Είδα «το βαποράκι» του Ίστγουντ και τρόμαξα !

     Τρόμαξα, γιατί στις ταινίες που αγαπήσαμε κατόρθωνε να κρύβει επιμελώς τη βαθιά συντηρητική του φύση ενώ στην οριστικά τελευταία του όπως δήλωσε, έρχεται και λέει με το στόρυ της τα πράγματα στα ίσια. «Ναι ρε μάγκες, καθαρά και ξάστερα είμαι με τους ρεπουμπλικάνους. Ψήφισα Νίξον, Φορντ, Ρήγκαν, Μπους, Τραμπ και είπα τον Ομπάμα σκυλάραπα, γιατί γουστάρω. Ίσως, στα νιάτα του, να είπε και τους Κένεντι κουμουνιστές αλλά να ντρέπεται να το ομολογήσει.

     Και όλα αυτά με αφορμή το θέμα της ταινίας του: Ένας υπέργηρος ενενηντάρης που έχει φύγει από τη γυναίκα του και έχει γράψει κανονικά την έννοια της οικογένειας χωρίς να πηγαίνει σε καμιά εκδήλωσή της, ούτε στο γάμο της κόρης του,  ασχολείται με τα λουλούδια και τον κηπάκο του.

      Κάνει σπάταλη ζωή και όταν του βγάζουν το σπίτι σε πλειστηριασμό γίνεται βαποράκι--μεταφορέας μεγάλων ποσοτήτων κοκαΐνης. Και όχι μία αλλά 12 φορές, παρακαλώ! Βγάζοντας ατέλειωτο χρήμα. Στην τελευταία τον ειδοποιούν ότι πεθαίνει η πρώην γυναίκα του και πάει, το καρτέλ τον χάνει μα όταν τον βρίσκουν είναι εκεί και η αστυνομία, βραχιόλια και δικαστήριο (από 90 και πάνω δεν κάθονται ούτε μια μέρα φυλακή).

     Στη δίκη το κήρυγμα: «Ζητώ την ενοχή μου. Δεν υπήρξα ούτε καλός σύζυγος ούτε καλός πατέρας. Υπεράνω όλων πρέπει να βάζουμε την οικογένεια!».

      Μας τα ‘παν κι άλλοι! Ποια οικογένεια μπάρμπα Κλιντ; Ακόμη και τις βάρβαρες, τις καταπιεστικές, ακόμη και αυτές που οι γονείς βιάζουν τα παιδιά τους; Ή τις υποκριτικά "καθώς πρέπει" σαν αυτή που έφτυσες στο Γκραν Τορίνο;

Στιγμιότυπα από τον ονειρικά αλλόκοτο κόσμο των Αδερφών Κοέν.

Coenesque είναι μια νέα λέξη της αγγλικής γλώσσας, συγκεκριμένα πρόκειται για επίθετο που προσδιορίζει ο,τιδήποτε θυμίζει το έργο των σκηνοθετών, παραγωγών, σεναριογράφων, Τζόελ και Ήθαν Κοέν, με στοιχεία όπως το αλλόκοτο και περίτεχνο σενάριο, τη χρήση της ειρωνείας και του μαύρου χιούμορ, υπαινιγμούς κι αναφορές σε παλιές κλασικές ταινίες.

Το γεγονός ότι δημιουργήθηκε μια τέτοια λέξη είναι η σφραγίδα που αποδεικνύει πόσο μοναδικοί είναι οι Αφοί Κοέν, δηλαδή οι ταινίες τους. Όσοι έχουμε εντρυφήσει στο κοενικό σύμπαν ξέρουμε περί τίνος πρόκειται. Πόσο καλά και με μαεστρία χειρίζονται την ειρωνεία και τον σαρκασμό, την ανθρώπινη βλακεία, τη ματαιοδοξία, τους εφιάλτες μας, πόσο εύστοχα σχολιάζουν τα κακώς κείμενα της χώρας τους με μια διακριτικότητα και διαφορετικότητα χαρακτηριστική, με σενάρια εξαιρετικά, λεπτοδουλεμένα από τα οποία βγαίνει ένας ιδιότυπος μαγικός ρεαλισμός. Δεν ξέρω πόσο δημοφιλείς είναι στη χώρα τους ή εδώ- τα φεστιβάλ παρεμπιπτόντως τους λατρεύουν- αλλά από την εποχή που πρωτοείδα το "Miller's Crossing", βούτηξα στο κοενικό σύμπαν και συνεχίζω μέχρι σήμερα- φανατικά- να περιμένω πώς και πώς να βρεθώ ανάμεσα στους πιο ιδιόρρυθμους, αξιαγάπητους ήρωες, σε ένα κόσμο ποτέ βαρετό, ενίοτε ονειρικό ή εφιαλτικό.

Αποσπασματικά, κάνω μια βόλτα σε χαρακτηριστικά στιγμιότυπα, στοιχεία ή χαρακτήρες από τις ταινίες τους:

Το καπέλο μες το δάσος στην ταινία Miller's Crossing

Η πυρκαγιά στο ξενοδοχείο -με έναν εφιαλτικό John Goodman-  στην ταινία Barton Fink

Το ρολόι με το οποίο σταματά ο χρόνος στην ταινία The Hudsucker Proxy

Η εγκυμονούσα αστυνομικός με τη βαριά βορειοαμερικάνικη προφορά. Το μονότονα ολόλευκο χιονισμένο τοπίο. Η απύθμενη βλακεία των ανθρώπων. Όλα αυτά στην ταινία Fargo

Η ενδυματολογική άποψη του Dude. To white russian του Dude. Το χαλί του Dude. Η παρέα του Dude. Το κομμένο δάχτυλο. Ο διαστροφικός Jesus. Το γερμανικό συγκρότημα. Ο πάμπλουτος, η γυναίκα του, η κόρη του. Η σκηνή με τη στάχτη του εκλιπόντος Donny. Όλη η ταινία. The Big Lebowski. The Dude abides.

 Η σκηνή της πλημμύρας στο O Brother, Where Art Thou?

Η μικρή και μοιραία Scarlett στην ταινία The Man Who Wasn't There

Μια σκηνή από την συγκεκριμένη ταινία, στην οποία εντοπίζουμε κάποια από τα χαρακτηριστικά στοιχεία του κοενικού σύμπαντος!

Το μαλλί του Javier Bardem στην ταινία No Country For Old Men

Η απίστευτη συσσωρευμένη βλακεία της- τελικά γενναίας- παρέας από το γυμναστήριο στην ταινία Burn After Reading

Ο τεράστιος μαυροπίνακας στην ταινία A Serious Man

Η γάτα στην ταινία Inside Llewyn Davis