Μένουμε και εμείς Κυψέλη πτηνά και γαλές
Όπως δείχνουν εικόνες στο διαδίκτυο και τιβί
Συνάδελφοι από δάση και βουνά μένουν βουβοί
μπροστά στο δράμα που περνάνε θνητοί
άνθρωποι στους δρόμους των πόλεων πολλά αραιοί
ανησυχία τρομερή για τον κοροφονιά σε όλη τη γη!
Συμπάσχουμε
Συμπάσχουμε
Εμείς τα πτηνά μαζί με άλλα κατοικίδια
ζούμε σε συνοικία πυκνοκατοικημένη
Κυψέλη την είπαν σαν είδαν μέλι να ρέει
από τη πλαγιά του λόφου των Αγχεσμίων
σε ρέμα που αργότερα "του Λεβίδι" το είπαν
Φιλόζωες κυράδες στοργή και φροντίδα χορηγούν
καθημερινά με hors d' œuvres μας τροφοδοτούν
και την τυλώνουμε συχνά. Λίγο να νιαουρίσουμε
μας καταλαβαίνουν και μας ψιψινίζουν να γευματίσουμε.
Αλλά η ανησυχία μας για το δράμα επιμένει.
Θέσαμε ρητορικό ερώτημα στο ΦΑΝΤΑΣΜΑ και στο
ΧΟΡΟ του έργου του Αριστοφάνη "Ορνιθες" τι συμβαίνει;
«Το καλό φαγητό είναι αδιαπραγμάτευτη αξία! Είναι ένας σημαντικός παράγοντας των ανθρώπινων σχέσεων. Εχει σημασία πώς το επεξεργάζεσαι ή πώς το ξεφτιλίζεις. Στην ταινία λειτουργεί ως ένα μέσο για να εκφραστούν το πάθος, η αλληλεπίδραση μεταξύ δύο ανθρώπων, η ανάγκη να διεισδύσεις σε έναν άνθρωπο χωρίς λέξεις. Επίσης, το φαγητό μπορεί να μείνει στο μυαλό σου για πάντα αν φας κάτι πέρα από τα συνηθισμένα. Θεωρώ ότι οι σέφ είναι μεγάλοι καλλιτέχνες».
Σύμφωνα με το μύθο, η ομορφιά της Περσεφόνης θάμπωσε τον πανίσχυρο θεό του σκότους Πλούτωνα. Η γη άνοιξε και την κατάπιε. Αναζητώντας την, η Δήμητρα κατέφυγε στην Ελευσίνα.
