Ιστορική νίκη της Παλαιστινιακής Αντίστασης

Με μία ιστορικών διαστάσεων νίκη της Παλαιστινιακής Αντίστασης έληξαν οι επιθετικές επιχειρήσεις του Ισραήλ στη Λωρίδας της Γάζας, που διήρκεσαν 50 μέρες.

Η επίσημη ανακοίνωση των όρων της συμφωνίας εκεχειρίας από την αιγυπτιακή πλευρά, η οποία είχε αναλάβει ρόλο διαμεσολαβητή στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Παλαιστινίων και Ισραηλινών, επιβεβαίωσε τις πρώτες ανεπίσημες πληροφορίες που αναπαρήγαγαν της Τρίτη τα διεθνή πρακτορεία.

Σύμφωνα λοιπόν με ανακοίνωση της διπλωματίας της Αιγύπτου, η κατάπαυση του πυρός που ετέθη σε ισχύ στη Λωρίδα της Γάζας προβλέπει το άμεσο άνοιγμα των σημείων διέλευσης μεταξύ του Ισραήλ και του παλαιστινιακού θύλακα, αλλά και το πέρασμα της Ράφα προς την Αίγυπτο, προκειμένου «να εισέλθει ταχέως ανθρωπιστική βοήθεια, τα μέσα και τα υλικά για την ανοικοδόμηση».

Στρατιωτικοποιημένη Ζωή

Σύμφωνα με τις τελευταίες ειδήσεις η κυβέρνηση του Ισραήλ αποδέχθηκε την πρόταση της Αιγύπτου για μια εκεχειρία διάρκειας 72 ωρών από τα μεσάνυχτα της Κυριακής, ενώ νωρίτερα, σύμφωνα με αυτόπτη μάρτυρα, Ισραηλινοί στρατιώτες σκότωσαν έναν Παλαιστίνιο έφηβο σε συγκρούσεις που ξέσπασαν όταν νεαροί διαδηλωτές επιτέθηκαν εναντίον τους με πέτρες, στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη.

Μεταξύ δύο εθνικισμών;

Διαβάζοντας κανείς ορισμένα δημοσιεύματα, υποτίθεται από αριστερή ή αναρχική σκοπιά, με αφορμή τη συνεχιζόμενη σφαγή στη Γάζα, αναρωτιέται όχι μόνο για το αν πραγματικά αξίζει να στέκεται στο πλευρό του παλαιστινιακού αγώνα, αλλά ακόμα και για το ποιοι είναι τελικά τα θύματα και οι θύτες αυτής της διαμάχης. Ας ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα, γιατί από μια απλή σύγχυση προσανατολισμού μέχρι να μπερδεύει κανείς τα στρατόπεδα των καταπιεστών με των καταπιεσμένων φαίνεται ότι η απόσταση είναι πολύ μικρή.

Μεταξύ δύο εθνικισμών;

Τα παιδιά της Γάζας

Τα παιδιά της Γάζας  

Δυο μεγάλα μάτια παιδικά,
δυο μαύρα μάτια βουρκωμένα,
μας κοιτούν μέσα απ’ τα συντρίμμια
κι απορούν

"Ήταν δική μας υπευθυνότητα να εξασφαλίσουμε ότι τα παιδιά μας δε θα έπρεπε να πάνε να σκοτώσουν ή να σκοτωθούν τα ίδια"

ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ ΣΤΗΝ ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

Εισβολή ισραηλινών αστυνομικών στην Πλατεία των Τζαμιών στην Ιερουσαλήμ

Για μια ακόμη φορά το συγκρότημα Αλαφούζου, του εφοπλιστή που έχει αναγάγει την υπεράσπιση της άγριας αντεργατικής μνημονιακής πολιτικής και της φιλοισραηλινής προπαγάνδας σε υπέρτατο καθήκον απέναντι στον σάπιο κόσμο που εκπροσωπεί, έδωσε τη δυνατότητα να στον Ελιέζερ, ανταποκριτή της εφημερίδας Yediot Achronot στην Ελλάδα, να προβάλει τη φιλοπόλεμη και γενοκτονική πολιτική της κυβέρνησης Νετανιάχου.

Η εθνικιστική μονομέρεια, τα χοντροκομμένα ψέματα, η διαστρέβλωση της πραγματικότητας, οι

Εικόνες και στίχοι για την Παλαιστίνη

Ακόμα κι αν όλοι πεθάνουν

και μόνο μια γυναίκα επιζήσει,

τα παιδιά της θα ελευθερώσουν την Παλαιστίνη.

“Στον εχθρό του ήλιου”

(Βασισμένο σε στίχους του ποιήματος του Σαμίχ Κάσσεμ, «Λόγος στην αγορά της ανεργίας»)

Κι αν με ρίξεις μόνο μου μες στο σκοτάδι,

να χτυπώ γυμνός το ατσάλι,

όρθιος μες στο σκοτάδι θα σταθώ.

Κι αν με ρίξεις μόνο μου μες στο σκοτάδι,

αίμα να κερνώ το ατσάλι,

όρθιος μες στο σκοτάδι θα σταθώ.

Κι αν σκεπάσεις σαν εφιάλτης το χωριό μου

κι αν λεηλατείς το βιος μου,

πάνοπλος, εχθρέ του ήλιου, κι αν χτυπάς

κι αν οι νύχτες των παιδιών μου τα χαράζουν

κι αν οι μέρες τους ουρλιάζουν,

τύραννε, δεν παζαρεύω, πολεμώ.

Κι αν τη νιότη μου τη ρίξεις στα κελιά σου

κι αν με ζώσουν τα τειχιά σου

κι αν η καταχνιά τρυπάει μου το κορμί,

ως τον τελευταίο χτύπο της καρδιάς μου

θ’ αντιστέκομαι, φονιά μου.

Δε θα υποταχθώ, εχθρέ μου, του ήλιου εχθρέ.

Ίσως στερηθώ και το ψωμί μου,

πετροκόπος γίνω στην αυλή μου,

μα δεν παζαρεύω, εχθρέ του ήλιου,

λευτεριάς πνοή, η αναπνοή μου.

Μα δεν παζαρεύω, εχθρέ του ήλιου,

το όπλο μου θα κλείσει την πληγή μου.

Ως τον τελευταίο χτύπο της καρδιάς μου

θ’ αντιστέκομαι, φονιά μου.

Δε θα υποταχθώ, εχθρέ μου, του ήλιου εχθρέ.

Υπεραστικοί
Ιούλης 2014

Φωτογραφία του Tawfik Gebreel

Θα προτιμούσα να πεθάνω με αξιοπρέπεια, παρά να ζήσω σε ανοιχτού τύπου φυλακή.

Mohammed Suliman Palestinian human rights worker in Gaza

Η Γάζα είναι δύσκολος τόπος. Είναι μικρή, πολυπληθής και πολιορκημένη.

Όμως οι άνθρωποι είναι καλοί, το φαγητό νόστιμο και η παραλία, αν και βρώμικη, μας δίνει μια ψευδαίσθηση ελευθερίας. Το ηλιοβασίλεμα στην παραλία μας παραμένει μαγικό, σε πείσμα των Ισραηλινών πολεμικών πλοίων που στιγματίζουν τον ορίζοντα. Βολτάροντας στους δρόμους συναντάς πιτσιρικάδες υπαίθριους πωλητές να διαλαλούν την πραμάτεια τους. Παίρνεις ταξί και μέχρι να το καταλάβεις, ανταλλάσσεις τηλέφωνα με έναν καινούριο φίλο... τον ταρίφα σου! 

Νέα πορεία αλληλεγγύης στη μαχόμενη Παλαιστίνη την Πέμπτη

Δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη

Να τερματιστεί τώρα η πολιορκία της Γάζας και η φονική επιδρομή κατά αμάχων!

Νίκη στην Παλαιστινιακή Αντίσταση

Νίκη στην Ιντιφάντα! 

Βάσεις για βομβαρδιστικά drones στη Σούδα και την Καλαμάτα σχεδιάζουν οι ΗΠΑ

Δημητρης Μηλακας 

Η κυβέρνηση  μελετά τρόπους για να ικανοποιήσει το αμερικανικό «αίτημα» δημιουργίας βάσεων  για   βομβαρδιστικά  Μη Επανδρωμένα Αεροσκάφη  σε Σούδα και Καλαμάτα. Το αίτημα της Ουάσιγκτον  έχει υποβληθεί με πιεστικό τρόπο από τον περασμένο Μάιο και  απασχόλησε  την (ξαφνική) σύσκεψη που είχαν προ ημερών ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί εξωτερικών και άμυνας στο μέγαρο Μαξίμου.

«Φώναξε. Η ζωή μας χάνεται, πάει…»

Ένα παιδί ανά μία ώρα. Ένα νεκρό παιδί από ισραηλινά πυρά ανά μία ώρα. Αυτή είναι η στατιστική των τελευταίων 24ωρών, με βάση στοιχεία που δίνει ο ΟΗΕ, από τη Λωρίδα της Γάζας. Μια από τις πλέον πυκνοκατοικημένες περιοχές του πλανήτη έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο πεδίο βολής, όπου η φρίκη διαδέχεται τον αποτροπιασμό, την οργή, την απορία, την τρέλα, το μίσος, την απόγνωση.

Το ΑΡΝΟΥΜΑΙ 50 Ισραηλινών εφέδρων που λένε όχι στον Πόλεμο, στην Κατοχή της Παλαιστίνης και στον Ισραηλινό Στρατό- ΜΑΘΗΜΑ ΖΩΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΟΛΑΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ!

Τις τελευταίες μέρες έχει γίνει διεθνώς γνωστή η άρνηση 50 έφεδρων στρατιωτικών στο να υπηρετήσουν στις Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις. Μάλιστα οι συγκεκριμένοι έφεδροι σε ιστοσελίδα τους έχουν αναρτήσει την επιστολή που εξηγεί γιατί δε θέλουν να λάβουν μέρος στην εν εξελίξει επιχείρηση του Ισραήλ, αν και είχαν λάβει μέρος σε παλιότερες στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Μάλιστα όχι μόνο ασκούν σοβαρή κριτική στον Ισραηλινό Στρατό και στον ρόλο που διαδραματίζει τόσο στην Κατεχόμενη Παλαιστίνη, όσο και στην ισραηλινή κοινωνία. Θέτουν το σύνολο των μελών των Ενόπλων Δυνάμεων προ των ευθυνών τους, αποκαλύπτοντας ότι όλοι βάφουν τα χέρια τους στο αίμα, είτε χειρίζονται τα οπλικά συστήματα, είτε αποτελούν μέρος μιας γραφειοκρατίας που ενορχηστρώνει και κατευθύνει τις πολεμικές επιχειρήσεις και την επίσημη προπαγάνδα.

Το Αντιμιλιταριστικό κίνημα στο Ισραήλ δεν κρατά ίσες αποστάσεις-αμφισβητεί τα «εθνικά δίκαια»

Το ΑΡΝΟΥΜΑΙ των Ισραηλινών εφέδρων

Το αντιμιλιταριστικό κίνημα στο Ισραήλ, που βρίσκει την οργανωμένη του μορφή στην οργάνωση «Yesh Gvul-Υπάρχει ένα Όριο» αποτελεί πηγή έμπνευσης για το ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ, κάθε συνιστώσα του αντιμιλιταριστικού-αντιπολεμικού κινήματος καθώς σε συχνά πολεμικές συνθήκες στέκεται απέναντι στην ισραηλινή κυβέρνηση και τις κατοχικές στρατιωτικές δυνάμεις, αμφισβητώντας τη βαρβαρότητα τους και τα εθνικά δίκαια που προφασίζονται για να διαιωνίζουν την σκλαβιά του Παλαιστινιακού λαού.

Γράφαμε λοιπόν στο οπισθόφυλλο του βιβλίου «ΑΡΝΟΥΜΑΙ. ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ-ΑΡΝΗΤΕΣ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ ΔΙΗΓΟΥΝΤΑΙ ΤΙΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΤΟΥΣ» (εκ. Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση) με συγγραφέα τον αείμνηστο  συναγωνιστή Peretz Kidrom:      

«Όταν το καλοκαίρι του 2001 μάθαμε για την ύπαρξη της Yesh Gvul και για το κίνημα της άρνησης στον ισραηλινό στρατό, πραγματικά νομίζαμε πως πρόκειται για φάρσα ή το πολύ για μια προσπάθεια παρανοϊκών περιθωριακών.Τα στερεότυπα στην ελληνική κοινωνία είναι πολύ ισχυρά: οι Ισραηλινοί είναι οι Εβραίοι και, όσο κι αν ο αντισημιτισμός δεν έχει πραγματικές ρίζες στην Ελλάδα, ο Εβραίος ταυτίζεται με το "κακό" της υπόθεσης. Στο χώρο της αριστεράς και του προοδευτικού κόσμου η αντίληψη έχει και μια άλλη διάσταση.

Το παλαιστινιακό θεωρείται μια στενά "εθνική" διαμάχη. Είναι ένας λαός, ο παλαιστινιακός, που παλεύει για την εθνική του ανεξαρτησία ενάντια στον κατακτητή του, το Ισραήλ, που χαίρει της αμέριστης και προκλητικής συμπαράστασης του παγκόσμιου χωροφύλακα, των ΗΠΑ.  Και οι δύο πλευρές θεωρούνται συμπαγείς σαν ατσάλι. Τα γεγονότα, όμως, διαψεύδουν αυτή τη μάλλον απλοϊκή θεώρηση. [...] Η έκδοση αυτή έρχεται πρώτα από όλα να κλονίσει αυτά τα στερεότυπα. Για να δείξει ότι ακόμη και στο εσωτερικό του "ισχυρού", του κατακτητή, υπάρχει αντίσταση, η οποία μάλιστα έχει τη δυνατότητα να αποβαίνει καθοριστική σε κρίσιμες στιγμές. Έρχεται να δείξει ότι το Ισραήλ δεν είναι μόνο ο Σαρόν και το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο της χώρας που δεν διστάζει μπροστά σε κανένα έγκλημα για να επιτύχει τους στόχους του. Έρχεται να δείξει ότι οι στατιστικές που δείχνουν το 63% του πληθυσμού να στηρίζει την πολιτική αυτή είναι η μια μόνο όψη του νομίσματος. Υπάρχει και ένα "άλλο" Ισραήλ. [...]

Το οριστικό τέλος της ισραηλινής «αθωότητας»

«Οι νεολαίοι του εβραϊκού κράτους επιτίθενται στους Παλαιστίνιους στους δρόμους της Ιερουσαλήμ ακριβώς όπως οι αλλόφυλοι νέοι επιτίθονταν στους Εβραίους στους δρόμους της Ευρώπης. Οι Ισραηλινοί του εβραϊκού κράτους βιαιοπραγούν στα κοινωνικά δίκτυα, επιδεικνύοντας το μίσος τους και μια άνευ προηγουμένου, ως προς το διαβολικό σκοπό της, δίψα για εκδίκηση. Ορισμένοι άγνωστοι άνθρωποι του εβραϊκού κράτους βασίζονται καθαρά στον εθνικισμό του. Είναι τα παιδιά μιας εθνικιστικής και ρατσιστικής γενιάς - οι απόγονοι του Νετανιάχου. Πέντε χρόνια τώρα, δεν έχουν ακούσει τίποτε άλλο απ’ αυτόν τον πραγματικό δάσκαλο αυτής της γενιάς, τον πρωθυπουργό Βενιαμίν Νετανιάχου, εκτός από την υποκίνηση στο μίσος, την καταστροφολογία και την υπεροχή πάνω στους Αραβες. Ούτε μια ανθρώπινη λέξη ούτε έκφραση συμπάθειας και λύπης ή ίσης μεταχείρισης. Μεγάλωσαν με την προκλητική απαίτηση να αναγνωριστεί το Ισραήλ ως ένα "εβραϊκό κράτος" και έβγαλαν τα αναπόφευκτα συμπεράσματα...

Ο όχλος ήταν ο πρώτος που εσωτερίκευσε την πραγματική του σημασία: ένα εβραϊκό κράτος είναι αυτό στο οποίο υπάρχει χώρος μόνο για Εβραίους. Η τύχη των Αφρικανών είναι να σταλούν στο κέντρο κράτησης Holot στην έρημο Νεγκέφ, ενώ των Παλαιστινίων να υποφέρουν από τα πογκρόμ».

Παλαιστίνη: Η χυδαιότητα των ίσων αποστάσεων

Το καθοριστικό στην πολιτική , είναι να είσαι σε θέση να ανασύρεις και να αναδείξεις από τον πακτωλό των πληροφοριών, την πληθώρα των γεγονότων, και το εύρος των αντιθέσεων, το κυρίαρχο στοιχείο που καθορίζει, την ποιότητα και την φυσιογνωμία όλων των υπολοίπων. 


Στο ζήτημα της γενοκτονίας του παλαιστινιακού λαού από το κράτος του Ισραήλ, η αξιολόγηση της διαμορφωθείσας κατάστασης, αφορά στην δυνατότητα διαχωρισμού ανάμεσα σε ένα στρατό που δολοφονεί, και σε ένα λαό που αντιστέκεται με ό,τι μέσα διαθέτει. 

Εβραίος αλληλέγγυος στους Παλαιστίνιους συλλαμβάνεται από την αστυνομία του Ισραήλ (Video)

Ένας νεαρός αμερικανοεβραίος επιχείρησε να εκφράσει δημόσια την αλληλεγγύη του στον Παλαιστινιακό λαό, μέσα στο κράτος του Ισραήλ.

«Το Ισραηλινό κράτος κατέχει εδάφη της Παλαιστίνης στο όνομά μου. Εγώ ο ίδιος , ένας Αμερικανός Εβραίος, είμαι εδώ για να πω ότι είναι τελείως άδικο και ηθικά κατακριτέο. Δεν θα σταματήσουμε αν αυτή η κατοχή δεν τελειώσει και οι Παλαιστίνιοι δεν αποκτήσουν το δικαίωμα να επιστρέψουν και να ζήσουν χωρίς κατοχή, με ίσα δικαιώματα με του Ισραηλινούς», δήλωσε, ενώ δεν παρέλειψε να κατηγορήσει και την κυβέρνηση των ΗΠΑ ως συνυπεύθυνη για τη σφαγή στην Παλαιστίνη.

Για την Παλαιστίνη τραγούδα και γέλα...

Γράφει: Μιχάλης Παπαμακάριος - Ήχοι Ανήσυχοι - 20/07/2014

Το παλαιστινιακό ζήτημα βρίσκεται μια ακόμη φορά με τραγικό τρόπο στην επικαιρότητα. Φροντίζουν για αυτό οι επιθέσεις και οι βομβαρδισμοί του Ισραηλινού στρατού στη Γάζα, η υποκρισία της «διεθνούς κοινότητας» και οι αντιδράσεις σε όλο τον κόσμο για το έγκλημα διαρκείας που διεξάγεται από το κράτος του Ισραήλ. Το κείμενο αυτό δεν έχει σκοπό να αναλύσει την κατάσταση στη Παλαιστίνη – το Περιοδικό άλλωστε έχει φροντίσει για αυτό – αλλά να αναδείξει μία άλλη διάσταση της παλαιστινιακής υπόθεσης, την μουσική των ίδιων των Παλαιστινίων και αυτήν που στέκεται δίπλα στους Παλαιστίνιους. Τη μουσική της Ιντιφάντα και της διεθνούς αλληλεγγύης σε αυτήν, γιατί η αντίσταση του παλαιστινιακού λαού δεν θα βρεθεί από τους ιστορικούς και τους ανθρώπους του μέλλοντος μόνο σε βιβλία και οπτικά ντοκουμέντα. Θα βρεθεί ηχογραφημένη και τραγουδισμένη από Παλαιστίνιους και Έλληνες, από Αμερικάνους, Ισπανούς και Γάλλους. Η Ιντιφάντα, πέρα από σύνθημα στα χείλη μας και έμπνευση στη σκέψη μας, έχει γίνει και γίνεται μελωδίες και ρυθμοί, στίχοι και τραγούδια. 

 Η αρχή έγινε το 1992, όταν το συγκρότημα των Zebda από την Γαλλία κυκλοφόρησε το ντεμπούτο του άλμπουμ «L΄Arene des Rumeurs». Στο εξώφυλλό του, φιλοξενείται ένα παιδί της Ιντιφάντα, με τη σφεντόνα στα χέρια. Οι Zebda κατηγορήθηκαν, γιατί άλλο, για αντισημιτισμό. Οι ίδιοι φιλοξενούσαν τον Γιασέρ Αραφάτ στο booklet του δίσκου και κατηγορούσαν τα MME για τη στάση τους στο Παλαιστινιακό ζήτημα. Είκοσι δύο χρόνια μετά, το μοναδικό για το οποίο δεν μπορεί να κατηγορήσει κανείς το δίσκο τους είναι η έλλειψη  διαχρονικότητας….

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας και πορεία προς τα γραφεία της ΕΕ για Γάζα – Τρίτη 22 Ιουλίου, 7 μμ, Σύνταγμα

 

Να τερματιστεί τώρα η πολιορκία της Γάζας και η φονική επιδρομή κατά αμάχων! -Νίκη στην Παλαιστινιακή Αντίσταση -  Νίκη στην Ιντιφάντα!

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας και πορεία προς τα γραφεία της ΕΕ

Τρίτη 22 Ιουλίου, 7 μμ, Σύνταγμα

Σφαγή στη συνοικία Σατζάγια – Το Ισραήλ σφυροκοπά τη Γάζα (Σκληρές εικόνες)

Περισσότεροι από 60 Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν και 380 τραυματίστηκαν σήμερα, όταν η ισραηλινή αεροπορία σφυροκόπησε τη συνοικία Σατζάγια στην ανατολική Γάζα, σύμφωνα με νεότερο απολογισμό των παλαιστινιακών υπηρεσιών πρώτων βοηθειών. 

Ανταπόκριση: Γενοκτονία στη Γάζα

Στην αρχή έσβησαν τα φώτα. Το Ισραήλ έκοψε το ρεύμα στο βόρειο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας. Μετά ήρθαν τα ισραηλινά τανκς, ακολουθούμενα από μονάδες πεζικού περνώντας μέσα από τον κατεστραμμένο παλαιστινιακό θύλακα. Ο ουρανός πάνω από τη Γάζα φλεγόταν.

Του Boštjan Videmšek (DELO), Γάζα

Η Ισραηλινή αεροπορία απαντούσε σκληρά στις μάλλον αδύναμες ρουκέτες της Χαμάς που είχαν πυροδοτηθεί λίγα λεπτά νωρίτερα αφού εξέπνευσε η «ανθρωπιστική εκεχειρία». Σε όλη την Λωρίδα της Γάζας σημειώνονταν ισχυρότατοι βομβαρδισμοί, συμπεριλαμβανομένου και της πόλης της Γάζας, μιας από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές στον κόσμο. Οι ισραηλινές χερσαίες επιχειρήσεις μόλις ξεκινούσαν.

Το ναυτικό συμμετείχε με πυρά του πυροβολικού. Ο ήχος ήταν τρομακτικός. Εκρήξεις φώτιζαν τον ουρανό. Η Χαμάς που παλεύει για την πολιτική της επιβίωση σε ένα αλλαγμένο γεωπολιτικό χάρτη μετά Αραβική Άνοιξη στη Μέση Ανατολή πυροδοτούσε τις ρουκέτες της από το κέντρο της πόλης «προσκαλώντας» τα ισραηλινά βομβαρδιστικά να επιτεθούν σε στόχους αμάχων. Το Ισραήλ δέχτηκε ευχαρίστως την πρόσκληση και με αυτό ως άλλοθι συνέχισε το έργο του. Περισσότεροι από 30 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στο αιματοβαμμένο βράδυ της Τετάρτης και το πρωινό της επόμενης ημέρας. Όλοι μαζί τώρα οι νεκροί είναι 260.

Γάζα: Το διαρκές “Άουσβιτς” του Ιμπεριαλισμού - Άρθρο του Ν. Μπογιόπουλου

Όταν ο Γκαίρινγκ, υπαρχηγός του Χίτλερ και επικεφαλής της Γκεστάπο, ανέλαβε την ηγεσία του υπουργείου των Εσωτερικών στην κυβέρνηση των ναζί, απευθυνόμενος στην αστυνομία του Ντόρτμουντ, δήλωσε: «Δύο είδη νόμου ξέρω, γιατί ξέρω και δύο είδη ανθρώπων: αυτούς που είναι με το μέρος μας και αυτούς που είναι εναντίον μας»!