Δολοφονική επίθεση των ΜΑΤ στην Πάτρα: παραλίγο διαδηλωτής να χάσει το μάτι του

Όργιο καταστολής σημειώθηκε στην διαδήλωση που έγινε σήμερα 6 Δεκέμβρη. Οι δυνάμεις καταστολής προχώρησαν σε αθρόες συλλήψεις διαδηλωτών και πολιτών που διαμαρτύρονταν έντονα για το επιθετικό μένος των ΜΑΤ. 

Τα ΜΑΤ των Σαμαρά - Βενιζέλου δεν δίστασαν να ρίξουν σε ευθεία βολή χημικά. Σύμφωνα με πληροφορίες, μόνο κατά τύχη δεν έχασε το μάτι διαδηλωτής.

Κάλεσμα της νΚΑ Πάτρας στην πορεία στις 12 από το Παράρτημα

Το 2008 η κυβέρνηση «όπλισε» το μυαλό και το χέρι του αστυνομικού που δολοφόνησε τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, στέλνοντας το μήνυμα πως το κράτος δεν θα διστάσει χύσει αίμα προκειμένου να τρομοκρατήσει τη νεολαία. Σήμερα, επανέρχεται σύσσωμο το μπλοκ της αστικής εξουσίας, για να «δολοφονήσει» το φίλο του Αλέξανδρου, Νίκο Ρωμανό, που με το έσχατο μέσο της απεργίας πείνας αγωνίζεται για το δικαίωμά του στην εκπαίδευση.

Αύριο πρέπει να ουρλιάξουμε όχι για ένα θάνατο μόνο αλλά και για μια ζωή

Επιστολή από μια γυναικεία φωνή της γενιάς των Γρηγορόπουλου-Ρωμανού

Όταν δολοφονήθηκε ο Γρηγορόπουλος πήγαινα Τρίτη Λυκείου. Πήγαινα σε ιδιωτικό σχολείο και δεν μας άφηναν να πάμε στην πορεία χωρίς τη συγκατάθεση γονέα. Η μητέρα μου είχε έρθει και είχε υπογράψει για να μπορέσω να πάω και την ευχαριστώ γι΄ αυτό. Ήταν η πρώτη πορεία που πήγα στη ζωή μου. Τρομοκρατήθηκα, φώναξα, έκλαψα, έμαθα.

Ήμουν στο δρόμο γιατί κάποιος σαν και εμένα ήταν στο χώμα. Κάποιος που περπατούσε στους δρόμους της Αθήνας με το κεφάλι του ψηλά και τα ιδανικά του ακόμα ψηλότερα. Ήξερα ότι έπρεπε να ουρλιάξω για να με ακούσει ο Αλέξανδρος αλλά και για να ταραχτούν οι δολοφόνοι του. Νοικοκυραίοι, κράτος, αστυνομία.

Η "Εξέγερση του Δεκέμβρη" σε πρώτη προβολή από τις 4/12 στους κινηματογράφους

...΄Ενας αθώος και ανυπεράσπιστος 15χρονος μαθητής πέφτει νεκρός από τα δολοφονικά πυρά ενός αστυνομικού​. 

Εφτά εγκλωβισμένοι σε ένα υπόγειο σινεμά τέχνης φοβούνται να βγούν έξω στην σκληρή πραγματικότητα. 

Η εξέγερση του Δεκέμβρη αρχίζει! 

Μήνυμα από το Ανατολικό τμήμα του Αιγαίου...από τον πατέρα του Berkin και τον αδερφό του Αλέξη

Πραγματικά συγκινητικό το σχόλιο που ήρθε στο blog μας στην ανάρτηση "-Γειά σου, είμαι ο Αλέξης. -Γειά σου Αλέξη, είμαι ο Μπερκίν" από ένα φίλο της άλλης πλευράς του Αιγαίου. 

"Γεια σου, είμαι ο Αϊχάν, από το ανατολικό τμήμα του Αιγαίου. 
Ο Αλέξης θα μπορούσε να είναι ο αδελφός μου, ο Berkin θα μπορούσε να είναι ο γιος μου. 
Για άλλη μια φορά, αποδεικνύεται ότι δεν έχει σημασία η εθνικότητα ή η θρησκεία που έχουμε. Μοιραζόμαστε την ίδια θλίψη ως άνθρωποι." 

-Γειά σου, είμαι ο Αλέξης. -Γειά σου Αλέξη, είμαι ο Μπερκίν

-Γεια σου, είμαι ο Αλέξης.

-Γεια σου Αλέξη, είμαι ο Μπερκίν.

-Μπερκίν. Τί περίεργο όνομα. Πόσο χρονών είσαι;

-15, εσύ;

-15. Ήμουν. Θα ήμουν 21, όμως αν ήμουν ακόμα εκεί..

6 Δεκέμβρη: Το ΚΚΕ, πάντως, κατάλαβε...

Δεκέμβρης 2008

ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ '08: Η ερώτηση και η απάντηση μιας εξέγερσης

Του Δημήτρη Αργυρού



Πέντε χρόνια μετά το «Δεκέμβρη '08» ξαναεπιστρέφουμε στο ερώτημα ερώτηση ή απάντηση. Η συνήθης απάντηση είναι πως ήταν ερώτηση που δεν απαντήθηκε, έτσι ο καθένας δίνει την απάντηση που τον βολεύει. Και σε αυτό δεν ξέφυγε ούτε η αφεντιά μου, σε μια σειρά από άρθρα και παρεμβάσεις κατά το παρελθόν, όσο και αν ήθελα να το αποφύγω.  Συνεχίζω παρ’ όλα αυτά να πιστεύω πως ο «Δεκέμβρης '08» ήταν η απάντηση και όχι η ερώτηση. Ήταν η απάντηση ενός εξεγερσιακού συμβάντος, όπως ορίζει το συμβάν ο Μπαντιού. Δηλαδή μια απότομη ανάδυση και εκ νέου αναδημιουργία πραγμάτων και πιο πολύ καταστάσεων, εξεγερσιακών καταστάσεων, που δεν υπήρχαν πριν. Είναι η απάντηση της εξεγερσιακής και δυνάμει επαναστατικής ασυνέχειας του ιστορικού χρόνου, το σπάσιμο της καπιταλιστικής βιοεξουσιαστικής κανονικότητας. Είναι  μορφοποιημένη έκφραση της διαλεκτικής της αρνητικότητας…

Είναι ή ήταν;; Ήταν, είναι και θα είναι η αναγκαία απάντηση του πλήθους των εξεγερμένων απέναντι στις πολιτικές και τον πολιτισμό που του «γαμεί», τους διαλύει την ζωή και τους μετατρέπει σε υποχείρια και δούλους, πότε των εμπορευμάτων, πότε των τραπεζών και των διακοποδανείων, πότε της ανάπτυξης, και τώρα του χρέους, της ανέχειας, της ανεργίας, της εργοδοτικής τρομοκρατίας, των φασιστών, του κράτους της  έκτακτης ανάγκης…, μα πάντα είτε στην μια, είτε στην άλλη μορφή, της μισθωτής σκλαβιάς, και της κεφαλαιακής σχέσης, μιας σχέσης που θα πρέπει να καταστραφεί.

Ας μιλήσει ο Δεκέμβρης

Στις 3 Δεκέμβρη του 1944 δολοφονούνται, από την αστυνομία, δεκάδες διαδηλωτές. Την επομένη τουλάχιστον άλλοι εκατό, από τους φασίστες της οργάνωσης Χ. Στις 6 Δεκέμβρη του 2008 δολοφονείται, από τον αστυνομικό Κορκονέα ο 15χρονος Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος. Στη 1η Δεκέμβρη του 2013 δολοφονείται από τις αναθυμιάσεις του καπιταλισμού η 13χρονη Σάρα.

Η τρομοκρατία του κεφαλαίου σήμερα είναι περισσότερο παρούσα από ποτέ. Το ίδιο και η Ιστορία  που δεν αφήνει τίποτα να σβήσει. Ούτε τη προδοσία της Βάρκιζας, ούτε τη μνήμη του Αλέξανδρου, ούτε το αθώο χαμόγελο ενός μικρού κοριτσιού με μεγάλα όνειρα. Αυτό που αναπόφευκτα σβήνει, αφήνοντας ολοένα και βαθύτερες ουλές στην ίδια τη ζωή, είναι ο καπιταλισμός. Στο ψυχορράγημά του καταστρέφει ζωές, δημιουργεί υπάρξεις χωρίς λόγο ύπαρξης και εντείνει ολοένα και περισσότερο την εξαθλίωση, τη πείνα και τη μιζέρια. Οδηγώντας ανθρώπους στην ανεργία και στα μαγκάλια οδηγεί ολόκληρη τη κοινωνία στην καταστροφή.

Το πρώτο έκτακτο δελτίο ειδήσεων της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου

Άξιος ο μισθός της Νάντιας Αλεξίου!

6 Δεκέμβρη 2008: Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας δολοφονίας! (video)

tvxs.gr / ΡΧΣ: Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας... από tvxorissinora

Δεκέμβρης '08 - Ιούνιος '13: Tι συνδέει το Κ.Κ.Ελλάδας με το Κ.Κ.Τουρκίας;

Χωρίς σχόλιο

ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟY ΚΟΜΜΑTOΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Μετάφραση απο την αγγλική μετάφραση που βρήκαμε εδω 

 1. Για μέρες τώρα η ολη η Τουρκία γίνεται μάρτυρας ενός γνήσιου  λαϊκού κινήματος. Οι δράσεις και οι διαμαρτυρίες, που ξεκίνησαν στην Κωνσταντινούπολη και έχουν εξαπλωθεί σε όλη την Τουρκία, έχουν εναν μαζικό, δίκαιο και ιστορικό χαρακτήρα. Το πιο σημαντικό από όλα είναι η εντυπωσιακή αλλαγή στη διάθεση των ανθρώπων. Ο φόβος και η απάθεια έχει ξεπεραστεί και οι άνθρωποι έχουν αποκτήσει αυτοπεποίθηση.

2. Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Τουρκίας πηρε μέρος στο λαικό κίνημα απο την πρώτη μέρα,και έχει κινητοποιήσει όλες του τις δυνάμεις, προσπαθώντας να ενισχύσει τον προλεταριακό και επαναστατικό χαρακτήρα του κινήματος,  να ενθαρρύνει μια ώριμη στάση πειθαρχίας, και οργάνωσε πολλές δράσεις και διαδηλώσεις. Σε αυτή τη διαδικασία, οι αστυνομικές δυνάμεις προέβησαν σε άγρια επίθεση στα κεντρικά γραφεία του κόμματός μας στην Άγκυρα. Σε όλη την Τουρκία, αρκετά μέλη του κόμματος έχουν τραυματιστεί και συλληφθεί. Υπήρξαν ορισμένες απόπειρες απαγωγής των στελεχών του κόμματός μας. Αλλά οι προσπάθειες των προκλήσεων ενάντια στο κόμμα μας νικήθηκαν.

3. Η έμφασή που δίνουμε σχετικά με το ρόλο του ΚΚ Τουρκίας δεν έχει ως στόχο να υποτιμήσουμε την αυθόρμητη φύση του κινήματος ή της συνεισφοράς των άλλων πολιτικών παραγόντων. Αντιθέτως, το ΚΚ Τουρκίας τονίζει ότι αυτό το κίνημα έχει μια πτυχή που είναι πέρα ​​από τον έλεγχο κάθε πολιτικού παράγοντα  ή οποιασδήποτε μορφής πολιτικού καιροσκοπισμού.

4. Το σύνθημα των μαζών που καλεί την κυβέρνηση σε παραίτηση είναι ενα ακλόνητο  αίτημα αυτού του κινήματος. Αν και είναι προφανές ότι μια αριστερή εναλλακτική λύση δεν μπορεί να οικοδομηθεί «τώρα», ένα τέτοιο ζήτημα θα πρέπει να εκφράζεται δυνατά. Αυτή η επιλογή των εργαζομένων θα προχωρήσει επιτυχώς μόνο αν μπορέσει να επωφεληθεί απο αυτή την ιστορική στιγμή και τις δυνάμεις που εχει απελευθερώσει. Το ΚΚ Τουρκίας θα επικεντρωθεί σε αυτό και θα εκθέσει το πραγματικό νόημα κάποιων «εναλλακτικών λύσεων», όπως «το σχηματισμό μιας εθνικής κυβέρνησης», η οποία σχεδόν σίγουρα  θα  εργαστεί για την εξαπάτηση των εργαζόμενων μαζών κάνοντας τις να πιστέψουν ότι η κρίση μπορεί να ξεπεραστεί με αυτόν τον τρόπο.

5. Χωρίς αμφιβολία, οι κάτοχοι της πολιτικής εξουσίας θα προσπαθήσoυν να εφυσηχάσουν τον λαό, να στεριώσουν τον έλεγχο τους πανω στις μάζες και ακόμη να  χρησιμοποιήσουν την κατάσταση προς όφελός τους. Μπορεί ακόμα να έχουν και προσωρινές επιτυχίες. Ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, το λαϊκό κίνημα δεν πρέπει να χαθεί. Το ΚΚ Τουρκίας είναι έτοιμο για μια περίοδο επίμονου και έντονου αγώνα.

6.

Εν-τοπίζοντας την ακαθόριστη εξουσία – Προς μια ανθρωπολογική προσέγγιση του Δεκέμβρη

του Αντώνη Αγγελή

Το βράδυ της 6ης Δεκεμβρίου του 2008 στα Εξάρχεια ο δεκαπεντάχρονος μαθητής Αλέξης Γρηγορόπουλος από την «τυχαία εκπυρσοκρότηση» του όπλου του αστυνομικού, που περιπολούσε στην περιοχή των Εξαρχείων, πέφτει νεκρός. Ένας πολίτης με την κάμερα του κινητού του τηλεφώνου καταγράφει τη σκηνή της δολοφονίας και το βίντεο μέσα σε λίγη ώρα γνωστοποιεί το συμβάν σε ολόκληρη την Ελληνική κοινωνία μέσα από το διαδίκτυο και τα έκτακτα δελτία ειδήσεων. Το τραγικό γεγονός οδηγεί έναν πολύ μεγάλο αριθμό πολιτών να ξεχυθεί στους δρόμους της πρωτεύουσας και των επαρχιών διαδηλώνοντας την οργή του ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας. Οι βιτρίνες των μεγάλων κυρίως, εμπορικών καταστημάτων καταρρέουν, οι παχιές θωρακισμένες τζαμαρίες των τραπεζών ξεχύνονται κι αυτές στους δρόμους μαζί με τους διαδηλωτές και τα κρατικά κτήρια γίνονται ο κύριος στόχος των συγκεντρώσεων διαμαρτυρίας.

Μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια της έκρυθμης κατάστασης, της θολής και αποπνικτικής από τα

Η χούντα των Αθηνών και το παιδομάζωμα στη μνήμη του Αλ. Γρηγορόπουλου

Αλλη μια μαύρη σελίδα έγραψε η Αστυνομία, ανήμερα της θλιβερής επετείου της δολοφονίας του 16χρονου Γρηγορόπουλου, μαζεύοντας παιδιά, από την Αθήνα ώς το Χαλάνδρι. Τουλάχιστον 20 από τις προσαγωγές αφορούσαν παιδιά από 13 έως 17 ετών.

Και αφού τα προσήγαγαν στη ΓΑΔΑ, στα κρατητήρια της Ασφάλειας, τους έκαναν δακτυλοσκόπηση, φωτογράφιση, διασταύρωση στοιχείων ταυτότητας (όσα είχαν αστυνομική ταυτότητα) και στη συνέχεια τα έριξαν σε κελιά έως ότου εξαντληθεί το χρονικό περιθώριο που ορίζεται για τις προσαγωγές, δηλαδή έξι ολόκληρες ώρες.

«Καθόμασταν στις κερκίδες της πλατείας του Αγ. Νικολάου, στο Χαλάνδρι, μαζί με είκοσι περίπου παιδιά. Είχε τελειώσει η συγκέντρωση μνήμης για τον Αλέξη και κάποιοι ετοιμάζονταν να πάνε φροντιστήριο, ενώ άλλοι θα πήγαιναν στην πορεία. Τότε εμφανίστηκαν 7–10 αστυνομικοί πάνω στα μηχανάκια που κάθονται δύο δύο.

ΚΚΕ: Τίμια και σταθερά...συκοφατώντας τον Δεκέμβρη

Ξεπέρασε τα όρια ο Περισσός! 

Δε φτάνει που στάθηκε εξαρχής ΑΠΕΝΑΝΤΙ στην εξέγερση της νεολαίας τον Δεκέμβρη του 2008, δε φτάνει που κατασυκοφάντησε και πολέμησε το Δεκέμβρη στα δελτία των 8, στο αστικό κοινοβούλιο, στο Ριζοσπάστη, το ΚΚΕ έγραψε χθες άλλη μια "χρυσή" σελίδα στην σύγχρονη ιστορία του.

Με κείμενο που δημοσιεύτηκε στο site 902, πληροφορούμαστε μεταξύ άλλων ότι "Πρώτοι αντέδρασαν στο γεγονός το ΚΚΕ και η ΚΝΕ, καλώντας, από την πρώτη στιγμή,  σε μαζικό συλλαλητήριο λαού και νεολαίας στην Ομόνοια, τη Δευτέρα, 8 Δεκέμβρη".

"Διαφεύγει" στους συντάκτες του νέου λιβελογραφήματος κατά του Δεκέμβρη, ότι η δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου συνέβη στις 6 Δεκέμβρη....

Τους "διαφεύγει" ότι με το που έγινε γνωστή η είδηση, χιλιάδες κόσμου ξεχύθηκαν στους δρόμους σε όλη τη χώρα.

Το καλύτερο όμως είναι ότι (ξανα)πληροφορούμαστε πως καμία εξέγερση δεν έγινε το Δεκέμβρη!

Κι όλα αυτά, στο όνομα της πολυπόθητης επίθεσης στη σοσιαλδημοκρατία του ΣΥΡΙΖΑ. Να πληροφορήσουμε τους συντάκτες του κειμένου, μιας και οι ίδιοι είναι κάτι παραπάνω από προφανές ότι δεν πήραν μυρωδιά από τον Δεκέμβρη, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ (του 4% τότε), σύρθηκε στις κινητοποιήσεις του Δεκέμβρη, περιοριζόμενος σε ακολουθητικό ρόλο.

Αν το ΚΚΕ κόπτεται τόσο πολύ για τον πολιτικό προσανατολισμό του κινήματος, θα μπορούσε κάλλιστα να συμμετέχει στην εξέγερση της νεολαίας, θέτοντας το δικό του "περιεχόμενο" στο κίνημα....

Πριν παραθέσουμε το (τουλάχιστον) προκλητικό δημοσίευμα, υποχρεωνόμαστε να ξαναπροβάλουμε ένα βίντεο και να παραπέμψουμε σε δύο δημοσιεύματα της περιόδου, του Ριζοσπάστη, ενδεικτικά της στάσης που κράτησε το ΚΚΕ απέναντι στον Δεκέμβρη.

Το λάθος τηλεφώνημα ενός φονιά

Εγκώμιο στην προβοκατορολογία

Αυτός είναι ο Βουλευτής της ΝΔ Θανάσης Νταβλούρος: Αρχιασφαλίτης - οργανωτής στην καταστολή της εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008 στην Πάτρα

Ο Θανάσης και ο Αντώνης...

 
Νταβλούρος, ο «φρουρός» της Δημοκρατίας

του Alice in Victimland

«Οι μάσκες έπεσαν και μέσα στο ελληνικό κοινοβούλιο. Επιτέλους αποκαλυφθήκατε ποιοι είστε. Είστε συνοδοιπόροι της Χρυσής Αυγής και σας ενώνει το ίδιο μανιφέστο. Έχετε μια ιδιότυπη τρομοκρατική αντίληψη», είπε χθες το βράδυ ο κ. Νταβλούρος απευθυνόμενος προς τους βουλευτές του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, με αφορμή την ανακοίνωση της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ που αναφέρει:  

«ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΜΕΡΕΣ!

Τέσσερα χρόνια συμπληρώνονται αύριο, από τη μέρα που ο δεκαπεντάχρονος μαθητής, Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος, έπεσε νεκρός από τη σφαίρα του ειδικού φρουρού της ΕΛ.ΑΣ. Το ξέσπασμα της κοινωνίας, με πρωταγωνιστή τη μαθητιώσα νεολαία, ήταν η οργισμένη απάντηση μιας ολόκληρης γενιάς στο σύστημα της εκμετάλλευσης και της βίας.

με στολή εργασίας

Η εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 ήταν ο αγώνας για ελπίδα και δικαίωμα στη ζωή. Σήμερα, που η τρικομματική συγκυβέρνηση Σαμαρά εντείνει την επίθεση στα δικαιώματα του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας, που οι ελαστικές σχέσεις απασχόλησης συνιστούν πλέον καθεστώς και η ανεργία καλπάζει, ο αγώνας για ελπίδα και κοινωνική χειραφέτηση αποτελούν πλέον μονόδρομο. Δεν περιμένουμε πλέον κάποια αφορμή. Η ξοφλημένη μνημονιακή συγκυβέρνηση πρέπει να ανατραπεί εδώ και τώρα. Όλοι και όλες στις διαδηλώσεις 11.00 και 17.00 στην Αθήνα στα Προπύλαια, και στις συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα. Να τους κάνουμε παρελθόν!».

Ο κ. Νταβλούρος από το 2012 εκπροσωπεί τον ελληνικό λαό στο κοινοβούλιο. Μέχρι, όμως, ο ελληνικός λαός να τον χρήσει βουλευτή  τον υπηρετούσε από άλλο μετερίζι, αυτό της ΕΛ.ΑΣ. Από το 2007 έως το 2009 (σ.σ. αλλάζει κυβέρνηση, έχουμε κρίσεις αξιωματικών στην ΕΛ.ΑΣ.: όμορφος κόσμος, αξιοκρατικά πλασμένος) διετέλεσε διευθυντής της Ασφάλειας Πατρών. Απ’ αυτή τη θέση στις 10 Δεκεμβρίου 2008, έχοντας στο πλευρό του σύσσωμη την αστυνομική δύναμη του νομού, τα πρωτοπαλλήκαρα του  Μιχαλιολάκου και «αγανακτισμένους πολίτες» (: κατ’ αντιστοιχία με τους «αγανακτισμένους» που δολοφόνησαν τον καθηγητή Ν. Τεμπονέρα) βγήκε στους δρόμους της πόλης κυνηγώντας τους νεολαίους που διαδήλωναν. Οι συνοδοιπόροι του εκτόξευαν πέτρες στους διαδηλωτές που διαμαρτύρονταν για την αστυνομική βία και την κρατική καταστολή, επιχειρώντας να λιντσάρουν όσους προσήγαγαν οι άνδρες της ΕΛ.ΑΣ., ενώ φώναζαν ρυθμικά «πουτάνας γιοι, αναρχικοί».  

Η εξέγερση της νεολαίας τον Δεκέμβρη του 2008 (video)

Δεκέμβρης 2008: Θέλουμε ένα καλύτερο κόσμο, βοηθήστε μας

 

Θέλουμε ένα καλύτερο κόσμο, βοηθήστε μας

Δεν είμαστε τρομοκράτες, «κουκουλοφόροι», «γνωστοί - άγνωστοι»

Είμαστε τα παιδιά σας

Αυτοί, οι γνωστοί - άγνωστοι

Κάνουμε όνειρα - μη σκοτώνετε τα όνειρά μας

Έχουμε ορμή - μη σταματάτε την ορμή μας.

Θυμηθείτε. Κάποτε ήσασταν νέοι κι εσείς

Τώρα κυνηγάτε το χρήμα, νοιάζεστε μόνο για τη «βιτρίνα», παχύνατε,

καραφλιάσατε, Ξεχάσατε

Περιμέναμε να μας υποστηρίξετε, περιμέναμε να ενδιαφερθείτε,

να μας κάνετε κι εσείς μια φορά υπερήφανους. Μάταια

Ζείτε ψεύτικες ζωές, έχετε σκύψει το κεφάλι, 

έχετε κατεβάσει τα παντελόνια και περιμένετε να πεθάνετε.

Δε φαντάζεστε, δεν ερωτεύεστε, δεν δημιουργείτε

Μόνο πουλάτε κι αγοράζετε

Ύλη παντού. Αγάπη πουθενά - Αλήθεια πουθενά

Πού είναι οι γονείς;

Πού είναι οι καλλιτέχνες;

Γιατί δε βγαίνουν έξω;

Βοηθήστε μας....

Οι μαρτυρίες της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου

Δεκέμβρης 2008: "Ξυπνήστε αυτούς που κοιμούνται - Αφήστε αυτούς που ονειρεύονται"

Την Πέμπτη, 6 Δεκέμβρη, συμπληρώνονται 4 χρόνια από τη δολοφονία του μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου εξαιτίας ενός "εξοστρακισμού" σφαίρας από το όπλο του ειδικού φρουρού Κορκονέα. Ο ανήλικος μαθητής προστέθηκε στον μακρύ κατάλογο των θυμάτων της αστυνομικής αυθαιρεσίας, της κρατικής βίας και καταστολής.

Η εν ψυχρώ δολοφονία του μαθητή, η κοινωνική αγανάκτηση για την κρίση που είχε ήδη ξεσπάσει και άφηνε τα πρώτα της σημάδια, η έντονη αμφισβήτηση του πολιτικού συστήματος (με την ταυτόχρονη απουσία συγκροτημένου αντιπαραθετικού πολιτικού προτάγματος), η αβεβαιότητα της νέας γενιάς για το μέλλον δίχως....μέλλον, συνέθεσαν ένα εκρηκτικό μείγμα που τρόμαξε τα αστικά επιτελεία κυρίαρχα ως προς τη δυνατότητα να μετατραπεί σε συνειδητό πολιτικό κίνημα ανατροπής.

Για το Δεκέμβρη, έχουν γραφτεί χιλιάδες γραμμές, έχουν γίνει εν πολλοίς διαφορετικές "αποτιμήσεις". Οι κυρίαρχες εκτιμήσεις, παρουσιάζουν το Δεκέμβρη σαν εκτόνωση των νέων εν μέσω βανδαλισμών, "κουκουλοφορίας", τυφλής οργής και εν γένει μορφών  απόλυτα εχθρικών προς τη βιτρίνα μιας αστικής δημοκρατίας που πρέπει πάσει θυσία να προφυλαχθεί, επιχειρώντας να υποβαθμίσουν και να αμαυρώσουν το μεγαλύτερο εξεγερτικό γεγονός από το Πολυτεχνείο και ύστερα.

 

Κι αν η αστική τάξη και το πολιτικό της προσωπικό πιάστηκαν στον ύπνο από την εξέγερση του Δεκέμβρη, το ίδιο δυστυχώς συνέβη και με την αριστερά (όλων σχεδόν των εκδοχών) μέσα μάλιστα σε ένα γεγονός το οποίο "προετοίμαζε" και για το οποίο "προετοιμαζόταν" παράλληλα (ή μήπως όχι τελικά;).