Για τον θάνατο του 19χρονου Θανάση
Ο θάνατος του σχεδόν ανήλικου Θανάση Καναούτη κατά τον έλεγχο εισιτηρίων σε τρόλεϊ συγκλόνισε τον κόσμο των συγκοινωνιών και ολόκληρη την χώρα.
Δεν είναι η πρώτη ένταση μεταξύ επιβατών και ελεγκτών εισιτηρίων ούτε το πρώτο σοβαρό επεισόδιο. Όμως ένας θάνατος δεν είναι απλά ένα επεισόδιο. Δεν παραγράφεται, δεν δικαιολογείται. Είναι αδιανόητο για τους εργαζόμενους των συγκοινωνιών να μην πάρουν θέση. Η εξήγηση του παραλογισμού που προκαλεί η κρίση και η κατάσταση κοινωνικής διάλυσης που βιώνουμε όλοι είναι ικανή αλλά προφανώς δεν φτάνει.
Οι συγκοινωνίες με την πρώτη εφαρμογή των μέτρων και της παραδοχής της χρεοκοπίας. από το 2010, μετατράπηκαν από εταιρείες δημόσιου συμφέροντος και κοινής ωφέλειας, σε εταιρείες με πελατειακή νοοτροπία παραγωγής εσόδων.
Ο δημόσιος και κοινωνικός χαρακτήρας των συγκοινωνιών καταργήθηκε με ένα διάταγμα. Καταργήθηκε ο κανονισμός, ο τρόπος και ο προσανατολισμός λειτουργίας και οι συγκοινωνίες από εταιρείες παραγωγής κοινωνικού έργου μετατράπηκαν σε εταιρείες συλλογής κομίστρου.

