Μετά το Άγιο Όρος, στην Τήνο μπουσουλώντας;

Διαβάζοντας τα ρεπορτάζ των εφημερίδων και του ηλεκτρονικού τύπου για τις διακοπές των πολιτικών αρχηγών κατά τη διάρκεια του Δεκαπενταύγουστου και των αργιών, υπάρχει ένα σαφές κενό: δεν εντοπίζονται αναφορές για τον τόπο ξεκούρασης και περισυλλογής του προέδρου του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., Αλέξη Τσίπρα.

Βρώμικη η απόφαση για τις καθαρίστριες

Η "ανεξαρτησία" των Δικαστικών αρχών για μια ακόμα φορά, έκανε το θαύμα της. Μετά από συνεχόμενες τρομερά μεροληπτικές αποφάσεις, προσέθεσε στο "καρνέ" της μια ακόμα. Η επαναπρόσληψη των καθαριστριών από το Υπουργείο ακυρώνεται. 

Ανασχηματισμός: Ή αλλιώς, άλλαξε ο Μανωλιός κι έβαλε τα ρούχα του αλλιώς

Τις τελευταίες μέρες ζούμε στον ρυθμό του ανασχηματισμού του κυβερνητικού σχήματος. Μια κίνηση με σαφή στοχοθεσία (υπαγορευμένη και από το εκλογικό αποτέλεσμα) που αποσκοπεί στην εμφάνιση "νέων" προσώπων στο προσκήνιο, απαλλαγμένων από τη φθορά λόγω της κοινωνικής δυσαρέσκειας, ικανών να προωθήσουν ταξικές πολιτικές επιλογές με την ίδια αποτελεσματικότητα με τους προκατόχους τους.

Εκτιμήσεις του Κόκκινου Τύπου για τα αποτελέσματα των εκλογών του Μαΐου

Τα αποτελέσματα των εκλογών τόσο του β΄ γύρου της τοπικής αυτοδιοίκησης όσο και αυτά των Ευρωεκλογών μας δίνουν αρκετά ποιοτικά στοιχεία προκειμένου εξαχθούν σημαντικά συμπεράσματα. Η προσπάθεια αποτίμησης δεν θα μπορούσε παρά να λαμβάνει υπόψη της τα αποτελέσματα σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Τα σημεία που μπορούμε να  εστιάσουμε είναι τα εξής:

Κόκκινη ψήφος στις Ευρωεκλογές για έξοδο από την ΕΕ του κεφαλαίου, άκυρο στο β' γύρο των αυτοδιοικητικών

Δείτε:

O Κόκκινος Τύπος για τις εκλογές: να στηριχθούν τα ψηφοδέλτια που συγκροτεί η αντικαπιταλιστική – επαναστατική και κομμουνιστική αριστερά

Κόκκινη ψήφος στις Ευρωεκλογές για έξοδο από την ΕΕ του κεφαλαίου, άκυρο στο β' γύρο των αυτοδιοικητικών

Δείτε:

O Κόκκινος Τύπος για τις εκλογές: να στηριχθούν τα ψηφοδέλτια που συγκροτεί η αντικαπιταλιστική – επαναστατική και κομμουνιστική αριστερά

Κόκκινη ψήφος στις Ευρωεκλογές για έξοδο από την ΕΕ του κεφαλαίου, άκυρο στο β' γύρο των αυτοδιοικητικών

Δείτε:

O Κόκκινος Τύπος για τις εκλογές: να στηριχθούν τα ψηφοδέλτια που συγκροτεί η αντικαπιταλιστική – επαναστατική και κομμουνιστική αριστερά

Εκτίμηση του Κόκκινου Τύπου για τα αποτελέσματα του Α' γύρου των εκλογών στην Τοπική Αυτοδιοίκηση

  

 

Σημείο 1^ο. Τα αποτελέσματα των συγκεκριμένων εκλογών δεν μπορεί είναι εξ ορισμού θετικά ή αρνητικά. Αναγκαίο είναι το κριτήριο ή τα κριτήρια για να χαρακτηριστεί το αποτέλεσμα θετικό ή αρνητικό. Ένα βασικό κριτήριο θα μπορούσε να είναι αν τα αποτελέσματα συνιστούν κλονισμό της κυβέρνησης και της ηγεμονίας των αστικών πολιτικών δυνάμεων.

O Κόκκινος Τύπος για τις εκλογές: να στηριχθούν τα ψηφοδέλτια που συγκροτεί η αντικαπιταλιστική – επαναστατική και κομμουνιστική αριστερά

Στις 18 Μαΐου 2014 διεξάγεται  πανελλαδικά ο πρώτος γύρος των εκλογών για ανάδειξη των οργάνων της τοπικής διοίκησης σε Δήμους και Περιφέρειες.  Σε συνδυασμό με τις Ευρωεκλογές της 25^ης Μαΐου πρόκειται για μια εκλογική διαδικασία στην οποία οι δυνάμεις της επαναστατικής, αντικαπιταλιστικής και κομμουνιστικής αριστεράς καλούνται να δώσουν μια σημαντική μάχη.

Σε αυτή τη μάχη είναι αναγκαίο να μη διαφεύγει από τις μαχόμενες επαναστατικές δυνάμεις ο χαρακτήρας της ίδιας της μάχης. Ο Ένγκελς[1] σημειώνει χαρακτηριστικά: "[…] Και τέλος,

3 χρόνια Κόκκινος Τύπος...με επίγνωση της μικρότητάς μας συνεχίζουμε

Πολλοί φίλοι του Κόκκινου Τύπου μας στέλνουν ευχές στο facebook. Καταρχήν τους ευχαριστούμε! 

Πέρασαν κιόλας τρία χρόνια. Για την ακρίβεια 3 χρόνια και 10 μέρες. Ήταν 19/2/2011 τότε που ανέβαινε η πρώτη ανάρτηση του Κόκκινου Τύπου. Ήταν οι μέρες εκείνες που η κυβέρνηση Παπανδρέου και ο υπουργός Παπουτσής ύψωναν τον φράχτη στον Έβρο. 

Από τότε πολύ νερό κύλησε στο αυλάκι...Μνημόνια, αγώνες, ελπίδες, ήττες, απογοητεύσεις και ξανά ελπίδες. Η ιστορία γράφεται, όπως και να 'χει. Με πισωγυρίσματα, αλλά γράφεται, κάθε φορά σαν αποτέλεσμα της πάλης των τάξεων.  

Ο Κόκκινος Τύπος αυτά τα τρία χρόνια προσπάθησε να αποτελέσει ένα (μικρό πράγματι) μέσο αντιπληροφόρησης για τον κόσμο του αγώνα, τις συντρόφισσες και τους συντρόφους της κομμουνιστικής και επαναστατικής αριστεράς. Στάθηκε κριτικά απέναντι σε γεγονότα και κρίσιμες καμπές του εργατικού και "λαϊκού" κινήματος παρεμβαίνοντας με σημειώματα: στην τραγική κατάληξη της απεργίας της 20ης Οκτώβρη 2011, στην ηρωική απεργία των Χαλυβουργών, στις "πλατείες", στην άνοδο της νέας σοσιαλδημοκρατίας του ΣΥΡΙΖΑ από τη μια και του φασισμού από την άλλη, στα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα όπως η ΒΙΟΜΕ και σε τόσα άλλα.    

Εδώ φιλοξενούνται οι απόψεις όλων των "λουλουδιών του κήπου της αριστεράς" με την συνοδευόμενη κριτική όταν χρειαστεί. Αλλά φιλοξενούνται όπως και να 'χει ακόμα και όταν

Οι 10 πιο δημοφιλείς αναρτήσεις του Κόκκινου Τύπου μέσα στο 2013

Μήνυμα των Τούρκων διαδηλωτών - Συγκλονιστικές φωτό - Ζωντανή εικόνα από Τουρκία

Ο Νίκος Μπογιόπουλος βάζει στη θέση του τον προβοκάτορα Χατζηνικολάου

Άθλιοι Απατεώνες εθνικιστές και μιλιταριστές διαδίδουν κατασκευασμένα χοντροκομμένα ψέματα καλλιεργώντας το φυλετικό μίσος και τη θρησκευτική μισαλλοδοξία

Ένας Ρούσης δεν φέρνει τη συμπόρευση...Αυτό το ΣΧΕΔΙΟ Β ποιος θα το πάρει;;

Ανακοίνωση από όπου φαίνεται ότι κόβονται τελεσίδικα οι γέφυρες με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, εξέδωσε το ΣΧΕΔΙΟ Β (εδώ).

Οι επαφές των δύο πολιτικών φορέων είχαν ξεκινήσει λίγους μήνες νωρίτερα όταν η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έπαιρνε την πρωτοβουλία για "συσπείρωση των ευρύτερων δυνατών δυνάμεων για τη δημιουργία ενός μαζικού πόλου – πολιτικού μετώπου της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής Αριστεράς και των ευρύτερων δυνάμεων της ανατροπής, με την ηγεμονία του αντικαπιταλιστικού μεταβατικού προγράμματος" στα πλαίσια του (λαϊκομετωπικού χαρακτήρα) Αγωνιστικού Μετώπου Ρήξης και Ανατροπής, σύμφωνα με την απόφαση της Β' Συνδιάσκεψης. 

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ στο εδώλιο

Την Πέμπτη 23 Μαΐου στα Δικαστήρια της Σχολής Ευελπίδων, κτίριο 4, θα εκδικαστεί η μήνυση που έχει καταθέσει η κ. Χριστοφάκη (σύζυγος του Θ. Πάγκαλου) εναντίον της Ελευθερίας Ψυχογιού, μετά από δύο αναβολές (η μία, έπειτα από σχετικό αίτημα της συζύγου Παγκάλου). Η Ελευθερία δικάζεται επειδή είχε το απύθμενο θράσος να αποκαλέσει την ενάγουσα με την ιδιότητα της συζύγου του πρώην σημαίνοντος στελέχους του ΠΑΣΟΚ και αντιπροέδρου της κυβέρνησης. Δείτε το επίμαχο βίντεο:

Απεργία ΟΛΜΕ: χαμένοι είναι μόνο οι αγώνες που δεν γίνονται, άρα αυτοί που δεν γίνονται είναι χαμένοι

του Κόκκινου Τύπου

«όμως εγώ δεν παραδέχτηκα την ήττα,

έβλεπα τώρα πόσα κρυμμένα τιμαλφή

έπρεπε να σώσω

πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες»

Μανόλης Αναγνωστάκης

Θα ήταν κουραστικό να αναφερθούμε - σε αυτό το σύντομο σημείωμα – διεξοδικά στο ιστορικό των γεγονότων. Η παρουσίασή τους βέβαια έχει την αξία της γι΄αυτό και επιστρέφουν στην «ιστορία» των γεγονότων κυρίως οι υπονομευτές αυτού του χαμένου αγώνα, για να την ξαναγράψουν προκειμένου να «υπερασπιστούν» την πύρρειο νίκη της αντίληψής τους, της τακτικής τους και της στάσης τους. Δεν έχει, ωστόσο, να προσφέρει τίποτα αυτή η διαδικασία στην πάλη των εργαζομένων καθώς συσκοτίζει τα πραγματικά γεγονότα και δημιουργεί σύγχυση στον κόσμο της εργασίας.

Πριν την αμαχητί πτώση

Τις μέρες που προηγήθηκαν της προδοσίας της απεργίας περάσαμε «ξυστά» από στιγμές ιστορικές, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά συνολικά για την υποταγμένη στη νεοφιλελεύθερης καθοδήγησης λιτότητα Ευρώπη. Η δήλωση του Σαμαρά «δεν υποχωρώ ακόμα και αν είναι να πέσει η κυβέρνηση» απηχεί την ιστορικότητα των στιγμών και των χαμένων για το εργατικό κίνημα και την αριστερά ευκαιριών.

Περιπαιχτικά τα μέλη του ΚΚΕ που διατηρούν blogs ή γράφουν σχόλια στο δικό μας blog ή αλλού, αναφέρουν «τι νομίζετε ότι θα κάνατε; την επανάσταση; επαναστάτες του γλυκού νερού» και άλλες ευφάνταστες αστειότητες που αν τις αντιστοιχίσουμε σε ιστορικά γεγονότα, ο Μπερνστάιν θα μοιάζει επαναστάτης μπροστά στα μέλη και στελέχη του ΚΚΕ. Όχι δεν θα γινόταν επανάσταση αγαπητοί «σύντροφοι» του ΚΚΕ. Πιθανόν να μην γινόταν

Η εκδήλωση της ΒΙΟ.ΜΕ και ένα σχόλιο του ΠΑΜΕ

Στις 7/4 πραγματοποιήθηκε στην Τρίπολη, με πρωτοβουλία του αυτοδιαχειριζόμενου ελεύθερου κοινωνικού χώρου "Το Παγκάκι", εκδήλωση/συζήτηση της ΒΙΟ.ΜΕ, στα πλαίσια της πανελλαδικής καμπάνιας για την όσο το δυνατόν ευρύτερη ενημέρωση σε σχέση με το εγχείρημα της λειτουργίας του εργοστασίου υπό εργατικό έλεγχο.

Η εκδήλωση σχολιάστηκε από μέλος της γραμματείας του ΠΑΜΕ Αρκαδίας, το οποίο πέρα από τους αλληλέγγυους, καταφέρθηκε εναντίον και των εργατών της ΒΙΟ.ΜΕ λέγοντας πως "μας έδειξαν πώς οι εργάτες μπορούν να γίνουν βιομήχανοι και μάλιστα σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης".

Πάμε για μούντζες στην πλατεία; Θα είναι κι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκεί;

Παραθέτουμε το σχετικό κάλεσμα που είδαμε στο facebook:

"Φτώχεια, ανεργία, αυτοκτονίες, ως εδω!

Στις 31 Μαρτίου το ραντεβού είναι και πάλι στο Σύνταγμα.

Tο απόγευμα Κυριακής 10 Μαρτίου, το παρεάκι που είχε την ιδέα να καλέσει τα ραντεβού στο Σύνταγμα, έγινε μια πολύ μεγάλη παρέα χιλιάδων ανθρώπων που δεν αντέχουν πια την ασφυξία της φτώχειας και της ανεργίας. Βρεθήκαμε πολλοί για να φωνάξουμε ότι θέλουμε να ζήσουμε. Μαζευτήκαμε όλοι μαζί, χωρίς κομματικούς ή άλλους διαχωρισμούς. Γιατί ή θα σηκωθούμε όλοι μαζί ή θα πέσει ο καθένας μόνος του. Η Πορτογαλία δείχνει το δρόμο!
Περιμένουμε να βγάλουν πάλι πανό που να μας κοροϊδεύει για να βγούμε στους δρόμους;"


Οι Αγανακτισμένοι επιστρέφουν λοιπόν και απευθύνουν κάλεσμα μέσω facebook,  όπως και την πρώτη φορά (Μάιος 2011). Τι τα θες τα πολιτικά κόμματα, τις εσωκομματικές διαδικασίες, την οργανωμένη πάλη; Αυτά είναι για γραφικούς, είναι ξεπερασμένα από την ίδια την εποχή. Τώρα πια, βρισκόμαστε στην εποχή του διαδικτύου, την εποχή του facebook και των λοιπών social media. Ωραία μέχρι εδώ.

Ο λόγος που οι Αγανακτισμένοι ξανα-πάνε πλατεία, όπως φαίνεται και από το κάλεσμα, είναι η ντροπή που θα προκληθεί από την..κοροϊδία των Πορτογάλων. Πρώτα η Ισπανία, τώρα η Πορτογαλία. Τι σου είναι αυτή η Ιβηρική χερσόνησος!

Τα βαθύτερα αίτια, βρίσκονται στην "ασφυξία που προκαλούν η φτώχεια και η ανεργία", κατάσταση η οποία προκαλεί αγανάκτηση, αν μη τι άλλο. Έτσι, αφού δοκιμάστηκαν ανεπιτυχώς οι "ξεπερασμένες" μορφές πολιτικής αντίδρασης (οργάνωση στους χώρους δουλειάς, απεργίες), ξανα-δοκιμάζουμε την μάζωξη στην πλατεία. Εκεί, όπου τους καλούμε όλους, γιατί στο κάτω-κάτω της γραφής ΟΛΟΙ στο ίδιο χώμα πατάμε, τον ίδιο αέρα αναπνέουμε. Έχουμε ΟΛΟΙ την ίδια Πατρίδα! Άλλωστε, για όποιον δεν το πρόσεξε, αναφέρεται και στο κάλεσμα: "Βρεθήκαμε πολλοί για να φωνάξουμε ότι θέλουμε να ζήσουμε. Μαζευτήκαμε όλοι μαζί, χωρίς κομματικούς ή άλλους διαχωρισμούς."

"Αριστεροί πατριώτες", νεοναζί, κρυπτο-φασίστες, σαν μια γροθιά θα μουτζώσουμε το αστικό κοινοβούλιο, θα κουβαλήσουμε τα κατσαρολικά μας, θα βροντοφωνάξουμε "κρεμάλα στους 300 προδότες" και αν υπάρξει ικανοποιητική ανταπόκριση, θα κάνουμε και μια μεγάλη συνέλευση για να προτάξουμε την αμεση δημοκρατία. Εκεί μάλιστα, πιθανόν να αποφασιστεί να απαιτήσουμε νέο σύνταγμα...

2 χρόνια Κόκκινος Τύπος: Οι 10 πιο δημοφιλείς αναρτήσεις τη χρονιά που πέρασε

Πάτρα: Οργανωμένη επιχείρηση Κράτους - Παρακράτους για την "εκκαθάριση" μεταναστών, δείτε φωτογραφίες

Ράδιο Αρβύλα: η αθλιότητα της μικροαστικής "εναλλακτικότητας"

 

  

 

Αυτός είναι ο Βουλευτής της ΝΔ Θανάσης Νταβλούρος: Αρχιασφαλίτης - οργανωτής στην καταστολή της εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008 στην Πάτρα

 

  

ΣΥΡΙΖΑ και Στάθης: Από τα αλώνια του '08 στα σαλόνια του '13

Τι έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ το Δεκέμβρη του 2008;

• Αφοπλισμός της αστυνομίας. Απαγόρευση της χρήσης χημικών

• Άμεση διάλυση των ΜΑΤ και των ειδικών φρουρών και απόσυρση κάθε κατασταλτικής δύναμης από τους δρόμους της πόλης

• Απόσυρση όλων των καμερών. Κατάργηση του τρομονόμου

Τι λέει ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα;

 Η Δούρου κρατάει το πανό των ένστολων σε διαμαρτυρία για τις περικοπές των μισθών τους, τον περασμένο Σεπτέμβρη

ΑΝΤΑΡΣΥΑ και Πραγματική Δημοκρατία

Η ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Η δημοκρατία «μας» και τα κροκοδείλια δάκρυα

 

Σε μια άνευ προηγουμένου διαδικασία κατεπείγοντος, περνάνε σήμερα από τη Βουλή οι 7 (επτά!) Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου τις οποίες εξέδωσε η κυβέρνηση από το Νοέμβρη και μετά. Με αυτές ρυθμίζονται στα γρήγορα οι "εκκρεμότητες": απολύονται με συνοπτικές διαδικασίες που βαφτίστηκαν "διαθεσιμότητα" χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι, τοποθετούνται επίτροποι στα Υπουργεία και τους Δήμους, θεσμοθετούνται οι αυτόματες απολύσεις και οι αυτόματες αυξήσεις φόρων για κάθε μήνα που δεν "πιάνουμε τους στόχους του προϋπολογισμού", καταργείται το άρθρο 16 του Συντάγματος με τη νομιμοποίηση των ιδιωτικών κολλεγίων, ξεπουλιέται σε κομμάτια ο ΟΣΕ, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και μερικά ακόμη φιλέτα, γίνονται χαριστικές ρυθμίσεις για κολλητούς (βλέπε: καναλάρχες και λοιπούς συγγενείς) –λεπτομέρειες δηλαδή!

Κι αυτά είναι μερικά μόνο από τα "έκτακτα" μέτρα που η κυβέρνηση ρύθμισε τους τελευταίους μήνες με κατεπείγουσες πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, χωρίς να χρειαστεί να καταπιαστεί με "περιττές λεπτομέρειες", όπως η εισαγωγή τέτοιων ζητημάτων στη Βουλή! Δεν θα μπορούσε να κάνει κι αλλιώς, μια κυβέρνηση η οποία λίγους μόλις μήνες μετά το σχηματισμό της, στηρίζει την κοινοβουλευτική της πλειοψηφία σε διαγραμμένους βουλευτές ή υποψήφιους υπόδικους, και κυβερνά μόνο με τη δύναμη του φόβου και της καταστολής, τη στήριξη των καναλαρχών και την ατζέντα της Χρυσής Αυγής.

Ας πάψει λοιπόν ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Σ. Κεδίκογλου να χύνει κροκοδείλια δάκρυα για τη δημοκρατία "μας" που απειλείται. Γιατί ακόμη και αυτήν την δημοκρατία "τους", όπως την έχουν ορίσει στους δικούς τους νόμους και κανονισμούς, κομμένους και ραμμένους στα μέτρα τους, είναι η ίδια η κυβέρνησή τους που την ποδοπατά όταν δεν είναι σίγουρη για τα κουκιά.

Όχι, κύριε Κεδίκογλου και οι συν αυτώ, δεν αγωνιζόμαστε για την (δ)ένδεια δημοκρατία σας ούτε θα κλάψουμε μαζί σας. Αγωνιζόμαστε για την πραγματική δημοκρατία και τα δημοκρατικά δικαιώματα όλων μας, αυτά που κατακτήθηκαν με αίμα ενάντια στους δικούς σας πολιτικούς προγόνους. Αυτά ακριβώς που στοιχειώνουν τους εφιάλτες σας, αυτά που προσπαθείτε να εξαφανίσετε με προβοκάτσιες, σφαίρες, εμπρηστικές ενέργειες και υποκριτικές οιμωγές.  Αυτά που κινδυνεύουν από τη δική σας "σιδηρά δημοκρατία", την κοινοβουλευτική χούντα που έχετε εγκαθιδρύσει. Αυτά που αναπνέουν στους κοινωνικούς αγώνες, στις λαϊκές συνελεύσεις, στις πλατείες, στην αμεσοδημοκρατία των εργαζομένων, στη δύναμη των από κάτω.

Περισσός: Ο λαός να διεκδικήσει κάθε δημόσιο κτίριο

Με χθεσινό δημοσίευμα στο Ριζοσπάστη (που παραθέτουμε στη συνέχεια), ο Περισσός επιχειρεί να ανασκευάσει την προηγούμενη τοποθέτηση σχετικά με τη Villa Amalias και τα δημόσια κτίρια. 

Στην πραγματικότητα όμως δε φαίνεται να υπάρχει κάποια εξαιρετική διαφοροποίηση (πέραν του γεγονότος ότι είναι πιο μακροσκελής) και η νέα τοποθέτηση μάλλον επιτείνει  παρά ξεκαθαρίζει τη "σύγχυση" που δημιούργησε η προηγούμενη. 

Γίνεται λόγος μεν για το δήμο-τοπικό κράτος, ωστόσο ο αρθρογράφος καταλήγει ότι αυτοί (σ.σ οι δήμοι) πρέπει να πιεστούν για να κινηθούν στην κατεύθυνση "αντιμετώπισης των καυτών και οξυμένων λαϊκών προβλημάτων στη στέγαση, την ιατρική φροντίδα και περίθαλψη των κατοίκων, τη δημιουργία παιδικών σταθμών, κέντρων απεξάρτησης, σχολείων, νηπιαγωγείων, ΚΑΠΗ κ.ά".

Προκύπτουν όμως ερωτήματα:

i) Προφανώς οι καταληψίες δεν είχαν δώσει τα παραπάνω χαρακτηριστικά στην  συγκεκριμένη κατάληψη και είναι καθ' όλα σεβαστές οι διαφωνίες του κόμματος με αυτό.

Είναι ή δεν είναι εξίσου προφανές ότι οι καταληψίες δεν είναι οι υλοποιητές της κυβερνητικής πολιτικής στο δήμο Αθηναίων; Αν όντως δεν είναι, τι άλλο εκτός από την τήρηση της αστικής νομιμότητας εξυπηρετούν οι δύο τοποθετήσεις;

ii) Ας δεχτούμε βάσει του πολιτικού σκεπτικού του κόμματος ότι οι συλληφθέντες δεν χρήζουν καμίας (ανακοίνωσης έστω) αλληλεγγύης....Δεν θα όφειλε η παραπάνω τοποθέτηση τουλάχιστον να καταγγέλει  τις (σε πλήρη σύμπνοια με την ατζέντα της Χρυσής Αυγής) επικείμενες επιχειρήσεις κατ' εντολή Δένδια; 

iii) Η "αλλαγή κατεύθυνσης" της κυβερνητικής πολιτικής σε τοπικό επίπεδο, είναι ζήτημα πίεσης από τους εργαζόμενους, τους κατοίκους στις γειτονιές, διεκδίκησης από το εργατικό λαϊκό κίνημα; Κατ' επέκταση, μια τέτοια αλλαγή κατεύθυνσης θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί και με την αλλαγή υλοποιητή της κυβερνητικής πολιτικής σε τοπικό επίπεδο, με την υπερψήφιση για παράδειγμα ενός κομμουνιστή δημάρχου;

iv) Σε συνδυασμό με το προηγούμενο, αντιγράφουμε από το κείμενο της ιδεολογικής επιτροπής της ΚΕ του ΚΚΕ "Η αστική «αντιμνημονιακή» γραμμή και ο ρόλος του οπορτουνισμού" (Παράγραφος "ΠΕΡΙ ΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΝ ΚΑΙ «ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ»") της ΚΟΜΕΠ: 

• Η κρατική παρέμβαση είτε με τη μορφή της ιδιωτικοποίησης είτε με τη μορφή της κρατικοποίησης έχει πάντοτε σαν στόχο την εξυπηρέτηση της διευρυμένης καπιταλιστικής παραγωγής

και 

• Η κρατική καπιταλιστική ιδιοκτησία δεν είναι  «δημόσια» περιουσία, δεν είναι «εθνική» περιουσία, δεν ανήκει σε όλους. Το σημερινό κράτος είναι το κράτος του κεφαλαίου και οι κρατικές επιχειρήσεις είναι ιδιοκτησία του συλλογικού καπιταλιστή

Γίνεται όμως να ισχύουν και τα δύο; Γίνεται από τη μία να πιέσουμε τους δήμους για την άμβλυνση των εργατικών λαϊκών προβλημάτων και ταυτόχρονα να γνωρίζουμε ότι κάτι τέτοιο είναι ανέφικτο από τη στιγμή που έτσι κι αλλιώς (στον καπιταλισμό) τα δημόσια κτίρια αποτελούν καπιταλιστική ιδιοκτησία;

Ακολουθεί η (όχι λιγότερο ατυχής από την προηγούμενη) τοποθέτηση, μέσω του Ριζοσπάστη: