Λίγες ημέρες μετά τη πρώτη μαζική απεργία στις 26/9 ενάντια στη τρόικα εσωτερικού (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ,ΔΗΜΑΡ), την εισβολή των απλήρωτων εργατών του Σκαραμαγκά στο Πεντάγωνο, την επίσκεψη του μεγάλου αφεντικού της τρόικας εξωτερικού, Μέρκελ και το Καραβάνι των εργατών της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής με σύνθημα «Τα εργοστάσια στους εργάτες», τίποτα δεν μπορεί να καλύψει τον τρόμο του κεφαλαίου, της κυβέρνησής του, των φασιστών υπηρετών της, μπροστά στη μαχητικότητα των εργαζόμενων και άνεργων μαζών να μην περάσουν τα νέα καταστροφικά μνημονιακά μέτρα που θα αφήσουν στην κατάψυξη ολόκληρη τη χώρα, πανικοβάλλοντας ταυτόχρονα τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ μπροστά στο καθολικό αίτημα για την οργάνωση Γενικής Απεργίας Διαρκείας για να δοθεί η αποφασιστική μάχη τώρα.
Πρασινομπλέ συνδικαλιστές που βλέπουν να χάνεται το έδαφος κάτω από τα πόδια τους, συνεπικουρούμενοι από την Αυτόνομη Παρέμβαση (ΣΥΡΙΖΑ) προσπαθούν να κόψουν και να ράψουν την αγωνιστική διάθεση των μαζών μέχρι το σημείο μιας κάποιας κυβερνητικής αλλαγής, μιας αλλαγής χωρίς να θιχτούν τα θεμέλια του καπιταλισμού που μας έφερε μέχρι εδώ. Γι αυτό, παρά τη γκρίνια τους και τις «τολμηρές» προτάσεις τους για 48ωρες απεργίες, αρνούνται πεισματικά να σπάσουν τους δεσμούς τους με τους χρεοκοπημένους συνδικαλιστές και να οργανώσουν τη πάλη της εργατικής τάξης είτε μπροστά στην ελεγχόμενη χρεοκοπία και την εσωτερική στάση πληρωμών που ήδη ζούμε, είτε σε μια πιθανή άτακτη χρεοκοπία. Οι πολιτικοί υποστηρικτές της παραμονής στο ευρώ ή της εξόδου από αυτό, αφήνουν ανοικτό ένα κομβικό θέμα: