Τοῦ ἐν Ἁγίοις
Πατρὸς ἡμῶν
Γρηγορίου τοῦ
Παλαμᾶ
«Λόγος
εἰς τὰ Εἰσόδια
τῆς Θεοτόκου»
1.
Ἐὰν τὸ δένδρο ἀναγνωρίζεται ἀπὸ
τὸν καρπό, καὶ τὸ καλὸ δένδρο παράγει ἐπίσης καλὸν καρπὸ (Ματθ. ζ´ 16., Λουκ. Ϛ´ 44), ἡ μητέρα τῆς αὐτοαγαθότητος, ἡ γεννήτρια τῆς ἀΐδιας
καλλονῆς, πῶς δὲν θὰ ὑπερεῖχε ἀσυγκρίτως κατὰ τὴν
καλοκαγαθία ἀπὸ κάθε ἀγαθὸ ἐγκόσμιο
καὶ ὑπερκόσμιο; Διότι ἡ δύναμις ποὺ ἐκαλλιέργησε
τὰ πάντα, ἡ συναΐδια καὶ ἀπαράλλακτη εἰκὼν
τῆς ἀγαθότητος, ὁ προαιώνιος καὶ ὑπερούσιος
καὶ ὑπεράγαθος Λόγος, ἀπὸ
ἀνέκφραστη φιλανθρωπία κι᾽ εὐσπλαγχνία γιὰ χάρι μας ἠθέλησε νὰ περιβληθῇ τὴν
ἰδική μας εἰκόνα, γιὰ νὰ ἀνακαλέσῃ τὴν φύσι ποὺ εἶχε
συρθῇ κάτω στοὺς μυχοὺς τοῦ ἅδη καὶ νὰ
τὴν ἀνακαινίσῃ, διότι εἶχε παλαιωθῆ, καὶ νὰ
τὴν ἀναβιβάσῃ πρὸς τὸ ὑπερουράνιο
ὕψος τῆς βασιλείας καὶ θεότητός του. Γιὰ νὰ ἑνωθῇ λοιπὸν μὲ αὐτὴν καθ᾽ ὑπόσταση, ἐπειδὴ ἐχρειαζόταν
σαρκικὸ πρόσλημμα καὶ σάρκα νέα συγχρόνως καὶ ἰδική μας, ὥστε νὰ μᾶς
ἀνανεώσῃ ἀπὸ
ἐμᾶς τοὺς ἴδιους,
ἐπὶ πλέον δὲ ἐχρειαζόταν
καὶ κυοφορία καὶ γέννα σὰν τὴ δική μας, τροφὴ μετὰ τὴ
γέννα καὶ κατάλληλη ἀγωγή, γινόμενος πρὸς χάριν μας καθ᾽ ὅλα σὰν ἐμᾶς, εὑρίσκει γιὰ ὅλα πρέπουσα ὑπηρέτρια καὶ χορηγὸ ἀμόλυντης
φύσεως ἀπὸ τὸν
ἑαυτό της αὐτὴν τὴν ἀειπάρθενη,
ἡ ὁποία ὑμνεῖται ἀπὸ
μᾶς καὶ τῆς ὁποίας
σήμερα ἑορτάζομε τὴν παράδοξη εἴσοδο στὰ ἅγια τῶν ἁγίων.
Διότι αὐτὴν προορίζει πρὶν ἀπὸ τοὺς αἰῶνες ὁ Θεὸς γιὰ τὴ
σωτηρία καὶ
ἀποκατάσταση τοῦ γένους, καὶ τὴν ἐκλέγει
ἀνάμεσα ἀπὸ ὅλους,
ὄχι ἁπλῶς
τοὺς πολλούς, ἀλλὰ τοὺς ἀπὸ τοὺς αἰῶνες ἐκλεγμένους καὶ θαυμαστοὺς καὶ περιβοήτους γιὰ τὴν
εὐσέβεια καὶ σύνεσι, καθὼς καὶ γιὰ τὰ
κοινωφελῆ καὶ θεοφιλῆ συγχρόνως ἤθη καὶ λόγια καὶ ἔργα.
