ΒΙΝΤΕΟ: Από τον Θάνατο στην Ζωή (Συνέντευξη του Αρτέμη-Τραγούδι)

Ο Αρτέμης, πρωτοπόρος στον κόσμο του hip hop στην Ελλάδα από την δεκαετία του ΄90 και αγαπημένος εδώ και καιρό στον χώρο της Πεμπτουσίας, παραχωρεί συνέντευξη στην pemptousia web tv εν όψει της κυκλοφορίας του νέου του δίσκου.
 Αξίζει να παρακολουθήσετε την συνέντευξη του γνωστού καλλιτέχνη, ο οποίος εκπλήσσει ευχάριστα με τα βαθιά θεολογικά του λόγια αλλά και με την προβληματική του για την σημερινή κατάσταση που βιώνουμε σαν πεπτωκότες άνθρωποι μιας κοινωνίας του "εγώ".
Δείτε παρακάτω την συνέντευξη, ακούστε και διαβάστε τους στίχους του τραγουδιού "Από τον Θάνατο στην Ζωή".

Τα χρόνια μου ναυάγησαν στις ξέρες σου.

Η ανάσα σου ήτανε η πρώτη μου πατρίδα
κι η μυρωδιά σου ήταν ο πρώτος μου εθισμός.
Πάει καιρός που έχω φύγει από τη Θήβα
και περιφέρομαι σακάτης και τυφλός.

Καθαγιασμένος στα νερά της λησμονιάς σου
Εξουθενωμένος από τα έργα και τις μέρες σου.
Θητεύω δίπλα σε αγάπες ξοφλημένες
γιατί τα χρόνια μου ναυάγησαν στις ξέρες σου.

"Το ξόδι":Προφητικοί στίχοι πριν μία 10ετία!!!

Δίσκος αλλαγής πλεύσης κι αποκατάσταση βλάβης
Έχω αλλάξει πρέπει να το καταλάβεις
Μη με ψάξεις μέσα σε διεθνιστικές τάσεις
Οι διεθνισμοί δεν πατούσαν σε υγιείς βάσεις

Μάνα μου, τον ήλιο σου φέρε μου πάνω στο Σταυρό (ΒΙΝΤΕΟ-ΤΡΑΓΟΥΔΙ)

 

Μάνα μου μάνα
στο δρόμο μου σπείρανε
πέτρα κι αψιθιά.
Μάνα μου μάνα
τα νιάτα μου γείρανε
κάτω απ΄τα σπαθιά.

Ουρανέ μου
στείλε μου νερό
να ποτίσω την έρημο
να φυτρώσει
λουλούδι δροσερό
στο κορμί μου τ΄αέρινο
μάνα μου μάνα
την άνοιξη φέρε μου
πάνω στο σταυρό.

Μάνα μου μάνα
ηλιόλουστη μέρα μου
πότε θα σε βρω.

Ουρανέ μου
διώχ΄τη συννεφιά
να περάσω τα σύνορα
κι ένα βράδυ
πάνω στα βουνά
να χτυπήσω τα σήμαντρα
μάνα μου μάνα
στα χέρια μου σήμερα
καίνε τα καρφιά.
 

Ουρανέ μου
στείλε μου νερό
να ποτίσω την έρημο
να φυτρώσει
λουλούδι δροσερό
στο κορμί μου τ΄αέρινο
μάνα μου μάνα
τον ήλιο σου φέρε μου
πάνω στο Σταυρό.

Ο στιχουργός αποτυπώνει ("χρησιμοποιώντας" το στόμα του Χριστού)  το δράμα του Χριστού: την εγκατάλειψη από όλους… εκτός από την μάνα του.... την Παναγία μας. 

 Το κομμάτι αυτό είναι από το δίσκο της Δήμητρας Γαλάνη "Δροσουλίτες" το έτος 1975 (Χριστόδουλου Χάλαρη - Θρύλοι και Θρήνοι του Νίκου Γκάτσου)

Τραγουδά με την χαρακτηριστική του φωνή ο Χρύσανθος Θεοδωρίδης

Ακούστε το, επενδυμένο με εικόνες, παρακάτω... 

Λυκόσχημος Αμνός - Αρτέμης (ΤΡΑΓΟΥΔΙ)

Τό τραγούδι αὐτό, γιά τόν λυκόσχημο ἀμνό!
Ὁ κόσμος, σίγουρο πώς δέν τόν βλέπει,
κι ὅμως, δόξα καί τιμή τοῦ πρέπει!

Λυκόσχημος ἀμνός, πράκτωρ τοῦ φωτός,
ἐντός τοῦ κόσμου καί συγχρόνως ἐκτός,
στήν περιοχή τῆς βοώσας σιωπῆς,
ὁ ἀφανής, ἐργάτης τῆς ἀρετῆς.
Ἡ πνευματική ἀναφορά, μές στή φθορά,
ἡ εὐωδία τοῦ μύρου, στή δυσώδη ἀποφορά.
Φορᾶ τοῦ λύκου τή δορά· αὐτή εἰν' ἡ στολή του!
προσηλωμένος σταθερά στήν ἀποστολή του!
Σέ στάσιμη κίνηση κι ἀεικίνητη στάση.
Πίσ' ἀπ' τίς ἐχθρικές γραμμές καλεῖται νά δράσει.
Ἐθελοντής στόν πόλεμο κατά τοῦ matrix,
ἀπ' ὅταν πρωτοσήμανε χρυσόφωνη σάλπιγξ!

ΣΕ ΜΙΑ ΓΗ ΠΟΥ ΑΝΑΤΕΛΛΕΙ...

Αν φόβοι σέρνουν τυφλά την καρδιά σου
γίνε φωτιά και όρμησε προς την ανηφοριά
αν θεία μοίρα σού ανοίγει πληγές
άσε τον ήλιο να μπει απ' τις ραγισματιές.

Γείρε στον ώμο μου, βγάλε φτερά
θα μας πάρει ο ουρανός πιο μακριά
σε μια γη που ανατέλλει.

ΓΡΑΨΑΜΕ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΠΟΥ ΜΙΛΟΥΣΑΝ ΓΙΑ ΤΗ ΘΛΙΨΗ

Γράψαμε τραγούδια που μιλούσαν για τη θλίψη

των άρρωστων, δυσάρεστων και μάταιων δεσμών
παίξαμε με στίχους που γελούσαν με την πίστη
των άτυχων, των άσχημων, των άδοξων θνητών

Φτιάξαμε τραγούδια που γλεντούσαν με τις τύψεις
των άχρωμων, ασήμαντων, ανόητων εραστών
κλάψαμε με στίχους που γραφτήκαν για τις πτώσεις
των όμορφων, ανέγγιχτων, απόμακρων ονείρων
κι αυτό που μένει...

"Το τραγούδι της Ελπίδας"- "The Song of Hope"

Σήμερα σ' ένα ποίημα πάτησα
στον έβδομο ουρανό περπάτησα
ένα αερόστατο και μια οβίδα
της φαντασίας ήταν ή τα είδα.


Εσείς που ακούτε το τραγούδι αυτό
μαζί μας πείτε τούτο το σκοπό
σαν τη βροχή, το κύμα, το αηδόνι
να το ακούει η πίκρα και να λιώνει.

Αγνός

Αν είχα μια ατσαλένια καρδιά
ένα στήθος γεμάτο με οξυγόνο.
Αν είχα μια παιδική ανεμελιά
στη ζωή μου ούτε έναν πόνο.

Αν είχα μια ανοιχτή αγκαλιά,
μια ζήλια δίχως φθόνο.
Αν είχα μια δικιά μου ερημιά
να μην ακούει σε νόμο.

Όλα αυτά που δεν θα δω

Κάποιος έτρεχε στο πλήθος
κάποιος άλλος όχι εγώ
εγώ τάιζα τους λύκους
και κοιμόμουν στο βουνό

Κάποιος μου 'κλεψε τα χρόνια
και μου πήρε τη ψυχή
εγώ άκουγα τ' αηδόνια
κι έπινα γλυκό κρασί.