδει περισσότερα χρήματα από αυτά που αντιπροσωπεύει η παραγωγικότητα της χώρας του τότε δημιουργεί πληθωρισμό και την υποβάθμιση της διεθνούς ισοτιμίας του νομίσματος του.

Αντίστοιχα εάν ένα κράτος δανεισθεί συνάλλαγμα για να ικανοποιήσει τις ανάγκες εισαγωγής παραγωγικών αγαθών, που θα αυξήσουν την παραγωγικότητα του τότε η απόδοση της επένδυσης εγγυάται την αποπληρωμή του δανείου και είναι επιθυμητή. Εάν το δανειζόμενο συνάλλαγμα διατίθεται στην εισαγωγή καταναλωτικών αγαθών που δεν παράγει η χώρα, π.χ αυτοκινήτων, καθ’ υπέρβαση των εξαγωγών δεν εξασφαλίζει την αποπληρωμή του δανείου, που επαυξάνεται με τους τόκους, επιβαρύνοντας τις μελλοντικές γενεές και θέτοντας σε κίνδυνο την εθνική ανεξαρτησία έναντι των απαιτήσεων των δανειστών. Στην Ελλάδα αυτό έγινε κυρίως επί κυβερνήσεων Α. Παπανδρέου που στήριξαν την παραμονή τους στην εξουσία σε μία πρόσκαιρη αύξηση της καταναλωτικής ευημερίας των πολιτών η οποία δεν ανταποκρίνετο στην αύξηση της παραγωγικότητας τους. Σήμερα η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου δανείζεται νέα χρήματα με δυσμενέστερους όρους για την αποπληρωμή των προηγουμένων δανείων υποθηκεύοντας την εθνική μας κυριαρχία με την υπογραφή του μνημονίου και της σύμβασης δανεισμού.

Επί κυβερνήσεων Κ. Σημίτη η Ελλάδα παραιτήθηκε από την δυνατότητα έκδοσης δικού της χρήματος έχοντας αρνητικό ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών αλλά και ελλιπές ισοζύγιο εξόδων του κράτους έναντι των εσόδων του. Η αδυναμία εκτύπωσης εθνικού νομίσματος και η διατήρηση της κατανάλωσης σε υψηλά επίπεδα είχε σαν φυσική συνέπεια την αύξηση των αναγκών εξωτερικού δανεισμού σε ένα σκληρό νόμισμα που η Ελλάς δεν μπορεί να αποπληρώσει με αποτέλεσμα την υποταγή της σε επιτήρηση και την υποθήκευση της εθνικής της κυριαρχίας στην ΕΚΤ, την ΕΕ και το ΔΝΤ (τρόϊκα). Η αναγκαστική χρήση του σκληρού ευρώ καθιστά ακριβά τα παραγόμενα προϊόντα, π.χ τον τουρισμό, που δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τα ξένα με αποτέλεσμα να επιβραδύνεται η ανάπτυξη που θα μπορούσε να βγάλει τη χώρα από την κρίση και την υποτέλεια.

Ο φυσικός νόμος της παραγωγικότητας που αναφέρθηκε στα προηγούμενα επιβάλει εκ των πραγμάτων την μείωση του βιοτικού μας επιπέδου στο επίπεδο της παραγωγής μας. Δυστυχώς η παρουσία της τρόϊκα στην Ελλάδα αποσκοπεί στην δημιουργία συνθηκών που θα εξασφαλίσουν την αποπληρωμή του χρέους εις βάρος του λαού χωρίς να εγγυάται την ανάπτυξη της χώρας. Η τρόϊκα μέσω της, κατ’ επίφαση, κυβέρνησης επιβάλλει μέτρα τα οποία κρίνει αναγκαία και στα οποία το κυβερνούν κόμμα αντιτίθετο σθεναρώς όταν ευρίσκετο στην αντιπολίτευση και η τότε κυβέρνηση προσπάθησε να προτείνει αντίστοιχα μέτρα σε ηπιότερο βαθμό από αυτόν της τρόϊκα. Τελικά η ένταξη μας στην ΟΝΕ ήταν μία ατυχής επιλογή διότι έχοντας μικρότερη παραγωγικότητα από τις ισχυρότερες χώρες κάναμε τη χώρας λιγότερο ανταγωνιστική. Χάνοντας τη δυνατότητα έκδοσης δικού της νομίσματος η χώρα έχασε τον έλεγχο της δημοσιονομικής της πολιτικής και της ισοτιμίας του νομίσματος της. Η δήθεν εξασφάλιση που θα μας προσέφερε η ένταξη μας σε ένα σκληρό νόμισμα αποδείχθηκε μία ψεύτικη ελπίδα ή ακόμη και παγίδα.

Υπό τις παρούσες συνθήκες εάν δεν φύγουμε από την ΟΝΕ και δεν επιστρέψουμε στην ανεξαρτησία που μας δίνει η δυνατότητα έκδοσης δικού μας νομίσματος όχι μόνο θα πτωχεύσουμε, μεταπίπτοντας στο επίπεδο της παραγωγικότητας μας, αλλά θα χάσουμε και την εθνική μας κυριαρχία. Επιστρέφοντας στη δραχμή, θα πτωχεύσουμε έτσι και αλλιώς μεταπίπτοντας στο ίδιο επίπεδο της παραγωγικότητας μας, όπως θα συμβεί άλλωστε ακόμη και αν παραμείνουμε στο ευρώ, όμως μακροπρόθεσμα θα εξασφαλίσουμε την εθνική μας ανεξαρτησία, που είναι ο μόνος εγγυητής της οικονομικής μας ανάπτυξης αλλά και της βιωσιμότητας μας. Αυτό σίγουρα θα έχει δυσμενείς επιπτώσεις στο ευρώ διότι θα τεθούν οι προϋποθέσεις να ακολουθήσουν και άλλες χώρες με αποτέλεσμα το ευρώ θα υποχωρήσει έναντι του δολαρίου και η Ευρώπη να χάσει τη δυνατότητα ενός κυρίαρχου ρόλου στην παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα. Βλέπουμε ότι Η Ελλάδα, στην απελπισία και την κατάντια της, μπορεί να επηρεάσει τα διεθνή πράγματα σε μεγαλύτερο βαθμό από αυτόν που αντιστοιχεί την οικονομική της δυνατότητα. Για να γίνει αυτό χρειαζόμαστε έναν Θεμιστοκλή (στρατηγό), ένα Καποδίστρια (κυβερνήτη) και έναν Σόλωνα (νομοθέτη) και όχι τους προδότες στην κυβέρνηση και στην αντιπολίτευση που μας κυβερνούν σήμερα υπό τη σκέπη του ανήμπορου Προέδρου της Δημοκρατίας.

Η μόνη ασφαλής για εμάς περίπτωση παραμονής στο ευρώ θα είναι η ίδρυση μίας ενωμένης Ευρώπης που θα λειτουργεί ως μία οικονομική μονάδα όπου η κεντρική τράπεζα, ως ο μόνος εξουσιοδοτημένος εκδότης του νομίσματος, θα έχει την οικονομική ευθύνη για όλες τις χώρες και η κάθε χώρα δεν θα έχει ανάγκη να δανείζεται τα χρήματα που χρειάζεται διότι οι ανάγκες της θα ρυθμίζονται από τον ίδιο κεντρικό φορέα αδιακρίτως και ισότιμα για όλες τις χώρες που συμμετέχουν. Σε αυτή την περίπτωση η Ευρώπη θα δανείζεται εάν χρειαστεί και όχι η κάθε χώρα ξεχωριστά. Σήμερα τα ισχυρά κράτη κερδοσκοπούν εις βάρος των ασθενεστέρων και τα πονηρά περί δημιουργίας ενός μαλακού ευρώ για τις χώρες του Νότου, τα επονομαζόμενα γουρούνια PIGS (Portugal, Ireland, Greece, Spain), έναντι του σκληρού ευρώ του Βορρά δεν είναι παρά προφάσεις εν ανομίες. Εάν για την επιβίωση των λαών της Ευρώπης η συνένωση τους σε μία οικονομική και πολιτική οντότητα είναι ιστορικά επιβεβλημένη, όπως προβλέπουν και πιστεύουν οι Ευρωπαϊστές, τότε αυτό πρέπει να γίνει υπό ίσους όρους για όλα τα μέλη της, που δεν θα συμμετέχουν πλέον σαν κράτη μέλη αλλά σαν πρόσωπα, Ευρωπαίοι πολίτες και η εθνική τους καταγωγή θα αποτελεί μεν πολιτιστική αλλά όχι και πολιτική ετερότητα. Βλέπε Η.Π.Α.
* Ο Ηλίας Σταμπολιάδης είναι Καθηγητής στο Πολυτεχνείο Κρήτης, elistach@mred.tuc.gr, http://www.mred.tuc.gr/cv/stamboliadis.pdf
Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη 14 Δεκεμβρίου 2010

Μετά το Νταλάρα....ακολουθεί Τζούλια και Σάκης!!!

Έγκυρες πηγές συνεργατών μας αναφέρουν, ότι πραγματοποιήθηκε επαφή του μάνατζερ της κ. Τζούλιας Αλεξανδράτου με το Μητροπολίτη Πατρών κ.κ. Χρυσόστομο.

Ο σκοπός της συνάντησης ήταν να συμφωνηθεί μεγάλη συναυλία της εντός του νέου Ιερού Ναού Αγ. Ανδρέα Πατρών, τα έσοδα της οποίας θα προσφερθούν για φιλανθρωπικό σκοπό ενόψει των Χριστουγέννων. Η κ. Αλεξανδράτου πιστεύει ότι η μεγαλοπρέπεια του Ιερού αυτού Ναού ταιριάζει στο lifestyle της και αυτός είναι και ο λόγος που τον διάλεξε. Αναμένουμε με αγωνία τα αποτελέσματα της εποικοδομητικής αυτής συνάντησης, ώστε να προλάβουμε εισιτήρια.

Φήμες θέλουν και το μάνατζερ του Σάκη Ρουβά να διαπραγματεύεται επίσης συναυλία για φιλανθρωπικό σκοπό στον Άγιο Δημήτριο Θεσσαλονίκης, θα εξαρτηθεί βέβαια από τις αντιλήψεις του κ.κ. Ανθίμου!Οι μόνες αντιρρήσεις επί του θέματος ίσως παρουσιαστούν από το νέο δήμαρχο Θεσσαλονίκης κ. Μπουτάρη!!!
Με κάθε επιφύλαξη pentapostagma.gr

ΥΓ: Επειδή ως γνωστόν οι αναγνώστες μας είναι έξυπνοι, σας αφήνουμε να πιάσετε μόνοι σας το υπονοούμενο και να εκφράσετε την άποψή σας επί του θέματος, παρακάτω σε σχόλια. Ευχαριστούμε.

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2010/12/blog-post_9200.html#ixzz184XTIkGg
Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή 10 Δεκεμβρίου 2010

Ομιλια του Dominique Strauss-Kahn στη βουλη των Ελλήνων‏

Απίστευτο βίντεο, δείτε το!


Διαβάστε περισσότερα...

Η σιωπή των Ποιμένων στη σφαγή των Αμνών

'Εάν η εκκλησία εθελοτυφλεί στον Δούρειο Ίππο τότε ας ανοίξει τους ναούς του Κυρίου να φιλοξενήσει τους άστεγους εισβολείς και να μην παραβιάζει τους οίκους των νοικοκυραίων που θέλουν να ζήσουν στον τόπο τους με τον τρόπο που μάθανε από τους πατεράδες τους".
Του καθηγητού Πολυτεχνείου Κρήτης κ.Ηλία Σταμπολιάδη

Υπάρχει μεγάλη ανισοκατανομή του πλούτου στον πλανήτη και ενώ πολλοί άνθρωποι λιμοκτονούν άλλοι όχι μόνο ζουν με χλιδή αλλά και εκμεταλλεύονται ασύστολα τους αδυνάτους. Τα μεγάλα διεθνή συμφέροντα ελέγχουν την παγκόσμια παραγωγή αγαθών και διατηρούν μία ανισότητα πλούτου που τους εξασφαλίζει τη διατήρηση της δικής τους υπεροχής και ισχύος. Η σχεδιαζόμενη από τους εξουσιαστές παγκοσμιοποίηση έχει αυτόν ακριβώς το σκοπό και τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν στην υλοποίηση των σχεδίων τους είναι οι ιδιαιτερότητες των λαών όπως, η γλώσσα, η ιστορία, ο πολιτισμός και η θρησκεία τους, που τους συγκροτούν και τους διατηρούν ως έθνη κράτη.
Ένα από τα μέσα που έχουν επιστρατεύσει για να μηδενίσουν τα έθνη κράτη, να ομοιογενοποιήσουν τους λαούς και να τους μετατρέψουν σε μία άμορφη μάζα είναι και η λαθρομετανάστευση, που την εφαρμόζουν και στην Ελλάδα. Ουσιαστικά αυτή αποτελεί εισβολή αλλοφύλων στο έδαφος μας. Παλαιά οι εισβολείς ήρχοντο οπλισμένοι και τους αντιμετωπίσαμε στον Μαραθώνα, στις Θερμοπύλες και στη Σαλαμίνα δημιουργώντας σελίδες δόξας στην ιστορία και τον πολιτισμό μας, σήμερα που έρχονται ξυπόλυτοι τους ανοίγουμε διάπλατα τις κερκόπορτες για να διέλθει ο Δούρειος Ίππος με το όνομα της ‘Αγάπης’.
Σαν παράδειγμα θα αναφέρω την Ινδία και το Πακιστάν όπου ζουν δύο δισεκατομμύρια εξαθλιωμένων ανθρώπων. Δέκα εκατομμύρια από αυτούς, όσοι είναι και οι Έλληνες στην Ελλάδα, αποτελούν το 0,5% του πληθυσμού των χωρών αυτών. Εάν αυτοί έλθουν στην Ελλάδα θα παραμείνει στην εξαθλίωση το υπόλοιπο 99,5% και η ανακούφιση που θα έχουν οι παραμένοντες στις χώρες αυτές θα είναι μηδαμινή. Όμως τα δέκα αυτά εκατομμύρια ερχόμενα στην Ελλάδα θα την διαλύσουν όχι μόνο οικονομικά αλλά ακόμη γλωσσικά, πολιτισμικά, εθνικά και θρησκευτικά.
Εάν η Ελλάδα θέλει πράγματι να δείξει ουσιαστική αγάπη προς τους φτωχούς και τους εξαθλιωμένους της γης θα πρέπει να πολεμήσει εκείνους που κρατούν αυτούς τους ανθρώπους σε εξαθλίωση μέσα στην ίδια τους τη χώρα. Στην Ινδία π.χ. υπάρχει μία τάξη από βαθύπλουτους ανθρώπους που ο πλούτος του καθενός υπερβαίνει κατά πολύ τον πλούτο όλης της Ελλάδας και θα μπορούσαν να βοηθήσουν ουσιαστικά τους συμπατριώτες τους με αναδιάρθρωση των κοινωνικών τάξεων και δικαιότερο καταμερισμό των παραγομένων αγαθών. Το γεγονός ότι οι σχεδιαστές της παγκοσμιοποίησης επιμένουν να στέλνουν εξαθλιωμένους στην Ελλάδα, δείχνει άμεσα ότι δεν αποσκοπούν στη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των ανθρώπων του πλανήτη αλλά χρησιμοποιούν μερικούς από αυτούς ώστε με το πρόσχημα της δήθεν αγάπης και αλληλεγγύης να γίνουν τα μέσα αλλοίωσης των λαών και βαθμιαίας εξαφάνισης των εθνών κρατών.
Δυστυχώς, εκτός από την Αριστερά που σχεδιάζει το διεθνές προλεταριάτο και τον Πρωθυπουργό της Ελλάδος που επανειλημμένα έχει δηλώσει ότι πρέπει να θυσιάσουμε μέρος από τα εθνικά μας συμφέροντα υπέρ μίας παγκόσμιας κυβέρνησης και με την υπογραφή της δανειακής σύμβασης και του μνημονίου έχει παραχωρήσει τα κυριαρχικά μας δικαιώματα σε ξένους, έρχεται τώρα και η Εκκλησία της Ελλάδος με τον σιωπηλό Αρχιεπίσκοπο να συμβάλει στην αλλοτρίωση μας, υποπίπτοντας στο Θεομίσητο αμάρτημα του συγκρητισμού. Εμείς από τους θεολόγους μάθαμε τι πάει να πει συγκρητισμός (συγκερασμός θρησκευτικών τάσεων) και να που τώρα η ίδια η Εκκλησία της Ελλάδος, υποτασσόμενη στην εξουσία, έρχεται σαν δεύτερος Σολομών να θυσιάσει στα είδωλα. Αντί λειτουργίας οργανώνει συναυλία στον Άγιο Παντελεήμονα προσκαλούσα όλη την διεφθαρμένη εξουσία και τους πουλημένους αηδούς να ψάλουν ύμνους στον Βάαλ μέχρι να μάθουμε και τη γλώσσα των ιερέων του και να του κτίσουμε ναούς όπου θα τον δοξάζουν και θα τον δοξάζουμε. Όλα αυτά με το ψευδώνυμο της αγάπης.
Όταν οι Έλληνες πήγαιναν μετανάστες στη Γερμανία, το Βέλγιο, την Αμερική και την Αυστραλία τους εξέταζαν και στα δόντια εάν είναι ικανοί για δουλεία και τους έστελναν συστημένους να επανδρώσουν ανθρακωρυχεία, βαριές βιομηχανικές και κατασκευαστικές μονάδες αναπτυσσομένων χωρών. Σήμερα η Ελλάδα δεν έχει εκείνες τις παραγωγικές προϋποθέσεις για να δεχθεί τα στίφη των βαρβάρων. Εάν η εκκλησία εθελοτυφλεί στον Δούρειο Ίππο τότε ας ανοίξει τους ναούς του Κυρίου να φιλοξενήσει τους άστεγους εισβολείς και να μην παραβιάζει τους οίκους των νοικοκυραίων που θέλουν να ζήσουν στον τόπο τους με τον τρόπο που μάθανε από τους πατεράδες τους. Όπως είπε και ένα παπαδοπαίδι, ‘Είχαμε δει τη σιωπή των αμνών, τώρα βλέπουμε και τη σιωπή των Ποιμένων στη σφαγή των Αμνών’.

Ηλίας Σταμπολιάδης
Καθηγητής
Πολυτεχνείο Κρήτης

Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου 2010

Η αυτοκρατορία του φόβου

«Υπάρχουν δύο τρόποι για να κατακτήσεις μια χώρα: Με την βία ή με τα χρέη.» John Adams [1735-1826] Δεύτερος Πρόεδρος των Η.Π.Α (1797-1801).

Ο Γκαίμπελς, όσον αφορά την έκβαση του πολέμου, δήλωσε δημόσια ότι η Ελλάδα κόστισε πανάκριβα στη Γερμανία. Και ο Ελληνικός λαός, που όρθωσε το ανάστημά του στις ναζιστικές ορδές, τιμωρήθηκε με μίσος από τον φασίστα κατακτητή που κατάσχεσε τη γεωργική παραγωγή και κατάστρεψε την οικονομία του Έθνους. Μόνο τον πρώτο χειμώνα της Κατοχής η Ελλάδα έχασε 300.000 ψυχές από λιμοκτονία. Και για τούτο το έγκλημα η Γερμανία δεν έδωσε λόγο ποτέ. Η καταβολή των αποζημιώσεων στα θύματα των θηριωδιών του γερμανικού στρατού κατοχής είναι ακόμα στα αζήτητα και το ποσό που διεκδικούμε ως κράτος είναι 162 δις. ευρώ χωρίς τους τόκους, αλλά ΟΥΔΕΜΙΑ ξενόδουλη κυβέρνησης είχε το σθένος να το απαιτήσει. Υπήρξε και αυτό θέμα υπόγειας και μαύρης συναλλαγής.

Και να! Οι Έλληνες, υπό το δόγμα Κίσινγκερ και προς υλοποίηση των επιχειρήσεων «OVERKILL» και «ΦΑΙΔΩΡΑ» καθώς και του σχεδίου ανακύρηξης της Θεσσαλονίκης ως νέας Ιερουσαλήμ, οδηγούνται ξανά σε λιμοκτονία με μοναδικό στόχο το φρόνημα του Έλληνα που σέβεται την ιστορική διαδρομή του Έθνους και που, ως σχέδιο σατανικό, έχει οπωσδήποτε και φυλετικά αίτια πηγάζοντα από την διαχρονική σύγκρουση των δύο Εθνών.

Η Ελλάδα ζεί σήμερα τον ίδιο και ίσως χειρότερο εφιάλτη Κατοχής πληρώνοντας την μεγαλοσύνη του πνεύματός της, της φιλοσοφίας της, των τεχνών της, των επιστημών της, του πολιτισμού της και του ηρωισμού των παιδιών της. Πληρώνει την πνευματική εξουσία που ασκεί ανά τους αιώνες παγκοσμίως. Πληρώνει για το φως που διαχέεται στις ανήλιαγες ΣΤΟΕΣ του δήθεν πολιτισμένου κόσμου και που τυφλώνει τα ανθρωποειδή των ευρωπαϊκών σπηλαίων. Πληρώνει για τα ευεργετήματά της προς την παγκόσμια κοινότητα χωρίς να έχει λάβει υπ' όψιν της ότι: «ΟΥΔΕΙΣ ΑΣΦΑΛΕΣΤΕΡΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΕΥΕΡΓΕΤΗΘΕΝΤΟΣ».

Η κυνική ομολογία, ενός από τους πολλούς σύμβουλους-σωτήρες του Αμερικανού υπήκοου Τζέφρυ Παπανδρέου, του Ιταλού Σιόπα, ότι: « Όποιος έχει παιδιά 15 χρονών µπορεί να τους πει ότι... στα 30 τους η Ελλάδα θα προχωρεί δυναµικά...», επιβεβαιώνει την πλήρη υποταγή της χώρας μας στις αγορές τύπου Τζώρτζ Σόρος [György Schwartz] και στους «μεγάλους οίκους» του διεθνούς Σιωνισμού. Επιβεβαιώνει την κατάντια των ανερμάτιστων κυβερνήσεών μας που ασελγώντας ασύστολα επί του Έθνους το οδήγησαν υπό κατοχή καταδικάζοντας τις μελλοντικές γενιές στην ανυπαρξία και την απόγνωση.

Διεφθαρμένοι και επίορκοι ταγοί αδιαφορώντας για το μέλλον της Ελλάδος, της ιστορίας της και της νεολαία της, υπέγραψαν την καταδίκη της σε σκλαβιά στους υποτιθέμενους δανειστές. Το ανέντιμο ελληνικό κράτος, τα δουλόφρονα ελληνικά κόμματα και τα αργυρώνητα ελληνικά ιερατεία της προπαγάνδας δεν ΕΠΙΚΥΡΩΝΟΥΝ απλώς της διάλυση του ελληνικού Έθνους, αλλά και την προωθούν με υπερβάλλοντα ζήλο. Τα όποια όμως σχέδια «ευρείας μνημονιακής συναίνεσης» που ευελπιστεί να πετύχει η κατοχική κυβέρνηση ΓΑΠ με συνοδοιπόρους και δεκανίκια το ΛΑΟΣ, το ΔΗΣΥ της Ντόρας και τον Κουβέλη, δημιούργησαν έναν «πολιτικό» Φρανκενστάϊν που αρκεί μόνο μία σπίθα για να βγεί εκτός ελέγχου, με συνέπειες τραγικές για το Έθνος και υπεράνω κάθε φαντασίας.

Σήμερα, ως Έθνος, βιώνουμε την γενικευμένη ανομία, την πολιτική ένδεια, την κοινωνική ανεπάρκεια, την κατάπτωση και την παρακμή, την έκπτωση των αξιών, την απαξίωση των θεσμών και η φαυλοκρατία είναι στο αποκορύφωμά της αφού ΟΥΔΕΠΟΤΕ άλλοτε τόσοι λίγοι επέφεραν μέγιστη ζημία. Στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα της διαφθοράς και του φαύλου εξουσιαστικού μηχανισμού, που γνωρίζει ημέρες δόξας, συντελέσθηκε η χειρότερη Συνταγματική εκτροπή που θα αποτελέσει την μαύρη σελίδα της Ελληνικής ιστορίας. Τώρα το Έθνος το έχουν κυκλώσει οι ορδές των ανόμων θεσμικών σφετεριστών, των εξωθεσμικών κέντρων και των «αγορών» και το κράτος είναι παραδομένο σε συμμορίες οι οποίες πιέζουν με την δράση τους για να υποβάλουν αποφάσεις στην πολιτική ηγεσία και να επιβάλλουν τη θέλησή τους σε μια «Κυβέρνηση Καραγκιόζηδων», ας μεταχειριστούμε την ρήση του πρώην Υπουργού, και σαν να μην έφτανε αυτό, προς λύπη του εχέφρονος Λαού, νοθεύουν την «Δημοκρατία» καταντώντας την Ελλάδα όνειδος της παγκόσμιας κοινωνίας δικαιώνοντας την κατά το 1907 ρήση του ενάρετου πολιτικού Δημητρίου Γούναρη: «Ερρέτω το κράτος αυτό, τοιούτον κράτος είναι εμπαιγμός της Ιστορίας».

Η Νεοταξική εξουσία των καιρών στοχεύει στη μεθοδευμένη γήρανση του συνολικού πληθυσμού της χώρας κλιμακώνοντας και επιταχύνοντας τις διαδικασίες της διάλυσης της ελληνικής κοινωνίας και του ελληνικού έθνους αφού η πείνα, ως το πλέον αποτελεσματικό όπλο, εξαθλιώνει και φέρνει σε κρίση οδύνης τον Λαό. Έτσι επέρχεται η πτώση!

Η δωσίλογη εξουσία, μέσω των ελεγχόμενων ΜΜΕ που ως οδαλίσκες αναπαράγουν την ενορχηστρωμένη προπαγάνδα και συντηρούν τον Λαό σε μια διαρκή ύπνωση και ένα βαθύ σκοτάδι, προκειμένου να μην αντιδράσει στις προθέσεις και στο διεστραμμένο σχέδιο των σκοτεινών δυνάμεων που επιδιώκουν να επιβάλουν την νέα τάξη, κατασκεύασε πολύ έντεχνα μία δουλική νοοτροπία, η οποία ρίζωσε βαθειά στην ελληνική κοινωνία τον φόβο. Οι πολίτες νοιώθουν ανασφαλείς. Το άγνωστο αύριο κατέστησε τον Έλληνα φοβικό και τα δείγματα αυτής της γενικευμένης φοβικής συμπεριφοράς τα διακρίνουμε παντού στην οργουελική πραγματικότητα που βιώνουμε μέσα σε μία κατ' επίφαση Δημοκρατία.

Το κατοχικό καθεστώς, υπό μια θαμπή βιτρίνα δημοκρατίας, υπέβαλε μία «νέα σκλαβιά» με κοινοβουλευτικό προσωπείο και προσέφερε το Έθνος βορά στους εχθρούς και το ίδιο, ως όργανο του κατακτητή και σε ρόλο ελεύθερου σκοπευτή, με την σφραγίδα της κοινοβουλευτικής ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ εξοντώνει μια μια της κοινωνικές ομάδες. Όμως και η εξαθλίωση προχωρά ακάθεκτη και το ποτάμι της οργής θα παρασύρει τα πάντα στο πέρασμά του. Το μίσος έχει ήδη φωλιάσει στην καρδιά του Έλληνα και το δηλητήριό του αρχίζει να κυριεύει τη λογική του. Η ανοχή της κοινωνίας εξαντλείται και η χειροβομβίδα της κοινωνικής αναταραχής έχει πλέον απασφαλιστεί. Τι θα γίνει αυτός ο λαός όταν κοντά ένα εκατομμύριο έχουν μείνει στο δρόμο, χωρίς δουλειά, χωρίς φαΐ, χωρίς αύριο, χωρίς ελπίδα; Κι αν ο κόσμος εξαγριωθεί; Θα συνεχίσει, άλλη μία φορά, την Εθνική καταστροφή και τον αλληλοσπαραγμό; Και τότε, ποιά δύναμη θα σώσει πλέον τους ληστοσυμμορίτες πολιτικούς;

Ήρθε λοιπόν ο καιρός που προφήτευε ο Μεγάλος μας Εθνικός ποιητής Κωστής Παλαμάς στο έργο του «Ο Δωδεκάλογος του Γύφτου»;

«Καί χορό τριγύρω σου θα στήσουν
Με βιολιά καί με ζουρνάδες
γύφτοι, Εβραίοι, αράπηδες, πασάδες
καί τα γόνατά τους θα λυγίσουν, οι τρανοί σου
καί θα γίνουν των ραγιάδων οι ραγιάδες...»

Και πού είναι οι ένοχοι; Ποιός ξεκίνησε την καταστροφή; Ποιός κατέστρωσε τα σχέδια του διαμελισμού της χώρας; Ποιός ξεπούλησε την εθνική μας αξιοπρέπεια; Ποιός πέρασε τη θηλιά της απόλυτης υποταγής στο λαιμό της Ελλάδας με την εθνοκτόνο πολιτική που εφάρμοσαν οι παλλακίδες της παγκόσμιας διακυβέρνησης και της Νέας Τάξης;

Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά τα τραγικά, υπό τους νόμους της «ομερτά» και των κωδίκων σιωπής τύπου μαφίας και κόζα νόστρα μεταξύ των απάτριδων καταστροφέων του ελληνικού Έθνους, ένας λαός άναυδος, προδομένος και περιθωριοποιημένος απορεί, αγωνιά και διερωτάται: Αυτό είναι το δικό μου αύριο; Αυτό είναι το αυριανό μου Έθνος;

Κι εμείς, όλοι οι «ΟΣΟΙ ΖΩΝΤΑΝΟΙ», υπακούοντας στην επιταγή της ακροτελεύτιας διατάξεως του Συντάγματος [άρθρο 120 παρ. 4] καλούμε τους Έλληνες σε συνειδησιακή, πνευματική και ηθική επανάσταση ΟΥΡΛΙΑΖΟΝΤΑΣ στεντόρεια: ΟΧΙ!! ΟΧΙ!! ΟΧΙ!! Καλούμε τον ΛΑΟ να σεβαστεί την Ιστορία του και να αντισταθεί, να σταθεί όρθιος στις επάλξεις του Έθνους, να πολεμήσει, να γκρεμίσει το έκτρωμα που επιχειρούν να δημιουργήσουν και να εκδικηθεί τιμωρώντας παραδειγματικά τους αδίστακτους πατριδέμπορους και τους βιαστές της αξιοπρέπειάς του. Καλούμε τους Έλληνες να ανακτήσουν την εθνική τους αυτοπεποίθηση και υπερηφάνεια γιατί έχουν χρέος στα νιάτα αυτού του τόπου και τους υπενθυμίζουμε το διαχρονικό αξίωμα αυτού του Έθνους που διέπει την ιστορική διαδρομή του, ότι: Την θέλησή του να ζήσει ουδέποτε την υπέταξε στην μοίρα του!!!

Οδυσσέας Τηλιγάδας
Αθήνα 04-12-2010
http://www.schizas.com/site3
Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο 4 Δεκεμβρίου 2010

O υμνος του ΕΛΑΣ, ο Μικης Θεοδωρακης και η Σπίθα

5 χρόνια γιόρταζε τα 80χρονα του, άλλα 5 θα γιορτάζει τα 85χρονα του!
Ο υμνητής του ΕΛΑΣ, Ο κύριος "ή τ΄άρματα ή ο Καραμανλής", ο υπουργός του Μητσοτάκη, πνευματικός ηγέτης πολιτικού φορέα πρόσφατα καθώς και άλλα πολλά.


Ο λαός είναι έτοιμος, ένα μικρό βήμα από την επανάσταση, που θα τα παρασύρει όλα και δεν θα λυπηθεί κανέναν και τίποτα στο διάβα της. Το χτένι έχει φθάσει στον κόμπο και όλοι το γνωρίζουν και το αναγνωρίζουν. Τα μηνύματα έχουν παραληφθεί από παντού και λένε ότι ο κόσμος δεν αντέχει άλλο. Όπως πάντα σε όλες τις εποχές έτσι και τώρα θα βρεθούν ηγέτες να μας οδηγήσουν δήθεν στην απαλλαγή από το σάπιο πολιτικό κατεστημένο και άλλα ωραία τέτοια λόγια του αέρα. Βλέπε τον εγκλωβισμό του πατριωτικού χώρου, του αγνού Έλληνα δηλαδή, με το ΛΑ(γ)ΟΣ του Καρατζαφέρη και τους δήθεν πατριώτες Βορίδη, Πλεύρη κλπ. Έτσι ο νέος τους ΛΑΓΟΣ ξεπρόβαλε! Ο Μίκης Θεοδωράκης! Ο άνθρωπος που ξελασπώνει το σύστημα επί σειρά ετών!! Το νέο ανάχωμα της Νέας Τάξης για να ελέγξει για άλλη μια φορά και να καταφέρει να εκτονώσει τον "βρασμό" του λαού που έχει φθάσει στα ύψη!!! Οψόμεθα..
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ
Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 2010

ΞΥΠΝΑ ΚΑΫΜΕΝΕ ......."ΡΑΤΣΙΣΤΗ"!

Ας αφήσουμε πρός το παρόν τα παραγωγικά και τα αντιπαραγωγικά του κ. Πάγκαλου, για να σκεφθούμε κάτι πιό σοβαρό. Από φαιδρότητες των "σπουδαίων" του συστήματος χορτάσαμε πιά! Ας προσεγγίσουμε τη σκέψη μερικών απλών και ανωνύμων, που μας είναι πιό χρήσιμη καί πιό .......παραγωγική! Το π[αρακάτω κειμενο εγγίζει μια σοβαρή πλευρά της σύχρονης πραγματικότηος. Δήτε γιατί μας υβρίζουν με τα κοσμιτικά επίθετα "εθνικιστής", "ρατσιστής" κλπ.και που αποβλέπουν.
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
ΑΊΓΙΟΝ, 29 ΝΟΕΜΒΡΊΟΥ 2010

* Κατάλαβες τώρα γιατί σε λέγανε εθνικιστή όταν έλεγες πως αγαπάς την Πατρίδα σου; Για να την πουλήσουν πιο εύκολα. Όταν κάθε λέξη που αρχίζει από -εθν. και -ελλ. έγινε ο δαίμονας που θα μας στερούσε δήθεν από τον "εκσυγχρονισμό".
* Κατάλαβες τώρα γιατί σε λέγανε ρατσιστή; Σε πολύ λίγο δεν θα είσαι ιδιοκτήτης της πατρίδας σου, θα είσαι ένας κάτοικος μιας χώρας που θα ανήκει στους τραπεζίτες και τ' αφεντικά τους που παριστάνουν την κυβέρνηση.
* Κατάλαβες τώρα γιατί πριονίσανε την παιδεία και την υποβάθμησαν σε "εκπαίδευση"; Για να σε κάνουν υπαλληλάκο των 3,60. Να σε βάλουν πίσω από τον πάγκο των μπακάλικών τους, να σερβίρεις καφέδες και να πηγαίνεις με το παπί πίτσες στα πάρτυ του Χριστοφοράκου.
* Κατάλαβες τώρα γιατί σου δίνανε τζάμπα κάρτες οι τράπεζες; Για να σου πάρουν το πατρικό σου. Δεκάρα δεν δίνανε για τις δόσεις σου, με χαρτιά τυπωμένα σου πήρανε το σπίτι, το χωράφι, το μαγαζί.
* Κατάλαβες τώρα γιατί σε χώσανε στο χρηματιστήριο; Όταν ένας πρωθυπουργός της χώρας προέτρεπε τον απλό κόσμο να βάλει το κομπόδεμά του στο στημένο παιγνίδι του χρηματιστηρίου, δεν εννοούσε ακριβώς για επενδύσεις. Κατάλαβες τώρα πως κάποιοι γίνανε πάμπλουτοι σε μια νύχτα ανταλλάσσοντας τον μόχθο σου με αέρα κοπανιστό;
* Κατάλαβες τώρα γιατί γουστάρουν τόσο την "ελεύθερη αγορά"; Για να κλείσει ο μπακάλης και να στέλνεις τον κόπο σου στα μεγαλομπακάλικα της γερμανίας. Σε βγάλανε ψαράκι από τη γυάλα σου και σε πετάξανε στον ωκεανό με τα σκυλόψαρα, με τους δικούς τους κανόνες διατροφής.
* Κατάλαβες τώρα γιατί τους αγαπάνε τους "μη νόμιμους μετανάστες" τόσο πολύ οι εκλεγμένοι αλήτες μας; Για να κάνουν με τη δυστυχία τους κι εμάς δυστυχισμένους.
* Κατάλαβες τώρα ψαράκι πόσο αξίζει η γυάλα σου; Μήπως έχεις την καλύτερη γωνιά στον κόσμο, το καλύτερο οικόπεδο και στην κοστολογούν μόλις 300 δις; Τότε τα βράχια της Ιρλανδίας πόσο κάνουν, τέσσερα δίφραγκα;
* Κατάλαβες τώρα γιατί την Εθνική σου Οδό της αλλάζουν ονοματάκι; Θέλεις 20 ευρώ για να πας από Αθήνα - Θεσσαλονίκη χρησιμοποιώντας την Εθνική σου Οδό, αυτήν που είναι υποχρέωση του κράτους να κατασκευάσει κι όχι να την ξεπουλήσει στο κάθε "όμορφο' που παριστάνει τον εργολάβο.
* Κατάλαβες τώρα γιατί σου πουλάνε φθηνά τα χαζοκούτια; Για να σε κάνουν να τρως κουτόχορτο στα λιβάδια της τηλεόρασης. Για να σε πετάνε μπαλάκι από τη μεσημεριανή χαζοβιόλα στον απογευματινό πληρωμένο τελάλη της προπαγάνδας τους. Από το πρωί μέχρι το βράδυ μια θλιβερή παρέλαση υπερεκτιμημένων "τίποτα" με ειδικότητα στον αέρα.
* Κατάλαβες μήπως τώρα γιατί στη Βουλή δεν μπαίνει ούτε ένας σοβαρός άνθρωπος; Επειδή αφορά ένα θίασο τριακοσίων διορισμένων από τις κομματικές λίστες οι οποίες συντάσσονται από ντόποιους τοποτηρητές που οι μεγάλοι επιλέγουν από τις "άγιες οικογένειες" του τόπου αφού όμως πρώτα δεχθούν τις δηλώσεις υποταγής τους. Δεν θα βρείτε κανέναν από τους έλληνες λαμπρούς διανοητές κι επιστήμονες εκεί μέσα. Ούτε απ' έξω δεν πατάνε μη λερωθούν.
* Κατάλαβες τώρα γιατί τα κάνουν όλ' αυτά; ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΑΛΛΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ. Ούτε στο γένος ούτε στη σκέψη. Καθιστούν αδύνατη ακόμα και την αναπαραγωγή. Οι γονείς σε δυο δουλειές, οι παππούδες ακόμα και στα 70 θα εργάζονται.
* Τα παιδιά δεν μεγαλώνουν αυτόματα και το ξέρουν. Θέλουν την ανατροφή τους να την αναλάβει ολοκληρωτικά η τηλεόρασή τους, τα θεάματά τους, οι διασκεδαστές τους.
* Είναι υπεύθυνοι για κάθε ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙ.
* Θυμηθείτε το, υλοποιούν μια νέα μορφή γενοκτονίας και το ξέρουν πάρα πολύ καλά....

http://mkka.blogspot.com/
Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2010

Η επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη στον δημοσιογράφο Γ. Λακόπουλο

Ο Έλληνας υποχωρεί, υποχωρεί έως ότου τον αναγκάσουν να βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο. Τότε μη έχοντας άλλη διαφυγή, θα γίνει είτε ήρωας είτε ραγιάς!

Αγαπητέ μου Γιώργο

Επειδή μου έκανες την τιμή και μου πρόσφερες τη χαρά με την αναφορά σου στην εορταστική συναυλία στον Λυκαβηττό προβάλλοντας και σχολιάζοντας τη φοβερή λέξη «Κατοχή» που εξεστόμισα εκεί, με προκαλείς να εκφράσω δυο-τρεις σκέψεις που δύσκολα βρίσκουν (για ανεξήγητους λόγους εδώ και καιρό) φιλόξενο χώρο στις «καθώς πρέπει» εφημερίδες, με την κρυφή ελπίδα μήπως και η στήλη σου αποτελέσει εξαίρεση στον κανόνα.

Δεν είπα όμως μόνο τη λέξη «Κατοχή» αλλά και απηύθυνα προς κάθε κατεύθυνση την προειδοποίηση ότι με βάση την ιστορική πείρα «ο Έλληνας όταν στριμώχνεται, καθώς είναι πολυμήχανος, υποχωρεί, με τη σκέψη ότι τελικά κάτι θα γίνει για να αποφύγει το κόστος της αναμέτρησης. Υποχωρεί, υποχωρεί λοιπόν έως ότου τον αναγκάσουν να βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο. Τότε μη έχοντας άλλη διαφυγή, θα γίνει είτε ήρωας είτε ραγιάς».

Είναι λοιπόν φρόνιμο, για τους εκάστοτε δυνατούς, να μη ξεγελιώνται από την υπομονή, την παθητικότητα και την υποχωρητικότητα του ελληνικού λαού αγνοώντας είτε υποτιμώντας το γεγονός ότι ο ίδιος έχει θέσει λόγω της ιδιομορφίας του χαρακτήρα του την κόκκινη γραμμή, όπου η «σύνεση» μεταβάλλεται σε κείνο το γνωστό ΟΧΙ, χάρη στο οποίο άλλωστε η έννοια «ελληνικότητα» από αρχαιοτάτων χρόνων είναι συνυφασμένη με υπεράνθρωπες θυσίες με καταστροφικές για τον ίδιο συνέπειες, που όμως τελικά μας χαλυβδώνουν το ήθος και μας επιτρέπουν να βαδίζουμε όρθιοι με το κεφάλι ψηλά. Κι αυτός είναι ο λόγος που αγάπησα με τόσο πάθος την Ελλάδα και τους Έλληνες, ενώ πρέπει να ομολογήσω ότι η καθημερινότητά τους με απωθεί σε σημείο που να αποζητώ την απομόνωση.

Γνωρίζω όμως και κάτι άλλο: ότι ο Έλληνας με τους καλούς γίνεται καλλίτερος, ενώ με τους κακούς χειρότερος. Γι' αυτό και το σύνθημα «η Ελλάδα στους Έλληνες» τον ομόρφυνε και τον συστράτευσε, γιατί πίσω απ' αυτό έβλεπε ότι κάποιοι δυνατοί θέλουν να παλέψουν μαζί του για κείνο που αγαπά περισσότερο: την εθνική ανεξαρτησία!

Κοίταξε όμως πόσο παράξενος σκηνοθέτης είναι η ζωή, ώστε ύστερα από τριάντα χρόνια να βρεθεί ένας «κλώνος» εκείνου που ανέμισε το σύνθημα αυτό πάνω από τα κεφάλια των Ελλήνων, να πει το ακριβώς αντίθετο! Ότι δηλαδή είμαστε υποχρεωμένοι να παραχωρήσουμε ένα μέρος από την εθνική μας ανεξαρτησία. Υποχρεωμένοι από ποιους; Και τι είναι η εθνική ανεξαρτησία για να την παραχωρείς και μάλιστα εθελοντικά πιστεύοντας και διαλαλώντας ότι έτσι σώζεις τον λαό;

Όμως η εθνική ανεξαρτησία είναι η ψυχή, η πνοή, η ίδια η ζωή ενός ελεύθερου λαού. Χωρίς αυτήν ο λαός είναι ουσιαστικά νεκρός. Μιας και η ψυχή δεν είναι ένα φτηνό πανί που το κόβεις για να δώσεις ένα κομμάτι εδώ κι ένα κομμάτι εκεί. Είναι ένα ΟΛΟΝ, ομοούσιο και αδιαίρετο. Και μου προκαλεί αληθινό πόνο το γεγονός ότι τόσοι πολλοί και αξιόλογοι, ξεκινώντας από τον Γιώργο Παπανδρέου, λησμόνησαν τις θυσίες αυτού του λαού για την υπεράσπιση της εθνικής του ανεξαρτησίας.

Θα ΄θελα εδώ να υπενθυμίσω ότι ο Ιταλός πρεσβευτής στις 28 Οκτωβρίου του 1940 ζήτησε από τον Ιωάννη Μεταξά την άδεια να χρησιμοποιήσουν οι Ιταλοί ορισμένα λιμάνια και αεροδρόμια. Και εκείνος είπε ΟΧΙ εκφράζοντας την θέληση ολόκληρου του ελληνικού λαού. Δεν δήλωσε «για να γλιτώσω την χώρα από την καταστροφή ενός ενδεχομένου πολέμου "παραχώρησα ένα μέρος της εθνικής μας ακεραιότητας"». Και ρωτώ: συγκριτικά ποια παραχώρηση είναι πιο σημαντική για την ανεξαρτησία ενός λαού; Ο έλεγχος 2-3 λιμανιών ή η καθολική υποταγή της οικονομίας; Με άλλα λόγια ποια θα ήταν βαρύτερη μορφή ξένης κατοχής; Η πρώτη ή η δεύτερη;

Και κάτι ακόμη: Πιστεύω και μπορώ να το αποδείξω, ότι δεν είναι η οικονομική μας κρίση που οδήγησε την Τρόϊκα στη χώρα μας αλλά ότι αυτό είναι το αποτέλεσμα μιας διεθνούς συνωμοσίας με όργανα τρεις Τράπεζες, μια Αμερικανική και δυο Ευρωπαϊκές. Το πώς και το γιατί, όπως φαίνεται, ο ελληνικός λαός θα το δει μόνο όταν βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο. Και τότε θα πονέσει πολύ. Πάρα πολύ.

Όσο για τον ρόλο του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης θέλω να εκφράσω μόνο μια ευχή: Ότι έχουν πέσει θύματα της πρωτοφανούς συκοφαντικής εκστρατείας που κάποιοι ενορχήστρωσαν κατά της χώρας και του λαού μας με καταστροφικές βλέψεις για το μέλλον μας, που άλλωστε δεν τις κρύβουν και που για ανεξήγητους λόγους δεν φαίνεται να τις έχουν αντιληφθεί ακόμα τόσοι και τόσοι αξιόλογοι άνθρωποι, των οποίων την ευθύνη και τον πατριωτισμό κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει.

Όμως και μόνο το γεγονός αυτό αποτελεί κατά την ταπεινή μου γνώμη μέγιστη τραγωδία, δεδομένου ότι γίνονται έτσι άθελά τους ο καλλίτερος αγωγός -σε σχέση με την κομματική γεωγραφία της χώρας μας- για να επιβληθεί η πιο σατανική και καταστρεπτική επίθεση από όσες έχει δεχθεί ο ελληνικός λαός μέχρι σήμερα. Γιατί χτυπούν ταυτόχρονα το σώμα και την ψυχή μας αποβλέποντας στην ολοκληρωτική μας διάλυση.

Με θερμούς χαιρετισμούς,

Μίκης Θεοδωράκης

Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη 23 Νοεμβρίου 2010

Καντονά: Η επανάσταση θα γίνει μέσω των τραπεζών!

Ο Ερίκ Καντονά ήταν επαναστάτης ως ποδοσφαιριστής και παραμένει και τώρα... Την Τρίτη (23/11) ο Γάλλος βετεράνος ανέβασε βίντεο στο διαδίκτυο στο οποίο προτρέπει τους συμπατριώτες του ν' αδειάσουν τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς λέγοντάς τους χαρακτηριστικά: «Αν 20 εκατομμύρια άνθρωποι αποσύρουν τις καταθέσεις τους το σύστημα θα καταρρεύσει. Η επανάσταση θα γίνει μέσω των τραπεζών!».
Δείτε το βίντεο


«Για να μιλήσουμε για επανάσταση, δεν θα πάρουμε τα όπλα, δεν θα σκοτώσουμε ανθρώπους. Μπορούμε να κάνουμε κάτι απλό (...) Το σύστημα είναι δομημένο πάνω στη δύναμη των τραπεζών. Οπότε μπορεί να καταστραφεί μέσω των τραπεζών», εξηγεί ο πρώην επιθετικός της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, 44 ετών, σε αυτό το βίντεο με ημερομηνία 6 Οκτωβρίου.

«Αντί να βγεις στους δρόμους και να διανύσεις χιλιόμετρα (για να διαμαρτυρηθείς), πήγαινε στην τράπεζά σου και απόσυρε τις καταθέσεις σου», προτείνει ο Καντονά. Το βίντεο, που τραβήχτηκε κατά τη διάρκεια συνέντευξής του στην εφημερίδα Presse Ocean, έχει υπότιτλους σε πολλές γλώσσες και μέχρι στιγμής το έχουν δει δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι. «Αν υπάρξουν 20 εκατομμύρια άνθρωποι που αποσύρουν τις καταθέσεις τους το σύστημα θα καταρρεύσει χωρίς όπλα, χωρίς αίμα, τίποτα», υπογράμμισε.

«Τρία εκατομμύρια, δέκα εκατομμύρια και τότε θα υπάρξει πραγματική απειλή. Και τότε θα γίνει η πραγματική επανάσταση. Η επανάσταση θα γίνει μέσω των τραπεζών», πρόσθεσε ο Καντονά. Σε μία σελίδα δικτύου κοινωνική δικτύωσης περίπου 12.000 άνθρωποι δηλώνουν ότι επιθυμούν να συμμετάσχουν σε αυτή την κίνηση υπό τον τίτλο: «Επανάσταση! Στις 7 Δεκεμβρίου θα αποσύρουμε όλοι τις καταθέσεις μας από τις τράπεζες».
www.nooz.gr
Διαβάστε περισσότερα...