Κυριακή μετά την Ύψωσιν του Τιμίου Σταυρού: "...ζει μέσα μου ο Χριστός".

Κυριακή σήμερα, αγαπητοί μου αδελφοί, μία εβδομάδα μετά την εορτή της υψώσεως του Τιμίου Σταυρού και το Αποστολικό ανάγνωσμα που είναι ορισμένο από την τάξη της Εκκλησίας μας και που ακούσαμε πριν λίγο να απαγγέλλεται, είναι παρμένο από την επιστολή του Αποστόλου Παύλου στους Γαλάτες χριστιανούς της Μικράς Ασίας. Ας το ξανακούσουμε όμως τώρα στην δική μας απλούστερη γλώσσα, πριν προσπαθήσουμε να εμβαθύνουμε στα νοήματά του.

Κυριακή Γ΄ Ματθαίου: «... η ελπίδα τελικά δεν απογοητεύει.» (αποστολικό ανάγνωσμα)

Στους χριστιανούς της Ρώμης, αλλά και σε όλους εμάς σήμερα, απευθύνθηκε μέσα από το σημερινό Αποστολικό Ανάγνωσμα, αγαπητοί μου αδελφοί ο Πρωτοκορυφαίος διδάσκαλος του Ευαγγελίου Παύλος, για να μας μιλήσει για μια έννοια που συχνά την ξεχνάμε ή έστω δεν της δίνουμε την πρέπουσα -στην σπουδαιότητά της- θέση στην ζωή μας. Πριν όμως μιλήσουμε εκτενέστερα γι’ αυτήν, ας ακούσουμε ξανά στην καθημερινή μας γλώσσα το περιεχόμενο του αναγνώσματος που πριν λίγο ακούσαμε.

Κυριακή Γ΄ Νηστειών (της Σταυροπροσκυνήσεως): «... έγινε άνθρωπος σαν κι εμάς...»

Σήμερα, τρίτη Κυριακή των Νηστειών, αγαπητοί μου αδελφοί, και η Εκκλησία μας προβάλει τον Τίμιο Σταυρό, πάνω στον οποίο ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, ως τέλειος και Μέγας Αρχιερέας προσέφερε θυσία ανεπανάλητπη τον ίδιο Του τον εαυτό, προκειμένου να συγχωρηθούν οι αμαρτίες όλων των ανθρώπων, όλων των εποχών. 

Γι’ αυτό και στους ναούς μας διαβάζεται την ημέρα αυτή το Αποστολικό ανάγνωσμα που πριν λίγο ακούσαμε. Προέρχεται από την επιστολή του Παύλου στους Εβραίους στο γένος χριστιανούς της Παλαιστίνης, που αξιώθηκαν στον τόπο τους να γεννηθεί, να διδάξει, να ευεργετήσει, να σταυρωθεί και να αναστηθεί ο Μεσσίας.

Κυριακή Β΄ Νηστειών (Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά): «... αν δείξουμε αμέλεια...»

Σήμερα, δεύτερη Κυριακή των Νηστειών, αγαπητοί μου αδελφοί, τιμάται το ιερό πρόσωπο του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, ενός μεγάλου Πατέρα της Εκκλησίας μας, που αγωνίστηκε σε όλη του τη ζωή και με όλη του τη δύναμη, ώστε να διατηρηθεί ανόθευτη η Ορθόδοξη πίστη μας. Με αφορμή την εορτή αυτή, διαβάζεται στους ναούς μας το Αποστολικό ανάγνωσμα που ακούσαμε πριν λίγο και που είναι παρμένο από την επιστολή του Παύλου προς τους Εβραίους. Για να το κατανοήσουμε όμως καλύτερα ας το αποδώσουμε ακόμη μια φορά στην καθημερινή μας γλώσσα.

Γράφει λοιπόν ο Απόστολος Παύλος: «Εσύ, Κύριε, αρχικά στερέωσες τη γη κι έργο δικό Σου είναι οι ουρανοί. Αυτοί θα εξαφανιστούν, ενώ Εσύ αιώνια παραμένεις. Τα πάντα θα παλιώσουνε σαν ρούχο. Σαν μανδύα θα τους τυλίξεις και θ’ αλλάξουν. Εσύ όμως παραμένεις πάντα ο ίδιος, τα χρόνια Σου ποτέ δεν θα τελειώσουν. Σε κανέναν απ’ τους αγγέλους δεν είπε ποτέ ο Θεός: «Κάθισε στα δεξιά μου, ωσότου υποτάξω τους εχθρούς σου κάτω από τα πόδια σου». Δεν είναι, λοιπόν, όλοι οι άγγελοι πνεύματα που υπηρετούν τον Θεό κι αποστέλλονται απ’ Αυτόν για να βοηθήσουν όσους μέλλουν να σωθούν; Γι’ αυτό κι εμείς πρέπει να μένουμε πιο σταθεροί στις αλήθειες που ακούσαμε, για να μην ξεστρατίσουμε ποτέ. Γιατί, αν ο λόγος που δόθηκε άλλοτε μέσω αγγέλων, αποδείχθηκε αληθινός, κι όσοι τον παρέβηκαν ή δεν υπάκουσαν σ’ αυτόν δέχθηκαν την τιμωρία που τους έπρεπε, πώς είναι δυνατόν εμείς να ξεφύγουμε, αν δείξουμε αμέλεια σε μια τόσο σπουδαία σωτηρία; Τη σωτηρία αυτή, που άρχισε να διακηρύττει ο Κύριος, μας τη βεβαίωσαν όσοι άκουσαν τον λόγο Του»(Εβραίους, κεφ. 1, στίχ. 10-14 & κεφ. 2, στίχ. 1-3).

Ανάμεσα στα πολλά βαθυστόχαστα και σημαντικά για τη σωτηρία μας που αναφέρει ο ιερός διδάσκαλός μας Παύλος, μας συμβουλεύει πως δεν πρέπει να δείχνουμε αμέλεια στο μείζον θέμα της σωτηρίας μας. Αυτή η σωτηρία που ξεκίνησε να πραγματοποιείται με το κήρυγμα του Ευαγγελίου από τον ίδιο τον Κύριό μας Ιησού Χριστό και τη Σταυρική Του Θυσία, για να ολοκληρωθεί, απαιτείται και η δική μας συμμετοχή σε αυτήν. Με ποιό τρόπο; Με το να εφαρμόζουμε το Ευαγγέλιο του Χριστού -δηλαδή το λόγο και το θέλημα του Θεού- στη ζωή μας. Κι αυτό φυσικά δεν είναι μια φιλάρεσκη απαίτηση του Θεού από τα πλάσματά Του, αλλά ο μόνος δρόμος και τρόπος της σωτηρίας που μας υποδεικνύει η ανεξάντλητη για μας αγάπη Του.

Κυριακή Β΄ Ματθαίου: «... ο Θεός δεν κάνει διακρίσεις.»

Το Αποστολικό Ανάγνωσμα της σημερινής Κυριακής, αγαπητοί μου αδελφοί, προέρχεται από την προς τους Ρωμαίους χριστιανούς επιστολή του Αποστόλου των Εθνών Παύλου. Αποτελεί δε ένα από τα χαρακτηριστικότερα χωρία της επιστολής του Πρωτοκορυφαίου Αποστόλου που δίνει απάντηση σε ένα ερωτήματα που απασχολούσε και απασχολεί μέχρι τις μέρες μας αρκετούς από τους αδελφούς μας και το οποίο θα προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε κι εμείς στη συνέχεια, αφού πρώτα ξανακούσουμε στην καθημερινή μας γλώσσα το περιεχόμενο του ιερού αναγνώσματος.

Κυριακή Α΄ Ματθαίου (των Αγίων Πάντων): «... άγιοι με την πίστη ...»

Κυριακή των Αγίων Πάντων, σήμερα αγαπητοί μου αδελφοί, και η μητέρα μας Εκκλησία τιμά τη μνήμη όλων των αγίων τέκνων της. Τιμά όλους εκείνους τους πιστούς χριστιανούς οι οποίοι με τη ζωή και τους αγώνες τους, την υπομονή και την καρτερία τους, την αρετή και την αγιότητά τους λάμπρυναν και δόξασαν την Εκκλησία του Χριστού, υψώνοντάς την έως το ύψος της Βασιλείας του Θεού. Γι’ αυτό και το αποστολικό ανάγνωσμα της ημέρας, που προέρχεται από την προς Εβραίους επιστολή του Αγίου Αποστόλου Παύλου, μνημονεύει τα κατορθώματα των ανά τους αιώνες αγίων της πίστεώς μας. Ας ξανακούσουμε όμως το ιερό κείμενο στη δική μας καθημερινή γλώσσα προκειμένου να προχωρήσουμε στη συνέχεια στη διατύπωση κάποιων ωφέλιμων και για μας πνευματικών σκέψεων.

Κυριακή της Πεντηκοστής: «...πλημμύρισαν από Πνεύμα Άγιο...»

Κυριακή της Πεντηκοστής σήμερα αγαπητοί μου αδελφοί, και η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει τα «γενέθλιά» της. Μας θυμίζει την μεγάλη εκείνη ημέρα, την πρώτη της ιστορίας της, τότε που το Πανάγιο Πνεύμα, ο Αγαθός Παράκλητος, κατήλθε «ὥσπερ φερομένης πνοῆς βιαίας, καί ἐπλήρωσεν ὅλον τόν οἶκον» όπου οι μαθητές ήταν συγκεντρωμένοι με ομοψυχία, πλημμυρίζοντάς τους με τη Χάρη Του. Έτσι το Αποστολικό ανάγνωσμα που πριν λίγο διαβάστηκε -και που προέρχεται από το ιερό βιβλίο Πράξεις Αποστόλων της Καινής Διαθήκης- μας διηγείται αυτό ακριβώς το περιστατικό. Ας το ξανακούσουμε όμως στην καθημερινή μας γλώσσα για να μπορέσουμε στη συνέχεια να εμβαθύνουμε στα υψηλά και ωφέλιμα μηνύματά του.

Κυριακή των Πατέρων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου: «...θα εισβάλουν σ’ εσάς λύκοι άγριοι,...»

Η σημερινή Κυριακή, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι αφιερωμένη στους 318 Θεοφόρους Πατέρες της Α’ Οικουμενικής Συνόδου, που συνήλθε το έτος 325 μ.Χ., στη Νίκαια της Βιθυνίας. Την Σύνοδο συγκάλεσε ο «μέγας βασιλεύς και Ισαπόστολος» Άγιος Κωνσταντίνος, με σκοπό την αποκατάσταση της ειρήνης στα εκκλησιαστικά ζητήματα και τη διασφάλιση έτσι της ενότητας της αυτοκρατορίας. Κατά την διάρκεια των εργασιών της -που κράτησαν τριάμισι χρόνια- ελήφθησαν σημαντικές αποφάσεις επί διαφόρων θεμάτων, συντάχθηκαν δε τα πρώτα άρθρα του Συμβόλου της Πίστεως και καταδικάστηκε η αιρετική διδασκαλία του Αρείου, που υποστήριζε ότι ο Ιησούς ήταν δημιούργημα του Θεού και όχι ομοούσιος Υιός Του.

Κυριακή του Τυφλού: «Ήταν πανευτυχής που ... είχαν βρει την πίστη στον Θεό.»

Κυριακή του Τυφλού σήμερα αγαπητοί μου αδελφοί και στους ναούς μας ακούστηκε πριν λίγο το Αποστολικό ανάγνωσμα -το προερχόμενο από το ιερό βιβλίο Πράξεις Αποστόλων, της Καινής μας Διαθήκης- που μας διηγείται τα όσα συνέβησαν με τους Αποστόλους Παύλο και Σίλα στην πόλη των Φιλίππων, της Μακεδονίας μας. Ας ξανακούσουμε όμως σε απλούστερη γλώσσα το περιεχόμενο του αναγνώσματος, για να το κατανοήσουμε καλύτερα, πριν εμβαθύνουμε στα όσα πνευματικά έχει να μας πει.

Κυριακή της Σαμαρείτιδος: «...ονομάστηκαν οι μαθητές του Ιησού «χριστιανοί».»

Κυριακή της Σαμαρείτιδος, σήμερα αγαπητοί μου αδελφοί και η Αγία μας Εκκλησία στο Αποστολικό ανάγνωσμα της ημέρας -που προέρχεται από το ιερό βιβλίο Πράξεις Αποστόλων της Καινής μας Διαθήκης- μας μεταφέρει νοερά σ’ ένα ταξίδι στο χώρο και το χρόνο. Μας γυρίζει εκατοντάδες χρόνια πριν, τότε που η Εκκλησία του Ιησού Χριστού έκανε τα πρώτα βήματά της στην ιερή γη της Παλαιστίνης και λίγο έξω από αυτήν. Ας δούμε όμως πρώτα, στην δική μας καθημερινή γλώσσα, το περιεχόμενο του αναγνώσματος, ώστε στη συνέχεια να διατυπώσουμε κάποιες ωφέλιμες πνευματικές σκέψεις με αφορμή αυτό.

Κυριακή Α΄ Νηστειών (της Ορθοδοξίας) : «... με την πίστη...».

Σήμερα, πρώτη Κυριακή των Νηστειών, αγαπητοί μου αδελφοί, η Αγία μας Ορθόδοξη Εκκλησία, εορτάζει την αναστήλωση των ιερών εικόνων, που έγινε το 842 μ.Χ., μετά από εκατό χρόνια εικονομαχίας. Και εξ’ αιτίας αυτού του γεγονότος θυμόμαστε όλες τις νίκες της Ορθόδοξης πίστεώς μας απέναντι στους εχθρούς της, οι οποίοι προσπάθησαν είτε να την εξαφανίσουν από προσώπου γης με τους διωγμούς είτε να νοθεύσουν την αλήθεια της διδασκαλίας της με τις αιρέσεις. 
Φαίνεται όμως να μην γνωρίζανε πως στο τιμόνι αυτού του γερού σκαριού, της Εκκλησίας, στέκει ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός, που τη σώζει πάντοτε από κάθε κίνδυνο και τρικυμία. 

Κυριακή της Τυρινής: «Η νύχτα όπου νά ‘ναι φεύγει, και η μέρα κοντεύει.»

Κυριακή σήμερα, αγαπητοί μου αδελφοί, της Τυρινής ή της Τυροφάγου όπως την αποκαλούμε, μια που από σήμερα παύουμε την κατάλυση γαλακτοκομικών προϊόντων και από αύριο εισερχόμαστε με την αυστηρή νηστεία, στην Μεγάλη Τεσσαρακοστή. 

Αυτήν την αγία περίοδο της εντατικής πνευματικής μας άσκησης και προετοιμασίας, προκειμένου να αξιωθούμε στο τέλος της να εορτάσουμε τα κοσμοσωτήρια γεγονότα της Μεγάλης Εβδομάδος, των Παθών δηλαδή και της Αναστάσεως του Κυρίου και Θεού μας Ιησού Χριστού. Έτσι το Αποστολικό Ανάγνωσμα που πριν από λίγο ακούσαμε και που προέρχεται από την επιστολή του Αποστόλου Παύλου προς τους Χριστιανούς της Ρώμης, έχει σαν σκοπό να μας μυήσει στο βαθύτερο νόημα της περιόδου που ανοίγεται μπροστά μας. 

Κυριακή πρό των Φώτων: «... που περιμένουν με αγάπη τον ερχομό του.»

Η σημερινή Κυριακή προ των Φώτων, αγαπητοί μου αδελφοί, μας προετοιμάζει πνευματικά για τη μεγάλη εορτή των Θεοφανείων, που σε λίγες ημέρες θα πανηγυρίσουμε. Έτσι όπως όλη η υμνολογία της ημέρας, έτσι και το Αποστολικό Ανάγνωσμα -που προέρχεται από την επιστολή που του Αποστόλου Παύλου στον αγαπημένο του μαθητή επίσκοπο Κρήτης Τιμόθεο- υπηρετεί ακριβώς αυτόν τον σκοπό. Ας ακούσουμε όμως ξανά στην καθημερινή μας γλώσσα το περιεχόμενό του, προκειμένου να αντλήσουμε από αυτό κάθε δυνατή πνευματική ωφέλεια.

Γράφει λοιπόν ο Απόστολος Παύλος: «Παιδί μου Τιμόθεε, να είσαι άγρυπνος για να τα αντιμετωπίσεις όλα αυτά. Να κακοπαθήσεις, να εργαστείς για τη διάδοση του Ευαγγελίου, να εκπληρώσεις το καθήκον σου στην υπηρεσία του Θεού. Εγώ πια ήρθε η ώρα να χύσω το αίμα μου σπονδή στο Θεό· έφτασε ο καιρός να φύγω απ’ αυτό τον κόσμο. Αγωνίστηκα τον ωραίο αγώνα, έτρεξα το δρόμο ως το τέλος, φύλαξα την πίστη. Τώρα πια με περιμένει το στεφάνι της δικαιοσύνης, που μ’ αυτό θα με ανταμείψει ο Κύριος εκείνη την ημέρα, ο δίκαιος κριτής. Κι όχι μόνο εμένα, αλλά κι όλους εκείνους που περιμένουν με αγάπη τον ερχομό του»(Β΄ Τιμόθεον, κεφ. 4 στίχ. 5-8).

Κυριακή Κ΄ (μετά τα Χριστούγεννα): «... τον Ιάκωβο, τον αδελφό του Κυρίου.»

Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα, σήμερα αγαπητοί μου αδελφοί και η Εκκλησία μας τιμά τα ιερά εκείνα πρόσωπα που συμπρωταγωνίστησαν και υπηρέτησαν το μέγα μυστήριο της γέννησης του Θεανθρώπου. Κι αυτά δεν είναι άλλα από τον δίκαιο Ιωσήφ, τον μνήστορα της Μητέρας και προστάτη του Κυρίου, τον βασιλέα Δαβίδ, τον πρόγονο του Ιωσήφ και τελευταίο τον Άγιο Ιάκωβο τον αδελφόθεο. Στον τελευταίο, σαν εκπρόσωπο της κατά κόσμον οικογένειας του Χριστού, αναφέρεται και το Αποστολικό Ανάγνωσμα που πριν λίγο ακούστηκε. Είναι παρμένο από την επιστολή του Αποστόλου Παύλου προς τους χριστιανούς της Μικρασιατικής Γαλατίας. Ας ξανακούσουμε όμως το περιεχόμενό του, στην καθημερινή μας γλώσσα πριν συνεχίσουμε με τα όσα μας φωτίσει ο Θεός να πούμε σήμερα.  

Κυριακή προ των Χριστουγέννων: «... κληρονόμοι της ίδιας υπόσχεσης.»

Κυριακή προ της Χριστού Γεννήσεως σήμερα αγαπητοί μου, και η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία, μας προετοιμάζει για τη μεγάλη εορτή, προβάλλοντάς μας τις ιερές μορφές «πάντων τῶν ἀπ’ αἰῶνος Θεῷ εὐαρεστησάντων ἀπό Ἀδάμ ἄχρις Ἰωσήφ τοῦ μνήστορος τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου». Ας ξανακούσουμε όμως στην καθημερινή μας γλώσσα το περιεχόμενο του Αποστολικού Αναγνώσματος που διαβάστηκε πριν και που προέρχεται από την προς τους Εβραίους χριστιανούς επιστολή, του Αποστόλου Παύλου.

Κυριακή ΚΖ΄ (ΙΑ΄ Λουκά): «... θα φανερωθείτε μαζί Του δοξασμένοι.»

Το Αποστολικό Ανάγνωσμα της σημερινής ημέρας, αγαπητοί μου αδελφοί, είναι παρμένο από την επιστολή του Αγίου Αποστόλου Παύλου προς τους χριστιανούς της πόλης των Κολοσσών της Μικρασιατικής γης. Πριν όμως εμβαθύνουμε στο ψυχοφελέστατο περιεχόμενό του, ας το ξανακούσουμε καλύτερα στην απλή, καθημερινή μας γλώσσα. 

Κυριακή ΚΣΤ΄ (Ι΄ Λουκά): «...ήσασταν στο σκοτάδι, τώρα όμως ... είστε στο φως·»

Το Αποστολικό Ανάγνωσμα της σημερινής ημέρας, αγαπητοί μου αδελφοί, προέρχετε από την επιστολή του Αποστόλου Παύλου προς τους χριστιανούς της Εφέσου, της περίφημης εκείνης πόλης της Μικράς Ασίας, όπου η ειδωλολατρεία κυριαρχούσε, όχι μόνο ως θρησκεία, αλλά κυρίως ως τρόπος ζωής. Πριν όμως εμβαθύνουμε στο περιεχόμενό του, ας το ακούσουμε ξανά στην καθημερινή μας γλώσσα.

Κυριακή ΚΕ΄: «...για χάρη του Χριστού...»

Σήμερα αγαπητοί μου αδελφοί, που η Μητέρα μας Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου, ακούσαμε ως Αποστολικό Ανάγνωσμα, ένα απόσπασμα από την πρώτη επιστολή του Αποστόλου Παύλου προς τους χριστιανούς της Κορίνθου. Πρόκειται για ένα κείμενο όπου με ρεαλισμό περιγράφεται η ζωή των Αποστόλων και όλα όσα υπέστησαν για την αγάπη και την πίστη τους στον Ιησού Χριστό. Ας ακούσουμε όμως ξανά το περιεχόμενό του στην καθημερινή μας γλώσσα ώστε να το κατανοήσουμε καλύτερα και να ωφεληθούμε πνευματικά.

Γράφει λοιπόν ο Απόστολος Παύλος: «Αδελφοί μου, μου φαίνεται όμως πως ο Θεός σ’ εμάς τους αποστόλους έδωσε την ελεεινότερη θέση, σαν να είμαστε καταδικασμένοι να πεθάνουμε στην αρένα. Γιατί γίναμε θέαμα για τον κόσμο, για αγγέλους και γι’ ανθρώπους. Εμείς παρουσιαζόμαστε ανόητοι για χάρη του Χριστού, ενώ εσείς είστε σοφοί χάρη στο Χριστό· εμείς είμαστε αδύναμοι, ενώ εσείς είστε δυνατοί· εμείς είμαστε περιφρονημένοι, ενώ εσείς είστε τιμημένοι! Ως αυτήν την ώρα πεινάμε, διψάμε, γυρνάμε με κουρέλια, ξυλοδαρμένοι, από τόπο σε τόπο χωρίς σπίτι, και μοχθούμε να ζήσουμε δουλεύοντας με τα ίδια μας τα χέρια. Στους εμπαιγμούς απαντάμε με καλά λόγια, στους διωγμούς με υπομονή, στις συκοφαντίες με λόγια φιλικά. Καταντήσαμε σαν τα σκουπίδια όλου του κόσμου, ως αυτήν την ώρα θεωρούμαστε τα αποβράσματα της κοινωνίας. Δεν σας τα γράφω αυτά για να σας κάνω να ντραπείτε, αλλά για να σας συμβουλέψω όπως ο πατέρας τ’ αγαπημένα του παιδιά. Γιατί κι αν ακόμα έχετε χιλιάδες δασκάλους στη ζωή σας με το Χριστό, δεν έχετε πολλούς πατέρες, αλλά μόνον ένα. Στη σωτήρια οικονομία του Ιησού Χριστού, εγώ σαν πατέρας σας γέννησα με το κήρυγμα του ευαγγελίου. Σας ζητώ λοιπόν να μου μοιάσετε» (Α΄ Κορινθίους, κεφ. 4, στίχ. 9-16).

Κυριακή ΚΔ΄(Λουκά Θ'): «... ο Χριστός είναι για μας ειρήνη.»

Το σημερινό Αποστολικό Ανάγνωσμα αγαπητοί μου αδελφοί, προέρχεται από την επιστολή του Αποστόλου Παύλου προς τους χριστιανούς της Εφέσου. Πριν όμως εμβαθύνουμε στο περιεχόμενό του ας το ξανακούσουμε με πιο απλά λόγια στην καθημερινή μας γλώσσα.

Κυριακή ΚΓ΄: «Σ’ όλη τη γη αντήχησε η φωνή τους...»

 Κυριακή 16 Νοεμβρίου σήμερα αγαπητοί μου αδελφοί, και η Αγία μας Εκκλησία τιμά την μνήμη του Αγίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Ματθαίου. Έτσι το Αποστολικό Ανάγνωσμα που πριν λίγο ακούσαμε -και που προέρχεται από την επιστολή του Αποστόλου Παύλου προς τους χριστιανούς της Ρώμης- είναι αυτό που καθιερώθηκε να διαβάζεται κατά την ημέρα αυτή. Όμως πριν εμβαθύνουμε στο περιεχόμενο του χωρίου, ας το ξαναθυμηθούμε, ακούγοντάς το αυτή τη φορά στην καθημερινή μας γλώσσα.