Το εκκλησιαστικό φρόνημα (Βίντεο)

"Ένας κίνδυνος που μπορεί να αλλοιώσει το γνήσιο εκκλησιαστικό φρόνημα είναι το να παρασυρθούμε σε παράδρομους ενθουσιαζόμενοι από κείμενα ή ομιλίες χαρισματικών ως προς την ευγλωττία και την γραφίδα κληρικών που ενώ ενθουσιάζουν στο βάθος δεν οικοδομούν.

Αντίθετα το προσωποπαγές του λόγου των είναι που βλάπτει· διότι ενσπείρει την αμφιβολία, δημιουργεί επικίνδυνο φιλελευθερισμό, αμνηστεύει πάθη.

Τι σημαίνει Άγιος για την Εκκλησία.

 

Ο Αρχιμ. Χρυσόστομος Παπαδάκης ομιλεί για τη θέση των Αγίων στην Ορθόδοξη Εκκλησία τονίζοντας τι σημαίνει Άγιος για την Εκκλησία.

Τα πρέπει, τα μη και τα θέλω.

Οι μεγάλες αξίες της ζωής έχουν δυο βασικές φυσικές πηγές. Η μια είναι η συνείδηση την οποία φύτεψε ο Θεός μέσα στον άνθρωπο, γι’ αυτό και ονομάζεται έμφυτος ηθικός νόμος. Νόμος άγραφος και πανανθρώπινος. Είναι τα πρέπει και τα μη που έβαλε ο Θεός μέσα μας για να μπορούμε να αποτελούμε μια κοινωνία που να μπορεί να συζήσει και να επικοινωνεί. Βέβαια σε πολύ στενές κοινωνίες, όπως αυτή της ζούγκλας, λόγω της απομόνωσης και του διαβόλου που βρήκε εκεί πρόσφορο έδαφος, κάπου εκφυλίστηκε και ο εκφοβισμός επιβλήθηκε από τους φυλάρχους και τους ιερείς των ειδώλων και επεκράτησε μέσα τα έθιμα. Αλλά και σε  πολιτισμένους λαούς υπήρξε εκφυλισμό της συνειδήσεως, γι’ αυτό και  επικράτησαν πράγματα που δεν έθεσε ο Θεός, όπως η δουλεία, η υποτίμηση της γυναίκας, οι ανθρωποθυσίες και οι λατρείες μέσω της ανήθικης προσφοράς του σώματος. Γι’ αυτό και κάποτε καταργήθηκαν.

Η στάση μας μπροστά στο σκάνδαλο

Το μίσος του διαβόλου προς τους αγωνιστές χριστιανούς είναι γνωστό. Αυτό το μίσος το αντιμετώπισαν κυρίως οι Πατέρες της ερήμου των οποίων την καθαρότητα όχι μόνο σε επίπεδο σώματος αλλά κυρίως νοός, δεν άντεχε να βλέπει ο διάβολος. Γι’ αυτό και πολλές φορές ξεπερνούσε τους συνήθεις τρόπους των πειρασμών στους οποίους τους υπέβαλε με προσβολές (προτάσεις ) κακών λογισμών ή δημιουργώντας μέσω άλλων προσώπων, και τους πολεμούσε αισθητά, μετασχηματιζόμενος σε άγριες μορφές για να τους δημιουργήσει φόβο και να κάμψει το θαρραλέο τους αγωνιστικό φρόνημα.

Αρχιμ.Χρυσόστομου Παπαδάκη: “Ενθουσιασμός και ωριμότητα”.

Τον ενθουσιασμό τον έχουμε γνωρίσει όλοι. Τον προκαλούν διάφορα αίτια στη ζωή μας που μπορεί να είναι κοινά ή προσωπικά. Κοινό αίτιο ενθουσιασμού μπορεί να είναι ένας εθνικός λόγος, ένα θαύμα, ένα καταπληκτικό τοπίο, μια θαυμάσια εκδρομή, ένας υπέροχος λόγος ενός ικανού ομιλητή, ένα πολύ ωραίο τραγούδι, το αποτέλεσμα ενός αγώνα ποδοσφαίρου ή ενός αγωνίσματος στίβου κ.α.

Ο προσωπικός ενθουσιασμός μπορεί να έχει αίτιο μια επιτυχία, την επίτευξη ενός στόχου, μια γνωριμία που θα προκαλέσει το ερωτικό σκίρτημα της καρδιάς, μια διάκριση, μια αναγνώριση ενός καλλιτεχνικού έργου, κ.α. Στον ενθουσιασμό μετέχει όλο το είναι του ανθρώπου που μπορεί όμως να οδηγήσει και σε αρνητικά άκρα, διότι μοιάζει με χείμαρρο, με ορμητικό ποτάμι. Την ώρα του ενθουσιασμού, παρουσιάζονται και ενεργούν κρυφές δυνάμεις της ψυχής και του σώματος. Αλλά είναι δίκοπο μαχαίρι!