Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κομμουνισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κομμουνισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 5 Οκτωβρίου 2010

Να ο τερματοφύλακας για την Εθνική Ελλάδος!

Δ. Χιώτης: Το να καις ΕΛΛΗΝΙΚΗ σημαία σε ΕΛΛΗΝΙΚΟ έδαφος..είναι φρικιαστικό...αυτός ο τόπος είναι ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ .

Ξεπεράστηκαν τα όρια. Ένας οπαδός της Ομόνοιας στο ντέρμπι με το ΑΠΟΕΛ έβαλε φωτιά στην ελληνική σημαία και την κρατούσε με καμάρι την ώρα που καιγόταν! Αυτή η κίνηση δεν πέρασε απαρατήρητη από τους Έλληνες ποδοσφαιριστές του ΑΠΟΕΛ. Κόντη, Πουρσαϊτίδη και Χιώτη και με πρωτοβουλία του τελευταίου πήραν μια ελληνική σημαία και πανηγύρισαν το τελικό 3-0 στο τέλος του αγώνα, επιδεικνύοντας την σε όλο το γήπεδο.«Είμαστε όλοι Έλληνες. Μην ξεχνάτε ότι αυτό το νησί έχει και Έλληνες νεκρούς», τόνισε –αρχικά στη συνέντευξη Τύπου ο Διονύσης Χιώτης και συνέχισε: «Δεν ανέχομαι από κανέναν να θίγει την αξιοπρέπειά μου. Ελπίζω αυτό να πείσμωσε και τους Ελλαδίτες της Ομόνοιας. Ήταν ένα φρικιαστικό θέαμα», κατέληξε.

Αίσχος ... έκαψαν Ελληνική σημαία
http://ethnikolaikometwpo.blogspot.com/2010/10/blog-post_04.html

Στην Κύπρο του 21 αιώνα ο ανθελληνισμός καλπάζει ...

Δεν πέρασαν παρά μόνο κάποια χρόνια που κάποιοι έχυσαν ποτάμια αίμα για να παραμείνει τούτος ο τόπος Ελληνικός. Έδωσαν ότι πιο σημαντικό, την ίδια τους την ζωή, για να μας παραδώσουν την γη των προγόνων τους όπως την παρέλαβαν, ΕΛΛΗΝΙΚΗ. Λίγες δεκαετίες μετά, χρήμα από τις ξένες μεγάλες δυνάμεις, και τα "κατάλληλα" άτομα (πολιτικάντηδες & διάφοροι θολόκουλτουριάρηδες) ήταν αρκετά για να μπει το σχέδιο να αφανιστεί ο Ελληνισμός από αυτό το τόπο.

Όσα δεν κατάφεραν, με κατοχή, βία, τρομοκρατία και καταπίεση, τα καταφέρνουν εν καιρό ειρήνης και "δημοκρατίας".

Στην Κύπρο του 21ου αιώνα ξεχάστηκαν αξίες και ιδανικά, μα πάνω από όλα τα Ελληνικά ιδεώδη που μεγάλωσαν τόσες και τόσες γενιές των προγόνων μας. Ο κόσμος παρακολουθεί, μέσα στο λήθαργο που του επέβαλαν να είναι, χωρίς να αντιδρά! Επιτρέπει να του μιλάνε για "λύσεις" ξεπουλήματος, τύπου ομοσπονδίας σαν να είναι το θείο δώρο, να δίνουν συγχωροχάρτι στον εισβολέα κατακτητή που λεηλάτησε την γη μας και τις πατρογονικές μας εστίες, να παρουσιάζουν τον βάρβαρο Τούρκο εισβολέα ως "αδελφό", και να παρουσιάζουν πλέον, ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ μας αδέλφια, που έδωσαν την ίδια τους την ζωή για να παραμείνει αυτή η γη ΕΛΛΗΝΙΚΗ, ως εισβολείς (!!!), και να λέει και ευχαριστώ.

Αποκορύφωμα όλων αυτών, των δραματικών γεγονότων που συμβαίνουν, ήρθε να δέσει σαν κερασάκι στην τούρτα, το κάψιμο Ελληνικής σημαίας σε ποδοσφαιρικό αγώνα που έγινε χθες. Δεν θα ασχοληθούμε με το ποιος το έκανε, αλλά με την πράξη, που δείχνει που έχουμε καταντήσει σαν κοινωνία, με τους αδέξιους πολιτικούς χειρισμούς όλα αυτά τα χρόνια, αλλά και την αντεθνική νοοτροπία που συντηρείτε, με την ανοχή όλων των κομμάτων πάσης αποχρώσεως και όχι μόνο.

Αν είναι ποτέ δυνατόν ένας "φίλαθλος", που μιλάει ελληνικά και έχει ως Εθνικό Ύμνο τον ελληνικό, έβαλε φωτιά στην ελληνική σημαία, που χιλιάδες κόσμος, Ελλαδίτες και Κύπριοι, πολέμησαν για να μείνει όρθια. Είναι ντροπή όχι μόνο για τον ίδιο, είναι ντροπή όλων μας. Γιατί κάποιοι έχουν φανατίσει αυτά τα άτομα και πρέπει να κάνουν την αυτοκριτική τους. Ευτυχώς υπάρχουν και σωστά σκεπτόμενοι φίλαθλοι και αμέσως προσπάθησαν να τη σβήσουν.

Όποιος λαός δεν σέβεται την ιστορία και τα σύμβολα, δεν έχει μέλλον ...

Υ.Γ.: Σχόλιο Δ. Χιώτη: Το να καις ΕΛΛΗΝΙΚΗ σημαία σε ΕΛΛΗΝΙΚΟ έδαφος..είναι φρικιαστικό...αυτός ο τόπος είναι ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ...
Τα συγχαρητήρια μας, που ακόμα υπάρχουν αθλητές που σκέπτονται Εθνικά, ανεξαρτήτως από πια ομάδα και αν προέρχονται, οποιασδήποτε απόχρωσης.

Γιάννης Γεωργιάδης
Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο
(Ε.ΛΑ.Μ.)
ΣΤΟΧΟΣ
Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα 30 Αυγούστου 2010

Στρατιωτικό Σύμφωνον Γερμανών-ΕΛΑΣ

Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι!

Διαβάστε περισσότερα...

Μ Η Ν Υ Μ Α ΤΟΥ ΤΕΩΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΧΡΗΣΤΟΥ Α. ΣΑΡΤΖΕΤΑΚΗ

Πρὸς τὴν
ΕΝΩΣΙΝ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΣΤΡΑΤΟΥ
Παράρτημα Φλωρίνης,

Ἀγαπητοὶ φίλοι,
Σᾶς συγχαίρω καὶ διὰ τὴν ἐφετεινὴν πρωτοβουλίαν σας ὀργανώσεως ἐκδηλώσεων εἰς τὴν Φλώριναν καὶ τὴν Πρώτην πρὸς ἀπόδοσιν τιμῶν εἰς τοὺς πεσόντας κατὰ τὴν ἱστορικὴν Νίκην τῆς 12ης Φεβρουαρίου 1949 τῶν Ἐθνικῶν Δυνάμεων τῆς δημοκρατικῆς ὑπὸ κοινοβουλευτικὸν καθεστὼς Ἑλλάδος ἐναντίον τοῦ ξενοκινήτου καὶ ξενοδούλου κομμουνιστοσυμμοριτισμοῦ.
Ἐκφράζετε ἔτσι τὴν ἀπὸ τὰ πανάρχαια χρόνια Ἑλληνικὴν ἀρετήν, - ποὺ εἶναι συγχρόνως καὶ ὑπέρτατο χρέος, - τῆς ἀποδόσεως τῆς ὀφειλομένης τιμῆς σὲ ὅσους ἔπεσαν γιὰ τὴν ἀπόκτησι καὶ τὴν διαφύλαξι τῆς ἐθνικῆς μας ἐλευθερίας.
Καὶ διαδηλώνετε, ὅτι δὲν ξεχνᾶτε τὴν μεγίστη σημασία τῆς Νίκης ἐκείνης τῆς Μάχης τῆς Φλωρίνης, ἡ ὁποία προετοίμασε τὴν ὁριστικὴ συντριβὴ μετ' ὀλίγους μῆνες εἰς τὸν Γράμμον καὶ τὸ Βίτσι, τοῦ ξενοδούλου κομμουνιστοσυμμοριτισμοῦ. Συντριβή, μὲ τὴν ὁποία καὶ ἀπέφυγεν ἡ Πατρίδα μας ἀφ' ἑνὸς τὴν ὑποδούλωσί της στὴν σταλινικὴ κτηνωδία καὶ κομμουνιστικὴ ἀπανθρωπία καὶ ἀφ' ἑτέρου τὸν ὑπεσχημένο ἀπὸ τοὺς ἐγχώριους ἐθνοπροδότες ἐδαφικό της ἀκρωτηριασμὸ μὲ παραχώρησι τῆς Μακεδονίας καὶ τῆς Θράκης μας στοὺς ἐπιβούλους γείτονές μας. Ἐπιβουλή, ποὺ καὶ στὶς ἡμέρες μας συνεχίζεται ἀπὸ τὸ διάδοχο, θνησιγενὲς ξενοκίνητο κρατίδιο τῶν Σκοπίων, μὲ τὴν οἰκειο-ποίησι τοῦ ἑλληνικοῦ ὀνόματος τῆς Μακεδονίας καὶ τὶς προβαλλόμενες εἰς βάρος μας ἀξιοθρήνητες διεκδικήσεις του. Στὶς ὁποῖες καὶ πρωτοστατοῦν ὡς σύγχρονοι ἐφιάλτες - καὶ αὐτὸ δὲν πρέπει νὰ μᾶς διαφεύγει - κυρίως καταφυγόντες ἐκεῖ, μετὰ τὴν ἧττα τους, συμμορίτες, φυγόδικοι ἔνοχοι τοῦ ἐγκλήματος τῆς προδοσίας τῆς χώρας, ὡς καὶ ἀπόγονοι αὐτῶν. Αὐτὴ ἡ ἀλήθεια ἀπεικονίζει καὶ τὴν διαχρονικὴ ἐφιαλτικὴ διάστασι τοῦ φοβεροῦ ἐγκλήματος εἰς βάρος τῆς Πατρίδος μας, τοῦ ἐγχωρίου ξενοκινήτου κομμουνισμοῦ.
Τέλος, μὲ τὶς ἐκδηλώσεις σας αὐτὲς φρονηματίζετε τὴν νέα γενεὰ ἑλληνοπαίδων, καὶ ἔτσι ἀποτρέπετε τὴν συστηματικὴ ἐξαπάτησί της μὲ ἐξωφρενικὲς κατάπτυστες ψευδολογίες. Ἐξαπάτησι, ἡ ὁποία προγραμματι-σμένως ἐπιχειρεῖται κατὰ τὶς ἡμέρες μας πρὸς τὸν σκοπὸ τοῦ ἀφελληνισμοῦ της.
Εὖγε σας λοιπὸν καὶ πάλιν ! Εἶμαι νοερῶς μαζί σας, εὐλαβὴς προσκυνητὴς τῆς μνήμης τῶν ἀθανάτων ἐκείνων ἀγωνιστῶν τῆς ἐθνικῆς μας ἐλευθερίας.-
Χρῆστος Α. Σαρτζετάκης
Διαβάστε περισσότερα...

Πέμπτη 29 Απριλίου 2010

ΚΚΕ: Δεν αναγνωρίζουμε το σύνταγμα της χώρας...;;;

«ατυχέστατη» δήλωση Mαΐλη 
ή «Γλώσσα λανθάνουσα αλήθειαν λέγει...»

O εκπρόσωπος του ΚΚΕ κ.Mαΐλης απόψε στο mega μας έδειξε ποιο είναι το πραγματικό πρόσωπο του ΚΚΕ και τι ακριβώς εκπροσωπεί. Είπε ότι δεν αναγνωρίζει το σύνταγμα της χώρας! Η δικαιολόγηση; το ΚΚΕ το είχε καταψηφίσει στη Βουλή .
Οι αναφορές του κ. Μητσοτάκη «Δεν μπορεί το 7-8% να επιβάλλεται» και «Η ανυπακοή στη δημοκρατία δεν υπάρχει. Ανυπακοή σημαίνει επανάσταση», προκάλεσαν την παρέμβαση του Μάκη Μαΐλη εκ μέρους του ΚΚΕ, ο οποίος προέβη στην ατυχέστατη τοποθέτηση ότι το ΚΚΕ δεν αναγνωρίζει το Σύνταγμα της Ελλάδας, επειδή είναι αντιλαϊκό.
Σχόλιο φίλου αναγνώστη:
Τι είπε ο Μαϊλης του ΚΚΕ στο δελτίο ειδήσεων του ΜΕΓΚΑ και μάλιστα επέμενε.Δεν αναγνωρίζει το Σϋνταγμα της χώρας;
Όχι ότι δεν το ξέραμε αλλά να βγαίνει και να λέει φόρα παρτίδα, επιτέλεους.Ας σηκωθεί και να φύγει από τη χώρα να πάει εκεί που θέλει, δε θα μας λείψει.
Κι από την άλλη κι αυτός κι όποιος άλλος δεν είναι διαθετειμένος να εφαρμοσει το Συνταγμα και τους νόμους και μάλιστα το διακυρήσει δημ'όσια γιατί δε διώκεται ποινικά;Έλεος πλέον με τους φασιστοαναρχικούς αριστεριστές της καρπαζιάς

Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή 16 Απριλίου 2010

Η Σφαγή του Κατύν



Η συγκλονιστική αντικομμουνιστική ταινία «Κατύν» σήμερα στον ΑΝΤ1

Η σφαγή του Κατύν (πολωνικά: zbrodnia katyńska), υπήρξε μαζική δολοφονία χιλιάδων Πολωνών αξιωματικών, αστυνομικών, διανοούμενων, πολιτικών κρατουμένων και αιχμαλώτων πολέμου, τον Απρίλιο του 1940. Μεθοδεύτηκε από το Υπουργείο Εσωτερικών της Σοβιετικής Ένωσης και βασίστηκε πάνω σε εισήγηση, την 5η Μαρτίου 1940, του σοβιετικού πολιτικού Λαβρέντι Μπέρια σχετικά με την εκτέλεση όλων των αιχμαλώτων Πολωνών αξιωματικών.

Το έγγραφο για την μαζική εκτέλεση υπογράφτηκε και από τον Ιωσήφ Στάλιν. Ο αριθμός των θυμάτων εκτιμάται ότι ανήλθε σε 22.000, με τις περισσότερες πηγές να αναφέρουν τον αριθμό των 21.768. Τα θύματα δολοφονήθηκαν στο δάσος Κατύν στην Ρωσία, στις φυλακές Καλίνιν (Τβερ) και Χάρκοβο και σε διάφορα άλλα μέρη. Περίπου 8.000 από τους δολοφονηθέντες υπήρξαν Πολωνοί αξιωματικοί που αιχμαλωτίστηκαν κατά την διάρκεια της σοβιετικής εισβολής στην Πολωνία το 1939, ενώ οι υπόλοιποι, επίσης Πολωνοί υπήκοοι, αιχμαλωτίσθηκαν με τις κατηγορίες ότι υπήρξαν πράκτορες, πολιτοφύλακες, δολιοφθορείς, μεγαλογαιοκτήμονες, εργοστασιάρχες, ιερείς και αξιωματούχοι. Πολλοί από τους οποίους ήταν εξέχοντα μέλη της εβραϊκής, ουκρανικής, γεωργιανής και λευκορώσικης κοινότητας της Πολωνίας.
Η σφαγή του Κατύν αναφέρεται στην μαζική δολοφονία Πολωνών υπηκόων, που διαπράχθηκε όχι μόνο στο δάσος του Κατύν, αλλά και σε άλλες τοποθεσίες στην υπό σοβιετικό έλεγχο περιοχή, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν κάτω από τις διαταγές του Ιωσήφ Στάλιν, βάσει πρότασης από το σοβιετικό Υπουργείου Εσωτερικών. Το 1943, η Ναζιστική Γερμανία, στην προσπάθειά της να εκμεταλλευτεί πολιτικά το γεγονός, ανακοίνωσε την ανακάλυψη μαζικών τάφων στο δάσος του Κατύν, ως αποτέλεσμα σοβιετικών εγκλημάτων πολέμου. Η αποκάλυψη αυτή οδήγησε στο πάγωμα των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ της Μόσχας και της εξόριστης τότε πολωνικής κυβέρνησης στο Λονδίνο.

Μεταπολεμικά, η Σοβιετική Ένωση αρνιόταν κάθε αναφορά στην συγκεκριμένη σφαγή μέχρι και το 1990, οπότε και ανακοίνωσε ότι πράγματι διαπράχθηκε το συγκεκριμένο έγκλημα και ομολόγησε την όλη προσπάθεια να αποσιωπηθεί η αλήθεια επί πενήντα χρόνια. Έρευνες που πραγματοποιήθηκαν μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, από την Ρωσία πλέον, απέδειξαν ότι η ευθύνη βαρύνει εξολοκλήρου την σοβιετική πλευρά. Παρόλα αυτά οι ρωσικές αρχές δεν χαρακτήρισαν το γεγονός ξεκάθαρα ως έγκλημα πολέμου ή γενοκτονία. Έτσι, δεν κινήθηκαν νομικές διαδικασίες κατά τυχόν επιζώντων υπαιτίων, όπως απαίτησε η πολωνική κυβέρνηση.



Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα 4 Ιανουαρίου 2010

Το μακρύ δολοφονικό χέρι του Στάλιν

Αναδημοσιεύουμε από την κυπριακή εφημερίδα Πολίτης απόρρητα έγγραφα με συγκλονιστικά στοιχεία που προέρχονται από τα μέχρι πριν λίγα χρόνια κλειστά αρχεία του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ενωσης (ΚΚΣΕ), της ΚαΓκεΜπε και της Εισαγγελίας της ΕΣΣΔ.


Μια παλιά ιστορία μπορεί να γράφεται και ν’ ακούγεται σαν παραμύθι στις μέρες μας. Έχει όμως αξία όταν διαβάζεται σωστά, ώστε να μην γίνεται αντιληπτή κι αποδεκτή σαν μύθος. Και διπλή αξία όταν λαμβάνονται απ’ αυτή τα σωστά μηνύματα.
Ο Νίκος Ρίζος, παλιός έλληνας της Ρωσίας, πριν δύο δεκαετίες  άρχισε να ψάχνει για τις …ρίζες του. Αν και μεσήλικας ενθαρρύνθηκε απ’ την επικρατούσα περεστρόικα της εποχής (Γκορμπατσόφ, Γιέλτσιν), να «σκαλίσει» κλειστά αρχεία του παρελθόντος προκειμένου να μάθει για το πιο καυτό προσωπικό του θέμα. Για την τύχη του πατέρα του που είχε εξαφανιστεί, πριν από 40 και πλέον χρόνια.
Τα ίχνη του πατέρα του Ρίζου χάνονται γύρω στο 1940, όταν εκείνος ήταν μόλις 9 χρόνων. Χάνονται, χωρίς καμιά πληροφόρηση. Από κανέναν. Κι ας επρόκειτο για μια προσωπικότητα. Γιατί ο …αγνοούμενος τότε, ήταν ο Κώστας Σκελέας. Ο πρώτος γενικός γραμματέας του Κομουνιστικού Κόμματος Κύπρου. Ο μετέπειτα αγωνιστής και στέλεχος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, ο διεθνιστής κομμουνιστής που υπηρετεί την ιδεολογία του από κάθε μετερίζι.
Νεαρός ακόμη ο Κώστας Χριστοδουλίδης (γνωστός ως Σκελέας) έχει κυνηγηθεί άγρια για τον αγώνα του και τις ιδέες τους, από τη μικρή χώρα του τη Κύπρο. Καταφεύγει αρχικά στην Αγγλία, κι αμέσως σχεδόν βρίσκει  καταφύγιο στη «μάνα-πατρίδα», όπως θεωρούσε τότε τη Ρωσία κι αργότερα Σοβιετική Ένωση. Εργάζεται πρώτα σε εργοστάσιο και μετά στο τυπογραφείο της ελληνικής παροικίας στη Ρωσία. Δεν σταματά να είναι ο δραστήριος, ανιδιοτελής μαχητής, αφοσιωμένος απαρέγκλιτα στις ιδέες του σοσιαλισμού, πιστός στο χρέος του. Η δραστηριότητά του ανακόπτεται ξαφνικά, ύποπτα και μυστήρια το 1940, όταν χάνεται «από προσώπου γης». Αργότερα από τις επίσημες υπηρεσίες του Στάλιν δίνεται στους οικείους του μια αόριστη πληροφορία ότι …πέθανε.

Εκτέλεσαν τον Αλέξη
Ο Νίκος Ρίζος το 1990, αρχίζει να ψάχνει. Ζητά από τις Υπηρεσίες της Μόσχας, χαρτιά, έγγραφα, τυχόν αναφορές που έχουν γίνει για τον χαμένο πατέρα του. Και κάθε τι από την μετά-εποχή Στάλιν που καταδίκαζε τα εγκλήματα και στιγμάτιζε τη φοβερή σταλινική περίοδο. Μπαίνει στα μέχρι τότε άβατα, αρχεία της Γκα Κε Μπε.
Δεν έχει στα χέρια του τίποτε. Μόνο στο μυαλό του κυριαρχεί μια φυσιολογική ιδέα για την τύχη του πατέρα του. -Την εποχή του Στάλιν λίγοι ανιδιοτελείς αγωνιστές «επιβίωναν» και πέθαιναν με φυσικό τρόπο! Ο ίδιος είναι σίγουρος ότι ο πατέρας του εκτελέστηκε, θέλει όμως να βρει και τα αποδεικτικά στοιχεία.
Στις σχολαστικές έρευνές του δεν εντοπίζει οτιδήποτε, αφού φαίνεται πως οι μυστικές υπηρεσίες του Στάλιν μαζί με τον άνθρωπο, «έθαψαν» κι οτιδήποτε φανέρωνε το έγκλημα που έγινε σε βάρος του.
Ο Νίκος όμως, εντελώς συμπτωματικά και λόγω συνωνυμίας,  ανακαλύπτει κάτι το συνταρακτικό. Ο αδελφός του πατέρα του Χριστόδουλος Χριστοδουλίδης, γνωστός στη Ρωσία ως «Αλέξης», έχει εκτελεστεί το 1938.  Επειδή ως κατάσκοπος, εξυπηρετούσε δήθεν κάποια μυστήρια συμφέροντα των μυστικών υπηρεσιών της Ελλάδας. Κατηγορίες που αργότερα αποδεικνύονται χαλκευμένες. Κατασκευασμένες και στηριζόμενες σε ψευδομαρτυρία.
Η αποκατάσταση της αγωνιστικής τιμής και της μνήμης του Αλέξη, γίνεται επί Χρουστσόφ το 1965. Το καθοδηγημένο από το χέρι του Στάλιν έγκλημα, αποκαλύπτεται. Συνέρχεται το Ανώτατο Δικαστήριο της ΕΣΣΔ και ανατρέπει το κατηγορητήριο, που έστειλε τον Αλέξη στο απόσπασμα. Η δικαίωση για ένα πρωτοπόρο κύπριο και έλληνα κομμουνιστή έρχεται μετά θάνατον.
Αθόρυβα όμως! Δυστυχώς, σε Κύπρο και Ελλάδα η ιστορία για τους δύο αδελφούς Σκελέα και Αλέξη, εξακολουθούσε κι εξακολουθεί να παραμένει λειψή.
Μεγάλα λόγια κι ωραιοποιημένα για τους δύο πρωτοπόρους κομμουνιστές διαβάζουμε. Οι δύο αγωνιστές προβάλλονται για τους πρώτους αγώνες τους, όταν έβαζαν τις βάσεις στο οικοδόμημα του Κομμουνιστικού Κόμματος Κύπρου, που μετεξελίχθηκε μετά από δύο δεκαετίες στο ΑΚΕΛ.
Είχαν υποχρέωση να μιλήσουν, όσοι γνώριζαν την αλήθεια. Φαίνεται όμως πως τους εξυπηρετούσε η ασάφεια. Δεν ήθελαν να σκαλίσουν το μαύρο παρελθόν του κομμουνιστικού κινήματος την περίοδο του σταλινισμού, με οποιαδήποτε επί μέρους «λεπτομέρεια». Όσο σημαντική και τραγική κι αν ήταν. Ούτε θα επιθυμούσαν με ένα επιμέρους θέμα μιας σκοτεινής περιόδου να διασαλεύουν τις σχέσεις των αδελφών κομμάτων.
Συσκότιση
Και στη Ρωσία κανένας, ποτέ, δεν μιλούσε για τον πατέρα του Νίκου. Ούτε τα χρόνια του μυστήριου χαμού του, ούτε μετά την εποχή της λεγόμενης αποσταλινοποίησης. Στην αρχή από τον φόβο των επιπτώσεων από το καθεστώς. Ύστερα,  μέσα στην αναμπουμπούλα του πολέμου, μια στενή οικογενειακή υπόθεση, δεν ήταν δυνατόν να απασχολεί κάποιους. Ακόμη και τους πιο δοσμένους στον αγώνα κομμουνιστές και φίλους του Κώστα Σκελέα.   Ατόνησαν σιγά-σιγά οι μνήμες. Ενθύμιο έμειναν κάποιες ασπρόμαυρες φωτογραφίες.
Ο ηλικιωμένος πλέον Νίκος, μετά την αναζήτηση δύο σχεδόν δεκαετιών απογοητεύτηκε. Αποσύρθηκε σ’ ένα σπιτάκι στα περίχωρα της Μόσχας κι αρνείται να μιλήσει για το παρελθόν του. Αρνείται να επισκεφτεί την Κύπρο, να περάσει από τους χώρους, που κάποτε πέρασε ο πατέρας του. Ο ίδιος μη βρίσκοντας κανέναν σύμμαχο σ’ αυτή την αναζήτηση, «έκλεισε την υπόθεση», με μια βεβαιότητα μέσα του. Πως ο πατέρας του εκτελέστηκε, πως είχε κι αυτός, ακριβώς την ίδια «τύχη» με τον αδελφό του. (ένθετο)
Τα συνταρακτικά ντοκουμέντα για την εκτέλεση ή εξαφάνιση ηγετικών στελεχών του κομμουνιστικού κόμματος της Κύπρου, που είχαν καταφύγει στη Ρωσία, περιλαμβάνονται μαζί με πρωτοεμφανιζόμενα  στοιχεία και άγνωστο ως τώρα φωτογραφικό υλικό, στην έκδοση του Χρονικού της Κυριακής 7 Φεβρουαρίου.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
ΦΩΤΟ
1 Η καταδίκη του Αλέξη (1938) και η αποκατάσταση της μνήμης του (1965), από τα επίσημα κρατικά έγγραφα που φυλάγονταν στην Εισαγγελία της Μόσχας.
2 Πρωτοεμφανιζόμενη φωτογραφία των τριών αγωνιστών κι ιδεολόγων από το Λεμεσό. Σκελέας, Αλέξης και Χριστόφορος Χριστοφορίδης, τον Απρίλιο του 1921. (Από το αρχείο του Τάσου Ανδρέου)
antinews Διαβάστε περισσότερα...